ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၃

 

အခန်းကြီး - ၄၃

chapter 43

 

၁ ယာကုပ်သည် ဗင်္ယာမိန်ကို ပို့ရန် ခဲယဉ်းစွာ ဆွဲဆောင်ခံရသည်။ ၁၅ ယောသပ်သည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများကို ဧည့်ဝတ်ပြုသည်။ ၃၁ သူသည် သူတို့အတွက် ပွဲခံစားပွဲ ပြုလုပ်ပေးသည်။

1 Jacob is hardly persuaded to send Benjamin. 15 Joseph entertaineth his brethren. 31 He maketh them a feast.

 

၂. ထပ်သွားပါ။ အီဂျစ်မှ ယူလာသော စပါးများ အားလုံး ကုန်သွားပြီး မိုးခေါင်ရေရှားမှု ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် ယာကုပ်သည် သူ၏သားများကို အီဂျစ်သို့ ပြန်သွားပြီး “စားနပ်ရိက္ခာ အနည်းငယ်” ဝယ်ယူရန် တောင်းဆိုသည်။ သားများကိုယ်တိုင်က ဦးဆောင်မှုမပြုကြဘဲ၊ ဗင်္ယာမိန်မပါဘဲ ပြန်သွားရန် အသုံးမဝင်ကြောင်းနှင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိထားသည်။ ယုဒသည် ညီအစ်ကိုများကိုယ်စား ဦးဆောင်ပြောဆိုသူအဖြစ် ဗင်္ယာမိန်မပါဘဲ အီဂျစ်မင်းထံသို့ မသွားရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီး၊ အီဂျစ်မင်းကြီးက ဗင်္ယာမိန်မပါလျှင် သူ၏မျက်နှာကို မတွေ့ရဟု တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြောထားသည်။ ယုဒသည် ယာကုပ်၏ စတုတ္ထသားဖြစ်ပြီး၊ ရှေ့ဦးသားဖြစ်သူ ရုဗင်ကို ဖခင်က ငြင်းပယ်ထားပြီး၊ စိမောင်းသည် အီဂျစ်ထောင်ထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ လေဝိသည် ရှေခိမ်လူများအပေါ် သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် ဖခင်၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီဖြစ်သည် (အခန်း ၃၄)။

2. Go again. When the grain brought from Egypt had all been consumed, and the continued drought brought no relief from famine, Jacob called upon his sons to return to Egypt for “a little food.” The sons themselves were not taking the initiative; they knew the uselessness of returning without Benjamin, and the apparent impossibility of changing their father’s mind. Judah, becoming spokesman for the others, firmly maintained that they would not go unless Benjamin should accompany them, since the Egyptian lord had solemnly declared that they should not see his face without their youngest brother. Judah, Jacob’s fourth son, was spokesman upon this occasion because Reuben, Jacob’s eldest son, had already been refused, Simeon was in an Egyptian prison, and Levi had probably forfeited his father’s confidence as a result of his treachery against the Shechemites (ch. 34).

 

၆. သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မကောင်းမှုပြုခဲ့သနည်း။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပြစ်တင်မေးမြန်းမှုအပေါ်၊ ဗင်္ယာမိန်အကြောင်း အီဂျစ်မင်းထံ အဘယ်ကြောင့် ပြောပြခဲ့သလဲဟု မေးသောအခါ၊ သူတို့သည် စကားအမှားမပြုခဲ့ကြောင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို ခုခံပြောဆိုသည်။ ထိုမေးခွန်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ပြဿနာဖြစ်လာမည်ကို မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း။ ယောသပ်၏ မိသားစုနှင့်ပတ်သက်သော မေးမြန်းမှုများသည် ယခင်ဖော်ပြချက်တွင် မပါဝင်ခဲ့သော်လည်း (အခန်း ၄၂:၁၃၊ ၂၂)၊ ထိုအချက်အလက်များကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းမှုအတွက် ဖြေကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဗင်္ယာမိန်အတွက် ယုဒသည် ယောသပ်ထံ အသနားခံရာတွင်၊ ထိုသို့သော မေးခွန်းကို မေးခဲ့ဖူးကြောင်း သတိပေးခဲ့သည် (အခန်း ၄၄:၁၉)။

6. Wherefore dealt ye so ill? To the father’s reproachful question, why they had informed the Egyptian viceroy about Benjamin, they replied in self-defense that they had been guilty of no slip of the tongue. How could they have known that such a question would become a source of trouble later on? Though Joseph’s questions concerning their family do not appear in the preceding narrative (ch. 42:13, 22), it is apparent that that information had been supplied in answer to a direct inquiry. In pleading before Joseph in behalf of Benjamin, Judah later reminded him of having asked just such a question (ch. 44:19).

 

၉. ငါသည် အာမခံပေးမည်။ ယုဒသည် အီဂျစ်သို့ ပြန်သွားရန် မဖြစ်မနေ အခြေအနေကို ထပ်မံဖော်ပြပြီး၊ ဗင်္ယာမိန်မပါလျှင် အစာငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုသာ ရှိမည်ဟု အရိပ်အမြွက်ပြောသည်။ သူသည် ဗင်္ယာမိန်၏ လုံခြုံစွာ ပြန်လာမှုအတွက် ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူမည်ဟု ကတိပြုသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်က ထိုထက်ပိုပြီး ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ ယုဒ၏ စကားပြောမှုတွင် မြင့်မြတ်သော စရိုက်လက္ခဏာသည် နောက်ပိုင်းတွင် ယောသပ်ရှေ့မှာ သူ၏ သနားကမားဖွယ် အသနားခံမှုတွင် ထင်ရှားသည် (အခန်း ၄၄:၁၈-၃၄)။ အခန်း ၃၇၊ ၃၈ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဖြစ်ရပ်များမှ ယုဒ၏ စရိုက်တွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

9. I will be surety. Judah repeated then the unavoidable condition for returning to Egypt, hinting at death by famine as the only alternative. He would personally accept responsibility for Benjamin’s safe return. What more could he, or any of them, do? The nobility of character so conspicuous in Judah’s language is illustrated later in his pathetic pleading before Joseph (ch. 44:18–34). A great change must have taken place in his character since the incidents recorded in chs. 37, 38.

 

၁၁. ဤသို့ဖြစ်ရမည်ဆိုလျှင်။ ယုဒ၏ ယုံကြည်စရိတ္တိရှိသော အသနားခံမှုအပြီးတွင် ယာကုပ်သည် မလွှဲမရှောင်သာ လိုက်လျောခဲ့သည်။ ဗင်္ယာမိန်သွားရမည်ကို လက်ခံပြီးနောက်၊ ယာကုပ်သည် ခရီးအောင်မြင်ရန် သူ၏စွမ်းအားအတွင်း အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူညွှန်ကြားသော လက်ဆောင်သည် အီဂျစ်တွင် တန်ဖိုးထားသော နိုင်ငံ၏ ရွေးချယ်ထားသော ထုတ်ကုန်များဖြစ်ရမည် (အခန်း ၃၇:၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။

11. If it must be. After the eloquent plea of Judah, whose logic was irrefutable, Jacob submitted to the inevitable. Now that he was reconciled to Benjamin’s going, Jacob set about doing everything within his power that might contribute to the success of the journey. The present he suggested was to be of the choice products of the country, ones that were highly valued in Egypt (see on ch. 37:25).

 

ပျားရည်အနည်းငယ်။ ဤပျားရည်သည် အီဂျစ်တွင် ပျားရည်များစွာရှိသဖြင့် ပျားရည်မဟုတ်ပုံရသည်။ ပါလက်စတိုင်းမှ ပျားရည်အနည်းငယ်သည် လက်ဆောင်အဖြစ် သင့်လျော်သည်ဟု မှတ်ယူမည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းသည် စပျစ်သီးဖျော်ရည်ကို မူလထုထည်၏ တစ်ဝက် သို့မဟုတ် သုံးပုံတစ်ပုံအထိ ပြုတ်ပြီး ပြင်ဆင်ထားသော စပျစ်ပျားရည်ဖြစ်နိုင်သည်။ ဂရိလူမျိုးများက ၎င်းကို “ဟပ်ဆီမာ” ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းကို ပါလက်စတိုင်း၏ ဟီဗရွန်ဒေသမှ အီဂျစ်သို့ ယခုတိုင် တင်သွင်းနေသည်။

A little honey. That this was probably not bee “honey” appears from the fact that honey was abundant in Egypt. A small quantity of bee honey from Palestine would not have been considered a respectable gift, even by the giver. More likely, it was grape honey, prepared by boiling grape juice or new wine down to a half or a third of its original volume. The Greeks called it hepsema, “the boiled matter.” It is still imported into Egypt from the Hebron region of Palestine.

 

သစ်ကြားသီး။ ဤသီးသည် ပစ္စတာစီယာဗီရာ ၏ ရှည်လျားသော အခွံမာသီးဖြစ်ပြီး သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဤတစ်ကြိမ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတွင် ဆီဓာတ်ပါသော အဆံရှိပြီး အရှေ့တိုင်းသားများက ၎င်းကို ရွေးချယ်ထားသော အဆာပလာအဖြစ် ယူဆကြသည်။

Nuts. This fruit, the oblong nut of the Pistacia vera, is mentioned in the Bible only this once. It has an oily kernel and is considered a choice delicacy by Orientals.

 

ဗာဒံသီး။ ဗာဒံပင်ကို “ရှာကဒ်ဟု ခေါ်သည်။ ၎င်းသည် “အိပ်မပျော်သည်”၊ “နိုးနေသည်”၊ “စောင့်ကြည့်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ရှာကဒ် မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ၎င်းသည် နွေဦးတွင် ပန်းပွင့်သော ပထမဆုံးသစ်ပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဆီးရီးယားနှင့် ပါလက်စတိုင်းတွင် ပေါက်ရောက်သော်လည်း၊ ရှေးအီဂျစ်တွင် မသိရှိခဲ့ပုံရသည်။

Almonds. The almond tree is called shaqed, “the watcher,” from the verb shaqad, “to be sleepless,” “to be awake,” “to watch.” It is the first of all the trees to blossom in the spring. Though it flourished in Syria and Palestine, this tree seems not to have been known in ancient Egypt.

 

၁၂. ငွေနှစ်ဆယူသွားပါ။ ပထမအကြိမ် စပါးဝယ်ယူရာတွင် ပေးခဲ့သောငွေကို ပြန်ပေးထားသဖြင့်၊ ယာကုပ်သည် ယခင်ဝယ်ယူခဲ့သော စပါးနှင့် ယခုခရီးတွင် ဝယ်ယူမည့် စားနပ်ရိက္ခာအတွက် ငွေနှစ်ဆယူသွားရန် သားများကို အကြံပေးသည်။ ယာကုပ်သည် ငွေပြန်ပေးထားမှုကို အီဂျစ်တွင် မတိကျစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း (အခန်း ၄၂:၃၅)၊ ၎င်းသည် အမှားအယွင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

12. Double money. Since the amount paid for the first lot of grain had been returned, Jacob advised his sons to take a double amount of money back to Egypt, to pay for the grain procured previously and for food to be bought on this trip. Although Jacob had feared that the return of the money might be interpreted falsely in Egypt (ch. 42:35), he expressed hope that it might have been done by mistake.

 

၁၄. ငါသားမရှိသူဖြစ်ရလျှင်။ သားဆယ်ယောက်ထွက်ခွာမည့်အခါ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုသော ယာကုပ်သည် ၎င်းတို့ကို ကောင်းကြီးပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အီဂျစ်အုပ်ချုပ်သူရှေ့တွင် သနားကမားမှုပေးမည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ဖော်ပြသည်။ “သနားကမားမှု” ဟူသော စကားလုံးသည် စာသားအရ “အူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ရှေးယခင်က ခံစားချက်နှင့် စိတ်ခံစားမှုများ၏ နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သော ဝမ်းဗိုက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယာကုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကာကွယ်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နောက်ထပ်ဖော်ပြချက်တွင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ မတော်မတရားသော သားများကို ကောင်းကြီးပေးနိုင်မည်လားဟု မသေချာမှုကို ထင်ရှားစေသည်။ ၎င်းတို့သည် မမျှော်လင့်ထားနိုင်သော သူများဖြစ်ပြီး၊ ပြဿနာမရှိသော နေရာတွင်ပင် ပြဿနာဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လက်ခံလိုသော စိတ်ထားဖြင့် သူသည် လိုက်လျောခဲ့သည်။

14. If I be bereaved. Before their departure, the aged patriarch blessed his ten sons and expressed confidence that God would give them mercy before the ruler of Egypt. The word translated “mercy” means, literally, “bowels,” and refers to the abdomen, considered anciently the seat of the affections and emotions. Though Jacob expressed faith in God’s protection, his very next statement reveals uncertainty as to whether God could bless his reprobate sons. They were an unpredictable lot, and might be counted on to get into trouble even where none might otherwise exist. In a spirit of resignation he acquiesced to the divine will, whatever it might be.

 

၁၆. ယောသပ်သည် ဗင်္ယာမိန်ကို မြင်သောအခါ။ ယောသပ်သည် ၎င်းတို့ကို သူလျှိုများအဖြစ် စွပ်စွဲထားသဖြင့်၊ အဆင့်နိမ့်အရာရှိထံမှ စပါးရယူရန် သူ့ကို ရှောင်လွှဲရန် နည်းလမ်းမရှိခဲ့ပေ။ ယောသပ်သည် ၎င်းတို့ ပြန်လာသည်နှင့် သူ့ထံသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်လာရန် အမိန့်ထုတ်ထားဖွယ်ရှိသည်။ နိုင်ငံခြားသားများ၊ အထူးသဖြင့် ယာကုပ်၏ သားများအတွက် လိုအပ်သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ညီအစ်ကိုဆယ်ဦးသည် မကြာမီ အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်အုပ်ချုပ်သူရှေ့တွင် ထပ်မံရောက်ရှိခဲ့သည်။ ယောသပ်သည် ၎င်းတို့ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏ နေအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး စားပွဲပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးသည်။ စာသားအရ “သတ်ဖြတ်ရန် သတ်ဖြတ်ခြင်း” ဟု ဆိုသည်။ အီဂျစ်နံရံပုံများအရ၊ အီဂျစ်တွင် ချမ်းသာသူ၏ ပုံမှန်အစားအစာများမှာ အမဲသားနှင့် ငန်းသားဖြစ်ပြီး၊ ဧည့်သည်များကို ဧည့်ဝတ်ပြုသောအခါ အသားများကို များပြားစွာ ကျွေးမွေးလေ့ရှိသည်။

16. When Joseph saw Benjamin. Inasmuch as Joseph had charged them with being spies, there was no way of by-passing him and getting the desired corn from a lesser official. Joseph had probably issued an order to have them brought to him personally as soon as they should return to Egypt. Whatever may have been the procedure required of foreigners, especially of Jacob’s sons, the ten brothers soon found themselves once more in the presence of the dreaded lord of the land. Seeing the men, Joseph gave orders for them to be taken to his private residence and a meal prepared for them, literally, “to slaughter a slaughtering.” Egyptian reliefs reveal that beef and geese constituted the rich man’s usual fare in Egypt, and that considerable quantities of meat were served at meals when visitors were entertained.

 

၁၈. လူများသည် ကြောက်လန့်ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုများသည် ၎င်းတို့ကို ယောသပ်၏ နေအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကို သိရှိသောအခါ ယခင်ကထက် ပို၍ ထိတ်လန့်ခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်၏ အမိန့်ကို အီဂျစ်ဘာသာဖြင့် ပြောထားသဖြင့် ၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ရုံးနေအိမ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဝင်ရန် ညွှန်ကြားခံရသောအခါ၊ သူတို့သည် ခိုးမှုစွပ်စွဲချက်ဖြင့် ကျွန်ပြုခံရမည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကြောက်ရွံ့မှုကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးပမ်းမှုအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် အိမ်တော်ထိန်းထံ ချဉ်းကပ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အိတ်ထဲတွင် ငွေများကို မည်သို့တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ အခန်း ၄၂:၂၇၊ ၂၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်နှင့် ဤနေရာတွင် ထပ်မံဖော်ပြထားသည်ကို ကွဲပြားမှုဟု မယူဆရန် လိုအပ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တည်းခိုရာတွင် ၎င်းတို့၏ အိတ်များကို ဖွင့်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်တွင် တစ်ဦးသာ ၎င်း၏ငွေကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့အုပ်စုလိုက် သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိသားစုများကို လပေါင်းများစွာ ကျွေးမွေးရန် စပါးအိတ်ဆယ်လုံးသာ ယူဆောင်သွားခဲ့သည်ဟု မထင်မှတ်နိုင်ပေ။

18. The men were afraid. Joseph’s brothers were more deeply alarmed than ever upon discovering that they were to be taken to Joseph’s house. They may not have understood Joseph’s order, which had been given in Egyptian, and when they arrived at his official residence and were bidden to enter, they expected to be put into slavery, under indictment for theft. In an effort to avert what they feared, they approached the steward at the door, explaining how they had found the money in their sacks and that they were prepared to repay it. There is no need to assume a discrepancy between the record of the occurrence as given in ch. 42:27, 28 and as repeated here. It is possible that all had opened their sacks at the “inn,” but that only one had discovered his money at that time. It is inconceivable that the entire group had taken back only ten sacks of grain to feed their animals and their families for a period of several months.

 

၂၃. ငါသည် သင်တို့၏ငွေကို ရရှိခဲ့သည်။ အိမ်တော်ထိန်းသည် ယောသပ်၏ အစီအစဉ်ကို သိထားပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ငွေများ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်သည်ဟု ရှင်းပြပြီး ၎င်းတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားရန် စိမောင်းကို ၎င်းတို့ထံ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အရှေ့တိုင်းဧည့်ဝတ်ပြုမှုဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဧည့်သည်များအဖြစ် ဆက်ဆံပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခြေဆေးရန် ရေပေးကာ ၎င်းတို့၏ ဝန်စီးတိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

23. I had your money. The steward, who apparently knew of Joseph’s plans, calmed them with the reassurance that their money had reached him, and that the reappearance of their money was to be explained as an act of God. As if to banish all their fears, he brought Simeon to them, and with true Oriental courtesy treated them as guests, giving them water for washing their feet and feeding their beasts of burden.

 

၂၆. ယောသပ်အိမ်သို့ ပြန်လာသောအခါ။ ယောသပ်သည် ၎င်းတို့ရောက်ရှိချိန်တွင် အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုဖြင့် အလုပ်များနေနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အစီအစဉ်များကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီး သတ်မှတ်ထားသောအချိန်မတိုင်မချင်း ၎င်းတို့ကို မတွေ့လိုခဲ့ပေ။ ယောသပ်ပြန်လာသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် လက်ဆောင်ကို ပေးအပ်ပြီး အလွန်ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ယောသပ်၏ အိပ်မက်များကို မသိလိုက်ဘဲ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုအိပ်မက်များသည် ၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

26. When Joseph came home. Joseph may have been busy on some important matter when his brothers arrived, and could not give them his attention just then. Or, more likely, his plans were already well laid, and he did not wish to see them until the time designated. Upon Joseph’s return, they handed him their present with the most reverential obeisance, unwittingly fulfilling the dreams of Joseph that had incited their intense hatred for him.

 

၂၉. သူ၏ညီကို မြင်သည်။ ယောသပ်သည် သူ၏ မိခင်တူညီဖြစ်သော ဗင်္ယာမိန်ကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်း၏ အမှတ်အသားကို မေးမြန်းသည့် ပုံစံဖြင့် သွားခဲ့သည်—သူတို့သည် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းခဲ့သလား။

29. Saw his brother. When his eyes fell upon Benjamin, his brother by his own mother, Joseph went through the form of inquiring as to his identity—had the men actually fulfilled the required conditions?

 

၃၀. သူ၏ အူများ တုန်လှုပ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ယောသပ်သည် စိတ်ခံစားမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသည့် ဒုတိယအကြိမ်ဖြစ်သည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ၎င်းတို့၏ သူ့အပေါ် ရက်စက်မှုအကြောင်း ညီအစ်ကိုများပြောဆိုခဲ့စဉ် (အခန်း ၄၂:၂၁) ဖြစ်သည်။ ယခုမူ၊ ၂၂ နှစ်ကြာ မတွေ့ခဲ့ရသော သူ၏ ညီကို မြင်ရခြင်းက သူ၏ စိတ်ခံစားမှုကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ “တုန်လှုပ်ခဲ့သည်” ဟူသော စကားရပ်သည် စာသားအရ “ပူနွေးလာသည်” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ပြင်းထန်မှုကို ဖော်ပြသည် (အခန်း ၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဗင်္ယာမိန်အပေါ် ၎င်းတို့၏ သဘောထားကို စမ်းသပ်လိုသောကြောင့်၊ သူသည် ၎င်းတို့အား မိမိကိုယ်ကို ဖွင့်ဟရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘဲ၊ သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် အလျင်အမြန်ထွက်ခွာခဲ့သည်။ စားပွဲတွင် ၎င်းတို့သည် လွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုနိုင်သည့်အခါ၊ ၎င်းတို့၏ သဘောထားကို သိရှိနိုင်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးရှိမည်။ သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိပြီး၊ မျက်နှာသစ်ကာ ညီအစ်ကိုများထံ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ညစာစားရန် အမိန့်ပေးသည်။

30. His bowels did yearn. This was the second occasion on which Joseph was overcome with emotion, the first having been when his brothers spoke of their cruelty toward himself (ch. 42:21). Now it was the sight of his own brother, whom he had not seen for 22 long years, that stirred his emotions. The expression “did yearn” reads literally, “were becoming warm,” that is, due to the intensity of his love (see on v. 14). Since he desired to test the attitude of his brothers toward Benjamin, he was not yet ready to make himself known to them, and withdrew hastily lest he be unable to carry his plan through to its logical conclusion. At the meal, where they might be expected to converse freely, he would have an excellent opportunity to discern their attitude. Regaining his poise, he washed his face, rejoined his brothers, and ordered dinner served.

 

၃၂. သူ့အတွက် သီးသန့်စားပွဲ။ သူအတွက်၊ သူ၏ ညီအစ်ကိုများအတွက်၊ နှင့် သူနှင့်အတူ စားသောက်သော အီဂျစ်လူများအတွက် သီးသန့်စားပွဲများ ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူသည် သီးသန့်စားရခြင်းမှာ ၎င်း၏ မြင့်မားသော ရာထူးကြောင့် သို့မဟုတ် ၎င်း၏ အီဂျစ်လူမျိုးများက ၎င်းနှင့် အတူမစားရန်၊ သို့မဟုတ် ယောသပ်၏ ညီအစ်ကိုများနှင့် အတူမစားရန် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရှေးအီဂျစ်လူမျိုးများသည် နိုင်ငံခြားသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အမြဲတမ်း ဂရုစိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို လူသားမျိုးနွယ်ထဲတွင် အမြင့်မားဆုံးအဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကို “လူများ” ဟု ခေါ်ဆိုကာ၊ အခြားသူများကို တိရစ္ဆာန်များနှင့် ၎င်းတို့ကြားတွင် ရှိသော သတ္တဝါများအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ နိုင်ငံခြားသားများအပေါ် ရွံရှာမှုသည် အစားအသောက်နှင့်ပတ်သက်ပြီး ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ဟီဗရူးလူမျိုးများသည် အီဂျစ်လူမျိုးများက မြင့်မြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်သော တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်စားသုံးကြသည်။ ဟီရိုဒိုတုစ်၏ မှတ်တမ်းအရ (ii. ၄၁)၊ အီဂျစ်လူမျိုးတစ်ဦးသည် ဂရိလူမျိုး၏ ဓား၊ ခက်ရင်း၊ သို့မဟုတ် ဒယ်အိုးကို အသုံးမပြုသလို၊ ဂရိဓားဖြင့် ဖြတ်ထားသော သန့်ရှင်းသော တိရစ္ဆာန်၏ အသားကိုလည်း မစားကြပေ။

32. For him by himself. A separate table was prepared for him, for his brothers, and for the Egyptians who dined with him. He ate separately either because of his high position or because his Egyptian entourage would not eat with him, an Asiatic, for the same reason they would not eat with Joseph’s brothers. The ancient Egyptians were always particular in the matter of association with foreigners. They considered themselves to be the highest class of human beings. They called themselves “people,” whereas all others were more or less barbarians, creatures standing between them and the animal world. The aversion to foreigners revealed itself strikingly in the matter of eating. The Hebrews, for example, slaughtered and ate animals that were regarded by the Egyptians as sacred. According to the account of Herodotus (ii. 41), no Egyptian would use the knife, or fork, or saucepan of a Greek, nor would he eat of the flesh of a clean animal that had been cut up with a Grecian knife.

 

၃၃. လူများသည် အံ့ဩခဲ့ကြသည်။ စားပွဲတွင် ၎င်းတို့၏ အသက်အရွယ်အလိုက် စီစဉ်ထားမှုကို တွေ့ရှိသောအခါ၊ လူများသည် အချင်းချင်း အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုကြပြီး၊ ဤမြင့်မားသော အရာရှိသည် ၎င်းတို့၏ အသက်အရွယ်ကို သဘာဝလွန်အားဖြင့် သိရှိထားသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

33. The men marvelled. Discovering their arrangement at the table according to age, the men looked at one another with amazement, convinced that this august official had been supernaturally advised as to their ages.

 

၃၄. ငါးဆ။ ၎င်းတို့ကို ဂုဏ်ပြုရန်၊ ယောသပ်၏ စားပွဲမှ အထူးအစားအစာများကို ယူဆောင်လာပေးသည်။ ဗင်္ယာမိန်ကို အထူးဂုဏ်ပြုရန်၊ ယောသပ်သည် ၎င်းအား အခြားသူများထက် ငါးဆပိုကြီးသော ရွေးချယ်ထားသော အစားအစာများကို ပို့ပေးသည်။ ဗင်္ယာမိန်သည် ဂုဏ်ပြုဧည့်သည်ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားသော ဧည့်သည်များကို အကြီးဆုံးနှင့် အကောင်းဆုံး အပိုင်းများပေးခြင်းဖြင့် လေးစားမှုပြသသည့် ဓလေ့သည် အခြားရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများတွင် တွေ့ရသည် (၁ ရှမွေလ ၉:၂၃၊ ၂၄; ဟိုမာ အီလိယဒ် vii. ၃၂၁; viii. ၁၆၂; ဟီရိုဒိုတုစ် vi. ၅၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ယောသပ်သည် ၎င်းတို့၏ ဗင်္ယာမိန်အပေါ် စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို သိရှိရန် စမ်းသပ်လိုပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ယောသပ်ကို ငွံ့စရာနှင့် မုန်းတီးခဲ့သည့်အတိုင်း ဗင်္ယာမိန်ကို ငွံ့စရာနှင့် မုန်းတီးမှုရှိမရှိ သိလိုခဲ့သည်။

34. Five times. To honor the men, special servings were brought them from Joseph’s table. To show Benjamin special honor, Joseph sent him choice cuts five times larger than those sent the others. Benjamin was the guest of honor. The custom of showing respect to distinguished guests by giving them the largest and best pieces appears in other ancient records (see 1 Sam. 9:23, 24; Homer Iliad vii. 321; viii. 162; Herodotus vi. 57). Joseph sought to test his brothers that he might discover their real feelings toward Benjamin, and thus toward himself. He desired to see whether they envied and hated their youngest brother on account of his maternity, as they had formerly envied Joseph.

 

 

ဧလင်ဂျီ။ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ
၁-၃၄ PP ၂၂၇-၂၂၈

 

ellen g. white comments

1-34 PP 227-228