ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၁

 

အခန်းကြီး - ၁၁

အခန်း ၁၁ အတွက် ထပ်မံမှတ်ချက်

additional note on chapter 11

 

အချို့က ဘုရားသခင်သည် လူသား၏ အစားအသောက်နှင့်ပတ်သက်၍ လမ်းညွှန်ချက်ပေးရန် နိမ့်ကျသည်ဟု ထင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ စားသုံးသည့်အရာနှင့် ပတ်သက်၍ အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်ရမည်နည်း။ ဤအယူအဆကို ကျွန်ုပ်တို့ ပို၍ ချဲ့ထွင်ပြီး ဘုရားသခင်သည် လူသားကို အဘယ်ကြောင့် ဂရုစိုက်ရမည်နည်းဟု မေးမြန်းနိုင်သည်။ “လူသည် အဘယ်မှာရှိသနည်း၊ ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို မှတ်ထားတော်မူသနည်း” ဟု ရှေးခေတ်ဆာလံကဗျာဆရာက အံ့ဩခဲ့သည် (ဆာလံ ၈:၄)။ ခရစ်တော်က ထိုမေးခွန်းကို ဖြေကြားခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားတစ်ဦးတည်းကိုသာမက ထိုထက်နည်းပါးသော တန်ဖိုးရှိသည့်အရာများစွာကိုလည်း ဂရုစိုက်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည် (လုကာ ၁၂:၇)။

By some it is thought beneath the dignity of God to stoop to give directions in regard to man’s diet. Why should God be concerned about what we eat?

We might enlarge that conception by inquiring why God should be interested in man at all. “What is man, that thou art mindful of him?” wondered the psalmist of old (Ps. 8:4). Christ answered that question, informing us that God is interested not in man alone but in many things of even less value (Luke 12:7).

 

လူသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသည်။ စာကလီငှက်များမှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ လူသည် ဘုရားသခင်၏အမြင်တွင် အဖိုးတန်သည်ဟု ဆိုထားပြီး၊ “ရွှေသန့်ထက်၊ အိုဖိရ်ရွှေတုံးထက်ပင် တန်ဖိုးရှိ” သည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (ဟေရှာယ ၁၃:၁၂; ၄၃:၄)။ ဘုရားသခင်က လူသားကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်မှာ၊ သူသည် လူသားနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ “သင်တို့ကို ထိခိုက်သူသည် သူ၏ မျက်လုံးသားကို ထိခိုက်သည်” (ဇာခရိ ၂:၈)။ ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ရွေးယူရန် ကြီးမားသောစရိတ်ဖြင့် ပေးဆပ်ခဲ့သည်မှာ၊ ခရစ်ယာန်အတွက် ဘုရားသခင်က လူသားအပေါ် မည်မျှတန်ဖိုးထားသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားနှင့်ပတ်သက်သမျှသည် ဘုရားသခင်အတွက် စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်သည်။

Man is made in the image of God. Sparrows are not. Man is said to be precious in the sight of God, and of more value than “fine gold; even a man than the golden wedge of Ophir” (Isa. 13:12; 43:4). The measure of God’s estimate of man is shown in the fact that He identifies Himself with man. “He that toucheth you toucheth the apple of his eye” (Zech. 2:8). The further fact that God paid such a tremendous price to redeem man, is, to the Christian, indicative of the value God places on him. We may therefore be confident that anything concerning man is of interest to God.

 

ဘုရားသခင်၏ အစားအသောက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများသည် အချို့သောသူများ ထင်မြင်ထားသည့်အတိုင်း အနုတ်သဘော သို့မဟုတ် တားမြစ်သည့်သဘောသက်သက်မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား အကောင်းဆုံးသော အရာအားလုံးကို ရရှိစေလိုသည်၊ “ဂျုံစပါး၏ အကောင်းဆုံး” (ဆာလံ ၈၁:၁၆; ၁၄၇:၁၄)။ အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူသည် သူဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများအတွက် အကောင်းဆုံးကို သိတော်မူပြီး၊ သူ၏အသိပညာအရ အကြံဉာဏ်နှင့် ထောက်ခံချက်များကို ပေးတော်မူသည်။ “ဖြောင့်မတ်စွာ လျှောက်လှမ်းသူများထံမှ ကောင်းသောအရာတစ်စုံတစ်ရာကို ဘုရားသခင်သည် တားမြစ်တော်မမူ” (ဆာလံ ၈၄:၁၁)။ ဘုရားသခင်က တားမြစ်ထားသည့်အရာများသည် လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် ဖြစ်ပြီး၊ ဆန္ဒအလျောက် တားမြစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ လူသားများသည် ဘုရားသခင်၏ အကြံဉာဏ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုနိုင်သော်လည်း၊ အတွေ့အကြုံနှင့် ရလဒ်များသည် သူ၏ဉာဏ်ပညာကို အမြဲသက်သေပြသည်။

God’s dietary laws are not, as some suppose, merely negative and prohibitory. God intends that man shall have the best of everything, the “finest of the wheat” (Ps. 81:16; 147:14). He who created all things knows what is best for the creatures He has made, and according to His knowledge He gives counsel and recommendations. “No good thing will he withhold from them that walk uprightly” (Ps. 84:11). What God forbids is not withheld in arbitrariness, but for the good of man. Men may disdain God’s counsel, but experience and results ever demonstrate His wisdom.

 

ဘုရားသခင်သည် လူသားအား အကန့်အသတ်မရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများနှင့်အတူ အံ့သြဖွယ်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ပေးအပ်ထားပြီး၊ ထို့အပြင် သိမ်မွေ့သော အစိတ်အပိုင်းများစွာပါရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် မတော်မတရား အသုံးမပြုရန် ဂရုတစိုက်ကာကွယ်ထားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာပါက ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်သည့် စွမ်းအားများလည်း ပါရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ မတော်မတရား အသုံးပြုပြီးနောက်တွင်ပင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများလည်း ရှိသည်။ သဘာဝ၏ ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်သော စွမ်းအားများသည် အံ့သြဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်နေရာရာတွင် ဒဏ်ရာရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ အသက်ရှင်စွမ်းအားများသည် ထိုဒဏ်ရာကို ပြုပြင်ရန် ချက်ချင်းအလုပ်လုပ်သည်။ ဆရာဝန်များသည် အကူအညီပေးနိုင်ပြီး ကောင်းသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့တွင် ကုသရန်စွမ်းအားမရှိပါ။ အချို့သောကိစ္စများတွင် ၎င်းတို့သည် ဘေးတွင်ရပ်ပြီး ဘုရားသခင်အလုပ်လုပ်ရန် ခွင့်ပြုရုံသာဖြစ်သည်။

God gave man a wonderful body with almost unlimited possibilities, and also with many delicate parts that must be carefully shielded from abuse if they are to function properly. In the body itself He has provided for the care and maintenance of the parts, and even for their renewal if His directions are followed. In many cases it is possible to begin a process of rehabilitation even after the body has been misused for years. The recuperative powers of nature are amazing. The moment an injury comes to any part, the life forces of the body immediately go to work to repair the damage. Physicians may assist and do much good, but they do not have healing power. All they can do in many cases is to stand aside and let God work.

 

အချို့သူများက ဘုရားသခင်သည် လူ၏ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထက် ပို၍စိတ်ဝင်စားသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုကြပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးတန်ဖိုးများသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထက် သာလွန်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤအရာသည် မှန်ကန်သော်လည်း၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်သည် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေပြီး၊ တစ်ခုသည် အခြားတစ်ခုကို အားကောင်းစွာ သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း သတိရရမည်။ ၎င်းတို့တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဘယ်နေရာတွင် စတင်ပြီး ဘယ်နေရာတွင် အဆုံးသတ်သည်ကို ခွဲခြားရန် မလွယ်ကူပါ။ ဝိညာဉ်ရေးလူသားသည် အဓိကအရေးကြီးသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ သဘောတူသော်လည်း၊ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လျစ်လျူရှုရမည်ဟု မထင်ပါ။ ဤသည်မှာ အလယ်ခေတ်က “သူတော်စင်များ” ၏ ဒဿနဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်၏ အကျိုးအတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်မဟုတ်ပါ။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အကျိုးပြုရန် စုစည်းထားသည်။

Some insist that God is more interested in the soul of man than in his body, that spiritual values are superior to the physical. This is true, but it should be remembered that body and soul are closely interrelated, that the one powerfully affects the other, and that it is not always easy to tell where one begins and the other ends. Though we agree that the spiritual man is of supreme importance, we do not think that therefore the body is to be neglected. Such, indeed, was the philosophy of certain medieval “saints” who mortified the body for the benefit of the soul; but that was not God’s plan. He put body and soul together for the mutual benefit of each.

 

“လူတစ်ဦးသည် သူ၏နှလုံးထဲတွင် စဉ်းစားသည့်အတိုင်း သူဖြစ်သည်” (သုတ္တံ ၂၃:၇) ဟူသော စကားသည် ဘဝ၏ အခြေခံပြဿနာများကို ထိသည်။ လူတစ်ဦးသည် သူစဉ်းစားသည့်အတိုင်းဖြစ်သည်။ တွေးခေါ်ခြင်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလား။ တွေးခေါ်ရန် ယန္တရားတစ်ခုမရှိဘဲ အတွေးဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသလား။ တွေးခေါ်ခြင်းသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းသည် အပြုအမူကို ဆုံးဖြတ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် မှန်ကန်သောလမ်းကြောင်းအတိုင်း တွေးခေါ်ပါက၊ သူ၏အပြုအမူသည် မှန်ကန်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သူ၏စိတ်သည် မကောင်းသောအရာများကို အာရုံစိုက်နေပါက၊ သူ၏လုပ်ရပ်များသည် မကောင်းမှုဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

The statement that as a man “thinketh in his heart, so is he” (Prov. 23:7) touches the fundamental issues of life. A man is what he thinks. Is thinking a physical process? Can there be thought apart from a mechanism of some kind to do the thinking? Whatever thinking may be, it determines conduct. If a man thinks along right lines, his conduct is likely to be right. If his mind dwells on evil things, his deeds will likely be evil.

 

ခန္ဓာကိုယ်သည် လူတစ်ဦး၏ တွေးခေါ်မှုအပေါ် သြဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိပါသလား။ အမှန်ပင်။ မူးယစ်ဆေးဝါးများအသုံးပြုခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏ တွေးခေါ်မှုနှင့် လုပ်ရပ်များကို သက်ရောက်မှုရှိသည်ကို လူတိုင်းသိသည်။ ၎င်းသည် သူ၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို ပုံပျက်စေပြီး၊ တာဝန်မယူနိုင်စေရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ သူ၏စိတ်သည် သူသောက်ထားစဉ်ကဲ့သို့ ပုံမှန်အလုပ်မလုပ်တော့ဘဲ၊ သူ၏စွမ်းရည်များသည် ပုံမှန်အလုပ်မလုပ်တော့ပါ၊ သူ၏တုံ့ပြန်မှုများအားလုံးသည် နှေးကွေးသွားသည်။ သူသည် မော်တော်ယာဉ်မောင်းနှင်ပါက၊ သူသည် အခြားသူများအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်လာပြီး၊ လူသတ်သမားဖြစ်နိုင်ချေရှိသည် (အခန်း ၁၀:၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Does the body have any influence on a man’s thinking? Most decidedly. All know that the use of intoxicating liquors affects a man’s thinking as well as his actions. It warps his judgment and tends to make him irresponsible. His mind does not function as when he is sober, his faculties are not working normally, all his reactions are retarded. If he drives an automobile he becomes a menace to others, and a potential killer (see on ch. 10:9).

 

လူအများစုက အရက်သောက်ခြင်းသည် ဆိုးရွားသောအကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိသည်ဟု ဝန်ခံကြသည်။ မမှန်ကန်သော စားသောက်မှုအလေ့အထများသည် အလားတူအကျိုးသက်ရောက်မှုများရှိနိုင်ပါသလား။ ဟုတ်သည်၊ အရက်ကဲ့သို့ အတိုင်းအတာတူမဟုတ်သော်လည်း။ အစားအစာသည် လူတစ်ဦး၏ အပြုအမူအပြင် သူ၏တွေးခေါ်မှုကိုပါ သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဖခင်၏ ပေါင်မုန့်ကင်မီးလောင်သွားပြီး ကော်ဖီမှာ အားနည်းနေသည်ဖြစ်စေ၊ အေးနေသည်ဖြစ်စေ ကလေးတစ်ဦးသည် ရိုက်နှက်ခံရခြင်းများရှိသည်။ အိမ်ထောင်ကွဲခြင်းများစွာသည် အိမ်၏ အစားအသောက်ဌာနမှ ဆင်းသက်လာသည်။ အရောင်းသမားများသည် အစာမကြေနိုင်သော ဖောက်သည်များထံမှ ကြီးမားသော အမှာစာများကို မမျှော်လင့်ကြပါ။ ထက်မြက်သော ရှေ့နေသည် လာဘ်ယူတတ်သော တရားသူကြီးထံသို့ အကျိုးရှိစွာ ချဉ်းကပ်ရန် အချိန်မှန်ကို သိသည်။ သံတမန်များနှင့် နိုင်ငံရေးသမားများသည် ခမ်းနားသော ညစာစားပွဲ၏ တန်ဖိုးကို သိသည်။ ဝိုင်နှင့် အစားအစာကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ပေါင်းစပ်ပါက၊ စာချုပ်ပါတီများ၏ ပုံမှန်စွမ်းရည်များရှိခဲ့လျှင် ဘယ်သောအခါမှ လက်မှတ်မထိုးဖြစ်မည့် သဘောတူညီချက်များကို ရရှိနိုင်သည်။ ထိုသို့သော သဘောတူညီချက်များသည် ကမ္ဘာကြီးကို မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ကျိန်ဆဲခဲ့သည်။

Most men admit that drinking has bad effects. May wrong eating habits have similar effects? Yes, even if not in the same degree as alcohol. Food affects a man’s behavior as well as his thinking. Many a boy has received a whipping because father’s toast was burned and his coffee weak or cold. Many a divorce can be traced to the culinary department of the house. Salesmen do not expect big orders from dyspeptic prospects. The shrewd lawyer knows that there is a right time to approach a venal judge for favorable consideration; and diplomats and statesmen know the value of a sumptuous banquet. If wine and food are cunningly combined, agreements may be arrived at that would never have been signed had the contracting parties been in possession of their normal faculties. Such agreements have cursed the world for generations.

 

အစားအစာသည် စိတ်ကို သက်ရောက်မှုရှိပါသလား။ စားသောက်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ကို သက်ရောက်မှုရှိပါသလား။ အမှန်ပင်။ ဘဝအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်မှုသည် မကြေညက်သော အစာအိမ်မှ မကြာခဏဆင်းသက်လာသည်။ မှန်ကန်စွာ စားသောက်ခြင်းသည် ချိုမြိန်သော စိတ်ထားကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ မမှန်ကန်သော စားသောက်မှုသည် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော စံညွှန်းများကို ဖြည့်ဆည်းရန် ခက်ခဲစေသည်။

Does food affect the mind? Do eating and drinking affect the spirit? Most assuredly. A sour outlook on life often comes from a sour stomach. Right eating will not necessarily produce a sweet disposition; but wrong eating makes it hard to measure up to the standard set by God.

 

ဘုရားသခင်၏ အစားအသောက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများသည် စားသောက်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကို လူသားတို့ထံမှ ဖယ်ရှားသည့် အာဏာရှင်ဆန်သော ပြဋ္ဌာန်းချက်များမဟုတ်ပါ။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် လူသားတို့အား ကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် သို့မဟုတ် ပြန်လည်ရရှိရန် လိုလားပါက လိုက်နာရန် ကောင်းသော၊ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသော ဥပဒေများဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်က ထောက်ခံသည့် အစားအစာများသည် လူသားတို့က အကောင်းဆုံးဟု တွေ့ရှိထားသည့် အစားအစာများနှင့် တူညီပြီး၊ သဘောထားကွဲလွဲမှုများသည် ထောက်ခံထားသည့်အရာများတွင် မဟုတ်ဘဲ တားမြစ်ထားသည့်အရာများတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်သည်။

God’s dietary laws are not arbitrary enactments that deprive man of the joy of eating. Rather, they are sound, sensible laws that man will do well to heed if he wishes to retain health, or perhaps regain it. On the whole it will be found that the food God approves is the same food men have found best, and that disagreement does not come in the things approved, but in the things forbidden.

 

ဤအစားအသောက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို ရှေးခေတ်ဣသရေလလူမျိုးထံ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အခြေအနေများနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဂျူးလူမျိုးအများစုသည် ဤဥပဒေများကို ဆက်လက်လိုက်နာနေကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ၃,၀၀၀ နှစ်ကျော်ကြာ အကျိုးပြုခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် ဤစည်းမျဉ်းများသည် ယနေ့ခေတ်တွင် လူသားများကို ဒုက္ခပေးနေသော ရောဂါများစွာမှ ကင်းစင်သော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခေတ်မမီတော့သည် သို့မဟုတ် သက်တမ်းကုန်သွားသည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေထူသည်။ ဂျူးလူမျိုးသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အခြားမည်သည့်လူမျိုးထက်မဆို နှစ်ပေါင်းများစွာ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုနှင့် ဒုက္ခများကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် အားကောင်းသော လူမျိုးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ဘုရားသခင်၏ အစားအသောက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် အနည်းဆုံး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှင်းပြပေးသည် (လေဝိယရာဇဝင် ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသည်)။

These dietary statutes were given to Israel of old, and were adapted to their conditions. Most Jews still adhere to them, and they have served well for more than 3,000 years. The physical condition of the Jews bears witness to the fact that these rules are not obsolete and outdated, if their purpose is to produce a people singularly free from many of the diseases that plague men today. Despite the persecutions and hardships suffered by the Jews, above those suffered by any other nation on the face of the earth, and over a longer time, they are, generally speaking, a virile race. This fact is at least partly explained by their obedience to God’s dietary laws set forth in Lev. 11.

 

ဣသရေလလူမျိုးထံ သိုင်းနိုင်တောင်တွင် ပေးအပ်ခဲ့သော ဥပဒေများသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများအပေါ် ၎င်းတို့၏ တာဝန်အားလုံးကို ထိသည်။ ဤဥပဒေများကို အောက်ပါအတိုင်း ခွဲခြားနိုင်သည်။

The laws imparted to Israel at Sinai dealt with all aspects of their duty toward God and man. These laws may be classified as follows:

 

၁. ကိုယ်ကျင့်တရား။ ဆယ်ပညတ်တရားတွင် ဖော်ပြထားသော မူများသည် ဘုရားသခင်၏ သဘာဝကို ထင်ဟပ်စေပြီး၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ပြောင်းလဲမရပါ (မဿဲ ၅:၁၇, ၁၈; ရောမ ၃:၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

1.Moral. The principles expressed in the Decalogue reflect the divine character, and are as immutable as God Himself (see Matt. 5:17, 18; Rom. 3:31).

 

၂. ထုံးတမ်းစဉ်လာ။ ဤဥပဒေများသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို ကြိုတင်ပုံဖော်ထားသည့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုစနစ်နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားသည် (ကောလောသဲ ၂:၁၄-၁၇; ဟေဗြဲ ၇:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

2.Ceremonial. These laws were concerned with a system of worship that prefigured the cross, and accordingly expired at that time (Col. 2:14–17; Heb. 7:12).

 

၃. နိုင်ငံရေး။ ဤဥပဒေများသည် ဆယ်ပညတ်တရား၏ ကျယ်ပြန့်သော မူများကို ရှေးခေတ်ဣသရေလလူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် စီးပွားရေးသို့ အသုံးချခဲ့သည်။ ဤဥပဒေကျင့်ထုံးသည် ရှေးခေတ်ဣသရေလသည် နိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တန့်သွားသောအခါ အာဏာတည်မြဲမှု ရပ်ဆိုင်းသွားပြီး၊ ခေတ်သစ် ဘုရားသခင်အုပ်ချုပ်မှုမဟုတ်သော ဣသရေလနိုင်ငံတွင် ပြန်လည်ထူထောင်မထားသော်လည်း၊ တရားမျှတမှုနှင့် သာတူညီမျှမှု၏ အခြေခံမူများသည် ယနေ့တိုင် တရားဝင်ဖြစ်သည်။

3.Civil. These laws applied the broad principles of the Ten Commandments to the economy of ancient Israel as a nation. Though this code became inoperative when ancient Israel ceased to be a nation and has not been reinstated as such in the modern, nontheocratic state of Israel, yet the fundamental principles of justice and equity involved are still valid.

 

၄. ကျန်းမာရေး။ လေဝိယရာဇဝင် ၁၁ တွင်ဖော်ပြထားသော အစားအသောက်ဆိုင်ရာ မူများနှင့်အတူ၊ အခြားသော သန့်ရှင်းရေးနှင့် ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများသည် ဉာဏ်ပညာရှိသော ဖန်ဆင်းရှင်တစ်ဦးမှ ကျန်းမာရေးနှင့် သက်တမ်းရှည်ကြာစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည် (ထွက်မြောက်ရာဇဝင် ၁၅:၂၆; ၂၃:၂၅; ဒါသန်ကျမ်း ၇:၁၅; ဆာလံ ၁၀၅:၃၇; PP ၃၇၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝနှင့် လိုအပ်ချက်များအပေါ် အခြေခံထားသောကြောင့်၊ ဤမူများသည် ယဇ်ပလ္လင်ဖြစ်စေ၊ ဣသရေလလူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းဖြစ်စေ မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ထိခိုက်မည်မဟုတ်ပါ။ ၃,၅၀၀ နှစ်ခန့်က ကျန်းမာရေးကို အထောက်အကူပြုခဲ့သော မူများသည် ယနေ့တွင်လည်း တူညီသော ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။

4.Health. The dietary principles of Lev. 11, together with other sanitary and health regulations, were intended by a wise Creator to promote health and longevity (see Ex. 15:26; 23:25; Deut. 7:15; Ps. 105:37; PP 378). Based as they are upon the nature and requirements of the human body, these principles could in no way be affected either by the cross or by the disappearance of Israel as a nation. Principles that contributed to health 3,500 years ago will produce the same results today.

 

စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဗိမာန်အဖြစ် ယူဆသည် (၁ ကောရိန္သု ၃:၁၆, ၁၇; ၆:၁၉, ၂၀)။ ဤအချက်ကို တန်ဖိုးထားမှုသည် သူ့ကို၊ အခြားအရာများအနက်၊ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် စားသောက်ရန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ထုတ်ဖော်ထားသော ဆန္ဒအတိုင်း သူ၏အစားအသောက်ကို ထိန်းညှိရန် ဦးဆောင်လမ်းပြလိမ့်မည် (၁ ကောရိန္သု ၉:၂၇; ၁၀:၃၁)။ ထို့ကြောင့် သူသည် တသမတ်တည်းဖြစ်ရန်၊ လေဝိယရာဇဝင် ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော မူများကို လက်ခံပြီး လိုက်နာရမည်။

The sincere Christian considers his body to be the temple of the Holy Spirit (1 Cor. 3:16, 17; 6:19, 20). Appreciation of this fact will lead him, among other things, to eat and drink to the glory of God, that is, to regulate his diet according to God’s revealed will (1 Cor. 9:27; 10:31). Thus he must, to be consistent, accept and obey the principles set forth in Lev. 11.

 

ellen g. white comments

1-8 DA 617

7, 8 CD 30, 392; CH 116; 1T 206; 2T 96