အခန်းကြီး - ၁၄
ဟေရှာယအနာဂတ္တိကျမ်း
The Book of Isaiah
ရေးသားသူနှင့် ရက်စွဲ
Author and Date
ဤစာအုပ်တွင် ဟေရှာယသည် အမုတ်၏သားဖြစ်ပြီး ရေးသားသူဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည် (၁:၁)။ သူ၏နာမည် “ထာဝရဘုရားသည် ကယ်တင်တော်မူ၏” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး စာအုပ်၏အကြောင်းအရာနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဟေရှာယတွင် မိသားစုရှိပြီး အနည်းဆုံး သားနှစ်ဦးရှိသည်၊ ရှီယာ-ယာရှုပ် (၇:၃) နှင့် မာဟာ-ရှာလပ်-ဟာဇ-ဘဇ် (၈:၃)။ သူ၏သားများ၏ နာမည်များသည်လည်း သူ၏သာသနာတာဝန်နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ နာမည်များသည် အသီးသီး “အကြွင်းအကျန်တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လာလိမ့်မည်” နှင့် “လုယူရာကို အလျင်အမြန်လုပ်၍ သိမ်းယူရာကို အလျင်အမြန်လုပ်လော့” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ကယ်တင်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်း၊ နှင့် အကြွင်းအကျန်ဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများသည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးတွင် ထပ်တလဲလဲ ဖော်ပြထားသည်။ ဟေရှာယသည် ဟီဘရူးကျမ်းစောင်၏ “နောက်ဆုံးပြည့်ရှင်များ” (ဟေရှာယ-မာလခိ) ဟုခေါ်သော အဓိကအပိုင်းကို စတင်ပြီး ၎င်းအပိုင်းတွင် အကြီးဆုံးစာအုပ်ဖြစ်သည်။ အချို့က သူ့ကို ကျမ်းစာပရောဖက်များထဲတွင် အကြီးကျယ်ဆုံးဟု မှတ်ယူကြသည်။
The book states that Isaiah, son of Amoz, is the author
(1:1). His name means “the Lord saves,” which fits the book’s theme. Isaiah had
a family and at least two sons, Shear-Jashub (7:3) and Maher-Shalal-Hash-Baz
(8:3). His sons’ names also are related to his mission because their names
mean, respectively, “a remnant shall return” and “speed the spoil, hasten the
booty.” The themes of salvation, judgment, and remnant run throughout the book.
Isaiah begins the major section of the Hebrew Bible called the “Latter
Prophets” (Isaiah-Malachi) and is the longest book in that section. Some see
him as the greatest of the biblical prophets.
ဟေရှာယသည် စာအုပ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရေးသားခဲ့သည်ဟု လူအများက သဘောတူသော်လည်း၊ ယနေ့ခေတ်ပညာရှင်အများစုက ရေးသားသူ နှစ်ဦး၊ သုံးဦး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤအမြင်ကို လက်ခံရန် မလိုအပ်ပါ။ စာအုပ်၏ အပိုင်းအမျိုးမျိုးကြားရှိ ကွဲပြားမှုများသည် မတူညီသောအချိန်နှင့် အခြေအနေများ၏ ရလဒ်များအဖြစ် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရှုမြင်နိုင်ပြီး ရေးသားသူများ မတူညီခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ကုမ္မာန်တွင် တွေ့ရှိရသော ဟေရှာယစာလိပ်မိတ္တူတစ်စောင်တွင် အခန်း ၃၉ နှင့် ၄၀ ကြားတွင် ကွာဟချက်မရှိသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ အချို့ပညာရှင်များက ရေးသားသူပြောင်းလဲမှုဟု ယူဆသည့်နေရာဖြစ်သည်။ “ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းသောဘုရား” ကဲ့သို့သော ထူးခြားသောအသုံးအနှုန်းများသည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးတွင် ဖော်ပြထားပြီး စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ပြသသည်။
Although most agree that Isaiah wrote part of the book, many
scholars today see two, three, and even more writers. This view does not need
to be accepted. The differences among the parts of the book are better seen as
the results of different times and situations, and not of different authors. A
copy of the Isaiah scroll found at Qumran shows no gap between chapters 39 and
40, the place where some scholars see an author change. Unique terms like “Holy
One of Israel” occur throughout the book and demonstrate unity.
အခန်း ၁-၃၉ တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များသည် ဟေရှာယ၏ သာသနာလုပ်ငန်းကာလအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အနှစ် ၇၀၁ မတိုင်မီ များမကြာမီ ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ပရောဖက်သည် အနည်းဆုံး အနှစ် ၆၈၁ အထိ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး၊ ဟေရှာယ၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းများကို ဤနောက်ဆုံးနှစ်များအတွင်း ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
Events occurring in chapters 1–39 happened during Isaiah’s
ministry and were probably written not long after 701 B.C. The prophet lived
until at least 681 B.C., and the latter parts of Isaiah were probably written
during these later years.
ဟေရှာယစာအုပ်သည် အနှစ် ၇၄၀ မှ ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ဖန်တီးခြင်းအထိ အချိန်ကာလတစ်လျှောက် ဖြစ်ပွားသောဖြစ်ရပ်များကို ဖော်ပြထားသည်။ စာအုပ်သည် သမိုင်းတစ်လျှောက် ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာ၊ သန့်ရှင်းမှု၊ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်၊ နှင့် ကယ်တင်နိုင်စွမ်းတို့ကို ထောက်ခံသည်။ စာအုပ်၏ အကြောင်းအရာသည် အာရှုရိအင်ပါယာ၏ အင်အားအထွတ်အထိပ်ရောက်နေချိန်ဖြစ်သော အနှစ် ၈ ရာစုအတွင်း ဦးဇိယ (အဇာရိလည်းဟုခေါ်သည်) (အနှစ် ၇၉၂-၇၄၀)၊ ယောသံ (အနှစ် ၇၅၀-၇၃၂)၊ အာခတ် (အနှစ် ၇၃၅-၇၁၆)၊ နှင့် ဟိဇကိယ (အနှစ် ၇၁၆-၆၈၇) တို့၏ အုပ်ချုပ်မှုကာလများတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော လက်ရှိဖြစ်ရပ်များကို ဦးစွာဖော်ပြသည်။
The book of Isaiah accounts for events stretching in time
from 740 B.C. to the creation of a new heaven and a new earth. The book makes a
case for God’s sovereignty, holiness, right to judge, and power to save
throughout history. The subject matter of the book deals first of all with
current events of the eighth century B.C. during the reigns of Uzziah, also
known as Azariah (792–740 B.C.), Jotham (750–732 B.C.), Ahaz (735–716 B.C.),
and Hezekiah (716–687 B.C.), at the height of Assyrian power.
အနှစ် ၈ ရာစုတွင် ဘုရားသခင်၏လူများရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အဓိကအမျိုးသားဆိုင်ရာ အကြပ်အတည်းနှစ်ခု (အနှစ် ၇၃၄ နှင့် အနှစ် ၇၀၁ တွင်) သည် စာအုပ်တွင် အဓိကအကြောင်းအရာများအတွက် နောက်ခံဖြစ်ပေးသည်။ ပထမအဓိကအကြပ်အတည်းမှာ ယုဒပြည်သည် ဆီးရီးယားနှင့် ဣသရေလအကြား မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုကြောင့် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ဟု အာခတ်မင်းကြီးအား ပြောပြခံရစဉ်ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ၏ ခေါ်ဆိုခြင်းနှင့် ပရောဖက်သာသနာလုပ်ငန်းအတွက် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းသည် ထိုအကြပ်အတည်းအတွက် နိဒါန်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအချိန်က အဓိကအကြောင်းအရာများသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူ၏ ကယ်တင်ရန်နှင့် ကာကွယ်ရန် စွမ်းအားကို ယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းများအား အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအဓိကအကြပ်အတည်းမှာ ယေရုဆလင်မြို့ကို ဝိုင်းထားသော အာရှုရိအင်ပါယာ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ယုဒလူမျိုးတစ်ခုလုံးကို လက်အောက်ခံရန် ခြိမ်းခြောက်ခံရသည့် ပို၍ထင်ရှားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး နိုင်ငံရေးလှည့်ကွက်များနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့မှုများကို အားမကိုးရန် တူညီသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ခေါ်ဆိုမှု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
Two major national crises that God’s people encountered in
the eighth century (in 734 and then in 701 B.C.) provide a background for major
issues in the book. The first major crisis was when King Ahaz was told that
Judah was threatened by an alliance between Syria and Israel. The call of
Isaiah and his commission to prophetic ministry was set as an introduction to
that crisis. Key issues at the time revolved around the question of trusting
God and His power to save and protect. A second major crisis occurred during
another more dramatic event: a siege of Jerusalem threatened to subject the
whole nation of Judah to the domination of the Assyrian Empire. The same
prophetic call came to trust God and not rely on political maneuvers and
alliances.
အကြောင်းအရာနှင့် အကြောင်းအမျိုးမျိုး
Content and Themes
စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးတွင် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်များကို ရောယှက်ဖော်ပြထားသည်။ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်များသည် ဘုရားသခင်၏လူများအပေါ် စွပ်စွဲချက်များပုံစံဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏လူများကို ကျော်လွန်၍ အခြားလူမျိုးများ သို့မဟုတ် လူစုများကိုပါ တရားစီရင်သည်။ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် အသုံးပြုသော ဘာသာစကားသည် ရှေးခေတ်အရှေ့အနီးဒေသ၏ တရားစွဲဆိုမှု၊ တရားရုံးကြားနာမှု၊ သို့မဟုတ် တရားစီရင်မှုများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အတိအကျတူညီခြင်းမရှိပါ။ ကျမ်းစာဆိုင်ရာ ပဋိညာဉ်သည် ရှေးခေတ်အရှေ့အနီးဒေသ၏ စာချုပ်များပုံစံကို ထိခိုက်စေသော ထူးခြားသောရည်ညွှန်းမှုဘောင်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းပြီး ထာဝရဘုရားနှင့် သူ၏ပဋိညာဉ်လူများအကြား၊ ထူးခြားသောအချုပ်အခြာအာဏာရှိသော ဘုရားသခင်နှင့် လူမျိုးများအကြား ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးနှင့်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာများကို ထည့်သွင်းပေးသည်။ အခန်း ၂၄-၂၇ တွင် အသုံးပြုထားသော ဘာသာစကားသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ စကြဝဠာဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝကို အလားတူဖော်ပြသည်။ စာအုပ်သည် အနှစ် ၈ နှင့် ၇ ရာစုများမှ လက်ရှိဖြစ်ရပ်များကို ကျော်လွန်၍ ဓမ္မဟောင်းသမိုင်းကို ကျော်လွန်သော ဖြစ်ရပ်များကိုပါ ထည့်သွင်းသည်။ မယ်ရှိယဗျာဒိတ်များနှင့် နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များသည် ဟေရှာယစာအုပ်၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။
Interwoven throughout the book are oracles of judgment and
salvation. Oracles of judgment are set in the form of indictments against God’s
people. However, they go beyond God’s people to judge other nations or people
groups as well. The language used for judgment is similar but not identical to
ancient Near Eastern lawsuits, court hearings, or trials. The biblical covenant
provides a unique frame of reference that affects the form of ancient Near
Eastern treaties and contributes content that is particular to the unique
relationship between the Lord and His covenant people and between the unique
sovereign God and the nations. The language used in chapters 24–27 similarly
expresses the universal nature of God’s judgment and salvation. The book also
goes beyond current events of the eighth and seventh centuries to include
events beyond Old Testament history. Messianic prophecies and eschatological
events are part of the very fabric of the book of Isaiah.
ဟေရှာယစာအုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို မြေကြီး၏အစွန်အဖျားသို့ (၄၉:၆)၊ လူမျိုးအားလုံးသို့ (၅၂:၁၀) ယူဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ဣသရေလကို ရွေးချယ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် ထိုရည်ရွယ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့်၊ မယ်ရှိယသည် ဤသာသနာတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် လာရောက်ခဲ့သည်။
The book of Isaiah portrays God’s determination to bring His
salvation to the ends of the earth (49:6), to all the nations (52:10). God has
chosen Israel for this very purpose. Because God’s people did not fulfill that
purpose, the Messiah came to embody this mission.
ရှစ်ရာစုနှစ်ခေတ်က အခြားသော ပရောဖက်များနှင့် နောက်ပိုင်း ဒံယေလကဲ့သို့သော ပရောဖက်များကဲ့သို့၊ ဟေရှာယစာအုပ်သည် ဒေသဆိုင်ရာ စိုးရိမ်မှုများနှင့် အခြေအနေများမှ စကြဝဠာဆိုင်ရာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုများသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်သည် စကြဝဠာနှင့် ထာဝရဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလမဟုတ်သော လူမျိုးစုများထံသို့ ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဟေရှာယ၏ ကြီးမြတ်သော သာသနာပြုခိုင်းစေမှု (၆၆:၁၉) ဟုခေါ်ဆိုနိုင်သည့်အရာတွင် ဖော်ပြထားသည်။ သာသနာပြုခြင်း၏ပန်းတိုင်မှာ လူမျိုးအားလုံးကို ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာကို အသိအမှတ်ပြုစေရန်၊ သူ့ရှေ့တွင် ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူမျိုးများအား အလေးအနက်ပြောကြားသည်- “ငါ့ကိုကြည့်လော့၊ မြေကြီးစွန်းရောက်သူအားလုံး ကယ်တင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ဘုရားဖြစ်ပြီး၊ အခြားဘုရားမရှိ။ ငါကိုယ်တိုင်ကျိန်ဆိုခဲ့ပြီး၊ ငါ့နှုတ်ထွက်စကားသည် ဖြောင့်မတ်စွာထွက်လာပြီး၊ ပြန်မလာနိုင်။ လူတိုင်း၏ဒူးသည် ငါ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ရမည်၊ လျှာတိုင်းသည် ကျိန်ဆိုရမည်” (ဟေရှာ ၄၅:၂၂–၂၃)။
Like other eighth century prophets and later prophets such as
Daniel, the book of Isaiah moves from local concerns and circumstances to
universal considerations. God’s salvation and covenant are universal and
everlasting.
Moreover, God expresses His intention to reach the
non-Israelite people groups in what can be legitimately called Isaiah’s version
of the Great Commission (66:19). The goal of the mission is to bring all people
groups to acknowledge God’s sovereignty, bow before Him, and worship Him. God
solemnly tells the nations: “Look to Me, and be saved, all you ends of the
earth! For I am God, and there is no other. I have sworn by Myself; the word
has gone out of My mouth in righteousness, and shall not return, that to Me
every knee shall bow, every tongue shall take an oath” (Is. 45:22–23).
ဓမ္မပညာရှုထောင့်
Theological Perspectives
ဟေရှာယစာအုပ်တွင် ဘုရားသခင်၏ပုံတူသည် ဓမ္မဟောင်းတွင် နှိုင်းယှဉ်မရသောအမြင့်သို့ရောက်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းမှုသည် ဤစာအုပ်တွင် အခြားမည်သည့်နေရာထက်မဆို ပိုမိုအလေးပေးဖော်ပြထားသည် (“ဣသရေလ၏သန့်ရှင်းသောဘုရား” ဟူသောအမည်သည် ဟေရှာယတွင် ၂၆ ကြိမ်ပေါ်ပြီး ဓမ္မဟောင်းတွင် အခြားနေရာ ၆ ကြိမ်သာပေါ်သည်)။ ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းမှုသည် သူ၏ တရားမျှတမှု၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ နှင့် မေတ္တာတို့၏ ဂုဏ်ရည်များကို အကျုံးဝင်သည်။ ဤသည်မှာ တရားမျှတမှု၊ ဖြောင့်မတ်မှု၊ နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းတို့၏ နိုင်ငံတော်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် သန္နိဋ္ဌာန်ပြုထားသော ဘုရားဖြစ်သည်။
The portrait of God in the book of Isaiah reaches heights
unparalleled in the Old Testament. God’s holiness is emphasized here more than
anywhere else (“the Holy One of Israel” appears 26 times in Isaiah and only 6
times elsewhere in the OT). The holiness of God encapsulates His attributes of
justice, righteousness, and love. This is the God who is determined to bring
about a kingdom of justice, righteousness, and peace.
ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာသည် ဟေရှာယ၏ နောက်ထပ်အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အနာဂတ်ကို တိကျစွာ ဟောကိန်းထုတ်ရန် ဘုရားသခင်၏ အခွင့်အာဏာတွင် ဖော်ပြထားသည်။ သူ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အချုပ်အခြာအာဏာကို ဟေရှာယ ၄၄:၇ တွင် ကောင်းစွာဖမ်းယူထားသည်- “ငါကဲ့သို့ ဟောပြောနိုင်သူ မည်သူရှိသနည်း။ သူသည် ငါခန့်ထားသော ရှေးလူမျိုးမှစ၍၊ ဖြစ်လာမည့်အရာများနှင့် ရောက်လာမည့်အရာများကို ထုတ်ဖော်ပြီး ငါ့အတွက် စီစဉ်ပေးပါစေ။” အနာဂတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုး၏ ကံကြမ္မာတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်မည့် ရှင်ဘုရင်—ဗျံကူရ—၏ နာမည်ကို အတိအကျဖော်ပြရန် သူ၏စွမ်းရည်ဖြင့် ထပ်မံအတည်ပြုသည် (၄၄:၂၄–၄၅:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ အချုပ်အခြာအာဏာသည် ဘဝကိုပင် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် သူ၏ထူးခြားသောစွမ်းရည်ဖြင့်လည်း ထင်ရှားသည်။ ဟေဇကိယအား ပြုခဲ့သည့်အတိုင်း (၃၈:၅) လူသားတစ်ဦး၏သက်တမ်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံပေးနိုင်သည်။
God’s sovereignty is another major motif of Isaiah. It is
expressed in God’s prerogative to predict the future with accuracy. His claim
to His prophetic sovereignty is well captured in Isaiah 44:7: “And who can
proclaim as I do? Then let him declare it and set it in order for Me, since I
appointed the ancient people. And the things that are coming and shall come,
let them show these to them.” The mastery of the future is further corroborated
by God’s ability to identify the very name of the king—Cyrus—who would play a
major role in the destiny of God’s people (see 44:24–45:25). Divine sovereignty
is also demonstrated by His unique ability to master life itself. He can add
years to the life of a human being, such as He did for Hezekiah (38:5).
ဘုရားသခင်၏ အထူးခြားဆုံးသော ဘွဲ့အမည်တစ်ခုသည် စာအုပ်တွင်း နောက်ဆုံးစွပ်စွဲချက်များထဲမှ တစ်ခု၏ အကြောင်းအရာတွင် ပေါ်ပေါက်သည်။ ဘုရားသခင်ကို “သစ္စာဘုရား” (၆၅:၁၆) ဟုခေါ်သည်။ ဟီဘရူးဘာသာတွင် သစ္စာအတွက် စကားလုံးမှာ “အာမင်” ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ယုံကြည်စိတ်ချရသည်၊ သစ္စာရှိသည်၊ သူ၏ကတိများကို ထိန်းသိမ်းသည့်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ သူသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသူဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ယုံကြည်နိုင်သည်။ ဤတွင်၊ စာအုပ်၏ အဓိကအကြောင်းအရာတစ်ခုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်- ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ခြင်း။ ထို့ပြင်၊ ဒါဝိဒ်အား သစ္စာရှိသော ကရုဏာများပြခဲ့သော ဤဘုရားသည် နောင်တရသူများကို ခွင့်လွှတ်ရာတွင် ကြွယ်ဝသည် (၅၅ အခန်း)။
One of the most significant titles of God occurs in the
setting of one of the last indictments in the book. God is called the “God of
truth” (65:16). The Hebrew word for truth is “amen” and implies more: God is
dependable, faithful, and truthful in the sense that He keeps His promises. He
is reliable; therefore He can be trusted. Here, we come back to one of the
major themes of the book: trust in the Lord. Moreover, this God who has shown
His faithful mercies to David is also abundant in forgiveness to those who
repent (chap. 55).
ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်ဖော်ပြချက်ကို သူ၏လူမျိုးအပေါ် မတိမ်မကျသော မေတ္တာ (ဟီဘရူးဘာသာတွင် “ဟဲဆဒ်”) နှင့် ကတိကဝတ်များဖြင့် ဖော်ပြသော ခမ်းနားသောကတိများမှတစ်ဆင့် သိမြင်နိုင်သည်။ ထိုကတိများထဲတွင် လူသိများသည်မှာ ဟေရှာယ ၄၉:၁၅၊ ၅၄:၁၀၊ ၆၃:၉၊ ၁၆ တို့ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆင်းရဲသူ၊ အငတ်ဘေးသင့်သူ၊ မိဘမဲ့သူ၊ မုတ်ဆိုးမများအား တရားမျှတမှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသူအဖြစ်လည်း ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့ကို အခွင့်ကောင်းယူသူများအား စွပ်စွဲသည့် များပြားသောစွပ်စွဲချက်များကို ကြည့်ပါ (ဥပမာ၊ ၁၀ အခန်း)။
The revelation of God can also be perceived through the
magnificent promises of God’s unfailing love (Hebrew hesed) and
commitment to His people. Best known among those texts are Isaiah 49:15; 54:10;
63:9, 16. God also is described as the One who restores justice to the poor and
the needy, the orphans and widows. See the numerous indictments against those
who take advantage of them (e.g., chap. 10).
ဒေသာရုံတွင် ဖော်ပြထားသည့် ပဋိညာဉ်၏ အဓိကအကြောင်းအရာနှင့်အညီ၊ ဟေရှာယစာအုပ်၏ အဓိကသတင်းစကားမှာ ဘဝနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်မှုဖြစ်သည်။ ပေါလုက “သေခြင်းတရားသည် နောက်ဆုံးရန်သူဖြစ်ပြီး၊ အောင်ခြင်းတွင် မျိုချလိမ့်မည်” (၁ ကော ၁၅:၅၄) ဟု ကြေညာမှုမတိုင်မီ ကြာမြင့်စွာကပင်၊ ဟေရှာယသည် သေခြင်း၏အောင်မြင်မှုကို ကြေညာရုံသာမက ၎င်းကို လုံးဝဖျက်ဆီးခြင်းကိုလည်း ကြေညာခဲ့သည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသောပုံစံဖြင့် ဟေရှာယက ထာဝရဘုရားသည် “သေခြင်းကို ထာဝရမျိုချမည်၊ ထာဝရဘုရားသည် မျက်နှာအားလုံးမှ မျက်ရည်များကို သုတ်ပစ်မည်” (ဟေရှာ ၂၅:၈) ဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
Consonant with the key issue of the covenant as stated in
Deuteronomy, the core message of the book of Isaiah is an invitation to life
and peace. Long before Paul announced that death, the last enemy, will be
“swallowed up in victory” (1 Cor. 15:54), Isaiah had proclaimed not only the
defeat of death but also its abolition altogether. In gripping fashion, Isaiah
specified that the Lord “will swallow up death forever and the Lord God will
wipe away tears from all faces” (Is. 25:8).
ယေရုဆလင်မြို့ခေါင်းဆောင်များအား စွပ်စွဲထားသည့်အကြောင်းအရာမှာ ၎င်းတို့သည် သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ထားသည် (၂၈:၁၅၊ ၁၈) ဖြစ်သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သိသူများ—ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို နှလုံးထဲတွင် ထားရှိသူများ (၅၁:၇)—အတွက် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ကယ်တင်ခြင်းသည် ထာဝရဖြစ်မည် (၅၁:၆) ဖြစ်ပြီး သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် မည်သည့်အခါမျှ မပျက်စီးဟု ကတိပြုသည် (၅၁:၆)၊ ၎င်းသည် ထာဝရတည်မြဲမည် (၅၁:၈)။
The content of indictment against the leaders in Jerusalem is
precisely that they have made a covenant with death (28:15, 18). On the
contrary, for those who know righteousness—that is, for the people in whose
heart is the law of God (51:7)—God promises that His salvation will be forever
(51:6) and His righteousness will not fail (51:6); it will last eternally
(51:8).
ဘုရားသခင်၏ ကတိများပြည့်စုံမှုကို မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် မခွဲမခွာဆက်စပ်နေသည့် ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်ခြင်းအကြောင်းအရာသည် စာအုပ်တွင် အကြိမ်များစွာ ပေါ်ပေါက်သည်။ ပရောဖက် ဟေရှာယကိုယ်တိုင်သည် ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ပြုထားသည် (၈:၁၇)။ နောက်ဆုံးနေ့တွင် ကယ်တင်ခံရသူများနှင့် ဘုရားသခင်ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း၏ ရူပါရုံကို အောက်ပါစကားများဖြင့် ဂုဏ်ပြုသည်- “ကြည့်လော့၊ ဤသည်မှာ ငါတို့၏ဘုရားဖြစ်သည်။ ငါတို့သည် သူ့ကိုစောင့်မျှော်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် ငါတို့ကို ကယ်တင်မည်။ ဤသည်မှာ ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်။ ငါတို့သည် သူ့ကိုစောင့်မျှော်ခဲ့ပြီး၊ ငါတို့သည် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းပြီး သူ၏ကယ်တင်ခြင်းတွင် ဝမ်းမြောက်မည်” (၂၅:၉)။ ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်သူများအတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာတစ်ခုမှာ (၃၀:၁၈)—“ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်သူများသည် ၎င်းတို့၏ ခွန်အားကို အသစ်ပြန်လည်ရရှိမည်၊ ၎င်းတို့သည် လင်းယုန်ငှက်ကဲ့သို့ အတောင်များဖြင့် မြင့်တက်မည်၊ ၎င်းတို့သည် ပြေးလွှားပြီး မပင်ပန်းရ၊ ၎င်းတို့သည် လျှောက်လှမ်းပြီး မမူးဝေရ” (၄၀:၃၁)။ ထာဝရဘုရားကို စောင့်မျှော်သူများအတွက် ကတိတစ်ခုမှာ- “သူတို့သည် မရှက်ရ” (၄၉:၂၃)။
Inseparably connected to the expectation of the fulfillment
of God’s promises, the theme of waiting on the Lord occurs several times in the
book. The prophet Isaiah himself is determined to wait on the Lord (8:17). The
last-day vision of reunion of the redeemed with God is celebrated with the
following words: “Behold, this is our God; we have waited for Him, and He will
save us. This is the Lord; we have waited for Him; we will be glad and rejoice
in His salvation” (25:9). One of the blessings of the book is on those who wait
on the Lord (30:18)—“Those who wait on the Lord shall renew their strength;
they shall mount up with wings like eagles, they shall run and not be weary,
they shall walk and not faint” (40:31). A promise is made to those who wait on
the Lord: “they shall not be ashamed” (49:23).
ဟေရှာယသည် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြေရှင်းသည့် အဓိကပြဿနာမှာ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် ၎င်းတို့လိုလားသည့်အရာများကို ပေးအပ်ရန် မမှန်ကန်သောအရာများကို ယုံကြည်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မြေကြီးအာဏာများ၊ အခြားဘုရားများ၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၊ သစ္စာမရှိသော ခေါင်းဆောင်များ၊ သို့မဟုတ် သေလွန်သူများနှင့် ဆက်သွယ်ရန်ကြိုးစားသည့် ဝိညာဉ်များနှင့် နတ်ဆရာများကိုပင် ယုံကြည်နေသည် (၈:၁၉–၂၀)။ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အားကိုးမနေပါ။ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏အစီအစဉ်မဟုတ်သော အစီအစဉ်များကို လိုက်လျှောက်ရန် ကြိုးစားသည်ဟု စွပ်စွဲခံရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်မှ အတည်မပြုထားသော မဟာမိတ်များကို ဖွဲ့စည်းသည် (၃၀:၁)။
The major problem Isaiah repeatedly addresses is that God’s
people are trusting the wrong things to provide them with what they desire.
They are trusting earthly powers, other gods, themselves, their unfaithful
leaders, or even mediums and spiritists who try to communicate with dead people
(8:19–20). Fundamentally, they are not relying on God. God’s people are accused
of trying to carry out plans that are not God’s. They form alliances that are
not sanctioned by God’s Spirit (30:1).
ဓမ္မသစ်နှင့် ယေရှုခရစ်နှင့် ဆက်နွှယ်မှု
Relation to the New Testament and Jesus
ဟေရှာယစာအုပ်ကို နားလည်ခြင်းသည် ယေရှုခရစ်၏ ဘဝနှင့် သွန်သင်ချက်များ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းများကို နားလည်ရန် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ၏ “ကျွန်သီချင်းလေးပုဒ်” (၄၂:၁–၉၊ ၄၉:၁–၁၃၊ ၅၀:၄–၁၁၊ ၅၂:၁၃–၅၃:၁၂) သည် လာမည့် မေရှိယဘုရင်ကို ဖော်ပြပြီး ဓမ္မသစ်တွင် ယေရှုခရစ်ကို နားလည်ရန် အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။
Understanding the book of Isaiah is a pathway to grasping key
components of Jesus’ life and teachings. Isaiah’s four “Servant Songs” (42:1–9;
49:1–13; 50:4–11; 52:13–53:12) describe the coming messianic King and are key
to the New Testament understanding of Jesus.
ဟေရှာယသည် သမိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြရန် ကြွယ်ဝသောဘာသာစကားနှင့် ပုံရိပ်များကို ပေးအပ်သည်။ မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဟေရှာယ၏ခေတ်တွင် အခြေတည်ထားသော်လည်း၊ ယေရှုနှင့် ဓမ္မသစ်စာရေးသူများက ၎င်းတို့ကို ယေရှု၏ဘဝနှင့် သာသနာပြုမှုတွင် အသုံးပြုသည်။
Isaiah provides rich language and imagery to express God’s
purposes in history. The messianic prophecies, though generally grounded in
Isaiah’s time, are applied by Jesus and the New Testament writers to the life
and ministry of Jesus.
ဖွဲ့စည်းပုံ
Outline
၁. တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ရူပါရုံများ (၁:၁–၃၅:၁၀)
က. ပဋိညာဉ်ဖောက်ဖျက်မှုနှင့် ပဋိညာဉ်သစ္စာစောင့်သိရန် တောင်းဆိုမှု- သန့်ရှင်းသောဘုရားကို အာရုံစိုက်ခြင်း (၁:၁–၆:၁၃)
ခ. ဧမာနူရှေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များ (၇:၁–၁၂:၆)
ဂ. တရားစီရင်ခြင်း၏ ဗျာဒိတ်များ (၁၃:၁–၂၄:၂၃)
၁. ဗာဗုလုန်နှင့် အာရှုရိ (၁၃:၁–၁၄:၂၇)
၂. ဖိလိတ္တိ (၁၄:၂၈–၃၂)
၃. မောဘ (၁၅:၁–၁၆:၁၄)
၄. ဆီးရိယနှင့် ဣသရေလ (၁၇:၁–၁၄)
၅. အေသီယိုးပီးယား (၁၈:၁–၇)
၆. အဲဂုတ္တု (၁၉:၁–၂၀:၆)
၇. ဗာဗုလုန်ဆက်လက် (၂၁:၁–၁၀)
၈. ဧဒုံ (၂၁:၁၁–၁၂)
၉. အာရေဗျ (၂၁:၁၃–၁၇)
၁၀. ယေရုဆလင် (၂၂:၁–၂၅)
၁၁. တုရုသ (၂၃:၁–၁၈)
၁၂. မြေကြီးတစ်ခုလုံး (၂၄:၁–၂၃)
ဃ. ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းများ (၂၅:၁–၃၅:၁၀)
၂. သမိုင်းဆိုင်ရာ အကြားအလပ် (၃၆:၁–၃၉:၈)
၃. သက်သာပေးခြင်း၊ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ ရူပါရုံများ (၄၀:၁–၆၆:၂၄)
က. အနာဂတ်ပြည်နှင်ထုတ်ခံရသူများအတွက် သက်သာပေးခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ သတင်းကောင်းရူပါရုံ (၄၀:၁–၄၁:၂၉)
ခ. ထာဝရဘုရား၏ ကျွန်၏ ဣသရေလနှင့် လူမျိုးများသို့ ကယ်တင်ခြင်းသာသနာ- ကယ်တင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းအပေါ် အခြေတည်သော ထွက်မြောက်ခြင်းအသစ် (၄၂:၁–၅၅:၁၃)
ဂ. ဣသရေလမဟုတ်သူများ၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်စည်းမျဉ်းများ၊ အထူးသဖြင့် ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း (၅၆:၁–၅၈:၁၄)
ဃ. ဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားထောက်ခံခြင်း၊ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိများ (၅၉:၁–၆၆:၂၄)
I. Visions of judgment and
salvation (1:1–35:10)
A. Breach and appeal to covenant
fidelity: a focus on the Holy One (1:1–6:13)
B. Prophecies of Immanuel (7:1–12:6)
C. Oracles of judgment (13:1–24:23)
1. Babylon and Assyria (13:1–14:27)
2. Philistia (14:28–32)
3. Moab (15:1–16:14)
4. Syria and Israel (17:1–14)
5. Ethiopia (18:1–7)
6. Egypt (19:1–20:6)
7. Babylon continued (21:1–10)
8. Edom (21:11–12)
9. Arabia (21:13–17)
10. Jerusalem (22:1–25)
11. Tyre (23:1–18)
12. The whole earth (24:1–23)
D. God’s salvation and judgments
(25:1–35:10)
II. Historical interlude (36:1–39:8)
III. Visions of comfort, restoration, and judgment
(40:1–66:24)
A. Vision of comfort for future
exiles and good news of salvation (40:1–41:29)
B. The Servant of the Lord’s mission
of salvation to Israel and to the nations: a new exodus grounded on salvation
and judgment (42:1–55:13)
C. Salvation of non-Israelites and
invitation to adopt covenant stipulations, especially the Sabbath (56:1–58:14)
D. Vindication of God, promises of
restoration and judgment (59:1–66:24)
မှတ်စုများ
Note
1 ယုဒရှင်ဘုရင်ဩဇိမင်း၊ ယောသံမင်း၊ အာခတ် မင်း၊ ဟေဇကိမင်း၊ ဣသရေလရှင်ဘုရင်ယောရှသား ယေရောဗောင်မင်းတို့လက်ထက်၊ ဗေရိ၏ သားဟောရှေ သို့ ရောက်လာသောထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် အစအဦးဟူမူကား၊
2 သင်သွား၍ ပြည်တန်ဆာမိန်းမနှင့်တကွ သူဘွား မြင်သော သားသမီးတို့ကို သိမ်းပိုက်လော့။ အကြောင်း မူကား၊ ပြည်သားတို့သည် ထာဝရဘုရားကုစွန့်ပစ်၍ အထပ်ထပ်မှားယွင်းကြပြီဟု ဟောရှေအား မှာထားတော်မူ သည်အတိုင်း၊
3 ဟောရှေသည်သွား၍ ဒိဗလိမ်သမီးဂေါမာကို သိမ်းပိုက်သဖြင့်၊ သူသည် ပဋိသန္ဓေယူ၍ ဟောရှေ၌ သားယောက်ျားကို ဘွားမြင်လေ၏။
4 ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ထိုသားကို ယေဇရ အမည်ဖြင့် မှည့်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ခဏကြာပြီးမှ ယေဇရေလ အသက်ကိုသတ်သောအပြစ်ကြောင့်၊ ယေဟု အမျိုးကို ငါသည် ဒဏ်ပေး၍ ဣသရေလအမျိုး၏ နိုင်ငံ ကို ဆုံးစေမည်။
5 ဣသရေလလေးကို ယေဇရေလချိုင့်၌ ငါချိုး သော နေ့ခြင်းတွင် ထိုအမှုပြည့်စုံလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော် မူ၏။
6 တဖန်ပဋိသန္ဓေယူ၍ သမီးကိုဘွားမြင်လေ၏။ ထိုသမီးကို လောရုဟာမာအမည်ဖြင့် မှည့်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ဣသရေလအမျိုးကို နောက် တဖန် မသနားမစုံမက်ဘဲ ဧကန်အမှန်ပယ်ရှင်းမည်။
7 ယုဒအမျိုးကိုကား သနားစုံမက်ဦးမည်။ သို့ရာ တွင် လေး၊ ထား၊ စစ်တိုက်၊ လက်နက်၊ မြင်း၊ မြင်းစီးသူရဲ အားဖြင့် မကယ်တင်၊ သူတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရ ဘုရားအားဖြင့် ကယ်တင်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
8 လောရုဟာမာကို နို့ခွါသောအခါ၊ အမိသည် ပဋိသန္ဓေယူပြန်၍ သားယောက်ျားကို ဘွားမြင်လေ၏။
9 ထိုသားကိုလောအမ္မိအမည်ဖြင့် မှည့်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် ငါ၏လူမဟုတ်။ ငါသည် လည်း သင်တို့၏ ဘုရားသခင်မဟုတ်။
10 သို့ရာတွင်၊ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် မခြင်နိုင်၊ မရေတွက်နိုင်သော သမုဒ္ဒရာသဲလုံးနှင့်အမျှ များကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ငါ၏ လူမဟုတ်ဟု ထိုသူတို့အား ပြောဆိုရာ အရပ်၌ပင်လျှင်၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားဟု ခေါ် ဝေါ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။
11 ထိုအခါ ယုဒအမျိုးသားတို့နှင့် ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် စုဝေးပေါင်းတော်၍ မင်းတဦး တည်းကို ချီးမြှောက်သဖြင့် ထိုပြည်ထဲက ထွက်လာကြ လိမ့်မည်။ ယေဇရေလနေ့သည် ကြီးမြတ်သောနေ့ ဖြစ်ရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၁:၁ ဟေရှာယ၏ ရူပါရုံ။ ဤစကားရပ်သည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံးနှင့် သက်ဆိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဣသရေလနှင့်ထားရှိသော ပဋိညာဉ်စာချုပ်နှင့် ဘုရားသခင်၏လူများထံမှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်များပေါ်တွင် အခြေတည်သည်။ ဤရူပါရုံသည် ဘုရားသခင်၏လူများ၏ ခေတ်ပြိုင်အခြေအနေများကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘာသာရေးထုံးတမ်းများတွင် ပါဝင်နေကြသော်လည်း ဘုရားသခင်ကို စွန့်လွှတ်ထားကြပြီး မတရားမှုများကျူးလွန်ကာ ဆင်းရဲသားများကို ဖိနှိပ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်အစား အာရှုရိသို့မဟုတ် အီဂျစ်ကဲ့သို့သော ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံများကို အားကိုးကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤစာအုပ်သည် တရားစီရင်ခြင်း၏ရူပါရုံဖြစ်သည်။ ဤစာအုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေရှိယအားဖြင့်နှင့် ကျန်ရစ်သူများအားဖြင့် ပြည့်စုံစေရန် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် မျှော်လင့်ချက်ရှိသော အနာဂတ်ရူပါရုံလည်းဖြစ်သည်။ ဤရူပါရုံသည် ကောင်းကင်သစ်နှင့် မြေကြီးသစ်ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဒုက္ခဆိုးနှင့် မကောင်းမှုများ အဆုံးသတ်ခြင်း၊ ကောင်းကြီးပေးခြင်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်း၏ရူပါရုံတွင် အဆုံးသတ်သည်။
1:1 vision of Isaiah. This expression most likely applies
to the whole book. It is grounded in God’s covenant with Israel along with its
stipulations or expectations of righteousness from God’s people. This vision is
also an interpretation of and an insight into contemporary circumstances of
God’s people. They are involved in religious rituals even while they have
abandoned God, act unjustly, and oppress the poor. They trust world powers like
Assyria or Egypt rather than God. Consequently, the book is a vision of
judgment. The book is also a future vision of hope in God’s determination to
fulfill His purpose through the Messiah and through a remnant. The vision
culminates in the future creation of a new heaven and a new earth: a vision of
the end of harm and evil, a vision of blessing, reconciliation, and peace.
၁:၂–၃၁ ဤအခန်းသည် ဘုရားသခင်၏လူများ၏ ပြဿနာကို ရောဂါရှာဖွေပြီး ၎င်း၏ဖြေရှင်းနည်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။
1:2–31 This chapter diagnoses the problem of God’s people. It also
indicates the solution to the problem.
၁:၂–၃ ပြဿနာကို ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ခြင်း၊ အသိပညာနှင့် နားလည်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းအဖြစ် ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် သူတို့၏ဘုရားသခင်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ အသိပညာနှင့် နားလည်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းဆိုင်ရာ စွပ်စွဲချက်သည် ပရောဖက်ကျမ်းများတွင် မကြာခဏတွေ့ရသည် (ဟော ၄:၁ ကိုကြည့်ပါ)။
1:2–3 The problem is identified as rebellion against God, lack of
knowledge and understanding. God’s people have forsaken their God. The
accusation of lack of knowledge and understanding is frequent in the prophetic
books (see Hos. 4:1).
၁:၂ ကောင်းကင်များ၊ နားထောင်ကြလော့။ စာအုပ်စတင်ပုံသည် ပဋိညာဉ်စာချုပ်ဆိုင်ရာ တရားစွဲဆိုမှု သို့မဟုတ် တရားရုံးမြင်ကွင်းများတွင် သက်သေများကို ခေါ်ယူသည့်ပုံစံနှင့် ကိုက်ညီသည်၊ ၎င်းသည် ရှေးဟောင်းအနီးအရှေ့ဒေသတွင် ထုံးစံဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောအမှုများတွင် စွပ်စွဲခံရသူသည် ပဋိညာဉ်စာချုပ်၏ စည်းကမ်းများကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခံရသည် (တရား ၃၂၊ ယေ ၂:၉–၁၉၊ မိက္ခာ ၆:၁–၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်ကို တရားသူကြီးအဖြစ် မိတ်ဆက်ပြီး သက်သေများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးဖြစ်သည်။ သက်သေရွေးချယ်မှုသည် တရားစွဲဆိုမှု၏ သိမ်မွေ့မှုကို ထည့်သွင်းပြီး စွပ်စွဲချက်များ၏ အရေးပါမှုကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
1:2 Hear, O heavens. The way the book begins fits
with a call to witnesses, typical of covenant/treaty lawsuits, or court scenes,
common in the ancient Near East. In such cases a defendant is charged with
having violated the covenant stipulations (see also Deut. 32; Jer. 2:9–19; Mic.
6:1–8). God is introduced as Judge and the witnesses are the heavens and the
earth. The choice of witnesses adds solemnity to the trial and heightens the
importance of the charges.
၁:၄ အိုး။ ဤအာသံသံသည် “အိုး!” သို့မဟုတ် “အမယ်လေး!” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ပျက်စီးခြင်း၏ သတင်းစကားများကို မိတ်ဆက်ပြီး ဘေးဒုက္ခကို ညွှန်ပြသည်။ မကောင်းသောအပြုအမူနှင့် လုပ်ရပ်များကို ဖော်ပြသော စကားလုံးများ စုပုံလာခြင်းသည် စွပ်စွဲချက်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စေသည်။ အပြစ်ပြုသောလူမျိုး၊ ဒုစရိုက်ဖြင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေသောလူများ။ ဖျက်ဆီးတတ်သော သားသမီးများဖြစ်ပြီး ထာဝရဘုရားကို စွန့်လွှတ်ထားကြသည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောအရှင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြပြီး စင်စစ်အားဖြင့် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကွဲကွာစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် သူစိမ်းအဆင့်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာဆုံးရှုံးခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဆိုဒုံနှင့် ဂေါမောရဟဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် သူတို့၏လမ်းကြောင်းသည် ကွဲကွာခြင်းသို့ ဦးတည်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
1:4 Alas. An interjection variously translated as “Ah!” or “Oh!”
It introduces messages of doom, and it portends tragedy. The accumulation of
words that describe negative behavior and actions intensify the charge. sinful
nation, a people laden with iniquity. Children who act
destructively and have abandoned the Lord. They have despised the Holy One, and
they literally have estranged themselves. God’s people had gone back to an
alien status. What this verse portrays is a loss of status and dignity. The
further comparison with Sodom and Gomorrah shows the outcome of their path
leading to alienation.
၁:၅–၉ ဣသရေလအပေါ်သို့ တရားစီရင်ခြင်းနှင့်အတူ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းရောက်လာခဲ့သည်။ နာမကျန်းသောကိုယ်ခန္ဓာ၏ပုံရိပ်နှင့် စစ်ပွဲကြောင့် ပျက်စီးသွားသော မြို့တစ်မြို့ပုံရိပ်သည် ဘုရားသခင်၏လူများအပေါ်ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာ၏ ပြင်းထန်မှုကို မြှင့်တင်ပြသည်။ ၅ နှင့် ၆ ကျမ်းပိုဒ်များနှင့် ၅၃ အခန်းကြားတွင် ထူးခြားသော ဆက်စပ်မှုရှိသည်။ “ဒဏ်ရာရခြင်း”၊ “ဒဏ်ရာ”၊ “အမာရွတ်” ဟူသော စကားလုံးများသည် ဘုရားသခင်၏လူများ၏ အပြစ်ကြောင့် တရားစီရင်ခြင်းခံရသည့်အပေါ်နှင့် ကိုယ်စားခံဝန်ဆောင်သူ၏ သားကောင်ခံစားခြင်းအပေါ်သို့ နှစ်မျိုးစလုံးတွင် အသုံးပြုထားသည်။ ကျန်ရစ်သူများ၏ အကြောင်းအရာသည် ဤအကြောင်းအရာတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က ထိန်းသိမ်းထားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အနည်းငယ်ကို ညွှန်ပြသည် (ရော ၉:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်က လုံးလုံးပျက်စီးခြင်းကို တားဆီးထားခြင်းသည် မျှော်လင့်ချက်အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးထားပြီး ဤမျှော်လင့်ချက်သည် စာအုပ်တွင် နောက်ပိုင်းတွင် ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၆:၁၃ နှင့် ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသောမျိုးစေ့အဖြစ် ချန်ထားမည့် သစ်ပင်တိုင်ပုံရိပ်ကို ကိုးကားပါ (၁၀:၂၀၊ ၁၁:၁၆ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။
1:5–9 Judgment has come to Israel along with its destruction and
devastation. The image of a sick body and that of a city destroyed by war and
subsequent hardship heighten the seriousness of what happens to God’s people.
There is a striking connection between vv. 5 and 6 and chap. 53. The words
“stricken,” “wound,” and “bruise” are applied to both God’s people as judgment
against their sin and to the Servant’s vicarious suffering. The theme of the
remnant appears for the first time in this setting. It indicates a few
survivors that God preserved (see Rom. 9:29). The fact that God prevents total
destruction opens the door for hope, a hope that will be developed later in the
book. See Is. 6:13 and its reference to the image of a stump identified as a
holy seed that will remain. See also 10:20; 11:16.
၁:၉ တပ်များ၏ထာဝရဘုရား။ “တပ်များ” သည် ထာဝရဘုရား၏ စစ်တပ်များ၊ ကောင်းကင်တမန်များ သို့မဟုတ် ဖန်ဆင်းခြင်းတစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။
1:9 Lord of hosts. “Hosts” can refer to the Lord’s
armies, the angelic beings, or the whole of creation.
၁:၁၀–၂၀ ဤအပိုင်း၏ အကြောင်းအရာများသည် ဘုရားသခင်၏လူများ၏ ဘာသာရေးအခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့” ဟူသော ဝါကျဖြင့် စတင်ပြီး “အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်တော်ထွက်ပြီ” ဟူသော ဝါကျဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဘုရားသခင်၏လူများသည် ဘာသာရေးကိုင်းရှိုင်းမှု ကင်းမဲ့ခြင်းမရှိပါ။ မတရားမှုများ တိုးပွားလာနေချိန်တွင် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုများသည် ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။ မတရားမှုများ ထင်ရှားနေသည့်အခါ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများ၊ ပူဇော်သက္ကာများ၊ မီးရနံ့၊ သတ်မှတ်ထားသော ပွဲတော်များ၊ လဆန်းနှင့် ဥပုသ်နေ့များ၊ ဆုတောင်းပဌနာများသည် အလဟဿဖြစ်ပြီး စက်ဆုပ်ဖွယ်အဖြစ် ဖော်ပြခံရသည် (အာ ၅:၂၁–၂၄ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။
1:10–20 The themes of this section address the religious situation of God’s
people. It begins with the sentence “Hear the word of the Lord,” and concludes
with “For the mouth of the Lord has spoken.” As paradoxical as it may seem,
God’s people do not lack religiosity. The worship continues as usual while
injustice grows. In the face of rampant injustice, a multitude of sacrifices,
offerings, incense, appointed festivals, new moons and Sabbaths, and prayer all
avail to nothing. They are actually described as an abomination (see also Amos
5:21–24).
၁:၁၆ မကောင်းမှုများကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ၊ တရားမျှတမှုကို မကတိပြုဘဲ ထုံးတမ်းအဆောက်အအုံဖြင့် ဆေးကြောခြင်းသည် အလဟဿဖြစ်ပြီး ဘာသာရေးအယောင်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည် (၅၂:၁၁; ၅၅:၇ ကိုကြည့်ပါ)။
1:16 Ceremonial washing without giving up evil deeds and committing to
justice avails nothing and consists of religious hypocrisy (see 52:11; 55:7).
၁:၁၇ ပဋိညာဉ်စာချုပ်၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ လူအားလုံးအတွက် တရားမျှတမှုနှင့် လူအားလုံး၏အခွင့်အရေးကို လေးစားခြင်းဖြစ်သည်။
1:17 The basic intent of the covenant is justice or fairness to all
people and respect of the rights of all people.
၁:၁၈ အတူတကွ ဆင်ခြင်ကြစို့။ အတူတကွ ဆင်ခြင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များအကြောင်း ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရာတစ်ခုကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများကို ရင့်ကျက်လာစေရန် ကူညီပေးနေသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ဆန္ဒကို လိုက်နာရုံသာမက မိတ်ဖက်များအဖြစ် ဆက်ဆံသည်။ သူလိုချင်သော ပြောင်းလဲမှုသည် ၎င်းတို့၏ မှန်ကန်သောအခြေအနေကို ရောဂါရှာဖွေရာတွင် ၎င်းတို့၏ ပါဝင်မှုကို လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူများကို ခွင့်လွှတ်ရန်နှင့် ကယ်တင်ရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြသသည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား ဘဝ၏ဘုရားသခင်ကို ရွေးချယ်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်ရန် ရွေးချယ်ရန် တောင်းပန်သည်။ အခြားရွေးချယ်မှုမှာ မလွှဲမရှောင်သာ သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏လူများသည် သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ချုပ်ဆိုခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခံရသည် (၂၈:၁၅၊ ၁၈)။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်လိုသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏လူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ နက်ရှိုင်းသောမေတ္တာကို ဖော်ပြပြီး ၎င်းတို့ကို ဘေးဒုက္ခမှ ကယ်တင်ရန် အလုံးစုံလုပ်ဆောင်မည့်ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။
1:18 let us reason. The invitation to reason
together reveals something attractive about God’s character and purposes. God
is helping His people become mature. He engages them as partners rather than as
a ruler only concerned about the carrying out of His will. The change He
desires among His people requires their participation in the diagnosis of their
true condition. God shows His willingness to forgive and to save His people. He
pleads with them so that they might choose life in choosing the God of life.
The other option is inevitable death. Later in the book, God’s people are
accused of making a covenant with death (28:15, 18). Even so God wants to save
them. This gives an idea of the depth of God’s love for His people, a God who
would not let His people go without doing all He can to save them from
disaster.
၁:၂၁–၂၆ ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် လူမှုဖွဲ့စည်းပုံ၏ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို ဖော်ပြသည်। တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းကြောင့် တရားစီရင်ခြင်းရောက်လာသည်။ လူသတ်မှု၊ ပုန်ကန်မှု၊ ခိုးမှု၊ လာဘ်ယူမှု၊ အကာအကွယ်မဲ့သူများ၏ အကြောင်းကို လျစ်လျူရှုခြင်းများသည် ထင်ရှားသည်။ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာမဲ့သောမြို့ကို ဖြောင့်မတ်သောမြို့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သည်။ ၂၆ ကျမ်းပိုဒ်တွင် မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပါရှိပြီး ၎င်းသည် ၂၇–၃၁ ကျမ်းပိုဒ်များအတွက် သင့်လျော်သော အကူးအပြောင်းဖြစ်သည်။
1:21–26 These verses depict the corruption of the social structure.
The judgment is coming because of the lack of justice and righteousness.
Murders, rebellion, theft, the practice of taking bribes, and ignoring the
cause of the defenseless were widespread. God intervenes in order to turn the
unfaithful city into a city of righteousness. In v. 26 there is a note of hope,
which constitutes a fitting transition for vv. 27–31.
၁:၂၇–၃၁ ပထမအခန်း၏ နိဂုံးသည် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ သတင်းစကားနှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သတိပေးချက်ပုံစံဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုဖြင့် သူ၏လူများကို ရွေးနှုတ်ရာတွင် အောင်မြင်မည်ဖြစ်သည်။ ရွေးနှုတ်ခြင်းသည် နောင်တရသူများအတွက်ဖြစ်သည်။ ပုန်ကန်မှုတွင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသူများသည် အပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းကို ကြုံတွေ့ရမည်။
1:27–31 The conclusion of the first chapter combines both messages of
salvation and judgment, this time in the form of warning. God will prevail in
redeeming His people by justice and righteousness; obviously redemption is for
those who repent. Those who persist in rebellion will encounter executive
judgment.
၁:၂၉ တာရာဘင်သစ်ပင်များ။ တာရာဘင်သစ်ပင်များနှင့် ဥယျာဉ်များ၏ နေရာများသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအတွက် ရေပန်းစားသော နေရာများဖြစ်သည်။
1:29 terebinth trees. The sites of terebinth trees
and gardens were popular shrines for idolatrous worship.
၁:၃၁ မည်သူမျှ မငြှိမ်းနိုင်။ မီးသည် ၎င်းကိုယ်တိုင် ငြှိမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး လုံးလုံးပျက်စီးခြင်း၏ အယူအဆကို ဖော်ပြသည်၊ ငရဲတွင် ထာဝရလောင်ကျွမ်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ မီးကို မငြှိမ်းနိုင်သူ မည်သူမျှမရှိခြင်းသည် မကောင်းသူများသည် မီးညှိဖိုကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းပြီး မရှိတော့သည်အထိ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းမည်ဖြစ်သည်။
1:31 no one shall quench. The fire will burn itself out;
conveys the idea of total destruction, not everlasting burning in hell. The
fact that there is no one who quenches the fire shows that the wicked, compared
to tinder, will burn until they cease to exist.
အခန်းကြီး - ၂
1 သင်တို့ ညီအစ်ကိုများကို ငါ၏လူဟူ၍၎င်း၊ သင်တို့နှမများကို သနားစုံမက်အပ်သောသမီးဟူ၍၎င်း တဖန်ခေါ်ကြလော့။
2 သင်တို့အမိနှင့် ဆွေးနွှေးကြလော့။ သူသည် ငါ့မယားမဟုတ်၊ ငါသည်လည်း သူ့လင်မဟုတ်ကြောင်းကို ဆွေးနွှေးကြလော့။ ပြည်တန်ဆာမျက်နှာကို ပယ်၍ မှားယွင်းခြင်းအမှုကို ရှောင်စေ။
3 မရှောင်လျှင် သူ၏အဝတ်ရှိသမျှကို ငါချွတ်၍၊ သူဘွားသောနေ့၌ အဝတ်မရှိသကဲ့သို့ အဝတ်မပါ၊ ပြင်၌ ထုတ်ထားမည်။ လွင်ပြင်ကဲ့သို့ သုတ်သင်မည်။ သွေ့ ခြောက်သော မြေကဲ့သို့ ဖြစ်စေလျက် ရေအငတ်ထား၍ သေစေမည်။
4 သူ၏သားသမီးတို့သည် သူမျောက်မထား၍ ရသော သားသမီးဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကို ငါမသနား မစုံမက်ဘဲ နေမည်။
5 သူတို့အမိသည် ပြည်တန်ဆာဖြစ်၏။ သူတို့ကို ပဋိသန္ဓေယူ သောသူသည် ရှက်ဘွယ်သောအမှုကိုပြုပြီ။ သူကလည်း၊ ငါ့မုန့်၊ ငါ့ရေ၊ ငါ့သိုးမွှေး၊ ငါ့ပိုက်ဆန်၊ ငါ့ဆီ၊ ငါသောက်သောအရည်တို့ကို ပေးတတ်သော ငါ့ရည်းစား များ နောက်သို့ ငါလိုက်မည်ဟုဆိုပြီ။
6 သို့ဖြစ်၍၊ သူ့ကိုဆူးစောင်ရန်းနှင့် ကာထားမည်။ ထွက်စရာမရှိစေခြင်းငှါ သူ့ပတ်လည်၌ ကျောက်ရိုးကို လည်း တည်မည်။
7 သူသည် ရည်းစားတို့ကို လိုက်သော်လည်း မမှီ၊ ရှာသော်လည်း မတွေ့ဘဲ နေရသောအခါ၊ လင်ဟောင်းထံ သို့ ငါပြန်သွားမည်။ ယခုနေရာထက် အရင်နေရာသာ၍ ကောင်းသည်ဟု ဆိုလိမ့်မည်။
8 ဆန်စပါး၊ စပျစ်ရည်၊ ဆီတို့ကို ငါပေးသနား သည်ဟူ၍၎င်း၊ ဗာလဘုရားအား ပူဇော်သောရွှေနှင့် ငွေကို သူ၌ ငါများပြားစေသည်ဟူ၍၎င်း သူသည် မအောက်မေ့ပါတကား။
9 သို့ဖြစ်၍၊ စပါးရိတ်ရာကာလ၌ ငါ့စပါးကို၎င်း၊ စပျစ်ရည်လုပ်ကာ ကာလ၌ ငါ့စပျစ်ရည်ကို၎င်း၊ သူ၏ ကိုယ် ကို ဖုံးလွှမ်းစေရာ ငါ့သိုးမွှေးနှင့် ပိုက်ဆန်ကို၎င်း ငါသိမ်း ယူမည်။
10 ယခုပင် သူ၏ ရည်းစားများရှေ့၌ သူ့အဝတ်ကို ငါလှစ်လှန်၍ အရှက်ခွဲမည်။ ငါ့လက်မှ အဘယ်သူမျှ သူ့ကိုမနှုတ်ရ။
11 သူရွှင်လန်းစရာအကြောင်းရှိသမျှနှင့် ပွဲခံခြင်း၊ လဆန်းနေ့၊ ဥပုသ်နေ့စောင့်ခြင်း၊ ပရိသတ်စည်းဝေးခြင်း အလုံးစုံတို့ကို ငါပြတ်စေမည်။
12 ဤသည်ကား၊ ငါ့ရည်းစားပေးသော ဆုလက် ဆောင်ဖြစ်သည်ဟု သူဆိုရာ စပျစ်ဥယျာဉ်၊ သင်္ဘော သဖန်းဥယျာဉ်တို့ကို ငါသုတ်သင်ပယ်ရှင်း၍၊ လွင်ပြင် ဖြစ်စေသဖြင့် တောသားရဲတို့သည် ကိုက်စားကြလိမ့်မည်။
13 ဗာလဘုရားတို့အားနံ့သားပေါင်းကို မီးရှို့၍ နှခေါင်းဆွဲနှင့် လည်ဆွဲတန်ဆာကို ဆင်လျက် ရည်စား များ နောက်သို့လိုက်သဖြင့် ငါ့ကို မေ့လျော့၍ ဗာလဘုရား တို့ လက်ထက်၌ ပြုမိသောအပြစ်နှင့်အလျောက် စီရင် မည်ဟု ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏။
14 သို့ရာတွင်၊ သူ့ကို တဖန်ငါဖြားယောင်းမည်။ တောလမ်းဖြင့် ပို့ဆောင်သော်လည်း၊ နှစ်သိမ့်စေသော စကားကိုပြောမည်။
15 တောတဘက်၌ စပျစ်ဥယျာဉ်တို့ကို၎င်း၊ အာ ခေါ်ချိုင့်၌မြော်လင့်ရာတံခါးကို၎င်း၊ အာခေါ်ချိုင့်၌ မြော်လင့်ရာတံခါးကို၎င်း ငါပေးမည်။ သူသည် အသက် ငယ်စဉ်ကာလ၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောအခါ၊ သီချင်းဆိုသကဲ့သို့၊ တောတဘက်သို့ ရောက်သောအခါ သီချင်းဆိုရလိမ့်မည်။
16 ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထိုကာလ၌ သင်သည်ငါ့ကို သခင်ဟူ၍ မခေါ်ရ၊ ခင်ပွန်းဟူ၍ ခေါ် ရမည်။
17 အခြားတပါးသော သခင်တို့၏ ဘွဲ့နာမများကို သူ၏ နှုတ်မှ ငါပယ်၍၊ ထိုဘွဲ့နာမများကို နောက် တဖန် မမှတ်မိမမြွက်ဆိုရ။
18 ထိုကာလ၌ငါသည် သူတို့အတွက်၊ တောသားရဲ၊ မိုဃ်းကောင်းကင်ငှက်၊ မြေပေါ်မှာ တွားတတ်သော တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့၍၊ လေး၊ ထား၊ စစ်တိုက် လက်နက်တို့ကို မြေပေါ်က ပယ်ရှားသဖြင့် သူတို့သည် စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ အိပ်ရကြလိမ့်မည်။
19 ငါသည် ကိုယ်အဘို့သင့်ကို အစဉ်အမြဲ သိမ်းယူ မည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်း၊ ချစ် သနားစုံမက်ခြင်းနှင့်အညီ ကိုယ်အဘို့သင့်ကို သိမ်းယူမည်။
20 သစ္စာစောင့်ခြင်းနှင့်အညီ သိမ်းယူ၍၊ သင်သည် ထာဝရဘုရားကို သိရလိမ့်မည်။
21 ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထိုကာလ၌ ငါသည် နားထောင်မည်။ မိုဃ်းကောင်းကင်စကားကို နားထောင်၍၊ သူသည် မြေကြီးစကားကို နားထောင်မည်။
22 မြေကြီးသည်လည်း ဆန်စပါး၊ စပျစ်ရည်၊ ဆီတို့ ၏ စကားကို နားထောင်၍၊ သူတို့သည်လည်း ယေဇရေလ စကားကို နားထောင်ကြလိမ့်မည်။
23 ထိုသတို့သမီးကိုမျိုးစေ့ကဲ့သို့ မြေ၌ ကိုယ်အဘို့ ငါကြဲမည်။ မသနားမစုံမက်အပ်သော သတို့သမီးကို ငါသနားစုံမက်မည်။ ငါ၏ လူမဟုတ်သော သူကိုလည်း သင်သည်ငါ၏လူဖြစ်သည်ဟု ငါဆိုမည်။ သူကလည်း ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်တော် မူသည်ဟု လျှောက်လိမ့်မည်ဟုမိန့်တော်မူ၏။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၂:၁–၄ ဤရူပါရုံသည် မိက္ခာတွင် အနည်းငယ်ကွဲပြားမှုများနှင့် တွေ့ရသည် (မိက္ခာ ၄:၁–၃)။ နောက်ဆုံးသောကာလ၌။ ဤစကားစုကို “ဘုရားသခင်၏အချိန်၌” ဟူသော မရေရာသောအသုံးအနှုန်းအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ဟေရှာယတွင် ၎င်းသည် အဆုံးကာလဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။ အကြောင်းအရာသည် စစ်ပွဲအားလုံး ရပ်စဲမည့်အချိန်ကို ညွှန်ပြသည်။ “ထိုနေ့၌” ဟူသော တူညီသောအသုံးအနှုန်းသည် ဟေရှာယ ၁၉ တွင် ဥပမာအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံမည့်အချိန်—ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းနှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထူးခြားသောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်း၏အချိန်ကို ညွှန်ပြသည်။ ဟေရှာယတွင် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးသည် ဘုရားသခင်အကြောင်း အသိပညာနှင့် ခွဲခြားမရအောင် ဆက်စပ်နေသည်။ ဤအကြောင်းအရာသည် ၁၁:၉ တွင်လည်း ပေါ်ထွက်လာပြီး “အကြောင်းမူကား ငါ၏သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်တွင် မည်သူမျှ မထိခိုက်စေရ၊ မဖျက်ဆီးရ၊ အကြောင်းမူကား ပင်လယ်ကို ရေများဖုံးလွှမ်းသကဲ့သို့ မြေကြီးသည် ထာဝရဘုရား၏ အသိပညာဖြင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်” ဟု ဖော်ပြသည်။
2:1–4 This vision is found in Micah with slight variations (Mic.
4:1–3). in the latter days. The phrase has been
interpreted as a vague expression equivalent to “in God’s time”; however, in
Isaiah, it has an end-time connotation. The context indicates a time when all
wars will cease. The equivalent expression “in that day,” found in Is. 19 for example,
points to a time when God’s purpose will be fulfilled—a time of reconciliation
and universal worship of the unique God. In Isaiah, universal peace is
inseparably associated with the knowledge of God. This theme appears also in
11:9 where we learn that “they shall not hurt nor destroy in all My holy
mountain, for the earth shall be full of the knowledge of the Lord as the
waters cover the sea.”
၂:၃ ဇိအုန်။ ယေရုဆလင်မြို့ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏လူများကို ရည်ညွှန်းသည်။ မူလက ၎င်းသည် ယေရုဆလင်မြို့၏ အစောဆုံးအပိုင်းဖြစ်သော “ဒါဝိဒ်မြို့” ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းသည် ဒါဝိဒ်မြို့၏ မြောက်ဘက်ရှိ “ဇိအုန်တောင်” ကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ၅၁:၁၆ တွင် ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးကို ညွှန်ပြသည်။ ၂ အခန်းတွင် ဇိအုန်သည် ပညတ္တိကျမ်းသင်ကြားရာ နေရာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တရားသူကြီး၏ ထိုင်ရာနေရာလည်း ဖြစ်သည်။
2:3 Zion. Refers to Jerusalem or God’s people. Initially it
referred to the oldest part of Jerusalem, the “City of David.” It can also
refer to “Mount Zion,” the hill to the north of David’s city. In 51:16 it
designates the Israelites. In chap. 2, Zion is a place where the law is taught.
It is also the seat of the universal Judge.
၂:၄ သူတို့သည် ရိုက်ပုတ်လိမ့်မည်။ ဓားများကို ထယ်သွားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် လှံများကို စပျစ်နွယ်ခုတ်ဓားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို တာဝန်သိစွာ ပြန်လည်အသုံးပြုခြင်းကို ပြသသည်။ စစ်ပွဲမရှိသည့်အခါ လက်နက်များ၏ သတ္တုများကို စိုက်ပျိုးရေးသုံးကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသည်။ စစ်ပွဲအချိန်တွင်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (ယောလ ၃:၁၀)။ သတ္တုလုပ်သားများ၏ စစ်လက်နက်များကို စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးသည့်အလုပ်သည် ငြိမ်းချမ်းရေးကာလကို ညွှန်ပြသည်။
2:4 They shall beat. The transformation of swords
into plowshares and spears into pruning hooks demonstrates
responsible re-use of valuable material. In the absence of war the metals of
the weapons are turned into agricultural tools. The opposite was also true in
time of war (Joel 3:10). The work of the metal smiths to transform weapons of
war into agricultural tools indicated a time of peace.
၂:၅–၄:၁ ဒုတိယအခန်းစတင်ရာ ထည်ဝါသောရူပါရုံသည် ဘုရားသခင်၏လူများအား နောင်တရရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည့် မိတ်ဆက်နှင့် မက်လုံးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များ ၎င်းတို့အကြားနှင့် ၎င်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစေရန်ဖြစ်သည်။ ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ထုတ်ထားသော ပြဿနာများမှာ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၊ မမှန်ကန်သော ကိုးကွယ်မှု၊ မာန်ထောင်လွှားမှု၊ ဘုရားသခင်ကို အားကိုးမည့်အစား လူသားများကို အားကိုးခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
2:5–4:1 The glorious vision that begins the second chapter is a fitting
introduction and an incentive to motivate God’s people to repentance in order
that God’s purposes might be fulfilled among them and with them. The problems
identified in this section are idolatry, false worship, arrogance, and
dependence on humans instead of trust in God.
၂:၆ အရှေ့ဘက်နည်းလမ်းများ။ ပညတ္တိကျမ်းက ပြစ်တင်ရှုတ်ချသော ယုဒလူမျိုးမဟုတ်သူများ၏ မကောင်းသောအလေ့အကျင့်များကို ရည်ညွှန်းသည် (ဝတ် ၁၉:၂၆၊ တရား ၁၈:၁၀–၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖိလိတ္တိလူမျိုးများကဲ့သို့ ဗေဒင်ဆရာများ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု (ဟေရှာ ၂:၈) နှင့် မက်ဆိုပိုတေးမီးယားထုံးတမ်းများ (၄၄:၂၅၊ ၄၇:၈–၁၁) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် လူများအပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီး ၎င်းတို့အား နိုင်ငံခြားကိုးကွယ်မှု၏ မမှန်ကန်သော ထောက်ပံ့မှုများကို ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုဆလင်မြို့၏ ကျဆုံးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များသည် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (၃:၈)။ ခေါင်းဆောင်များအပေါ် စွပ်စွဲချက်သည် ၎င်းတို့၏ လူမှုမတရားမှု၊ အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသားများကို အခွင့်ကောင်းယူခြင်းအပေါ် အခြေတည်သည် (၃:၁၃–၁၅)။
2:6 eastern ways. Designate evil non-Jewish
practices that the law condemns (see Lev. 19:26; Deut. 18:10–11). Reference is
made to soothsayers like the Philistines, and idol worship (Is. 2:8) of
Mesopotamian rituals (44:25; 47:8–11). Consequently the judgment of God is falling
against the people to strip from them the false support of foreign worship
practices. Moreover, the fall of Judah and Jerusalem is attributed to the fact
that their speech and deeds are against the Lord (3:8). The indictment against
the leadership is based on their social injustice, in particular, taking
advantage of the poor (3:13–15).
၂:၁၁ ထိုနေ့၌။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် “ထာဝရဘုရား၏နေ့” ၏ အခြားမျက်နှာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ထာဝရဘုရား၏နေ့၏ နောက်ထပ်ရှုထောင့်တစ်ခုကို ပြသပြီး ထိုနေ့၌ ဘုရားသခင်သည် ချီးမြှောက်ခံရမည်ဖြစ်သည် (၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။
2:11 that day. In this verse is a variant of the expression
“the day of the Lord.” It shows another aspect of the day of the Lord, namely,
the vindication of God who will be exalted in that day (see v. 12).
၂:၁၂–၂၂ ထာဝရဘုရား၏နေ့ရက်။ ဟေရှာယတွင် ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးများထဲမှ သို့မဟုတ် တပါးအမျိုးသားများထဲမှ ဆိုးယုတ်သူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းသည် ကယ်တင်ခြင်းနှင့်လည်း ဆက်စပ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၀:၂၀ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မယ်ရှိယခေတ်ကိုလည်း ညွှန်ပြနိုင်သည်။ အကြောင်းအရာသည် ဤအသုံးအနှုန်း၏သတ်မှတ်ထားသော အဓိပ္ပါယ်ကို ရှင်းလင်းပြသသည် (၁၀:၃၊ ၁၃:၆၊ ၉၊ ၃၄:၈၊ ၄၉:၈၊ ၆၁:၂၊ ၆၃:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်း ၂ ၏အကြောင်းအရာတွင်၊ ထာဝရဘုရား၏နေ့ရက် ၏အဓိပ္ပါယ်ကို ဖော်ပြရန် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ရေးဝါဒနှင့် မာန်မာနတက်ခြင်းတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းနေ့ဖြစ်သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်၊ “ယေရှုခရစ်၏နေ့ရက်” (ဖိ ၁:၆) နှင့် “ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုခရစ်၏လာရောက်ခြင်း” (၂ သက် ၂:၁–၁၀) ဟူသော အသုံးအနှုန်းများသည် ဘုရားသခင်၏ရန်သူများအပေါ် အောင်နိုင်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏လူများ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။
2:12–22 the day of the Lord. In Isaiah this expression
refers to God’s judgment against the wicked among God’s people or among the
nations. It is also connected to the idea of salvation. It can also indicate
the messianic age as in 10:20. The context clarifies the particular connotation
(see 10:3; 13:6, 9; 34:8; 49:8; 61:2; 63:4). In the context of chap. 2, several
themes are woven together to provide the meaning of the expression “the day of
the Lord.” It is a day of judgment against idolatry, spiritualism, and pride.
In the NT, the expression the “day of Jesus Christ” (Phil. 1:6), and the other
expression “the coming of our Lord Jesus Christ” as in 2 Thess. 2:1–10, both
capture the essence of God’s victory over His enemies and their demise on the
one hand, and the salvation of His people on the other hand.
၂:၁၈ ရုပ်တုများ။ ထာဝရဘုရား၏နေ့ရက် သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးမည့်နေ့ဖြစ်သည်။
2:18 idols. The day of the Lord is the day when
idolatry will be abolished.
၂:၁၉ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေရန်။ ဤအပိုင်းတစ်ခုလုံးသည် ဆိုးယုတ်သူများ၏ ထိတ်လန့်မှုကို ဖော်ပြရန် ပရဝုဏ်ဆိုင်ရာ ဘာသာစကားကို အသုံးပြုထားသည်။ သူတို့သည် ကျောက်ပေါက်များနှင့် ဂူများထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ မြေကြီးတုန်လှုပ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားကြသည်။
2:19 to shake the earth. This whole section uses
apocalyptic language to describe the terror of the wicked: hiding in the holes
of rocks and caves, trying to escape the shaking of the earth.
အခန်းကြီး - ၃
1 တဖန် ထာဝရဘုရားက၊ ဣသရေလအမျိုးသား တို့သည် အခြားတပါးသော ဘုရားတို့ကို ဖူးမြော်၍၊ စပျစ် သီးပျဉ်ကို အလိုရှိသော်လည်း ထာဝရဘုရား ချစ်တော်မူ သည်နည်းတူ၊ မိမိခင်ပွန်း၏ ချစ်ခြင်းကို ခံလျက် မျောက်မ ထားသော မိန်းမကို သွား၍ ချစ်ဦးလော့ဟု ငါ့အား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊
2 ထိုမိန်းမကို ငွေတဆယ်ငါးကျပ်၊ မုယောဆန် တဟောမဲခွဲနှင့် ငါရွေးပြီးမှ၊
3 သင်သည်ငါ့အဘို့ နေ့ရက်များစွာ စောင့်၍ နေရမည်။ ပြည်တန်ဆာ မလုပ်ရ။ အခြားသော ယောက်ျားနှင့် မပေါင်းဘော်ရ။ သို့ပြုလျှင်၊ သင့်အဘို့ ငါစောင့်၍ နေမည်ဟု ပြောထား၏။
4 အကြောင်းမူကား၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ သည် နေ့ရက်များစွာ ရှင်ဘုရင်မရှိ၊ မင်းသားမရှိ၊ ယဇ် ပူဇော်ခြင်းမရှိ၊ ဆင်းတုမရှိ၊ သင်တိုင်းမရှိ၊ တေရပ်ရုပ်တု မရှိဘဲနေရကြလိမ့်မည်။
5 ထိုနောက်မှ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့သည် ပြန်လာ၍၊ သူတို့ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို၎င်း၊ သူတို့ရှင်ဘုရင်ဒါဝိဒ်ကို၎င်း ရှာ၍၊ နောင်ကာလ၌ ကျေးဇူးတော်ကို ခံအံ့သောငှါ၊ ထာဝရ ဘုရားထံတော်သို့ တုန်လှုပ်လျက် ပြေးကြလိမ့်မည်။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၃:၁–၁၂ လူမှုဖွဲ့စည်းပုံ ပြိုကျခြင်း။ ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏ အာဏာဆုံးရှုံးမှုနှင့်ပတ်သက်၍ သတိပေးခံရသည်။ ဣသရေလ၏ခေါင်းဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကို ဖော်ပြထားသည်။ အားကြီးသောသူ၊ စစ်သည်တော်၊ တရားသူကြီး၊ ပရောဖက်၊ ဗေဒင်ဆရာ၊ အကြီးအကဲ၊ လူသိများသောသူ၊ အကြံပေးသူ၊ ကျွမ်းကျင်သော လက်မှုပညာရှင်၊ နှင့် ကျွမ်းကျင်သော မန္တန်ဆရာ။
3:1–12 Social structure breaks down and the leadership is warned about
their loss of power. Many of Israel’s leadership figures are listed: mighty
man, man of war, judge, prophet, diviner, elder, captain of fifty, honorable
man, counselor, skillful artisan, and expert enchanter.
၃:၁၃–၁၅ အကြီးအကဲများ … မင်းသားများ။ ခေါင်းဆောင်များသည် ဆင်းရဲသားများကို ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် တရားစီရင်ခံရသည်။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းတို့၏ မာန်မာနတက်မှုသည်လည်း ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်သည်။
3:13–15 the elders … His princes. The leadership is judged for
having exploited and crushed the poor. Moreover, their pride also works against
them.
၃:၁၈–၄:၁ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ။ ဤအပိုင်းသည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ဘီစီ ရှစ်ရာစုနှစ်တွင် အမျိုးသမီးများအတွက် လက်ရှိဖြစ်သော အဆင်တန်ဆာများနှင့် အလှကုန်ပစ္စည်းများကို အသေးစိတ်ဖော်ပြသည်။ လက်ဝတ်ရတနာများသည် လူ့မာန်နှင့် မာန်တက်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။
3:18–4:1 The passage describes the horror of exile. It also gives a detailed
description of the ornaments and cosmetic apparel current for women in the
eighth century B.C. Jewelry was symbolic of human pride and arrogance.
အခန်းကြီး - ၄
အိုဣသရေလအမျိုးသားတို့၊ ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ ထာဝရဘုရားသည် ပြည်သူပြည်သားတို့နှင့် တရားတွေ့မူရှိတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် သစ္စာမရှိ၊ ကရုဏာမရှိ၊ ဘုရားသခင်ကို မသိကြ။
2 ကျိန်ဆဲခြင်း၊ မုသာစကားကို ပြောခြင်း၊ လူ အသက်ကို သတ်ခြင်း၊ သူ့ဥစ္စာကိုခိုးခြင်း၊ သူ့မယားကို ပြစ်မှားခြင်းတို့၌ အဆီးအတားမရှိ။ လူအသက်ကို သတ်သောအပြစ် အထပ်ထပ်ရှိကြ၏။
3 ထိုကြောင့်၊ ပြည်သည် ငြိုငြင်လိမ့်မည်။ ပြည် သားအပေါင်းတို့နှင့်တကွ၊ တောသားရဲ၊ မိုဃ်းကောင်းကင် ငှက်တို့သည် အားလျော့ကြလိမ့်မည်။ ပင်လယ်ငါးတို့ သည်လည်း ကုန်ကြလိမ့်မည်။
4 သို့ရာတွင်၊ အဘယ်သူမျှ မဆီးတားစေနှင့်။ အဘယ်သူမျှ မဆုံးမစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်၏ အမျိုးသားချင်းတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ဆန့်ကျင် ဘက်ပြုသော သူကဲ့သို့ဖြစ်ကြ၏။
5 ထိုကြောင့်၊ နေ့အချိန်၌ သင်သည်လဲရလိမ့်မည်။ ညဉ့်အချိန်၌ သင်နှင့်အတူ ပရောဖက်သည်လည်း လဲရ လိမ့်မည်။ သင့်အမိကိုလည်း ငါဖျက်ဆီးမည်။
6 ငါ့လူတို့သည် ပညာနည်းသောကြောင့် ဆုံးရှုံး ကြ၏။ သင်သည် ပညာကိုပယ်သောကြောင့်၊ ငါ့ယဇ် ပုရောဟိတ် အဖြစ်သို့ မရောက်စေခြင်းငှါ သင့်ကို ငါပယ်မည်။ သင်၏ ဘုရားသခင့်တရားကို သင်မေ့လျော့ သောကြောင့်၊ သင်၏ သားသမီးတို့ကို ငါ့မေ့လျော့မည်။
7 သူတို့သည် ဘုန်းတိုးပွားသည်အတိုင်း ငါ့ကို ပြစ်မှားကြပြီ။ သို့ဖြစ်၍၊ သူတို့၏ ဘုန်းကို ငါအရှက်ကွဲ စေမည်။
8 ငါ့လူတို့၏ အပြစ်ဖြေရာ ယဇ်တို့ကို စားလျက် နှင့်ပင်၊ ထိုအပြစ်ကို စိတ်စွဲလမ်းတတ်ကြ၏။
9 ထိုကြောင့်၊ လူတို့၌ ဖြစ်သကဲ့သို့ ယဇ်ပုရောဟိတ် ၌ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့အကျင့်များကို ငါစစ်ကြော၍၊ အသီး အသီးပြုမူသမျှအတိုင်းအကျိုး အပြစ်ကိုပေးမည်။
10 သူတို့သည် စား၍မဝရကြ။ မတရားသော မေထုန်ကိုပြု၍ သားသမီးကို မဘွားမြင်ရကြ။
11 အကြောင်းမူကား စိတ်နှလုံးကို ယစ်မူး၊ စေတတ် သော ကာမဂုဏ်၌ ပျောမွေ့ခြင်း၊ စပျစ်ရည်နှင့် သေရည် သေရက်ကို သောက်ခြင်း၌ မှီဝှဲသောကြောင့် ထာဝရ ဘုရားကို စွန့်ပစ်ကြပြီ။
12 ငါ့လူတို့သည် သစ်သားနှင့် တိုင်ပင်တတ်ကြ၏။ သူတို့၏တောင်ဝေးသည် အကြံပေးတတ်၏။ ကိလေသာ စိတ်အားကြီးသောကြောင့်၊ သူတို့သည် လမ်းလွှဲ၍ မိမိတို့ ဘုရားသခင့်ထံမှာ မနေ၊ မှားယွင်းတတ်ကြ၏။
13 တောင်ထိပ်ပေါ် ကုန်း ပေါ်မှာ၎င်း အရိပ်ကောင်းသောသပိတ်ပင်မျိုး၊ လိဗနော ပင် အောက်မှာ၎င်း၊ ယဇ်ပူဇော်၍ နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့ တတ်ကြ၏။ ထိုကြောင့်၊ သင်တို့သမီးတို့သည် ယောက်ျား နှင့် မှားယွင်း၍၊ ချွေးမတို့သည် မျောက်မထားတတ်ကြ၏။
14 သင်တို့သမီးတို့သည် ယောက်ျားနှင့် မှားယွင်း၍ ချွေးမတို့သည် မျောက်မထားသော်လည်း ငါမစစ်ကြော၊ အကြောင်းမူကား၊ ယောက်ျားတို့သည် ကိုယ့်မယားကို စွန့်ပစ်၍ ပြည်တန်ဆာတို့နှင့် ပေါင်းဘော်တက်ကြ၏။ မိန်းမရွှင်တို့နှင့်အတူ ယဇ်ပူဇော်တက်ကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ပညာမရှိသော သူတို့သည် ဆုံးရှုံးကြလိမ့်မည်။
15 အိုဣသရေလအမျိုး၊ ဥင်သည် ပြည်တန်ဆာလုပ်သော်လည်း၊ ယုဒ အမျိုးကို မမှားယွင်းပါစေနှင့်။ ဂီလဂါလမြို့သို့ မချဉ်းကပ် ကြနှင့်။ ဗေသဝင်မြို့သို့ မသွားကြနှင့်။ ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည် အတိုင်းဟူ၍ မကျိန်ဆိုကြနှင့်။
16 ဣသရေလ အမျိုးသည် ရုန်းတတ်သော နွားမပျိုကဲ့သို့ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုတတ်၏။ ယခုမှာထာဝရဘုရား သည် ကျယ်သောအရပ်၌ သိုးသငယ်ကိုထိန်းသကဲ့သို့၊ ဣသရေလ အမျိုးကို ပြုတော်မူမည်။
17 ဧဖရိမ်သည်ရုပ်တုတို့၌စွဲကပ်လျက်ရှိ၏။ သူ့ကိုတတ်တိုင်းရှိစေလော့။
18 သူတို့စားသောက်ပွဲခံချိန်လွန်ပြီ။ မင်းလုပ်သောသူတို့သည် အထပ်ထပ်မတရားသော မေထုန်ကိုပြုကြပြီ။ ရှက်ဘွယ်သောအမှုကိုတပ်မက်ကြပြီ။
19 လေသည် မိမိ အတောင်တို့နှင့်တိုက်၍ ပါသွားမည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ ပူဇော်သောယဇ်များကြောင့် ရှက်ကြလိမ့်မည်။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၄:၁ စစ်ပွဲတွင် ယောက်ျားများစွာ ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် အမျိုးသမီးဦးရေသည် ယောက်ျားဦးရေထက် များစွာ သာလွန်သည်။
4:1 Because
so many men are lost in war, the number of women greatly exceeds that of men.
၄:၂–၆ မျှော်လင့်ချက်စကားများ။ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားများသည် မျှော်လင့်ချက်စကားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မယ်ရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် အကာအကွယ်ပုံရိပ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာခြင်း (ဥပမာ၊ နေ့အခါ တိမ်တိုက်နှင့် ညအခါ မီးတိုင်၊ အခန်းကြီး ၅) ကို သတိရစေသည်။
4:2–6 The judgment messages turn into words of hope: a messianic
prophecy and an image of protection remind us of the exodus from Egypt (e.g.,
cloud by day and fire by night, v. 5).
၄:၂ ထာဝရဘုရား၏အကိုင်းအခက်။ ဟေရှာယသည် ဤအခန်းကြီးတွင် “အကိုင်းအခက်” ဟူသော စကားလုံးကို ပထမဆုံးအသုံးပြုသည်။ ဤစကားလုံးကို ယေ ၂၃:၅–၆၊ ၃၃:၁၅–၁၆၊ ဇာ ၃:၈၊ ၆:၉–၁၃ တို့တွင်လည်း ဣသရေလ၏အနာဂတ်ခေါင်းဆောင်ကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသည်။ ဤအနာဂတ်ခေါင်းဆောင်နှင့်ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်သည် သူသည် ဘုရားသခင်ဆန်သော မယ်ရှိယဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည် (ယေ ၂၃:၅–၆)။ ဟေရှာယတွင် အကိုင်းအခက် ဟူသော စကားလုံး၏ နောက်ထပ်အဓိကဖြစ်ပေါ်မှုမှာ ၁၁:၁ တွင်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ယေရှုကို “ဒါဝိဒ်၏သားတော်” ဟူ၍ (မ ၁:၁) စတင်ဖော်ပြပြီး၊ သူသည် ဒါဝိဒ်မင်းဧကရာဇ်၏ လူမျိုးစုမှ မျှော်လင့်ထားသော မယ်ရှိယဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ထို့ပြင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၉:၁၆ တွင် သူ့အား “ဘုရင်တို့၏ဘုရင်၊ သခင်တို့၏သခင်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို ပေးထားသည်ကို ကြည့်ပါ။
4:2 the Branch of the Lord. Isaiah first uses the word
“Branch” in this verse. The word is also used in Jer. 23:5–6; 33:15–16; Zech.
3:8; 6:9–13 to describe Israel’s future leader. The prophecy concerning this
future leader indicates He is a divine Messiah (Jer. 23:5–6). Another major
occurrence of the word Branch in Isaiah is 11:1. The NT begins (Matt. 1:1) with
a reference to Jesus as “Son of David,” signaling that He was the awaited
Messiah from the line of King David, Himself the ultimate King. See also the
title ascribed to Him in Rev. 19:16: “King of kings and Lord of lords”).
၄:၃–၆ ဘုရားသခင်၏ အကာအကွယ်ပေးခြင်း။ ဤအပိုင်း၏ ဘာသာစကားသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာခြင်းကို အများစု သတိရစေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အကာအကွယ်ပေးသော ရှိနေမှုကို ဖော်ပြသည် (ထွက် ၁၃:၂၀–၂၂၊ ၄၀:၃၄–၃၈၊ တော ၉:၁၅–၂၃)။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် ၎င်း၏လူများ၏ အကာအကွယ်ပေးသူဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်၏ ရှိနေမှုသည် သန့်ရှင်းသောလူများထဲတွင်သာ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းမှုနှင့် ဆန့်ကျင်သောအရာအားလုံးကို ဆေးကြောသန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်။
4:3–6 The language of this section, mostly recalling the exodus,
signifies God’s protective presence (Ex. 13:20–22; 40:34–38; Num. 9:15–23). God
Himself is the protector of His people. The presence of a holy God can only
materialize among people who are holy; therefore the need to wash and purge
anything contrary to the holiness of God.
အခန်းကြီး - ၅
1 အိုယဇ်ပုရောဟိတ် တို့၊ ကြားကြလော့။ အိုဣသရေလအမျိုးသားတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ အို နန်းတော် သားတို့၊ နားထောင်ကြလော့။ သင်တို့သည် စစ်ကြော စီရင်ခြင်းကို ခံရကြမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တိုသည် မိဇပါတောင်ပေါ်မှာကျော့ကွင်း၊ တာဗော်တောင်ပေါ်မှာထောင်သော ပိုက်ဖြစ်ကြပြီ။
2 ယဇ်ကောင် တို့ကိုသတ်သောအားဖြင့် မိမိတို့အပြစ်ကို များပြားစေကြ၏။ ထိုကြောင့်၊ ငါသည် ထိုသူအပေါင်းတို့၌ အပြစ်ဒဏ် ပေးမည်။
3 ဧဖရိမ်ကို ငါသိ၏။ ဣသရေလသည်လည်းငါ့ရှေ့မှ ပုန်းရှောင်၍ မနေနိုင်။ ယခုပင် အိုဧဖရိမ်၊ သင်သည်မှားယွင်း၍ ဣသရေလသည် ညစ်ညူးခြင်းရှိ၏။
4 သူတို့သည်ပြုမြဲပြုသောကြောင့်၊ သူတို့၏ဘုရားသခင့် ထံတော်သို့ပြန်၍ မလာနိုင်ကြ။ မှားယွင်းသော သဘောစွဲလမ်းသည်ဖြစ်၍၊ ထာဝရဘုရားကိုမသိကြ။
5 ဣသရေလအမျိုး၏ မာနသည်သူ့မျက်မှောက်၌ နှိမ့်ချခြင်းသို့ရောက်သဖြင့်၊ ဣသရေလနှင့် ဧဖရိမ်သည် မိမိတို့ အပြစ်၌လဲ၍၊ သူတို့နှင့် အတူယုဒ အမျိုးသည်လည်းလဲလိမ့်မည်။
6 သိုးစု နွားစု ပါလျက်၊ ထာဝရဘုရားကိုရှာခြင်းငှါ သွားကြသော်လည်း မတွေ့ရကြ။ သူတို့နှင့် ကွာတော်မူပြီ။
7 သူတို့သည်ထာဝရဘုရားထံတော်၌ ခံသောသစ္စာကို ဖျက်ကြပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ တပါးအမျိုးသား တို့ကို ဘွားမြင်ကြပြီ။ လဆန်းနေ့ရောက်မှ သူတို့နှင့်သူတို့ဥစ္စာသည်ပျက်စီးလိမ့်မည်။
8 ဂိဗာမြို့၌ နှဲခရာကို၎င်း၊ ရာမမြို့၌ တံပိုးကို၎င်း မှုတ်ကြလော့။ ဗေသဝင်မြို့၌ ကြွေးကြော်ကြလော့။ အိုဗင်္ယာမိန်အမျိုး၊ နောက်သို့ ကြည့်ကြလော့။
9 ဣသရေလ အမျိုးအနွယ်တို့ကို ဆုံးမသတိပေး သော နေ့၌ ဧဖရိမ်သည် ပျက်စီးရလိမ့်မည်။ ဆက်ဆက် ဖြစ်လတံ့သော အမှုကို ငါဘော်ပြ၏။
10 ယုဒမင်းတို့သည် မြေမှတ်တိုင်တို့ကို ရွှေ့သော သူကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ငါသည် သူတို့အပေါ်သို့ ငါ့အမျက်ကို ရေကဲ့သို့ သွန်းလောင်းမည်။
11 ဧဖရိမ်သည် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရ၏။ တရား စီရင်ခြင်းနှင့်တွေ့၍ ဆုံးရှုံးရ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အမိန့်တော်အတိုင်း ကျင့်လေပြီ။
12 ထိုကြောင့်၊ ငါသည် ဧဖရိမ်၌ ကိုက်တတ်သော ပိုးကောင်၊ ယုဒအမျိုး၌ စားတတ်သော အနာကဲ့သို့ ဖြစ်မည်။
13 ဧဖရိမ်သည် မိမိအပေါက်တို့ကို၎င်း၊ ယုဒသည် မိမိအနာကို၎င်း မြင်သောအခါ၊ ဧဖရိမ်သည် အာရှု ရှိမင်းထံသို့ သွား၍၊ ယုဒသည် ရှင်ဘုရင်ယာရက်ထံသို့ စေလွှတ်သော်လည်း၊ ထိုမင်းတို့သည် သင်တို့အပေါ်ကို မဖါနိုင်၊ အနာကိုလည်း မပျောက်စေနိုင်ကြ။
14 အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ဧဖရိမ်၌ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၎င်း၊ ယုဒအမျိုး၌ ခြင်္သေ့ပျိုကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်မည်။ငါသည် ကိုယ်တိုင်ကိုက်ဖြတ်၍ သွားမည်။ ချီသွား၍ အဘယ်သူမျှ မနှုတ်ရ။
15 သူတို့သည် ကိုယ်အပြစ်ကို ဝန်မချ။ ငါ့မျက်နှာ ကို မရှာမှီတိုင်အောင် ငါသည် ကိုယ်နေရာသို့ ပြန်သွား၍ နေမည်။ အမှုရောက်သောအခါ သူတို့သည် ငါ့ကိုကြိုးစား ၍ ရှာကြလိမ့်မည်။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၅:၁–၇ စပျစ်ဥယျာဉ်၏ သီချင်း။ အခန်း ၂၇ တွင် စပျစ်ဥယျာဉ်နှင့်ပတ်သက်သော အပြုသဘောဆောင်သော သီချင်းကို ကြည့်ပါ။ ဤဥပမာသည် အစတွင် ကောင်းမွန်စွာ စတင်သော်လည်း အံ့သြဖွယ်ပြောင်းလဲမှုအတွက် နေရာပြင်ဆင်ထားသည်။ ပရောဖက်သည် ၎င်း၏အကြားသူများအား ၎င်းတို့၏အမြင်ကို မေးမြန်းပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ကို ထင်ရှားသောနိဂုံးသို့ ဦးတည်စေရန် ရည်ရွယ်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ပြဿနာသည် စပျစ်ဥယျာဉ်၏ပိုင်ရှင်ထံတွင် မရှိဘဲ၊ ၎င်းသည် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤအပိုင်း၏အဓိပ္ပါယ်သည် အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ ဘုရားသခင်၏လူများအပေါ် စွပ်စွဲချက်မှာ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏မျှော်လင့်ချက်များနှင့် မကိုက်ညီဘဲ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်လိုအပ်သော အဓိကသီလများကို တရားမျှတမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဤစကားလုံးနှစ်ခုသည် ပရောဖက်ပြုစာများတွင် မကြာခဏ တွေ့ရသည် (အာမုတ် ၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာ၏ အနာဂတ်ဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် မာကု ၁၂:၁–၉ ကို ကြည့်ပါ။
5:1–7 A song of … vineyard. See chap. 27 for a positive
song of a vineyard. The parable starts well but sets the stage for a surprising
turn. The prophet asks his hearers for their opinion, a device meant to lead
them to an obvious conclusion: the problem does not lay with the owner of the
vineyard who did all that there was to be done. This parable clears God’s name
in reference to the plight of His people. The meaning of this section is quite
straightforward. The indictment against God’s people is that they have not
lived up to God’s expectations. The major virtues that sum up what God requires
are expressed in terms of justice and righteousness. These two words are often
found in most prophetic writings (see Amos 5). For future development of this
parable, see Mark 12:1–9.
၅:၈–၂၃ ဟံတော်မူခြင်း။ “ဟံတော်မူခြင်း” သို့မဟုတ် “အို” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးဖြင့် စတင်ထားသော ဟံတော်မှုခြောက်ခု (အခန်းကြီး ၈၊ ၁၁၊ ၁၈၊ ၂၀၊ ၂၁၊ ၂၂) ကို မိတ်ဆက်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် သတိပေးကိရိယာများအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပြည်နှင်ဒဏ်သို့ ရှုံ့ချခြင်း၏ အင်အားကို ပိုမိုပြင်းထန်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏လူများအပေါ် စွပ်စွဲချက်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ဂရုမစိုက်ကြပါ။ ၎င်းတို့သည် ဗိုလ်ခြီးများထာဝရဘုရား၏ ပညတ္တိကို ပယ်ရှားခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောအဆူးတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မကောင်းမှုကို ကောင်းသည်ဟုဆိုကာ၊ ကောင်းမှုကို မကောင်းသည်ဟု ခေါ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြစ်တွင် ပါဝင်ကြသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဘုရားသခင်တရားစီရင်သော မကောင်းမှုများမှာ လောဘ (ပထမဟံတော်မှု)၊ မိမိကိုယ်ကို အာရုံစွဲလမ်းမှု (ဒုတိယဟံတော်မှု)၊ ကိုယ်ကျင့်တရားယိုယွင်းမှု (တတိယဟံတော်မှု)၊ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ထင်ယောင်ထင်မှားမှုများ (စတုတ္ထဟံတော်မှု)၊ မိမိကိုယ်ကို အာရုံစွဲလမ်းမှုနှင့် အကျိုးဆက်အနေဖြင့် လူမှုရေးအလွဲသုံးစားမှုများ (ပဉ္စမနှင့် ဆဌမဟံတော်မှုများ) ဖြစ်သည်။
5:8–23 Woe. Six “woes” (vv. 8, 11, 18, 20, 21, 22) are introduced by
the Hebrew particle translated as “woe” or “alas.” They function as warning
devices. They clearly intensify the force of the condemnation to exile. The
charges against God’s people are as follows: they do not pay attention to the
Lord; they have rejected the law of the Lord of hosts and despised the word of
the Holy One of Israel; they call evil good and good evil; and they are engaged
in sin. The evils God judges in this setting are greed (first woe); self
indulgence (second woe); moral perversion (third woe); delusions of grandeur
(fourth woe); self indulgence and the resulting social abuses (fifth and sixth
woes).
၅:၁၀ စပျစ်ဥယျာဉ်ဧကဆယ်ဧက။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကြောင့် အလွန်နည်းပါးသော ရလဒ်များကို ထုတ်ပေးလိမ့်မည်။ တစ်ဗတ်။ ခြောက်ဂါလံခန့် (၂၂ လီတာ)။ ကျမ်းစာအုပ်ထဲမှ ကျိန်ဆိုခြင်းများကို ကြည့်ပါ (ဒုတိယသား ၂၈:၃၈–၃၉)။ တစ်ဟိုမာ။ ခြောက်ဘုရှယ်ခန့် (၂၁၁ လီတာ)။ တစ်ဧဖာ။ သုံးပုံပုံတစ်ပုံဘုရှယ်ခန့် (၂၁ လီတာ)။ ကြဲထားသောပမာဏသည် ရိတ်သိမ်းရရှိသောပမာဏထက် ပိုများသည်။
5:10 ten acres of vineyard. Would produce extremely meager
results because of divine judgment. one bath. About 6
gallons (22 l). See the covenant curses in Deut. 28:38–39. a homer. About
6 bushels (211 l). one ephah. About 3/5 bushel (21 l).
The amount sowed was more than the amount reaped.
၅:၁၄ ရှယ်အိုလ်။ သင်္ချိုင်းသို့မဟုတ် သေသူများ၏ နယ်ပယ်။ ဤတွင် ၎င်းသည် ကျမ်းသက်သေဖျက်ဆီးသူများကို မျိုချရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပုံဆောင်ထားသည်။ ဘာသာစကားသည် ကဗျာဆန်ပြီး သင်္ကေတဆန်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို စာသား၏အတိုင်း ယူဆမထားသင့်ပါ။
5:14 sheol. The grave or realm of the dead. Here it is
personified as eager to swallow covenant violators. The language is poetic and
symbolic; therefore it should not be taken literally.
၅:၂၆–၃၀ အာရှုရိစစ်တပ်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ဖော်ပြချက်။ ၎င်းတို့သည် အမြဲတမ်း လှုပ်ရှားရန် အသင့်ရှိသော မဆုတ်မနစ်သော စစ်သည်များဖြစ်သည်။
5:26–30 A frightening description of the invading Assyrian military
machinery. They are relentless warriors always ready for action.
အခန်းကြီး - ၆
1 လာကြ။ ထာဝရဘုရားထံတော်သို့ ပြန်ကြ ကုန်အံ့။ ကိုယ်တော်သည် ကိုက်ဖြတ်သော်လည်း ပကတိ ဖြစ်စေတော်မူမည်။ ဒဏ်ခတ်သော်လည်း အနာကို စည်းတော်မူမည်။
2 နှစ်ရက်လွန်ပြီးမှ ငါတို့ကို အသက်ရှင်စေ၍၊ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထမြောက်စေတော်မူသဖြင့်၊ အထံတော်၌ ငါတို့သည် အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။
3 ပညာကိုလည်း ရကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားကို သိခြင်းငှါ လိုက်ရှာကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားကို သိခြင်း ငှါ လိုက်ရှာကြလိမ့်မည်။ ထွက်တော်မူချိန်သည် နံနက် ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ရွာသောမိုဃ်းနှင့် မြေအပေါ်သို့ ရွာသော နောက်မိုဃ်းကဲ့သို့ သက်ရောက်တော်မူလိမ့်မည်။
4 အိုဧဖရိမ်၊ သင်၌ အဘယ်သို့ ငါပြုရမည်နည်း။ အိုယုဒ၊ သင်၌ အဘယ်သို့ ငါပြုရမည်နည်း။ သင်တို့ ကြည်ညိုသော စိတ်သည် နံနက်မိုဃ်းတိမ်ကဲ့သို့၎င်း၊ စောစောပျောက်တတ်သော နှင်းကဲ့သို့၎င်းဖြစ်၏။
5 ထိုကြောင့် သူတို့ကို ပရောဖက်များအားဖြင့် ငါသည် အပိုင်းပိုင်းခုတ်ဖြတ်ရပြီ။ ငါ့နှုတ်ထွက်စကား အားဖြင့် သတ်ရပြီ။ ငါ့စီရင်ချက်တို့သည်လည်း ထွန်းလင်း သော အလင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီ။
6 ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အကျင့်ထက် သနားခြင်း ကရုဏာအကျင့်ကို၎င်း၊ မီးရှို့ရာယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် ဘုရားသခင်နှင့် ကျွမ်းဝင်ခြင်းကို၎င်း ငါနှစ်သက်၏။
7 သူတို့သည် အာဒံကဲ့သို့ ပဋိညာဉ်ကို လွန်ကျူး ကြပြီ။ နေရင်းအရပ်၌ ငါ့သစ္စာကို ဖျက်ကြပြီ။
8 ဂိလဒ်မြို့သည် အဓမ္မပြုသော သူတို့နေရာ ဖြစ်၍၊ လူအသွေးနှင့် စွန်းသော ခြေရာများ၏။
9 ထားပြအလုံးအရင်းသည် ခရီးသွားသော သူကို ချောင်း၍ ကြည့်သကဲ့သို့၊ ယဇ်ပုရောဟိတ် အပေါင်း အသင်းသည် ရှေခင်မြို့သို့သွားသော လမ်း၌ပင် အသက် ကို သတ်တတ်ကြ၏။
10 အကယ်စင်စစ် အဓမ္မအမှုကို ပြုတတ်ကြ၏။ ကြောက်မက်ဘွယ်သောအမှုကို ဣသ ရေလအမျိုး၌ ငါမြင်ပြီ။ ထိုအမျိုး၌ ဧဖရိမ်သည် မှားယွင်း တတ်၏။ ဣသရေလသည် ညစ်ညူးခြင်းရှိ၏။
11 ထိုမှ တပါး အိုယုဒအမျိုး၊ သိမ်းသွားသော ငါ၏လူတို့ကို ငါဆောင်ခဲ့ပြန်သောအခါ၊ စပါး ရိတ်ရာကာလသည် သင့်အဖို့ ခန့်ထားလျက်ရှိ၏။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၆:၁–၁၃ ဟေရှာယ၏ ခေါ်ခြင်းနှင့် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း။ ၎င်းကို ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်တိုင်တာဝန်ထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းအဖြစ် နားလည်ရမည်။ ဤအခန်း၏ နောက်ခံသည် သန့်ရှင်းရာဌာနမြင်ကွင်းဖြစ်သည် (ဧဇကျေလ ၁; ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအခန်းတွင် အဓိက ခြားနားမှုများပါရှိသည်။ စစ်မှန်သောဘုရင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဘုရင်ဧဇျိယ၏ သေဆုံးခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်သည် ညစ်ညမ်းသောနှုတ်ခမ်းရှိသူ ဟေရှာယနှင့် ညစ်ညမ်းသောနှုတ်ခမ်းရှိသော လူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏လူများအတွက် အနာဂတ်မရှိသည့်အလား ဖျက်ဆီးမှုကို ပြသသည်။ သို့သော် ဤအခန်းသည် သန့်ရှင်းသောမျိုးစေ့တစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကျန်ရစ်သူဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ မမျှော်လင့်ထားသော ပြသမှုဖြစ်လာသည်။ ပရောဖက် ဟေရှာယသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်မှ အကျိုးခံစားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သန့်စင်ခံရသည်။ ၎င်းသည် ကျေးဇူးတော်၏ သန့်စင်သော လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။ “သန့်ရှင်းတော်မူသည်” ဟူသော သုံးကြိမ်ထပ်လောင်းဖော်ပြမှုသည် ဘုရားသခင်၏ အလွန်သန့်ရှင်းမှုကို ပြသရန် ပြင်းထန်မှုကို ညွှန်ပြသည် (ယေရမိ ၂၂:၂၉; ဧဇကျေလ ၂၁:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်ဝင်ကျမ်းလေးစောင်စလုံးသည် ဟေရှာယ၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည် (မဿဲ ၁၃:၁၄–၁၅; မာကု ၄:၁၂; လုကာ ၈:၁၀; ယောဟန် ၁၂:၄၀)။ ထို့ပြင် တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၈:၂၆–၂၇ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။
6:1–13 Isaiah’s call and commissioning is to be understood as
participation in God’s own mission. The setting of this chapter is a sanctuary
scene (see Ezek. 1; Rev. 4). This chapter contains key contrasts: The real
King, God, contrasts with the death of King Uzziah. The holy God contrasts with
a man with unclean lips, Isaiah, and a people of unclean lips. The judgment
seems to leave no future for God’s people, so devastating the destruction seems
to be. However, the chapter ends with the mention of a holy seed. The theme of
the remnant becomes the unexpected demonstration of God’s grace. Already, the
prophet Isaiah himself benefited from God’s grace. He is cleansed: a pure act
of grace. The threefold repetition of “holy” (Is. 6:3) indicates
intensification to show the utter holiness of God (see Jer. 22:29; Ezek.
21:27). All four Gospels mention Isaiah’s commissioning (Matt. 13:14–15; Mark
4:12; Luke 8:10; John 12:40). See also Acts 28:26–27.
၆:၂ ရှာဖိမ်များ။ စာသားအရ “မီးလောင်နေသူများ”။ ဘုရားသခင်၏ ရာဇပလ္လင်ကို ဝန်းရံထားသော ကောင်းကင်သားများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ပင်လျှင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမှုကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ခြင်း မရှိပါ။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၄:၈ တွင်လည်း ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမှုအကြောင်း သီချင်းဆိုမှုကို ဘယ်သောအခါမှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိပါ။ သန့်ရှင်းမှု၏ သုံးကြိမ်ထပ်လောင်းဖော်ပြမှုသည် အတိုင်းအဆမဲ့ သာလွန်မှုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ သာလွန်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။
6:2 seraphim. Literally, “burning ones”; heavenly
beings who surround God’s throne. Even they could not contemplate the holiness
of God. In Rev. 4:8 also they never stop singing about the holiness of God. The
threefold declaration of holiness functions as a superlative beyond measure. It
emphasizes the transcendence of God.
၆:၉–၁၀ ဣသရေလ၏ နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေခြင်း။ ဤအခန်းကြီးများသည် ဟေရှာယ၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းသည် ဣသရေလ၏ နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသည်။ ဟေရှာယသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို ဆီရို-ဧဖရာအိမ်စစ်ပွဲ၏ နောက်ခံတွင် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်ထက် အာရှုရိဘုရင်ကို အားကိုးသော အာဟတ်ဘုရင်၏ ယုံကြည်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် ပြတ်သားစွာ ဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏စကားများသည် ထိတ်လန့်စရာ ကုထုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဘုရားသခင်၏လူများထံ ထပ်လောင်းဖော်ပြခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာကို ရှာဖွေရန် သွယ်ဝိုက်သောအခွင့်အရေးကို ပေးသည်။ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် တရားစီရင်မှု အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းကြားတွင် အခွင့်အရေးပြတင်းပေါက်တစ်ခု ရှိသည်။ ဤစာသားတွင် အဓိပ္ပါယ်ဆန့်ကျင်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း၏ မပြောင်းလဲသော သဘောသဘာဝနှင့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘုရားသခင်၏လူများကို ကယ်တင်လိုသော ဆန္ဒကို ရှင်းပြသည်။ ဘုရားသခင်သည် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် နောင်တရပြောင်းလဲမှုကို မျှော်လင့်နေဆဲဖြစ်သည်။
6:9–10 These verses seem to make Isaiah’s commission the hardening of
Israel’s heart. One has to remember that Isaiah wrote this episode in the
setting of the Syro-Ephraimite war to express in a dramatic fashion his
opposition to King Ahaz’s trust in the king of Assyria rather than in God. His
words could be compared to shock therapy. The very fact that the prophet
repeats God’s decision to God’s people offers an implicit opportunity to seek
God’s mercy. There is a window of opportunity between the sentencing and the
execution of judgment. The paradox of this text explains the unchanging nature
of divine judgment and, at the same time, God’s desire to save His people. God
still hopes for a last-minute conversion.
No comments:
Post a Comment