ဟောရှေ ၁၀

 

အခန်းကြီး - ၁၀

1 က္ကသရေလသည် အသီးများစွာ သီးသော စပျစ် နွယ်ပင်ဖြစ်၏။ ကိုယ်အလိုအလျောက် သီးတတ်၏။ အသီးတိုးပွားသည်အတိုင်း အမျိုးသားတို့သည် ယဇ်ပလ္လင် တို့ကို များပြားစေကြ၏။ သူတို့ပြည်ကောင်းသည်အတိုင်း ကောင်းသော ရုပ်တုဆင်းတုတို့ကို လုပ်ကြသည်တကား။
² သူတို့၌ စိတ်နှစ်ခွရှိ၏။ ချက်ခြင်းအပြစ်ဒဏ်ကို ခံရကြမည်။ သူတို့ ယဇ်ပလ္လင်တို့ကို ကိုယ်တော်တိုင် ဖြိုချ ၍၊ ရုပ်တုဆင်းတုတို့ကိုလည်း ဖျက်ဆီးတော်မူမည်။
³ ငါတို့သည် ထာဝရဘုရားကို မကြောက်ရွံ့သော ကြောင့် ရှင်ဘုရင်မရှိ။ ရှင်ဘုရင်ရှိသော်လည်း၊ ငါတို့အဘို့ အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်းဟု ချက်ခြင်း ဆိုရကြမည်။
⁴ သူတို့ ကျိန်ဆိုသော စကားသည် စကားသက် သက်ဖြစ်၍၊ မိဿဟာယဖွဲ့သောအခါ မုသာစကားကို သာ ပြောတတ်ကြ၏။ တရားစီရင်ခြင်းအမှုသည် လယ်ကန်ဆည်ရိုးပေါ်မှာ ဘင်းခါးပင်ကဲ့သို့ ပေါက်ရလိမ့် မည်။
⁵ ရှမာရိမြို့သားတို့သည် ဗေသဝင်နွားသငယ် အဘို့ ကြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနွားသငယ်၏ ဘုန်းအ တွက် သူ၏တကာတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍၊ ယဇ် ပုရောဟိတ်တို့သည် တုန်လှုပ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူ ကား၊ ရန်သူတို့သည် ထိုဘုန်းကို လုယူ၍၊
⁶ နွားသငယ်နှင့်အတူ အာရှုရိပြည်သို့ ယူသွားပြီး လျှင်၊ ရှင်ဘုရင်ယာရက်အား ဆက်ရကြလိမ့်မည်။ ဧဖရိမ်သည် အသရေပျက်၍ ဣသရေလသည် မိမိအကြံ အစည်အားဖြင့် ရှက်ကြောက်ရလိမ့်မည်။
⁷ ရှမာရိသည် ပျက်ရ၏။ ရှမာရိရှင်ဘုရင်သည် ရေမြှုပ်သက်သက်ဖြစ်၏။
⁸ ဣသရေလပြစ်မှားရာ အာဝင်မြို့ကုန်းတို့သည် ပြိုကျ၍၊ ဆူးပင်အမျိုးမျိုးတို့သည် သူတို့ ယဇ်ပလ္လင်များကို လွှမ်းမိုးကြလိမ့်မည်။ မြို့သားတို့ကလည်း၊ အိုတောင်များ တို့၊ ငါတို့ကို ဖုံးအုပ်ကြပါ။ အိုကုန်းများတို့၊ ငါတို့အပေါ်၌ ကျကြပါဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။
⁹ ဂိဗာမြို့လက်ထက်၌ အပြစ်ကြီးသည်ထက် ဣသရေလသည် အပြစ်သာ၍ ကြီး၏။ ထိုမြို့၌ ရပ်နေ ကြ၏။ ဂိဗာမြို့၌ အဓမ္မလူတို့ကို စစ်တိုက်သောအခါ မရှုံးကြ။
¹⁰ ငါသည် ကိုယ်အလိုအလျောက် သူတို့ကို ဆုံးမ မည်။ သူတို့ အပြစ်နှစ်ပါးကြောင့် ချည်ထားလျက်ရှိသော အခါ၊ သူတို့တဘက်၌ လူများစည်းဝေးရကြလိမ့်မည်။
¹¹ ဧဖရိမ်သည် ယဉ်၍ စပါးကို နင်းချင်သော နွားမပျိုဖြစ်သော်လည်း၊ ငါသည် ထမ်းဘိုးကို ထမ်းစေ သဖြင့်၊ ဧဖရိမ်သည် ကခြင်းကို ခံ၍၊ ယုဒသည် ထွန်လျက်၊ ယာကုပ်သည်လည်း မြေစိုင်ကို ခွဲလျက်ရှိရလိမ့်မည်။
¹² ကိုယ်အဘို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းမျိုးစေ့ကို ကြဲ၍၊ ကရုဏာတော် အသီးအနှံကို ရိတ်ကြလော့။ မလုပ်သေး သော လယ်ကို ထွန်ကြလော့။ ထာဝရဘုရားသည် ကြွလာ ၍၊ သင်တို့အပေါ်သို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်း မိုဃ်းကို ရွာစေ တော်မမူမှီတိုင်အောင်၊ ကိုယ်တော်ကို ရှာရသောအချိန် ရောက်လေပြီ။
¹³ သင်တို့သည် ဒုစရိုက်မျိုးစေ့ကို ကြဲလို၍ လယ် ထွန်သောကြောင့်၊ အပြစ်စပါးကို ရိတ်ရကြ၏။ မုသာ အသီးအနှံကို စားရကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်ကြံ စည်ပြုမူခြင်းကို၎င်း၊ ကိုယ်၌ များစွာသော သူရဲတို့ကို၎င်း ကိုးစားတတ်၏။
¹⁴ ထိုကြောင့်၊ သင်၏လူတို့သည် ရုန်းရင်းခတ်ကြ လိမ့်မည်။ ရှာလမန်မင်းသည် ဗေသာဗေလမြို့ကို စစ် တိုက်သောအခါ ဖျက်ဆီးသကဲ့သို့၊ သင်၏ရဲတိုက်ရှိသမျှ တို့သည် ပျက်စီးရကြလိမ့်မည်။ အမိသည် သားတို့နှင့် အတူ မြေပေါ်မှာ ဆောင့်ဖွပ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။
¹⁵ ထိုသို့ ဗေသလသည် သင်တို့ ဒုစရိုက်အပြစ်များ ကြောင့် သင်တို့၌ ပြုလိမ့်မည်။ နံနက်အချိန်သည် လွန်တတ်သကဲ့သို့၊ ဣသရေလရှင်ဘုရင်သည် ရှင်းရှင်း ကွယ်ပျောက်ရလိမ့်မည်။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၀:၁–၄ ဒုက္ခ။ ဘုရားသခင်၏ လူများကို ဖိနှိပ်သူများအပေါ် တရားစွဲဆိုမှုတစ်ခုကို စတင်သည်။ တရားစီရင်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော တိကျသော လုပ်ရပ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည် - မတရားသော ဥပဒေများ၊ ဖိနှိပ်သော အမိန့်များ၊ ဆင်းရဲသားများ၏ အခွင့်အရေးကို ဖယ်ရှားခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ လူများထဲမှ ဖိနှိပ်ခံရသူများအား တရားမျှတမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း၊ နှင့် မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့ကလေးများကဲ့သို့ မှီခိုသူများကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်း။

10:1–4 Woe. Begins a court case against those who oppress God’s people. The specific actions that bring about the judgment are the following: unjust laws, oppressive decrees, deprivation of the rights to the poor, refusal to grant justice to the oppressed among God’s people, and abuse of dependent people such as widows and orphans.

 

၁၀:၅ ငါ၏ ဒေါသတံ။ အခန်းကြီး ၁၀ သည် ဘုရားသခင်၏ လူများအပေါ် စွပ်စွဲချက်ဖြင့် ဒုက္ခပြစ်ဒဏ်ကြေညာချက်ဖြင့် စတင်သည်။ ဤနေရာတွင် အာရှုရိအပေါ် ဒုတိယဒုက္ခပြစ်ဒဏ်ကြေညာချက်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအခန်းကြီး ၁၀ ၏ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ဘုရားသခင်၏ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်ဖြစ်သည်၊ သူ၏ ပဋိညာဉ်လူများနှင့် အခြားအမျိုးသားများပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ပိုင်ခွင့်သည် ၂:၄ တွင် အတည်ပြုထားပြီးဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁၀ တွင်၊ အာရှုရိသည် ဘုရားသခင်၏ လူများအပေါ် တရားစီရင်ရာတွင် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း (၅:၂၆–၂၉၊ ၇:၁၈–၂၀၊ ၈:၇–၈ ကို ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏ နယ်နိမိတ်များကို ကျော်လွန်သွားသောအခါ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရသည်။ အာရှုရိသည် ၎င်း၏ မာန်ထောင်လွှားမှုကြောင့် တရားစီရင်ခံရသည်။

10:5 the rod of My anger. Chap. 10 begins with a woe oracle, an accusation against God’s people. Here it shifts to a second woe oracle against Assyria. The overarching theme of this section of chap. 10 is God’s right to judge the whole world, both His covenant people and the nations. Already, God’s sovereign dignity to judge was asserted in 2:4. In chap. 10, Assyria initially is an instrument of God’s judgment against His people (see also 5:26–29; 7:18–20; 8:7–8), but it receives God’s judgment itself when it goes beyond its boundaries. Assyria is judged because of its pride.

 

၁၀:၁၂ မာန်ထောင်လွှားသောနှလုံး။ အဆူရိသည် ဘုရားသခင်၏လူများကို လူမဆန်စွာ ဆက်ဆံမှုကြောင့် တရားစီရင်ခံရသည်။ ၎င်းတို့၏ ဖျက်ဆီးလိုသောဆန္ဒသည် ၎င်းတို့၏တာဝန်နယ်နမိတ်များကို ကျော်လွန်ပြီး ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်များကို များစွာကျော်လွန်ကာ အခြားနိုင်ငံများကိုပါ ဖျက်ဆီးသွားသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏လူများနှင့် ဘုရားသခင်၏ဆက်ဆံမှု၏ အဓိကပြဿနာမှာ ၎င်းတို့၏ပဋိညာဉ်ဖောက်ဖျက်မှုကို အပြစ်ပေးရန်ဖြစ်သည်ကို နားမလည်ခဲ့ပါ။

10:12 the arrogant heart. Assyria is judged for its inhumane treatment of God’s people. Their appetite for destruction crosses the boundaries of their assignment and goes on to destroy other nations, far exceeding God’s purposes (see v. 7). They did not understand that the real issue in God’s dealing with His people was to punish them because of their covenant unfaithfulness.

 

၁၀:၂၀–၃၄ ဣသရေလ၏အကြွင်းအကျန်။ ဘုရားသခင်ကိုယုံကြည်သော ယုံကြည်သူအကြွင်းအကျန်သည် အဆူရိမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်းကို ခံစားရမည် (ဤအကြောင်းအရာကို အစောပိုင်း ၁:၉၊ ၄:၂၊ ၆:၁၃၊ ၇:၃ တွင်ဖော်ပြထားသည်)။ ဘုရားသခင်၏လူများသည် မကြောက်ရွံ့ရန် အားပေးခံရသည်။ ဟေရှာယစာအုပ်တွင်၊ မကြောက်ရွံ့ရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ သူ၏လူများသို့ အဖိုးတန်နှင့် အားပေးစကားများဖြစ်သည် (၄၁:၁၀၊ ၁၄၊ ၄၃:၁၊ ၄၄:၂)။ ရှင်ပေါလုသည် ဤကျမ်းပိုဒ်ကို ရောမ ၉:၂၇ တွင် ကိုးကားထားသည်။ အဆူရိ၏တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏လူများနှင့် ဘုရားသခင်၏ဆက်ဆံမှု၏ နောက်ထပ်ရှုထောင့်တစ်ခုကို ဖွင့်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏အကြွင်းအကျန်သည် သူ့ထံသို့ ပြန်လာမည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဘုရားသခင်လိုလားသည်မှာ သူ၏လူများအနက် နောင်တရသောအကြွင်းအကျန်ကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။ သူ၏လူများမှတစ်ဆင့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များ၏ ဆက်လက်တည်ရှိမှုအတွက် အနှောင့်အယှက်မရှိသောသိုက်တစ်ခုကို လုံခြုံစေရန်ဖြစ်သည်။ သူ၏လူများမှတစ်ဆင့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် ဘုရားသခင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဟေရှာယ၏သား ရှေအာယရှုဘ (ဟေရှာ ၇:၃) မှ အချက်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ အကြွင်းအကျန်အကြောင်းကို ရောမ ၁၁:၂–၅၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇ တို့တွင်လည်း ကြည့်ပါ။

 10:20–34 the remnant of Israel. The believing remnant comprising those who trust God will experience an exodus from Assyria. (For earlier mentions of this motif, see 1:9; 4:2; 6:13; 7:3.) God’s people are encouraged not to fear. In the book of Isaiah, the invitations not to fear are among the most precious and comforting words from God to His people (41:10, 14; 43:1; 44:2). Paul quotes this passage in Rom. 9:27. The judgment of Assyria opens another perspective of God’s dealing with His people. God’s remnant will return to Him. Ultimately, what God desired was to save the repentant remnant among His people. He purposes to secure an unbroken chain for the continuity of His purpose through His people. God’s determination to save a remnant that will carry His purposes was already signaled by Isaiah’s son Shear-Jashub (Is. 7:3). For more on the REMNANT, see Rom. 11:2–5; Rev. 12:17.