အခန်းကြီး
- ၃၀
တဖန်ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသော
စကားကို မောရှေသည်၊ ဣသရေလ အမျိုးသားတို့တွင် အမျိုး အနွှယ်တို့၌
မင်းဖြစ်သောသူတို့အား ဆင့်ဆိုသည်ကား၊
2 လူယောက်ျားသည်
ထာဝရဘုရားအား သစ္စာ ဂတိပြုသော်၎င်း၊ ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင်၍
ကျိန်ဆိုခြင်းကို ပြုသော်၎င်း၊ မိမိပြောသောစကားကို မဖျက်ဘဲ၊ မိမိနှုတ်ထွက်ရှိသည်အတိုင်း
ပြုရမည်။
3 မိန်းမသည်
အဘအိမ်၌ အသက်ငယ်စဉ်အခါ၊ ထာဝရဘုရားအား သစ္စာဂတိပြုသော်၎င်း၊
4 ထိုသစ္စာစကား၊
ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင် သောစကားကို အဘသည် ကြားလျက် တိတ်ဆိတ်စွာ နေလျှင်
ထိုသစ္စာစကားရှိသမျှတို့နှင့် ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင်သော စကားဟူသမျှတို့သည်
တည်ရကြမည်။
5 သို့မဟုတ်
အဘသည် ကြားသောနေ့၌ မြစ်တား လျှင်၊ ထိုသစ္စာစကားမည်မျှ၊ ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌
ချည်နှောင်သောစကား မည်မျှမတည်ရ။ အဘမြစ်တား သောကြောင့်၊ ထာဝရဘုရား လွှတ်တော်မူမည်။
6 မိန်းမသည်
လင်ရှိလျက်၊ သစ္စာဂတိပြု၍ ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင်ခြင်းငှာ နှုတ်မြွက်သော အခါ၊
7 လင်သည်
ကြားလျှင်၎င်း၊ ကြားသောနေ့၌ တိတ်ဆိတ်စွာနေလျှင်၎င်း၊ ထိုသစ္စာစကား၊
ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင်သောစကား တည်ရမည်။
8 သို့မဟုတ်
လင်သည် ကြားသောနေ့၌ မြစ်တား လျှင်၊ ထိုသစ္စာစကား၊ ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင်
သောစကားကို လင်သည်ပယ်၍၊ ထာဝရဘုရားလည်း လွှတ်တော်မူမည်။
9 လင်သေသောမိန်းမ၊
လင်နှင့်ကွာသော မိန်းမ သည် ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်နှောင်သော သစ္စာဂတိ
အလုံးစုံတို့သည် တည်ရကြမည်။
10 လင်အိမ်၌
ရှိစဉ်အခါ၊ သစ္စာဂတိပြုသော်၎င်း၊ ကျိန်ဆိုခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌
ချည်နှောင် သော်၎င်း၊
11 လင်သည်
ကြားသော်လည်း မမြစ်တား တိတ်ဆိတ်စွာနေလျှင်၊ ထိုသစ္စာဂတိရှိသမျှ ကိုယ်စိတ်ဝိညာဉ်၌
ချည်နှောင်ခြင်းရှိသမျှတို့သည် တည်ရကြမည်။
12 သို့မဟုတ်
လင်သည် ကြားသောနေ့၌ ရှင်းရှင်း ပယ်ဘူးလျှင်၊ သစ္စာဂတိနှင့်၎င်း၊ စိတ်ဝိညာဉ်၌ ချည်
နှောင်ခြင်းနှင့်၎င်း ဆိုင်သော စကားမည်မျှ မတည်ရ။ လင်သည် ပယ်သောကြောင့်၊
ထာဝရဘုရားလည်း လွှတ်တော်မူမည်။
13 ခပ်သိမ်းသောသစ္စာဂတိ၊
ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ခြင်းနှင့် ဆိုင်သမျှသော အချည်အနှောင်ကျိန်ဆိုခြင်းတို့ကို၊
လင်သည် တည်စေပိုင်သောအခွင့်၊ ပယ်ပိုင်သော အခွင့်ရှိ၏။
14 လင်သည်
တနေ့ထက်တနေ့ တိတ်ဆိတ်စွာနေ လျှင်၊ မယားပြုသော သစ္စာဂတိရှိသမျှတို့နှင့် မယား၌
ချည်နှောင်ခြင်း ရှိသမျှတို့ကို တည်စေ၏။ ကြားသောနေ့၌ တိတ်ဆိတ်စွာ နေသောကြောင့်
တည်စေပြီ။
15 ထိုစကားကို
ကြားသောနေ့နောက်မှ၊ လင်သည် ပယ်အံ့သောငှါ ပြုလျှင်၊ မယားအပြစ်ကို ကိုယ်တိုင်
ခံရမည်။
16 ဤရွေ့ကား၊
မယားနှင့်လင်စပ်ကြား၌၎င်း၊ အဘအိမ်မှာ အသက်နုငယ်သောသမီးနှင့် အဘစပ်ကြား ၌၎င်း၊
မောရှေအားဖြင့် ထာဝရဘုရားထားတော်မူသော ပညတ်တရားဖြစ်သတည်း။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၃၀:၅ သို့သော် သူ့ဖခင်က သူမကို တားမြစ်လျှင်။ ကတိသစ္စာများသည် ချိုးဖျက်၍မရသော သိမ်မွေ့သော တာဝန်ဝတ္တရားများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (သူကြီး ၁၁:၃၀–၃၁၊ ၃၄–၄၀၊ ဆာ ၁၅:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဣသရေလလူမျိုး၏ ဖခင်အုပ်ချုပ်သော လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင်၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်ရန် ကတိပြုနိုင်သော မိသားစည်းစိမ်ဥစ္စာ (ဥပမာ၊ ပူဇော်သက္ကာအတွက် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်) ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ထိုသို့သော ဥစ္စာကို ထိခိုက်စေသော ကတိသစ္စာပြုရန် သူမ၏ ဖခင် သို့မဟုတ် ခင်ပွန်း၏ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်သည်။ ဤခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ၊ သူမသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ သူမ၏ ကတိကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်သော ဆိုးရွားသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ နံပါတ်စဉ်ရာ ၃၀ သည် သူမကို ဤဒုက္ခမှ ကယ်တင်ပေးသည်။ ဤအခန်းတွင်၊ မိသားစည်းလုံးညီညွတ်မှု ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ပူဇော်သက္ကာကို လက်ခံရယူပိုင်ခွင့်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်မှာ ထူးခြားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဖခင်အုပ်ချုပ်သော နည်းလမ်းကို အမိန့်မပေးခဲ့ဘဲ၊ ထိုယဉ်ကျေးမှုကို ဖျက်သိမ်းရန် ကြိုးစားမည့်အစား ၎င်းနှင့် အတူလက်တွဲလုပ်ဆောင်ခဲ့သည် (အခန်း ၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သခင်ဘုရားသည် သူမကို လွှတ်ပေးမည်။ ဤသည်မှာ ဣသရေလလူမျိုး၏ ဥပဒေနှင့် ဘာသာရေးစနစ်တွင် ဘုရားသခင်က ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို စတင်ပေးသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။
30:5 But if her father overrules
her. Vows created solemn obligations that could not be broken
(compare Judg. 11:30–31, 34–40; Ps. 15:4). But in Israelite patriarchal
society, men controlled family property that a person could vow to give to the
Lord, such as an animal for a sacrifice. So a woman would need her father’s or
husband’s permission to make a vow that affected such property. Without this
permission, she could be caught in the terrible situation of not being able to
fulfill her promise to God. Num. 30 delivers her from this dilemma. It is
remarkable that in this chapter, the Lord gave up His right to receive an
offering so that family harmony could be preserved. Notice that God did not
command the patriarchal way of doing things, but He worked with that culture
rather than trying to overturn it (compare chap. 27). the Lord will
release her. This is one instance when God initiates forgiveness
in the Israelite legal and religious system.
၃၀:၁၃ သူမ၏ ဝိညာဉ်ကို ဆင်းရဲစေရန်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်း (ဝတ် ၁၆:၂၉ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ) တွင် ယာယီအားဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ရပ်တန့်ခြင်းပါဝင်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။ နံပါတ်စဉ်ရာ ၃၀ သည် ခင်ပွန်းတစ်ဦးသည် လိင်ဆက်ဆံခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရန် ကတိပြုနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို မဖော်ပြထားပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် မဖြစ်နိုင်ဟု ယူဆခံရပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ပေါလုသည် ဇနီးမောင်နှံများအား အပြန်အလှန်သဘောတူညီမှုဖြင့်သာ ယာယီအားဖြင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် အကြံပေးခဲ့သည် (၁ ကော ၇:၃–၅)။
30:13 to afflict her soul. Physical
self-denial (see note on Lev. 16:29) could include temporarily stopping sexual
relations, which would involve her husband. Num. 30 does not cover the
possibility that a husband could vow sexual abstinence, which may have been
considered unlikely. In any case, Paul counseled couples to temporarily abstain
from sexual relations only by mutual agreement (1 Cor. 7:3–5).
No comments:
Post a Comment