ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉

 

အခန်းကြီး - ၁၉

တဖန်မောရှေအား ထာဝရဘုရားက၊
² သင်သည် ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ငါထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းသောကြောင့်၊ သင်တို့လည်း သန့်ရှင်းခြင်းရှိကြလော့။
³ လူတိုင်း ကိုယ်မိဘကို ရိုသေရမည်။ ငါ့ဥပုသ်နေ့တို့ကိုလည်း စောင့်ရမည်။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
⁴ ရုပ်တုဆင်းတုကိုလည်း မချဉ်းမကပ်ရ။ ကိုယ်အဘို့သွန်းသော ဘုရားတို့ကို မလုပ်ရ။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
⁵ မိဿဟာယယဇ်ကို ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်လျှင်၊ စိတ်တော်နှင့်တွေ့အောင် ပူဇော်ရမည်။
⁶ ပူဇော်သောနေ့နှင့် နက်ဖြန်နေ့၌ စားရမည်။ သန်ဘက်နေ့တိုင်အောင် ကျန်ကြွင်းလျှင် မီးရှို့ရမည်။
⁷ သန်ဘက်နေ့၌ အနည်းငယ်ကိုမျှ စားလျှင် ရွံရှာဘွယ်ဖြစ်၏။ စိတ်တော်နှင့်မတွေ့။
⁸ စားသောသူသည် ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောအရာကို ရှုတ်ချသောကြောင့် မိမိအပြစ်ကို ခံရမည်။ ထိုသူကို သူ၏အမျိုးမှ ပယ်ရှင်းရမည်။
⁹ ကိုယ်မြေ၌ဖြစ်သော စပါးကိုရိတ်သောအခါ၊ လယ်ထောင့်တို့ကို အကုန်အစင် မရိတ်ရ။ သိမ်းရာတွင် ကျန်ကြွင်းသော အရာကို ပြန်၍ မကောက်မသိမ်းရ။
¹⁰ ကိုယ်စပျစ်သီးကိုလည်း အကုန်အစင် မသိမ်းရ။ ကျန်ကြွင်းသော အသီးကို ပြန်၍ မဆွတ်ရ။ ထိုအသီးကို ဆင်းရဲသောသူ ဧည့်သည် အာဂန္တုအဘို့ ချန်ခြွင်းရမည်။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
¹¹ သူ့ဥစ္စာကို မခိုးရ။ သူတပါးကို မလှည့်စားရ။ တယောက်ကိုတယောက် မုသာစကားမပြောရ။
¹² ငါ့နာမကို တိုင်တည်၍ မဟုတ်မမှန်ဘဲ ကျိန်ဆိုခြင်းကို မပြုရ။ သင်၏ ဘုရားသခင်နာမကို မရှုတ် မချရ။ ငါသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
¹³ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သော သူ၏ဥစ္စာကို မတရားသဖြင့် မသိမ်းရ။ အနိုင်အထက်ပြု၍ မယူရ။ သူငှါးခံ ထိုက်သော အခကို တညဉ့်လုံး နံနက်တိုင်အောင် မထားရ။
¹⁴ နားပင်းသော သူကို မကျိန်ဆဲရ။ မျက်စိမမြင်သောသူရှေ့မှာ ထိမိ၍ လဲစရာကို မထားရ။ သင်၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
¹⁵ တရားတွေ့သည်အမှုမှာ မတရားသဖြင့် မစီရင်ရ။ ဆင်းရဲသောသူဘက်၌ မငဲ့ကွက်၊ ကြီးသောသူ၏ မျက်နှာကို မထောက်ဘဲ၊ ကိုယ်အမျိုးသားချင်းကို တရားသဖြင့် စီရင်ရမည်။
¹⁶ သူ့အသရေပျက်သော သိတင်းကို ကြားပြောခြင်းငှါ၊ ကိုယ်အမျိုးသားချင်းတို့တွင် မလှည့်လည်ရ။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို သေစေခြင်းငှါ မကြံစည်ရ။ ငါသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
¹⁷ သင်၏ ညီအစ်ကိုကို စိတ်အခုအခံမရှိရ။ ကိုယ်နှင့် စပ်ဆိုင်သော သူ၌ရှိသော အပြစ်ကို တတ်တိုင်း မရှိစေဘဲ၊ သူ့ကို အမှန်ဆုံးမရမည်။
¹⁸ သင့်အမျိုးသားချင်းသည် သင့်ကို ပြစ်မှားလျှင်၊ ကိုယ်တိုင် အပြစ်ပြန်၍ မတုံ့ရ။ အငြိုးမထားရ။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
¹⁹ ငါ၏ ပညတ်တရားကို သင်တို့သည် စောင့်ရကြမည်။ အမျိုးခြားသော တိရစ္ဆာန် အထီးအမတို့ကို မရှက်မတင်စေရ။ ခြားနားသော မျိုးစေ့ကို ရောနှော၍ လယ်၌ မကြဲရ။ ဝါနှင့်သိုးမွေး ရော၍ ရက်သောအဝတ်ကို မဝတ်ရ။
²⁰ ထိမ်းမြားဆောင်နှင်းလျက်၊ မရွေးမလွှတ်သေးသော ကျွန်မိန်းမနှင့် သင့်နေသောသူသည် ရိုက်နှက် ခြင်းကို ခံရမည်။ ထိုမိန်းမသည် သူ့ကျွန်ဖြစ်သောကြောင့် သေပြစ်နှင့် လွတ်ရမည်။
²¹ ယောက်ျားသည်လည်း၊ ဒုစရိုက်ဖြေရာယဇ်ဘို့ သိုးထီးတကောင်ကို ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော် တံခါးနား ထာဝရဘုရားထံတော်သို့ ဆောင်ခဲ့ရမည်။
²² ထိုယောက်ျားပြုမိသောအပြစ်ကို ဖြေခြင်းငှါ၊ ဒုစရိုက်ဖြေရာယဇ် သိုးကို၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့မှာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုယောက်ျားသည် အပြစ်လွတ်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။
²³ သင်တို့သည် ငါပေးသောပြည်သို့ ရောက်၍၊ စားအပ်သော အပင်အမျိုးမျိုးကို စိုက်ပြီးမှ၊ သုံးနှစ်ပတ် လုံးသီးသော အသီးကို၊ အရေဖျားလှီးခြင်းကို မခံသော အသီးဟူ၍ မှတ်ရမည်။ ထိုအသီးကို မစားရ။
²⁴ စတုတ္ထနှစ်တွင် သီးသောအသီးရှိသမျှသည် သန့်ရှင်း၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်း ဘို့ရာ ဖြစ်ရမည်။
²⁵ ပဥ္စမနှစ်တွင် သီးသောအသီးကို စားရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အပင်တို့သည် သာ၍ သီးကြလိမ့်မည်။ ငါသည် သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
²⁶ အသွေးပါသော အသေကောင်ကို မစားရ။ မကောင်းသော အတတ်ကို မပြုစုရ။ ကာလဗေဒင်ကို မကြည့်ရ။
²⁷ ဦးခေါင်းအနားပတ်လည်၌ ဆံပင်ကိုဝန်း၍ မရိတ်ရ။ ပါးမုန်းကိုလည်း မရိတ်ရ။
²⁸ သေသောသူအတွက် ကိုယ်အသားကို မခုတ်မရှရ။ သံပူမထိုးရ။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
²⁹ ကိုယ်သမီးကို ပြည်တန်ဆာဖြစ်စေခြင်းငှါ မရှုတ်မချရ။ သို့ပြုလျှင် တပြည်လုံးသည် မတရားသော မေထုန်သို့လိုက်၍၊ အဓမ္မအမှုနှင့် ပြည့်လိမ့်မည်။
³⁰ ငါ့ဥပုသ်နေ့တို့ကို စောင့်၍၊ ငါ့သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ရိုသေရမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
³¹ ကိုယ်ကိုကိုယ် ညစ်ညူးစေခြင်းငှါ၊ နတ်ဝင်သူကို မမှိဝဲရ။ စုန်းလုပ်သူကိုလည်း မရှာဖွေရ။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
³² ဆံပင်ဖြူသောသူရှေ့မှာ ထရမည်။ အသက်ကြီးသောသူ၏ မျက်နှာကို ရိုသေရမည်။ သင်၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံရမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
³³ သင်၏ ပြည်၌ တည်းနေသော ဧည့်သည်ကို မညှဉ်းဆဲရ။
³⁴ သင်နှင့်အတူနေသော ဧည့်သည်ကို ကိုယ်အမျိုးသားချင်းကဲ့သို့ မှတ်ရမည်။ ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။ သင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ဧည့်သည်ဖြစ်ကြဘူးပြီ။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
³⁵ တိုင်းထွာသောအမှု၊ ချိန်တွယ်သောအမှု၊ ခြင်တွက်သောအမှု၌ မတရားစွာ မပြုရ။
³⁶ မှန်သောချိန်ခွင်၊ မှန်သောအလေး၊ မှန်သောဧဖာ၊ မှန်သောဟိန်တို့ကို သုံးရမည်။ ငါသည်သင်တို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ နှုတ်ဆောင်သော သင်တို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
³⁷ သင်တို့သည် ငါ့စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက် အလုံးစုံတို့ကို စောင့်ရှောက်ရကြမည်။ ငါသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၉:၂ သင်တို့သည် သန့်ရှင်းရမည်။ ဤအချက်သည် ၁၁:၄၄–၄၅ (ဝတ် ၂၀:၂၆ ကိုလည်း ကြည့်ပါ) ၏ အယူအဆကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လူများသည် သူ၏ မကိုယ်ကျိုးမဖက်သော မေတ္တာအပေါ် အခြေခံထားသော သူ၏ နိယာမများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် သူ၏ သန့်ရှင်းမှုကို အတုယူရမည် (အခန်းငယ် ၁၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ဝတ်ပြုရာ ၁၉ တွင် ဘုရားသခင်နှင့် အခြားလူသားများနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းညှိပေးသော ကိုယ်ကျင့်တရား/အကျင့်စာရိတ္တနှင့် ဘာသာရေး/ဝတ်ပြုရာဆိုင်ရာ ပညတ်များ၏ ထူးခြားသော ရောနှောမှုပါရှိပြီး၊ အထူးသဖြင့် အခြားသူများက နှိပ်စက်ခံရနိုင်သော သူများကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ဤရောနှောမှု၏ အချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ လူများသည် ၎င်းတို့၏ ဘဝ၏ အသွင်အပြင်အားလုံးတွင် သန့်ရှင်းရမည် (၁ပေ ၁:၁၃–၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သာမန်အားဖြင့် လောကီဟု ရှုမြင်ခံရသော နယ်ပယ်များအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ 

19:2 You shall be holy. This repeats the idea of 11:44–45 (see also 20:26). God’s people are to imitate His holiness by following His principles, which are based on unselfish love (see v. 18). Lev. 19 contains a remarkably diverse mixture of moral/ethical and religious/ritual laws regulating relations to God and to other human beings, especially protecting those who are in danger of being mistreated by others. The point of this mixture is that God’s people are to be holy in every aspect of their lives (compare 1 Pet. 1:13–16), including areas that would ordinarily be viewed as secular.

 

၁၉:၃ သူ၏မိခင်နှင့်ဖခင်ကို ရိုသေလေးစားရမည်။ ဤသန့်ရှင်းမှုဆိုင်ရာ ပညတ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်ဆင်းပေးသော လူသားနှင့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ပါဝင်သူများအပေါ် လေးစားမှုနှင့်ပတ်သက်သော ပညတ်ဆယ်ပါး၏ နှလုံးသားရှိ နိယာမများကို ဦးစွာညွှန်ပြသည်- မိဘများ (ထွက်မြေ ၂၀:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် ဘုရားသခင်၊ ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းရှင်အဖြစ် အခန်းကဏ္ဍကို သူ၏ ဥပုသ်နေ့များဖြင့် အမှတ်ရစေသည် (ထွက် ၂၀:၈–၁၁)။ 

19:3 revere his mother and his father. These laws of holiness point first to the principles at the heart of the Ten Commandments dealing with respect for the human and divine parties responsible for our creation: parents (compare Ex. 20:12) and God, whose role as Creator is remembered by His Sabbaths (Ex. 20:8–11).

 

၁၉:၁၈ သင်သည် သင့်အိမ်နီးချင်းကို သင်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ချစ်ရမည်။ ဤနေရာတွင် မောရှေ၏ ကျမ်းငါးစောင် (ကမ္ဘာဦး မှ တရားရင်ဆိုင်ရာအထိ) ၏ နှလုံးသားတွင် မေတ္တာရှိပြီး၊ ၎င်းသည် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုလုံး၏ အခြေခံဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်အားလုံးနှင့် ဓမ္မဟောင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဖော်ပြထားသော သူ၏ အလိုတော်သည် မေတ္တာအပေါ် အခြေခံကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် (မ ၂၂:၃၇–၄၀၊ တရားရင်ဆိုင်ရာ ၆:၅ နှင့် ဝတ် ၁၉:၁၈ ကို ကိုးကားထားသည်)၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်ဖြစ်သည် (၁ယော ၄:၈)။ ဝတ်ပြု ၁၉:၁၈ တွင် “အိမ်နီးချင်း” သည် အဓိကအားဖြင့် “ဣသရေလလူမျိုးဖော်များ” ကို ဆိုလိုသည်။ အခန်းငယ် ၃၄ သည် ဣသရေလလူမျိုးမဟုတ်သူ (သင်တို့တွင်နေထိုင်သော သူစိမ်း) ကို “သင်ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့” ချစ်ရန် ထပ်လောင်းအမိန့်ပေးသည်။ မေတ္တာကို အမိန့်ပေးနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ ၎င်းသည် အခြားသူများကို ဆက်ဆံရာတွင် လမ်းညွှန်ပေးသော နိယာမဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ ၎င်းသည် ခံစားမှုတစ်ခုတည်းမဟုတ်ပေ။ 

19:18 you shall love your neighbor as yourself. Here is love at the heart of the Pentateuch (five books of Moses: Genesis through Deuteronomy), which is the foundation of the whole Bible. Jesus recognized that all of God’s law and His will as revealed in the whole OT is based on love (Matt. 22:37–40, quoting Deut. 6:5 and Lev. 19:18), which is God’s character (1 John 4:8). In Lev. 19:18 “neighbor” primarily means “fellow Israelite.” V. 34 adds the command to love a non-Israelite (stranger who dwells among you) “as yourself.” The fact that love can be commanded shows that it is a principle governing treatment of others; it is not only an emotion.

 

၁၉:၁၉ မျိုးကွဲနှင့် မွေးမြူခြင်း … ပိတ်ချော နှင့် သိုးမွှေးရောနှောခြင်း။ တိရစ္ဆာန်မွေးမြူခြင်း၊ မျိုးစေ့ကြဲခြင်း၊ သို့မဟုတ် အဝတ်အထည်တွင် သတ်မှတ်ထားသော ချည်မျှင်များရောနှောခြင်းကို သာမန်ဘဝတွင် တားမြစ်ထားသည်။ အကြောင်းမှာ ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖန်ဆင်းခြင်းအစီအစဉ်သည် မျိုးစိတ်များကို ခွဲခြားထားသည် (က ၁)။ လယ်သမားတစ်ဦးသည် စပျစ်ပင်များနှင့် အခြားသီးနှံတစ်ခုကို ရောနှောခဲ့လျှင်၊ ရိတ်သိမ်းမှုတစ်ခုလုံးသည် “သန့်ရှင်း” ဖြစ်လာမည် (တရားရင်ဆိုင်ရာ ၂၂:၉ တွင် “ညစ်ညမ်း” မဟုတ်ပါ)၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် ၎င်းကို သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ရောနှောမှုများသည် ကောင်းကင်နယ်ပယ်ကို ကိုယ်စားပြုသော သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် သင့်လျော်သည် (ထွက် ၂၅:၁၈–၂၀၊ ၂၆:၁၊ ၃၁၊ ယေဇ ၁:၅–၁၂၊ ၁၀:၈–၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းရာဌာနပြင်ပတွင် ရောနှောမှုများကို တားမြစ်ခြင်းသည် ဤမြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ထူးခြားမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးသည် (ထွက် ၃၀:၃၂၊ ၃၇—ထူးခြားသော ဆီသုတ်ခြင်းနှင့် မီးရှို့ရာနံ့သာကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယခုအခါ မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန/ဗိမာန်တော် မရှိတော့သဖြင့်၊ ရောနှောမှုဆိုင်ရာ ပညတ်များကို လိုက်နာရမည့် အကြောင်းရင်းလည်း မရှိတော့ပေ။ 

19:19 breed with another kind … mixed linen and wool. Mixtures in animal breeding, sowing seed, or certain kinds of threads in garments were forbidden in ordinary life, apparently because the Creation order of Planet Earth keeps species separate (Gen. 1). If a farmer did mix another crop with grapevines, the whole harvest would become “holy” (not “defiled”; Deut. 22:9), meaning that he must give it to the sanctuary. Mixtures were appropriate in the sanctuary, which represented the heavenly realm (Ex. 25:18–20; 26:1, 31; compare Ezek. 1:5–12; 10:8–22). So the prohibition of mixtures outside the sanctuary maintained the uniqueness of this sacred place on earth (compare Ex. 30:32, 37—unique anointing oil and incense). Now that the earthly sanctuary/temple is gone, the reason for keeping the laws of mixtures has also gone.

 

၁၉:၂၇ သင်တို့၏ဦးခေါင်းဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ကို ရိတ်မထားရ။ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ နှင့် ဆေးမင်ထိုးခြင်း (အခန်းငယ် ၂၇–၂၈) သည် ခါနာန်ဘာသာ၏ ဝမ်းနည်းခြင်းထုံးတမ်းများဖြစ်သည် (တရားရင်ဆိုင်ရာ ၁၄:၁–၂၊ ၁ရာဇီ ၁၈:၂၈၊ ယေ ၄၈:၃၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ 

19:27 You shall not shave around the sides of your head. Cutting the sides of one’s hair and beard, cutting oneself, and tattooing (vv. 27–28) were mourning practices of Canaanite religion (compare Deut. 14:1–2; 1 Kin. 18:28; Jer. 48:37).