အခန်းကြီး
- ၂၁
ထာဝရဘုရားကလည်း၊ သင်သည်
ဣသရေလအမျိုးသားတို့၌ စီရင်ရသော ဓမ္မသတ်ဟူမူကား၊
2 ဟေဗြဲအမျိုးဖြစ်သောကျွန်ကို ဝယ်လျှင်၊ ခြောက်နှစ်သာ
အစေကျွန်ခံစေရမည်။ သတ္တမနှစ်ရောက် သော်၊ ကိုယ်ဘိုးကို မတောင်းဘဲ လွှတ်ရမည်။
3 ကျွန်ခံစက တယောက်တည်းခံလျှင်၊ တယောက်တည်းထွက်ရမည်။
လင်မယားနှစ်ယောက်ခံလျှင်၊ မယားနှင့်တကွ ထွက်စေရမည်။
4 သို့မဟုတ် သခင်ပေးစားသောမယားရှိ၍ ထိုမယားသည် သားသမီးကို
ဘွားမြင်လျှင်၊ မယားနှင့် သားသမီးတို့ကို သခင်ပိုင်ရမည်။ ကျွန်မူကား၊
တယောက်တည်းထွက်ရမည်။
5 သို့မဟုတ် ကျွန်က၊ ကျွန်တော်သခင်နှင့် မယားသားသမီးတို့ကို
ကျွန်တော်ချစ်ပါ၏။ မထွက်မသွားလိုပါ ဟု အတည့်အလင်းပြောဆိုလျှင်၊
6 သခင်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့၎င်း၊ အိမ်တံခါးတိုင်သို့၎င်း
ဆောင်ယူ၍၊ နားရွက်ကို စူးဖြင့် ဖောက်ပြီးမှ၊ ထိုကျွန်သည် အစဉ်အမြဲ ကျွန်ခံရမည်။
7 အဘသည် သမီးကို ကျွန်ခံစေခြင်းငှာ ရောင်းလျှင် ထိုမိန်းမသည်
ကျွန်ယောက်ျားကဲ့သို့ လွတ်ရသည် မဟုတ်။
8 သခင်သည် ထိုမိန်းမကို သိမ်းယူ၍ မကြိုက်လျှင်၊ ရွေးစေခြင်းငှာ
အခွင့်ပေးရမည်။ သူ့ကို လှည့်ဖြားမိ သောကြောင့်၊ တပါးအမျိုးသားတို့သို့
ရောင်းချပိုင်သောအခွင့်မရှိ။
9 မိမိသား၌ ပေးစားလျှင်မူကား၊ သမီးကဲ့သို့ ပြုစုရမည်။
10 အခြားမိန်းမကို သိမ်းပြန်လျှင်၊ အရင်သိမ်းသော မိန်းမ၏
အဝတ်အစားနှင့် မယားဝတ်ကို မလျှော့ရ။
11 ထိုသုံးပါးကို မပြုလျှင်၊ ကိုယ်ဘိုးကို မတောင်းဘဲ
လွှတ်ရမည်။
12 လူကို အသေသတ်သောသူသည် အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
13 အသေသတ်မည် အကြံမရှိဘဲ၊ သူ၏လက်၌ လူအသက်ကို ဘုရားသခင်
အပ်တော်မူလျှင်၊ ပြေးရသော အရပ်ကို ငါခန့်ထားမည်။
14 အိမ်နီးချင်းကို သတ်မည်အကြံရှိ၍ အနိုင်တိုက်သောသူကိုကား၊
ငါ့ယဇ်ပလ္လင်၌ ခိုလှုံသော်လည်း၊ ဆွဲယူ၍ သတ်ရမည်။
15 မိဘကို အသေသတ်သောသူသည်၊ အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
16 လူကို ခိုးသောသူသည်၊ ရောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏လက်၌
ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
17 မိဘကို ကျိန်ဆဲသောသူသည် အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
18 လူချင်းခိုက်ရန် ပြု၍ တယောက်သည် ကျောက်ခဲနှင့် ထုသည်ဖြစ်စေ၊
လက်သီးနှင့်ထိုးသည်ဖြစ်စေ၊ အရိုက်ခံရသောသူသည် မသေသော်လည်း၊ အိပ်ရာ၌
တုံးလုံးနေရလျှင်၎င်း၊
19 တဖန်ထ၍ တောင်ဝေးနှင့်သွားလျှင်၎င်း၊ ရိုက်သောသူကို
အပြစ်လွှတ်ရမည်။ သို့ရာတွင် နာသော သူသည် အလုပ်ပျက်ရသည်အတွက်၊ အနာပျောက်စေခြင်းငှါ
ကုသရသည်အတွက်၊ ငွေကို လျော်ရမည်။
20 သခင်သည် ကျွန်ယောက်ျားကျွန်မိန်းမကို
ဒုတ်နှင့်ရိုက်၍ထိုကျွန်သေလျှင်၊ သခင်သည် လေးသော ဒဏ်ကို ခံရမည်။
21 သို့ရာတွင် ကျွန်သည် တရက်နှစ်ရက်နာ၍ မသေဘဲနေလျှင်၊ သခင်သည်
ထိုကျွန်ကို ပိုင်သောကြောင့် ဒဏ်နှင့် လွတ်ရမည်။
22 လူချင်းခိုက်ရန် ပြုကြ၍၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော မိန်းမကို
ထိခိုက်သဖြင့် ကိုယ်ဝန်ပျက်၍ အခြားသော အနာမဖြစ်လျှင်၊ မိန်းမလင်စီရင်သည်အတိုင်း
ဒဏ်ခံရမည်။ မင်းစီရင်သည်အတိုင်းလည်း ငွေကို လျော်ရမည်။
23 အခြားသော အနာဖြစ်လျှင်၊ အသက်အတွက် အသက်ကို၎င်း၊
24 မျက်စိအတွက် မျက်စိကို၎င်း၊ သွားအတွက် သွားကို၎င်း၊
လက်အတွက် လက်ကို၎င်း၊ ခြေအတွက် ခြေကို၎င်း၊
25 မီးလောင်ခြင်းအတွက် မီးလောင်ခြင်းကို၎င်း၊ ရှနခြင်းအတွက်
ရှနခြင်းကို၎င်း၊ ဒဏ်ချက်ရာအတွက် ဒဏ်ချက်ရာကို၎င်း ခံရမည်။
26 သခင်သည် ကျွန်ယောက်ျား ကျွန်မိန်းမ၏ မျက်စိကို
ပျက်အောင်ရိုက်လျှင်၊ မျက်စိပျက်သည်အတွက် လွှတ်ရမည်။
27 ထိုအတူ ကျွန်ယောက်ျား ကျွန်မိန်းမ၏ သွားကို
ကျိုးအောင်ရိုက်လျှင်၊ သွားကျိုးသည်အတွက် လွှတ်ရမည်။
28 နွားသည် လူယောက်ျားမိန်းမကို ခွေ့၍ လူသေလျှင်၊
စင်စစ်ထိုနွားကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်၍ သတ်ရမည်။ အသားကိုလည်း မစားရ။ နွားရှင်ကိုကား၊
အပြစ်လွှတ်ရမည်။
29 ၎င်းနည်းနွားသည် အထက်က ခွေ့ဘူး၍၊ ခွေ့ကြောင်းကို
နွားရှင်ကြားသိလျက် မချည်မနှောင် အလွတ်ထား၍၊ နွားသည် ယောက်ျားမိန်းမကို
သတ်မိလျှင်၊ ထိုနွားကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်သတ်ရမည်။ နွားရှင်ကို လည်း အသေသတ်ရမည်။
30 သို့မဟုတ် ငွေလျော်စေဟု စီရင်လျှင်၊ စီရင်သည်အတိုင်း
မိမိအသက်ရွေးရန် အဘိုးကို လျော်ရမည်။
31 သူတပါး၏ သားသမီးကို ခွေ့လျှင်၊ စီရင်သည်အတိုင်း ခံရမည်။
32 ကျွန်ယောက်ျားကျွန်မိန်းမကို ခွေ့လျှင်မူကား၊ နွားရှင်သည်
ကျွန်ရှင်အား ငွေအကျပ်သုံးဆယ်ကို လျော်ရမည်။ နွားကိုလည်း ကျောက်ခဲနှင့်
ပစ်သတ်ရမည်။
33 လူသည် တွင်းကို ဖွင့်၍ ထားသည်ဖြစ်စေ၊ တွင်းကိုတူး၍ မပိတ်ဘဲ
ထားသည်ဖြစ်စေ၊ သူတပါး၏ မြင်း၊ နွားသည် ထိုတွင်း၌ကျလျှင်၊
34 တွင်းရှင်သည် မြင်း၊ နွားအဘိုးကို လျော်၍ အသေကောင်ကို
ယူရမည်။
35 အကြင်သူ၏ နွားသည်၊ သူတပါး၏ နွားကို
အသေခွေ့လျှင်၊နွားရှင်နှစ်ဦးတို့သည်၊ အသက်ရှင်သော နွားကို ရောင်း၍ အဘိုးကို
ဝေယူရမည်။ သေသောနွားကိုလည်း ဝေယူရမည်။
36 ၎င်းနည်းနွားသည် အထက်က ခွေ့ဘူးကြောင်းကို၊
နွားရှင်သိလျက်နှင့် မချည်မနှောင် အလွတ် ထားလျှင်၊ နွားသေကောင်ကို
ကိုယ်တိုင်ယူရမည်။ ထိုနွားတကောင်အတွက် တကောင်ကို အမှန်လျော်ရမည်။
အနက်ဖွင့်ချက်။
21:1–11 ဤဥပဒေများသည် အခြားရှေးဟောင်းဥပဒေများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ ဘာသာရေး၊ ကျင့်ဝတ်နှင့် လူမှုရေးဥပဒေများကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြင့် ထူးခြားသည်။ ကျွန်ခံခြင်းမှ လွတ်မြောက်ရေးသည် အထွက်ကျမ်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သည်။ ကျွန်ခံခြင်းသည် ယဉ်ကျေးမှုစံနှုန်းဖြစ်သည့် ဤနောက်ခံတွင်၊ ဘုရားသည် ကျွန်များကို ကာကွယ်ရန်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ရန် ၎င်းကို ထိန်းညှိပေးခဲ့သည်။
21:1–11 The laws, although
similar to other ancient laws, are unique in their combination of religious,
ethical, and social laws which are placed within a narrative. Freedom from
slavery is a theme of the book of Exodus. Seen against this background in which
slavery was a cultural norm, God regulated it in order to give protection and
eventually freedom to slaves.
21:2–6 ဤဥပဒေများသည် ဟေဗြဲအမျိုးသား အကြွေးကြွင်းကျွန်များကို ခုနစ်နှစ်မြောက်နှစ်တွင် လွှတ်ပေးရန် နိယာမများကို တည်ထောင်သည်။ အကြွေးမဆပ်နိုင်သူမည်သူမဆို ကျွန်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အကြွေးဆပ်ရန် မိသားစုဝင်တစ်ဦးကို ပေးအပ်ခြင်းဖြင့် အကြွေးကို ပြန်ဆပ်နိုင်သည်။ ဤဥပဒေများသည် အမြဲတမ်းကျွန်ဖြစ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။ နားဖောက်ခြင်းသည် ဥပဒေအရ သင်္ကေတလုပ်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။
21:2–6 These laws establish the
principles of the seventh-year release of male Hebrew debt slaves. Any person
who could not pay a debt could pay back the debt by either becoming a slave or
giving a family member to pay off the debt. The laws protected against becoming
a permanent slave. The piercing of the ear was a legal symbolic act.
21:4 အချို့ကိစ္စများတွင် အမျိုးသမီးများလည်း လွှတ်ပေးခံရသည် (တရား ၁၅:၁၂–၁၈)။
21:4 In certain cases the women were also
released (Deut. 15:12–18).
21:6 ထာဝရ။ ဟေဗြဲဘာသာတွင်၊ သတ်မှတ်မထားသော ကာလတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်အတွက်၊ ဤကာလသည် ၎င်း၏သေဆုံးခြင်းအထိ ဖြစ်နိုင်သည်။ လူသားများနှင့် သက်ဆိုင်သည့်အနေဖြင့် “ထာဝရ” သည် မကြာခဏ လူတစ်ဦးသက်တမ်းအထိကို ဆိုလိုသည်။ ၁ရာ ၁:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဟေရှာယ ၃၄:၉–၁၀ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ။
21:6 forever. In Hebrew, an
indefinite period of time. For the slave this period may be until his death. As
it relates to humans, “forever” often means as long as a person lives. Compare
to 1 Sam. 1:22. See note on Is. 34:9–10.
21:7–11 ဤဥပဒေများသည် ဖခင်မှ ကျွန်မယားအဖြစ် ရောင်းချခံရသော အမျိုးသမီး၏ လူမှုရေးအဆင့်အတန်းကို ကာကွယ်ပေးသည်။ ဤဥပဒေများသည် ၎င်း၏ဇနီးအဖြစ် ဥပဒေအရ အဆင့်အတန်းကို အာမခံပြီး ကာကွယ်မှုပေးသည်။
21:7–11 These laws guard the
social position of a woman who has been sold by her father as a concubine. The
laws assure her protection by safeguarding her legal status as a wife.
21:12–17 အခြားရှေးဟောင်းယဉ်ကျေးမှုများ၏ ဥပဒေများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ သေဒဏ်ကို အသက်ဆိုင်ရာ ပြစ်မှုများ (အထူးသဖြင့် ကြိုတင်ကြံစည်ထားသော လူသတ်မှု) အတွက်သာ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ ပြစ်မှုများအတွက် မဟုတ်ပါ။ မတော်မတဆ လူသတ်မှုကိစ္စတွင်၊ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအား လက်စားချေမှုမှ ကာကွယ်ရန် ခိုလှုံမြို့များ (တော ၃၅:၆–၁၅) ဖြင့် ပေးထားသည်။
21:12–17 In contrast to laws in
other ancient cultures, the death penalty is only to be used for offenses
against life (particularly premeditated murder) and not property. In the case
of accidental murder, protection from vengeance is provided for the offender by
the cities of refuge (Num. 35:6–15).
21:17 မိဘအာဏာကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။ ဤနေရာတွင် “ကျိန်ဆဲခြင်း” သည် အခြားရိုင်းစိုင်းသော လုပ်ရပ်များကို ပါဝင်နိုင်သည်။ ဤဥပဒေ၏ အသုံးချမှုကို တရားဟော ၂၁:၁၈–၂၁ တွင် ကြည့်ပါ။
21:17 Parental authority was highly valued.
It is possible that “cursing” here involves other abusive acts. For an
application of the law see Deut. 21:18–21.
21:20 ကျွန်အားလုံး (နိုင်ငံခြားသားဖြစ်စေ ဟေဗြဲဖြစ်စေ) ကို ကာကွယ်ထားသည်။ အပြစ်ပေးခြင်း။ စာသားအရ “လက်စားချေခြင်း” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ပိုင်ရှင်ကို သေဒဏ်ပေးရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
21:20 All slaves (foreign or Hebrew) are
protected. punished. Literally, “avenged,” which means
the owner was to be put to death.
21:24 ဤဥပဒေ၏ ယေရှု၏ ချဲ့ထွင်ချက်ကို မဿဲ ၅:၃၈–၄၂ တွင် ကြည့်ပါ။
21:24 See Jesus’ amplification of this law in
Matt. 5:38–42.
21:27 ဤဥပဒေဖြင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ကန့်သတ်ထားသည်။ ကျွန်များအတွက် ဤအဆင့်ကာကွယ်မှုသည် အခြားရှေးဟောင်းဥပဒေများတွင် လုံးဝမသိရှိခဲ့ပါ။
21:27 Physical violence is severely limited
by this law. This level of protection for slaves was completely unknown in
other ancient laws.
21:28 လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။ ချွန်ထက်သောနွားပိုင်ရှင်သည် တာဝန်ရှိပြီး စီးပွားရေးဆုံးရှုံးမှုကို ခံရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် လူသတ်သမားမဟုတ်ပါ။
21:28 shall be acquitted. The
owner of the goring bull is liable and incurs economic loss, but he is not a
murderer.
21:30–31 ပိုင်ရှင်၏ အသက်ကို ရွေးနှုတ်နိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် စရိတ်ကြီးမားလိမ့်မည်။ ကလေးများကို တန်းတူဆက်ဆံမှုသည် ကျမ်းစာမှ ကလေးများအပေါ် မြင့်မားသော တန်ဖိုးထားမှုကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။
21:30–31 The owner’s life may
be ransomed, but it would be expensive. Notice the equal treatment of children
that highlights Scripture’s high regard for children.
21:32 ရွှေအကြွေသုံးဆယ်။ ခန့်မှန်းခြေ အောင်စ ၁၂ (၀.၃ ကီလိုဂရမ်)။ ပိုင်ရှင်သည် မိသားစုမဟုတ်ဘဲ ရွေးနှုတ်ရန်ငွေကို ရရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ စျေးနှုန်းကို သတ်မှတ်ထားသည်။ နွားတစ်ကောင်ကို ကျောက်ခဲနှင့် ထုသတ်ခြင်းဖြင့် သေဒဏ်ပေးခြင်းသည် ထူးခြားသည်။ ၎င်းသည် အသားကို အသုံးမပြုနိုင်စေခဲ့ပါ။
21:32 thirty shekels. About 12
ounces (0.3 kg). The owner rather than the family would get the ransom money,
but the price was set. Death for a bull by stoning is unique. It rendered the
meat unusable.
No comments:
Post a Comment