ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၅

 

အခန်းကြီး - ၅

ထိုနောက်မှ၊ မောရှေနှင့်အာရုန်သည် ဖါရောဘုရင်ထံသို့ဝင်၍၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားက၊ ငါ၏လူတို့သည် တော၌ ငါ့အဘို့ ပွဲခံစေခြင်းငှါ လွှတ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူကြောင်းကို လျှောက်၏။
² ဖါရောမင်းကလည်း၊ ထာဝရဘုရား၏စကားကို နားထောင်၍၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ငါလွှတ်စေ ခြင်းငှါ ထိုဘုရားကား အဘယ်သူနည်း။ ထာဝရဘုရားကို ငါမသိ၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ငါမလွှတ်ဟု ဆိုလေ၏။
³ သူတို့ကလည်း၊ ဟေဗြဲလူတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်တော်တို့နှင့် တွေ့တော်မူပြီ။ တောသို့သုံးရက် ခရီးသွား၍၊ ကျွန်တော်တို့ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ရသောအခွင့်ကို ပေးတော်မူပါ။ သို့မဟုတ် ကာလနာဘေး၊ ထားဘေးတစုံတခုဖြင့် ကျွန်တော်တို့ကို ဒဏ်ခတ်တော်မူလိမ့်မည်ဟု လျှောက်ဆို၏။
⁴ အဲဂုတ္တုရှင်ဘုရင်ကလည်း၊ မောရှေနှင့် အာရုန်၊ သင်တို့သည် ဤလူများတို့ကို အဘယ်ကြောင့် အလုပ်ပြတ်စေသနည်း။ အမှုတော်ကို သွား၍ ဆောင်ရွက်ကြဟု မိန့်တော်မူ၏။
⁵ တဖန်လည်း ပြည်တော်၌ ထိုလူတို့သည် ယခုများကြ၏။ အမှုမထမ်းစေခြင်းငှါ သင်တို့သည် အခွင့် ပေးကြသည်တကားဟု ဖါရောဘုရင်ဆို၍၊
⁶ ထိုနေ့ခြင်းတွင် အအုပ်အချုပ်၊ အကြပ်အဆော်တို့ကို ခေါ်ပြီးလျှင်၊
⁷ အုတ်လုပ်စရာဘို့ ကောက်ရိုးကို လူတို့အား အရင်ပေးသကဲ့သို့ မပေးနှင့်။ သူတို့သည် ကောက်ရိုးကို ကိုယ်ဘို့ ရှာယူကြစေ။
⁸ အုတ်ကိုကား၊ အရေအတွက်အားဖြင့် အရင်ကဲ့သို့လုပ်စေရမည်၊ အလျှင်းမလျော့စေနှင့်။ သူတို့သည် ပျင်းရိကြ၏။ ထိုကြောင့် သွား၍ငါတို့ ဘုရားသခင်အား ယဇ်ပူဇော်ကြစို့ဟု ကြွေးကြော်တတ်ကြ၏။
⁹ သို့ဖြစ်၍ စည်းကြပ်လျက် လုပ်စေကြ။ ပင်ပန်းစေကြ။ လူမိုက်စကားကို နားမထောင်စေနှင့်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁰ အအုပ်အချုပ် အကြပ်အဆော်တို့သည် ထွက်၍၊ ဖါရောဘုရင်က ကောက်ရိုးကိုငါမပေး။
¹¹ ကောက်ရိုးကို တွေ့နိုင်ရာအရပ်၌ ရှာကြ။ သို့သော်လည်း လုပ်ရသော အလုပ်အလျှင်းမလျော့ရဟု အမိန့်တော်ရှိသည်ဟု လူတို့အား ပြန်ကြားကြ၏။
¹² သို့ဖြစ်၍လူတို့သည် ကောက်ရိုးအတွက် အမှိုက်ကို ရှာယူခြင်းငှါ အဲဂုတ္တုပြည်တရှောက်လုံးတွင် အရပ်ရပ် ကွဲပြားကြ၏။
¹³ အုပ်ချုပ်သော သူတို့ကလည်း၊ ကောက်ရိုးကို ရသည်ကာလ၌ နေ့တိုင်းလုပ်ရသည်အတိုင်း၊ ပြီးအောင် လုပ်ကြဟု သူတို့ကိုနှိုးဆော်ကြ၏။
¹⁴ ဖါရောမင်း၏ အအုပ်အချုပ်တို့သည် ခန့်ထားသော ဣသရေလအမျိုး အကြပ်အဆော်တို့ကို သင်တို့ သည် အရင်ကလုပ်သည်အတိုင်း၊ ယနေ့နှင့်မနေ့၌ အုတ်လုပ်ရသောအမှုကို အဘယ်ကြောင့် မပြီးစီးစေကြ သနည်းဟု စစ်၍ရိုက်ကြ၏။
¹⁵ ထိုအခါ၊ ဣသရေလအမျိုး အကြပ်အဆော်တို့သည်၊ ဖါရောမင်းထံသို့သွား၍၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်ကျွန်တို့ကို အဘယ်ကြောင့် ဤသို့စီရင်တော်မူသနည်း။
¹⁶ ကိုယ်တော်ကျွန်တို့အား၊ ကောက်ရိုးကိုမပေး၊ အုပ်ချုပ်သော သူတို့ကလည်း၊ အုတ်ကိုလုပ်ကြဟု ဆို သဖြင့်၊ ကျွန်တော်တို့သည် အရိုက်ခံရကြပါ၏။ ကိုယ်တော် လူတို့၌သာ အပြစ်ရှိပါသည်ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။
¹⁷ ဖါရောဘုရင်ကလည်း၊ သင်တို့သည် ပျင်းရိသည်၊ ပျင်းရိသည်။ ထိုကြောင့် ငါတို့သည်သွား၍ ထာဝရ ဘုရားအား ယဇ်ပူဇော်ကြစို့ဟု သင်တို့ ဆိုတတ်ကြ၏။
¹⁸ သို့သောကြောင့် ယခုသွား၍လုပ်ကြ။ ကောက်ရိုးကိုမပေးရ။ သို့သော်လည်း အုတ်ကိုပေးမြဲပေးရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁹ ထိုသို့နေ့တိုင်းလုပ်ရသော အုတ်အရေအတွက်၌ အလျှင်းမလျော့ရဟု အမိန့်တော်ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ဣသ ရေလအမျိုး အကြပ်အဆော်တို့သည် မိမိတို့၌ အမှုကြီးရောက်ကြောင်းကို သိမြင်ကြ၏။
²⁰ ဖါရောမင်းထံမှ ထွက်သွားကြစဉ်၊ လမ်း၌ စောင့်လျက်နေသော မောရှေနှင့်အာရုန်ကို တွေ့လျှင်၊
²¹ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ကို ကြည့်ရှု၍ စီရင်တော်မူပါစေသော။ အကြောင်းမူကား၊ ဖါရောမင်းနှင့် အမှုတော်ထမ်းအပေါင်းတို့သည် ငါတို့ကို ရွံရှာစေခြင်းငှါ၎င်း၊ ငါတို့ကို သတ်ရသော အခွင့်ရှိစေခြင်းငှါ၎င်း၊ သင်တို့သည် ပြုကြပြီတကားဟု ဆိုကြ၏။
²² မောရှေသည်လည်း၊ ထာဝရဘုရား ထံတော်သို့သွား၍၊ အိုဘုရားရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ဤလူမျိုးကို အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲတော်မူသနည်း။ အကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် စေလွှတ်တော်မူသနည်း။
²³ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်အခွင့်နှင့် ပြောခြင်းငှာ၊ ဇါရောမင်း ထံသို့ ဝင်သည်နေ့မှစ၍၊ သူသည် ဤလူမျိုးကို ညှဉ်းဆဲပါပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ လူတို့ကို အလျှင်းကယ်လွှတ်တော်မမူပါဟု လျှောက်၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၅:၁–၅ ပဋိပက္ခသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ဖာရောဘုရင်အကြား ဖြစ်သည် (၅:၂)။ ဖာရောဘုရင်၏ စကားလုံးဖြင့်မေးသော မေးခွန်းများ (“ထာဝရဘုရားသည် မည်သူနည်း …?”) ကို ဘုရားသခင်အား တိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်မှုအဖြစ် နားလည်ရမည်။ ဖာရောဘုရင်အား ဘုရားသခင်ကို မိတ်ဆက်ပေးရာတွင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အသုံးပြုခြင်း (၃:၁၄ ရှိမှတ်စုကိုကြည့်ပါ)။ ငါသည် ထာဝရဘုရားကို မသိ။ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် ထွက်မြောက်ရာ၏ အဓိကဆောင်ပုဒ်ဖြစ်သည် (၁:၈၊ ၆:၃၊ ၇:၅၊ ၈:၁၀၊ ၁၄:၄၊ စသည်)။ ၎င်းသည် ဆက်ဆံရေးဆိုင်ရာ (ဉာဏ်ရည်မဟုတ်) ဖြစ်ပြီး ကတိကဝတ်ပါဝင်သည်။ မောရှေနှင့် အာရုန်၏ အီဂျစ်နန်းတွင်းသို့ အံ့အားသင့်ဖွယ် ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းသည် ရှေးအရှေ့ပိုင်းဒေသတွင် ရိုးရာဥပဒေဆိုင်ရာ ခုံရုံးစီရင်ဆုံးဖြတ်မှုအပေါ် အခြေခံသည်၊ ထိုနေရာ၌ ဘုရင်သည် တရားမျှတမှု၏ အဆုံးစွန်ရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။

5:1–5 The conflict is between the Lord and Pharaoh (v. 2). Pharaoh’s rhetorical questions (“Who is the Lord …?”) need to be understood as a direct challenge to God. Note the use of the Lord’s name (see note on 3:14) when introducing God to Pharaoh. I do not know the Lord. Knowing God is a main theme of Exodus (1:8; 6:3; 7:5; 8:10; 14:4; etc.). It is relational (and not intellectual) and involves commitment. Moses’ and Aaron’s surprising access to the Egyptian court is based on traditional legal arbitration practice in the ancient Near East, where the king was the ultimate source of justice.

 

၅:၆–၉ အုတ်များကို တွဲလျက်ထိန်းထားရန် ကောက်ရိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

5:6–9 Straw was used to make the mud bricks hold together.

 

၅:၉ မုသားစကားများ။ ဖာရိုဘုရင်၏ ထာဝရဘုရားအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို မောရှေ၏သတင်းစကား၏ မူလအစကို သူ၏အကဲဖြတ်မှုတွင် ဖော်ပြထားသည်။

5:9 false words. Pharaoh’s disdain for the Lord is expressed in his evaluation of the origin of Moses’ message.

 

၅:၁၀ “ဤသို့ဆိုသည်…”။ ဖာရိုဘုရင်၏အလိုတော်ကို တရားဝင်ကြေညာရာတွင် အလုပ်သမားများအသုံးပြုသော ပုံသေစကားစုသည် ဘုရားသခင်၏တမန်ပုံသေစကားစုနှင့် တူညီသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၊ ၇:၁၇၊ ၂၅၊ ၂ရာ ၁:၄၊ ၆၊ ၁၁၊ ၁၆၊ ဟေရှာ ၇:၇၊ စသည်) ဖြစ်ပြီး၊ ဖာရိုဘုရင်၏ ဘုရားသခင်အဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နားလည်မှုကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။

5:10 Thus says.… The formula used by the taskmasters in the formal announcement of Pharaoh’s will is identical to the divine messenger formula (v. 1; 7:17, 25; 2 Kin. 1:4, 6, 11, 16; Is. 7:7; etc.) and highlights Pharaoh’s self-understanding as being God.

 

၅:၁၄–၂၁ ဣသရေလလူမျိုး အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏အယူခံဝင်မှုတွင် ဖာရိုဘုရင်၏ ကျွန်များအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြပုံကို သတိပြုပါ။ အခန်း ၅–၁၂ ၏ အဓိကမေးခွန်းမှာ မည်သူက မည်သူ့ကို အမှုထမ်းမည်နည်း ဖြစ်သည်။ သားဖွားဆရာမများ (၁:၁၅–၂၁) ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုနှင့် မတူဘဲ၊ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင်များ၏ သစ္စာစောင့်သိမှုသည် လုံးဝရှင်းလင်းမှုမရှိပေ။

5:14–21 Note how the Israelite foremen describe themselves in their appeal as Pharaoh’s servants. The big question of chaps. 5–12 is who will serve whom. The loyalty of the foremen is not entirely clear, unlike that of the midwives (1:15–21).

 

၅:၁၈ ဖာရိုဘုရင်၏ အမိန့်ကို စကားလုံးအတိုင်းဘာသာပြန်ဆိုလျှင် “ယခုသွား၍ အမှုထမ်းကြလော့” ဖြစ်ပြီး၊ ဤအခန်း၏ အဓိကစကားလုံးတစ်လုံးကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။

5:18 The literal translation of Pharaoh’s command is “And now, go, serve,” highlighting one of the key words of the chapter.

 

၅:၂၁ ဓား။ ကျမ်းပိုဒ် ၃ တွင် ဘုရားသခင်၏ဓားကို ရည်ညွှန်းသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဖာရိုဘုရင်၏ ဣသရေလလူများအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုသော စကားအသုံးအနှုန်းသည် ထူးခြားသည် (စကားလုံးအတိုင်း “ကျွန်ုပ်တို့၏အနံ့ကို ညစ်နံ့ဖြစ်စေသည်”)၊ သို့သော် ဆင်တူသော အသုံးအနှုန်းများကို အချို့ကျမ်းပိုဒ်များတွင် တွေ့ရသည် (က ၃၄:၃၀၊ ၁ရာ ၁၃:၄၊ ၂၇:၁၂၊ ၂ရာ ၁၀:၆၊ ၁၆:၂၁၊ စသည်)။

5:21 sword. Note the contrast to v. 3, referring to God’s sword. The idiomatic expression used to describe Pharaoh’s disdain for the Israelites is unique (literally, “made our odor stinking”), even though there are some passages using similar expressions (Gen. 34:30; 1 Sam. 13:4; 27:12; 2 Sam. 10:6; 16:21; etc.).

 

၅:၂၂–၂၃ ဖာရိုဘုရင်သည် ဤယှဉ်ပြိုင်မှု၏ ပထမအပိုင်းတွင် အနိုင်ရထင်ရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် မောရှေအကြား ကနဦးဆွေးနွေးမှုတွင် ၆:၁ လည်း ပါဝင်သည် (ကျမ်းစာ၏ အခန်းခွဲခြားမှုများကို အေဒီ ဆယ့်နှစ်ရာစုအထိ မိတ်ဆက်မထားခဲ့ပေ)။

5:22–23 Pharaoh appears to have won the first part of the contest. The initial dialogue between God and Moses includes also 6:1 (the chapter divisions of Scripture were not introduced until the twelfth century A.D.).