ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၂

အခန်းကြီး - ၁၂

ထာဝရဘုရားသည်လည်း အာဗြံကို ခေါ်တော်မူ၍၊ သင်၏ပြည်နှင့်တကွ အမျိုးသားချင်းပေါက်ဘော် များထဲက ထွက်ပြီးလျှင်၊ ငါပြလတံ့သော ပြည်သို့ သွားလော့။
² ငါသည် သင့်ကို လူမျိုးကြီးဖြစ်စေမည်။ ငါ ကောင်းကြီးပေး၍ သင်၏နာမကို ကြီးမြတ်စေမည်။ သင် သည် ကောင်းကြီးခံရသောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။
³ သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးသောသူကို ငါကောင်းကြီးပေးမည်။ သင့်ကို ကျိန်ဆဲသောသူကို ငါကျိန်ဆဲမည်။ သင်အားဖြင့်လည်း လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံရကြလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
⁴ ထိုသို့ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ အာဗြံထွက်သွား၍ လောတလည်းလိုက်လေ၏။ အာဗြံ သည် ခါရန်မြို့မှ ထွက်သွားသောအခါ အသက်ခုနစ်ဆယ်ငါးနှစ်ရှိ၏။
⁵ အာဗြံသည် မယားစာရဲ၊ အစ်ကိုသားလောတနှင့်၊ ဥစ္စာရတတ်သမျှကို၎င်း၊ ခါရန်မြို့၌ရသော လူတို့ကို ၎င်း၊ ယူပြီးလျှင် ခါနာန်ပြည်သို့ ရောက်ခြင်းငှါ၊ ထွက်သွား၍၊ ထိုပြည်သို့ ရောက်ကြ၏။
⁶ အာဗြံသည် ထိုပြည်ကို ရှောင်သွား၍ ရှိခင်အရပ်၊ မောရသပိတ်ပင်သို့ ရောက်လေ၏။ ထိုအခါ၊ ခါနာန်အမျိုးသားတို့သည် ထိုပြည်၌ ရှိကြရ၏။
⁷ ထာဝရဘုရားသည် အာဗြံအားထင်ရှား၍၊ ဤပြည်ကို သင်၏အမျိုးအနွယ်အား ငါပေးမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ထင်ရှားတော်မူသော ထာဝရဘုရားဘို့၊ ထိုအရပ်၌၊ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်လေ၏။
⁸ ထိုအရပ်မှ သွားပြန်၍၊ ဗေသလမြို့အရှေ့၌ ရှိသော တောင်သို့ ပြောင်းသဖြင့်၊ ဗေသလမြို့အရှေ့၊ အာဣမြို့ အနောက်စပ်ကြားမှာ တဲကိုဆောက်၍၊ ထာဝရဘုရားသို့ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ပြီးလျှင်၊ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ပဌာနပြု၏။
⁹ အာဗြံသည် ခရီးသွားလျက်၊ ပြောင်းလျက်၊ တောင်မျက်နှာသို့ ရောက်လေ၏။
¹⁰ ထို့နောက်၊ ခါနာန်ပြည်၌ အစားခေါင်းပါးခြင်းဖြစ်၏။ အလွန်အစားခေါင်းပါးသောကြောင့်၊ အာဗြံသည် အဲဂုတ္တပြည်၌ တည်းခိုးခြင်းငှါ သွားလေ၏။
¹¹ အဲဂုတ္တုပြည်နှင့်နီးသောအခါ၊ မိမိမယားစာရဲကို၊ သင်သည် အဆင်းလှသော မိန်းမဖြစ်သည်ကို ငါသိ၏။
¹² အဲဂုတ္တုလူတို့သည် သင့်ကိုမြင်သောအခါ၊ ဤမိန်းမသည် သူ၏မယားဖြစ်၏ဟုဆိုလျက်၊ ငါ့ကိုသတ်၍ သင့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိမ့်မည်။
¹³ သို့ဖြစ်၍ သင်သည် ငါ့နှမဖြစ်ကြောင်းကို ပြောပါလော့။ သို့ပြောလျှင် သင့်အတွက် ငါကောင်းစား လိမ့်မည်။ သင်၏ကျေးဇူးအားဖြင့် ငါအသကချမ်းသာ ရလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။
¹⁴ အာဗြံသည် အဲဂုတ္တပြည်သို့ ရောက်သောအခါ၊ သူ၏မယားသည် အလွန်အဆင်းလှသည်ကို အဲဂုတ္တုလူတို့သည် မြင်ကြ၏။
¹⁵ ဖါရောဘုရင်၏မှူးတော်မတ်တို့လည်း မြင်၍၊ ရှေ့တော်၌ ချီးမွမ်းပြီးလျှင်၊ နန်းတော်သို့သွင်းရကြ၏။
¹⁶ ဖာရောဘုရင်သည် ထိုမိန်းမအတွက် အာဗြံ၌ ကျေးဇူးပြုသဖြင့်၊ သူသည် သိုး၊ နွား၊ မြည်းထီး၊ မြည်းမ၊ ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမ၊ ကုလားအုပ်များနှင့်ကြွယ်ဝ၏။
¹⁷ ထာဝရဘုရားသည် အာဗြံ၏ မယားစာရဲအတွက်ကြောင့်၊ ဖါရောဘုရင်မှစ၍ နန်းတော်သားတို့ကို ကြီးသော ဘေးဒဏ်ဖြင့် ဆုံးမတော်မူ၏။
¹⁸ ဖါရောဘုရင်သည်လည်း အာဗြံကိုခေါ်၍၊ သင်သည်ငါ၌ ပြုသောအမှုကား အဘယ်သို့နည်း။ သူသည် သင်၏မယားဖြစ်ကြောင်းကို၊ ငါအား အဘယ်ကြောင့် မပြောသနည်း။
¹⁹ ငါသည် သူ့ကို သိမ်းပိုက်စေခြင်းငှါ၊ သူသည် ငါ့နှမဖြစ်သည်ဟု အဘယ်ကြောင့်ဆိုသနည်း။ သင်၏ မယားကို ယခုယူ၍သွားလော့ဟု အမိန့်ရှိ၏။
²⁰ ထိုသို့အာဗြံအမှုကို စီရင်၍၊ မိမိလူတို့အား မှာထားသဖြင့်၊ သူတို့သည် အာဗြံ၌ရှိသမျှသော ဥစ္စာနှင့် တကွ၊ သမီးမောင်နှံတို့ကို လွှတ်လိုက်ကြ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၂:၁-၃ ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း (၂:၁၈)၊ လူသားတို့၏ပြစ်မှားခြင်း (၃:၁၃-၁၄, ၂၂)၊ ကာဣန (၄:၆, ၉) နှင့် လူသားအားလုံးနှင့် ထာဝရဘုရား၏ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုပြီးနောက်၊ ထာဝရဘုရားသည် ထပ်မံမိန့်တော်မူသည်။ ၁၂:၄ တွင် အာဗြံ၏ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်မှုကို “သူထွက်ခွာသွားသည်” ဟု ဖော်ပြသည်။ နိုင်ငံ-မိသားစု-ဖခင်၏အိမ်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ မတူညီသောနယ်ပယ်များကို ဖော်ပြသည်။ အာဗြံသည် ဘုရားသခင်ပြသမည့်နိုင်ငံသို့သွားရန် အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမည်။ ခေါ်ဆိုမှုနှင့်အတူ သီးခြားသောပဋိညာဉ်ကတိများပါရှိသည်- ကြီးမြတ်သောလူမျိုးဖြစ်လာမည်၊ ဘုရားသခင်၏ဆုကျေးဇူးနှင့် ကြီးမြတ်သောအမည်ကို ရရှိမည် (၁၁:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆုကျေးဇူးနှင့် ကျိန်ခြင်းများသည် အာဗြံ၏ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်နွယ်မှုနှင့် နီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသည်။ အာဗြံ၏အခန်းကဏ္ဍသည် ဘုရားသခင်က “မြေကြီးပေါ်ရှိမိသားစုအားလုံး” (၁၂:၃) ကို ဆုကျေးဇူးပေးရန် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ဦးတည်းနှင့် သူ၏မိသားစုကို ရွေးချယ်ထားသော်လည်း၊ သူ၏နောက်ဆုံးရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားအားလုံးကို သူ၏ကျေးဇူးတော်နှင့် ဆုကျေးဇူးဖြင့် ရောက်ရှိရန်ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ် အကြောင်းပိုမိုသိရှိရန် ၆:၁၈၊ ၉:၈-၁၇၊ ၁၅:၁၈-၂၀၊ ၁၇:၁-၇၊ ထွက်။ ၁၉:၅-၈၊ ၂၄:၃-၈ ကိုကြည့်ပါ။

 12:1–3 the LORD had said. After God’s speaking in creation (2:18) and the fall (3:13–14, 22) and His subsequent interaction with Cain (4:6, 9) and humanity as a whole, the Lord speaks again. 12:4 describes Abram’s faithful response: “he departed.” The sequence of country-family-father’s house marks the different spheres of society. Abram is to leave all behind to go to a country that God would show him. Specific covenant promises accompany the call: become a great nation, receive God’s blessing and a great name (see 11:4). Blessings and curses are closely linked to Abram’s relationship with God. Abram’s role is a means by which God blesses “all the families of the earth” (12:3). While God initially chooses one man and his family, His final end purpose is to reach all humanity with His grace and blessing. For more on COVENANT, see 6:18; 9:8–17; 15:18–20; 17:1–7; Ex. 19:5–8; 24:3–8.

 

၁၂:၄-၆ အာဗြံသည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ကို နာခံပြီး ရှည်လျားသောခရီးကို စတင်သည်။ နာခံခြင်းကို ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေးဖော်ပြသည် (၆:၂၂၊ ၇:၅၊ ၁၇:၂၃၊ ၂၄:၅၁)။

12:4–6 Abram began a long journey in obedience to God’s command. Obedience is emphasized repeatedly in Genesis (6:22; 7:5; 17:23; 24:51).

 

၁၂:၇ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း ။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း (သို့မဟုတ် သီအိုဖနီ) ၏ပထမဆုံးဖော်ပြချက် (၁၇:၁၊ ၁၈:၁၊ ၂၆:၂, ၂၄၊ တရား ၃၁:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် စကားပြောရုံမျှမက ရူပါရုံတွင်လည်း ထင်ရှားသည်။ အာဗြံသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်သည် (က ၁၂:၈)။ သင်၏သားစဉ်မြေးဆက်။ စကားလုံးအရ “သင်၏အမျိုးအနွယ်” (အနည်းကိန်း)။ ၎င်းသည် ၃:၁၅ တွင်ဖော်ပြထားသော “အမျိုးအနွယ်” ကို ရည်ညွှန်းသည်။

12:7 appeared. First reference to a divine theophany in Genesis (see 17:1; 18:1; 26:2, 24; Deut. 31:15). God does not only talk but also appears in a vision. In response, Abram builds an altar (Gen. 12:8). your descendants. Literally, “your seed” (singular). This picks up the reference to the “seed” in 3:15.

 

၁၂:၁၀-၂၀ အာဗြံနှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့် အီဂျစ်နိုင်ငံတွင် စီးပွားရေးအရ ခိုလှုံရန်လိုအပ်လာသည်။ လူမှုစီးပွားဆိုင်ရာ အကြောင်းအမျိုးမျိုးသည် ဘိုးဘေးများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ထိခိုက်စေသည် (၂၆:၁၊ ၄၁:၅၄၊ ၄၃:၁၊ ရုသ ၁:၁)။

12:10–20 A famine forces Abram and his household to seek economic asylum in Egypt. Socioeconomic factors affected the patriarchs repeatedly (26:1; 41:54; 43:1; Ruth 1:1).

 

၁၂:၁၃ ငါ့ညီမလေး။ အာဗြံ၏ တစ်ဝက်လိမ်ညာမှုကို သာရီက တိတ်တဆိတ်လက်ခံသည်။ အာဗြံနှင့် သာရီတို့သည် တူညီသောဖခင်တစ်ဦးရှိသည် (၂၀:၁၂)။ ဇနီးမောင်နှံဆိုင်ရာ အလားတူဖြစ်ရပ်သုံးခု (၁၂:၁၀–၁၃:၁၊ ၂၀:၁–၁၈ [အာဗြံနှင့် သာရီပါဝင်သည်]၊ နှင့် ၂၆:၁–၁၃ [ဣဇာက်နှင့် ရေဗက္ကာပါဝင်သည်]) ကို သတိပြုပါ။ အားလုံးတွင် အဆိုပါဘိုးဘေးသည် သူ၏ဇနီးကြောင့် ကောင်းချီးခံရသည်။ စာဖတ်သူအား အာဗြဟံသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ဖခင်ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၁:၈–၁၁, ၁၇–၁၉) ဆိုသော်လည်း၊ သူသည် စရိုက်ချို့ယွင်းချက်များနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများရှိသော လူသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ဇနီးများ/မိခင်များက ကယ်တင်ခံရသည်ဟု သတိပေးထား

12:13 my sister. Abram’s half lie is tacitly accepted by Sarai. Both Abram and Sarai had the same father (20:12). Note the three similar wife-sister episodes (12:10–13:1; 20:1–18 [both involving Abram and Sarai]; and 26:1–13 [involving Isaac and Rebekah]). In all cases the patriarch is blessed because of his wife. The reader is reminded that even though Abraham is the father of faith (Heb. 11:8–11, 17–19), he is still a human being with character flaws and fears and is rescued by God and the wives/mothers of faith. As it turns out his fears were well founded.

 

  အာဗြံ၏ ခါနာန်သို့ခရီးစဉ်မြေပုံ

  MAP of Abram Travels to Canaan

 

၁၂:၁၇-၂၀ အာဗြံသည် စာရီ၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သမာဓိကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပုံမပေါ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်က ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။ ဘေးဒဏ်များစွာကြောင့် ဖာရိုသည် စာရီကို အာဗြံထံသို့ ပြန်ပေးပြီး ခါနာန်သို့ ပြန်ပို့သည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် နောက်ပိုင်းထွက်မြောက်ရာဇာတ်လမ်းနှင့် အရေးကြီးသောဆက်စပ်မှုရှိသည်- အာဗြံနှင့်ဣသရေလတို့သည် အီဂျစ်တွင် ကနဦးကြိုဆိုခံရသည်၊ သူတို့ဒုက္ခခံစားရပြီး ဘုရားသခင်က ဘေးဒဏ်များပို့လွှတ်ခြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သည် (ထွက် ၁၁:၁ တွင်အသုံးပြုသော စကားလုံးတူ)၊ သူတို့သည် အီဂျစ်၏စည်းစိမ်များကို ခါနာန်သို့ သယ်ဆောင်ပြန်လာသည်။

12:17–20 While Abram does not seem to consider the honor and integrity of Sarai, God does. In response to a number of plagues, Pharaoh returns Sarai to Abram and sends them back to Canaan. Note the important links of this story to the later Exodus narrative: Both Abram and Israel are initially welcomed to Egypt; they suffer there and God intervenes by sending plagues (same term as Ex. 11:1); they return carrying the riches of Egypt back to Canaan.