အခန်းကြီး
- ၁၄
ထိုရောအခါ၊ ရှိနာမင်းကြီး
အံရဖေလ၊ ဧလာသာမင်းကြီးအာရုတ်၊ ဧလံမင်းကြီးခေဒေါရလောမာ၊ ဂေါအိမ်မင်းကြီးတိဒလတို့သည်၊
2 သောဒုံမင်းကြီးဗေရ၊ ဂေါမောရမင်းကြီး ဗိရရှ၊
အာဓမာမင်းကြီးရှိနပ်၊ ဇေဘိုင်မင်းကြီး ရှေမဘာ၊ ဗေလာမင်းကြီးတို့နှင့် စစ်တိုက်ကြ၏။
ဗေလပြည်ကား၊ ဇောရအမည်လည်းရှိသတည်း။
3 ထိုပြည်ရှိသမျှတို့သည်၊ သောဒုံအိုင်ဖြစ်သော
စိဒ္ဒိမ်ချိုင့်တွင် နီးစပ်လျက်ရှိကြ၏။
4 တဆယ်နှစ်နှစ်ပတ်လုံး ခေဒေါရလောမာမင်းကြီးထံ
ကျွန်ခံပြီးလျှင်၊ တဆယ်သုံးနှစ်မြောက်သောအခါ ပုန်ကန်ကြ၏။
5 တဆယ်လေးနှစ်မြောက်လျှင်၊ ခေဒေါရလောမာမင်းသည်၊ မိမိဘက်ကနေသော
မင်းကြီးတို့နှင့် တကွလာ၍၊ အာရှတရုတ်ကာနိမ်မြို့၌၊ ရေဖိမ်လူများကို၎င်း၊ ဟာမမြို့၌
ဇူဇိမ်လူ များကို၎င်း၊ ကိရယသိမ်ချိုင့်၌ ဧမိမ်လူများကို၎င်း၊
6 စိရတောင်ပေါ်မှာဟောရိလူများကို၎င်း လုပ်ကြံ၍၊
တောနားမှာရှိသော ဧလပါရန်မြို့တိုင်အောင် လိုက်ကြ၏။
7 တဖန်ပြန်လာ၍၊ ကာဒေရှပြည်၊ အင်မိရှပတ်မြို့သို့
ရောက်ပြီးလျှင်၊ အာမလက်ပြည်ရှိသမျှကို၎င်း၊ ဟာဇဇုန္တမာမြို့၌နေသော
အာမောရိလူများကို၎င်း လုပ်ကြံကြ၏။
8 ထိုအခါ သောဒုံမင်းကြီး၊ ဂေါမောရ မင်းကြီး၊ အာဓမာမင်းကြီး၊
ဇေဘိုင်မင်းကြီး၊ ဇောရတည်း ဟူသော ဗေလာမင်းကြီးတို့သည် ချီထွက်၍ စိဒ္ဒိမ်ချိုင့်၌
စစ်ပြိုင်ကြ၏။
9 ထိုသို့ ဧလံမင်းကြီး ခေဒေါရလောမာ၊ ဂေါအိမ် မင်းကြီးတိဒလ၊
ရှိနာမင်းကြီး အံရဖေလ၊ ဧလာသာ မင်းကြီး အာရုတ်တည်းဟူသော၊ မင်းကြီးလေးပါးနှင့်၊
မင်းကြီးငါးပါးတို့သည် စစ်ပြိုင်ကြ၏။
10 စိဒ္ဒိမ်ချိုင့်၌ ရေညှိအကျိအချွဲနှင့် ပြည့်သော တွင်းများ
ရှိ၏။ သောဒုံမင်းကြီး၊ဂေါမောရမင်းကြီးတို့သည် ပြေး၍ ထိုတွင်းများ၌ ကျလေ၏။
ကြွင်းသောသူတို့သည် တောင်သို့ပြေးကြ၏။
11 အောင်သောမင်းတို့သည်၊ သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့၌
ရှိသမျှသော ဥစ္စာနှင့် မြို့ရိက္ခာ ရှိသမျှတို့ကို ယူ၍သွားကြ၏။
12 သောဒုံမြို့၌နေသော အာဗြံအစ်ကိုသား လောတနှင်
သူ၏ဥစ္စာတို့ကိုလည်း သိမ်းယူ၍သွား၏။
13 ထိုဘေးမှ လွတ်၍ ပြေးသော သူတယောက်သည်၊ ဟေဗြဲလူ
အာဗြံနှင့်မိဿဟာယဖွဲ့သောသူ၊ ဧရှ ကောလနှင့် အာနေရ၏အစ်ကို အာမောရိလူမံရေ၏
သပိတ်တောနားမှာ နေသော အာဗြံထံသို့ ရောက်၍၊ သိတင်းကြားပြောလေ၏။
14 အာဗြံသည် မိမိ အစ်ကိုသားကို ဘမ်းသွား ကြောင်းကိုကြားလျှင်၊
မိမိအိမ်၌ ဘွား၍ သွန်သင်သော လူသုံးရာတဆယ်ရှစ်ယောက်တို့ကို စီရင်၍၊ ဒန်မြို့
တိုင်အောင်လိုက်လေ၏။
15 ညဉ့်အခါ၊ မိမိလူတို့ကိုခွဲ၍ တိုက်စေသဖြင့်၊
လုပ်ကြံပြီးလျှင်၊ ဒမာသက်မြို့မြောက်ဘက် ဟောဘမြို့ တိုင်အောင်လိုက်ပြန်လေ၏။
16 ရန်သူတို့သိမ်းသွားသော ဥစ္စာရှိသမျှကို၎င်း၊ မိမိအစ်ကိုသား
လောတနှင့် သူ၏ဥစ္စာကို၎င်း၊ မိန်းမများ နှင့် လူများကို၎င်း၊ တဖန်ဆောင်ယူခဲ့လေ၏။
17 ခေဒေါရ လောမာနှင့်၊ သူ့ဘက်ကနေသော မင်းကြီးတို့ကို
လုပ်ကြံရာမှ အာဗြံပြန်လာသောအခါ၊ သောဒုံမင်းကြီးသည် ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ
ရှာဝေချိုင့် တည်းဟူသော မင်းကြီးချိုင့်သို့ ထွက်သွား၏။
18 အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော၊
ရှာလင်မင်းကြီး မေလခိဇေဒက်သည်လည်း၊ မုန့်နှင့် စပျစ်ရည်ကို ဆောင်ခဲ့ပြီးလျှင်၊
19 ကောင်းကင်မြေကြီးရှင်၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်သည် အာဗြံအား
ကောင်းကြီးပေးတော်မူပါစေ သောဟု၊ အာဗြံကို ကောင်းကြီးပေး၍၊
20 သင်၏ ရန်သူတို့ကို သင်၏လက်၌ အပ်နှံတော်မူသော အမြင့်ဆုံးသော
ဘုရားသခင်လည်း မင်္ဂလာ ရှိတော်မူစေသတည်းဟု မြွက်ဆို၏။ အာဗြံသည်လည်း
ဥစ္စာရှိသမျှတို့ကို၊ ထိုမင်းအား ဆယ်ဘို့ထဘို့ လှူလေ၏။
21 သောဒုံမင်းကြီးကလည်း၊ လူတို့ကို ကျွန်ုပ်အား ပြန်ပေးပါ၊
ဥစ္စာတို့ကိုကား၊ ကိုယ်တိုင်ယူပါလော့ဟု အာဗြံအား ပြောလိုလျှင်၊
22 အာဗြံက၊ မင်းကြီးသည် အာဗြံကို ငါရတတ်စေပြီဟု
ပြောစရာမရှိစေခြင်းငှါ လုလင်တို့သည် စားပြီး သော အရာကို၎င်း၊ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ
လိုက်လာသောသူ၊ အာနေရ၊ ဧရှကောလ၊ မံရေတို့သည် မိမိတို့ အဘို့ကို ယူစေခြင်းငှါ
အခွင့်ပေးသဖြင့်၊ သူတို့ယူသော အဘို့ကို၎င်း၊ ထား၍၊ မင်းကြီး၏ဥစ္စာ၊
အပ်ခြည်တမျှင်ဖြစ်စေ ခြေနင်းကြိုးတပင်ဖြစ်စေ၊ တစုံတခုကိုမျှ ငါမယူဟု
ကောင်းကင်မြေကြီးရှင်၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌၊
ကျွန်ုပ်သည်လက်ကိုချီ၍ အဓိဌာန်ပြုပါပြီဟု၊ သောဒုံမင်းကြီးအားပြောဆိုလေ၏။
23 အာဗြံက၊ မင်းကြီးသည် အာဗြံကို ငါရတတ်စေပြီဟု
ပြောစရာမရှိစေခြင်းငှါ လုလင်တို့သည် စားပြီး သော အရာကို၎င်း၊ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ
လိုက်လာသောသူ၊ အာနေရ၊ ဧရှကောလ၊ မံရေတို့သည် မိမိတို့ အဘို့ကို ယူစေခြင်းငှါ
အခွင့်ပေးသဖြင့်၊ သူတို့ယူသော အဘို့ကို၎င်း၊ ထား၍၊ မင်းကြီး၏ဥစ္စာ၊ အပ်ခြည်တမျှင်ဖြစ်စေ
ခြေနင်းကြိုးတပင်ဖြစ်စေ၊ တစုံတခုကိုမျှ ငါမယူဟု ကောင်းကင်မြေကြီးရှင်၊
အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌၊ ကျွန်ုပ်သည်လက်ကိုချီ၍
အဓိဌာန်ပြုပါပြီဟု၊ သောဒုံမင်းကြီးအားပြောဆိုလေ၏။
24 အာဗြံက၊ မင်းကြီးသည် အာဗြံကို ငါရတတ်စေပြီဟု
ပြောစရာမရှိစေခြင်းငှါ လုလင်တို့သည် စားပြီး သော အရာကို၎င်း၊ ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ
လိုက်လာသောသူ၊ အာနေရ၊ ဧရှကောလ၊ မံရေတို့သည် မိမိတို့ အဘို့ကို ယူစေခြင်းငှါ
အခွင့်ပေးသဖြင့်၊ သူတို့ယူသော အဘို့ကို၎င်း၊ ထား၍၊ မင်းကြီး၏ဥစ္စာ၊
အပ်ခြည်တမျှင်ဖြစ်စေ ခြေနင်းကြိုးတပင်ဖြစ်စေ၊ တစုံတခုကိုမျှ ငါမယူဟု
ကောင်းကင်မြေကြီးရှင်၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌၊
ကျွန်ုပ်သည်လက်ကိုချီ၍ အဓိဌာန်ပြုပါပြီဟု၊ သောဒုံမင်းကြီးအားပြောဆိုလေ၏။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၁၄:၁-၁၆ အာဗြံ၏အောင်ပွဲသည်
သူရရှိသော ဘုရားသခင်၏ဆုကျေးဇူးများနှင့် လွတ်လပ်စွာဝေမျှပေးသော
နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းမြို့ပြပြည်နယ်များကို
ခြိမ်းခြောက်သော ဘုရင်လေးဦး၏အမည်များသည် အီလမိတ်၊ အာမိုရိတ်၊ ဟုရီယန်၊
ဟိတ္တိတ်စသည့် လူမျိုးစုများပါဝင်သော ရောနှောအဖွဲ့အစည်းကို ညွှန်ပြသည်။
ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်း၏ မြို့ပြပြည်နယ်ငါးခု (ဆိုဒုံ၊ ဂေါမောရါ၊ အဒမာ၊ ဇေဗိုဣမ်၊
ဇိုအာ) သည် အရှေ့ဘက်မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိပါ။ ဆိုဒုံ၊
ဂေါမောရါ၊ ဇိုအာ။
ရှင်းလင်းချက်မှတ်စု (အခန်းငယ်၂, ၈)၊ ကျမ်းရေးသူသည်
စာဖတ်သူများနားလည်နိုင်ရန် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်လိုအပ်သော
ပိုမိုဟောင်းနွမ်းသောအကောင့်ကို အသုံးပြုခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။
14:1–16 Abram’s victory is
another illustration of the divine blessings he enjoys and freely shares. The
names of the four kings threatening the Jordan valley city-states suggest an
ethnically mixed union including Elamite, Amorite, Hurrian, and Hittite groups.
The five city-states of the Jordan valley (Sodom, Gomorrah, Admah, Zeboiim, and
Zoar) cannot withstand the attack of the eastern coalition. that is,
Zoar. Explanatory note (vv. 2, 8), suggesting that the biblical
author may have used an older account that required updating so that his
readers could understand it.
၁၄:၁၀ ထင်းရှူးစေးတွင်းများ။
ယော်ဒန်ချိုင့်ဝှမ်းမဟာမိတ်၏စစ်တပ်သည် ပြိုကွဲပြီး ထင်းရှူးစေးတွင်းများနှင့်
တောင်ကုန်းများတွင် ထိတ်လန့်စွာ ပုန်းအောင်းရန်ကြိုးစားသည်။
14:10 asphalt pits. The
army of the Jordan valley union disintegrates and desperately seeks to hide in
asphalt pits and the hills.
၁၄:၁၃ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သူတစ်ဦးသည်
အာဗြံထံသို့ရောက်ရှိပြီး လောတနှင့် သူ၏အိမ်သူအိမ်သားများ၏ အရှက်ကွဲမှုကို
ဝေမျှသည်။ ဟေဗြဲ။ ဤဝေါဟာရသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အကြိမ်သုံးဆယ်ခန့်ပေါ်ထွက်ပြီး၊
အများအားဖြင့် နိုင်ငံခြားသားများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် အသုံးပြုသည် (၄၀:၁၅၊ ထွက်
၁:၁၅၊ ၂:၁၁, ၁၃၊ ယောန ၁:၉)။
ကျမ်းရေးသူသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၄:၁၃ အဆုံးတွင် ရှင်းလင်းချက်မှတ်စုတစ်ခုကို
ထပ်မံထည့်သွင်းထားသည်။
14:13 A fugitive reaches Abram
and shares the disgrace of Lot and his household. Hebrew.
The term appears some thirty times in the OT and is generally used when
interacting with foreigners (40:15; Ex. 1:15; 2:11, 13; Jon. 1:9). The biblical
author again has included an explanatory note at the end of Gen. 14:13.
၁၄:၁၄ သုံးရာတစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်သော
လေ့ကျင့်ထားသောကျွန်များ။ အာဗြံ၏အိမ်သူအိမ်သားအရေအတွက်သည်
သိသာထင်ရှားသည်။ နောက်ပိုင်း အယ်လ်အမာနာခေတ် (ဘီစီ ၁၄၀၀ ခန့်) တွင် လူ ၃၁၈
ဦးပါဝင်သော စစ်တပ်သည် မဖြစ်မနေအင်အားတစ်ခုဖြစ်သည်။
14:14 three hundred and eighteen trained
servants. The size of Abram’s household is
significant. During the later El Amarna period (ca. 1400 B.C.) an army of 318
men represented a veritable force.
၁၄:၁၈ ညအချိန်တွင်
အတင်းအဓမ္မခရီးထွက်ပြီး အောင်မြင်သောတိုက်ပွဲတစ်ခုပြီးနောက်၊ အာဗြံ၏စစ်တပ်သည်
လောတ၊ သူ၏မိသားစု၊ ဆိုဒုံပိုင်ဆိုင်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို လွတ်မြောက်စေနိုင်သည်။
ပြန်လာစဉ် အာဗြံသည် ယေရုဇလင်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော (ဆာ ၇၆:၂) ဆလင်မြို့၏
ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်ဘုရင် မယ်လဇိဒက်နှင့် တွေ့ဆုံသည်။ မုန့်နှင့်စပျစ်ရည်။
တော်ဝင်အစားအစာ (၁ရာ ၁၆:၂၀) သည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် မကြာခဏဆက်စပ်သည် (တော
၁၅:၂-၁၀၊ ၁ရာ ၁:၂၄)။ မယ်လဇိဒက်၏အမူအရာသည် အရေးကြီးသော ပဋိညာဉ်ထမင်းစားပွဲကို
ညွှန်ပြဖွယ်ရှိသည်။
14:18 After a forced night march
and a successful battle, Abram’s forces are able to free Lot, his family, and
all the goods belonging to Sodom. On their return Abram is met by Melchizedek,
the priest-king of Salem, which has been identified with Jerusalem (Ps. 76:2). bread
and wine. Royal food (1 Sam. 16:20) often associated with sacrifice
(Num. 15:2–10; 1 Sam. 1:24). It is thus possible that Melchizedek’s gesture
hints at an important covenant meal.
၁၄:၁၉-၂၀ မယ်လဇိဒက်၏ဆုကျေးဇူးသည်
ကဗျာပုံစံဖြင့် ရေးထားသည်။ သူ၏မိသားစု သို့မဟုတ် နောက်ခံအကြောင်း ဘာမှမသိရပါ။
ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်ဘုရင်အဖြစ် သူ၏ရုတ်တရက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားမှုကို
ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်ဘုရင်စစ်မှန်သူ ယေရှုအဖြစ် နမူနာယူထားသည် (ဟေဗြဲ
၇:၁-၁၅)။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့။ အာဗြံသည်
ဘုရားသခင်၏ဆုကျေးဇူးများကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ်
သူအသိအမှတ်ပြုသော သူထံသို့ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ပြန်ပေးသည်။ သစ္စာရှိသော
ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးကမ်းခြင်းသည် နောက်ပိုင်းကျမ်းစာဥပဒေ၏ဆန်းသစ်တီထွင်မှုမဟုတ်ဘဲ
(၀တ်၂၇:၃၀-၃၃၊ တရား ၁၄:၂၂-၂၉)၊ ဘုရားသခင်၏သဘာဝတွင် အမြစ်တွယ်နေသော
နိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။ စကြဝဠာ၏ပိုင်ရှင်နှင့် ဆုကျေးဇူးပေးသူအနေဖြင့်၊
သူ၏လူများ၏ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ရှိမှု၏ထုတ်ဖော်မှုကို သူထိုက်တန်သည်။
စီမံခန့်ခွဲမှု အနေဖြင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးကမ်းခြင်းအကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် မာလခိ
၃:၈-၁၀၊ မသဲ ၂၃:၂၃ ကိုကြည့်ပါ။
14:19–20 Melchizedek’s
blessing is written in poetic form. Nothing is known of his family or
background. His sudden appearance and disappearance as priest-king is picked up
in the NT and understood as a type of Jesus, the true Priest-King (Heb.
7:1–15). tithe. Abram recognizes God’s blessings and
returns a tenth to God’s representative, whom he clearly recognizes as such.
The principle of faithful tithing is not an innovation of later biblical law
(Lev. 27:30–33; Deut. 14:22–29) but a principle rooted in the nature of God. As
the owner of the universe and the giver of blessings, He truly merits receiving
the expression of faith and gratitude of His people. For more on tithing as an
expression of STEWARDSHIP, see Mal. 3:8–10; Matt. 23:23.
No comments:
Post a Comment