အခန်းကြီး
- ၅၀
ထိုအခါ ယောသပ်သည် အဘ၏မျက်နှာပေါ်မှာ ငုံ့၍၊
ငိုလျက် နမ်းလျက်နေ၏။
2 အဘ၏အလောင်းကို
နံ့သာမျိုးနှင့် ပြင်ဆင်စေခြင်းငှါ၊ မိမိကျွန် ဆေးသမားတို့ကို အမိန့်ရှိ၍၊
သူတို့သည် နံ့သာမျိုးနှင့် ပြင်ဆင်ကြ၏။
3 နံ့သာမျိုးနှင့်ပြင်ဆင်သော
အလောင်းကို၊ ထုံးစံရှိသည်အတိုင်း ထား၍၊ အရက်လေးဆယ်လွန်လျှင်၊ အဲဂုတ္တုလူတို့သည်
ယာကုပ်ကြောင့်၊ အရက်ခုနစ်ဆယ် ပတ်လုံး ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကိုပြုကြ၏။
4 ငိုကြွေးမြည်တမ်းသောနေ့ရက်
လွန်သောအခါ၊ ယောသပ်သည် နန်းတော်သား အချို့တို့ကိုခေါ်၍၊ သင် တို့သည်
ကျွန်ုပ်ကိုစေတနာစိတ်ရှိလျှင်၊ ဖာရောဘုရင် ထံတော်သို့သွား၍၊
5 ကျွန်တော်အဘက၊
ငါသေတော့မည်။ ခါနာန်ပြည်၌ ကိုယ်ဘို့ငါတူးဘူးသော သင်္ချိုင်းတွင်း၌၊ ငါ့ကို
သင်္ဂြိုဟ် ရမည်ဟူ၍ ကျွန်တော်ကို ကျိန်ဆိုစေပါပြီ။ ထိုကြောင့် ကျွန်တော်သွား၍၊
အဘကို သင်္ဂြိုဟ်ပြီးမှ ပြန်လာပါမည် အကြောင်းကို အသနားတော်ခံပါသည်ဟု နားတော်
လျှောက်ကြပါလော့ဟုဆို၏။
6 ဖာရောမင်းကလည်း၊
သင်၏အဘ ကျိန်ဆိုစေသည်အတိုင်း သွား၍၊ သင်္ဂြိုဟ်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
7 ယောသပ်သည်
အဘကိုသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းငှါ ထွက်သွား၍၊ ဖာရောမင်း၏ ကျွန်များတည်းဟူသော နန်းတော်
အရာရှိ၊ အဲဂုတ္တုပြည်အရာရှိအပေါင်းတို့နှင့်၊
8 ယောသပ်အိမ်သား၊
အစ်ကိုတို့ အိမ်သား၊ အဘအိမ်သားရှိသမျှ တို့သည်လိုက်ကြ၏။ သူငယ်တို့နှင့်
သိုးနွားများကိုသာ၊ ဂေါရှင်ပြည်၌ ကျန်ရစ်စေကြ၏။
9 ထိုသို့လျှင်
ရထားများ၊ မြင်းစီးသူရဲများတည်းဟူသော အလွန်များစွာသော အလုံးအရင်းတို့သည်
ယောသပ်နှင့်တကွ လိုက်သွားကြ၏။
10 ယော်ဒန်မြစ်နားမှာ
အာတဒ်ကောက်နယ် တလင်းသို့ရောက်သောအခါ၊ အလွန်ကြီးစွာသော ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို
ပြုကြပြန်၏။ ယောသပ်သည် မိမိအဘကြောင့် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံးငိုကြွေးမြည် တမ်းခြင်း
ကိုပြုလေ၏။
11 ထိုသို့အာတဒ်ကောက်နယ်တလင်း၌
ပြုသော ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို၊ ထိုပြည်သား ခါနာန်လူတို့သည် မြင်လျှင်၊
အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ပြင်းစွာ ငိုကြွေးမြည်တမ်း ပါသည်တကားဟုဆိုကြ၏။ ထိုကြောင့်
ယော်ဒန်မြစ်နား မှာရှိသော ထိုအရပ်ကို၊ အဗေလမိဇရိမ်ဟူ၍ သမုတ်ကြသတည်း။
12 ယာကုပ်သားတို့သည်၊
အဘမှာထားသည် အတိုင်း ပြုကြ၏။
13 ခါနာန်ပြည်သို့
ဆောင်သွား၍၊ အာဗြဟံသည် ကိုယ်ပိုင်သောသင်္ချိုင်းဘို့၊ ဟိတ္တိအမျိုးသား ဧဖရုန်၌
ဝယ်သော မံရေမြို့ရှေ့၊ မပ္ပေလလယ်ပြင်တွင်ရှိသော မြေတွင်း၌ သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။
14 ယောသပ်သည်
အဘကိုသင်္ဂြိုဟ်ပြီးလျှင်၊ အစ်ကိုများမှစ၍ မသာလိုက်လာသောသူအပေါင်းတို့နှင့် တကွ၊
အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်လေ၏။
15 ယောသပ်အစ်ကိုတို့သည်
အဘသေသည်ကို သိမြင်လျှင်၊ ငါတို့ကို ယောသပ်သည် အငြိုးထားကောင်း ထားလိမ့်မည်။
ငါတို့သည် အထက်က သူ့ကို ညှဉ်းဆဲသောကြောင့်၊ ငါတို့အား ဧကန်အမှန်ပြန်၍ ညှဉ်းဆဲ
လိမ့်မည်ဟု စိုးရိမ်လျက်၊
16 သူ့ထံသို့တမန်ကိုစေလွှတ်၍၊
ကိုယ်တော် အစ်ကိုတို့သည် မကောင်းသောအမှုကို ကိုယ်တော်အား ပြုမိ၍၊
17 ကိုယ်တော်ကို
ပြစ်မှားသောအပြစ်ကို လွှတ်တော်မူပါဟု၊ ကိုယ်တော်အား ကြားလျှောက်ရမည် အကြောင်း၊
ခမည်းတော်မသေမှီ ကျွန်တော်တို့ကို မှာထားခဲ့သည်ဖြစ်၍၊ ယခုတွင် ခမည်းတော်၏
ဘုရားသခင်ကျွန်တို့၏ အပြစ်ကိုလွှတ်တော်မူပါဟု လျှောက်ကြ၏။ ထိုသို့
လျှောက်ကြသောအခါ၊ ယောသပ်သည် မျက်ရည်ကျလေ၏။
18 အစ်ကိုတို့သည်လည်းဝင်၍
ယောသပ်ရှေ့မှာ ပြပ်ဝပ်လျက်၊ ကျွန်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန် ဖြစ်ကြပါသည်ဟု
လျှောက်ကြ၏။
19 ယောသပ်ကလည်း၊
မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင် ကိုယ်စားဖြစ်သလော။
20 သင်တို့သည်
ကျွန်ုပ်ကို ညှဉ်းဆဲမည်ကြံကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် ယနေ့ဖြစ်သည်အတိုင်း၊ လူများ
အသက်ချမ်းသာစေခြင်းငှါ ကျေးဇူးပြုမည် ကြံတော်မူ၏။
21 ထိုကြောင့်၊
မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ သင်တို့နှင့် သူငယ်များကို ကျွန်ုပ်ကျွေးမွေးမည်ဟုဆိုလျက်၊
သူတို့ကို နှစ်သိမ့် စေ၍ မေတ္တာစကားကို ပြောလေ၏။
22 ထိုသို့ယောသပ်သည်
မိမိအဘ၏ အမျိုးသားတို့နှင့် အဲဂုတ္တုပြည်၌နေ၍၊ အသက်တရာတဆယ်ကိုမှီ၏။
23 ဧဖရိမ်၏မြေးကို
မြင်ရ၏။ မနာရှေ၏သား၊ မာဓိရ၏သားသမီးတို့ကိုလည်း မိမိဒူးပေါ်မှာ မွေးစားရ၏။
24 ယောသပ်ကလည်း၊
ကျွန်ုပ်သေတော့မည်။ အကယ်စင်စစ်ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို အကြည့် အရှုကြွလာတော်မူမည်။
အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့အား ကျိန်ဆိုတော်မူသောပြည်သို့၊ ဤပြည်မှ ဆောင်သွား
တော်မူမည်ဟု အစ်ကိုတို့အားဆို၏။
25 တဖန်တုံ၊
အကယ်စင်စစ် ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို အကြည့်အရှုကြွလာတော်မူမည်။ ကျွန်ုပ်အရိုး
တို့ကို ဤအရပ်မှ ယူသွားရမည်ဟူ၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို ကျိန်ဆိုစေ၏။
26 ထိုသို့ယောသပ်သည်
အသက်တရာတဆယ်ရှိသော် အနိစ္စရောက်လေ၏။ အလောင်ကိုကား၊ နံ့သာမျိုး နှင့်
ပြင်ဆင်ပြီးလျှင် အဲဂုတ္တုပြည်၌ တလားနှင့်ထားကြလေ၏။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၅၀:၁-၃ ကျမ်းပိုဒ်သည်
ယောသပ်၏ဝမ်းနည်းခြင်းကို အာရုံစိုက်ပြီး ညီအစ်ကိုများအကြောင်း တိတ်ဆိတ်ထားသည်။
သင်္ဂြိုဟ်ပြင်ဆင်ခြင်း။ ယာကုပ်သည် အီဂျစ်မင်းမျိုးမင်းနွယ်များကဲ့သို့
ဆက်ဆံခံရပြီး၊ ယောသပ်၏မိသားစုအပေါ် အလေးထားမှုကို ဖော်ပြသည်။ အီဂျစ်ဘာသာတွင်
နောက်ဘဝခရီးကို ကူညီရန် ရုပ်ကြွင်းကို သင်္ဂြိုဟ်ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။ ရက်ပေါင်း
လေးဆယ် … ရက်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်။ သင်္ဂြိုဟ်ပြင်ဆင်ရန် ရက်ပေါင်းလေးဆယ်ပြီးနောက်၊
ဝမ်းနည်းခြင်းကာလ ရက်ပေါင်းသုံးဆယ်ရှိသည် (တော. ၂၀:၂၉၊ တရား ၃၄:၈)။
50:1–3 The text focuses on the
pain of Joseph and keeps silent about the brothers. embalm. Jacob is treated
the same way as Egyptian nobility, marking the high regard for Joseph’s family.
Egyptian religion required embalming the corpse in order to assist the afterlife
journey. Forty days … seventy days. The forty days of embalming are followed by
a thirty-day period of mourning (Num. 20:29; Deut. 34:8).
၅၀:၄-၁၄ ဖာရိုမင်းကြီးထံမှ
ယာကုပ်ကို ခါနာန်ပြည်တွင် သင်္ဂြိုဟ်ရန် ခွင့်ပြုချက်ရရှိပြီးနောက်၊ ယောသပ်၊
သူ၏ညီအစ်ကိုများနှင့် ဖာရိုမင်းကြီး၏အရာရှိအားလုံးသည် ယာကုပ်ကို
သင်္ဂြိုဟ်ရန်အတွက် ခါနာန်ပြည်သို့ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။ ခါနာန်ပြည်တွင်
သင်္ဂြိုဟ်ရန်လိုအပ်ကြောင်း ယောသပ်၏ရှင်းပြချက် (အခန်းကဏ္ဍ ၅
“ကိုယ်တိုင်တူးထားသောသင်္ချိုင်းဂူ”) သည် အီဂျစ်လူမျိုးမည်သူမဆို နားလည်နိုင်သောပုံစံဖြင့်
ဖော်ပြထားသည်။
50:4–14 After receiving
Pharaoh’s permission to bury Jacob in Canaan, Joseph, his brothers, and “all”
of Pharaoh’s officials traveled to Canaan for the burial of Jacob. Joseph’s
explanation for the need of a burial in Canaan (v. 5 “grave which I dug for
myself”) is stated in a way it could be understood by any Egyptian.
၅၀:၉ ရထားများနှင့်
မြင်းစီးသူရဲများ။ နောက်ပိုင်းတွင်
ထွက်မြောက်ရာဇဝင်ဇာတ်လမ်းတွင် အလားတူစကားလုံးများကို အသုံးပြုထားသည် (ထွက်. ၁၄:၉၊ ၁၇-၁၈၊ ၂၃၊ ၂၆၊ ၂၈)။
50:9 chariots and horsemen.
The later story of the exodus uses similar language (Ex. 14:9, 17–18, 23, 26,
28).
၅၀:၁၀ ရက်ခုနစ်ရက်။ ဣသရေလထုံးတမ်းတွင်
အသွင်ပြောင်းကာလဖြစ်ပြီး (ထွက်. ၁၂:၁၅၊ ၂၉:၃၀၊ ၃၅၊ ၃၇၊ ဝတ်.
၁၃:၄၊ ၅၊ ၁၄:၈)၊
ဝမ်းနည်းခြင်းထုံးတမ်းများနှင့် မကြာခဏဆက်စပ်သည် (၁ ရှမွေလ ၃၁:၁၃၊ ယောဘ
၂:၁၃)။
50:10 seven days.
Time of transition in Israelite ritual (Ex. 12:15; 29:30, 35, 37; Lev. 13:4, 5;
14:8), often connected to mourning rites (1 Sam. 31:13; Job 2:13).
၅၀:၁၅-၂၁ ကြင်နာစွာပြောဆိုသည်။ စကားလုံးအတိုင်း
ဆိုလျှင် “သူသည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးသို့ ပြောဆိုသည်” (၃၄:၃ ကိုကြည့်ပါ)။
လူသားများအကြား စစ်မှန်သောခွင့်လွှတ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ခွင့်လွှတ်ခြင်းဖြင့်
မောင်းနှင်သည် (ဧ ၄:၃၂)။
50:15–21 spoke kindly.
Literally, “he spoke to their hearts” (see 34:3). True forgiveness among human
beings is driven by divine forgiveness (Eph. 4:32).
၅၀:၂၂-၂၆ အာဗြဟံ
(သက်တမ်း ၁၇၅ နှစ်၊ ၂၅:၇) မှ ယောသပ် (သက်တမ်း
၁၁၀ နှစ်) အထိ ဘိုးဘေးများ၏သက်တမ်းလျော့နည်းလာမှုကို သတိပြုပါ။ သူသည်
ယာကုပ်ကဲ့သို့ သင်္ဂြိုဟ်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ဂုဏ်ပြုသောသင်္ချိုင်းတွင်
သင်္ဂြိုဟ်ခံရသည်။
50:22–26 Note the decreasing
longevity of the patriarchs from Abraham (175 years; 25:7) to Joseph (110
years). He receives embalmment and honorable burial as had Jacob.
No comments:
Post a Comment