ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂

 

အခန်းကြီး - ၂ 

ထိုသို့ ကောင်းကင်မြေကြီးနှင့်တကွ ခပ်သိမ်းသော တန်ဆာတို့သည် ပြီးစီးလျက်ရှိကြ၏။
² သတ္တမနေ့ရက်ရောက်လျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းသောအမှုကို လက်စသတ်တော်မူခဲ့ပြီးသည် ဖြစ်၍၊ ဖန်ဆင်းသမျှသော အမူအရာတို့သည် ပြီးစီးပြီးမှ၊ ထိုသတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။
³ ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသော ထိုအမူအရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေ တော်မူ၏။
⁴ ဤအကြောင်းအရာကား၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ သောနေ့၊ ဖန်ဆင်းရာကာလ၌ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မူလအတ္ထုပတ္တိပေတည်း။
⁵ မြေ၌ လယ်ယာပျိုးပင်မပေါက်မှီ၊ လယ်ယာ၌ စပါးပင်မကြီးပွားမှီ၊ အပင်ရှိသမျှတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် မြေပေါ်၌ မိုဃ်းကိုရွာစေတော်မမူသေး။ မြေ၌လုပ်သော လူလည်း မရှိသေးသည်ဖြစ်၍၊
⁶ မြေမှအခိုးအငွေ့ထွက်သဖြင့် မြေတပြင်လုံးကို စိုစေလေ၏။
⁷ ထိုနောက်၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် မြေမှုန့်ဖြင့် လူကို ဖန်ဆင်း၍၊ သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဇိဝအသက်ကို မှုတ်တော်မူလျှင်၊ လူသည် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါဖြစ်လေ၏။
⁸ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်သည်လည်း အရှေ့မျက်နှာ၊ ဧဒင်အရပ်၌ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးပြီးလျှင်၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသောလူကို ထိုဥယျာဉ်၌ နေရာချတော်မူ၏။
⁹ ထိုမြေထဲက အဆင်းလှ၍၊ စားဘွယ်ကောင်းသော အပင်အမျိုးမျိုးကို ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင် ပေါက်စေတော်မူ၏။ ထိုဥယျာဉ်အလယ်၌ အသက်ပင်လည်းရှိ၏။ ကောင်းမကောင်းကို သိကျွမ်းရာအပင် လည်းရှိ၏။
¹⁰ ထိုဥယျာဉ်ကို စိုစေလိုသောငှာ မြစ်တမြစ်သည် ဧဒင်အရပ်ထဲကစီးထွက်သဖြင့်၊ ဥယျာဉ်ပြင်မှာ လေးဖြာကွဲ၍ မြစ်မလေးသွယ်ဖြစ်လေ၏။
¹¹ ပဌမမြစ်ကား ဖိရုန်အမည်ရှိ၏။ ထိုမြစ်သည် ရွှေရှိသော ဟာဝိလပြည်နား တရှောက်လုံးကို စီးသွား လေ၏။
¹² ထိုပြည်မှဖြစ်သောရွှေသည် ကောင်းလှ၏။
¹³ ဗဓေလသစ်စေးနှင့် ရှဟံကျောက်လည်းရှိ၏။ ဒုတိယမြစ်ကား ဂိဟုန်အမည်ရှိ၏။ ထိုမြင်သည် ကုရှပြည် နား တရှောက်လုံးကို စီးသွားလေ၏။
¹⁴ တတိယမြစ်ကား ဟိဒကေလအမည်ရှိ၏။ ထိုမြစ်သည် အာရှုရိတိုင်း အရှေ့သို့ စီးသွားလေ၏။ စတုတ္ထမြစ်ကား ဥဖရတ်အမည်ရှိ၏။
¹⁵ ထိုအခါ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူကိုယူ၍ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်စေခြင်းငှါ ထားတော်မူ၏။
¹⁶ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ ကောင်းမကောင်းကို သိကျွမ်းရာအပင်မှတပါး၊ ထိုဥယျာဉ်၌ ရှိသမျှသော အပင်တို့၏အသီးကို သင်သည် စားရသောအခွင့်ရှိ၏။
¹⁷ ထိုအပင်၏ အသီးကိုကား မစားရ။ စားသောနေ့တွင် ဧကန်အမှန်သေရမည်ဟု လူကို ပညက် ထားတော်မူ၏။
¹⁸ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ ယောက်ျားသည် တယောက်တည်းမနေကောင်း၊ သူနှင့်တော်သော အထောက်အမကို သူဘို့ငါလုပ်ဦးမည်ဟု အကြံရှိတော်မူ၏။
¹⁹ ထာဝရရှင်ဘုရားသခင်သည် မြေတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်၊ မိုဃ်းကောင်းကင်ငှက်အပေါင်းတို့ကို မြေဖြင့်ဖန်ဆင်း တော်မူပြီးလျှင်၊ လူသည် အဘယ်သို့ခေါ်ဝေါ်သမုတ်မည်ကို သိခြင်းငှာ၊ လူရှိရာသို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူ၏။ လူသည် လည်း အသက်ရှင်သော သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဝေါ် သမုတ်သည့်အတိုင်း၊ နာမည်အသီးအသီးရှိကြ၏။
²⁰ ထိုသို့လူသည် သားယဉ်အပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ မိုဃ်းကောင်းကင် ငှက်အပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ မိုဃ်းကောင်း ကင်ငှက်အပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ သားရဲအပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ အမည်ပေး၍မှည့်လေ၏။ သို့သော်လည်း လူနှင့်တော် သော အထောက်အမ မပေါ်မရှိသေး၊
²¹ ထိုအခါ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူကို ကြီးသောအိပ်ခြင်းဖြင့် အိပ်စေတော်မူ၍၊ လူသည် အိပ်ပျော်စဉ်၊ နံရိုးတချောင်းကို ဘုရားသခင်ထုတ်ပြီးလျှင်၊ ထိုအရိုးအစားအသားကို စေ့စပ်စေတော်မူ၏။
²² ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူထဲကထုတ်သော နံရိုးဖြင့် လူမိန်းမကိုဖန်ဆင်း၍လူရှိရာသို့ ဆောင်ခဲ့ တော်မူ၏။
²³ လူကလည်း၊ ယခု ဤသူသည်ငါ့အရိုးထဲကအရိုး၊ ငါ့အသားထဲက အသားဖြစ်၏။ လူထဲက ထုတ်သော ကြောင့် သူ့ကိုလူမိန်းမဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်ဟု ဆိုလေ၏။
²⁴ ထိုအကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် ကိုယ်မိဘကို စွန့်၍၊ ကိုယ့်ခင်ပွန်း၌မှီဝဲသဖြင့်၊ ထိုသူတို့သည် တသားတကိုယ်တည်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်။
²⁵ ထိုသူလင်မယားနှစ်ဦးတို့သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ နေ၍၊ ရှက်ကြောက်ခြင်းနှင့်ကင်းလွတ်ကြ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၂:၁ အနှစ်ချုပ်ထုတ်ပြန်ချက်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးမှုနှင့် ၎င်း၏ “ဖြည့်စွမ်းခြင်း” ကို အလေးပေးသည် (၁:၃ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။ ဣသရေလသမိုင်းတွင် အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်များ၏အဆုံးတွင် အလားတူပြီးစီးမှုထုတ်ပြန်ချက်များ ပေါ်ထွက်လာသည် (ဥပမာ၊ တဲတော်ပြီးစီးမှု [ထွက်မြောက်ရာ ၃၉:၃၂၊ ၄၀:၃၃]၊ အနွယ်များအကြား မြေခွဲဝေခြင်း [ယောရှု ၁၉:၅၁])။

2:1 Summary statement, emphasizing the successful completion of the heaven and the earth and its “filling” (see note on 1:3). Similar completion statements appear at the end of important events in Israelite history (e.g., completion of tabernacle [Ex. 39:32; 40:33], the division of the land among the tribes [Josh. 19:51]).

၂:၂-၃ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ပြီးစီးမှုသည် ဥပုသ်နေ့ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေသည်။ သတ္တမနေ့ဥပုသ်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အဆုံးစွန်သောအထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းမှုနှင့် ဆက်သွယ်မှုအတွက် အချိန်နှင့် နေရာပေးသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပင်ပန်းသည်ဟု မဟုတ်ဘဲ (ဟေရှာ ၄၀:၂၈)၊ ဆက်သွယ်မှုကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့် အနားယူသည်။ ဖန်ဆင်းခြင်းနေ့များအနက်၊ ဘုရားသခင်သည် သတ္တမနေ့ကို ထူးခြားစွာ ကောင်းကြီးပေးပြီး သန့်ရှင်းစေသည်၊ ၎င်းသည် အထူးနည်းဖြင့် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သတ္တမနေ့၏ ကောင်းကြီးပေးခြင်းသည် ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေပြီး၊ ၎င်းသည် ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၈-၁၁ တွင် ဥပုသ်ပညတ်အဖြစ် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် ဥပုသ်အနားယူခြင်းသည် ဣသရေလလူမျိုးအား သိနာတောင်တွင် ပေးထားသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များမှ မူလအစမဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းသည် ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးမှုလုပ်ဆောင်ချက်မှ အစပြုသည်။ ဖန်ဆင်းရှင်ခရစ်တော်နှင့် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမှတ်တရအဖြစ် ဥပုသ်နေ့၏ဆက်စပ်မှုအတွက် မဿဲ ၁၂:၈၊ မာကု ၂:၂၈ ကို ကြည့်ပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမှတ်တရအဖြစ် ဥပုသ်နေ့၏ ထာဝရဖြစ်တည်မှုအတွက် ဗျာဒိတ် ၁၄:၇၊ ၁၂၊ ဟေရှာယ ၆၆:၂၂-၂၃ ကို ကြည့်ပါ။

 2:2–3 The completion of creation is closely linked with the creation of the SABBATH. The seventh-day SABBATH is the ultimate culmination of creation as it provides time and space for holiness and communion. God does not rest because He is tired (Is. 40:28), but rather because He cherishes community. Of all the days of creation, God uniquely blessed and sanctified the seventh day, indicating that it belongs to Him in a special way. The blessing of the seventh day is intricately linked to the sanctification of the Sabbath, which reappears in Ex. 20:8–11 as part of the Sabbath command. However, the Sabbath rest does not originate with the divine commandments given to Israel at Mount Sinai. Rather it originates with God’s personal, creative activity during the week of creation. For more on the relationship of Christ as Creator (see note on Gen. 1:3) to the SABBATH as memorial of CREATION, see Matt. 12:8; Mark 2:28. For the permanence of the SABBATH as a memorial of creation, see note on Rev. 14:7, 12; Is. 66:22–23.

၂:၄-၂၅ အခန်း ၁ တွင် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အထွေထွေအကြမ်းဖျဉ်းပြီးနောက်၊ အခန်း ၂ သည် လူသားဖန်ဆင်းခြင်းကို ပိုမိုအနီးကပ်အာရုံစိုက်သည်။ “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး” (၁:၁) မှ “မြေကြီးနှင့်ကောင်းကင်” (၂:၄) သို့ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုပါ။

2:4–25 After the general outline of creation in chap. 1, chap. 2 focuses more closely on the creation of humanity. Note the subtle shift from “the heavens and the earth” (1:1) to “the earth and the heavens” (2:4).

၂:၄ ထာဝရဘုရား။ ဘုရားသခင်၏ ထူးခြားသော ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို လူသားနှင့် (နောက်ပိုင်းတွင်) အာဗြဟံ၏သားစဉ်မြေးဆက်နှင့် အာရုံစိုက်သည့် ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ထပ်မံဖြည့်စွမ်းခြင်း (ထွက် ၃:၁၄-၁၅)။ ကမ္ဘာဦး ၂:၄-၆ သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်တီးမှုလုပ်ဆောင်ချက်မတိုင်မီ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။

2:4 LORD. Additional name for God, focusing upon the unique covenant relationship with humanity and (later on) Abraham’s seed (Ex. 3:14–15). Gen. 2:4–6 describes the status quo prior to God’s creative work.

၂:၇ ဖွဲ့စည်းခြင်း။ ဤကြိယာသည် မြေထိမ်းသမား၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖော်ပြသည် (ဟေရှာ ၂၉:၁၆၊ ယေ ၁၈:၄-၆) နှင့် တမင်ရည်ရွယ်သည်။ လူသား (ဟီဘရူး ’adam) သည် မြေကြီး၏ဖုန်မှ (ဟီဘရူး ’adamah) ဖန်ဆင်းခံရပြီး၊ အခြားခေတ်ပြိုင်ဖန်ဆင်းခြင်းအကောင့်များတွင်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ရုပ်ဝတ္ထုမှ မဟုတ်ပေ။ သူသေသောအခါ ဖုန်မှုန့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမည် (က ၃:၁၉)။ ဘုရားသခင်၏ အသက်ပေးသော အသက်ရှူသွင်းမှုသည် လူသားကို ဖုန်မှုန့်မှ ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသော သတ္တဝါအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် အမြဲတမ်းမှီခိုနေရသည် (ယောဘ ၂၇:၃)။ လူသားဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆-၂၇ ကို ကြည့်ပါ။ အသက်ရှင်သောသတ္တဝါ။ ၎င်းသည် “ဝိညာဉ်” ထက် မှန်ကန်သော နားလည်မှုဖြစ်သည်။ ဟီဘရူးစကားလုံး “သတ္တဝါ” သည် အသက် သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုလိုပြီး၊ ထာဝရသီးခြားဖြစ်တည်မှုကို မဆိုလိုပေ။ သမ္မာကျမ်းစာတွင်၊ လူတို့သည် ဝိညာဉ်များမဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်များ/သတ္တဝါများ/ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် အသက်နှင့်သေခြင်းဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးမှုတွင် တသမတ်တည်းရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီး၏ဒြပ်စင်များမှ လူသားကို ဖွဲ့စည်းပြီး အသက်ရှူသွင်းပေးသောအခါ အသက်ရှင်လာသည်ဆိုလျှင်၊ သေခြင်းသည် ၎င်း၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (ဒေ ၁၂:၇)။ သေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အသက်ရှူသွင်းမှုနှင့် မြေကြီး၏ဒြပ်စင်များ၏ ဆက်စပ်မှုကို ဖျက်ဆီးပြီး၊ အသက်ရှင်သောသတ္တဝါအဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်သည် ရပ်တန့်သွားသည်။ သေခြင်း၏သဘောသဘာဝအတွက် ဆာလံ ၁၁၅:၁၇၊ ၁၄၆:၄၊ ဒံယေလ ၁၂:၂၊ ယောဟန် ၁၁:၁၁-၁၄၊ ၁ သက်သာလောနှိတ်ဩ၀ါဒစာ ၄:၁၃-၁၄ ကို ကြည့်ပါ။

 2:7 formed. Verb denotes the action of a potter (Is. 29:16; Jer. 18:4–6) and is deliberate. Man (Hebrew ’adam) is created from the dust of the earth (Hebrew ’adamah) and not from divine matter as in other contemporary creation accounts. He will return to dust when he dies (Gen. 3:19). The divine life-giving breath of God transforms man from dust to a creature made in the image of God and continually dependent on God (Job 27:3). For more on the CREATION of humanity, see Gen. 1:26–27. living being. This is a correct understanding, rather than “soul.” The Hebrew word for “being” means life or person, not some eternal separate entity. In the Bible, people do not have souls, but are souls/beings/persons. The Bible is consistent in its discussion of life and death. If life came when God formed humans from the elements of the earth and breathed life into them, death is described as the exact opposite (see Eccl. 12:7). Death unravels the association of God’s breath with the elements of the earth, and the person as living being ceases to exist. For more on the nature of DEATH, see Ps. 115:17; 146:4; Dan. 12:2; John 11:11–14; 1 Thess. 4:13–14.

၂:၈ ဥယျာဉ်။ ဟီဘရူးဝေါဟာရသည် “ဝိုင်းပတ်၍ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ခြံစည်းရိုးဖြင့်ကာရံခြင်း၊ ကာကွယ်ခြင်း” ဟူသော အမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဥယျာဉ်သည် ဖန်ဆင်းထားသော စည်းမျဉ်းနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို မြင်သာစေသော နေရာတစ်ခုကို သတ်မှတ်သည်။ ၎င်းသည် တဲတော်တွင် နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်စားပြုခံရသော တဲတော်ဥယျာဉ်လည်းဖြစ်သည်။ တဲတော်နှင့် ဥယျာဉ်နှစ်ခုစလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားအကြား တွေ့ဆုံရာနေရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည်။ ဧဒင်။ ဤဝေါဟာရသည် “ပျော်ရွှင်မှု၊ အာမေဋိတ်” ဟူသော အမြစ်မှ ဖြစ်ပေါ်လာဖွယ်ရှိသည်။ ဥယျာဉ်၏ဖော်ပြချက် (ငယ် ၁၀-၁၄) သည် ခမ်းနားသောသစ်ပင်များနှင့် ရေပေါများမှုကို ဖော်ပြပြီး၊ စာဖတ်သူများသိထားပြီးသား ပထဝီဝင်နှင့် ဆက်စပ်သည်။

2:8 garden. Hebrew term comes from a root meaning “to be enclosed, fenced off, protected.” The garden marks off a space where created order and harmony is visible. It is also a temple-garden, which was later represented in the tabernacle. Both the tabernacle and the garden serve as a meeting place between God and humanity. Eden. Term originates possibly from a root denoting “pleasure, delight.” The description of the garden (vv. 10–14) suggests majestic trees and abundant water, and links it to geography already known to the readers.

၂:၉  ဥယျာဉ်ထဲတွင် သစ်ပင်များစွာရှိသည်အနက် အထူးအရေးပါသော သစ်ပင်နှစ်ပင်ရှိသည်။ အသက်သစ်ပင်သည် ကျမ်းစာတွင် အကြိမ်များစွာ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည် (သု ၃:၁၈၊ ၁၁:၃၀၊ ၁၃:၁၂၊ ၁၅:၄၊ ဗျာ ၂:၇၊ ၂၂:၁–၂၊ ၁၄၊ ၁၉)။ ကောင်းမှုနှင့်မကောင်းမှုဆိုင်ရာ အသိပညာသစ်ပင်သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂–၃ တွင်သာ ဖော်ပြထားသည်။ အသိပညာဆိုသည်မှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ ခွဲခြားသိမြင်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းသည်။

2:9 Among the abundant trees of the garden, two are highly significant. The tree of life reappears several times in Scripture (Prov. 3:18; 11:30; 13:12; 15:4; Rev. 2:7; 22:1–2, 14, 19) while the tree of the knowledge of good and evil is mentioned only in Gen. 2–3. Knowledge refers to moral or ethical discernment and experience, not intellectual prowess.

၂:၁၅ လူသားကို ဥယျာဉ်ထဲတွင် နှစ်မျိုးသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထားရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ဥယျာဉ်ကို “စောင့်ရှောက်ရန်” သို့မဟုတ် လုပ်ကိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ အလုပ်သည် အပြစ်မဖြစ်မီကတည်းက ဘုရားပေးသောလက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း အရေးပါသောအယူအဆကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။ ဤဝေါဟာရသည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု (ထွက် ၃:၁၂) နှင့် တဲတော် (ထွက် ၃၈:၂၁၊ တော ၃:၁၀) နှင့်လည်း ဆက်စပ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ လူသည် ဥယျာဉ်ကို “စောင့်ထိန်း” ရန် သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ၊ ဤကြိယာနှစ်ခုစလုံးသည် လေဝိလူတို့၏တာဝန်များဖော်ပြရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည် (တော ၃:၇–၈၊ ၁၈:၇)။

2:15 Humanity is put into the garden for a twofold purpose: first, it is to “tend” or work the garden, highlighting the important concept that work is a divine gift and not a punishment which occurred after sin. The term is also associated with worship (Ex. 3:12) and the tabernacle (Ex. 38:21; Num. 3:10). Second, man is to “keep” or guard the garden. Interestingly, both verbs occur in the description of the Levitical duties (Num. 3:7–8; 18:7).

၂:၁၇ လုပ်ကိုင်ရန်နှင့် စောင့်ထိန်းရန် အပြုသဘောဆောင်သောအမိန့်ပြီးနောက် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅)၊ လူ၏ ဖြည့်နာမှုကို စမ်းသပ်သည့် တားမြစ်အမိန့်ဆက်လက်လာသည်။

2:17 After the affirmative command of working and guarding (v. 15), follows the prohibitive command, testing human obedience.

၂:၁၈–၂၂ အခန်းကဏ္ဍ ၁၈ တွင် “မကောင်း” ဟူသော အံ့အားသင့်ဖွယ်သုံးစွဲမှုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် မပြီးပြတ်သေးကြောင်းနှင့် လူသားအတွက် မိတ်ဖက်ဖြစ်မှု၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးသည်။

2:18–22 The surprising use of “not good” in v. 18 emphasizes that creation was not yet completed and stresses the vital importance of companionship for humans.

၂:၂၃–၂၄ “လူ” (အိရှ်) နှင့် “မိန်းမ” (အိရှဟ်) အကြား ရင်းနှီးသောဆက်နွယ်မှုကို ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် အသံထွက်ဆင်တူမှုဖြင့် ဖော်ပြသည်။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် လူသားတည်ရှိမှု၏ လုံးဝအသစ်သောယူနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။ တွယ်ကပ်ရန်။ ရင်းနှီးသောစည်းလုံးညီညွတ်မှုကို အလေးပေးပြီး လိင်ဆက်ဆံမှုထက် ကျော်လွန်သည်။ ဤဝေါဟာရသည် ပဋိညာဉ်များ (တရား၁၀:၂၀၊ ယောရှု ၂၃:၈၊ ၁၂) ၏ အကြောင်းအရာတွင် ပေါ်ထွက်ပြီး မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာစောင့်သိမှုကို မှတ်သားသည် (ရုသ ၁:၁၄)။

2:23–24 The close link between “man” (’ish) and “woman” (’ishah) is expressed by the similarity of the sounds in the Hebrew words. Marriage creates a completely new unit of human existence. be joined. Emphasizes the close unity and goes beyond the sexual union. The term appears in the context of covenants (Deut. 10:20; Josh. 23:8, 12) and marks uncompromising loyalty (Ruth 1:14).

၂:၂၅ အဝတ်မပါ။ ဤအခန်းကဏ္ဍသည် အခန်း ၃ သို့ အရေးပါသော တံတားတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် လူသားသည် ရုတ်တရက် အဝတ်မပါခြင်း၏ ရှက်ကြောက်မှုကို ခံစားရမည် (အခန်းကဏ္ဍ ၃:၁ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

2:25 naked. This verse functions as an important bridge to chap. 3 where humanity will suddenly feel the shame of nakedness (see note on 3:1).