ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂

 

အခန်းကြီး - ၂ 

ထိုသို့ ကောင်းကင်မြေကြီးနှင့်တကွ ခပ်သိမ်းသော တန်ဆာတို့သည် ပြီးစီးလျက်ရှိကြ၏။
² သတ္တမနေ့ရက်ရောက်လျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းသောအမှုကို လက်စသတ်တော်မူခဲ့ပြီးသည် ဖြစ်၍၊ ဖန်ဆင်းသမျှသော အမူအရာတို့သည် ပြီးစီးပြီးမှ၊ ထိုသတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။
³ ထိုသတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖန်ဆင်းပြုပြင်တော်မူသော ထိုအမူအရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးသောကြောင့် ထိုနေ့ရက်၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေ တော်မူ၏။
⁴ ဤအကြောင်းအရာကား၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ သောနေ့၊ ဖန်ဆင်းရာကာလ၌ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မူလအတ္ထုပတ္တိပေတည်း။
⁵ မြေ၌ လယ်ယာပျိုးပင်မပေါက်မှီ၊ လယ်ယာ၌ စပါးပင်မကြီးပွားမှီ၊ အပင်ရှိသမျှတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထိုအခါ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် မြေပေါ်၌ မိုဃ်းကိုရွာစေတော်မမူသေး။ မြေ၌လုပ်သော လူလည်း မရှိသေးသည်ဖြစ်၍၊
⁶ မြေမှအခိုးအငွေ့ထွက်သဖြင့် မြေတပြင်လုံးကို စိုစေလေ၏။
⁷ ထိုနောက်၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် မြေမှုန့်ဖြင့် လူကို ဖန်ဆင်း၍၊ သူ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဇိဝအသက်ကို မှုတ်တော်မူလျှင်၊ လူသည် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါဖြစ်လေ၏။
⁸ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်သည်လည်း အရှေ့မျက်နှာ၊ ဧဒင်အရပ်၌ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုးပြီးလျှင်၊ ဖန်ဆင်းတော်မူသောလူကို ထိုဥယျာဉ်၌ နေရာချတော်မူ၏။
⁹ ထိုမြေထဲက အဆင်းလှ၍၊ စားဘွယ်ကောင်းသော အပင်အမျိုးမျိုးကို ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင် ပေါက်စေတော်မူ၏။ ထိုဥယျာဉ်အလယ်၌ အသက်ပင်လည်းရှိ၏။ ကောင်းမကောင်းကို သိကျွမ်းရာအပင် လည်းရှိ၏။
¹⁰ ထိုဥယျာဉ်ကို စိုစေလိုသောငှာ မြစ်တမြစ်သည် ဧဒင်အရပ်ထဲကစီးထွက်သဖြင့်၊ ဥယျာဉ်ပြင်မှာ လေးဖြာကွဲ၍ မြစ်မလေးသွယ်ဖြစ်လေ၏။
¹¹ ပဌမမြစ်ကား ဖိရုန်အမည်ရှိ၏။ ထိုမြစ်သည် ရွှေရှိသော ဟာဝိလပြည်နား တရှောက်လုံးကို စီးသွား လေ၏။
¹² ထိုပြည်မှဖြစ်သောရွှေသည် ကောင်းလှ၏။
¹³ ဗဓေလသစ်စေးနှင့် ရှဟံကျောက်လည်းရှိ၏။ ဒုတိယမြစ်ကား ဂိဟုန်အမည်ရှိ၏။ ထိုမြင်သည် ကုရှပြည် နား တရှောက်လုံးကို စီးသွားလေ၏။
¹⁴ တတိယမြစ်ကား ဟိဒကေလအမည်ရှိ၏။ ထိုမြစ်သည် အာရှုရိတိုင်း အရှေ့သို့ စီးသွားလေ၏။ စတုတ္ထမြစ်ကား ဥဖရတ်အမည်ရှိ၏။
¹⁵ ထိုအခါ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူကိုယူ၍ ဧဒင်ဥယျာဉ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်စေခြင်းငှါ ထားတော်မူ၏။
¹⁶ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ ကောင်းမကောင်းကို သိကျွမ်းရာအပင်မှတပါး၊ ထိုဥယျာဉ်၌ ရှိသမျှသော အပင်တို့၏အသီးကို သင်သည် စားရသောအခွင့်ရှိ၏။
¹⁷ ထိုအပင်၏ အသီးကိုကား မစားရ။ စားသောနေ့တွင် ဧကန်အမှန်သေရမည်ဟု လူကို ပညက် ထားတော်မူ၏။
¹⁸ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ ယောက်ျားသည် တယောက်တည်းမနေကောင်း၊ သူနှင့်တော်သော အထောက်အမကို သူဘို့ငါလုပ်ဦးမည်ဟု အကြံရှိတော်မူ၏။
¹⁹ ထာဝရရှင်ဘုရားသခင်သည် မြေတိရစ္ဆာန်တို့နှင့်၊ မိုဃ်းကောင်းကင်ငှက်အပေါင်းတို့ကို မြေဖြင့်ဖန်ဆင်း တော်မူပြီးလျှင်၊ လူသည် အဘယ်သို့ခေါ်ဝေါ်သမုတ်မည်ကို သိခြင်းငှာ၊ လူရှိရာသို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူ၏။ လူသည် လည်း အသက်ရှင်သော သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ဝေါ် သမုတ်သည့်အတိုင်း၊ နာမည်အသီးအသီးရှိကြ၏။
²⁰ ထိုသို့လူသည် သားယဉ်အပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ မိုဃ်းကောင်းကင် ငှက်အပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ မိုဃ်းကောင်း ကင်ငှက်အပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ သားရဲအပေါင်းတို့ကို၎င်း၊ အမည်ပေး၍မှည့်လေ၏။ သို့သော်လည်း လူနှင့်တော် သော အထောက်အမ မပေါ်မရှိသေး၊
²¹ ထိုအခါ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူကို ကြီးသောအိပ်ခြင်းဖြင့် အိပ်စေတော်မူ၍၊ လူသည် အိပ်ပျော်စဉ်၊ နံရိုးတချောင်းကို ဘုရားသခင်ထုတ်ပြီးလျှင်၊ ထိုအရိုးအစားအသားကို စေ့စပ်စေတော်မူ၏။
²² ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် လူထဲကထုတ်သော နံရိုးဖြင့် လူမိန်းမကိုဖန်ဆင်း၍လူရှိရာသို့ ဆောင်ခဲ့ တော်မူ၏။
²³ လူကလည်း၊ ယခု ဤသူသည်ငါ့အရိုးထဲကအရိုး၊ ငါ့အသားထဲက အသားဖြစ်၏။ လူထဲက ထုတ်သော ကြောင့် သူ့ကိုလူမိန်းမဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သည်ဟု ဆိုလေ၏။
²⁴ ထိုအကြောင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် ကိုယ်မိဘကို စွန့်၍၊ ကိုယ့်ခင်ပွန်း၌မှီဝဲသဖြင့်၊ ထိုသူတို့သည် တသားတကိုယ်တည်း ဖြစ်ရလိမ့်မည်။
²⁵ ထိုသူလင်မယားနှစ်ဦးတို့သည် အဝတ်မဝတ်ဘဲ နေ၍၊ ရှက်ကြောက်ခြင်းနှင့်ကင်းလွတ်ကြ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၂:၁ အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးစေခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ကို “ဖြည့်စွမ်းခြင်း” ကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (၁:၃ ၏ အနက်ဖွင့်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ဣသရေလသမိုင်းတွင် အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်များ ပြီးဆုံးသည့်အခါ အလားတူ ပြီးစီးမှုဖော်ပြချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည် (ဥပမာ၊ တဲတော်ပြီးစီးခြင်း [ထွက်၊ ၃၉:၃၂၊ ၄၀:၃၃]၊ အမျိုးအနွယ်များအကြား မြေကို ခွဲဝေပေးခြင်း [ယောရှု၊ ၁၉:၅၁])။

၂:၂-၃ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ပြီးစီးမှုသည် ဥပုသ်နေ့ကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသည်။ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့သည် သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းအတွက် အချိန်နှင့် နေရာကို ပေးစွမ်းသောကြောင့် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အဆုံးစွန်သော အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ပင်ပန်းသောကြောင့် အနားယူခြင်းမဟုတ် (ဟေရှာ၊ ၄၀:၂၈)၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့် အနားယူခြင်းဖြစ်သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ နေ့ရက်အားလုံးအနက် သတ္တမနေ့ကို ဘုရားသခင်သည် ထူးခြားစွာ ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့သည် အထူးနည်းလမ်းဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သတ္တမနေ့ကို ကောင်းကြီးပေးခြင်းသည် ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေပြီး၊ ဥပုသ်ပညတ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် ထွက်၊ ၂၀:၈-၁၁ တွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဥပုသ်နေ့၌ အနားယူခြင်းသည် သိနာတောင်ပေါ်တွင် ဣသရေလလူမျိုးအား ပေးအပ်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များမှ စတင်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုအစား ဖန်ဆင်းခြင်းရက်သတ္တပတ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ပိုင်ဖန်တီးမှုလုပ်ဆောင်ချက်မှ စတင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူခြင်းနှင့် (က၊ ၁:၃ ၏ အနက်ဖွင့်ချက်ကို ကြည့်ပါ) ဖန်ဆင်းခြင်းအမှတ်တရအဖြစ် ဥပုသ်နေ့၏ ဆက်နွယ်မှုအကြောင်းကို မ၊ ၁၂:၈၊ မာ၊ ၂:၂၈ တွင် ကြည့်ပါ။ ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမှတ်တရအဖြစ် ဥပုသ်နေ့ အစဉ်အမြဲတည်ရှိခြင်းအကြောင်းကို ဗျာ၊ ၁၄:၇၊ ၁၂၊ ဟေရှာ၊ ၆၆:၂၂-၂၃ ၏ အနက်ဖွင့်ချက်တွင် ကြည့်ပါ။

၂:၄-၂၅ အခန်း ၁ တွင် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ယေဘုယျအကြမ်းဖျဉ်းကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ အခန်း ၂ သည် လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအပေါ် ပိုမိုနီးကပ်စွာ အာရုံစိုက်ထားသည်။ “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး” (၁:၁) မှ “မြေကြီးနှင့်ကောင်းကင်” (၂:၄) သို့ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုပါ။

၂:၄ — ထာဝရဘုရား။ လူသားတို့နှင့်၊ နောက်ပိုင်းတွင် အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်နှင့် ထူးခြားသော ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို အလေးပေးဖော်ပြသော ဘုရားသခင်၏ ထပ်ဆင့်အမည်ဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၃:၁၄-၁၅)။ က၊ ၂:၄-၆ သည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်တီးမှုလုပ်ဆောင်ချက် မပြုမီရှိသော အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။

၂:၇ — ဖွဲ့စည်းခြင်း။ ဤကြိယာသည် အိုးထိန်းသမား၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖော်ပြပြီး (ဟေရှာ၊ ၂၉:၁၆၊ ယေ၊ ၁၈:၄-၆) တမင်ရည်ရွယ်၍ ပြုလုပ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူသား (ဟေဗြဲ ’adam) သည် မြေကြီး၏ဖုန်မှ (ဟေဗြဲ ’adamah) ဖန်ဆင်းခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုခေတ်က အခြားဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းများတွင် တွေ့ရသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ ရုပ်ဝတ္ထုမှ ဖန်ဆင်းခံရခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူသေသောအခါ မြေမှုန့်သို့ ပြန်သွားလိမ့်မည် (က၊ ၃:၁၉)။ ဘုရားသခင်၏ အသက်ပေးသော အသက်ရှူသွင်းခြင်းသည် လူသားကို မြေမှုန့်မှ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်နှင့်အညီ ဖန်ဆင်းခံရသော သတ္တဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် အစဉ်မပြတ် မှီခိုနေရသူဖြစ်စေသည် (ယောဘ၊ ၂၇:၃)။ လူသားမျိုးနွယ်ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် က၊ ၁:၂၆-၂၇ ကို ကြည့်ပါ။ အသက်ရှင်သောသတ္တဝါ။ “ဝိညာဉ်” ဟု နားလည်ခြင်းထက် ဤအဓိပ္ပာယ်သည် မှန်ကန်သော နားလည်မှုဖြစ်သည်။ “သတ္တဝါ” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် အသက် သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆိုလိုပြီး ထာဝရသီးခြားတည်ရှိသော အရာတစ်ခုကို မဆိုလိုပါ။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် လူတို့၌ ဝိညာဉ်များရှိသည်ဟု မဆိုဘဲ၊ လူတို့ကိုယ်တိုင်သည် ဝိညာဉ်များ၊ သတ္တဝါများ၊ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် အသက်နှင့် သေခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးရာတွင် တသမတ်တည်းရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီး၏ဒြပ်စင်များမှ လူသားကို ဖွဲ့စည်းပြီး သူ့ထဲသို့ အသက်ကို မှုတ်သွင်းပေးသောအခါ အသက်ရှင်လာခဲ့လျှင်၊ သေခြင်းသည် ထိုအရာ၏ အတိအကျဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ဒေ၊ ၁၂:၇)။ သေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှူသွင်းခြင်းနှင့် မြေကြီး၏ဒြပ်စင်များအကြား ဆက်နွယ်မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်ပြီး၊ အသက်ရှင်သောသတ္တဝါအဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်သည် တည်ရှိခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားသည်။ သေခြင်း၏သဘောသဘာဝ အကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် ဆာ၊ ၁၁၅:၁၇၊ ၁၄၆:၄၊ ဒံ၊ ၁၂:၂၊ ယော၊ ၁၁:၁၁-၁၄၊ ၁သက်၊ ၄:၁၃-၁၄ ကို ကြည့်ပါ။

၂:၈ — ဥယျာဉ်။ ဟေဗြဲဝေါဟာရသည် “ဝိုင်းရံထားခြင်း၊ ခြံစည်းရိုးခတ်ထားခြင်း၊ ကာကွယ်ထားခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် အမြစ်စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဥယျာဉ်သည် ဖန်ဆင်းထားသော အစီအစဉ်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုကို မြင်တွေ့နိုင်သည့် နေရာတစ်ခုကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် တဲတော်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော တဲတော်ဥယျာဉ်လည်း ဖြစ်သည်။ တဲတော်နှင့် ဥယျာဉ်နှစ်ခုစလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့အကြား တွေ့ဆုံရာနေရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဧဒင်။ ဤဝေါဟာရသည် “ပျော်ရွှင်မှု၊ မွေ့လျော်မှု” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြသည့် အမြစ်စကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာဖွယ်ရှိသည်။ ဥယျာဉ်၏ ဖော်ပြချက် (အခန်းငယ် ၁၀-၁၄) သည် ခမ်းနားသောသစ်ပင်များနှင့် ရေပေါများခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး၊ စာဖတ်သူများ သိရှိပြီးသား ပထဝီဝင်အခြေအနေများနှင့်လည်း ဆက်စပ်ပေးထားသည်။

၂း၉ ဥယျာဉ်ထဲတွင် သစ်ပင်များစွာရှိသည့်အနက် အထူးအရေးပါသော သစ်ပင်နှစ်ပင်ရှိသည်။ အသက်ပင်သည် ကျမ်းစာတွင် အကြိမ်များစွာ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည် (သု ၃း၁၈၊ ၁၁း၃၀၊ ၁၃း၁၂၊ ၁၅း၄၊ ဗျာ ၂း၇၊ ၂၂း၁–၂၊ ၁၄၊ ၁၉)။ ကောင်းမှုနှင့်မကောင်းမှုဆိုင်ရာ အသိပညာပင်သည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂–၃ တွင်သာ ဖော်ပြထားသည်။ အသိပညာဆိုသည်မှာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ ခွဲခြားသိမြင်မှုနှင့် အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းသည်။

၂း၁၅ လူသားကို ဥယျာဉ်ထဲတွင် ရည်ရွယ်ချက်နှစ်မျိုးဖြင့် ထားရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ဥယျာဉ်ကို “လုပ်ကိုင်ရန်” သို့မဟုတ် ပြုစုရန်ဖြစ်ပြီး၊ အလုပ်သည် အပြစ်ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ပေါ်ပေါက်လာသော အပြစ်ဒဏ်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်ပေးသော လက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း အရေးပါသော အယူအဆကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။ ဤဝေါဟာရသည် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း (ထွက် ၃း၁၂) နှင့် တဲတော် (ထွက် ၃၈း၂၁၊ တော ၃း၁၀) တို့နှင့်လည်း ဆက်စပ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ လူသည် ဥယျာဉ်ကို “စောင့်ထိန်းရန်” သို့မဟုတ် ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ဤကြိယာနှစ်ခုစလုံးသည် လေဝိလူတို့၏ တာဝန်များကို ဖော်ပြရာတွင် ပေါ်ထွက်လာသည် (တော ၃း၇–၈၊ ၁၈း၇)။

၂း၁၇ လုပ်ကိုင်ရန်နှင့် စောင့်ထိန်းရန် အပြုသဘောဆောင်သော အမိန့်ပြီးနောက် (အခန်းငယ် ၁၅)၊ လူသား၏ နာခံမှုကို စမ်းသပ်သည့် တားမြစ်အမိန့် ဆက်လက်လာသည်။

၂း၁၈–၂၂ အခန်းငယ် ၁၈ တွင် “မကောင်း” ဟူသော အံ့အားသင့်ဖွယ် သုံးစွဲမှုသည် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် မပြီးပြည့်စုံသေးကြောင်း အလေးပေးပြီး လူသားအတွက် မိတ်ဖက်ရှိခြင်း၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

၂း၂၃–၂၄ “လူ” နှင့် “မိန်းမ” အကြား ရင်းနှီးသော ဆက်နွယ်မှုကို ဟေဗြဲဘာသာစကားရှိ စကားလုံးများ၏ အသံထွက်ဆင်တူမှုဖြင့် ဖော်ပြသည်။ အိမ်ထောင်ပြုခြင်းသည် လူသားတည်ရှိမှု၏ လုံးဝအသစ်သော ယူနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။ တွယ်ကပ်ရန်။ ဤစကားလုံးသည် ရင်းနှီးသော စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို အလေးပေးပြီး လိင်ဆက်ဆံမှုထက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဤဝေါဟာရသည် ပဋိညာဉ်များနှင့် သက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာတွင် ပေါ်ထွက်သည် (တရား ၁၀း၂၀၊ ယောရှု ၂၃း၈၊ ၁၂)၊ မယိမ်းမယိုင်သော သစ္စာစောင့်သိမှုကိုလည်း ဖော်ပြသည် (ရုသ ၁း၁၄)။

၂း၂၅ အဝတ်မပါ။ ဤအခန်းငယ်သည် အခန်းကြီး ၃ သို့ အရေးပါသော တံတားတစ်ခုအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် လူသားသည် ရုတ်တရက် အဝတ်မပါခြင်းကြောင့် ရှက်ကြောက်မှုကို ခံစားရမည် (၃း၁ ရှိ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။