ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃

 

အခန်းကြီး - ၃

မြွေသည် ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူသော မြေတိရစ္ဆာန်သကာတို့ထက် လိမ္မာသည် ဖြစ်၍၊ မိန်းမအား သင်တို့သည် ဥယျာဉ်၌ရှိသမျှသောအပင်တို့၏ အသီးကိုမစားရဟု ဧကန်စင်စစ် ဘုရား သခင်မိန့်တော်မူသလောဟု မေး၏။

² မိန်းမကလည်း၊ ငါတို့သည် ဥယျာဉ်ရှိသော အပင်တို့၏ အသီးကိုစားရသော အခွင့်ရှိ၏။
³ ဥယျာဉ်အလယ်၌ရှိသော အပင်၏အသီးကိုကား၊ သင်တို့သည် မကိုင်မစားပဲ နေကြလော့၊ သို့မဟုတ် သေမည်ဟု ဘုရားသခင် အမိန့်တော်ရှိသည်ဟု မြွေအားဆို၏။
⁴ မြွေကလည်း သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်၊
⁵ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအသီးကိုစားသောနေ့၌ သင်တို့သည် မျက်စိပွင့်လင်းလျက် ကောင်းမကောင်းကို သိ၍၊ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ လတံ့သည်ကို၊ ဘုရားသခင်သိတော်မူသည်ဟု မိန်းမအားဆို၏။
⁶ ထိုအပင်သည် စားဘွယ်ကောင်းခြင်း၊ အဆင်းလည်းလှခြင်း၊ ပညာတိုးပွားစေလိုသောငှါ၊ နှစ်သက် ဖွယ်သော အပင်ဖြစ်ခြင်းကို မိန်းမသည် မြင်လျှင်၊ အသီးကို ယူ၍စား၏။ မိမိခင်ပွန်းအားလည်း ပေး၍ သူသည်လည်း စား၏။
⁷ ထိုသူနှစ်ယောက်တို့သည် မျက်စိပွင့်လင်း၍ မိမိတို့၌ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသည်ကို သိမြင်လျှင်၊ မိမိတို့ ဝတ်ရန်ဖို့ သင်္ဘောသဖန်းပင်အရွက်တို့ကို ချုပ်စပ်၍ ခါးစည်းကိုလုပ်ကြ၏။
⁸ နေဧသောအချိန်တွင်၊ ထိုဥယျာဉ်၌ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင် ကြွတော်မူသောအသံကို လုလင်မယားတို့သည် ကြားလျှင်၊ အထံတော်မှ လွတ်ခြင်းငှါ၊ ဥယျာဉ်အပင် တို့တွင် ပုန်းကွယ်လျက် နေကြ၏။
⁹ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု၊ လူကိုခေါ်တော်မူ၏။
¹⁰ လူကလည်း ဥယျာဉ်၌ကိုယ်တော်၏ အသံကို ကျွန်တော်ကြားလျှင်၊ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသောကြောင့်၊ ကြောက်၍ပုန်းလျက်နေပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
¹¹ ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်၌ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသည်ကို သင်အားအဘယ်သူပြောသနည်း။ မစားရဟု ငါပညတ်သော အပင်၏အသီးကို စားပြီလောဟု မေးတော်မူ၏။
¹² လူကလည်း ကျွန်တော်၌ အပ်ပေးတော်မူသော မိန်းမသည် ထိုအပင်၏အသီးကိုပေး၍ ကျွန်တော်စားမိပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
¹³ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်သည် အဘယ်သို့ပြုပြီးသနည်းဟု မိန်းမအားမေးတော်မူလျှင်၊ မိန်းမက မြွေသည် ကျွန်တော်မကို လှည့်စား၍၊ ကျွန်တော်မသည်စားမိပါပြီဟု လျှောက်လေ၏။
¹⁴ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် မြွေကိုခေါ်၍ သင်သည် ဤအမှုကို ပြုသောကြောင့် သားယဉ်သားရဲ အပေါင်းတို့ထက် ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ သင်သည် ဝမ်းဖြင့် သွား၍ မြေမှုန့်ကို တသက်လုံးစားရမည်။
¹⁵ သင်နှင့်မိန်းမကို၎င်း၊ သင်၏အမျိုးအနွယ်နှင့် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်ကို၎င်း၊ ငါသည်ရန်ငြိုးဖွဲ့စေမည်။ သူသည် သင်၏ခေါင်းကို ကြိတ်လိမ့်မည်၊ သင်သည် သူ၏ဖနောင့်ကို ကြိတ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁶ မိန်းမကိုလည်း၊ သင်၌ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း ဝေဒနာကို ငါအလွန်များပြားစေရမည်။ ပင်ပန်းစွာ ဝေဒနာကို ခံ၍သားဘွားရမည်။ ကိုယ်ခင်ပွန်း၏ အလိုသို့လိုက်၍ သူ၏အုပ်စိုးခြင်းကိုလည်း ခံရမည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
¹⁷ ယောက်ျားကိုလည်း၊ ထိုအပင်၏အသီးကို မစားရဟု ငါပညတ်သော်လည်း၊ သင်သည်မယား၏ စကားကိုနားထောင်၍ စားမိသောကြောင့်၊ မြေသည် သင်၏အတွက် ကျိန်ခြင်းကို ခံလျက်ရှိ၏။ မြေ၏အသီးကို တသက်ပတ်လုံးပင်ပန်းစွာ စားရမည်။
¹⁸ ဆူးပင်အမျိုးမျိုးတို့ကိုလည်း သင်အဖို့ မြေပေါက်စေမည်။ လယ်၌ဖြစ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ကို သင် စားရမည်။
¹⁹ သင်ထွက်ရာမြေသို့မပြန်မှီတိုင်အောင်၊ သင်၏ မျက်နှာမှချွေးထွက်လျက် အစာကိုစားရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် မြေမှုန့်ဖြစ်၍ မြေမှုန့်သို့ ပြန်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁰ ထိုအခါလူသည် မိမိမယားကို ဧဝအမည်ဖြင့် မှည့်လေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် အသက်ရှင် သော သူအပေါင်းတို့၏ အမိဖြစ်သတည်း။
²¹ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်သည်လည်း လူလင် မယားတို့ သားရေဖြင့် ပတ်လုံကိုလုပ်၍ ဝတ်ခြုံစေတော် မူ၏။
²² ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ လူသည် ငါတို့တွင် တပါးပါးကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ ကောင်းမကောင်း သိတတ်၏။ ယခုမှာ သူသည် ထာဝရအသက်ကို ရခြင်းငှါ၊ လက်ကိုဆန့်လျက် အသက်ပင်၏အသီးကို ယူ၍ မစားသင့်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²³ လူသည် မိမိထွက်သော မြေ၌ လုပ်ရမည်အကြောင်း၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် ဧဒင် ဥယျာဉ်ထဲက လွှတ်လိုက်တော်မူ၏။
²⁴ ထိုသို့လူကို နှင်ထုတ်ပြီးလျှင်၊ အသက်ပင်လမ်းကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှါ၊ မီးစင်လက်နက်နှင့်တကွ ခေရုဗိမ်တို့ကို ဥယျာဉ်အရှေ့ဘက်၌ ထားတော်မူ၏။

၃:၁–၆ ဤအခန်းငယ်များသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အပြစ်၏အစကို ပြောပြသည်။ အခန်းငယ် ၈–၁၄၊ ၁၆–၁၉ တို့သည် အပြစ်၏ရလဒ်များကို ဖော်ပြပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၅ သည် အပြစ်၏ကုစားနည်းကို ဖော်ပြသည်။ သို့သော် အပြစ်ကိုယ်တိုင်၏အစမှာ ကောင်းကင်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပုန်ကန်မှုအထိ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်၌ အပြစ်၏အစအကြောင်းကို ဟေရှာ ၁၄:၁၂–၁၄၊ ယေဇ ၂၈:၁၅–၁၇၊ ဗျာ ၁၂:၇–၉ တို့တွင် ကြည့်ပါ။ အပြစ်၏အခြေခံသဘောသဘာဝအကြောင်း ပိုမိုသိရှိရန် ၁ယော ၃:၄ ကို ကြည့်ပါ။ လူ့သဘာဝအပေါ် အပြစ်၏အကျိုးသက်ရောက်မှု အလုံးစုံအကြောင်းကို က ၈:၂၁၊ ဆာ ၅၁:၅၊ ယေ ၁၇:၉၊ မာ ၇:၂၁၊ ရော ၃:၂၃၊ ၅:၁၀၊ ၆:၁၆၊ ၂၃၊ ဧ ၂:၃၊ ယာ ၄:၁–၂၊ ၁ပေ ၅:၈ တို့တွင် ကြည့်ပါ။

၃:၁ ယခု။ ကျဆုံးခြင်းဇာတ်လမ်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းမှတ်တမ်းနှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။ “နှင့်” ဟူသော စကားဆက်ကို အရေးကြီးသော ဆက်နွယ်မှုကို မီးမောင်းထိုးပြရန် အသုံးပြုထားသည်။ ပြီးပြည့်စုံသော ဖန်ဆင်းခြင်းပြီးနောက်၊ မသိမမြင်ဘဲ ဖတ်ရှုနေသောစာဖတ်သူသည် လူသားတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်အစီအစဉ်ကို သရုပ်ဖော်သည့် နောက်ထပ် “ကောင်းသောဇာတ်လမ်း” တစ်ပုဒ်ကို မျှော်လင့်မည်ဖြစ်သည်။ လိမ္မာပါးနပ်မှု။ ဤဝေါဟာရသည် အနုတ်လက္ခဏာဖြစ်စေ၊ အပြုသဘောဖြစ်စေ အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်ပြီး၊ ဉာဏ်ပညာစာပေတွင် မကြာခဏအသုံးပြုထားသည် (တူညီသောဟေဗြဲစကားလုံးကို သု ၁၂:၁၆၊ ၂၃၊ ၁၃:၁၆ တွင် “သတိပညာရှိသောသူ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်)။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အကြောင်းအရာအရ နှိုင်းယှဉ်အသုံးပြုထားခြင်းသည် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ညွှန်ပြသည်။ လိမ္မာပါးနပ်မှုသည် ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ လူသားများကို ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုအခြေအနေမှ မိမိကိုယ်ကို သတိပြုမိသည့်အခြေအနေသို့ ရွှေ့ပြောင်းစေပြီး၊ မိမိတို့၏အဝတ်မပါခြင်းကို သတိပြုမိလာစေသည် (က ၃:၁၀–၁၁)။ မြွေ၏လိမ္မာပါးနပ်မှုကို စကားပြောနိုင်စွမ်းနှင့် မေးခွန်း၏စကားလုံးဖွဲ့စည်းပုံတို့က မီးမောင်းထိုးပြသည်။ ထိုမေးခွန်းသည် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပို၍သိမ်မွေ့သော ချဉ်းကပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး သံသယကို ကြဲချသည်။ ခေတ်ပြိုင်ဒဏ္ဍာရီများတွင် မြွေများသည် ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားကို ဆန့်ကျင်လေ့ရှိကြသည်။ ယောဘ ၂၆:၁၂–၁၄ တွင် ဖန်ဆင်းခြင်း၌ ဘုရားသခင်အောင်နိုင်ခဲ့သော သတ္တဝါကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ဗျာ ၁၂:၉ နှင့် ၂၀:၂ တို့တွင် မြွေကို စာတန်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထိုစာတန်သည် မဟာတိုက်လှန်ပွဲ၏ အကြောင်းအရာအတွင်း ဘုရားသခင်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ အားလုံးကို မစားရ။ မြွေသည် မူလအပြုသဘောဆောင်သော ဘုရားသခင်၏အမိန့် (က ၂:၁၆) ကို အနုတ်လက္ခဏာဆောင်အောင် ပြုလုပ်ကာ၊ အမိန့်ကို အများကိန်းပုံစံဖြင့် ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့် သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ အသံထွက်မှာ ဆင်တူနေသေးသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်မှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။

၃:၂–၃ ဧဝ၏ပထမဆုံးအမှားမှာ “လိမ္မာပါးနပ်သော” မြွေနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ပြိုင်ဘက်နှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ ချက်ချင်းခုခံအနေအထားသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဧဝ၏ယိမ်းယိုင်မှုသည် အခန်းငယ် ၃ ၏နောက်ဆုံးစကားလုံးများ (“သေရမည်စိုး”) ဖြင့် မီးမောင်းထိုးပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် ၂:၁၇ တွင် ဘုရားသခင်၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသောအမိန့် (“သေစေ့သေရမည်”) ကို ထင်ဟပ်မပြပါ။ အာဒံနှင့်ဧဝသည် ချက်ချင်းမသေခဲ့ကြသော်လည်း အသက်ပင်ကို မစားနိုင်တော့သောကြောင့် (က ၃:၂၂–၂၄) သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးခဲ့ကြသည် (က ၅:၅)။

၃:၄–၅ မြွေ၏ ဘုရားသခင်၏အမိန့်ကို ရဲရင့်စွာစိန်ခေါ်မှုသည် ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်ထားသော အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုရှိသည်ဟူသော အရိပ်အမြွက်ဖြင့် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ ဧဝသည် ဆက်လက်နားထောင်နေသည်။ အသိပညာရရှိမည့်ကတိ (“မျက်စိပွင့်လာလိမ့်မည်”) သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ကျမ်းစာတွင် ဘုရားသခင်သည် မျက်စိကို ဖွင့်ပေးတော်မူသည် (က ၂၁:၁၉၊ ၂ရာ ၆:၁၇၊ ၂၀)။ ထိုသို့အားဖြင့် စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခအတွင်း အမှန်တကယ်ရှိသော တန်ခိုးအာဏာ၏ ချိန်ခွင်လျှာကို မြင်နိုင်စေတော်မူသည်။

၃:၆–၈ အခန်း ၁ တွင် ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် “ကောင်း” သည်ဟု “မြင်” ခဲ့သည့်အတိုင်း၊ အခန်းငယ် ၆ ၏ ပထမစကားစုသည် အခန်း ၁ ကို အတုယူထားသည်။ ထိုအချက်က ဧဝသည် အဘယ်အရာသည် “ကောင်း” သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏အခန်းကဏ္ဍကို သိမ်းယူလိုက်ကြောင်း အကြံပြုသည်။ ဧဝ၏ဆွဲဆောင်ခံရမှုသည် အရသာ၊ အမြင်နှင့် ဉာဏ်ရည်ဟူသော နယ်ပယ်သုံးခုကို ထိခိုက်စေသည်။ ယာကုပ် ၁:၁၄–၁၅ သည် နောက်ဆုံးတွင် သေခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော သွေးဆောင်ခြင်း၏ အစဉ်အဆက်ကို ဖော်ပြသည်။ လိုချင်ဖွယ်။ ဆယ်ပါးသောပညတ်တော်များတွင် တပ်မက်ခြင်းကို ဖော်ပြရာ၌ အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှင့် တူညီသည် (ထွက်၊ ၂၀:၁၇)။ ဧဝသည် အသီးကိုစားပြီးနောက် အာဒံအား အသီးကိုပေးသည်။ ဧဝသည် လှည့်စားခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း (၁တိ၊ ၂:၁၄)၊ အာဒံသည် ဧဝ၏ကျဆုံးခြင်း၏ အကျိုးဆက်များကို မျှဝေရန်အတွက် သိလျက်နှင့် စားရန်ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူတို့သိသည်။ သူတို့၏မျက်စိများ “ပွင့်လာ” သောအခါ အာဒံနှင့်ဧဝနှစ်ဦးစလုံးသည် “သိ” ကြသည်၊ ထိုအရာသည် သစ်ပင်၏အမည်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေသည်။ သို့သော် သူတို့သိလာသည်မှာ အရှက်ကွဲခြင်းသာဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာသဖြင့် မိမိတို့အတွက် အဖုံးများကို ပြုလုပ်ကြသည်။

၃:၁၂–၁၃ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့အကြား ဆက်ဆံရေးကို ထာဝရပြောင်းလဲစေခဲ့သကဲ့သို့၊ ယောက်ျားနှင့် မိန်းမတို့အကြား ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ဧဝသည် မိမိလှည့်စားခံရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းအဖြစ် မြွေကို ညွှန်ပြသည်။ အာဒံနှင့်ဧဝနှစ်ဦးစလုံးသည် သွယ်ဝိုက်၍ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်အတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲကြသည် (“ကိုယ်ပေးတော်မူသောမိန်းမ”)။

၃:၁၄–၂၁ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်မှုအစဉ်အတိုင်း ကြေညာသည်။ ပထမဦးစွာ မြွေအပေါ်သို့ (အခန်းငယ် ၁၄–၁၅)၊ ထို့နောက် ဧဝအပေါ်သို့ (အခန်းငယ် ၁၆)၊ နောက်ဆုံးတွင် အာဒံအပေါ်သို့ (အခန်းငယ် ၁၇–၁၉) ဖြစ်သည်။

၃:၁၅ ဤအခန်းငယ်ကို ပထမဆုံး ဧဝံဂေလိတရားကတိတော်အဖြစ် သိရှိကြပြီး၊ ပထမဆုံး မေရှိယနှင့်စပ်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်အဖြစ် အနက်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည်။ မြွေနှင့် ဧဝ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့အကြား ရန်ငြိုးသည် နောက်ဆုံးတွင် သေသည်အထိ တိုက်ပွဲသို့ ဦးတည်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်သည် မြွေ၏ဦးခေါင်းကို ချေမွမည်ဖြစ်သော်လည်း မိမိ၏ဖနောင့်ကို ထိခိုက်နာကျင်စေခြင်းကို ခံရမည်။ မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ် သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်သည်။ ဤဝေါဟာရသည် မျိုးရိုးစဉ်ဆက်များနှင့် သက်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာများတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပေါ်လာပြီး၊ “အမျိုးအနွယ်” သည် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အချိန်၌ ပေါ်လာမည်ကို စာဖတ်သူအား တွေးတောစေသည်။

၃:၂၁ ဘုရားသခင်သည် အာဒံနှင့်ဧဝတို့၏ အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်ခြင်းကို ဖုံးအုပ်ပေးသည်။ အဝတ်အထည်များကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဘာသာစကားသည် တဲတော်၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ဝတ်ဆင်သောအဝတ်အထည်များကို အမှတ်ရစေသည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မိမိတို့၏အမှုတော်ကို မစတင်မီ အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်သောအခြေအနေကို ကြုံတွေ့ရပြီး အဝတ်အထည်အသစ်များကို လက်ခံရရှိရန်လည်း လိုအပ်သည် (ထွက်၊ ၂၉:၄–၅)။ ဘုရားသခင်သည် လမ်းလွဲသွားသော မိမိ၏သားသမီးများကို အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ပေးသောအခါ တိရစ္ဆာန်များကို ယဇ်ပူဇော်ရန် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သွယ်ဝိုက်၍ ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏အရှက်ကို ဖုံးအုပ်ပေးသည်။

၃:၂၂–၂၄ ဥယျာဉ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း။ ဘုရားသခင်သည် ပထမလင်မယားကို “လွှတ်လိုက်” သည် (အာဗြဟံက ဣရှမေလကို လွှတ်လိုက်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်၊ ၂၁:၁၄)။ ထို့နောက် “နှင်ထုတ်” သည်။ ဤနေရာတွင် ကာဣန၏ အမြဲတမ်းပြည်နှင်ခံရခြင်း (၄:၁၄) နှင့် ဟာဂရကို လွှတ်လိုက်ခြင်း (၂၁:၁၀) တို့ကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပြင်းထန်သောဝေါဟာရကို အသုံးပြုထားသည်။ ထိုဝေါဟာရကို ကွာရှင်းခြင်းအတွက် နည်းပညာဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုသည် (ဝတ်၊ ၂၁:၇၊ ၁၄)။