ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၃

 

အခန်းကြီး - ၃

မြွေသည် ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူသော မြေတိရစ္ဆာန်သကာတို့ထက် လိမ္မာသည် ဖြစ်၍၊ မိန်းမအား သင်တို့သည် ဥယျာဉ်၌ရှိသမျှသောအပင်တို့၏ အသီးကိုမစားရဟု ဧကန်စင်စစ် ဘုရား သခင်မိန့်တော်မူသလောဟု မေး၏။

² မိန်းမကလည်း၊ ငါတို့သည် ဥယျာဉ်ရှိသော အပင်တို့၏ အသီးကိုစားရသော အခွင့်ရှိ၏။
³ ဥယျာဉ်အလယ်၌ရှိသော အပင်၏အသီးကိုကား၊ သင်တို့သည် မကိုင်မစားပဲ နေကြလော့၊ သို့မဟုတ် သေမည်ဟု ဘုရားသခင် အမိန့်တော်ရှိသည်ဟု မြွေအားဆို၏။
⁴ မြွေကလည်း သင်တို့သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်မဟုတ်၊
⁵ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအသီးကိုစားသောနေ့၌ သင်တို့သည် မျက်စိပွင့်လင်းလျက် ကောင်းမကောင်းကို သိ၍၊ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ လတံ့သည်ကို၊ ဘုရားသခင်သိတော်မူသည်ဟု မိန်းမအားဆို၏။
⁶ ထိုအပင်သည် စားဘွယ်ကောင်းခြင်း၊ အဆင်းလည်းလှခြင်း၊ ပညာတိုးပွားစေလိုသောငှါ၊ နှစ်သက် ဖွယ်သော အပင်ဖြစ်ခြင်းကို မိန်းမသည် မြင်လျှင်၊ အသီးကို ယူ၍စား၏။ မိမိခင်ပွန်းအားလည်း ပေး၍ သူသည်လည်း စား၏။
⁷ ထိုသူနှစ်ယောက်တို့သည် မျက်စိပွင့်လင်း၍ မိမိတို့၌ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသည်ကို သိမြင်လျှင်၊ မိမိတို့ ဝတ်ရန်ဖို့ သင်္ဘောသဖန်းပင်အရွက်တို့ကို ချုပ်စပ်၍ ခါးစည်းကိုလုပ်ကြ၏။
⁸ နေဧသောအချိန်တွင်၊ ထိုဥယျာဉ်၌ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင် ကြွတော်မူသောအသံကို လုလင်မယားတို့သည် ကြားလျှင်၊ အထံတော်မှ လွတ်ခြင်းငှါ၊ ဥယျာဉ်အပင် တို့တွင် ပုန်းကွယ်လျက် နေကြ၏။
⁹ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်းဟု၊ လူကိုခေါ်တော်မူ၏။
¹⁰ လူကလည်း ဥယျာဉ်၌ကိုယ်တော်၏ အသံကို ကျွန်တော်ကြားလျှင်၊ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသောကြောင့်၊ ကြောက်၍ပုန်းလျက်နေပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
¹¹ ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်၌ အဝတ်အချည်းစည်းရှိသည်ကို သင်အားအဘယ်သူပြောသနည်း။ မစားရဟု ငါပညတ်သော အပင်၏အသီးကို စားပြီလောဟု မေးတော်မူ၏။
¹² လူကလည်း ကျွန်တော်၌ အပ်ပေးတော်မူသော မိန်းမသည် ထိုအပင်၏အသီးကိုပေး၍ ကျွန်တော်စားမိပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။
¹³ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ သင်သည် အဘယ်သို့ပြုပြီးသနည်းဟု မိန်းမအားမေးတော်မူလျှင်၊ မိန်းမက မြွေသည် ကျွန်တော်မကို လှည့်စား၍၊ ကျွန်တော်မသည်စားမိပါပြီဟု လျှောက်လေ၏။
¹⁴ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် မြွေကိုခေါ်၍ သင်သည် ဤအမှုကို ပြုသောကြောင့် သားယဉ်သားရဲ အပေါင်းတို့ထက် ကျိန်ခြင်းကို ခံရ၏။ သင်သည် ဝမ်းဖြင့် သွား၍ မြေမှုန့်ကို တသက်လုံးစားရမည်။
¹⁵ သင်နှင့်မိန်းမကို၎င်း၊ သင်၏အမျိုးအနွယ်နှင့် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်ကို၎င်း၊ ငါသည်ရန်ငြိုးဖွဲ့စေမည်။ သူသည် သင်၏ခေါင်းကို ကြိတ်လိမ့်မည်၊ သင်သည် သူ၏ဖနောင့်ကို ကြိတ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁶ မိန်းမကိုလည်း၊ သင်၌ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း ဝေဒနာကို ငါအလွန်များပြားစေရမည်။ ပင်ပန်းစွာ ဝေဒနာကို ခံ၍သားဘွားရမည်။ ကိုယ်ခင်ပွန်း၏ အလိုသို့လိုက်၍ သူ၏အုပ်စိုးခြင်းကိုလည်း ခံရမည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
¹⁷ ယောက်ျားကိုလည်း၊ ထိုအပင်၏အသီးကို မစားရဟု ငါပညတ်သော်လည်း၊ သင်သည်မယား၏ စကားကိုနားထောင်၍ စားမိသောကြောင့်၊ မြေသည် သင်၏အတွက် ကျိန်ခြင်းကို ခံလျက်ရှိ၏။ မြေ၏အသီးကို တသက်ပတ်လုံးပင်ပန်းစွာ စားရမည်။
¹⁸ ဆူးပင်အမျိုးမျိုးတို့ကိုလည်း သင်အဖို့ မြေပေါက်စေမည်။ လယ်၌ဖြစ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ကို သင် စားရမည်။
¹⁹ သင်ထွက်ရာမြေသို့မပြန်မှီတိုင်အောင်၊ သင်၏ မျက်နှာမှချွေးထွက်လျက် အစာကိုစားရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် မြေမှုန့်ဖြစ်၍ မြေမှုန့်သို့ ပြန်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁰ ထိုအခါလူသည် မိမိမယားကို ဧဝအမည်ဖြင့် မှည့်လေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် အသက်ရှင် သော သူအပေါင်းတို့၏ အမိဖြစ်သတည်း။
²¹ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင်သည်လည်း လူလင် မယားတို့ သားရေဖြင့် ပတ်လုံကိုလုပ်၍ ဝတ်ခြုံစေတော် မူ၏။
²² ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်ကလည်း၊ လူသည် ငါတို့တွင် တပါးပါးကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ ကောင်းမကောင်း သိတတ်၏။ ယခုမှာ သူသည် ထာဝရအသက်ကို ရခြင်းငှါ၊ လက်ကိုဆန့်လျက် အသက်ပင်၏အသီးကို ယူ၍ မစားသင့်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²³ လူသည် မိမိထွက်သော မြေ၌ လုပ်ရမည်အကြောင်း၊ ထာဝရအရှင်ဘုရားသခင်သည် ဧဒင် ဥယျာဉ်ထဲက လွှတ်လိုက်တော်မူ၏။
²⁴ ထိုသို့လူကို နှင်ထုတ်ပြီးလျှင်၊ အသက်ပင်လမ်းကို စောင့်ရှောက်စေခြင်းငှါ၊ မီးစင်လက်နက်နှင့်တကွ ခေရုဗိမ်တို့ကို ဥယျာဉ်အရှေ့ဘက်၌ ထားတော်မူ၏။

 အနက်ဖွင့်ချက်။ 

၃:၁–၆ ဤအခန်းကဏ္ဍများသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပြစ်၏အစကို ပြောပြသည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၈–၁၄၊ ၁၆–၁၉ သည် ၎င်း၏ရလဒ်များ၊ အခန်းကဏ္ဍ ၁၅ သည် ၎င်း၏ဆေးဖြည့်နည်းကို ဖော်ပြသည်။ သို့သော် အပြစ်သည် ကောင်းကင်တွင် ပုန်ကန်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်တွင် အပြစ်၏အစတည်းကို ဟေရှာ ၁၄:၁၂–၁၄၊ ယေဇ ၂၈:၁၅–၁၇၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၇–၉ တွင် ကြည့်ပါ။ အပြစ်၏မရှိမဖြစ်သဘောသဘာဝအကြောင်း နောက်ထပ်အချက်အလက်များအတွက် ၁ ယောဟန် ၃:၄ ကို ကြည့်ပါ။ လူ့သဘာဝအပေါ် အပြစ်၏အားလုံးသက်ရောက်မှုအတွက် ကမ္ဘာ ၈:၂၁၊ ဆာလံ ၅၁:၅၊ ယေရမိ ၁၇:၉၊ မာကု ၇:၂၁၊ ရောမ ၃:၂၃၊ ၅:၁၀၊ ၆:၁၆၊ ၂၃၊ ဧဖက် ၂:၃၊ ယာကုပ် ၄:၁–၂၊ ၁ ပေတရု ၅:၈ ကို ကြည့်ပါ။

 3:1–6 These verses speak to the origin of sin on earth; vv. 8–14, 16–19 its results; v. 15 its remedy. But sin itself goes back to a rebellion in heaven. On the origin of SIN in heaven, see Is. 14:12–14; Ezek. 28:15–17; Rev. 12:7–9. For more on the essential nature of SIN, see 1 John 3:4. On the universal results of SIN on human nature, see Gen. 8:21; Ps. 51:5; Jer. 17:9; Mark 7:21; Rom. 3:23; 5:10; 6:16, 23; Eph. 2:3; James 4:1–2; 1 Pet. 5:8.

၃:၁ ယခု။ ကျဆုံးခြင်းဇာတ်လမ်းကို ဖန်ဆင်းခြင်းအကောင့်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးသည်။ “နှင့်” ဟူသော စကားဆက်သည် အရေးပါသောဆက်နွယ်မှုကို မီးမောင်းထိုးပြရန် အသုံးပြုသည်။ ပြီးပြည့်စုံသောဖန်ဆင်းခြင်းပြီးနောက်၊ မမျှော်လင့်ထားသောစာဖတ်သူသည် လူသားအတွက် ဘုရား၏အံ့ဖွယ်အစီအစဉ်ကို သရုပ်ပြသည့် နောက်ထပ် “ဇာတ်လမ်းကောင်း” တစ်ခုကို မျှော်လင့်သည်။ လိမ္မာပါးနပ်မှု။ ဤဝေါဟာရသည် အနုတ်လက္ခဏာ သို့မဟုတ် အပြုသဘောဆောင်နိုင်ပြီး၊ ဉာဏ်ပညာစာပေတွင် မကြာခဏအသုံးပြုသည် (သု ၁၂:၁၆၊ ၂၃၊ ၁၃:၁၆ တွင် တူညီသောဟေဗြဲစကားလုံးကို “သတိထားသူ” ဟု ဘာသာပြန်သည်)။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောအကြောင်းအရာတွင်၊ နှိုင်းယှဉ်မှုတွင်အသုံးပြုခြင်းသည် အနုတ်လက္ခဏာကို အကြံပြုသည်။ လိမ္မာပါးနပ်မှုသည် ဥယျာဉ်ထဲရှိ လူဦးရေကို ပြီးပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှုအခြေအနေမှ မိမိကိုယ်ကို သတိပြုမိသည့်အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲစေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အဝတ်မပါခြင်းကို သိရှိလာသည် (က ၃:၁၀–၁၁)။ မြွေ၏လိမ္မာပါးနပ်မှုသည် စကားပြောနိုင်စွမ်းနှင့် မေးခွန်း၏စကားရွှေ့ဖြင့် မီးမောင်းထိုးပြသည်။ မေးခွန်းသည် တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုမဟုတ်ဘဲ ပို၍သိမ်မွေ့သောချဉ်းကပ်မှုကို ကိုယ်စားပြုပြီး သံသယကို ကြဲချသည်။ ခေတ်သစ်ဒဏ္ဍာရီများတွင်၊ မြွေများသည် မကြာခဏဖန်တီးသူဘုရားကို ဆန့်ကျင်သည်။ ယောဘ ၂၆:၁၂–၁၄ သည် ဖန်ဆင်းခြင်းတွင် ဘုရားအောင်မြင်ခဲ့သော သတ္တဝါကို ဖော်ပြပြီး၊ ဗျာဒိတ် ၁၂:၉ နှင့် ၂၀:၂ သည် မြွေကို စာတန်အဖြစ် ဖော်ပြသည်၊ သူသည် ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှု၏အကြောင်းအရာတွင် ဘုရားကို စိန်ခေါ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ အားလုံးမစားရ။ မြွေသည် မူလအပြုသဘောဆောင်သော ဘုရား၏အမိန့်ကို (က ၂:၁၆) သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ၎င်းကို အနုတ်လက္ခဏာဖြစ်စေကာ အမိန့်ကို ဗဟုဝစ်နဖြစ်အောင် ပြုလုပ်သည်။ ၎င်းသည် ဆင်တူသံထွက်နေသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်သည် လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။

3:1 Now. Links the story of the fall to the creation account. The conjunction “and” is used to highlight the important connection. After a perfect creation the unsuspecting reader expects another “good story,” illustrating God’s wonderful plan for humanity. cunning. The term can be either negative or positive and is often used in Wisdom literature (the same Hebrew word is translated “prudent” in Prov. 12:16, 23; 13:16). In the larger context, the use in a comparison suggests a negative connotation. Cunningness moves the human population of the garden from a state of perfect harmony into a sense of self-consciousness, recognizing their own nakedness (Gen. 3:10–11). The craftiness of the serpent is highlighted by the ability to speak and by the wording of the question. The question is not a frontal attack but represents a more subtle approach and sows doubt. In contemporary mythology, serpents were often opposing the creator-god. Job 26:12–14 describes the creature that God defeated at creation and Rev. 12:9 and 20:2 identify the serpent as Satan, the one who challenged God in the context of the great controversy. not eat of every. The serpent has subtly changed the original, positive, divine order (Gen. 2:16) by making it negative and putting the command into a plural. It still sounds similar, but the meaning has been completely altered.

 ၃:၂–၃ ဧဝ၏ပထမဆုံးအမှားမှာ “လိမ္မာပါးနပ်သော” မြွေနှင့် စကားစမြည်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏ပြိုင်ဘက်နှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ ချက်ချင်းခုခံအနေအထားသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဧဝ၏ယိမ်းယိုင်မှုသည် အခန်းကဏ္ဍ ၃ ၏နောက်ဆုံးစကားလုံးများ (“သေရမည်စိုး”) ဖြင့် မီးမောင်းထိုးပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် ၂:၁၇ တွင် ဘုရား၏ပြတ်သားသောအမိန့် (“သေစေ့သေရမည်”) ကို ထင်ဟပ်မပြပါ။ အာဒံနှင့်ဧဝသည် ချက်ချင်းမသေသော်လည်း၊ အသက်သစ်ပင်သို့ မရောက်နိုင်သောကြောင့် (၃:၂၂–၂၄)၊ ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များ အားနည်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သေဆုံးသွားသည် (၅:၅)။

3:2–3 Eve’s first mistake is to enter into a dialogue with the “cunning” serpent. She is no match for her opponent and is immediately moved into a defensive position. Eve’s wavering is highlighted by the final words of v. 3 (“lest you die”) which do not reflect the plain divine order in 2:17 (“you shall surely die”). Adam and Eve did not die immediately, but because they could not access the tree of life (3:22–24), their bodies began to weaken and ultimately they died (5:5).

 ၃:၄–၅ မြွေ၏ဘုရား၏အမိန့်ကို ရဲရင့်စွာစိန်ခေါ်မှုသည် ဘုရား၏ဖုံးကွယ်ထားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို စွပ်စွဲမှုဖြင့် သက်သာသွားသည်။ ဧဝသည် ဆက်လက်နားထောင်နေသည်။ အသိပညာ၏ကတိစကား (“မျက်စိပွင့်လာလိမ့်မည်”) သည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။ ကျမ်းစာတွင်၊ ဘုရားသည် မျက်စိဖွင့်ပေးသည် (က ၂၁:၁၉၊ ၂ရာ ၆:၁၇၊ ၂၀) ကြီးမားသောအငြင်းပွားမှုတွင် စစ်မှန်သောအာဏာဟန်ချက်ကို မြင်နိုင်ရန်။

3:4–5 The serpent’s bold challenge of the divine order is tempered with the insinuation of an ulterior divine motive. Eve is still listening. The promise of knowledge (“eyes will be opened”) is alluring. In Scripture, God opens eyes (Gen. 21:19; 2 Kin. 6:17, 20) to see the real balance of power in the cosmic conflict.

၃:၆–၈ အခန်းကဏ္ဍ ၆ ၏ပထမဆုံးစကားစုသည် အခန်း ၁ ကို အတုယူထားပြီး၊ ဘုရားသည် ဖန်ဆင်းခြင်းသည် “ကောင်း” သည်ဟု “မြင်” ခဲ့သည်ကို အကြံပြုသည်၊ ဧဝသည် ဖန်တီးသူ၏အခန်းကဏ္ဍကို သိမ်းယူပြီး ဘာသည် “ကောင်း” သည်ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဧဝ၏ဆွဲဆောင်မှုသည် အရသာ၊ အမြင်၊ နှင့် ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ နယ်ပယ်သုံးခုကို ထိခိုက်သည်။ ယာကုပ် ၁:၁၄–၁၅ သည် နောက်ဆုံးတွင် သေခြင်းသို့ ဦးတည်သည့် သွေးဆောင်မှု၏အစဉ်အလာကို ဖော်ပြသည်။ လိုချင်ဖွယ်။ ဆယ်ပညတ်တွင် တပ်မက်မှုကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုသည့် တူညီသောဟေဗြဲစကားလုံးဖြစ်သည် (ထွက် ၂၀:၁၇)။ ဧဝသည် အသီးကိုစားပြီးနောက်၊ သူမသည် အာဒံအား အသီးပေးသည်။ ဧဝသည် လှည့်စားခံရသော်လည်း (၁ တိ ၂:၁၄)၊ အာဒံသည် ဧဝ၏ကျဆုံးမှု၏အကျိုးဆက်များကို မျှဝေရန် သတိရှိစွာ စားရန်ရွေးချယ်သည်။ သူတို့သိသည်။ ၎င်းတို့၏မျက်စိ “ပွင့်လာသည်” ကြောင့်၊ အာဒံနှင့်ဧဝသည် “သိ” ကြပြီး၊ သစ်ပင်၏အမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ရှက်ကြောက်မှုကိုသာ သိရှိပြီး၊ ၎င်းတို့၏အဝတ်မပါခြင်းကို သိရှိလာကာ မိမိတို့အတွက် အဖုံးများပြုလုပ်သည်။

3:6–8 The first phrase of v. 6 mimics chap. 1 where God “saw” that creation was “good,” suggesting that Eve has usurped the Creator’s role in determining what is “good.” Eve’s attraction affects three areas: taste, vision, and intellect. James 1:14–15 describes the sequence of temptation which ultimately leads to death. desirable. Same Hebrew term as used in the Ten Commandments, describing covetousness (Ex. 20:17). After Eve has eaten, she gives the fruit to Adam. While Eve was deceived (1 Tim. 2:14), Adam chose consciously to eat, in order to share the consequences of Eve’s fall. they knew. As a result of their eyes being “opened,” both Adam and Eve “know,” echoing the name of the tree. But they only know shame; and recognizing their nakedness, they make covers for themselves.

 ၃:၁၂–၁၃ အပြစ်သည် ဘုရားနှင့်လူသားအကြား ဆက်ဆံရေးကို ထာဝရပြောင်းလဲစေခဲ့သော်လည်း၊ လူနှင့်မိန်းမအကြားလည်း ပြောင်းလဲစေသည်။ ဧဝသည် သူမ၏လှည့်စားခံရမှု၏အကြောင်းအမှုအဖြစ် မြွေကို ညွှန်ပြသည်။ အာဒံနှင့်ဧဝသည် သွယ်ဝိုက်စွာ ဘုရားသည် အပြစ်အတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု စွပ်စွဲသည် (“သင်ပေးသောမိန်းမ”)။

3:12–13 Sin has forever changed the relationship between God and humanity but also between man and woman. Eve points to the serpent as the cause of her deception. Indirectly both Adam and Eve insinuate that God is responsible for sin (“woman whom You gave”).

၃:၁၄–၂၁ ဘုရား၏တရားစီရင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်မှုအတိုင်း အဆင့်ဆင့်ကြေငြာသည်။ ပထမဦးစွာ မြွေသို့ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၄–၁၅)၊ ထို့နောက် ဧဝသို့ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၆)၊ နောက်ဆုံးတွင် အာဒံသို့ (အခန်းကဏ္ဍ ၁၇–၁၉)။

3:14–21 Pronouncement of divine judgment following the line of action: first toward the serpent (vv. 14–15), then toward Eve (v. 16), and finally toward Adam (vv. 17–19).

 ၃:၁၅ ဤအခန်းကဏ္ဍကို ပထမဆုံးဧဝံဂေလိယံကတိအဖြစ် သိကြပြီး၊ ပထမဆုံးမယ်ရှိယဟုတို့ဖျက်နှုတ်ချက်အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည်။ မြွေနှင့်ဧဝ၏သားစဉ်မြေးဆက်များအကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် မိန်းမ၏သားစဉ်မြေးဆက်သည် မြွေ၏ဦးခေါင်းကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ဖနောင့်ကို ဒဏ်ရာရမည့် သေတရားအထိ တိုက်ပွဲသို့ ဦးတည်လိမ့်မည်။ မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ်သည် တစ်ဦးတည်းဖြစ်သည်။ ဤဝေါဟာရသည် ဆွေစဉ်မျိုးနွယ်စုများ၏ အကြောင်းအရာတွင် ထပ်ခါတလဲလဲပေါ်ထွက်လာပြီး၊ “အမျိုးအနွယ်” သည် နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်အခါပေါ်ထွက်လာမည်ကို စာဖတ်သူအား တွေးတောစေသည်။

3:15 The verse is known as the first gospel promise and has been interpreted as the first messianic prophecy. Enmity between the serpent and the descendants of Eve will ultimately lead to a fight until death, where the woman’s descendant will crush the head of the serpent, but will experience the bruising of His heel. The Seed the woman is singular. The term appears repeatedly in the contexts of genealogies, leaving the reader wondering when “the seed” will finally appear.

 ၃:၂၁ ဘုရားသည် အာဒံနှင့်ဧဝ၏အဝတ်မပါခြင်းကို ဖုံးအုပ်ပေးသည်။ အဝတ်အထည်များကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုသော ဘာသာစကားသည် တဲတော်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏အဝတ်အထည်များကို သတိရစေသည်။ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ၎င်းတို့၏ဝန်ဆောင်မှုကို မစတင်မီ အဝတ်မပါသည့်အခြေအနေကို ခံစားရပြီး အဝတ်အထည်အသစ်များကို လက်ခံရရှိရန် လိုအပ်သည် (ထွက် ၂၉:၄–၅)။ ဘုရားသည် ၎င်း၏လမ်းလွဲသောသားသမီးများကို အဝတ်ဖုံးအုပ်ပေးသည့်အခါ တိရစ္ဆာန်များကို ယဇ်ပူဇော်ရန် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြသည်၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ရှက်ကြောက်မှုကို ဖုံးအုပ်ပေးသည်။

3:21 God covers Adam’s and Eve’s nakedness. The language used to describe the garments is reminiscent of the clothing of the priests in the tabernacle. Interestingly, before the priests can begin their service they also need to experience the state of being naked and receiving new garments (Ex. 29:4–5). The sacrificial slaughter of animals is implied when God clothes His wayward children and thus covers their shame.

 ၃:၂၂–၂၄ ဥယျာဉ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်း။ ဘုရားသည် ပထမဆုံးစုံတွဲကို “ပို့လွှတ်” ခဲ့သည် (အာဗြဟံသည် ဣရှမာအီကို နှင်ထုတ်ခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်၊ ၂၁:၁၄) နှင့် “မောင်းထုတ်” ခဲ့သည်၊ ၎င်းသည် ကာဣန်၏အမြဲတမ်းပြည်နှင်ထုတ်ခြင်း (၄:၁၄) နှင့် ဟာဂါကို နှင်ထုတ်ခြင်း (၂၁:၁၀) ကို ဖော်ပြရာတွင် အသုံးပြုသော ပြင်းထန်သောဝေါဟာရဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကွာရှင်းခြင်းအတွက် နည်းပညာဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ်လည်း အသုံးပြုသည် (၀တ် ၂၁:၇၊ ၁၄)။

3:22–24 Expulsion from the garden. God “sent” the first couple away (similar to Abraham’s sending away of Ishmael; 21:14) and “drove [them] out,” using a strong term which is used to describe Cain’s permanent exile (4:14) and the sending away of Hagar (21:10). It is also used as a technical reference to divorce (Lev. 21:7, 14).