ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၆

 

အခန်းကြီး - ၁၆

အာဗြံ၏ မယားစာရဲ၌ သားဘွားခြင်းမရှိသဖြင့်၊ အဲဂုတ္တုပြည်သူဟာဂရအမည်ရှိသော ကျွန်မတယောက် ရှိသည်ဖြစ်၍၊
² စာရဲက၊ အကျွန်ုပ်အား သားဘွားရသောအခွင့်ကို ထာဝရဘုရားပေးတော်မမူ။ အကျွန်ုပ်၏ ကျွန်မထံသို့ ဝင်ပါလော့။ သူ့အားဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် တည်ဆောက်ခြင်း ရှိကောင်းရှိပါလိမ့်မည်ဟု အာဗြံအား ပြောဆို၍၊ အာဗြံသည် စာရဲ၏စကားကို နားထောင်လေ၏။
³ ထိုသို့အာဗြံသည် ခါနာန်ပြည်၌ ဆယ်နှစ်နေပြီးမှ၊ အာဗြံ၏မယားစာရဲသည် မိမိကျွန်မအဲဂုတ္တပြည်သူ ဟာဂရကိုယူ၍၊ မိမိခင်ပွန်း အာဗြံသိမ်းပိုက်စေဘို့ အပ်နှင်းလေ၏။
⁴ အာဗြံသည်လည်း ဟာဂရထံသို့ ဝင်၍၊ ဟာဂရသည် ပဋိသန္ဓေ စွဲလေ၏။ ဟာဂရသည် မိမိတွင် ပဋိသန္ဓေစွဲနေကြောင်းကို သိလျှင်၊ မိမိသခင်မကို မထီ မဲ့မြင်ပြုလေ၏။
⁵ စာရဲကလည်း အကျွန်ုပ်ခံရသော အပြစ်သည် ကိုယ်တော်ခေါင်းပေါ်၌ တည်ရှိပါစေ။ အကျွန်ုပ်၏ ကျွန်မကို ကိုယ်တော်ရင်ခွင်၌ အကျွန်ုပ်အပ်နှင်းပါပြီ။ သူသည် ကိုယ်၌ပဋိသန္ဓေစွဲနေကြောင်းကို သိလျှင်၊ အကျွန်ုပ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုပါသည်တကား။ ထာဝရဘုရားသည် အကျွန်ုပ်နှင့် ကိုယ်တော်အမှုကို စီရင်တော်မူပါစေ သောဟု၊ အာဗြံအား ဆိုလေ၏။
⁶ အာဗြံကလည်း၊ သင်၏ ကျွန်မသည် သင်၏လက်၌ရှိ၏။ သူ၌ ပြုချင်သမျှပြုပါလော့ဟု စာရဲအား ပြန်ပြောလျှင်၊ စာရဲသည် ကျွန်မကို ညှဉ်းဆဲသဖြင့်၊ ကျွန်မသည် သခင်မထံမှ ထွက်ပြေးလေ၏။
⁷ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ရှုရမြို့သို့သွားရာတောလမ်း၌ရှိသော စမ်းရေတွင်း နားမှာ ဟာဂရကိုတွေ့လျှင်၊
⁸ စာရဲကျွန်မဟာဂရ၊ အဘယ်ကလာသနည်း။ အဘယ်အရပ်သို့ သွားမည်နည်းဟုမေးသော်၊ ကျွန်မသည် သခင်မစာရဲထံမှ ပြေးလာပါသည်ဟု ဆိုလေ၏။
⁹ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်ကလည်း၊ သင်၏ သခင်မထံသို့ ပြန်၍၊ သူ၏အုပ်စိုးခြင်းကို ခံလော့ဟု အမိန့်ရှိ၏။
¹⁰ တဖန်ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်က၊ သင်၏ အမျိုးအနွယ်ကို မရေတွက်နိုင်အောင်၊ ငါအလွန် များပြားစေမည်ဟူ၍၎င်း၊
¹¹ သင်သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်သည်ဖြစ်၍၊ သားယောက်ျားကို ဘွားမြင်လိမ့်မည်။ ထိုသားကို ဣရှမေလ အမည်ဖြင့် မှည့်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြားသိတော်မူပြီ။
¹² သူသည်လူရိုင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ လူအပေါင်းတို့ကို ရန်ဘက်ပြုလိမ့်မည်။ သူ့ကိုလည်း လူအပေါင်းတို့သည် ရန်ဘက်ပြုကြလိမ့်မည်။ မိမိညီအစ်ကို အပေါင်းတို့၏ အပါး၌ နေရလိမ့်မည်ဟူ၍၎င်း မြွက်ဆိုလေ၏။
¹³ ထိုသို့ မိန့်မြွက်တော်မူသော ထာဝရဘုရားကို၊ အာတောဧလ ရောဟူသောအမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်၍၊ ငါ့ကိုမြင်တော်မူသော သူကို ဤအရပ်၌ပင် ငါဖူးမြင်ရသည်တကားဟု ဟာဂရဆိုလေ၏။
¹⁴ ထိုအကြောင်းကိုအစွဲပြု၍၊ ထိုရေတွင်းကို ဗေရလဟဲရောဟု သမုတ်ကြ၏။ ကာဒေရှမြို့နှင့် ဗေရက်မြို့၏စပ်ကြားမှာ ရှိသတည်း။
¹⁵ ထိုနောက် ဟာဂရသည် အာဗြံအား သားကို ဘွားမြင်၏။ အာဗြံလည်း ဟာဂရတွင် မြင်သော သားကို ဣရှမေလအမည်ဖြင့် မှည့်လေ၏။
¹⁶ အာဗြံသည် သားဣရှမေလကို ဟာဂရဘွားမြင်သောအခါ၊ အသက်ရှစ်ဆယ်ခြောက်နှစ်ရှိသတည်း။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၆:၁–၁၆ ယုံကြည်ခြင်းရှိသူသည် ယုံကြည်ခြင်း၏လက်တွေ့ဆိုင်ရာသက်ရောက်မှုများနှင့် ရုန်းကန်နေရသည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် ကာလရှည်စောင့်ဆိုင်းရမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မိသားစုဆက်ဆံရေးအတွင်း တင်းမာမှုကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းတွင် ဘုရားသခင်၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုကိုလည်း သတိပြုပါ—ဖယ်ထုတ်ခံရသော ဟာဂါရနှင့် ကျယ်ပြန့်သောစကားပြောဆိုမှု (အခန်းကဏ္ဍ ၇–၁၄) မှလွဲ၍ ဖြစ်သည်။

16:1–16 The man of faith is struggling with the practical implications of faith. The story also shows the tension in underlying family relations that prolonged periods of waiting may generate. Note also the silence of God in this chapter—except for the extended dialogue with the outcast Hagar (vv. 7–14).

 

၁၆:၁–၄ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံ၏ယုံကြည်ခြင်းကို ချီးမွမ်းခဲ့သည် (၁၅:၆) သို့သော် အာဗြံသည် ယခုအခါ စာရာအီ၏ အကြံအစည်တွင် ရိုးရှင်းသောအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သို့သော် စာရာအီ၏ စိတ်ဆင်းရဲဖွယ်အကြံအစည်ကို အမှန်တကယ်တန်ဖိုးထားရန်၊ သားမရနိုင်ခြင်းနှင့်ဆက်စပ်သော အရှက်ကွဲမှုကို အပြည့်အဝနားလည်ရန်လိုအပ်သည် (၁ရာ  ၁:၅–၆)။ သားမရနိုင်ခြင်းသည် သားသမီးမရှိခြင်း (ထို့ကြောင့် အနာဂတ်မရှိခြင်း) ကိုသာမက၊ ဘုရားသခင်၏မနှစ်သက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟုလည်း ညွှန်ပြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ စာရာအီ၏ အကြံပြုထားသော သားမွေးမိခင်အဖြစ်လုပ်ဆောင်မှုသည် ဘီစီသုံးထောင်နှစ်မှ ပထမထောင်နှစ်အထိ ရှေးခေတ်အရှေ့တိုင်းတစ်လျှောက် ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြစ်သည်။ “အသံကိုနားထောင်သည်” ဟူသော စကားစုသည် (က ၁၆:၂) အခန်း ၃:၁၇ တွင်သာ ထပ်မံပေါ်ထွက်လာပြီး၊ အာဒံသည် တားမြစ်ထားသောအသီးကိုစားရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ဤသို့သောနာခံမှုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးရာရောက်သည်။ အခြားသော စကားလုံးဆက်နွယ်မှုများ (ဥပမာ၊ “ယူသည်” [၃:၆/၁၆:၃]) နှင့် အစိတ်အပိုင်းများသည် ဤဇာတ်လမ်းကို အခန်း ၃ ရှိ လူသား၏ကျဆုံးခြင်းဇာတ်လမ်းနှင့် ဆက်စပ်ပေးသည်။

16:1–4 God has just commended Abram’s faith (15:6) but Abram now appears as a simple part in Sarai’s plot. However, in order to really appreciate Sarai’s desperate plan, the shame attached to being barren needs to be fully understood (1 Sam. 1:5–6). Barrenness did not only mean a lack of children (and thus a future), but it also pointed to possible divine displeasure. On the other hand, Sarai’s suggested practice of surrogate motherhood was common throughout the ancient Orient from the third to the first millennium B.C. The phrase “heeded the voice” (Gen. 16:2) appears elsewhere only in 3:17, where it describes Adam’s decision to eat the forbidden fruit. This kind of obedience is self-destructive. Other verbal links (e.g., “took” [3:6/16:3]) and elements connect this story to the story of the fall of man in chap. 3.

၁၆:၅–၆ ဟာဂါရ၏ ကိုယ်ဝန်ရှိမှုသည် အာဗြံ၏အိမ်ထောင်စုအတွင်း ဆက်ဆံရေးကို ပြောင်းလဲစေသည်။ စာရာအီ၏ ညည်းညူမှုသည် အာဗြံမှ စာရာအီ၏အိမ်ထောင်စုအတွင်း ရာထူးကို အတည်ပြုပေးသည်။ အာဗြံသည် ဟာဂါရနှင့်ပတ်သက်၍ ကောင်းမွန်စွာလုပ်ဆောင်ရန် သူ၏ဇနီးကို ဆုံးမသော်လည်း၊ စာရာအီက သူမကို “ပြင်းထန်စွာဆက်ဆံခဲ့သည်” (၃၁:၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။

16:5–6 The pregnancy of Hagar changes relations in Abram’s household. Sarai’s complaint results in Abram’s confirmation of Sarai’s position in the household. While Abram admonishes his wife to do what is good with Hagar, Sarai “dealt harshly” with her (see 31:50).

 

၁၆:၈–၁၄ “ထာဝရဘုရား၏တမန်တော်” နှင့် ဟာဂါရ အကြား စကားပြောဆိုမှု။ အခန်းကဏ္ဍ ၁၃ တွင်ပေးထားသော နောက်ဆုံးအမည်—“သင်သည်မြင်တော်မူသောဘုရားဖြစ်သည်”—သည် ထာဝရဘုရား၏တမန်တော်သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ဤသည်မှာ ကလေးမွေးဖွားမည့်အမည်ကို မွေးဖွားမတိုင်မီ ကြေညာသည့် ပထမဆုံးဖြစ်ရပ်ဖြစ်သည် (၁၇:၁၉၊ ၁၈:၁၀၊ ၂၁:၃၊ သူကြီး ၁၃:၃–၇၊ ဟေရှာ ၇:၁၄၊ ဟော ၁:၄၊ ၆၊ ၉၊ လုကာ ၁:၁၃၊ ၃၁–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် ကလေး၏အသက်ရှင်နိုင်မှုကို အာမခံပြီး၊ ၎င်း၏ပိုမိုကြီးမားသော ဘုရားသခင်၏အစီအမံတွင် ၎င်း၏ထူးခြားသောနေရာကို အရိပ်အမြွက်ပြသည်။ ဣရှမာအယ်လသည် “ဘုရားသခင်ကြားတော်မူသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အာဗြံ၏မိသားစုတွင် တိုက်ရိုက်အဖွဲ့ဝင်မဟုတ်သော အမျိုးသမီးနှင့် နိုင်ငံခြားသားဖြစ်သူ ဟာဂါရကို အမှန်တကယ်မြင်တော်မူပြီး၊ သူမ၏အနာဂတ်ကို ဆက်သွယ်ပြောကြားခဲ့သည်။

16:8–14 Dialogue between the “Angel of the LORD” and Hagar. The final name—given in v. 13 (“You-Are-the-God-Who-Sees”)—suggests that the Angel of the Lord is God Himself. This is the first case where the name of a child is announced prior to the birth (see 17:19; 18:10; 21:3; Judg. 13:3–7; Is. 7:14; Hos. 1:4, 6, 9; Luke 1:13, 31–33), thus guaranteeing the survival of the child and hinting at its particular place in the larger divine plan. Ishmael means “God hears.” God has surely seen Hagar, a woman and foreigner who is not a direct member of Abram’s family, and has seen and communicated her future.

 

၁၆:၁၅–၁၆ အာဗြံသည် သားအား အမည်ပေးပြီး ထို့ကြောင့် သူ့ကို တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုသည်။ သူသည် ယခုအခါ အသက်ရှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ရှိပြီး၊ ကာနာန်ပြည်တွင် ဆယ်တစ်နှစ်ကျော်နေထိုင်ခဲ့သည်။

16:15–16 Abram names the son and thus legitimizes him. He is now 86 years old and has been in Canaan for more than eleven years.