ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၄၀

 

အခန်းကြီး - ၄၀

တဖန် ထာဝရဘုရားသည်၊ မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊
² သင်သည် ပဌမလ၊ ပဌမနေ့၌ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်ကို ဆောက်ရမည်။
³ တဲတော်အထဲ၌၊ သက်သေခံချက် သေတ္တာကို သွင်းထား၍၊ အတွင်းကုလားကာဖြင့် ကွယ်ကာရမည်။
⁴ စားပွဲကိုလည်း သွင်း၍၊ စားပွဲပေါ်မှာ ပြင်ဆင်ရသမျှတို့ကို ပြင်ဆင်ရမည်။ မီးခုံကိုလည်း သွင်း၍၊ မီးခွက်တို့ကို ထွန်းရမည်။
⁵ နံ့သာပေါင်းရှို့ရာ ရွှေပလ္လင်ကို သက်သေခံချက် သေတ္တာရှေ့၌ တည်ထား၍၊ တဲတော်တံခါးဝကာသော ကုလားကာကို ဆွဲကာရမည်။
⁶ ယဇ်ကောင်ရှို့ရာ ပလ္လင်ကိုလည်း၊ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်တံခါးရှေ့၌ တည်ထားရမည်။
⁷ အင်တုံကိုလည်း ပရိသတ် စည်းဝေးရာ တဲတော်နှင့် ယဇ်ပလ္လင် စပ်ကြားမှာ တည်ထား၍၊ အင်တုံ၌ ရေကို ထည့်ရမည်။
⁸ တဲတော်ပတ်လည်ဝင်းကို ထူ၍၊ ဝင်းတံခါးဝကာသော ကုလားကာကို ဆွဲကာရမည်။
⁹ လိမ်းရန် ဆီကို ယူ၍၊ တဲတော်နှင့် တဲတော်၌ ရှိသမျှတို့ကို လိမ်းသဖြင့် တဲတော်နှင့် တဲတော်တန်ဆာရှိသမျှတို့ကို သန့်ရှင်းစေရမည်။ ထိုသို့ တဲတော်သည် သန့်ရှင်းရလိမ့်မည်။
¹⁰ ယဇ်ကောင်ရှို့ရာပလ္လင်နှင့် တန်ဆာရှိသမျှတို့ကို လိမ်း၍ သန့်ရှင်းစေသဖြင့်၊ ထိုပလ္လင်သည် အလွန် သန့်ရှင်းသော ပလ္လင်ဖြစ်ရမည်။
¹¹ အင်တုံနှင့် ခြေထောက်ကိုလည်း လိမ်း၍ သန့်ရှင်းစေရမည်။
¹² အာရုန်နှင့် သူ၏သားတို့ကို၊ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တံခါးနားသို့ ခေါ်ခဲ့၍ ရေချိုးရမည်။
¹³ အာရုန်သည် ငါ့ရှေ့၌၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုကို ဆောင်ရွက်မည်အကြောင်း၊ သန့်ရှင်းသောအဝတ်နှင့် ဝတ်စေ၍ ဆီလိမ်းသဖြင့် သန့်ရှင်းစေရမည်။
¹⁴ သူ၏သားတို့သည်လည်း ငါ့ရှေ့၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုကို ဆောင်ရွက်မည်အကြောင်း၊ သူတို့ကို ခေါ်ခဲ့၍ အင်္ကျီဝတ်စေလျက်၊ သူတို့အဘကို ဆီလိမ်းသကဲ့သို့၊ သူတို့ကို ဆီလိမ်းရမည်။
¹⁵ အကယ်စင်စစ် သူတို့ ဆီလိမ်းခြင်း ဘိသိက်သည် သားစဉ်မြေးဆက်ပတ်လုံး၊ ထာဝရယဇ်ပုရောဟိတ် အရာဖြစ်သတည်းဟု၊
¹⁶ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသမျှအတိုင်း မောရှေပြုလေ၏။
¹⁷ သက္ကရာဇ်နှစ်ခု၊ ပဌမလ၊ ပဌမနေ့၌ မောရှေသည် တဲတော်ကို ဆောက်လေ၏။
¹⁸ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ ခြေစွပ်များကို နေရာချ၍၊ ပျဉ်ပြားများကို ထောင်ပြီးလျှင်၊ ကန့်လန့်ကျင်များကို လျှို၍၊ တိုင်တို့ကို ထူလေ၏။
¹⁹ တဲတော်အပေါ်မှာ တဲကို ဖြန့်မိုး၍ ထိုတဲအပေါ်မှာလည်း အထပ်ထပ် မိုးပြန်လေ၏။
²⁰ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ သက်သေခံချက်ကို သေတ္တာထဲမှာ သွင်းထား၍၊ သေတ္တာ ကွင်းတို့၌ ထမ်းဘိုးကို လျှို၍၊ သေတ္တာပေါ်မဖုံးကိုတင်ပြီးမှ၊
²¹ သေတ္တာကို တဲတော်၌ သွင်း၍ ကွယ်ကာရာ အတွင်းကုလားကာကို ကာထားသဖြင့်၊ သက်သေခံချက် သေတ္တာကို ကွယ်ကာလေ၏။
²² ထာဝရဘုရားမှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ စားပွဲကိုလည်း ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်အတွင်း မြောက်ဘက်နား ကုလားကာပြင်မှာ ထား၍၊
²³ စားပွဲပေါ်မှာ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မုန့်ကို ပြင်ဆင်လေ၏။
²⁴ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ မီးခုံကိုလည်း ပရိသတ် စည်းဝေးရာ တဲတော်အတွင်း၊ တောင်ဘက်နား စားပွဲဆိုင်ရာတွင် ထား၍၊
²⁵ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မီးခွက်များကို ထွန်းလေ၏။
²⁶ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ ရွှေပလ္လင်ကိုလည်း ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်အတွင်း ကုလားကာပြင်မှာ ထား၍၊
²⁷ ထိုပလ္လင်ပေါ်၌ မွှေးသော နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့လေ၏။
²⁸ တဲတော်တံခါးဝ၌လည်း၊ ကုလားကာကို ဆွဲကာလေ၏။
²⁹ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ မီးရှို့ရာ ယဇ်ပလ္လင်ကိုလည်း၊ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်တံခါးရှေ့မှာ ထား၍၊ ထိုပလ္လင်ပေါ်၌ မီးရှို့ရာ ယဇ်ကို၎င်း၊ ဘောဇဉ်ပူဇော်သက္ကာကို၎င်း ပူဇော်လေ၏။
³⁰ အင်တုံကိုလည်း ပရိသတ်စည်းဝေးရာတဲနှင့် ယဇ်ပလ္လင်စပ်ကြား မှာထား၍၊ ဆေးစရာရေကို အင်တုံ၌ ထည့်လေ၏။
³¹ ထာဝရဘုရား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ မောရှေနှင့် အာရုန်မှစ၍ သူ၏သားတို့သည် ပရိသတ် စည်းဝေးရာ တဲတော်အထဲသို့ ဝင်သော်၎င်း၊
³² ယဇ်ပလ္လင်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သော်၎င်း၊ လက်ခြေတို့ကို ဆေးရကြ၏။
³³ တဲတော်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်ပတ်လည်ဝင်းကိုထူ၍၊ ဝင်းတံခါးဝ၌ ကာသော ကုလားကာကို ဆွဲလေ၏။ ထိုသို့ မောရှေသည် အလုပ်ကို ပြီးစီးစေသတည်း။
³⁴ ထိုအခါ မိုဃ်းတိမ်သည် ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်ကို လွှမ်းမိုး၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် တဲတော်ကို ဖြည့်လေ၏။
³⁵ ထိုသို့ မိုဃ်းတိမ်သည် ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်အပေါ်၌ နေသောကြောင့်၊ မောရှေသည် အထဲသို့မဝင်ရ။ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် တဲတော်ကို ဖြည့်လျက်နေ၏။
³⁶ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ခရီးသွားလေရာရာတွင်၊ မိုဃ်းတိမ်သည် တဲတော်အပေါ်မှ ကွာမြောက်သောအခါ ခရီးသွားကြ၏။
³⁷ မိုဃ်းတိမ်မကွာ မမြောက်လျှင်၊ မကွာမမြောက်မှီနေ့တိုင်အောင်၊ ခရီးမသွားဘဲ နေကြ၏။
³⁸ ခရီးသွားလေရာရာတွင် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ရှေ့မှောက်၌ ထာဝရဘုရား၏ မိုဃ်းတိမ်သည် နေ့အခါ တြတော်အပေါ်မှာ တည်နေ၏။ ညဉ့်အခါ မီးလျှံဖြစ်လျက် တည်နေလေသတည်း။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၄၀:၁–၃၈ ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်မှု ပြီးစီးခြင်းနှင့် စတင်အသုံးပြုခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ အငယ် ၃၄ သည် ဖော်ပြချက်၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သော ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် ဗိမာန်တော်ပြည့်စုံခြင်းကို အာရုံစိုက်သည်။ ဘုရားသည် ယခု ၎င်း၏လူများအကြား ထင်ရှားစွာ စခန်းချနေတော့သည်၊ ၎င်းသည် အနာဂတ်ဧမာနွယ်လ (“ငါတို့နှင့်အတူ ဘုရား”) ဖြစ်သော ယေရှု၏ ပုံစံတစ်ခုဖြစ်သည် (မ ၁:၂၃)။ ယောဟန် ၁:၁၄ သည် နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူသားဖြစ်လာခြင်းကို စခန်းချခြင်းဝေါဟာရ (“နေထိုင်သည်”၊ စာသားအရ “ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်”) ဖြင့် ဖော်ပြသည်။

40:1–38 Describes the completion of the construction and inauguration of the tabernacle. V. 34 focuses upon the pivotal element of the description: the filling of the tabernacle by the glory of the Lord. God is now visibly camping among His people, a type of the future Immanuel (“God with us”), Jesus (Matt. 1:23). John 1:14 describes the Word becoming flesh in terms of camping terminology (“dwelt,” literally, “tabernacled”).

 

၄၀:၂ တဲသည် အထွက်ကျမ်း၏ ဒုတိယနှစ်မြောက် ပထမလ၏ ပထမနေ့တွင် တည်ဆောက်သည် (အငယ် ၁၇)။ သိနာတောင်တွင် နေထိုင်မှုသည် ကိုးလကြာသည် (၁၉:၁)။

40:2 The tent is set up on the first day of the first month of the second year of the exodus (v. 17). The stay at Sinai lasted nine months (19:1).

 

၄၀:၃ သက်သေခံခါးပတ်သေတ္တာသည် တဲဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံးဖော်ပြသော ပရိဘောဂဖြစ်သည်။

40:3 The ark of the Testimony is the first furniture to be mentioned, once the actual tent structure had been set up.

 

၄၀:၉–၁၆ ဗိမာန်တော်၊ ၎င်း၏အသုံးအဆောင်များအားလုံး၊ နှင့် ဝန်ဆောင်မှုပြုသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဆီသုတ်လိမ်းခြင်းသည် ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုနှင့် ၎င်း၏ဝန်ထမ်းများ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ခွဲထားမှုကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ပိုမိုအသေးစိတ်ဖော်ပြချက်ကို ဝတ်ပြုရာ ၈ တွင် တွေ့ရသည်။ မောရှေ၏ ဘုရား၏ အမိန့်တော်နှင့်အညီ လိုက်နာမှုကို ဤအခန်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားသည်။ ၂၅:၁–၄၀:၃၈ ၏ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ။

40:9–16 The anointing of the tabernacle, all its utensils, as well as the attending priests, marks the general holiness and separation of the structure and its personnel. A more detailed description can be found in Lev. 8. The compliance of Moses with the divine order is repeatedly mentioned in the chapter. See note on 25:1–40:38.

 

၄၀:၃၄–၃၈ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ဗိမာန်တော်ကို ပြည့်စုံစေသည်၊ ဆာလမုန်၏ ဗိမာန်တော်စတင်အသုံးပြုစဉ် နှစ် ၅၀၀ နီးပါးအကြာတွင်လည်း ဤသို့ဖြစ်သည် (၂ရာ ၅:၁၃–၁၄)။ ဘုရား၏ ရှိနေမှု၏ အရိပ်အယောင်ဖြစ်သော တိမ်တိုက်သည် ကျူပင်လယ်တွင် ပထမဆုံးမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နေ့အခါတွင် လူများကို တော၌လမ်းပြခဲ့သည် (ပြီး အရိပ်ပေးခဲ့သည်၊ ထွက် ၁၃:၂၁–၂၂၊ ဆာ ၇၈:၁၄၊ ၁၀၅:၃၉)။ ၎င်းသည် အထွက်ကျမ်း ၂၄ တွင် သိနာတောင်ထိပ်တွင် နောက်ဆုံးအကြိမ်ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရွှေနွားသငယ်ဖြစ်ရပ်တွင် လူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းဖောက်ပြန်မှုဖြင့် ခွဲခြားခံရသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ရောက်ရှိလာမှုသည် ဘုရား၏ သနားကရုဏာနှင့် ခွင့်လွှတ်မှုကို ထင်ရှားစွာ အမှတ်အသားပြုသည်။ အထွက်ကျမ်း၏ ပထမအခန်းများတွင် အဲဂုတ္တုတွင် ၎င်း၏လူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင် ဘုရား၏ ထင်ရှားမပေါ်မှုဆိုင်ရာ ပဟေဠိသည် နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းခံရသည်။ ဘုရားသည် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှိနေခဲ့သည်၊ သို့သော် (ပါးလှပ်သောတိမ်တိုက်ကဲ့သို့) ထင်ရှားစွာ မမြင်ရသောအခါတွင်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

40:34–38 The glory of the Lord fills the tabernacle as also happens nearly 500 years later during the inauguration of Solomon’s temple (2 Chr. 5:13–14). The cloud as an indication of divine presence was first seen at the Red Sea. It guided the people during the day through the wilderness (and provided shade; Ex. 13:21–22; Ps. 78:14; 105:39). It appears for the last time in Ex. 24 on top of Mount Sinai. Separated by the people’s breach of faith in the gold calf episode, the arrival of the glory of the Lord also marks in a visible way divine mercy and forgiveness. The puzzle of God’s apparent absence in the first chapters of Exodus, amidst the suffering of His people in Egypt, has finally been resolved: God has been there all the time, all the way, even when (like a thin cloud) He was not noticeably visible.