ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၇

 

အခန်းကြီး - ၁၇

တဖန်မောရှေအား ထာဝရဘုရားက၊
² သင်သည် အာရုန်နှင့် သူ၏သား၊ - ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊
³ ဣသရေလအမျိုးသား တစုံတယောက်သည် သိုး၊ ဆိတ်၊ နွားကို တပ်ထဲမှာ သတ်သည်ဖြစ်စေ၊ တပ်ပြင်မှာ သတ်သည်ဖြစ်စေ၊
⁴ ထာဝရဘုရား၏ တဲတော်ရှေ့တွင် ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်သက္ကာ ပြုခြင်းငှါ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်တံခါးသို့ မဆောင်ခဲ့လျှင်၊ ထိုသူသည် အသက်သတ်သော အပြစ်ရှိသည်ဟု မှတ်ရမည်။ အသက်သတ်သော ထိုသူကို သူ၏အမျိုးမှ ပယ်ရှင်းရမည်။
⁵ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် တော၌ ပူဇော်သောယဇ်တို့ကို၊ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်တံခါး ရှေ့တွင် ထာဝရဘုရားထံတော်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်ရှေ့သို့ ဆောင်ခဲ့၍၊ ထာဝရဘုရားအား မိဿ ဟာယယဇ် ပူဇော်စေခြင်းငှါ ထိုသို့ စီရင်ရသတည်း။
⁶ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်၊ ထိုယဇ်ကောင်အသွေးကို ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်တံခါးနား၌ရှိသော ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ ဖြန်း၍၊ ဆီဥကိုလည်း ထာဝရဘုရားအား မွှေးကြိုင်ရာဘို့ မီးရှို့ရမည်။
⁷ သူတို့သည် အထက်က မှားယွင်းသကဲ့သို့ နောက်တဖန် နတ်ဆိုးတို့အား ယဇ်မပူဇော်ရ။ ဤပညတ် သည် သူတို့အမျိုးအစဉ်အဆက် စောင့်ရသော ပညတ်တော် ဖြစ်သတည်း။
⁸ ဣသရေလအမျိုးသားချင်း ဖြစ်စေ၊ သင်တို့တွင် တည်းနေသော တပါး အမျိုးသားဖြစ်စေ၊ မီးရှို့ရာ ယဇ် အစရှိသော အခြားသောယဇ် တစုံတခုကို ပူဇော်သောအခါ၊-
⁹ ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်သက္ကာပြုခြင်းငှါ၊ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တံခါးသို့ မဆောင်ခဲ့လျှင်၊ ထိုသူကို သူ၏အမျိုးမှ ပယ်ရှင်းရမည်ဟု သူတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်။
¹⁰ ဣသရေလအမျိုးသားမှစ၍၊ သင်တို့တွင် တည်းနေသော တပါးအမျိုးသား တစုံတယောက်သည်၊ အသွေး တမျိုးမျိုးကို စားလျှင်၊ ထိုသူကို ငါသည် မျက်နှာထား၍ သူ၏ အမျိုးမှ ပယ်ရှင်းမည်။
¹¹ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်ခန္ဓာ အသက်သည် အသွေး၌ တည်၏။ သင်တို့ပြုသောအပြစ်ကို ဖြေစေ ခြင်းငှါ၊ ထိုအသွေးကို သင်တို့အား ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ ငါပေးပြီ။ လူအပြစ်ကို ဖြေသောအရာကား၊ အသွေး ဖြစ်သတည်း။
¹² ထိုကြောင့် သင်တို့၌ အဘယ်သူမျှ အသွေးကို မစားရ။ သင်တို့တွင် တည်းနေသော တပါးအမျိုး သားလည်း အသွေးကို မစားရဟု ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ငါ့အမိန့်တော်ရှိ၏။
¹³ ဣသရေလအမျိုးသားမှစ၍ သင်တို့တွင် တည်းနေသော တပါးအမျိုးသား တစုံတယောက်သည်၊ မုဆိုးလုပ်၍ စားစရာဘို့ သား၊ ငှက်ကို ဘမ်းမိလျှင်၊ အသွေးကို သွန်၍ မြေနှင့်ဖုံးရမည်။
¹⁴ အသွေးသည် ခပ်သိမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာ အသက်ရှင်ရာအကြောင်း ဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် သင်တို့သည် တစုံတခုသော ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အသွေးကို မစားရဟု ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ငါ့အမိန့်တော်ရှိ၏။ ခပ်သိမ်းသော ကိုယ်ခန္ဓာအသက်သည် အသွေး၌ တည်သောကြောင့်၊ အသွေးကို စားသောသူ မည်သည်ကား၊ ပယ်ရှင်းခြင်းကို ခံရမည်။
¹⁵ အလိုလို သေသောအကောင်၊ သားရဲကိုက်၍သေသော အကောင်၏အသားကို စားသော ကိုယ် အမျိုးသား၊ တပါးအမျိုးသား မည်သည်ကား၊ စားလျှင် မိမိအဝတ်ကိုလျှော်၍ ကိုယ်ကို ရေချိုးရမည်။ ညဦးတိုင်အောင် မစင်ကြယ်ဖြစ်၏။ ထိုနောက် စင်ကြယ်ခြင်းရှိ၏။
¹⁶ အဝတ်ကို မလျှော် ရေမချိုးလျှင်၊ ကိုယ်အပြစ်ကို ကိုယ်ခံရမည်ဟု ထာဝရဘုရားသည် ပညတ်တော် မူ၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၇:၃ နွား၊ သိုးသငယ်၊ သို့မဟုတ် ဆိတ်ကို သတ်သည်။ ယဇ်ပူဇော်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်များ။ ဤပညတ်သည် အစားအသောက်အတွက် အသုံးပြုမည့်တိရစ္ဆာန်များအပါအဝင်၊ ထိုသို့သော တိရစ္ဆာန်များကို ထာဝရဘုရားၤ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အမှန်တကယ် ယဇ်ပူဇော်မှသာ သတ်ခွင့်ပြုသည်။ အကြောင်းမှာ ဣသရေလလူမျိုးများအား ထိုသို့သော တိရစ္ဆာန်များကို နတ်ဆိုးများအတွက် ယဇ်အဖြစ် သတ်ခြင်းမှ တားဆီးရန်ဖြစ်သည် (၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤပညတ်သည် ဣသရေလလူမျိုးများ သန့်ရှင်းရာဌာနပတ်လည်တွင် တောထဲတွင် စခန်းချနေစဉ် စတင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် ခါနာန်ပြည်တွင် ပြန့်ကျဲသွားသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ယဇ်ပူဇော်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်မျိုးစိတ်များကို ၎င်းတို့၏အသားအတွက် သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဝေးရာတွင် သတ်ခွင့်ရခဲ့သည်၊ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် သွေးကို စွန့်ထုတ်ပြီး ၎င်းတို့ကို အမဲလိုက်တိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ဆက်ဆံပါက (တရား ၁၂:၂၀–၂၅၊ ဝတ် ၁၇:၁၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

17:3 kills an ox or lamb or goat. Animals that could be sacrificed. This law allowed the slaughter of such animals, including those to be used for food, only if they were actually sacrificed at the Lord’s sanctuary. The reason was to prevent Israelites from slaughtering such animals as sacrifices to demons (see v. 7). The law was instituted while the Israelites were camping around the sanctuary in the wilderness. Later, when they spread out in Canaan, they were allowed to slaughter sacrificeable species of animals for their meat away from the sanctuary if they drained their blood, treating them like game animals (Deut. 12:20–25; compare Lev. 17:13).

 

၁၇:၇ နတ်ဆိုးများအတွက် ယဇ်များ။ “နတ်ဆိုးများ” ဟူသော စကားလုံးသည် စကားလုံးအရ “ဆိတ်ထီးများ” ဖြစ်ပြီး၊ အခန်း ၁၆ တွင် ထာဝရဘုရားၤ၏ဆိတ်နှင့် အဇာဇလ၏ဆိတ်အတွက် အသုံးပြုသော အသုံးအနှုန်းနှင့် တူညီသည်။ ဣသရေလလူမျိုးများသည် အဇာဇလကို ၎င်း၏ဆိတ်နှင့် ဆက်စပ်ပြီး၊ ၎င်းကို ဆိတ်နတ်ဆိုးတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူကာ၊ ၎င်းတို့ကို မထိခိုက်စေရန် ယဇ်ပူဇော်သင့်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပေမည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ထာဝရဘုရားမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမဆိုထံ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ၎င်းနှင့်ရှိသော သီးသန့်ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်သော ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ “အကျင့်ယိုယွင်းမှု” ဖြစ်သည် (ထွက် ၂၀:၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပုဂံယဇ်များသည် နတ်ဆိုးများထံ (အမှန်တကယ် နတ်ဘုရားများထံ မဟုတ်) သို့ဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆသည် တရားဟောရာ ၃၂:၁၇ နှင့် ၁ကောရိန္သု ၁၀:၂၀ တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

17:7 sacrifices to demons. The word for “demons” is literally “male goats,” the same term used for the Lord’s goat and Azazel’s goat in chap. 16. Perhaps the Israelites associated Azazel with his goat and regarded him as a goat-demon to whom they should sacrifice so that he would not harm them. In any case, sacrifice to anyone but the Lord was spiritual “immorality” that violated the exclusive covenant with Him (compare Ex. 20:3). The idea that pagan sacrifices are to demons (not really to deities) appears in Deut. 32:17 and 1 Cor. 10:20.

 

၁၇:၁၁ သင်တို့၏ဝိညာဉ်များအတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်။ ဤစကားရပ်သည် အသက်အတွက် ရွေးနှုတ်ရာ (ထွက် ၃၀:၁၂၊ ၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ သွေးသည် အသက်ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ၎င်းကို စားသုံးခွင့်မပြုပေ (ဝတ် ၃:၁၇ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ယဇ်သွေးအား ပူဇော်သူများ၏ အသက်များကို ရွေးနှုတ်ရန် အလုပ်တာဝန်ပေးထားသည်။ ၎င်းသည် နောင်တရသော အပြစ်သား၏ သွေး/အသက်အစား ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံခံရသည်။ 

17:11 atonement for your souls. This expression refers to ransom for life (compare Ex. 30:12, 16). Because blood represents life, which is why it may not be eaten (see note on Lev. 3:17), God has assigned to sacrificial blood the function of ransoming the lives of offerers. It was accepted by God in place of the blood/life of the repentant sinner.