တောလည်ရာကျမ်း ၁၉

 

အခန်းကြီး - ၁၉

တဖန် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အာရုန် တို့ကို ခေါ်၍ ထာဝရဘုရား စီရင်ထုံးဖွဲ့တော်မူသော ပညတ်တရားဟူမူကား၊
² အပြစ်မပါ၊ တခါမျှ ထမ်းဘိုးမတင်၊ ကွက်ကျား ခြင်းမရှိ၊ အဆင်းနီသော နွားမပျိုကို၊ ဣသရေလအမျိုး သားတို့သည် ဆောင်ခဲ့မည်အကြောင်း ဆင့်ဆိုလော့။
³ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဧလာဇာ၌ အပ်၍ တပ်ပြင်သို့ ဆောင်သွားပြီးမှ၊ သူ့ရှေ့၌ အခြားသူ သတ်ရမည်။
⁴ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဧလာဇာသည် အသွေးကို လက် နှင့်ယူ၍ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်ရှေ့စူးစူး၌ ခုနစ် ကြိမ် ဖြန်းရမည်။
⁵ ယဇ်ပုရောဟိတ်ရှေ့မှာ ထိုနွားမ၏ အရေ၊ အသား၊ အသွေး၊ ချေးနုနှင့်တကွ တကောင်လုံးကို အခြား သူသည် မီးရှို့ရမည်။
⁶ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည်လည်း အကာရှသစ်သား၊ ဟုဿုပ်ပင်ညွန့်နှင့် နီမောင်းသော အထည်ကို ယူ၍၊ နွားမ မီးလောင်ရာထဲသို့ ပစ်ချရမည်။
⁷ ထိုနောက် မိမိအဝတ်ကို လျှော်၍ ကိုယ်ကို လည်း ရေချိုးပြီးမှ၊ တပ်ထဲသို့ဝင်၍ ညဦးတိုင်အောင် မစင်ကြယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
⁸ မီးရှို့သော သူသည်လည်း၊ မိမိအဝတ်ကို လျှော် ၍ ကိုယ်ကိုလည်း ရေချိုးပြီးမှ၊ ညဦးတိုင်အောင် မစင် ကြယ် ဖြစ်လိမ့်မည်။
⁹ စင်ကြယ်သောသူ တစုံတယောက်သည် နွားမ၏ ပြာကို စုသိမ်း၍၊ တပ်ပြင်မှာ စင်ကြယ်သော အရပ်၌ ထားရမည်။ ဣသရေလအမျိုး ပရိသတ်အဘို့ စင်ကြယ် စေသော ရေဘော်ဘို့၊ ထိုပြာကို သိုထားရမည်။ အပြစ်နှင့် ကင်းစင်စေစရာဘို့ဖြစ်သတည်း။
¹⁰ နွားမ၏ပြာကို စုသိမ်းသောသူသည်လည်း၊ မိမိ အဝတ်ကိုလျှော်၍ ညဦးတိုင်အောင် မစင်ကြယ် ဖြစ်လိမ့် မည်။ ဤရွေ့ကား၊ ဣသရေလအမျိုးသား၊ တည်းခိုသော တပါးအမျိုးသားတို့သည် အစဉ်အမြဲ စောင့်ရသော ပညတ်ဖြစ်သတည်း။
¹¹ လူသေကောင်ကို ထိသောသူသည် ခုနစ်ရက် မစင်ကြယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
¹² သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထိုပြာနှင့် ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေ၍၊ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ စင်ကြယ်လိမ့် မည်။ သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ကိုယ်ကို မသန့်ရှင်းစေ လျှင်၊ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့တိုင်အောင် မစင် ကြယ်ရ။
¹³ လူသေကောင်ကိုထိ၍ ကိုယ်ကို မသန့်ရှင်းစေ သောသူသည်၊ ထာဝရဘုရား၏ တဲတော်ကို ညစ်ညူးစေ ၏။ ထိုသူကို ဣသရေလအမျိုးမှ ပယ်ရှင်းရမည်။ စင် ကြယ်စေသောရေဖြန်းခြင်းကို မခံသောကြောင့် မစင် ကြယ်ဖြစ်၏။ စင်ကြယ်ခြင်းသို့ မရောက်သေး။
¹⁴ တဲ၌လူသေလျှင် စောင့်ရသောတရားဟူမူကား၊ တဲသို့ဝင်သောသူ၊ တဲ၌ရှိနေသောသူအပေါင်းတို့သည် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး မစင်ကြယ်ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
¹⁵ မဖုံးဘဲ ဖွင့်ထားသောအိုးရှိသမျှတို့သည်လည်း မစင်ကြယ်ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။
¹⁶ သတ်၍သေသောသူ၊ နာ၍သေသောသူ၊ လူသေ အရိုး၊ လူသင်္ချိုင်းကို လယ်ပြင်၌ တွေ့၍ထိလျှင်၊ ခုနစ်ရက် ပတ်လုံး မစင်ကြယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
¹⁷ မစင်ကြယ်သောသူဘို့ အပြစ်ကင်းစေရာ မီးရှို့ သောနွားမ၏ပြာအချို့ကို ယူ၍၊ စီးသောရေနှင့်အတူ အိုး၌ထည့်ပြီးမှ၊
¹⁸ စင်ကြယ်သောသူသည်၊ ဟုဿုပ်ပင်ညွန့်ကို ရေ၌နှစ်၍ တဲပေါ်မှာ၎င်း၊ တန်ဆာများ၊ တဲ၌ရှိသော လူများပေါ်မှာ၎င်း၊ လူသေအရိုး၊ သတ်၍သေသောသူ၊ နာ၍သေသောသူ၊ လူသင်္ချိုင်းကို ထိသောသူပေါ်မှာ၎င်း၊ ထိုရေကို ဖြန်းရမည်။
¹⁹ စင်ကြယ်သောသူသည် မစင်ကြယ်သောသူကို သုံးရက်မြောက်သောနေ့၊ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ ဖြန်းရ မည်။ ခုနစ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေ လျက်၊ မိမိအဝတ်ကို လျှော်၍ ရေချိုးလျှင်၊ ညဦးအချိန် တွင် စင်ကြယ်လိမ့်မည်။
²⁰ မစင်ကြယ်သောသူသည် ကိုယ်ကို သန့်ရှင်း စေခြင်းငှါမပြုလျှင်၊ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာန တော်ကို ညစ်ညူးစေသောကြောင့်၊ ပရိသတ်မှ ပယ်ရှင်း ခြင်းကို ခံရမည်။ စင်ကြယ်စေသော ရေဖြန်းခြင်းကို မခံသောကြောင့်၊ မစင်ကြယ်ဘဲနေ၏။
²¹ အစဉ်အမြဲစောင့်ရသော ပညတ်ဟူမူကား၊ စင်ကြယ်သော ရေကို ဖြန်းသောသူသည် မိမိအဝတ်ကို လျှော်ရမည်။ ထိုရေကို ထိသောသူလည်း၊ ညဦးတိုင် အောင် မစင်ကြယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။
²² မစင်ကြယ်သောသူ ထိသမျှသော အရာသည် လည်း မစင်ကြယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအရာကို ထိသောသူ လည်း ညဦးတိုင်အောင် မစင်ကြယ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၉:၂ နီညိုနွားမ။ နွားမသည် မည်သည့်နွားမွေးဖွားဖူးခြင်းမရှိသော နွားအမငယ်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁–၁၀ သည် သန့်ရှင်းရေးအတွက် နွားမပြာများထုတ်လုပ်ရန် ထုံးတမ်းစဉ်လာကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁၁–၂၂ သည် အလောင်းညစ်ညမ်းမှုမှ သန့်ရှင်းရေးအတွက် ပြာများကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို ရှင်းပြသည်။ နွားမသည် နီညိုရောင်အဆင်းရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို နီညိုရောင်အထည် သို့မဟုတ် ချည်မျှင်နှင့် နီညိုရောင်ဖြစ်နိုင်သော အာရဇ်သစ်သားနှင့်အတူ မီးရှို့ရမည် (၁၉:၆)။ နီညိုသည် သွေး၏အရောင်ဖြစ်သည်။ ပြာများသည် ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ထားသော သွေးအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး၊ ရေနှင့်ပေါင်းစပ်ကာ “သန့်ရှင်းရေးရေ” ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်းကို ဖြန်းပက်ရမည် (၁၉:၁၇–၂၀)။ ဤထုံးတမ်းသည် သာမန်ဣသရေလလူမျိုးများအတွက် အပြစ်/သန့်ရှင်းရေးပူဇော်သက္ကာများသည် အမျိုးသမီးဖြစ်သောကြောင့် (၀တ် ၄:၂၈၊ ၃၂၊ ၅:၆) နှင့် ဤယဇ်ပူဇော်သက္ကာသည် တစ်ခုလုံးအသိုင်းအဝိုင်းအတွက်ဖြစ်သောကြောင့် အကြီးဆုံးအမျိုးသမီးတိရစ္ဆာန်ကို အသုံးပြုသည်။

19:2 red heifer. A heifer is a young female cow who has never birthed a calf. Vv. 1–10 outline the ritual to produce a supply of the purifying substance: ashes of a heifer. Vv. 11–22 explain how to use the ashes for purification from corpse impurity. The heifer was to have reddish hide, and it was to be burned with red cloth or yarn and cedar wood, which can be reddish (v. 6). Red is the color of blood. The ashes functioned as dehydrated blood, which was combined with water to make “water of purification” that would be sprinkled (vv. 17–20). The ritual used the largest female animal because sin/purification offerings for ordinary Israelites were female (Lev. 4:28, 32; 5:6) and this sacrifice was for the whole community.

 

၁၉:၃ စခန်းပြင်ပတွင်။ ဤထုံးတမ်းသည် ပြင်းထန်သော ညစ်ညမ်းမှုကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပေးသောကြောင့်၊ ၎င်းကို သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဆောင်ရွက်ပါက သန့်ရှင်းရာနေရာများကို အလွန်အမင်း ညစ်ညမ်းစေမည်။ အလောင်းညစ်ညမ်းမှုသည် အပြစ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော လူသားများ၏ သေတတ်သောအခြေအနေကို ထင်ဟပ်ပြသော အဆုံးစွန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းညစ်ညမ်းမှုဖြစ်သည် (က ၃၊ ရောမ ၅:၁၂၊ ၆:၂၃)။

19:3 outside the camp. The ritual remedied such a severe impurity that its performance at the sanctuary would excessively defile the sacred precincts. Corpse contamination was the ultimate physical ritual impurity, reflecting the human state of mortality that results from sin (Gen. 3; Rom. 5:12; 6:23).

 

၁၉:၄ သွေးအချို့ကို ဗိမာန်တော်ဆီသို့ ဖျန်းရမည်။ ဗိမာန်တော်ဆီသို့ ဖျန်းခြင်းသည် ထိုထုံးတမ်းကို ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြစ်စေသည်။

19:4 sprinkle some of its blood. Sprinkling in the direction of the sanctuary made the ritual a sacrifice, performed with reference to God.

 

၁၉:၇ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် မိမိအဝတ်ကို ဆေးကြောရမည်။ ပြာမီးပုံဖြစ်စေရာတွင် ပါဝင်ခဲ့သော သန့်ရှင်းသူများနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ထိုပြာကို သန့်စင်ရန်အသုံးပြုသူများသည် မသန့်ရှင်းဖြစ်သွားသည် (ဆက်လက်ကြည့်ရန် အခန်းငယ် ၈၊ ၁၀၊ ၂၁)။ အကြောင်းမှာ ထိုပြာသည် မသန့်ရှင်းသောသူများ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများထံ အသုံးပြုသောအခါ မသန့်ရှင်းမှုကို သင်္ကေတအဖြစ် စုပ်ယူသည်ဟု ယူဆသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုပြာသည် မသန့်ရှင်းသူများ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းမပြုမီကပင် မသန့်ရှင်းမှုကို စုပ်ယူထားပြီးဟု ယူဆသည်။

19:7 the priest shall wash his clothes. Pure persons who participated in production of the ashes or later used them for purification became impure (see also vv. 8, 10, 21). This was because the ashes would symbolically absorb impurity from impure persons or objects to which they were applied. The ashes were viewed as already having absorbed impurity even before contact with impure people or things took place.

 

၁၉:၉ ၎င်းသည် အပြစ်မှ သန့်စင်ရန်ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲဘာသာတွင် “အပြစ်” ဟူသောစကားလုံးသည် “အပြစ်ဖြေရာ ပူဇော်ခြင်း” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားစုတစ်ခုလုံးကို “၎င်းသည် သန့်စင်ရာပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ဘာသာပြန်သင့်သည်။ ဤထုံးတမ်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုဖြစ်သော လူသေကောင်နှင့်ထိတွေ့မှုမှ သန့်စင်ပေးသည်။ ၎င်းသည် အပြစ်လုပ်မှု (သို့မဟုတ် အကြံအစည်) အနေဖြင့် အပြစ်မဟုတ်ပေ။ ဤအမျိုးအစားများကို ခွဲခြားရန် အရေးကြီးသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုများသည် အလိုအလျောက်/မလွှဲမရှောင်ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည် (ဥပမာ၊ ဝတ်၁၅:၁၉၊ တရား ၂၃:၁၀–၁၁)၊ သို့သော် အပြစ်များသည် အမြဲတမ်း ရွေးချယ်မှုတစ်ခုခုနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ ထိုအပြစ်ကျူးလွန်သူများသည် ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့ပြုလုပ်သည်မှာ အပြစ်ဖြစ်ကြောင်း မသိသည်ပင်ဖြစ်စေ (ဝတ်၄:၁၃–၁၄၊ ၂၂–၂၃၊ ၂၇–၂၈)။

19:9 it is for purifying from sin. The Hebrew word for “sin” can also mean “sin offering.” This whole phrase should be rendered as: “it is a purification offering.” The ritual provided purification from the physical ritual impurity of corpse contamination, which was not sin in the sense of sinful action (or thought). It is important to distinguish between these categories. Physical impurities could be automatic/involuntary (e.g., Lev. 15:19; Deut. 23:10–11), but sins always involve some kind of choice, even if those who commit them do not realize that what they do is sinful at the time (Lev. 4:13–14, 22–23, 27–28).

 

၁၉:၁၃ ထာဝရဘုရား၏ တဲတော်ကို ညစ်ညမ်းစေသည်။ ဤပြင်းထန်သော မသန့်ရှင်းမှုမှ သန့်စင်ရန် တမင်တကာ လျစ်လျူရှုခြင်းသည် မသန့်ရှင်းသူသည် သန့်ရှင်းသောနေရာအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ဘဲ အကွာအဝေးမှပင် တဲတော်ကို အလိုအလျောက် ညစ်ညမ်းစေသည် (အခန်းငယ် ၂၀၊ ဝတ် ၂၀:၃ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ ဤသို့သော ပြင်းထန်သော အပြစ်ကျူးလွန်မှုတွင် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူသည် “ဖြတ်တောက်ခြင်း” ခံရသည် (ဝတ် ၇:၂၀ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။

19:13 defiles the tabernacle of the Lord. Willful neglect to be purified from this severe impurity caused automatic defilement of the sanctuary that could occur from a distance, without the impure person entering the sacred precincts (see also v. 20; Lev. 20:3). In such a serious case of sin, the offender was “cut off” (see note on Lev. 7:20).