ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၄

 

အခန်းကြီး - ၂၄

တဖန် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊-
² ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်တွင် သက်သေခံချက် ကုလားကာပြင်မှာ မီးခုံ၌ အစဉ်မပြတ် မီးထွန်းရာဘို့၊ သံလွင်သီးကို ထောင်း၍ ယူသော သံလွင်ဆီစစ်ကို၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သင့်ထံသို့ ဆောင်ခဲ့ရမည်အကြောင်း ဆင့်ဆိုလော့။
³ အာရုန်သည်လည်း၊ ညဦးမှသည် နံနက်တိုင်အောင် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ထိုအမှုကို စီရင်ရမည်။ သင်တို့ အမျိုးအစဉ်အဆက် စောင့်ရသော ပညတ်တော်ဖြစ်သတည်း။
⁴ စင်ကြယ်သော မီးခုံ၌ မီးခွက်များကို အာရုန်သည် ထာဝရဘုရား ရှေ့တော်မှာ အစဉ်အမြဲ ပြင်ဆင် ရမည်။
⁵ သင်သည် မုန့်ညက်ကိုယူ၍၊ မုန့်တလုံးသည် နှစ်ဩမဲစီ၊ မုန့်ဆယ်နှစ်လုံးကို လုပ်ပြီးလျှင်၊-
⁶ ထာဝရဘုရားရှေ့ စင်ကြယ်သော စားပွဲပေါ်မှာ မုန့်တလုံးပေါ်၌ တလုံးကို ထပ်ဆင့်၍၊ တပုံခြောက်လုံးစီ၊ နှစ်ပုံပုံရမည်။
⁷ ထာဝရဘုရားအား မီးဖြင့်ပြုသော ပူဇော်သက္ကာတည်းဟူသော အောက်မေ့တော်မူဘို့ရာ ဖြစ်စေခြင်း ငှါ ထိုမုန့်နှစ်ပုံပေါ်မှာ စင်ကြယ်သော လောဗန်ကို တင်ထားရမည်။-
⁸ ထာဝရဘုရား ပဠိညာဉ်နှင့်အညီ၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ လက်မှခံယူသောထိုမုန့်ကို၊ အာရုန်သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော် ဥပုဃ်နေ့တိုင်းအစဉ်အမြဲပြင်ဆင်ရမည်။
⁹ ထိုမုန့်ကို အာရုန်နှင့်သူ၏သားတို့သည် ပိုင်၍၊ သန့်ရှင်းရာ ဌာနတော်၌ စားရကြမည်။ ထာဝရဘုရား အား မီးဖြင့်ပြုသော ပူဇော်သက္ကာထဲက ထိုမုန့်သည်၊ ထာဝရပညတ်တော်အတိုင်း၊ အာရုန်အဖို့ အလွန်သန့်ရှင်းသော အရာဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁰ အဲဂုတ္တုလူနှင့် ဣသရေလမိန်းမရ၍ ဣသရေလအမျိုးသားတို့နှင့်အတူ လိုက်လာသော သားတယောက်သည်၊ တပ်တဲမှာ ဣသရေလလူနှင့် ရန်တွေ့သဖြင့်၊-
¹¹ နာမတော်ကို ပြစ်မှားလျက် ကျိန်ဆဲလေ၏။ ထိုသူ၏ အမိကား၊ ဒန်အမျိုး၊ ဒိဗရိသမီး ရှေလောမိတ် ဖြစ်သတည်း။-
¹² ပြစ်မှားသောသူကို မောရှေထံသို့ ဆောင်ယူခဲ့၍ ထာဝရဘုရား၏ အလိုတော်ကို မသိမှီတိုင်အောင် ချုပ်ထားကြ၏။
¹³ ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ကျိန်ဆဲသောသူကို တပ်ပြင်သို့ ဆောင်သွား၍၊
¹⁴ သူ၏စကားကို ကြားသော သူအပေါင်းတို့သည် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှာ လက်ကိုတင်ပြီးမှ၊ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ကြစေ။-
¹⁵ သင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊ မိမိဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲသောသူသည် မိမိအပြစ်ကို ခံရမည်။-
¹⁶ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ပြစ်မှားသောသူသည် အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။ ပရိသတ် အပေါင်းတို့သည် ထိုသူကို အမှန် ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ရကြမည်။ အမျိုးသားချင်းဖြစ်စေ၊ တပါး အမျိုးသားဖြစ်စေ၊ နာမတော်ကို ပြစ်မှားလျှင် အသေသတ်ခြင်းကို ခံရမည်။
¹⁷ လူအသက်ကို သတ်သောသူသည်လည်း အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
¹⁸ တိရစ္ဆာန်အသက်ကို သတ်သောသူသည်လည်း ဥစ္စာရှင်အား တကောင်အတွက် တကောင်ကို လျော်ရမည်။
¹⁹ လူသည် အိမ်နီးချင်းကို နာအောင်ပြုလျှင်၊ သူ့ကိုပြုသည်အတိုင်း ကိုယ်ခံရမည်။
²⁰ အရိုးကို ချိုးသည်အတွက် အရိုးချိုးခြင်းကို၎င်း၊ မျက်စိကိုဖျက်သည့်အတွက်၊ မျက်စိဖျက်ခြင်းကို၎င်း၊ သွားကိုချိုးသည်အတွက်၊ သွားချိုးခြင်းကို၎င်း၊ သူ့ကို နာကျင်စွာပြုသည်အတိုင်း၊ ကိုယ်တိုင်နာကျင် စွာ ခံရမည်။-
²¹ တိရစ္ဆာန်အသက်ကို သတ်သောသူသည်၊ တကောင်အတွက်၊ တကောင်ကို ပြန်ပေးရမည်။ လူအသက် ကို သတ်သောသူသည် အသေသတ်ခြင်းကို ခံရမည်။
²² ကိုယ်အမျိုးသားဖြစ်စေ၊ သူတပါးအမျိုးသားဖြစ်စေ၊ တပါးတည်းသောတရားနှင့်သာ စီရင်ခြင်းကို ခံရမည်။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်ဟု မောရှေအား မိန့်တော်မူ၏။-
²³ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည်၊ ကျိန်ဆဲသောသူကို တပ်ပြင်သို့ ဆောင်သွား၍၊ ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ရမည် အကြောင်း မောရှေဆင့်ဆိုသည်ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မှာထားတော်မူသည် အတိုင်း သူတို့သည် ပြုကြ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၂၄:၅ ဧဖါနှစ်ဆယ်ပုံ။ ခန့်မှန်းခြေ ၄ ကွတ်တာ (၄.၄ လီတာ)။

24:5 two-tenths of an ephah. About 4 quarts (4.4 l).

 

၂၄:၈ ဥပုသ်နေ့တိုင်း … ထာဝရပဋိညာဉ်။ ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁၂–၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ထိုနေရာတွင် အပတ်စဉ်ဥပုသ်နေ့သည် ဣသရေလလူမျိုးများနှင့် ၎င်းတို့ၤ၏ဖန်ဆင်းရှင်ထာဝရဘုရားကြားရှိ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ၤ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ဥပုသ်နေ့တိုင်း ထားရှိသော “ရှေ့တော်မုန့်” သည် သူသည် ဣသရေလၤ၏ ဖန်ဆင်းရှင်-ထောက်ပံ့ပေးသူဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုရန် သင်္ကေတဖြစ်သည် (ဆာ ၁၄၅:၁၅–၁၆ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

24:8 Every Sabbath … an everlasting covenant. Compare Ex. 31:12–17, where the weekly Sabbath is a sign between the Israelites and their Lord, the Creator. The “bread of the Presence” laid out every Sabbath in God’s sanctuary was a token to acknowledge that He was Israel’s Creator-Provider (compare Ps. 145:15–16).

 

၂၄:၉ သူတို့သည် ၎င်းကို စားရမည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် မုန့်ကို အစားထိုးသောအခါ စားသုံးပြီး၊ ၎င်းပေါ်ရှိ မီးဖုတ်သောနံ့သာများသည် မီးရှို့ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ အမှတ်ရစရာအဖြစ် ရောက်ရှိသည်ဟု ယူဆသည် (၇)။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် လူသားတို့ၤ၏အစားအစာကို မစားသုံးခဲ့ပါ၊ ၎င်းကို သူမလိုအပ်ပါ (ဆာလံ ၅၀:၁၃ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခြားရှေးခေတ်လူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏နတ်ဘုရားများကို တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ် ကျွေးမွေးရန် အစားအစာများကို ထားရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဣသရေလလူမျိုးများ၏ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကျွေးမွေးခဲ့သည်။

24:9 they shall eat it. The priests ate the bread when it was replaced, and the incense on it went to God as a memorial, presumably by being burned (v. 7). So the Lord did not consume any human food, which He does not need (compare Ps. 50:13). Other ancient peoples laid out food before their gods to feed them twice a day, but the deity of the Israelites fed them!

 

၂၄:၁၀ ထွက်သွား … တိုက်ခိုက်သည်။ အီဂျစ်-ဣသရေလလူသည် ရောနှောလူအုပ် (ထွက် ၁၂:၃၈) ၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဣသရေလအနွယ်များ၏ ဧရိယာအပြင်ဘက်တွင် စခန်းချခဲ့ပေမည်။ သူသည် ဣသရေလဧရိယာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရန်ဖြစ်ခြင်းဖြင့် ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့သည်။

24:10 went out … fought. The Egyptian-Israelite was probably a member of the mixed multitude (Ex. 12:38) that would have camped outside the area of the Israelite tribes. He caused trouble by going into the Israelite area and starting a fight.

 

၂၄:၁၁ ထာဝရဘုရားၤ၏နာမတော်ကို ကဲ့ရဲ့ပြီး ကျိန်ဆဲသည်။ ဟေဗြဲတွင် “နာမတော်” ဟုသာ ဖတ်ရှုပြီး၊ “ထာဝရဘုရား၏” ဟူသော စကားလုံးများကို ဘာသာပြန်သူများက ထည့်သွင်းထားသည်။ ၎င်းသည် ဣသရေလလူမျိုးများ၏ သန့်ရှင်းသောပုဂ္ဂိုလ်နာမည် (ယာဝေး၊ “ထာဝရဘုရား” ဟူသော ဘွဲ့ဖြင့် ဘာသာပြန်သည်) ဖြစ်သည်။ သူ၏ဒေါသထဲတွင်၊ ရန်ဖြစ်သူသည် ဘုရားသခင်ၤ၏နာမတော်ကို အချည်းနှီးယူဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ဆယ်ပညတ်တရား၏ တတိယပညတ်ကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့သည် (ထွက် ၂၀:၇)။ ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲခြင်းဖြင့် (ဝတ် ၂၄:၁၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သူသည် ဘုရားသခင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၂:၂၈ ကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့သည်။

24:11 blasphemed the name of the Lord and cursed. The Hebrew reads simply “the name”; the words “of the Lord” are supplied by the translators. This was the sacred personal name of Israel’s deity (Yahweh, translated by the title “Lord”). In his anger, the brawler took God’s name in vain, breaking the third of the Ten Commandments (Ex. 20:7). By cursing God (compare Lev. 24:15), he assaulted the deity, in violation of Ex. 22:28.

 

၂၄:၁၄ သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏လက်များကို တင်ရမည်။ ၎င်းသည် မကောင်းမှုကို ၎င်း၏ရင်းမြစ်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်း (၁၆:၂၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) ကို ညွှန်ပြပုံရသည်၊ ထို့ကြောင့် ကဲ့ရဲ့သူသည် ကျိန်ဆဲခြင်း၏အကျိုးဆက်များကို တစ်ဦးတည်း ခံစားရမည်ဖြစ်သည် (၂၄:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

24:14 lay their hands on his head. This apparently signified returning evil to its source (compare 16:21) so that the blasphemer alone would bear the consequences of the curse (see 24:15).

 

၂၄:၁၅ သူ၏ဘုရားသခင်ကို ကျိန်ဆဲသူတိုင်း။ ကျောက်ခဲနှင့်ထုသတ်ခြင်း၏စီရင်ချက် (၁၄) နှင့် ကွပ်မျက်ခြင်း၏အစီရင်ခံစာ (၂၃) ကြားတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် ကဲ့ရဲ့မှု (၁၅–၁၆) နှင့် တိုက်ခိုက်မှု (၁၇–၂၂) ဆိုင်ရာ ပြစ်မှုများအတွက် ပြစ်ဒဏ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ဣသရေလလူမျိုးများအား သင်ကြားရန် အခွင့်အရေးယူသည်၊ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ရှိသူမှ ကျူးလွန်သော မကောင်းမှု၏အမျိုးအစားများဖြစ်သည်။

24:15 Whoever curses his God. Between the sentence of stoning (v. 14) and the report of the execution (v. 23), God takes the opportunity for a teaching moment to instruct the Israelites regarding penalties for various offenses relating to blasphemy (vv. 15–16) and assault (vv. 17–22), the categories of evils committed by the condemned man.

 

၂၄:၁၉ ပုံပျက်ခြင်း။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဝတ်ပြုရာမှ ပယ်ထုတ်ပြီး တိရစ္ဆာန်များကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှ ဖယ်ထုတ်သည့် အမြဲတမ်းချို့ယွင်းမှုများအတွက် အသုံးပြုသော စကားလုံးတစ်ခုတည်းဖြစ်သည် (အခန်း ၂၁-၂၂)။ ထိုကဲ့သို့ ချို့ယွင်းမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် လူတစ်ဦးအား စံပြဘဝပြည့်စုံမှုမှ လျော့နည်းစေသည့် ပြစ်မှုဆိုးတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူပြုလုပ်သည့်အတိုင်း သူ့အား ပြုလုပ်ရမည်။ ဤသို့သော တိကျသော တရားမျှတမှု (ထွက် ၂၁:၂၃-၂၅၊ တရားရင်ဆိုင်ရာ ၁၉:၁၉-၂၁ ကိုလည်း ကြည့်ပါ) တွင် အားသာချက်နှစ်ခုရှိသည်။ ပထမဦးစွာ၊ ၎င်းသည် မူလရာဇဝတ်မှုထက် ပိုမိုထိခိုက်စေမည့် အလွန်အကျွံလက်တုံ့ပြန်မှုကို တားမြစ်သည်။ ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ၎င်းသည် လူမှုအဆင့်အတန်းများကို ခွဲခြားမထားဘဲ တန်းတူအခွင့်အရေးပေးသည့် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် တရားရုံးတရားစီရင်ရေးစနစ်ဖြင့် ပေးအပ်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ဖယ်ရှားမပေးခဲ့ဘဲ၊ လက်စားချေမှု၏ နိယာမကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးလက်စားချေမှုအဖြစ် တိုးချဲ့အသုံးပြုခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည် (မ ၅:၃၈-၄၂)။

24:19 disfigurement. The same word used for permanent defects that disqualified priests from officiating and animals from sacrifice (chaps. 21–22). Inflicting such a defect was a serious offense because it reduced a person from ideal wholeness of life. as he has done, so shall it be done to him. Such exact justice (see also Ex. 21:23–25; Deut. 19:19–21) had two advantages: First, it ruled out excessive retaliation that would inflict more harm than the original crime. Second, it was equal opportunity punishment, with no distinctions between social classes. Jesus did not do away with punishment administered by a court justice system, but rejected extension of the principle of retaliation to personal revenge (Matt. 5:38–42).