တောလည်ရာကျမ်း ၁၇

 

အခန်းကြီး - ၁၇

တဖန် ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊
² သင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့် ဆိုပြီးမှ၊ ဘိုးဘအဆွေအမျိုးအလိုက် ဣသရေလ ဆယ်နှစ် မျိုး၌ မင်းပြုသောသူအသီးအသီးပေးရသော လှံတံဆယ် နှစ်ချောင်းတို့ကို ယူ၍၊ လူတိုင်းအမည်ကို သူ့လှံတံပေါ်မှာ ရေးထားလော့။
³ လေဝိအမျိုး၏လှံတံပေါ်မှာ အာရုန်အမည်ကို ရေးထားလော့။ ဘိုးဘအဆွေအမျိုးသူကြီးတဦးလျှင် လှံတံတချောင်းစီရှိရမည်။
⁴ ထိုလှံတံတို့ကို ငါဗျာဒိတ်ပေးရာ အရပ်၊ ပရိသတ် စည်းဝေးရာ တဲတော်အတွင်း၊ သက်သေခံချက်ရှေ့မှာ တင်ထားလော့။
⁵ ငါရွေးကောက်သောသူ၏ လှံတံသည် အပွင့် ပွင့်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ပြုမှ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် သင်၌ အပြစ်တင်၍ မြည်တမ်းခြင်းကို နောက်တဖန် ငါနားမငြီးရာဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊
⁶ မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆို၍၊ မင်းအပေါင်းတို့သည် ဘိုးဘအဆွေအမျိုး အလိုက်၊ မင်းတဦးလျှင် လှံတံတချောင်းစီ လှံတံဆယ်နှစ် ချောင်းတို့ကို ပေးကြ၏။ အာရုန်၏လှံတံသည် လှံတံများ ၌ ပါသတည်း။
⁷ မောရှေသည် ထိုလှံတံတို့ကို သက်သေခံချက် တဲတော်အတွင်း၊ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ တင်ထား လေ၏။
⁸ နက်ဖြန်နေ့၌ သက်သေခံချက်တဲတော်အတွင်း သို့ မောရှေဝင်သောအခါ၊ လေဝိအမျိုးနှင့်ဆိုင်သော အာရုန်၏လှံတံသည် အရွက်ထွက်လျက်၊ ငုံလျက်၊ ပွင့် လျက်၊ ဗာတံသီးကို သီးလျက်ရှိ၏။
⁹ မောရှေသည် လှံတံရှိသမျှတို့ကို ထာဝရဘုရား ထံတော်က ဣသရေလအမျိုးသားတို့ ရှေ့သို့ ထုတ်ဆောင် သဖြင့်၊ သူတို့သည် ကြည့်ရှု၍၊ လူတိုင်း မိမိလှံတံကို ယူပြန် လေ၏။
¹⁰ ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ပုန်ကန်သောသူတို့ တဘက်၌ သက်သေဖြစ်စေခြင်းငှါ၊ အာရုန်၏ လှံတံကို သက်သေခံချက်ရှေ့၌ ပြန်ထား၍ အမြဲရှိစေလော့။ ထိုသို့ သူတို့သည် သေဘေးနှင့် လွတ်မည်အကြောင်း၊ သူတို့ အပြစ်တင်၍ မြည်တမ်းခြင်းကို ငါနားမငြီးရာဟု၊
¹¹ မောရှေအား မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊ မောရှေသည် ပြုလေ၏။
¹² ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကလည်း၊ အကျွန်ုပ်တို့ သည် သေကြေပျက်စီးကြပါ၏။ တယောက်မျှမကြွင်း ပျက်စီးရကြပါ၏။
¹³ ထာဝရဘုရား၏ တဲတော်ကို ချဉ်းကပ်သော သူ တိုင်း သေပါလိမ့်မည်။ အကျွန်ုပ်တို့ ရှိသမျှသည် သေဘေး သင့်၍ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့ ရောက်ရကြပါဦးမည်လောဟု မောရှေအား လျှောက်ဆိုကြ၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၇:၅ ငါရွေးချယ်သောသူ၏ တုတ်ရိုး။ ဘုရားသခင်သည် အာရုန်၏ရာထူးနှင့်ပတ်သက်သော မေးခွန်းအားလုံးကို အဆုံးသတ်မည့် သက်သေအဖြစ် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် ထားရှိမည့် (၁၇:၁၀–၁၁) ဖန်တီးမှုဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို ကြေညာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် လူမျိုးကိုကိုုစားပြုပြီး ခရစ်တော်၏ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို ညွှန်ပြသော (ဟေဗြဲ ၇–၁၀) စစ်မှန်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးသည် ဣသရေလဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုစနစ်အတွက် အရေးကြီးသည်။ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးဖြင့်သာ အာရုန်၏သေနေသောတုတ်ရိုးကို အကျိုးဖြစ်ထွန်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုတော်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည် (ထွက် ၇:၁၀၊ ၁၂ တွင် အာရုန်၏တုတ်ရိုးဖြင့် ယခင်အံ့ဖွယ်များကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

17:5 the rod of the man whom I choose. God announced a creative miracle with a lasting result (deposited in the sanctuary as proof; vv. 10–11) that would end all questions about Aaron’s position. A true priesthood, which represented the people before God and pointed forward to Christ’s priesthood (Heb. 7–10), was crucial for the Israelite worship system. Only divine power could make the dead rod of Aaron into a fruitful priestly ministry (compare Ex. 7:10, 12 for earlier miracles with Aaron’s rod).

 

၁၇:၈ ပန်းပွင့်များထွက်ပြီး အဆင်သင့်ရှိ ဗာဒံသီးများထွက်လာသည်။ ဤသည်မှာ အထူးသင့်လျော်သည်၊ အကြောင်းမှာ “ပန်းပွင့်” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် မင်းတော်ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ရွှေသရဖူအတွက်လည်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ထွက်မြောက်ရာ ၂၈:၃၆ တွင် “ပန်းကမ္ဗလာ” ဟုဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင်၊ သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ မီးခွက်စင်၏ ပန်းကန်များသည် ဗာဒံပန်းပွင့်ပုံစံဖြစ်သည် (ထွက် ၂၅:၃၃–၃၄)။ ၎င်းသည် “ဗာဒံ” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံး၏အမြစ်မှ ဆင်းသက်လာသော “သတိထားမှု” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် ဆက်စပ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနမီးခွက်များကို တစ်ညလုံးထွန်းထားခြင်း (ထွက် ၂၇:၂၁) သည် ဘုရားသခင်သည် သူ၏လူမျိုးများကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေသည်ကို အလေးပေးသည် (ဆာ ၁၂၁:၄၊ ယေ ၁:၁၁–၁၂ ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ)။

17:8 produced blossoms and yielded ripe almonds. This was particularly appropriate because the Hebrew term for “blossom” was also used for the high priestly golden crown, rendered “plate” in Ex. 28:36. Moreover, the bowls of the lampstand in the sanctuary were shaped like almond blossoms (Ex. 25:33–34). This linked them to the idea of “watchfulness,” the meaning of the root from which the Hebrew word for “almond” is derived. Keeping the sanctuary lamps burning all night (Ex. 27:21) emphasized that God is always watching over His people (Ps. 121:4; compare Jer. 1:11–12).

 

၁၇:၁၂ ငါတို့ဧကန်အမှန်သေကြလိမ့်မည်။ ဣသရေလလူကြီးများသည် တောကန္တာရတွင် သေရန်အတွက် အပြစ်ပေးခံရပြီးဖြစ်သောကြောင့် (အခန်း ၁၄)၊ ဘုရားသခင်ကို ထပ်မံပုန်ကန်ခြင်းဖြင့် ဆုံးရှုံးစရာမရှိဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် ၎င်းတို့သည် သူ၏အပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံခြင်းသည် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ချဉ်းကပ်ရန် အလွန်ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည်။

17:12 Surely we die. Since the adult Israelites were already condemned to die in the wilderness (chap. 14), they had thought there was nothing to lose by further rebelling against God. Now they were finally persuaded that submitting to His punishment was the best option. However, they were so traumatized that they were afraid to approach His sanctuary.