ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၅

 

အခန်းကြီး - ၂၅

တဖန် သိနာတောင်ပေါ်မှာ၊ မောရှေအား ထာဝရဘုရားက၊ သင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊-
² သင်တို့သည် ငါပေးသော ပြည်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ထိုပြည်သည် ထာဝရဘုရားအဘို့ ဥပုသ်စောင့်ရမည်။
³ ခြောက်နှစ်ပတ်လုံး လယ်လုပ်လျက် စပျစ်ဥယျာဉ်ကို သုတ်သင်၍ အသီးကို သိမ်းလျက် နေရမည်။
⁴ သတ္တမနှစ်သည်၊ ထာဝရဘုရားအဘို့ ဥပုသ်နှစ်၊ တပြည်လုံး ငြိမ်ဝပ်စွာနေ၍ ဥပုသ်စောင့်ရသော နှစ်ဖြစ်၏။ လယ်မလုပ်ရ၊ စပျစ်ဥယျာဉ်ကို မသုတ်သင်ရ၊
⁵ လယ်၌ အလိုလိုပေါက်သော အသီးအနှံကိုမျှ မရိတ်ရ။ မသုတ်သင်သော စပျစ်ဥယျာဉ် အသီးကိုမျှ မဆွတ်ရ။ တပြည်လုံး ငြိမ်ဝပ်စွာ နေရသော နှစ်ဖြစ်၏။
⁶ ပြည်ဥပုသ်တည်းဟူသော အလိုလို ဖြစ်ပွားသော အရာရှိသမျှသည်၊ သင်ကိုယ်မှစ၍ သင်၏ ကျွန်၊ ကျွန်မ၊ သူငှါး၊ ဧည့်သည်စားစရာ၊-
⁷ သင်၏ ပြည်၌ရှိသော သားယဉ် သားရဲစားစရာဖြစ်ရသည်။
⁸ ဥပုသ်နှစ် ခုနစ်နှစ်ကို ရေတွက်၍၊ ခုနှစ်နှစ်ခု နှစ်လီတည်းဟူသော လေးဆယ်ကိုးနှစ်စေ့ပြီးမှ၊-
⁹ သတ္တမလ ဆယ်ရက်နေ့၊ အပြစ်ဖြေခြင်းပြုရာနေ့၌၊ ယုဘိလတံပိုးကို တပြည်လုံး မှုတ်စေရမည်။
¹⁰ ငါးဆယ်မြောက်သောနှစ်ကို သန့်ရှင်းစေသဖြင့်၊ တပြည်လုံး၌ ပြည်သားအပေါင်းတို့အား၊ လွတ်ရာ အခွင့်ကို ကြွေးကြော်ရမည်။ ယုဘိလနှစ်ဖြစ်၍၊ လူတိုင်း မိမိပိုင်သောမြေ၊ မိမိအဆွေအမျိုးထံသို့ ပြန်ရမည်။
¹¹ ငါးဆယ်မြောက်သောနှစ်သည် ယုဘိလနှစ်ဖြစ်သောကြောင့် လယ်မလုပ်ရ။ အလိုလိုပေါက်သော အပင်ကိုမျှ မရိတ်ရ။ မသုတ်သင်သော စပျစ်ဥယျာဉ်အသီးကိုမျှ မဆွတ်ရ။
¹² ယုဘိလနှစ်သည် သန့်ရှင်းသော နှစ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ လယ်၌ရသော အသီးအနှံကိုသာ စားရမည်။
¹³ ယုဘိလနှစ်တွင် လူတိုင်း မိမိပိုင်သော မြေသို့ ပြန်ရမည်။
¹⁴ သင်တို့သည် အချင်းချင်းရောင်းဝယ်မှုကို ပြုလျှင်၊ တယောက်ကို တယောက် မညှဉ်းဆဲရ။
¹⁵ ယုဘိလနှစ်လွန်၍ လိုသေးသော နှစ်ပေါင်း၊ အသီးအနှံ သီးလတံ့သော နှစ်ပေါင်းကို ရေတွက်၍ ရောင်းဝယ်မှုကို ပြုရမည်။
¹⁶ ထိုသို့ အသီးသီးရသော နှစ်များကို လိုက်၍ ရောင်းသောကြောင့်၊ နှစ်ပေါင်း အနည်းအများအလိုက် အဘိုးလျော့လျက်၊ တိုးလျက် ရောင်းဝယ်ရမည်။
¹⁷ သင်တို့သည် တယောက်ကိုတယောက် မညှဉ်းဆဲရ။ သင်တို့၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရား ဖြစ်၏။
¹⁸ သင်တို့သည် ငါ့စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်တို့ကို ကျင့်စောင့်လျှင်၊ ထိုပြည်၌ ဘေးလွတ်လျက်နေရကြလိမ့်မည်။
¹⁹ မြေသည်လည်း မိမိ အသီးအနှံကို ပေးသဖြင့်၊ သင်တို့သည် ဝစွာစား၍ ဘေးလွတ်လျက် နေရကြ လိမ့်မည်။
²⁰ သင်တို့ကလည်း၊ သတ္တမနှစ်တွင် ငါတို့သည် အဘယ်သို့ စားရမည်နည်း။ လယ်မလုပ်ရ။ အသီးအနှံကို မသိမ်းရပါတကားဟု ဆိုလျှင်၊-
²¹ ဆဌမနှစ်တွင် သင်တို့ကို ငါကောင်းကြီးပေး၍၊ ထိုနှစ်တွင် သုံးနှစ်အဘို့ အသီးအနှံကို ဖြစ်စေမည်။
²² သင်တို့သည် အဋ္ဌမနှစ်တွင် လယ်လုပ်၍ နဝမနှစ်တွင် အသီးအနှံကို သိမ်းရာ ကာလတိုင်အောင် ဟောင်းသော အသီးအနှံကို စားရကြမည်။
²³ မြေကို သူတပါး အစဉ်ပိုင်စေခြင်းငှါ မရောင်းရ။ မြေသည် ငါ့ဥစ္စာဖြစ်၏။ သင်တို့သည် ငါ၌ တည်းသော ဧည့်သည် အာဂန္တုဖြစ်ကြ၏။
²⁴ သင်တို့သည် မြေကို ပိုင်လေရာရာ၌ ရွေးနှုတ်ရသော အခွင့်ကို ပေးရကြမည်။
²⁵ သင်၏ အမျိုးသားချင်းသည် ဆင်းရဲ၍၊ မိမိပိုင်သောမြေကို ရောင်းလျှင်၎င်း၊ သူ၏ပေါက်ဘော် တစုံတယောက်သည် ဝယ်ခြင်းငှါလာလျှင်၎င်း၊ မိမိပေါက်ဘော် ရောင်းသောဥစ္စာကို ရွေးနှုတ်ရသော အခွင့်ရှိရမည်။
²⁶ ထိုမြေကို ရွေးနှုတ်သောသူတယောက်မျှ မပေါ်မရှိ၍၊ မြေရှင်ဟောင်းသည် ကိုယ်တိုင်ရွေးနှုတ်နိုင်လျှင်၊-
²⁷ မိမိမြေသို့ ပြန်အံ့သောငှါ၊ ရောင်း၍လွန်သော နှစ်ပေါင်းကို ရေတွက်ပြီးမှ၊ လိုသေးသော အဘိုးကို အထက်က ရောင်းခဲ့သောသူအား ပြန်ပေးရမည်။
²⁸ ပြန်၍မပေးနိုင်လျှင် ရောင်းခဲ့သောဥစ္စာကို ယုဘိလနှစ်တိုင်အောင် ဝယ်သောသူလက်၌ ရှိစေရမည်။ ယုဘိလနှစ်တွင် လက်လွှတ်၍ အရှင်ဟောင်းလက်သို့ ရောက်စေရမည်။
²⁹ မြို့ထဲ၌ရှိသော အိမ်ကို အိမ်ရှင်ရောင်းလျှင်၊ တနှစ်အတွင်းတွင် ရွေးနှုတ်သော အခွင့်ရှိစေရမည်။
³⁰ တနှစ်အတွင်းတွင် မရွေးနှုတ်လျှင်၊ ထိုအိမ်ကို ဝယ်သောသူမှစ၍ သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည် အမြဲပိုင်ရ ကြမည်။ ယုဘိလနှစ်ရောက်သော်လည်း လက်မလွှတ်ရ။
³¹ မြို့ရိုးမရှိ၊ ရွာ၌ရှိသောအိမ်ကို လယ်ယာကဲ့သို့ မှတ်၍ ရွေးနှုတ်ရသော အခွင့်ရှိ၏။ ယုဘိလနှစ် ရောက်သောအခါ လက်လွှတ်ရမည်။
³² သို့ရာတွင် လေဝိသားပိုင်သော မြို့နှင့်မြို့အိမ်တို့ကို၊ အဘယ်ကာလအချိန်မဆိုဘဲ ရွေးနှုတ်ရသော အခွင့်ရှိ၏။
³³ လေဝိသားပိုင်သော မြို့ကို၎င်း၊ အိမ်ကို၎င်း၊ သူတပါးဝယ်လျှင်၊ ယုဘိလနှစ်ရောက်သောအခါ လက်လွှတ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဣသရေလ လူအမျိုးသားတို့တွင် လေဝိသားတို့သည်၊ ကိုယ် နေရာ မြို့အိမ်မှတပါး အခြားသော ဥစ္စာမရှိ။
³⁴ သို့ဆိုသော်လည်း၊ လေဝိသားမြို့နယ်၌ရှိသော လယ်ယာတို့ကို မရောင်းရ။ အစဉ်အမြဲပိုင်ရမည်။
³⁵ သင်၏ အမျိုးသားချင်းသည် ဆင်းရဲ၍ လက်အားလျော့သဖြင့် တပါးအမျိုးသား ဧည့်သည်အာဂန္တု ကဲ့သို့ဖြစ်လျှင်၊ သင့်ထံမှာ နေစေခြင်းငှါ သူ့ကို မစရမည်။
³⁶ သူ၌ အတိုးအပွားကို မယူရ။ သင်၏ အမျိုးသားချင်းသည် သင့်ထံမှာ နေစေခြင်းငှါ၊ သင်၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့လော့။
³⁷ အတိုးအပွါးကို မြော်လင့်၍ ငွေကို၎င်း၊ စားစရာကို၎င်း၊ သူ၌ မချေးမငှါးရ။
³⁸ ငါသည် ခါနာန်ပြည်ကို သင်တို့အားပေး၍၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်အံ့သောငှါ၊ သင်တို့ကို အဲဂုတ္တု ပြည်မှ နှုတ်ဆောင်သော သင်တို့၏ ဘုရားသခင်၏ ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။
³⁹ သင်၏ အမျိုးသားချင်းသည် ဆင်းရဲ၍ သင်၌ အရောင်းခံလျှင်၊ အစေခံကျွန်ကိုပြုသကဲ့သို့ သူ့ကို အနိုင်မပြုရ။
⁴⁰ သူသည် သူငှါးကဲ့သို့၎င်း၊ ဧည့်သည်ကဲ့သို့၎င်း၊ သင့်ထံမှာနေ၍ ယုဘိလနှစ်တိုင်အောင် အစေခံရမည်။
⁴¹ ထိုအခါ သူသည် သားသမီးနှင့်တကွ ထွက်၍၊ မိမိအဆွေအမျိုး၊ မိမိ ဘိုးဘပိုင်သောမြေသို့ ပြန်ရမည်။
⁴² အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ငါနှုတ်ဆောင်သော ငါ၏ အမှုထမ်းဖြစ်၍၊ အစေခံ ကျွန်ဖြစ်စေခြင်းငှါ၊ မရောင်းရ။
⁴³ သူ့ကို ကြမ်းတမ်းစွာ မစီရင်ရ။ သင်၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်။
⁴⁴ သင်သည် စေခိုင်းသောကျွန်၊ ကျွန်မတို့ကို၊ သင့် ပတ်လည်ဝန်းကျင်တို့၌ နေသော သာသနာပလူတို့ တွင် ဝယ်ရမည်။
⁴⁵ ထိုမှတပါး၊ သင်တို့တွင် တည်းနေသော တကျွန်းတနိုင်ငံသားတို့ကို၎င်း၊ သင်တို့ပြည်၌ သူတို့ရသော သားသမီးများကို၎င်း ဝယ်၍ ပိုင်ရမည်။
⁴⁶ သူတို့သည် ကျွန်သားပေါက်ဖြစ်၍၊ သင်တို့နှင့် သင်တို့သားသမီးတို့သည် အမွေခံ၍ ပိုင်ရမည်။ ကိုယ်အမျိုးသားချင်းတည်းဟူသော ဣသရေလအမျိုးသားဖြစ်လျှင်၊ တယောက်ကိုတယောက် ကြမ်း တမ်းစွာ မစီရင်ရ။
⁴⁷ သင့်အနားမှာတည်းနေသော တကျွန်းတနိုင်ငံသားသည် ငွေရတတ်၍ သူ၏အနားမှာနေသော သင်၏ အမျိုးသားချင်း ဆင်းရဲသဖြင့်၊ သင့်အနားမှာ တည်းနေသော တကျွန်းတနိုင်ငံသား၌၎င်း၊ သူ၏ သားမြေး၌၎င်း၊ ကိုယ်ကိုရောင်းချလျှင်၊-
⁴⁸ ရောင်းပြီးမှ ရွေးနှုတ်သော အခွင့်ရှိစေရမည်။ မိမိအမျိုးသား တစုံတယောက်သည် ရွေးနှုတ်ရမည်။
⁴⁹ ဘကြီး၊ ဘထွေး၊ ညီအစ်ကိုတော်မှစ၍ အဆွေအမျိုးပေါက်ဘော်ရင်း တစုံတယောက်သည် ရွေးနှုတ် ရမည်။ ကိုယ်တိုင်တတ်နိုင်လျှင်လည်း ကိုယ်ကိုရွေးနှုတ်ရမည်။
⁵⁰ သခင်နှင့် ကျွန်တို့သည်၊ ရောင်းဝယ်သော နှစ်မှစ၍ ယုဘိလနှစ်တိုင်အောင် နှစ်ပေါင်းကို ရေတွက် ပြီးလျှင်၊ နှစ်ပေါင်းအနည်းအများကို ထောက်၍၎င်း၊ သူငှါးလုပ်ရသည် ကာလကို ထောက်၍၎င်း၊ ကိုယ်အဘိုးကို စီရင်ရမည်။
⁵¹ ယုဘိလနှစ်မရောက်မှီ၊ အစေခံရသော နှစ်ပေါင်း အနည်းအများကို ရေတွက်၍၊-
⁵² လိုသေးသော နှစ်ပေါင်း အနည်းအများအလိုက် ရွေးရန်အဘိုးကို၊ ဝယ်ရင်းငွေထဲက နှုတ်၍ ပြန်ပေး ရမည်။
⁵³ ထိုသူသည် တနှစ် နောက်တနှစ်၊ သူငှါးကဲ့သို့ နေရမည်။ သင့်မျက်မှောက်၌ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို မခံရ။
⁵⁴ ထိုသို့သောနည်းဖြင့် မရွေးမနှုတ်လျှင်၊ ယုဘိလနှစ်ရောက်သောအခါ၊ သူ့ကိုသားမယားနှင့်တကွ သခင်လက်မှ လွှတ်ရမည်။
⁵⁵ အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည်၊ ငါ၏ အမှုထမ်းဖြစ်ကြ၏။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ငါနှုတ် ဆောင်ခဲ့သော ငါ၏ အမှုထမ်းဖြစ်ကြ၏။ ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၂၅:၄ ပြည်အတွက် သန့်ရှင်းသော အနားယူရာဥပုသ်နေ့။ ဤပညတ်သည် ခုနစ်ကြိမ်မြောက်အချိန်ကာလတိုင်း အနားယူရမည့် ဥပုသ်သန့်ရှင်းမှု၏ နိယာမကို ပြည်သို့ တိုးချဲ့ပေးသည် (ထွက် ၂၃:၁၀–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဥပုသ်နှစ်များသည် ပြည်သည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်သောကြောင့် သန့်ရှင်းကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြပြီး၊ ပြည်၏ စိုက်ပျိုးရေးအရည်အသွေးကို ထိန်းသိမ်းရန် မြေလပ်ကာလတစ်ခုပေးကာ၊ လူတိုင်းသည် ပြည်၏ သဘာဝအခြေအနေတွင် အသက်ရှင်နေထိုင်ခြင်းဖြင့် တန်းတူညီမျှမှုကို အတည်ပြုပြီး၊ ပုံမှန်ရိတ်သိမ်းမှုမရှိဘဲ ဘုရားသခင်သည် ထောက်ပံ့ပေးမည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်း၏ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်သည် (ဝတ် ၂၅:၁၉–၂၂; ထွက် ၁၆:၅၊ ၂၂–၃၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ 

25:4 a sabbath of solemn rest for the land. This law extends to land the principle of sabbatical (rest every seventh time period) holiness (compare Ex. 23:10–12). Sabbatical years emphasized that the land was holy because it belonged to God, gave the land a fallow period that maintained its agricultural quality, affirmed equality by having everyone live off the land in its natural state, and served as a test of faith that God would provide without a regular harvest (see Lev. 25:19–22; compare Ex. 16:5, 22–30).

 

၂၅:၉ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင်။ ဂျူဗလီလွတ်မြောက်ရာနှစ် အထူးကာလသည် ဣသရေလ၏ တရားစီရင်ရာနေ့တွင် စတင်သည်။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် သူ၏လူများအနက် သစ္စာရှိသူများကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို အတည်ပြုတော်မူသည် (၁၆:၂၉–၃၁၊ ၂၃:၂၉–၃၀ ကို ကြည့်ပါ)။ သစ္စာရှိသူများအတွက် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် သတင်းကောင်းဖြစ်သည်။ 

25:9 on the Day of Atonement. The special year of Jubilee release began on Israel’s judgment day, when the Lord confirmed His forgiveness of those among His people who remained loyal (see 16:29–31; 23:29–30). For the loyal, God’s judgment was good news!

 

၂၅:၁၀ ငါးဆယ်မြောက်နှစ်။ ၎င်းသည် ခုနစ်ကြိမ်မြောက် ဥပုသ်နှစ်ပြီးနောက်နှစ်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈)။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် နောက်ထပ်ဥပုသ်နှစ်ကာလ၏ ပထမနှစ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငါးဆယ်မြောက်နှစ်သည် နောက်ထပ်ဂျူဗလီစက်ဝိုင်း၏ ပထမနှစ်အဖြစ် နှစ်ထပ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂျူဗလီနှစ်များ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မှုတွင် ဂျူဗလီနှစ်တစ်ခုစီအကြား ၄၉ နှစ်ရှိလိမ့်မည်။ ဂျူဗလီလွတ်မြောက်ရာ နိယာမကို အမျိုးသားအဆင့်သို့ တိုးချဲ့ရန်၊ ဒံယေလ ၉:၂၄–၂၇ (ဥပုသ်နှစ်ကာလ ၇၀ = ဂျူဗလီကာလ ၁၀ = ၄၉၀ နှစ်) ကို ကြည့်ပါ။ လွတ်မြောက်ခြင်း။ ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ဘုရင်မှ စတင်သတ်မှတ်ထားသော လွတ်မြောက်ရာသည် ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေရမည်။ ဂျူဗလီ။ မူလက “သိုးထီးချို” ဟူသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှ ဦးချိုများကို ဖြစ်ရပ်များကို အချက်ပြရန် ပြုလုပ်ခဲ့သည် (ယောရှု ၆:၄–၆၊ ၈၊ ၁၃)။ ပိုင်ဆိုင်မှု … မိသားစု။ အခန်းငယ် ၂၅–၅၅ သည် ဣသရေလလူတစ်ဦးသည် ၎င်း၏ ဘိုးဘွားပိုင်မြေပေါ်တွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးကာ ထို့နောက် ကျွန်အဖြစ် မှီခိုရသည်အထိ ဆင်းရဲမှု၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဆင့်များသို့ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ကျသွားပုံကို ဖော်ပြသည်။ ဣသရေလလူဖော်များသည် အတိုးမပေးဘဲ၊ အကူအညီပေးကာ၊ ဆင်းရဲသော ဆွေမျိုးအတွက် မြေကို ရွေးနှုတ်ပေးခြင်းဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ ကူညီရမည်။ ဂျူဗလီလွတ်မြောက်ရာသည် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ပြီးနောက် လွတ်မြောက်ရာနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းရန် ဘိုးဘွားပိုင်မြေကို တပြိုင်နက် ပြန်လည်ရရှိစေခြင်းဖြင့် လွတ်လပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် နောက်ထပ်အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးသည်။ ဂျူဗလီမြေလွတ်မြောက်ရာသည် ယနေ့ခေတ် အနောက်တိုင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းများတွင် အသုံးမပြုနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ဣသရေလလူမျိုး၏ ဘိုးဘွားပိုင်ဆိုင်မှုများကဲ့သို့ ပိုင်ဆိုင်မှုမျိုး ကျွန်ုပ်တို့တွင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည် (ယောရှု ၁၃–၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤဥပဒေမှ လူမှုတရားမျှတမှုနှင့် သနားကရုဏာဆိုင်ရာ အချိန်မကုန်သော နိယာမများကို သင်ယူနိုင်သည်။ ယေရှုသည် သတင်းကောင်းဟောပြောခြင်းနှင့် လွတ်မြောက်ရာနှင့် လွတ်လပ်မှုကို ကြေညာခြင်းအားဖြင့် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဂျူဗလီနိယာမများ၏ ပြည့်စုံမှုအဖြစ် ရှုမြင်သည် (လု ၄:၁၈–၁၉)။ 

25:10 the fiftieth year. This was the year after the seventh sabbatical year (v. 8). So it was the first year of the following sabbatical year period. Therefore, the fiftieth year doubled as the first year of the following Jubilee cycle. Consequently, there would be 49 years between each Jubilee year in a succession of Jubilee years. For extension of the Jubilee principle of freedom to the national level, see Dan. 9:24–27 (70 sabbatical year periods = 10 Jubilee periods = 490 years). liberty. The release instituted by Israel’s divine King was to be regular and ongoing. Jubilee. Originally a word for “ram,” from which horns were made to signal events (Josh. 6:4–6, 8, 13). possession … family. Vv. 25–55 describe how an Israelite could progressively sink to deeper levels of poverty, losing the ability to make a living on his own ancestral land and then becoming dependent as a servant. Fellow Israelites were to help as much as they could by not charging interest, providing assistance, and redeeming land for a poor relative. The Jubilee release was the remedy of last resort. It gave a person another opportunity to maintain independence by simultaneously restoring freedom from servitude and the ancestral land on which to make a living. Jubilee release of land cannot apply in modern western societies today because we do not have ancestral possessions like those of the Israelites (see Josh. 13–17). However, from this legislation we can learn timeless principles of social justice and compassion. Jesus sees His work in preaching good news and proclaiming release and liberty as a fulfillment of the Jubilee principles (Luke 4:18–19).

 

၂၅:၄၀၊ ၅၀၊ ၅၃ ငှားရမ်းထားသော အလုပ်သမားအဖြစ်။ အနည်းငယ်သော နေ့စဉ်ထောက်ပံ့ကြေးဖြင့်ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ရွေးနှုတ်ရန် ဖြစ်နိုင်စေသည် (အခန်းငယ် ၄၉)။ ဤမှီခိုမှုအစီအစဉ်သည် ထွက်မြောက်ရာ ၂၁ နှင့် တရားရင်ဆိုင်ရာ ၁၅ တွင် ၆ နှစ်ပြီးနောက် လွတ်မြောက်ရမည့် ဟေဗြဲကျွန်ထက် ပိုမိုမြင့်မားသော နေ့စဉ်ဘဝအဆင့်ဖြင့် အများဆုံး ၄၉ နှစ်ထောက်ပံ့ပေးသည်။ 

25:40, 50, 53 As a hired servant. Perhaps with a small living allowance, which could make it possible for him to redeem himself (v. 49). Such a dependent arrangement supported him for a maximum of 49 years at a higher standard of living than that of the Hebrew slave in Ex. 21 and Deut. 15, who was to be released after 6 years.