တောလည်ရာကျမ်း ၁၄

 

အခန်းကြီး - ၁၄

ထိုအခါ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် အသံကို လွှင့်၍ မြည်တမ်းသဖြင့်၊ တညဉ့်လုံး ငိုကြွေးကြ၏။
² ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းတို့ သည်၊ မောရှေနှင့် အာရုန်ကို အပြစ်တင်သော စကားနှင့် မြည်တမ်းလျက်၊ ငါတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ မသေပါလေ။ ဤတော၌ မသေပါလေ။
³ ငါတို့သည် ထားဖြင့်သေ၍ သားမယားတို့သည် ရန်သူလက်သို့ ရောက်စေခြင်းငှါ ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်ကြောင့် ငါတို့ကို ဤအရပ်သို့ ဆောင်ခဲ့တော်မူသနည်း။ အဲဂုတ္တု ပြည်သို့ပြန်ကောင်းသည်မဟုတ်လောဟု မောရှေနှင့် အာရုန်အားဆိုပြီးမှ၊
⁴ တဖန် လူတစုံတယောက်ကိုချီးမြှောက်၍၊ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်ကြစို့ဟု တယောက်ကို တယောက် ဆိုကြ၏။
⁵ မောရှေနှင့် အာရုန်တို့သည် ဣသရေလအမျိုး သားပရိသတ်အပေါင်းတို့ရှေ့မှာ ပြပ်ဝပ်လျက် နေကြ၏။
⁶ ခါနာန်ပြည်ကို စူးစမ်းသောလူစုထဲက နုန်၏ သားယောရှု၊ ယေဖုန္နာ၏သားကာလတ်တို့သည် မိမိတို့ဝတ်ကို ဆုတ်၍၊
⁷ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့အား ခေါ် လျက်၊ ငါတို့ရှောက် သွား၍စူးစမ်းသော ပြည်သည် အလွန်တရာကောင်းသော ပြည်ဖြစ်ပါ၏။
⁸ ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့ကိုနှစ်သက်လျှင်၊ နို့နှင့် ပျားရည်စီးသော ထိုပြည်သို့ ငါတို့ကို ဆောင်သွင်း၍ အပိုင်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။
⁹ ထာဝရဘုရားကို မပုန်ကန်ကြပါနှင့်။ ထိုပြည်သူ ပြည်သားတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ သူတို့သည် ငါတို့ စား စရာဘို့ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၌ အမှီတကဲမရှိ။ ထာဝရဘုရား သည် ငါတို့ဘက်၌ ရှိတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်ဟု ပြောဆိုကြလေသော်။
¹⁰ ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ထိုသူနှစ်ယောက်ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်စေခြင်းငှါ စီရင်ကြ၏။ ထိုအခါထာဝရ ဘုရား၏ဘုန်းတော်သည် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်း တို့ ရှေ့မှာ ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်၌ ထင်ရှားလေ ၏။
¹¹ ထာဝရဘုရားကလည်း၊ ဤလူမျိုးသည် အဘယ် မျှကာလပတ်လုံး ငါ့ကို မရိုမသေပြုကြလိမ့်မည်နည်း။ သူတို့၌ ငါပြခဲ့ပြီးသမျှသော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို မြင်ရ သော်လည်း အဘယ်မျှ ကာလပတ်လုံးငါ့ကို မယုံဘဲ နေကြလိမ့်မည်နည်း။
¹² သူတို့ကိုကာလနာဘေးဖြင့် ငါသည် ဒဏ်ခတ်၍ သား၏ အရာကိုနှုတ်မည်။ သူတို့ထက် သင့်ကိုသာ၍ စည်ပင်သောအမျိုး၊ သာ၍ တန်ခိုးကြီးသောအမျိုး ဖြစ်စေမည်ဟု မောရှေအား မိန့်တော်မူ၏။
¹³ မောရှေကလည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဤလူမျိုးကို တန်ခိုးတော်အားဖြင့် အဲဂုတ္တုလူတို့ထဲက နှုတ်ဆောင်ခဲ့ တော်မူသည်ဖြစ်၍၊ နောက်တဖန် ဤသိတင်းကို အဲဂုတ္တု လူတို့သည် ကြားပြန်လျှင်၊
¹⁴ ဤပြည်၌ နေသောသူတို့အား သိတင်းပြောကြ လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ဤလူမျိုး၌ ရှိတော်မူကြောင်းကို၎င်း၊ ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် ထင်ရှားတော်မူကြောင်းကို၎င်း၊ မိုဃ်းတိမ်တောသည် သူတို့ကို လွှမ်းမိုးကြောင်းကို၎င်း။ ကိုယ်တော်သည် နေ့ အချိန်၌ မိုဃ်းတိမ်တိုင်၊ ညဉ့်အချိန်၌ မီးတိုင်ဖြင့် သူတို့ ရှေ့က ကြွတော်မူကြောင်းကို၎င်း ကြားရကြပြီ။
¹⁵ ယခုမှာ၊ ဤလူမျိုးကို လူတယောက်ကဲ့သို့မှတ်၍ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းတော်မူလျှင်၊ သိတင်းတော်ကို ကြားဘူး သော လူအမျိုးမျိုးတို့က၊
¹⁶ ထာဝရဘုရားသည် ထိုလူတို့အား ဤမည်သော ပြည်ကို ငါပေးမည်ဟု ကျိန်ဆိုသော်လည်း၊ ထိုပြည်သို့ သူတို့ကို ဆောင်သွင်းခြင်းငှါ မတတ်နိုင်သောကြောင့်၊ တော၌ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းပြီဟု ပြောဆိုကြပါလိမ့် မည်။
¹⁷ ကိုယ်တော်က၊ ထာဝရဘုရားသည်သည်းခံသောသဘော၊ သနားသောသဘောနှင့် ပြည့်စုံတော်မူထသော၊ အဓမ္မကျင့်ခြင်း၊ တရားတော်ကို လွန်ကျူးခြင်း အပြစ်တို့ကို ဖြေလွှတ်သော်လည်း၊ အချည်းနှီး သက်သက်ဖြေလွှတ် တော်မမူထသော လူအစဉ်အဆက်၊ တတိယအဆက်၊ စတုတ္တအဆက်တိုင်အောင်၊
¹⁸ အဘတို့၏ အပြစ်ကိုသားတို့၌ ဆပ်ပေးစီရင်တော်မူသောဘုရားသခင်ဖြစ်၏ဟု မိန့်တော်မူသည်အတိုင်း၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ဘုရားရှင် တန်ခိုးတော်သည် ကြီးပါစေသော။
¹⁹ အဲဂုတ္တုပြည်ကထွက်သော နေ့မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် ဤလူမျိုး၏အပြစ်ကို လွှတ်တော်မူသည်။ နည်းတူ ကရုဏာတော်များပြားသည်နှင့်အညီ ယခုလည်း လွှတ်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါ၏ဟု ထာဝရဘုရား အား လျှောက်ဆိုလျှင်၊
²⁰ ထာဝရဘုရားက၊ သင်တောင်းပန်သည်အတိုင်း ငါလွှတ်၏။
²¹ ငါအသက်ရှင်သည်ဖြစ်၍၊ ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် မြေတပြင်လုံး၌ နှံ့ပြားလိမ့်မည်။
²² ငါ့ဘုန်းတော်ကို၎င်း၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှစ၍ ဤ တော၌ ထူးဆန်းသော တန်ခိုးတော်ကို၎င်း မြင်ရသော လူအပေါင်းတို့သည်၊ ငါ့စကားကိုနားမထောင်၊ ဆယ်ကြိမ် တိုင်အောင် ငါ့ကိုစုံစမ်းသောကြောင့်၊
²³ သူတို့ဘိုးဘေးတို့အား ငါကျိန်ဆိသောပြည်ကို အကယ်စင်စစ် သူတို့သည်မမြင်ရကြ။ ငါ့ကိုမရိုမသေပြု သော သူတစုံတယောက်မျှ မမြင်ရ။
²⁴ ငါ့ကျွန်ကာလက်မူ ကား ထူးခြားသော သဘောရှိ၍၊ ငါ့နောက်သို့ လုံးလုံး လိုက်သောကြောင့် သူသွားခဲ့ပြီးသောပြည်သို့ သူ့ကို ငါဆောင်သွင်းသဖြင့် သူ၏သားမြေးတို့သည် အမွေခံရကြ လိမ့်မည်။
²⁵ အာမလက်အမျိုးသားနှင့် ခါနာန်အမျိုးသားတို့သည် ချိုင့်မှာနေကြသည်ဖြစ်၍ သင်တို့သည် နက်ဖြန်နေ့ ၌လှည့် လည်၍ ဧဒုံပင်လယ်လမ်းဖြင့် တောသို့သွားကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²⁶ တဖန်ထာဝရဘုရားသည် မောရှေနှင့် အာရုန် အား မိန့်တော်မူသည်ကား၊
²⁷ ငါ့ကို အပြစ်တင်၍၊ ကာလပတ်လုံး ဤပရိသတ် ဆိုးတို့ကို အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ငါသည် သည်းခံရ အံ့နည်း။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ငါ့ကိုအပြစ်တင် ၍ မြည်တမ်းသော စကားတို့ကို ငါကြားရပြီ။
²⁸ သင်သည် သူတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊ ထာဝရ ဘုရားက ငါအသက်ရှင်သည်ဖြစ်၍၊ သင်တို့သည် ငါ့ကို ကြားစေခြင်းငှါ ပြောကြသော စကားအတိုင်း သင်တို့ကို ငါပြုမည်။
²⁹ သင်တို့ကို ရေတွက်၍ စာရင်းယူသည်အတိုင်း၊ အသက်နှစ်ဆယ်လွန်သောသူ၊ ငါ့ကို အပြစ်တင်၍ မြည် တမ်းသောသူအပေါင်းတို့သည် သေ၍ ဤတော၌ အသေ ကောင်ဖြစ်လျက် နေရစ်ကြလိမ့်မည်။
³⁰ ငါသည် ဤမည်သောပြည်၌ သင်တို့ကို နေရာ ချမည်ဟု ငါကျိန်ဆို၏။ ထိုပြည်သို့ ယေဖုန္နာ၏သား ကာလက်၊ နုန်၏သားယောရှုမှ တပါးအဘယ်သူမျှ မရောက်ရ။
³¹ ရန်သူလုယူရာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သင်တို့ဆိုသော သူငယ်တို့ကို ငါဆောင်သွင်း၍ သင်တို့ပယ်သောပြည်ကို သူတို့သည်သိရကြလိမ့်မည်။
³² သင်တို့မူကား၊ ဤတော၌သေ၍ အသေကောင် ဖြစ်လျက်၊ နေရစ်ရကြလိမ့်မည်။
³³ ဤတော၌ သင်တို့အသေကောင်များ ပျောက် ပျက်သည်တိုင်အောင်၊ ကိုယ်သားသမီးတို့သည် မိဘ မှားယွင်းခြင်းအပြစ်များကို ဆောင်၍၊ ဤတော၌ အနှစ် လေးဆယ်ပတ်လုံး လှည့်လည်ရကြလိမ့်မည်။
³⁴ ထိုပြည်ကို စူးစမ်းရာ နေ့ရက်ပေါင်းအရက် လေးဆယ်နှင့်အညီ၊ တရက်ကို တနှစ်ထား၍ အနှစ် လေးဆယ်ပတ်လုံး ကိုယ်အပြစ်ကိုဆောင်လျက်၊ ငါ့စွန့်ပစ် ခြင်းကို သိရကြလိမ့်မည်။
³⁵ အကယ်စင်စစ် ငါတဘက၌ စည်းဝေးသော ဤပရိသတ်ဆိုးအပေါင်းတို့ကို ထိုသို့ငါပြု၍ သူတို့သည် ဤတော၌ သေကြပျောက်ပျက်ကြ လိမ့်မည်ဟု ငါထာဝရ ဘုရားမိန့်တော်မူ၏။
³⁶ မောရှေစေလွှတ်သော အခွင့်နှင့် ခါနာန်ပြည်ကို စူးစမ်း၍ ပြန်လာသောအခါ၊ ထိုပြည်ကို ကဲ့ရဲ့သဖြင့် ပရိသတ်အပေါင်းမြည်တမ်းစေခြင်းငှါတိုက်တွန်းသောသူ၊
³⁷ ခါနာန်ပြည်ကို မကောင်းသောသိတင်း ကြား ပြောသော သူတို့သည်၊ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ကာလ နာဘေးနှင့် သေကြလေ၏။
³⁸ ထိုပြည်ကို စူးစမ်း၍ သွားသောလူတို့တွင် နုန်၏ သား ယောရှုနှင့် ယေဖုန္န၏သား ကာလက်တို့သာ အသက်ချမ်းသာရကြ၏။
³⁹ မောရှေသည် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ အား စကားတော်များကို ဆင့်ဆိုသောအခါ၊ လူများတို့ သည် အလွန်ညည်းတွားလျက် နေကြ၏။
⁴⁰ နံနက်စောစောထ၍ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့တက်ပြီး လျှင် ငါတို့သည် ပြစ်မှားပြီ။ သို့သော်လည်း ယခုအသင့် ရှိပါ၏။ ထာဝရဘုရား ဂတိထားတော်မူသောပြည်သို့ သွားပါမည်ဟုဆိုကြသော်၊
⁴¹ မောရှေက၊ ထာဝရဘုရား၏ အမိန့်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် လွန်ကျူးကြသနည်း။ သင်တို့အကြံမထ မြောက်ရ။
⁴² မသွားကြနှင့်၊ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ဘက် ၌ရှိတော်မမူ။ သွားလျှင် ရန်သူရှေ့မှာ ရှုံးရကြလိမ့်မည်။
⁴³ အာမလက်အမျိုးသားနှင့် ခါနာန်အမျိုးသားတို့ သည် သင်တို့မရောက်မှီရောက်နှင့်သည်ဖြစ်၍၊ သင်တို့ သည် ထားဖြင့်ဆုံးကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားထံတော်မှ လွှဲသွားသောကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ဘက်၌ နေတော်မမူဟုဆိုသော်လည်း၊
⁴⁴ သူတို့သည်ခိုင်ခံ့သောစိတ်နှင့် တောင်ထိပ်ထက် သို့ တဖန်တက်ကြ၏။ သို့ရာတွင်၊ ထာဝရဘုရား၏ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နှင့်တကွ၊ မောရှေသည် တပ်ပြင် သို့ မထွက်မသွားဘဲ နေလေ၏။
⁴⁵ ထိုအခါ တောင်ပေါ်မှာရှိနှင့်သော အာမလက်အမျိုးသားနှင့် ခါနာန်အမျိုးသားတို့သည် ဆင်းလာလျက်၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကို တိုက်၍ အောင်သဖြင့် ဟောမာမြို့တိုင်အောင် လိုက်ကြလေ၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၄:၁ အသံများကို မြှောက်ကြွယုံကြည်မှုမရှိသော သူလျှိုများ၏ သတင်းကို လက်ခံခဲ့ပြီး ကာလက်၏ လူနည်းစုထင်မြင်ချက်ကို လက်မခံခဲ့ကြပေ။

14:1 lifted up their voices and cried. Lacking faith, the people accepted the report of faithless scouts rather than the minority view of Caleb.

 

၁၄:၆ နုန်၏သားယောရှုအား။ ဧဖရိမ်မှ သူလျှိုတစ်ဦး (၁၃:၈၊ ၁၆)။ “ယောရှု” သည် “ထာဝရဘုရားသည် ကယ်တင်ခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်၊ ဂရိစကားလုံးအတိုကောက်ပုံစံမှာ “ယေရှု” ဖြစ်သည် (မ ၁:၂၁—“အကြောင်းမူကား သူသည် ကယ်တင်မည်”)။ ယောရှုသည် မောရှေ၏လက်ထောက်ဖြစ်သည် (ထွ ၂၄:၁၃၊ ၃၃:၁၁၊ တော ၁၁:၂၈)၊ ထို့ကြောင့် ကာလက်ကဲ့သို့ (တော ၁၃:၃၀) လူများသိရန်အတွက် စကားပြောရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

14:6 Joshua the son of Nun. The scout from Ephraim (13:8, 16). “Joshua” means “The Lord is salvation.” In the NT, the contracted Greek form is “Jesus” (Matt. 1:21—“for He will save”). Joshua was Moses’ assistant (Ex. 24:13; 33:11; Num. 11:28), so he had not needed to speak up earlier as Caleb did (Num. 13:30) in order for the people to know his opinion.

 

၁၄:၁၀ လူများအုပ်စုအားလုံးက သူတို့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ရန်ပြောသည်။ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော ကျွန်များကို ပြစ်တင်ခြင်းဖြင့်၊ ဣသရေလလူများသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာကို ကျော်လွန်စေပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ပြစ်တင်ခြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည် (ယှဉ်ကြည့်ရာ မ ၂၇:၂၂–၂၅၊ တ ၇:၅၄–၅၆)။

14:10 all the congregation said to stone them. By condemning God’s faithful servants, the Israelites pushed divine mercy over the brink and brought condemnation on themselves (compare Matt. 27:22–25; Acts 7:54–56).

 

၁၄:၁၂ သင်မှ လူမျိုးတစ်မျိုးကို ငါဖြစ်စေမည်။ ယှဉ်ကြည့်ရာ (ထွ ၃၂:၁၀)။

14:12 I will make of you a nation. Compare Ex. 32:10.

 

၁၄:၁၅ ထိုအခါ ကြားသိခဲ့သော လူမျိုးများက။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်သတင်းကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်ကြောင်း တောင်းပန်ခဲ့သည် (ယှဉ်ကြည့်ရာ ထွ ၃၂:၁၂)။ သူ၏ ဂုဏ်သတင်း (သို့မဟုတ် “နာမတော်”၊ ယေဇ ၂၀:၁၄) သည် လူများကို သူထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်ရန် အရေးကြီးသည်။

14:15 then the nations which have heard. Moses appealed to God’s need to maintain His reputation in the world (compare Ex. 32:12). His reputation (or “name”; Ezek. 20:14) is vital for accomplishing His purpose of drawing people to Him.

 

၁၄:၁၈ ထာဝရဘုရားသည် သည်းခံတော်မူသည်။ မောရှေသည် ထာဝရဘုရား၏ မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြချက်ကို ထပ်မံဖော်ပြခဲ့သည် (ထွက် ၃၄:၆–၇)။

14:18 The Lord is longsuffering. Moses repeated the Lord’s description of His own character (Ex. 34:6–7).

 

၁၄:၂၀ ငါသည် ခွင့်လွှတ်ပြီ။ ဘုရားသခင်သည် မောရှေတောင်းဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း လူမျိုးကို ဖျက်ဆီးခြင်းမှ လွတ်ကင်းစေခြင်းဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ ဤအရာသည် ပုန်ကန်သော လူကြီးမျိုးဆက်ကို ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှ တားဆီးခြင်းနှင့် သစ္စာမဲ့သော သူလျှိုများကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့် ဣသရေလလူများအုပ်စုများကို ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ဖယ်ရှားခြင်းမဟုတ်ပေ (အခန်း ၂၁–၃၈)။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာမဲ့သောလူများကို ကတိထားရာပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်လာပါက၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်။

14:20 I have pardoned. God forgave in the sense that He would spare the nation from destruction, as Moses had requested. However, this did not rule out punishing groups of Israelites by preventing the rebellious adult generation from entering Canaan and by destroying unfaithful scouts (vv. 21–38). If God brought disloyal people into the promised land, they would ruin His reputation.

 

၁၄:၂၄ ကာလက် … ငါ့ကို စုံလင်စွာ လိုက်လျှောက်ခဲ့သည်။ ကာလက်ကဲ့သို့ ထာဝရဘုရားကို စုံလင်စွာ လိုက်လျှောက်ခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ဘဝ၏ အနှစ်သာရဖြစ်သည် (အာဗြဟံနှင့် ယှဉ်ကြည့်ရာ၊ က ၁၂–၂၂)။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားဖြင့် အောင်မြင်ရန် သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြည့်စုံစေရန် မခေါ်ဆိုဘဲ၊ သူ့ကို လိုက်လျှောက်ပြီး သူပေးလိုသောအရာကို လက်ခံရန် ခေါ်ဆိုသည် (ယှဉ်ကြည့်ရာ လု ၁:၃၈)။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသို့ပြုလျှင်၊ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဂရုစိုက်မည် (ဆာ ၂၃)၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို လဲကျခြင်းမှ ကာကွယ်မည် (ယုဒ ၂၄)၊ သူ၏မေတ္တာနှင့်အညီ ကျွန်ုပ်တို့၏စရိုက်ကို သန့်ရှင်းစေမည် (ဧ ၅:၂၅–၂၇၊ ဗျာ ၁၉:၇–၈)၊ သူ၏ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် (ရော ၅:၅)၊ နောက်ဆုံးကတိထားရာပြည်သို့ ခေါ်ဆောင်မည် (ဗျာ ၂၁–၂၂)။

14:24 Caleb … followed Me fully. Completely following the Lord as Caleb did is the essence of the life of faith (compare Abraham; Gen. 12–22). God does not call us to overcome in our own strength or make ourselves perfect; He calls us to follow Him and accept what He wants to give us (compare Luke 1:38). If we do this, He will take care of us (Ps. 23), keep us from falling (Jude 24), purify our characters in harmony with His love (Eph. 5:25–27; Rev. 19:7–8) through His Spirit (Rom. 5:5), and bring us to the ultimate promised land (Rev. 21–22).

 

၁၄:၃၄ တစ်ရက်လျှင် တစ်နှစ်။ ထာဝရဘုရားသည် သစ္စာမဲ့သော သူလျှိုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယုံကြည်မှုမရှိခြင်း၏ ရာဇဝတ်မှုနှင့် နှောင့်နှေးမှုပြစ်ဒဏ်ကို ဆက်စပ်ပေးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပရောဖက်ပြုရာတွင် “ရက်” နှင့် “နှစ်” ဟူသော စကားလုံးများကို ဆက်စပ်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပထမဆုံးအသုံးပြုခြင်းဖြစ၏။ ယေဇ ၄:၆ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။

14:34 for each day … one year. The Lord linked the punishment of delay to the crime of unbelief instigated by the unfaithful scouts. This is the first use of the words “day” and “year” together in a correlative sense in a prophetic setting. See also Ezek. 4:6.

 

၁၄:၄၀ ကျွန်ုပ်တို့သည် တက်သွားမည်။ ဣသရေလလူများသည် ၎င်းတို့၏အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးပြီးဖြစ်သည်။ နာခံသည်ဟု ဟန်ဆောင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံရန် မလိုလားခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ယခု ခါနာန်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် မအောင်မြင်နိုင်သော နောက်ထပ်ပုန်ကန်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

14:40 we will go up. The Israelites had already forfeited their opportunity. Pretending to be obedient, they were unwilling to accept God’s punishment. So entering Canaan now was another act of rebellion sure to fail.