တောလည်ရာကျမ်း ၃၅

 

အခန်းကြီး - ၃၅

မောဘလွင်ပြင်၊ ယော်ဒန်မြစ်နား၊ ယေရိခေါမြို့ တဘက်၌ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေကို ခေါ်တော် မူ၍၊
² သင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊ သူတို့သည် အမွေခံသောမြေ၌ လေဝိ သားတို့နေစရာဘို့ မြို့တို့ကို၎င်း၊ မြို့ပတ်လည်နယ် တို့ကို၎င်း၊ ပေးရကြမည်။
³ ထိုမြို့တို့သည် လေဝိသားနေစရာဘို့ဖြစ်၍၊ မြို့ ပတ်လည်နယ်တို့၌ သိုးနွား အစရှိသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဥစ္စာများကို ထားရမည်။
⁴ လေဝိသားတို့အားပေးသော မြို့နယ်တို့ကို မြို့ပြင်ပတ်လည်၌ အတောင် တထောင် ကျယ်စေရမည်။
⁵ မြို့ပြင်၊ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် အရပ်လေးမျက်နှာ၌ နှစ်ထောင်စီ တိုင်းထွာ၍၊ ထိုမြေ အလယ်ချက်၌ မြို့တည်ရမည်။ ဤရွေ့ကား၊ မြို့နယ် အတိုင်း အရှည်ဖြစ်ရသတည်း။
⁶ လေဝိသားတို့အား ပေးသောမြို့တို့တွင်၊ လူကို သတ်သောသူသည် ပြေး၍မှီခိုရာမြို့ ခြောက်မြို့တို့ကို ရွေးထားရမည်။ ထိုမြို့မှတပါး အခြားသော မြို့လေးဆယ် နှစ်မြို့တို့ကို ပေးရမည်။
⁷ ထိုသို့ လေဝိသားတို့အား ပေးရသော မြို့ပေါင်း ကား၊ နယ်နှင့်တကွ လေးဆယ်ရှစ်မြို့ဖြစ်သတည်း။
⁸ ထိုမြို့တို့ကို ဣသရေလအမျိုးသားပိုင်သော မြေထဲက နှုတ်ရမည်။ များသောမြေကို ရသောသူသည် များသောမြို့၊ နည်းသောမြေကို ရသောသူသည် နည်းသောမြို့တို့ကို ပေးရမည်။ လူအသီးသီးတို့သည် အမွေခံရသည်အတိုင်း၊ မိမိတို့မြို့များထဲက နှုတ်၍ လေဝိသားတို့အား ပေးရမည်။
⁹ တဖန်မောရှေအား ထာဝရဘုရားက၊ သင်သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆိုရမည်မှာ၊
¹⁰ သင်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူး၍၊ ခါနာန် ပြည်သို့ ရောက်ကြသောအခါ၊
¹¹ လူအသက်ကို အမှတ်တမဲ့သတ်မိသောသူပြေး၍ မှိခိုရာမြို့တို့ကို ရွေးထားရမည်။
¹² ထိုမြို့တို့ကား၊ လူအသက်ကို သတ်သောသူသည် ပရိသတ်ရှေ့သို့ ရောက်၍၊ တရားစီရင်ခြင်းကို မခံမှီ တိုင်အောင်၊ သေစားသေစေသောသူ၏လက်မှ လွတ်၍ မှီခိုရာမြို့ ဖြစ်ရသတည်း။
¹³ လေဝိသားတို့အား ပေးသောမြို့တို့တွင် ယော်ဒန် မြစ်အရှေ့ဘက်၌ မှီခိုရာမြို့သုံးမြို့၊
¹⁴ ခါနာန်ပြည်၌ မှီခိုရာမြို့သုံးမြို့၊ ပေါင်းခြောက်မြို့ တို့ကို ရွေးထားရမည်။
¹⁵ ထိုမြို့ခြောက်မြို့တို့ကား၊ လူအသက်ကို အမှတ် တမဲ့ သတ်မိသော ဣသရေလအမျိုးသား၊ သင်တို့တွင် တည်းခိုသော တပါးသော အမျိုးသားတို့သည် ပြေး၍ မှီခိုရာမြို့ ဖြစ်သတည်း။
¹⁶ သို့ရာတွင် လူအသက်ကို သေစေခြင်းငှါ၊ သံ လက်နက်နှင့် ရိုက်လျှင် လူသတ်ဖြစ်၏။ လူသတ်သည် အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
¹⁷ လူအသက်ကို သေစေခြင်းငှာ ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်လျှင် လူသတ်ဖြစ်၏။ အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံ ရမည်။
¹⁸ လူအသက်ကို သေစေခြင်းငှာ သစ်သားလက် နက်နှင့် ရိုက်လျှင် လူသတ်ဖြစ်၏။ အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။
¹⁹ သေစားသေစေသောသူသည် လူသတ်ကို တွေ့သောအခါ၊ ကိုယ်တိုင်သတ်ရမည်။
²⁰ သူတပါးကို အငြိုးထား၍ တွန်းချသော်၎င်း၊ သေစေခြင်းငှါ ချောင်းမြောင်း၍ တစုံတခုနှင့် ပစ်သော်၎င်း၊
²¹ သေစေခြင်းငှါ မုန်းသောစိတ်ရှိ၍ လက်နှင့်ရိုက် သော်၎င်း၊ ထိုသို့ပြုသောသူသည် လူသတ်ဖြစ်သော ကြောင့်၊ အသေသတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။ သေစားသေ စေသောသူသည် တွေ့သောအခါ သတ်ရမည်။
²² သို့မဟုတ် မုန်းသောစိတ်မရှိဘဲ အမှတ်တမဲ့ တွန်းချသော်၎င်း၊ မချောင်းမြောင်းဘဲ တစုံတခုနှင့် ပစ်မိ သော်၎င်း၊
²³ သူ၏ရန်သူမဟုတ်၊ မုန်းသောစိတ်မရှိ၊ သူ့ကို မမြင်ဘဲလျက် သေအောင် ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်မိသော်၎င်း၊
²⁴ ယခုစီရင်ထုံးဖွဲ့သည်အတိုင်း၊ ပရိသတ်တို့သည် သတ်သောသူနှင့် သေစားသေစေသောသူ စပ်ကြား၌ တရားစီရင်၍၊
²⁵ သတ်သောသူကို သေစားသေစေသောသူ၏ လက်မှ နှုတ်သဖြင့်၊ အထက်ကပြေး၍ မှီခိုသောမြို့သို့ ပြန်ပို့ရမည်။ ဒမ္မဆီလောင်းခြင်းကို ခံရသော ယဇ်ပုရော ဟိတ်မင်း မသေမှီတိုင်အောင် ထိုမြို့၌ နေရမည်။
²⁶ လူအသက်ကို သတ်မိသောသူသည် ပြေး၍ မှီခိုသောမြို့နယ်ပြင်သို့ ထွက်သော်၊
²⁷ သေစားသေစေသော သူသည် မြို့နယ်ပြင်မှာ ထိုသူကို တွေ့၍ သတ်လျှင်၊ လူအသက်ကို သတ်သောအပြစ်မရှိ။
²⁸ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်း မသေမှီတိုင်အောင်၊ မိမိမှီခိုသော မြို့ထဲမှာ နေရ မည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း သေသောနောက်မှ၊ ထိုသူ သည် မိမိပိုင်သောမြေသို့ ပြန်ရသောအခွင့်ရှိ၏။
²⁹ ဤရွေ့ကား၊ သင်တို့သည် နေလေရာရာ၌ သားမြေးအစဉ်အဆက် စောင့်ရသော စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက် ဖြစ်သတည်း။
³⁰ လူအသက်ကို သတ်၍ လူသတ်ဖြစ်သောသူ မည်သည်ကား၊ သက်သေခံချက် ရှိသည်အတိုင်း အသေ သတ်ခြင်းကို အမှန်ခံရမည်။ သို့ရာတွင် သက်သေ တယောက်တည်းသာရှိလျှင် မသတ်ရ။
³¹ အသေခံထိုက်သော လူသတ်၏ အသက်ဘိုးငွေ ကို မခံမယူရ။ သူသည် အသေသတ်ခြင်းကို အမှန် ခံရမည်။
³² မှီခိုရာမြို့သို့ ပြေးသောသူသည်၊ ယဇ်ပုရော ဟိတ်မင်း မသေမှီ၊ မိမိနေရင်းအရပ်သို့ ပြန်၍ နေမည် အကြောင်း၊ အရွေးငွေကို မခံမယူရ။
³³ ထိုသို့ သင်တို့နေသောပြည်ကို ညစ်ညူးစေတတ်၏။ လူအသွေးကို သွန်းသောသူ၏ အသွေးအားဖြင့်သာ ထိုညစ်ညူးခြင်းကို စင်ကြယ်စေနိုင်၏။
³⁴ ငါကျိန်းဝပ်၍ သင်တို့နေသောပြည်ကို မညစ် ညူးစေရ။ ငါထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအမျိုးသား တို့တွင် ကျိန်းဝပ်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်။

၃၅:၂ လေဝိသားတို့အား မြို့များပေးရန်။ လေဝ သားတို့သည် တစ်နယ်လုံးတွင် အတူတကွ နေထိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ (၁၈:၂၀၊ ၂၃–၂၄)၊ အခြားအမျိုးအနွယ်များထဲတွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော မြို့များတွင် နေထိုင်ကြမည်။ သခင်ဘုရားထံမှ အမှုတော်ဆောင်များ၏ ရှိနေခြင်းသည် လူမျိုးကို ဘုရားသခင်အောက်တွင် စည်းလုံးညီညွတ်စေရန် အထောက်အကူပြုမည်။

35:2 give the Levites cities. The Levites would not dwell together in one large territory (18:20, 23–24), but would be distributed throughout Israel in towns. The presence of the Lord’s servants among the other tribes would contribute to unifying the nation under Him.

 ၃၅:၄ တစ်ထောင်ကျူးဘစ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပေ ၁,၅၀၀ ခန့် (၄၅၀ မီတာ)။

35:4 a thousand cubits. About 1,500 feet (450 m).

 

၃၅:၆ ခိုလှုံရာ မြို့များ။ လူတစ်ဦးသည် အခြားတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင်၊ သေဆုံးသူ၏ ဆွေမျိုးတစ်ဦးသည် သတ်ဖြတ်သူအား သေဒဏ်ပေးရန် ထုံးတမ်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော ဆွေမျိုးသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သတ်ဖြတ်မှု (အခန်းငယ် ၁၆–၂၁၊ ၃၁
၊ ၃၃) နှင့် မတော်မတရား သတ်ဖြတ်မှု (အခန်းငယ် ၂၂–၂၅) အကြား ခွဲခြားရန် အားကိုးမရပါ။ ဘုရားသခင်သည် ရှိပြီးသား ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အတူလက်တွဲလုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း (အခန်း ၂၇၊ ၃၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) မတော်မတရား သတ်ဖြတ်သူများကို ကာကွယ်ရန် လေဝိသားများထိန်းချုပ်ထားသော ဘက်မလိုက်သော မြို့များကို ဘေးကင်းရာ နေရာများအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ သတ်ဖြတ်သူများသည် ၎င်းတို့ထံသို့ ထွက်ပြေးပြီး တရားမျှတသော စစ်ဆေးမှုများ ရရှိနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၉–၃၄)။

35:6 cities of refuge. If one person killed another, it was customary for a relative of the deceased to carry out the death penalty on the killer. But the grieving and outraged relative could not be relied upon to distinguish between intentional murder, for which capital punishment was appropriate (vv. 16–21, 31, 33), and accidental manslaughter, for which it was not appropriate (vv. 22–25). God worked with the existing culture, but regulated its custom (compare chaps. 27, 30) to protect accidental manslayers by appointing neutral towns controlled by Levites as safe havens. The killers could flee to these and obtain fair trials (vv. 9–34).

 

၃၅:၂၅ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး သေဆုံးသည်အထိ။ မတော်မတရား အပြစ်တစ်ခုပင်လျှင် အပြစ်ဖြေရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ လူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ယူခြင်းအတွက် တိရစ္ဆာန်ပူဇော်သက္ကာ မရှိပါ (ဝတ် ၄)။ ထို့ကြောင့် မတော်မတရား သတ်ဖြတ်သူသည် သေဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ပြီး ခိုလှုံရာ မြို့အတွင်း လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်ခွင့်ရှိသော်လည်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး (သဘာဝအတိုင်း) သေဆုံးသည့်အခါမှသာ အိမ်သို့ ပြန်လည်လွတ်လပ်ခွင့်ရသည်။ ဤစနစ်သည် မတော်မတရားဖြစ်စေ လူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ယူခြင်း၏ အလေးအနက်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး၊ သေဆုံးသူ၏ ဆွေမျိုးများအား ၎င်းတို့၏ ဒေါသကို ပြန်လည်သက်သာရန် အချိန်ပေးသည်။ ၎င်းသည် လူမျိုး၏ အပြစ်များကို ထမ်းပိုးရာ၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး၏ အခန်းကဏ္ဍကို မီးမောင်းထိုးပြပြီး (ထွက် ၂၈:၃၈၊ ဝတ် ၁၀:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ လူသားအားလုံး၏ အပြစ်များကို ထမ်းပိုးခဲ့သော ကျွန်ုပ်တို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး ခရစ်တော်၏ (သဘာဝမဟုတ်သော) အပြစ်ဖြေသော သေဆုံးခြင်းကို ညွှန်ပြသည် (ဟေဗြဲ ၇:၂၅–၂၇၊ ၉:၁၁–၁၂၊ ၁၄–၁၅)။

35:25 until the death of the high priest. Even an inadvertent sin required atonement, but there was no animal sacrifice for taking a person’s life (Lev. 4). So although an accidental manslayer was spared from death and free within the city of refuge, he was free to return home only when the high priest died (naturally). This system acknowledged the seriousness of taking human life, even by accident, and gave the relatives of the dead person time to recover from their anger. It also highlighted the role of the high priest in bearing the guilt of his people (compare Ex. 28:38; Lev. 10:17) and pointed forward to the atoning (unnatural) death of Christ, our High Priest, who has borne all human guilt (Heb. 7:25–27; 9:11–12, 14–15).

 ၃၅:၃၃ သွေးသည် ပြည်ကို ညစ်ညမ်းစေ၏။ ပြည်၏ ကိုယ်ကျင့်တရား ညစ်ညမ်းမှု။ ပြည်တွင်နေထိုင်သူများသည် ကြီးလေးသော ကိုယ်ကျင့်တရား ပြစ်မှုများကို များစွာစုဆောင်းထားလျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ပြည်မှ နှင်ထုတ်ခံရမည် သို့မဟုတ် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရမည် (ဝတ် ၁၈၊ ၂၀—လိင်ဆိုင်ရာ အပြစ်များနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် သတ်ဖြတ်သူအား သေဒင်းကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် တရားသည် (မတော်မတရား သတ်ဖြတ်သူမှလွဲ၍ ခိုလှုံရာ မြို့တွင် သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး သေဆုံးပြီးနောက်) သေဒဏ်ပေးခြင်းဖြင့် တရားမျှတမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် ၎င်း၏ ရာဇဝတ်မှုအတွက် ပြည်ကို သန့်စင်ပေးသည် (= အပြစ်ဖြေရန်၊ အခန်းငယ် ၃၃)။

35:33 blood defiles the land. Moral pollution of the land. If those who lived on the land accumulated too many serious moral offenses, they would be expelled or exiled from it (compare Lev. 18, 20—sexual sins and idolatry). But carrying out justice by putting a killer to death (except an accidental manslayer in a city of refuge or following the death of the high priest) purged (= atoned for; v. 33) the land of his crime.