ဒံယေလ ၉

 

အခန်းကြီး ၉

1 ယေရုရှလင်မြို့ပျက်စီး၍ အနှစ်ခုနစ်ဆယ် လွန် စေမည်ဟု၊
² ထာဝရဘုရား၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ပရောဖက် ယေရမိ ခံဘူးသည်ဖြစ်၍၊ ခါလာဒဲနိုင်ငံကို အစိုးရသော မေဒိအမျိုး၊ အာရွှေရုသားဒါရိနန်းစံပဌမနှစ်တွင်၊ ငါ ဒံယေလသည် ထိုနှစ်ပေါင်းအရေအတွက်ကို ကျမ်းစာ အားဖြင့် သိရသောကြောင့်၊
³ အစာကိုရှောင်လျက်၊ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ် လျက်၊ ပြာနှင့်လူးလျက်၊ အရှင်ဘုရားသခင့်ထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်၍ ဆုတောင်းပဌနာပြု၏။
⁴ ထိုသို့ အပြစ်ကို ဘော်ပြတောင်းပန်၍ ငါ ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံ ငါပြုသော ပဌနာဟူမူကား၊ ကိုယ်တော်ကိုချစ်၍ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်သော သူတို့အား သစ္စာတော်မပျက်၊ ကရုဏာ တရားကိုစောင့်တော် မူထသော၊ အလွန်ကြီးမြတ်၍ ကြောက်ရွံ့ဘွယ်ဖြစ်တော်မူသော အရှင်ဘုရားသခင်၊
⁵ အကျွန်ုပ်တို့သည် ပြစ်မှားမိပါပြီ။ ဒုစရိုက်ကို ပြုမိ ပါပြီ။ မတရားသဖြင့် ကျင့်မိပါပြီ။ ပုန်ကန်မိပါပြီ။ စီရင် ထုံးဖွဲ့တော်မူသော တရားလမ်းမှ လွှဲမိပါပြီ။
⁶ အကျွန်ုပ်တို့၏ရှင်ဘုရင်၊ မင်းသား အသက်ကြီး သူမှစ၍ ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့အား ကိုယ်တော်၏ ကျွန်၊ ပရောဖက်တို့၏စကားများကို အကျွန်ုပ်တို့သည် နား မထောင်ပဲနေကြပါပြီ။
⁷ အိုဘုရားရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် တရားနှင့် ဆိုင် တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသောအပြစ်ကြောင့် နှင်ထုတ်တော်မူ၍ နီးသောပြည်၊ ဝေးသောပြည်၊ အရပ် ရပ်တို့၌နေရသော ယုဒပြည်သူ၊ ယေရုရှလင်မြို့သားမှ စ၍ ဣသရေလလူအပေါင်းတည်းဟူသော အကျွန်ုပ်တို့ သည် ယနေ့၌ရှိသည်အတိုင်း၊ မျက်နှာပျက်ခြင်းနှင့် ဆိုင်ကြပါ၏။
⁸ အိုဘုရားရှင်၊ ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသော ကြောင့်၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ရှင်ဘုရင်၊ မင်းသား၊ အသက်ကြီး သူမှစ၍ အကျွန်ုပ်တို့သည် မျက်နှာပျက်ခြင်းနှင့် ဆိုင်ကြ ပါ၏။
⁹ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပုန်ကန်သော် လည်း၊ အကျွန်ုပ်တို့အရှင်ဘုရားသခင်သည် ကရုဏာကို ပြခြင်း၊ အပြစ်ကို ဖြေရှင်းခြင်းအခွင့်နှင့် ဆိုင်တော်မူ၏။
¹⁰ အကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားသည် ကျွန်တော်ရင်း၊ ပရောဖက်တို့ဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့၌ ထားတော် မူသော ပညတ်တရားတော်လမ်းသို့ လိုက်ခြင်းငှါ၊ ဗျာဒိတ် တော်အသံကို အကျွန်ုပ်တို့သည်နားမထောင်ဘဲ နေကြ ပါပြီ။
¹¹ အကယ်စင်စစ် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ သည် ဗျာဒိတ်တော်အသံကို နားမထောင်၊ လွှဲသွား၍ ပညတ်တရားတော်ကို လွန်ကျူးကြပါပြီ။ သို့ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားသော အပြစ်ကြောင့်၊ ကျိန်ဆိုတော် မူခြင်းတည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကျွန်မောရှေ၏ ပညတ္တိကျမ်း၌ မှတ်သားသော အကျိန်ကို အကျွန်ုပ်တို့ အပေါ်သို့ သွန်းလောင်းတော်မူ၏။
¹² အကျွန်ုပ်တို့တဘက်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို အုပ်သော တရားသူကြီးတို့ တဘက်၌ မိန့်တော်မူသော စကားတော် ကို တည်စေ၍၊ အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မှာ ကြီးစွာသော ဘေး ဥပဒ်ကို ရောက်စေတော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ ယေရု ရှလင်မြို့၌ ဘေးရောက်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်အောက် တွင် အဘယ်အရပ်၌မျှ မရောက်စဖူးပါ။
¹³ မောရှေ၏ ပညတ္တိကျမ်းစာ၌ မှတ်သားသည် အတိုင်း၊ ဤဘေးဥပဒ်ရှိသမျှသည် အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်မှာ ရောက်ပါပြီ။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုစရိုက်များကိုရှောင်၍ သမ္မာတရားတော်ကို နားလည်ခြင်းအလိုငှါ၊ အကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားထံတော်၌ မတောင်းပန်ဘဲ နေကြပါပြီတကား။
¹⁴ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဘေးဥပဒ်ကို စောင့်၍ အကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားသည် ပြုတော်မူသမျှတို့၌ ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ အကျွန်ုပ်တို့ သည် ဗျာဒိတ်တော်အသံကို နားမထောင်ဘဲ နေကြပါပြီ တကား။
¹⁵ တန်ခိုးကြီးသောလက်တော်ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ လူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ နှုတ်ဆောင်၍ ယနေ့၌ရှိသည် အတိုင်း အသရေတော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူသော အကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်ဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ပြစ်မှားမိပါပြီ။ မတရားသဖြင့်ပြုမိပါပြီ။
¹⁶ အိုဘုရားရှင်၊ ဖြောင့်မတ်တော်မူခြင်း တရား တော်ရှိသမျှတို့နှင့်အညီ၊ သန့်ရှင်းသော တောင်တော် တည်းဟူသော ကိုယ်တော်၏ ယေရုရှလင်မြို့မှ ပြင်းစွာ သော ဒေါသမျက်တော်ကို လွှဲတော်မူပါဟု အကျွန်ုပ် တောင်းပန်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အကျွန်ုပ်တို့ အပြစ် များမှစ၍ ဘိုးဘေးတို့၏ အပြစ်များကြောင့်၊ ယေရုရှလင် မြို့နှင့် ကိုယ်တော်၏လူစုသည် ပတ်ဝန်းကျင်၌ရှိသော သူတို့တွင် ကဲ့ရဲ့စရာအကြောင်း ဖြစ်ပါ၏။
¹⁷ ယခုမူကား၊ အကျွန်ုပ်တို့ဘုရားသခင်၊ ကိုယ် တော်၏ ကျွန်ပြုသော ပဌနာစကားကို နားထောင်တော် မူပါ။ ဆိတ်ညံလျက်ရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဘုရားရှင်၏ အကျိုးတော်ကြောင့်၊ မျက်နှာတော် ရောင်ခြည်ကို ထွန်းလင်းစေတော်မူပါ။
¹⁸ အကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်၊ နားတော်ကိုလှည့်၍ နားထောင်တော်မူပါ။ မျက်စိတော်ကိုဖွင့်၍ အကျွန်ုပ်တို့ ပျက်စီးရာများကို၎င်း၊ နာမတော်ဖြင့် သမုတ်သောမြို့ကို ၎င်းကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ကုသိုလ်ကို အမှီမပြု၊ မဟာကရုဏာတော်ကိုသာ အမှီပြု၍ ပဌနာ စကားကို ရှေ့တော်၌ ဆက်ကပ်ပါ၏။
¹⁹ အိုဘုရားရှင်၊ နားထောင်တော်မူပါ။ အိုဘုရား ရှင်၊ နားထောင်၍ ပြုတော်မူပါ။ အိုဘုရားရှင် နားထောင် ၍ပြုတော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်၏ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော် အတွက် ဖင့်နွှဲတော်မမူပါနှင့်။ ကိုယ်တော်၏ လူစုသည် နာမတော်ဖြင့် သမုတ်ခြင်းရှိပါသည်ဟု ဆုတောင်းပဌနာ ပြု၏။
²⁰ ထိုသို့ဆုတောင်းပဌနာပြု၍၊ ကိုယ်အပြစ်ကို၎င်း၊ အမျိုးသားချင်း ဣသရေလလူတို့၏ အပြစ်ကို၎င်း ဘော်ပြတောင်းပန်၍၊ ငါကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော တောင်တော်အဘို့ ငါပြုသော ပဌနာ စကားကို၊ ငါ၏ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဆက်ကပ် လျက်နေ၍၊
²¹ ဆုတောင်းသော အမှုမပြီးမှီ မြွက်ဆိုစဉ်တွင် ယခင်ဗျာဒိတ် ရူပါရုံ၌ ထင်ရှားသောသူ၊ ဂါဗေလသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ၍လာသဖြင့် ညဦးယံ ပူဇော်ချိန်၌ ရှိရာသို့ ရောက်၍
²² နှုတ်ဆက်လျက်၊ အချင်းဒံယေလ၊ ငါသည် သင် ၌ ဥာဏ်ပညာတိုးပွားစေမည်အကြောင်း ထွက်လာပြီ။
²³ သင်သည် ဆုတောင်းစပြုသောအခါ အမိန့် တော်ရှိသည်ဖြစ်၍ သင့်အားကြားပြောခြင်းငှါ ငါရောက် လာပြီ။ သင်သည် အလွန်ချစ်အပ်သောသူဖြစ်၏။ ထိုကြောင့် ဗျာဒိတ်တော်အချက်ကို ဆင်ခြင်၍ နားလည် ရသော အခွင့်ရှိ၏။
²⁴ လွန်ကျူးခြင်းအမှုကို ဆီးတား၍ အပြစ်ကို တံဆိပ်ခတ်စေခြင်းငှါ၎င်း၊ ဒုစရိုက်အပြစ်ကို ဖြေရှင်း ထာဝရကုသိုလ်ကို သွင်းစေခြင်းငှါ၎င်း ဗျာဒိတ်ရူပါရုံနှင့် အနာဂတ္တိဗျာဒိတ်တော်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်၍၊ အလွန် သန့်ရှင်းသော အရပ်ဌာနကိုလိမ်းစေခြင်းငှါ၎င်း၊ သိတင်း ခုနစ်ဆယ်ကို သင်၏ အမျိုးသားချင်းအဘို့နှင့် သင်၏ သန့်ရှင်းသောမြို့အဘို့ ဆုံးဖြတ်ခြင်းရှိ၏။
²⁵ ထိုကြောင့်၊ ယေရုရှလင်မြို့ကိုတဖန် တည်ထောင်ပြုစုစေခြင်းငှါ အမိန့်တော်ရှိသည် နေ့မှစ၍ ခရစ်တော်သခင်၏ လက်ထပ်တိုင်အောင် ခုနစ်သိတင်းနှင့် ခြောက်ဆယ်နှစ်သိတင်း ကြာလိမ့်မည်ဟု သိမှတ်နားလည်လော့။ အနှောင့်အရှက် ခံရသောကာလ၌ မြို့လမ်းကို တဖန် တည်ထောင်ပြုစုရမည်ဟု စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းရှိ၏။
²⁶ ထိုသိတင်းခြောက်ဆယ်နှစ်သိတင်းလွန်ပြီးမှ ခရစ်တော်သည် အခွင့်မရဘဲအသေသတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့် မည်။ ထိုနောက်မှလာသော သခင်၏ လူတို့သည် မြို့တော်ကို၎င်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနကို၎င်း ဖြိုဖျက်ကြလိမ့် မည်။ ရေ လွှမ်းမိုးသော အားဖြင့် ဆုံးရှုံးခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ အဆုံးတိုင်အောင် စစ်တိုက်ခြင်း၊ ပျက်စီးရာနှင့်ဆိုင်သော စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းရှိလိမ့်မည်။
²⁷ တသိတင်းတွင် လူအများတို့နှင့် ပဋိညာဉ် ဖွဲ့ခြင်းရှိ၍ ထိုသိတင်းတဝက်တွင် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆက်ကပ်ခြင်းကို ပပျောက်စေလိမ့်မည်။ ရွံ့ရှာဘွယ် သောအရာ၏ အထွဋ်ပေါ်သို့ ဖျက်ဆီးသော သူသည် ရောက်၍ စီရင်ဆုံးဖြတ်သော သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခြင်း သည် ပျက်စီးအပ်သော သူတို့ကို မလွှမ်းမိုးမှီတိုင်အောင် ထိုသို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကြားပြော၏။

 

အနက်ဖွင့်ချက်

၉:၁
ဒါရိအုတ်၏ ပထမနှစ်တွင်။ မီဒို-ပါရှန် အုပ်ချုပ်မှု၏ အစတွင်။

9:1 In the first year of Darius. At the beginning of Medo-Persian rule.

၉:၂
ယေရမိ … နှစ်ခုနစ်ဆယ်။ ဒံယေလသည် ၎င်း၏ အသက်ကြီးပိုင်း ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သော ယေရမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေ့လာနေသည်။ ယေရမိက ယုဒပြည်သည် ဗာဗုလုန်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ၇၀ နှစ်ပတ်လုံး ပျက်စီးနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဗာဗုလုန် အပြစ်ပေးခံရပြီးနောက် ယုဒလူမျိုးများ ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လာနိုင်မည်ဟု ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည် (ယေရမိ ၂၅:၁၁–၁၂၊ ၂၉:၁၀)။ ယခု ဗာဗုလုန် အပြစ်ပေးခံရပြီး အင်ပါယာသစ်တစ်ခုက လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည် (ဒံ ၅–၆)။ ထို့ကြောင့် ယေရမိ၏ စကားအရ၊ ၇၀ နှစ် ပြီးဆုံးလာပြီး ယုဒဖမ်းဆီးခံရသူများ လွတ်မြောက်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် ဝမ်းမြောက်သင့်သည်။

9:2 Jeremiah … seventy years. Daniel was studying the prophecies of Jeremiah, his older contemporary. Jeremiah recorded God’s word that the land of Judah would lie desolate under Babylonian domination for 70 years until Babylon would be punished, and then the Jews could return from exile (Jer. 25:11–12; 29:10). Now Babylon had been punished and a new empire had just taken over (Dan. 5–6). So according to what Jeremiah had said, the end of the 70 years had come and it was time for the Jewish captives to be set free. So Daniel should have been overjoyed!

၉:၃
အစာရှောင်ခြင်း၊ အင်္ကျီဖုတ်ဖုတ်၊ နှင့် ပြာများ။ ဝမ်းမြောက်မည့်အစား၊ ဒံယေလသည် ဝမ်းနည်းနေသည် (ဧသတာ ၄:၁၊ ၃၊ ဆာ ၃၅:၁၃၊ ဟေရှာ ၅၈:၅၊ ယေရမိ ၆:၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်း၏ ပြဿနာမှာ ဒံယေလ ၈ ၏ ရူပါရုံဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းက ဘုရားသခင်၏ လူများအတွက် သန့်ရှင်းရာဌာန ပြန်လည်ထူထောင်မှုမတိုင်မီ အချိန်ကြာရှည် အခက်အခဲရှိမည်ကို ပြသည်။ သူသ�ာ ၂,၃၀၀ ရက် (၈:၁၄) ကို စာသားအရ ရက် (၆ ၁/၂ နှစ်ထက်နည်း) ဟု နားလည်ခဲ့လျှင် စိတ်မပူပန်ခဲ့မည်။ သူသည် သန့်ရှင်းရာဌာနမှာ ယေရုရှလင်ရှိ ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်ဟု သဘောထားပြီး၊ ၎င်း၏ တရားမျှတမှုကို သူ၏ လူမျိုး ပြည်နှင်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ပြန်လည်ထူထောင်မှုနှင့် ဆက်စပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့၏ အပြစ်များကြောင့် ဘုရားသခင်က ဗာဗုလုန် ဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်မှုကို အနာဂတ်ဝေးကွာသည်အထိ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ပြီဟု သူ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။

9:3 fasting, sackcloth, and ashes. Rather than rejoicing, Daniel was mourning (compare Esth. 4:1, 3; Ps. 35:13; Is. 58:5; Jer. 6:26). His problem was the vision of Dan. 8, which showed that there would be a long time of difficulty for God’s people before the sanctuary would be restored. It is clear that he did not understand the 2,300 days (8:14) to be literal days (less than 6 1/2 years), or he would not have been upset. He naturally would have assumed that the sanctuary was the temple in Jerusalem and associated its justification with restoration after his people would be released from exile. So he would have concluded that because of their sins, God may have decided to postpone the release from Babylonian captivity until far in the future.

၉:၄
ဆုတောင်းပြီး ဝန်ခံခဲ့သည်။ ဝတ် ၂၆ ၏ ပဋိညာဉ်ကောင်းချီးများနှင့် ကျိန်စာများ အဆုံးတွင်၊ ဘုရားသခင်က ပြည်နှင်ခံရသော သူ၏ လူများသည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍၊ နောင်တရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အပြစ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ အပြစ်များကို ဤနည်းဖြင့် ဝန်ခံပါက၊ ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည် (ဝတ် ၂၆:၄၀–၄၅)။

9:4 prayed … made confession. At the end of the covenant blessings and curses in Lev. 26, God had promised that if His exiled people would humble themselves, repent, and confess their sins and those of their ancestors in this way, He would restore them from exile (Lev. 26:40–45).

၉:၅
ကျွန်ုပ်တို့ အပြစ်ပြုခဲ့သည်။ “သူတို့ အပြစ်ပြုခဲ့သည်” မဟုတ်ပါ။ ဒံယေလသည် ဖြောင့်မတ်သော သူဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင် သူကျူးလွန်သော အပြစ်မှတ်တမ်းမရှိသော်လည်း၊ ဤကြားဝင်ဆုတောင်းပတ္ထနာတွင် သူ၏ လူမျိုးနှင့် မိမိကိုယ်ကို ခွဲခြားခဲ့သည်။

9:5 we have sinned. Not “they have sinned.” Daniel was a righteous man and the Bible does not record any sin that he committed, but he identified himself with his people in this prayer of intercession.

၉:၁၇–၁၉
သင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာန … သင်၏ မြို့နှင့် သင်ၚွ လူများကို သင်၏ နာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်သည်။ မောရှေကဲ့သို့ (ထွက် ၃၂:၁၁–၁၃၊ တော ၁၄:၁၃–၁၉)၊ ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာသဘောနှင့် ကမ္ဘာတွင် သူၚွ ဂုဏ်သတင်းကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်မှုကို အသုံးပြု၍ သူၚွ လူများအတွက် ထာဝရဘုရားထံ ကြားဝင်ဆုတောင်းခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဘုရားသခင်ၚွ “သန့်ရှင်းသောတောင်” (ဇိအုန်တောင်) ပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက်လည်း စိုးရိမ်ခဲ့သည်၊ ထိုနေရာတွင် သူက မိမိၚွ နာမ/အမှတ်သညာကို ထားခဲ့သည် (ဒု ၁၂:၅၊ ၁၁၊ ၂၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူများနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် စိုးရိမ်မှုသည် ဒံယေလၚွ ဆုတောင်းချက်ကို ဒံ ၈ ၏ ရူပါရုံနှင့် ချိတ်ဆက်ပေးသည်၊ ထိုနေရာတွင် ဦးချိုငယ် အင်အားက လူများကို ဖိနှိပ်ပြီး သန့်ရှင်းရာဌာနကို ဆန့်ကျင်သည်။

9:17–19 Your sanctuary … Your city and Your people are called by Your name. Like Moses (Ex. 32:11–13; Num. 14:13–19), Daniel interceded with the Lord on behalf of His people by appealing to God’s character of mercy and need to preserve His reputation in the world. Daniel was also concerned for their city of Jerusalem and God’s sanctuary there on its “holy mountain” (Mount Zion), where He had put His name/identity (compare Deut. 12:5, 11, 21). Concern for the people and sanctuary links Daniel’s prayer to his vision of Dan. 8, where the little horn power oppresses the people and acts against the sanctuary.

၉:၂၁
ညနေကပ်ဆောင်မှု။ သို့မဟုတ် “ညနေသီးနှံကပ်ဆောင်မှု” (၂ ဘုရင် ၁၆:၁၅၊ ဧဇရ ၉:၄–၅)။ ကောင်းကင်တမန် ဂါဗရီယလ် (လုကာ ၁:၁၉၊ ၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် လူ့ပုံစံဖြင့် ဒံယေလထံ ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဗိမာန်တော် လည်ပတ်နေပါက နေ့ၚွ နောက်ဆုံး ပုံမှန်ယဇ်ပြုလုပ်မည့် အချိန်နှင့် အနီးစပ်သည် (ထွက် ၂၉:၃၉–၄၂၊ ဝတ် ၆:၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၎င်းသည် သင့်လျော်သော အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ဆာလံကဗျာဆရာက “ကျွန်ုပ်ၚွ ဆုတောင်းချက်ကို နံ့သာကဲ့သို့ သင်ရှေ့မှာ ထားပါစေ၊ ကျွန်ုပ်ၚွ လက်မြှောက်ခြင်းကို ညနေယဇ်အဖြစ် ထား ပါစေ” ဟု ဆိုခဲ့သည် (ဆာ ၁၄၁:၂)။

9:21 evening offering. Or “evening grain offering” (2 Kin. 16:15; Ezra 9:4–5). The angel Gabriel (compare Luke 1:19, 26) appeared to Daniel in human form about the time when the last regular sacrifice of the day would have been performed if the temple had been functioning (compare Ex. 29:39–42; Lev. 6:20). This was an appropriate time, as the psalmist said: “Let my prayer be set before You as incense, the lifting up of my hands as the evening sacrifice” (Ps. 141:2).

၉:၂၃
ရူပါရုံကို နားလည်ပါ။ အခန်း ၉ တွင် ရူပါရုံမရှိပါ၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အခန်း ၈ ၏ ရူပါရုံကို ရည်ညွှန်းသည်။ ပိုမိုတိကျစွာဆိုရလျှင်၊ ဤနေရာတွင် “ရူပါရုံ” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ၈:၂၆ တွင် ၂,၃၀၀ ရက် (၈:၁၃–၁၄) ကို ပြောဆိုသော စကားပြောဆိုမှုအတွက် အသုံးပြုသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဒံယေလကို အထူးသဖြင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးစေခဲ့သည် (၈:၂၇)။ ဂါဗရီယလ်သည် ယေရမိၚွ ၇၀ နှစ်နှင့် သူၚွ ရူပါရုံရှိ ၂,၃၀၀ ရက်အကြား ထင်ရှားသော ကွဲလွဲမှုကြောင့် ဒံယေလၚွ စိတ်ပူပန်မှုကို သက်သာစေရန် ဤအချိန်အစိတ်အပိုင်းကို ရှင်းပြရန် ရောက်လာခဲ့သည်။

9:23 understand the vision. There is no vision in chap. 9, so this refers to the vision in chap. 8. More precisely, the Hebrew word for “vision” here is the one used in 8:26 for the conversation that speaks of the 2,300 days (8:13–14), which had particularly perplexed Daniel (8:27). Gabriel had come to explain this time element in order to relieve his distress over the apparent conflict between the 70 years of Jeremiah and the 2,300 days of his own vision.

၉:၂၄
သတ္တမနှစ် ခုနစ်ဆယ်။ “သတ္တမ” ဟူသော စကားလုံးသည် “ခုနစ်ယောက်အုပ်စု” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းသည် ရက်များ သို့မဟုတ် နှစ်များၚွ စက်ဝန်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် နှစ်များဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဖြစ်ရပ်များသည် ၄၉၀ (၇၀ ကြိမ် ၇) စာသားရက်များထက် များစွာရှည်လျားသော ကာလကို လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ ယေရုရှလင်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ကိစ္စများသည် ၇၀ သတ္တမ သို့မဟုတ် ရက် (၁ ၁/၂ နှစ်ထက်နည်း) အတွင်း ဘယ်သောအခါမှ ပြည့်စုံမည်မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို “နှစ်များၚွ သတ္တမများ” ဟု နားလည်သည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ၚွ စက်ဝန်းများကို ဝတ် ၂၅ ရှိ ဥပုသ်နှစ် ကာလများတွင်လည်း ကြည့်ပါ။ “ခုနစ်ဆယ်” ဟူသော နံပါတ်သည် ဤအချိန်ယူနစ်ကို ယေရမိ ဟောထားသော ၇၀ နှစ်နှင့် ချိတ်ဆက်သည် (ဒံ ၉:၂ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။ ယုဒနိုင်ငံသည် ပုန်ကန်မှုနှင့် အပြစ်ကြောင့် ၇၀ နှစ်ပတ်လုံး ပြည်နှင်ဒဏ်ခံခဲ့ရသည့်နည်းတူ၊ ယခု ၇၀ ဥပုသ်နှစ် စက်ဝန်းများ (၄၉၀ နှစ်) ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းၚွ အဆုံးတွင် ပုန်ကန်မှု ပြီးဆုံးပြီး အပြစ်များ အဆုံးသတ်မည်။ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဤစကားလုံးသည် ဟေဗြဲသမ္မာကျမ်းစာတွင် ဤနေရာတွင်သာ ပေါ်ပေါက်သည်။ သို့သော် ရဗ္ဗိစာပေများတွင် ၎င်းၚွ အခြေခံအဓိပ္ပာယ်မှာ တစ်ခုခုမှ “ဖြတ်တောက်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “ဆုံးဖြတ်ခြင်း” အတွက် အသုံးအနှုန်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် အခြေခံနှင့် တိုးချဲ့အဓိပ္ပာယ် နှစ်မျိုးလုံး သက်ဆိုင်မည် - ၄၉၀ နှစ်သည် ၂,၃၀၀ “ရက်” = နှစ် (၈:၁၄) ၚွ ပိုရှည်သော ယူနစ်မှ “ဖြတ်တောက်ခံရပြီး”၊ ဤ ၄၉၀ နှစ်ကာလသည် ယုဒလူမျိုးနှင့် ယေရုရှလင် သန့်ရှင်းသော မြို့အတွက် “ဆုံးဖြတ်ခံရသည်”။ “ဆုံးဖြတ်ခံရသည်” ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် အထူးသက်ဆိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဒံယေလသည် ၂,၃၀၀ “ရက်” အတွင်း သူၚွ လူမျိုး၊ ၎င်းတို့ၚွ မြို့၊ နှင့် ဗိမာန်တော်ၚွ ကံကြမ္မာကို စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာတွင် အဖြေရှိသည်။ ပုန်ကန်မှုကို ပြီးစီးရန်။ “ပုန်ကန်မှု” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ပုန်ကန်သော အပြစ်ကို ဆိုလိုသည် (၁ ဘုရင် ၁၂:၁၉၊ ၂ ဘုရင် ၁:၁၊ ၃:၅ ရှိ တူညီသော အမြစ်မှ “ပုန်ကန်” ကြိယာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “ပုန်ကန်မှု”၊ “အပြစ်”၊ နှင့် “ဒုစရိုက်”/အပြစ်ရှိမှု ဟူသော အသုံးအနှုန်းများၚွ ပေါင်းစပ်မှုကို ထွက် ၃၄:၇၊ ဝတ် ၁၆:၂၁ (သို့သော် “ဒုစရိုက်” ကို ပထမဖော်ပြထားသည်) တွင်လည်း ကြည့်ပါ။ ၄၉၀ နှစ်သည် ဘုရားသခင်ၚွ လူမျိုးၚွ သမိုင်းတစ်လျှောက် ဒုက္ခပေးခဲ့သော ကိုယ်ကျင့်တရား ချို့ယွင်းချက်များၚွ ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် အချိန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် မက်ဆီယာမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်ရမည်။ ဤသုံးမျိုးသော မကောင်းမှုများအတွက် ကုစားမှုများနှင့်အတူ၊ ကောင်းသော အရာသုံးခု ဖြစ်ပေါ်လာရမည် - ထာဝရ ဖြောင့်မတ်မှု၊ ပရောဖက်ပြုချက်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း (အတည်ပြုခြင်း)၊ နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးကို ဘိသိက်ပေးခြင်း။ အမြင့်မြတ်ဆုံးကို ဘိသိက်ပေးရန်။ ဘုရားသခင်ၚွ သန့်ရှင်းသော လုပ်ဆောင်မှုအတွက် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်း (ဝတ် ၈:၁၀–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤသန့်ရှင်းစေခြင်းသည် ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ပြန်လာပြီးမကြာမီ တည်ဆောက်ပြီး သန့်ရှင်းစေခံရသော ဒုတိယဗိမာန်တော် (ဧဇရ ၆) ပြီးနောက် ရာစုနှစ်များအကြာတွင် ဖြစ်ပေါ်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် အခြားဗိမာန်တော်တစ်ခုၚွ သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြစ်ရမည် (ဒံ ၉:၂၅ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။

9:24 Seventy weeks. The word for “week” means “group of seven,” which can be a cycle of days or of years. Here it is obviously years because the events span a much longer period than 490 (70 times 7) literal days. Such matters, for example, as rebuilding Jerusalem could never be fulfilled in 70 weeks or days (less than 1 1/2 years). Thus it is understood as “weeks of years.” For cycles of seven years, see also the sabbatical year periods in Lev. 25. The number “seventy” links this time unit to the 70 years prophesied by Jeremiah (see note on Dan. 9:2). Just as the nation of Judah suffered 70 years of exile as a result of rebellion and sin, it would now have 70 sabbatical year cycles (490 years) at the end of which rebellion will finish and there will be an end of sins. determined. This word appears only here in the Hebrew Bible. But in rabbinic writings its basic meaning is to “cut off” from something longer, and this can be an expression for “determined.” In this verse, both the basic and extended meanings would apply: The 490 years are “cut off” from the longer unit of 2,300 “days” = years (8:14), and this period of 490 years is “determined” for the Jewish people and the holy city of Jerusalem. “Determined” means that it applies especially to them. Daniel was concerned about the fate of his people, their city, and the temple during the 2,300 “days,” and here is the answer. To finish the transgression. The Hebrew word for “transgression” means rebellious sin (compare the verb “rebel” from the same root in 1 Kin. 12:19; 2 Kin. 1:1; 3:5). For the combination of terms for “transgression,” “sin,” and “iniquity”/culpability (but with “iniquity” listed first), see also Ex. 34:7; Lev. 16:21. The 490 years were to be a time for resolving the problems of moral faults that had plagued God’s people throughout their history as a nation. This was to take place through the Messiah. Along with remedies for the three evils, three good things were to come about: lasting righteousness, sealing up (confirmation of) prophecy, and anointing the Most Holy. to anoint the Most Holy. Consecrating a sanctuary to God for its sacred function (compare Lev. 8:10–12). This consecration would take place centuries after that of the Second Temple, which was built and dedicated soon after the return from exile (Ezra 6). So this must be consecration of another temple (see note on Dan. 9:25).

၉:၂၅
ယေရုရှလင်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်နှင့် တည်ဆောက်ရန် အမိန့်။ ၄၉၀ နှစ်သည် ဤအမိန့်မှ စတင်ပြီး၊ ၎င်းက မြို့ကို ယုဒလူမျိုးၚွ မြို့တော်အဖြစ် ပိုင်ဆိုင်မှုကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသည် (၁ ဘုရင် ၂၀:၃၄၊ ၂ ဘုရင် ၁၄:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအမိန့်ကို ပါရှန်ဘုရင် အာတာဇာဇီး I က ၎င်းၚွ နန်းစံ သတ္တမနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး (ဧဇရ ၇:၁၁–၂၆)၊ ထို့ကြောင့် ဘီစီ ၄၅၇ တွင် အာဏာတည်ခဲ့သည်။ ဆိုင်းရပ်စ် (ဧဇရ ၁:၁–၄၊ ၆:၃–၅) နှင့် ဒါရိအုတ် (ဧဇရ ၆:၁–၁၂) ၚွ အစောပိုင်း အမိန့်များနှင့် မတူဘဲ၊ အာတာဇာဇီးၚွ အမိန့်သည် ယုဒလူမျိုးနှင့် ၎င်းတို့ၚွ ဗိမာန်တော်သာမက၊ ယေရုရှလင်မြို့ကိုယ်တိုင်ကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။ အာတာဇာဇီးက ယေရုရှလင်ကို ယုဒလူမျိုးၚွ တရားရေးရာ၊ အရပ်ဘက် ဗဟိုအဖြစ် ပြန်လည်ထူထောင်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤအရပ်ဘက် ထိန်းချုပ်မှုတွင် အများပြည်သူဆိုင်ရာ အလုပ်များကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခွင့် (၁ ဘုရင် ၂၀:၃၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ပါဝင်ပြီး၊ ဧဇရနှင့် သူၚွ အပေါင်းအဖော်များက ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် မကြုံမီ စတင်ခဲ့သည် (ဧဇရ ၄:၁၁–၁၆)။ နောက်ပိုင်းတွင် နေဟမိက ဤအလုပ်ကို ပြီးစီးခဲ့သည် (နေဟမိ ၃–၇)။ ထို့ကြောင့် ပြည်နှင်ဒဏ်မှ ဘုရားသခင်ၚွ လူများကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ဘုရားသခင်ၚွ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဆိုင်းရပ်စ်နှင့် ဒါရိအုတ်ၚွ အမိန့်များမှတစ်ဆင့် စတင်ပြည့်စုံခဲ့ပြီး၊ အာတာဇာဇီးၚွ အမိန့်ဖြင့် ပြီးစီးခဲ့သည် (ဧဇရ ၆:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မက်ဆီယာ မင်းသား။ “မက်ဆီယာ” ဟူသော အင်္ဂလိပ်စကားလုံးသည် “ဘိသိက်ခံသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟေဗြဲစကားလုံးမှ ဆင်းသက်လာသည်။ ရှေးဣသရေလတွင် ဘုရင်များနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အထူးသဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးများကို ဘိသိက်ပေးခံရသည် (ဝတ် ၆:၂၂၊ ၂ ရှမွေလ ၅:၃)။ “မင်းသား” ဟူသော စကားလုံးသည် ဘုရင် (၁ ရှမွေလ ၉:၁၆၊ ၁၃:၁၄) သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ် (၁ ရာ ၉:၁၀–၁၁၊ နေဟမိ ၁၁:၁၁၊ ယေရမိ ၂၀:၁) ဖြစ်နိုင်သော ခေါင်းဆောင်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဒံ ၉ က အပြစ်ကို အဆုံးသတ်ခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်မှုယူဆောင်လာခြင်း၊ ပရောဖက်ပြုချက်ကို အတည်ပြုခြင်း၊ နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်မည့် အန္တိမ “ဘိသိက်ခံသူ”၊ “မက်ဆီယာ” (= “ခရစ်”၊ ဂရိမှ ဆင်းသက်လာသည်) ၚွ ကြွလာမှုကို ဟောကိန်းထုတ်သည် (ဒံ ၉:၂၄)။ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ဘုရင် နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်သည် (ဆာ ၁၁၀)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းအရ၊ ၎င်းသည် ယေရှုခရစ်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ၚွ ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဘိသိက်ခံရပြီး (လုကာ ၄:၁၈)၊ ကျွန်ုပ်တို့ၚွ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ရန်နှင့် သူၚွ ဖြောင့်မတ်မှုဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖုံးအုပ်ရန် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး (၂ ကော ၅:၂၁)၊ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး (မ ရှင် ၁:၂၂–၂၃၊ ၂:၅–၆ စသည်)၊ ကောင်းကင်ရှိ ဘုရားသခင်ၚွ ဗိမာန်တော်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ၚွ မယ်လဇဒက် (= “ဖြောင့်မတ်မှုၚွ ဘုရင်”)၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးအဖြစ် စတင်ဝန်ဆောင်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၇–၁၀)။ သတ္တမနှစ် ခုနစ်ခုနှင့် သတ္တမနှစ် ခြောက်ဆယ်နှစ်။ ဤ ၆၉ “နှစ်များၚွ သတ္တမများ” (နောက်ဆုံး “သတ္တမ” နှင့် ပတ်သက်၍ ၉:၂၇ ကြည့်ပါ) သည် ဘီစီ ၄၅၇ (အာတာဇာဇီး I ၚွ အမိန့်) မှ ၄၈၃ နှစ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘီစီနှင့် အေဒီအကြား သုညနှစ် မရှိကြောင်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက အေဒီ ၂၇ သို့ ရောက်ရှိသည်။ ဤနှစ်တွင်၊ တိဗေရှပ်စီဇာၚွ နန်းစံ ဆယ့်ငါးနှစ်မြောက် (ယုဒအရေတွက်ချက်အရ)၊ ယေရှုသည် ဗတ္တိဇံခံယူစဉ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ကြွဆင်းလာပြီး သူၚွ ဓမ္မအမှုကို စတင်ခဲ့သည် (လုကာ ၃)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ခရစ်တော်နှင့် ပတ်သက်သော အံ့ဖွယ်ပရောဖက်ပြုချက်များစွာ ရှိသည် (ဆာ ၂၂၊ ဟေရှာ ၅၃ စသည်)၊ သို့သော် ဒံ ၉ သည် သူၚွ ကြွလာမှုၚွ နှစ်ကို ၅၀၀ ကျော်ကြိုတင်၍ အတိအကျ ညွှန်ပြသောကြောင့် ထူးခြားသည်။ ပထမ သတ္တမနှစ် ခုနစ်ခုသည် ၄၉ နှစ်ၚွ ရှုပ်ချမ်းသောစက်ဝန်း (ဝတ် ၂၅:၈–၁၀) ကို ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း သတိပြုပါ၊ ၎င်းက ၄၉၀ နှစ်သည် ရှုပ်ချမ်းကာလ ဆယ်ခုပါဝင်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (ဝတ် ၂၅:၁၀ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းက ၄၉၀ နှစ်သည် အကြီးစား ရှုပ်ချမ်းကာလဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းၚွ အဆုံးတွင် လွတ်လပ်မှု (ဤနေရာတွင် အပြစ်မှ လွတ်လပ်မှု၊ ဒံ ၉:၂၄) ကို အမျိုးသားအဆင့်တွင် ရရှိနိုင်မည်ဟု အကြံပြုသည်။

9:25 command to restore and build Jerusalem. The 490 years begin from the time of this command, which restores ownership of the city to the Jews as their capital (compare 1 Kin. 20:34; 2 Kin. 14:22). The command was issued by the Persian king Artaxerxes I in the seventh year of his reign (Ezra 7:11–26) and thus went into effect in 457 B.C. Unlike the earlier decrees of Cyrus (Ezra 1:1–4; 6:3–5) and Darius (Ezra 6:1–12), that of Artaxerxes explicitly included concern for the city of Jerusalem itself, not just the Jewish people and their temple. Artaxerxes mandated restoration of Jerusalem as the judicial, civil center of the Jewish people. This civil control included the right to rebuild public works (compare 1 Kin. 20:34), which Ezra and his associates began to do before they ran into opposition (Ezra 4:11–16). Later Nehemiah completed this work (Neh. 3–7). Thus the word of God for the restoration of His people from exile, which began to be fulfilled through the commands of Cyrus and Darius, was completed by the decree of Artaxerxes (compare Ezra 6:14). Messiah the Prince. The English word “messiah” is derived from a Hebrew word meaning “anointed one.” Kings and priests, especially high priests, were anointed in ancient Israel (Lev. 6:22; 2 Sam. 5:3). The word for “Prince” refers to a leader who could be either a king (1 Sam. 9:16; 13:14) or a priest (1 Chr. 9:10–11; Neh. 11:11; Jer. 20:1). Dan. 9 predicts the ultimate “Anointed One,” the “Messiah” (= “Christ,” derived from Greek), whose coming would be associated with putting an end to sin, bringing righteousness, confirming prophecy, and consecrating a sanctuary (Dan. 9:24). He is both Priest and King (Ps. 110). According to the NT, this is Jesus Christ. He was anointed by God’s Spirit (Luke 4:18), died to forgive our sins and cover us with His righteousness (2 Cor. 5:21), fulfilled prophecy (Matt. 1:22–23; 2:5–6, etc.), and began to serve as our Melchizedek (= “King of Righteousness”), High Priest in God’s temple in heaven (Heb. 7–10). seven weeks and sixty-two weeks. These 69 “weeks” of years (see v. 27 regarding the last “week”) are 483 years from 457 B.C. (command of Artaxerxes I), reaching to A.D. 27 (taking into account that there was no zero year between B.C. and A.D. time). In this year, the fifteenth year (according to Jewish reckoning) of the reign of Tiberius Caesar, the Holy Spirit descended upon Jesus at His baptism and He began His ministry (Luke 3). There are many amazing prophecies about Christ in the OT (Ps. 22; Is. 53; etc.), but Dan. 9 is special because it precisely pinpointed the year of His coming more than 500 years in advance. Notice that the first seven weeks of years form a Jubilee cycle of 49 years (Lev. 25:8–10), showing that the 490 years consist of ten Jubilee periods (see note on Lev. 25:10). This suggests that the 490 years are a large-scale Jubilee period, at the end of which freedom (here from sin; Dan. 9:24) would be available on the national level.

၉:၂၆
မက်ဆီယာသည် ဖြတ်တောက်ခံရလိမ့်မည်။ မက်ဆီယာသည် လူတစ်ဦးကို ၎င်းၚွ မိသားစုမှ ဖြတ်တောက်စေသော အပြစ်ကြီးၚွ ဘုရားသခင်ၚွ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရသည်မှာ မှတ်သားဖွယ်ဖြစ်သည် (ဝတ် ၇:၂၀ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် သေမျိုးသော ခန္ဓာကိုယ်ၚွ သာမန်သေခြင်းထက် ကျော်လွန်သော ထာဝရ သေခြင်းဖြစ်သည် (ဝတ် ၂၀:၂–၃)။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ၎င်းမှ ကယ်တင်ရန် ကားတိုင်ပေါ်တွင် “ဒုတိယသေခြင်း” ၚွ ပြစ်ဒဏ်ကို ခံခဲ့သည် (ဗျာ ၂:၁၁၊ ၂၀:၆၊ ၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် သူသည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး လူတိုင်းၚွ အပြစ်ကို ထမ်းခံခဲ့သောကြောင့် (၁ ပေ ၂:၂၁–၂၄)၊ ပြန်မလာနိုင်သော အန္တိမသေခြင်းမှ ပြန်လည်ထွက်လာပြီး သူၚွ သားမြေးများကို မြင်သည် (ဟေရှာ ၅၃:၁၀)။ သူကိုယ်တိုင်အတွက် မဟုတ်ပါ။ သို့မဟုတ် “ဘာမှ မရှိလိမ့်မည်”။ ခရစ်တော်သည် ကွယ်လွန်စဉ် မြေကြီးပေါ်ရှိ လွှမ်းမိုးမှု၊ ဂုဏ်ပြုမှု၊ သို့မဟုတ် ပိုင်ဆိုင်မှု မရှိခဲ့ပါ။ သူၚွ အဝတ်အစားပင် သိမ်းဆည်းခံခဲ့ရသည် (မ ရှင် ၂၇:၃၅)။ အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။ လာမည့် မင်းသားၚွ လူများ။ ခရစ်တော် ကွယ်လွန်ပြီးနောက်၊ အင်ပါယာ ရောမသည် တိုက်တပ် (၎င်းတို့ၚွ “မင်းသား”/ခေါင်းဆောင်) လက်အောက်တွင် အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်နှင့် ၎င်းၚွ ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

9:26 Messiah shall be cut off. It is remarkable that the Messiah receives this divine penalty for serious sin, which cuts a person off from his family line (see note on Lev. 7:20). It is a kind of permanent death beyond ordinary death of the mortal body (Lev. 20:2–3). Christ suffered the punishment of the “second death” (compare Rev. 2:11; 20:6, 14) for us on the cross in order to save us from it. But because He was innocent and bore blame for everyone else (1 Pet. 2:21–24), He has returned from the ultimate death from which there is no return and sees His offspring (Is. 53:10). but not for Himself. Or, “and will have nothing.” Christ had no earthly dominion, honor, or possessions when He died. Even His clothing was taken (Matt. 27:35). Apparently all was lost. the people of the prince who is to come. After the death of Christ, Imperial Rome under Titus (their “prince”/leader) destroyed Jerusalem and its temple in A.D. 70.

၉:၂၇
လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုသည်။ ယေရုရှလင်ကို ဖျက်ဆီးသော လူများနှင့် မင်းသားကို ရည်ညွှန်းပြီးနောက်၊ ရှင်းပြချက်သည် ၇၀ သတ္တမနှစ် ပရောဖက်ပြုချက်ၚွ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် မက်ဆီယာၚွ အလုပ်ဖော်ပြချက်သို့ ပြန်သွားသည်။ ခရစ်တော်သည် သူၚွ ကိုယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် လူတိုင်းၚွ အကျိုးအတွက် “ခိုင်မာသော ပဋိညာဉ်” ကို တည်ထောင်ခဲ့သည် (မ ရှင် ၂၆:၂၈၊ ယေရမိ ၃၁:၃၁–၃၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သတ္တမၚွ အလယ်၌။ ဘီစီ ၄၅၇ နောက် ၄၉၀ နှစ်ၚွ နောက်ဆုံး “သတ္တမ” (ခုနစ်နှစ်) ၚွ အလယ်ကို ဆိုလိုသည်။ ဤနောက်ဆုံး ခုနစ်နှစ်သည် အေဒီ ၂၇ (ယေရှုၚွ ဗတ္တိဇံ) တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ၚွ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဓမ္မအမှုသည် ဤ“သတ္တမ” ၚွ ပထမနှစ်ဝက် - ၃ ၁/၂ နှစ်အထိ သူၚွ ကွယ်လွန်မှုအထိ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ သူ ကွယ်လွန်စဉ် ဗိမာန်တော်ၚွ ကုလားကာသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခဲ့ပြီး (မ ရှင် ၂၇:၅၁)၊ သူၚွ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ညွှန်ပြသော ဗိမာန်တော် ယဇ်များကို အသုံးမပြုတော့စေခဲ့ပါ (ဟေဗြဲ ၁၀:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် ယဇ်နှင့် ကပ်ဆောင်မှုကို အဆုံးသတ်စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားပြီး တမန်တော်များၚွ သက်သေခံမှုတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ၚွ လက်ဆောင်မှတစ်ဆင့် ပဋိညာဉ်ကို ဆက်လက် အတည်ပြုခဲ့သည် (တ ၁–၇)။ အေဒီ ၃၄၊ နောက်ဆုံး ခုနစ်နှစ်ၚွ အဆုံးတွင်၊ ယုဒအမျိုးသား ကောင်စီက ဧဝံဂေလိကို ပယ်ချပြီး စတီဖင်ကို အာဇာနည်ဖြစ်စေခဲ့သည် (တ ၇)�। ခရစ်ယာန်များအပေါ် ကြီးမားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ဖြစ်ပေါ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပြန့်ကျဲစေခဲ့သည် (တ ၈:၁)။ ထို့ကြောင့် ဧဝံဂေလိသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများထံ ရောက်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ယုဒလူမျိုး မဖြစ်ဘဲ ခရစ်ယာန်များ ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့သည် (တ ၁၀–၁၁၊ ၁၃–၁၅)။ မုန်းတီးဖွယ်များၚွ အတောင်ပေါ်တွင် ဖျက်ဆီးသူ တစ်ဦးရှိလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင် “မုန်းတီးဖွယ်များ” အတွက် အသုံးပြုသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော ပြင်းထန်သော ပုန်ကန်မှုပုံစံဖြစ်သည့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ရည်ညွှန်းသည် (ဒု ၂၉:၁၇၊ ၂ ဘုရင် ၂၃:၂၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပျက်စီးစေခြင်းၚွ အယူအဆသည် အင်ပါယာ ရောမနှင့် အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်ကို ဖျက်ဆီးမှုထက် ကျော်လွန်ပြီး၊ ၂,၃၀၀ နှစ်ၚွ နောက်ပိုင်းတွင် ဦးချိုငယ် အင်အားၚွ ဘာသာရေးအဆင့်က ဖြစ်ပေါ်စေသော ပျက်စီးမှုကို ညွှန်ပြသည် (ဒံ ၈:၁၁–၁၃—“ပျက်စီးမှုၚွ အပြစ်”၊ ၁၁:၃၁၊ ၁၂:၁၁—“ပျက်စီးမှုၚွ မုန်းတီးဖွယ်” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဦးချိုငယ်သည် ခရစ်တော်က အဆုံးသတ်ခဲ့သော မြေကြီးပေါ်ရှိ ယဇ်စနစ်ၚွ လုပ်ဆောင်မှုကို အစားထိုးရန် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု သို့မဟုတ် မှားယွင်းသော ယဇ်ပုံစံကို တည်ထောင်သည်။ ထို့ကြောင့် ၄၉၀ နှစ် ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ ဒံ ၉:၂၇ ရှိ ရှင်းပြချက်သည် အခန်း ၈ ၚွ ရူပါရုံၚွ ကျန်ရှိမှုနှင့် ချိတ်ဆက်သည်။ ၎င်းက ၄၉၀ နှစ်သည် ၂,၃၀၀ နှစ်ၚွ ပထမအပိုင်းဖြစ်ကြောင်း အားဖြည့်ပေးသည်။

9:27 confirm a covenant with many. After the reference to the people and prince who destroyed Jerusalem, the explanation returns to a description of the work of the Messiah as part of the 70-week prophecy. Christ established a “strong covenant” for the benefit of everyone by His sacrifice of Himself (Matt. 26:28; compare Jer. 31:31–34). in the middle of the week. Meaning the middle of the last “week” (seven years) of the 490 years following 457 B.C. These final seven years began in A.D. 27 (Jesus’ baptism). Christ’s earthly ministry lasted for the first half of this “week”: 3 1/2 years until His death. When He died, the temple veil was torn in two (Matt. 27:51), making obsolete the temple sacrifices that pointed forward to His sacrifice (compare Heb. 10:1). Thus Christ brought an end to sacrifice and offering. Then He ascended to heaven and continued to confirm the covenant through the gift of the Holy Spirit in the witness of the apostles (Acts 1–7). In A.D. 34, the end of the final seven years, the Jewish national council rejected the gospel and martyred Stephen (Acts 7). A great persecution arose against the Christians and scattered them (Acts 8:1). Thus, the gospel went to the Gentiles, so that they could become Christians without first becoming Jews (Acts 10–11, 13–15). on the wing of abominations shall be one who makes desolate. The Hebrew word used here for “abominations” refers to idolatry, which is a serious form of rebellion against God (compare Deut. 29:17; 2 Kin. 23:24). The idea of making desolate points beyond Imperial Rome and its destruction of Jerusalem in A.D. 70 to the devastation caused by the religious phase of the little horn power in the latter part of the 2,300 years (Dan. 8:11–13—“transgression of desolation”; compare 11:31; 12:11—“abomination of desolation”). The little horn sets up a form of idolatry or false sacrifice to replace the function of the earthly sacrificial system that Christ brought to an end. So after the end of the 490 years, the explanation in Dan. 9:27 ties in to the rest of the vision of chap. 8. This reinforces the fact that the 490 years are the first part of the 2,300 years.