Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၃

 

1 ယုဒလူတို့တွင် အရာရှိဖြစ်သော နိကောဒင်အမည်ရှိသော ဖာရိရှဲတယောက်သည်၊
² ညဉ့်အခါ ယေရှုထံတော်သို့လာ၍၊ အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည်ပြတော်မူသော ဤနိမိတ် လက္ခဏာတို့ကို ဘုရားသခင်၏အခွင့်မရှိလျှင် အဘယ်သူမျှ မပြနိုင်သည်ကို အကျွန်ုပ်တို့သည်ထောက်၍၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်အထံတော်မှ ကြွလာတော်မူသောဆရာဖြစ်ကြောင်းကို သိကြပါ၏ဟုလျှောက်သော်၊
³ ယေရှုက၊ ဒုတိယမွေးခြင်းကို မခံသောသူမည်သည်ကား၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို မမြင်ရဟု ငါ အမှန်အကန်ဆိုသည်ဟု ပြန်၍မိန့်တော်မူ၏။
⁴ နိကောဒင်ကလည်း၊ အသက်ကြီးသောသူသည် မွေးခြင်းကိုအဘယ်သို့ခံနိုင်ပါမည်နည်း။ အမိဝမ်း ထဲသို့ တဖန်ဝင်၍မွေးခြင်းကို ခံနိုင်ပါမည်လောဟု လျှောက်၏။
⁵ ယေရှုကလည်း၊ ရေနှင့်ဝိညာဉ်တော် မမွေးသောသူမည်သည်ကား၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သို့ မဝင်ရဟု ငါအမှန်အကန်ဆို၏။
⁶ ဇာတိပကတိမွေးသောအရာသည် ဇာတိပကတိဖြစ်၏ ဝိညာဉ်တော်မွေးသောအရာသည် ဝိညာဉ် ဖြစ်၏။
⁷ ဒုတိယမွေးခြင်းကို ခံရမည်ဟု ငါဟောပြောသည်ကို အံ့ဩခြင်းမရှိနှင့်။
⁸ လေသည် အလိုရှိတိုင်းသွားလာ၏။ လေ၏အသံကို သင်သည်ကြားရသော်လည်း အဘယ်အရပ်က ဖြစ်သည်၊ အဘယ်အရပ်သို့သွားသည်ကိုမသိနိုင်။ ထိုနည်းတူ ဝိညာဉ်တော်မွေးသောသူဖြစ်သည်ဟု မိန့် တော်မူ၏။
⁹ နိကောဒင်ကလည်း၊ ဤအမူအရာသည် အဘယ်သို့ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်းဟု လျှောက်ပြန်လျှင်၊
¹⁰ တဖန်ယေရှုက၊ သင်သည် ဣသရေလလူတို့တွင် ဓမ္မဆရာဖြစ်လျက်ပင် ဤအမူအရာကို မသိ သလော။

၃:၁–၁၀။ အသစ်မွေးဖွားခြင်း။ နိကောဒင်မုကို ဖာရိရှဲတစ်ဦးအဖြစ် မိတ်ဆက်ထားသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ယုဒခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဣသရေလတရားရုံးချုပ်ဖြစ်သော ရှန်ဟေဒြင်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ရှန်ဟေဒြင်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ (အများစုမှာ သာဒုကဲများ) နှင့် ဖာရိရှဲများ ပါဝင်သည် (၇:၄၅–၅၂၊ ၁၁:၄၇၊ တမန်တော် ၂၃:၆ နှိုင့်ယှဉ်)။ ယေရှု၏ နိမိတ်လက္ခဏာများကို အထင်ကြီးသောကြောင့် နိကောဒင်မုသည် ကိုယ်တော်နှင့် ပိုမိုရင်းနှီးလိုခဲ့သော်လည်း ယေရှုက ချက်ချင်းပင် အဓိကအချက်ကို ပြောတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို မြင်လိုပါက အသစ်မွေးဖွားရမည် (အနောသန်) ဟု မိန့်တော်မူသည် (ယောဟန် ၃:၃)။ ယေရှုသုံးသော အနောသန် ဟူသောစကားသည် “နောက်တစ်ဖန်” နှင့် “အထက်က” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်နှစ်မျိုးရှိပြီး ဤနေရာတွင် နှစ်မျိုးလုံးကို ရည်ရွယ်ထားနိုင်သည်ဟု ကြာရှည်စွာ သတိပြုမိခဲ့သည်။ သို့သော် နိကောဒင်မုက စကားလုံးကို တထစ်ချ အဓိပ္ပာယ်ယူခဲ့သည် (“နောက်တစ်ဖန်”)။ ယေရှု၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသစ်မွေးဖွားခြင်း (“အထက်က”) ကို ကိုယ်တိုင်အသုံးချရန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

3:1–10. The New Birth. Nicodemus is introduced as a Pharisee. Further, he was a leader of the Jews, meaning that he was a member of the Sanhedrin, the supreme court of Israel, which at the time of Jesus consisted of both priests (who were mostly Sadducees) and Pharisees (cf. 7:45–52; 11:47; Acts 23:6). Impressed by Jesus’s signs, Nicodemus wanted to become better acquainted with Him, but Jesus went straight to the point, telling him that one must be born again [anōthen] to see the kingdom of God (John 3:3). It has long been observed that the word Jesus uses (anōthen) has a double meaning (“again” and “from above”), and that both meanings may be intended here. Nicodemus, however, took it in a literal way (“again”), probably because he found it difficult to apply Jesus’s message of a new, spiritual (“from above”) birth.

 

ဖာရိရှဲများသည် တရားဟောင်းရေးထားသည်ဖြစ်စေ၊ ပါးစပ်လက်ဆင့်ကမ်း အစဉ်အလာဟု ခေါ်သည်ဖြစ်စေ (မဿဲ ၁၅:၂၊ မာကု ၇:၃၊ ၅) နှင့် သန့်ရှင်းရေးထုံးတမ်းများကို (မာကု ၇:၁–၅ ကိုကြည့်) အလွန်တင်းကျပ်စွာ လိုက်နာသူများဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သာမန်လူများနှင့် ခွဲခွာနေထိုင်ကြပြီး (ယောဟန် ၇:၄၉ ကိုကြည့်) ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ သီးသန့်ဘာသာရေးအမူအကျင့်ကို နှစ်သက်တော်မူသည်ဟု ထင်မှတ်ကြသည် (လု ၁၈:၁၀–၁၂ ကိုကြည့်)။ နိကောဒင်မု၏ ရှောင်ပြေးမေးခွန်းကြောင့် ယေရှုသည် “ရေနှင့် ဝိညာဉ်တော်မှ” မွေးဖွားခြင်းအကြောင်း (ယောဟန် ၃:၅) ရှင်းပြတော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်တော်၏တန်ခိုးအားဖြင့် အကျင့်သိက္ခာနှင့် အတွင်းစိတ်ပြောင်းလဲခြင်းကိုသာ ဆိုလိုသည် (၁:၁၂–၁၃ နှိုင့်ယှဉ်)။ ခရစ်ယာန်နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည် နှစ်မျိုးလုံးကို သင်္ကေတပြုသည်ဟု ခရစ်ယာန်အသင်းတော်က အမြဲမြင်သည် (တမန်တော် ၂:၃၈၊ ရောမ ၆:၃–၁၄၊ တိတု ၃:၅ ကိုကြည့်)။ ယေရှုရှင်းပြတော်မူသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်မှ မွေးဖွားသူများသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကန့်သတ်ချက်များမှ လွတ်မြောက်၍မရဟူသော အချက်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

The Pharisees were indeed very religious people who adopted a strict observance of the law—both written and oral, the so-called “tradition of the elders” (Matt. 15:2; Mark 7:3, 5)—and of purification rituals (cf. Mark 7:1–5). They separated themselves from common people (cf. John 7:49) and even thought that God was well pleased with their exclusive religious behavior (cf. Luke 18:10–12). Nicodemus’s evasive question led Jesus to make clear that He was talking about a birth from “water and the Spirit” (John 3:5), which could mean only moral purification and inner transformation by the power of the Spirit (cf. 1:12–13). The church has always seen here a reference to Christian baptism, which symbolizes both (cf. Acts 2:38; Rom. 6:3–14; Titus 3:5). The point Jesus demonstrated was that those who are born only of the flesh cannot escape the limitations imposed by the flesh; this can happen only through the Spirit.

 

နိကောဒင်မုသည် ထောင့်ချိုးခံရပြီး ကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သော်လည်း ပို၍ရှက်ရွံ့စေခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၉)။ အသစ်မွေးဖွားခြင်း သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အသစ်ပြုပြင်ခြင်းဆိုင်ရာ အဆုံးအမသည် နိကောဒင်မုအတွက် ထူးဆန်းမနေသင့်ပါ (ဆာလံ ၅၁:၁၀၊ ယေဇကျေလ ၁၈:၃၁၊ ၃၆:၂၆–၂၇)။ သူ၏ပြဿနာမှာ နားမလည်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယေရှု၏စကားကို ကိုယ်တိုင်အသုံးချရန် ဆန္ဒမရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်အတွက် ဆိုးသူကို ကောင်းသူအဖြစ်ပြောင်းလဲရုံထက် ကောင်းသူကို အသစ်ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ပို၍ခက်ခဲပုံရသည် (မာကု ၂:၁၇ နှိုင့်ယှဉ်)။

Driven into a corner, Nicodemus tried to defend himself with a question that served only to embarrass him even more (John 3:9). The teaching about the new birth, or the renewal by the Spirit, should not have been strange to Nicodemus (e.g., Ps. 51:10; Ezek. 18:31; 36:26–27). His problem was not lack of understanding but reluctance to apply Jesus’s words to himself. To some extent, it seems easier for God to change a bad person into a good person than a good person into a new creature (cf. Mark 2:17).

 

 

¹¹ ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊ ငါတို့သည် ကိုယ်သိသောအရာကိုပြော၏၊ ကိုယ်မြင်သောအရာကို သက်သေခံ၏။ သို့သော်လည်း ငါတို့၏ သက်သေခံချက်ကို သင်တို့သည် မခံမယူကြ။
¹² မြေကြီးအရာကို ငါပြော၍ သင်တို့သည် မယုံလျှင်၊ ကောင်းကင်အရာကို ငါပြောသောအခါ အဘယ် သို့ ယုံကြလိမ့်မည်နည်း။
¹³ ကောင်းကင်ဘုံကဆင်းသက်၍ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိနေသော လူသားမှတပါးအဘယ်သူမျှ ကောင်းကင် ဘုံသို့ မတက်ပြီ။
¹⁴ မောရှေသည်တော၌ မြွေကို မြှောက်ထားသကဲ့သို့ လူသားသည် မြှောက်ထားခြင်းကို ခံရမည်။
¹⁵ အကြောင်းမူကား၊ ထိုသားတော်ကို ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်၊ ထာဝရအသက်ကိုရမည်အကြောင်းတည်း။

၃:၁၁–၁၅။ တောတွင်း ကြေးမြွါး။ ယေရှုသည် သီအိုရီဆန်သော အကြောင်းအရာများကို မပြောတော်မူဘဲ အမှန်တရားကို ပြောတော်မူသည်။ ထိုအခါ နိကောဒင်မု၏ ရှက်ရွံ့မှု ပို၍တိုးလာသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်ထိ ယေရှု၏သက်သေခံချက်ကို လက်ခံရန် ဆန္ဒမပြခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အသစ်မွေးဖွားခြင်းသည် အခြေခံ (“လောကီအရာများ”) ဖြစ်ပြီး ဤအခြေခံအချက်တွင် ချော်လဲခြင်းဖြင့် နိကောဒင်မုသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ နောက်ထပ်အဆုံးအမများကို (“ကောင်းကင်အရာများ”) လက်ခံရန် အဆင်သင့်မဖြစ်သေးကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထိုအရာများကို ယေရှုမှတစ်ပါး မည်သူမျှ မပေးနိုင် (ယောဟန် ၁၈:၃၇၊ ၈:၁၄၊ ၉:၃၉၊ ၁၂:၄၆–၄၇ နှိုင့်ယှဉ်)။ အချိန်က ယုဒဘာသာတွင် အာဗြဟံ၊ မောရှေ သို့မဟုတ် အတိတ်က သန့်ရှင်းသူများသည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွပြီး ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာများကို အထူးရရှိခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည် (၃:၁၁–၁၃)။

3:11–15. Serpent in the Wilderness. Jesus was not talking about theoretical things but factual information. This only served to increase Nicodemus’s embarrassment, for up to that moment he was not showing any willingness to receive Jesus’s testimony. The new birth is elementary (“earthly things”), and by stumbling over such a basic point, Nicodemus indicated that he was not ready for further instruction about God’s kingdom (“heavenly things”), which was available only through Jesus (John 18:37; cf. 8:14; 9:39; 12:46–47), not through Abraham, Moses, or other bygone saints who were believed in contemporary Judaism to have ascended into heaven and to have received special revelations on divine mysteries (3:11–13).

 

ယေရှုသည် အသစ်မွေးဖွားခြင်းသို့ ပြန်လှည့်ပြီး (အပိုဒ် ၁၄–၁၅) နိကောဒင်မုငယ်စဉ်ကပင် ရင်းနှီးသော ဥပမာတစ်ခုဖြင့် ရှင်းပြတော်မူသည်။ မောရှေသည် တောတွင်း၌ ဣသရေလလူများကို ကုသရန် ကြေးမြွေကို တံတိုင်းပေါ်တွင် ချီတင်ခဲ့သည်နည်းတူ (တောလည်ရာ ၂၁:၄–၉) ယေရှုလည်း ချီတင်ခြင်းခံရမည် (ယောဟန် ၁၂:၃၂ နှိုင့်ယှဉ်)။ ဤသို့ဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်ကို ကုသမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယေရှု၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှောက်ခြင်းကြောင့်သာ အသစ်မွေးဖွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (၁:၁၂–၁၃)။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ငေးကြည့်ရုံသာ လိုအပ်သည်။

Jesus turned back to the new birth (vv. 14–15) and explained it by means of an object lesson, a story with which Nicodemus was certainly familiar since childhood: as Moses lifted up the bronze serpent in the wilderness to cure the Israelites (Num. 21:4–9), so would Jesus be lifted up (cf. John 12:32) to cure fallen humanity. In the final analysis, it is Jesus’s death on the cross that makes the new birth possible (1:12–13). All that is necessary is to look at Him in faith.

 

¹⁶ ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည်၊ ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်၊ ထာဝရ အသက်ကို ရစေခြင်းငှါ၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌ တပါးတည်းသော သားတော်ကို စွန့်တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသားကို ချစ်တော်မူ၏။
¹⁷ လောကီသားတို့အားအပြစ်စီရင်ခြင်းငှါ၊ ဘုရားသခင်သည်သားတော်ကို ဤလောကသို့ စေလွှတ်တော် မူသည်မဟုတ်။ လောကီသားတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်မည်အကြောင်း စေလွှတ် တော်မူ၏။
¹⁸ သားတော်ကိုယုံကြည်သောသူသည် အပြစ်စီရင်ခြင်းကို မခံရ။ မယုံကြည်သောသူမူကား၊ ဘုရား သခင်၌ တပါးတည်းသောသားတော်ကို မယုံကြည်သောကြောင့် ယခုပင်အပြစ်စီရင်ခြင်းကိုခံရ၏။

၃:၁၆–၁၈။ သားတော်၏တာဝန်။ အပိုဒ် ၁၆ မှ ၂၁ အထိသည် ယေရှုနိကောဒင်မုနှင့် နောက်ဆုံးပြောတော်မူသော စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဆင်ခြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအပိုဒ်သည် ယေရှု၏စကားမျှမဟုတ်ဘဲ ခရစ်ဝင်ရေးသားသူ၏ စကားများဖြစ်နိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ယေရှု၏တာဝန်တစ်ခုလုံးကို အတိတ်ကာလအဖြစ် ရှုမြင်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ယောဟန်ခရစ်ဝင်တွင်သာ တွေ့ရသော ထူးခြားသော အသုံးအနှုန်းများလည်း ပါသည်။ “တစ်ပါးတည်းသော” (အပိုဒ် ၁၆၊ ၁၈၊ ၁:၁၄၊ ၁၈၊ ၁ ယောဟန် ၄:၉ နှိုင့်ယှဉ်)၊ “ကိုယ်တော်၌ (နာမတော်၌) ယုံကြည်သူ” (ယောဟန် ၃:၁၈၊ ၁:၁၂၊ ၂:၂၃၊ ၁ ယောဟန် ၃:၂၃၊ ၅:၁၃ နှိုင့်ယှဉ်)၊ “သမ္မာတရားအားဖြင့် ပြုသူ” (ယောဟန် ၃:၂၁၊ ၁ ယောဟန် ၁:၆ နှိုင့်ယှဉ်)။

3:16–18. Mission of the Son. What follows from v. 16 through v. 21 is a reflection on the meaning of Jesus’s final words to Nicodemus. This passage probably records the words of the Evangelist himself rather than Jesus, as the cross and Jesus’s mission as a whole appear here as in the past. There are also terms and expressions that are distinctly Johannine as they are found in the writings of John but not on the lips of Jesus: “only” (vv. 16, 18; cf. 1:14, 18; 1 John 4:9), “believes” in Him (His name) (John 3:18; cf. 1:12; 2:23; 1 John 3:23; 5:13), and to act according to “the truth” (John 3:21; cf. 1 John 1:6).

 

ယောဟန်သည် ယေရှုနိကောဒင်မုအား ပြောတော်မူသော နောက်ဆုံးစကားများ (ယောဟန် ၃:၁၄–၁၅) ၏ အရေးကြီးမှုကို ခရစ်ဝင်တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့်အပိုဒ်ထက်မဆို အကောင်းဆုံး အနှစ်ချုပ်ထားသော စကားဖြင့် ဖွင့်ထားသည်။ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာသည် အံ့ဖွယ်ဖြစ်သဖြင့် အကောင်းဆုံးသော တစ်ပါးတည်းသော ချစ်သားတော်ကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည် (မာကု ၁:၁၁၊ ၉:၇ နှိုင့်ယှဉ်)။ ထိုမေတ္တာသည် ကြီးမားသဖြင့် လူသားအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး မည်သူမျှ ချန်ထားခြင်းမရှိ (ယောဟန် ၁:၂၉၊ ၄:၃၉–၄၂၊ ၆:၃၃၊ ၅၁ ကိုကြည့်)။ ထိုမေတ္တာသည် အင်အားကြီးမားသဖြင့် ထာဝရတည်တံ့ပြီး အသက်တာသည် အဆုံးမရှိ (၄:၁၄၊ ၆:၄၀၊ ၁၀:၂၈ ကိုကြည့်)။ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာသည် မဖြစ်မနေ မဟုတ်ပါ။ ယေရှု၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့်သာ ခံစားနိုင်သည် (၃:၁၆၊ ၆:၄၀၊ ၇:၃၈၊ ၈:၂၄၊ ၁၁:၄၀ နှိုင့်ယှဉ်)။ ထာဝရအသက်တာသည် ဘုရားသခင်ပေးသော လက်ဆောင်ဖြစ်သော်လည်း လက်ခံလည်းရသည်၊ ငြင်းပယ်လည်းရသည်။ ငြင်းပယ်ပါက ရလဒ်မှာ “နတ်ဆိုးမင်း” (၃:၁၆၊ ၃:၃၆၊ ၈:၂၄ နှိုင့်ယှဉ်) ဖြစ်သည်။ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပါ။

John opens his comments on the significance of what Jesus had just said (John 3:14–15) with a statement that sums up better than any other in this Gospel the purpose of Jesus’s coming into the world. God’s love is so wondrous that He gave the best He could: His only and beloved Son (cf. Mark 1:11; 9:7). It is also so immense that it embraces all humanity; nobody is excluded (cf. John 1:29; 4:39–42; 6:33, 51). And it is so powerful that its effects will last forever; the life it engenders will never end (cf. 4:14; 6:40; 10:28). God’s love is not compulsory, that is, it can be enjoyed only when we respond with faith in Jesus (3:16; cf. 6:40; 7:38; 8:24; 11:40). Eternal life is a gift from God, but we can accept or reject it. In case of rejection, the inexorable result is to “perish” (3:16; cf. 3:36; 8:24). There is no other possibility.

 

ယေရှုသည် လောကီသားကို ကယ်တင်ရန်လာသည်၊ အပြစ်စီရင်ရန် မဟုတ် (၁၂:၄၇ နှိုင့်ယှဉ်)။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၌ ယုံကြည်သူများကို အပြစ်မစီရင်ပါ။ မယုံကြည်သူများမှာ ယခုပင် အပြစ်စီရင်ခြင်းခံရနှင့် ဖြစ်သည် (၃:၁၈)။ ဤအပိုဒ်သည် ကယ်တင်ခြင်း (သို့မဟုတ် အပြစ်စီရင်ခြင်း) ဆုံးရှုံးနိုင်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ယေရှုခရစ်နှင့်ပတ်သက်၍ ယခုဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်တွင် မူတည်သည်ဟု မီးမောင်းထိုးပြသည် (၅:၂၂–၂၉ နှိုင့်ယှဉ်)။ ကယ်တင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ယုံကြည်စရာအချိန်မှာ ယခုမျှသာဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂၂:၁၆၊ ဟေဗြဲ ၃:၇–၈၊ ၁၃၊ ၁၅၊ ၄:၆–၇ ကိုကြည့်)။ အတိတ်သည် ပြီးဆုံးပြီး အနာဂတ်သည် မရောက်နိုင်ပါ။

Since Jesus came to save the world, not to condemn it (cf. 12:47), those who believe in Him are not condemned. On the other hand, those who do not believe in Him are already condemned (3:18). This verse does not teach that we cannot lose salvation (or condemnation). It only highlights the fact that the verdict on the final judgment depends on our present decision concerning Jesus Christ (cf. 5:22–29). In matters of salvation, the only time we can really count on is the present (cf. Acts 22:16; Heb. 3:7–8, 13, 15; 4:6–7). The past is gone and the future may never come.

 

¹⁹ အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံရကြောင်းကား၊ အလင်းသည် ဤလောကသို့ဝင်၍၊ လူတို့သည် မကောင်းသော အကျင့်ကို ကျင့်သောကြောင့်၊ အလင်းထက် မှောင်မိုက်ကိုသာ၍နှစ်သက်ကြ၏။
²⁰ ဆိုးယုတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်သောသူအပေါင်းတို့သည် အလင်းကိုမြင်ပျင်း၍ မိမိတို့ အကျင့်၌ အပြစ်ပါမည်ကိုမထင်ရှားစေခြင်းငှါ အလင်းသို့ မချဉ်းကပ်ကြ။
²¹ သမ္မာတရားကို ကျင့်သောသူမူကား၊ မိမိအကျင့်တို့သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်ညီသည်ကို ထင်ရှားစေခြင်းငှါ အလင်းသို့ချဉ်းကပ်သည်ဟု ဟောတော်မူ၏။

၃:၁၉–၂၁။ အလင်းထံသို့လာခြင်း။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်တွင် အလင်းနှင့် အမှောင်အကြား ကွာခြားမှုသည် အပြစ်စီရင်ခြင်းအကြောင်းကို ရှေ့သို့တွန်းပို့သည်။ ခရစ်တော်သည် လူတိုင်းကို အလင်းပေးရန် လောကီသို့ လာသော စစ်မှန်သောအလင်း ဖြစ်တော်မူသည် (ယောဟန် ၁:၉၊ ၈:၁၂၊ ၁၂:၄၆ ကိုကြည့်)။ အလင်းသည် အသက်ဖြစ်လျှင် (၁:၄) အမှောင်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကြောင့် သေခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၃:၃၆၊ ၆:၅၃၊ ၁ ယောဟန် ၅:၁၂ နှိုင့်ယှဉ်)။ ဇီဝသက်သေသေခြင်းကို ဘုရားသခင်အတွက် ပြဿနာမဟုတ်ပါ။ ယောဟန်တွင် အမှောင်ဆိုသည်မှာ ထာဝရသေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်၏ ထာဝရအသက်တာလက်ဆောင်ကို ငြင်းပယ်သူများ၏ တစ်ခုတည်းသော အလားအလာမှာ ထာဝရပျက်စီးခြင်းဖြစ်သည်။ ပျက်စီးသူများသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြဲခဲ့သမျှကို ရိတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လက်တွေ့တွင် အလင်းထက် အမှောင်ကို နှစ်သက်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၃:၁၉)။ ထာဝရသေခြင်းသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှု၏ ရလဒ်သာဖြစ်ပြီး ထိုနေရာတွင် သူတို့၏ အပြစ်စီရင်ခြင်းရှိသည်။

3:19–21. Coming to the Light. In John’s Gospel, the contrast between light and darkness advances the topic of condemnation. Christ is the true Light who came into the world to enlighten everyone (cf. John 1:9; 8:12; 12:46). If light is life (1:4), then darkness means death, not biological death per se but death as a result of God’s judgment (cf. 3:36; 6:53; 1 John 5:12). Biological death is not a problem for God. Darkness in John is a synonym for eternal death. The only prospect for those who reject the gift of God’s love, which is eternal life, is to perish (eternally). And those who perish will in fact reap only what they have sown because in practical terms they loved darkness rather than light (John 3:19). Eternal death is only the result of their own choice, and therein lies their condemnation.

 

လူများသည် အလင်းကို မုန်းတီးပြီး အမှောင်ကို နှစ်သက်ရခြင်းမှာ လူ့စိတ်နှလုံး၏ ဆိုးယုတ်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အလင်းကို ငြင်းပယ်ရခြင်းမှာ ဆိုးယုတ်သောအမှုများ ထင်ရှားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် နာကျင်စေနိုင်သော်လည်း ဆိုးယုတ်မှုများကို ထုတ်ဖော်ခြင်းသည် ကုသခြင်း၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် ခွင့်လွှတ်ခွင့်မရှိပါ (၃:၁၄–၁၆ နှိုင့်ယှဉ်)။ အမှန်အားဖြင့် နေထိုင်သူများမှာ အလင်းထံသို့ ရိုးရှင်းစွာ လာကြသည် (အပိုဒ် ၂၁)။ အပြစ်တင်ခြင်းကို မကြောက်ကြပါ။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏အမှုများသည် ဘုရားသခင်၌ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလင်းသည် ထိုအရာကို ဖော်ပြမည်ဖြစ်သည်။ နိကောဒင်မုသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အမှောင်ထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ယေရှုထံသို့ လာခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုသို့လာခြင်းဖြင့် အမှောင်မှ အလင်းသို့ ပြောင်းလဲခဲ့သည် (၁:၄၊ ၅၊ ၃:၁၉–၂၁၊ ၈:၁၂၊ ၉:၅ နှိုင့်ယှဉ်)။ နောက်ပိုင်းတွင် ယုဒသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူသည် အလင်းမှ အမှောင်သို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည် (၁၃:၃၀)။

People hate light and love darkness because of the evil deeds of the human heart. They reject light because they do not want to have their evil deeds exposed. The process may be painful, yet they are inexcusable because exposing the bad deeds is part of the healing process (cf. 3:14–16). On the other hand, those who live by the truth simply come to the light (v. 21). They do not fear being reproved because their deeds are done in God and this is what the light will reveal. Nicodemus is an example of someone who dwelt in spiritual darkness but did the right thing in coming to Jesus. In doing so, he moved from darkness to light (1:4, 5; 3:19–21; 8:12; cf. 9:5). Further along, the Gospel presents the opposite in the case of Judas, for he moved from light to darkness (13:30).

 

၃:၂၂–၃၆ ယောဟန်ခရစ်သူ၏ နောက်ဆုံးသက်သေ

ဤခရစ်ဝင်တွင် ယောဟန်ခရစ်သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများသည် ယေရှုနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်မံသက်သေပြထားသည်။

3:22–36

John’s Final Witness

John the Baptist’s final words recorded in this Gospel provide further evidence on behalf of Jesus.

²² ထိုနောက်မှ ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ ယုဒပြည်၏ကျေးလက်သို့ ကြွတော်မူလျှင်၊ ထို အရပ်၌ တပည့်တော်တို့နှင့်တကွ နေတော်မူ၍ ဗတ္တိဇံကို ပေးလေ၏။
²³ ယောဟန်သည်လည်း၊ ရှာလိမ်မြို့နှင့်အနီး အဲနုန်အရပ်၌ ရေများသောကြောင့်၊ ဗတ္တိဇံကိုပေး၍ နေသဖြင့်၊ လူများတို့သည်လာ၍ ဗတ္တိဇံကို ခံကြ၏။
²⁴ ယောဟန်သည်ထောင်ထဲသို့မရောက်သေး။
²⁵ ထိုအခါယောဟန်၏တပည့်တို့သည် စင်ကြယ်ခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ ယုဒလူနှင့်ဆွေးနွေးငြင်းခုံခြင်း ရှိကြသဖြင့်၊
²⁶ ယောဟန်ထံသို့လာ၍၊ အရှင်ဘုရား၊ ယော်ဒန်မြစ်တဘက်၌ ကိုယ်တော်နှင့်တကွရှိ၍၊ ကိုယ်တော် သက်သေပေးသောသူသည် ဗတ္တိဇံကိုပေးလျက်နေ၏။ ထိုသူထံသို့ လူအပေါင်းတို့သည် ရောက်ကြပါ၏ဟု လျှောက်လျှင်၊ 

 

၃:၂၂–၂၆။ သန့်ရှင်းရေးကိစ္စ။ ပသခါပွဲပြီးနောက် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး ယုဒပြည်ကျေးလက်ဒေသသို့ သွားကာ နှစ်ခြင်းပေးခဲ့သည် (အပိုဒ် ၂၂)။ ခရစ်ဝင်ရေးသားသူက ယေရှုကိုယ်တိုင် နှစ်ခြင်းမပေးဘဲ တပည့်တော်များသာ ပေးခဲ့သည်ဟု ရှင်းပြထားသည် (၄:၂)။ ခရစ်ဝင်များတွင် တပည့်တော်များ နှစ်ခြင်းပေးခြင်းကို ဤနေရာတွင်သာ ဖော်ပြထားသည်။ ဤအလေ့အကျင့်သည် ယောဟန်ခရစ်သူထံမှ အမွေဆက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏နှစ်ခြင်းသည် အပြစ်လွှတ်ခြင်းအတွက် နောက်တဖန်နောင်တရခြင်း၏ နှစ်ခြင်းဖြစ်သည် (မာကု ၁:၄၊ လု ၃:၃၊ တမန်တော် ၁၃:၂၄၊ ၁၉:၄ နှိုင့်ယှဉ်)။ ခရစ်ယာန်နှစ်ခြင်းလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂:၃၈၊ ၂၂:၁၆၊ ဧဖက် ၅:၂၅–၂၇၊ တိတု ၃:၅–၇)။ ဆိုလိုသည်မှာ ယောဟန်၏နှစ်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် အကျင့်သိက္ခာဆိုင်ရာ နှစ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထုံးတမ်းစဉ်လာဆိုင်ရာ နှစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ အပြစ်နှင့်ဆိုင်ပြီး ယုဒဘာသာ၏ အခြားသန့်ရှင်းရေးဆေးကြောခြင်းများ (ယုဒဘာသာသို့ ဝင်သော တပါးအမျိုးသားများ၏ နှစ်ခြင်းအပါအဝင်) နှင့် လုံးဝကွဲပြားသည်။

3:22–26. Issue of Purification. After the Passover, Jesus and His disciples left Jerusalem for the country districts of Judea, where they baptized (v. 22). The Evangelist will make it clear that Jesus Himself did not baptize but His disciples did (4:2). This is the only reference in the Gospels to the disciples performing baptisms, a practice that was certainly inherited from John the Baptist. John’s baptism was a baptism of repentance for the forgiveness of sins (Mark 1:4; Luke 3:3; cf. Acts 13:24; 19:4), and so was (and still is) Christian baptism (Acts 2:38; 22:16; Eph. 5:25–27; Titus 3:5–7). In other words, John’s baptism was a spiritual and moral baptism, not a ceremonial one. It was related to sins, not to cultic impurity, and was radically different from all other first-century Jewish washings, including proselyte baptism, the baptism of Gentiles converted to Judaism.

 

ထိုအချိန်တွင် ယေရှုနှစ်ခြင်းခံရပြီး လအနည်းငယ်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယောဟန်ခရစ်သူကိုယ်တိုင်လည်း နှစ်ခြင်းဝန်ကြီးဌာနကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက် ဗေသနိ (၁:၂၈ ကိုကြည့်) မှ အေနုန်နှင့် ရှာလိမ်အနီးသို့ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့သည် (၃:၂၃)။ ယောဟန်နှင့် ယေရှု၏ ဝန်ကြီးဌာနများ ထပ်နေခြင်းကို ယောဟန်ခရစ်ဝင်တွင်သာ သိရှိနိုင်သည်။ ခရစ်ဝင်ရေးသားသူသည် ဤအဖြစ်အပျက်များသည် ယောဟန်အကျဉ်းခံရမှီ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု ဂရုစိုက်ဖော်ပြထားသည် (၃:၂၄၊ မဿဲ ၄:၁၂၊ မာကု ၁:၁၄၊ လု ၃:၁၉–၂၀ နှိုင့်ယှဉ်)။

By this time, several months had elapsed since Jesus’s baptism by John. John himself continued his baptismal ministry, though he had now moved from Bethany on the other side of the Jordan (cf. John 1:28) to Aenon near Salim (3:23). This overlapping between John’s and Jesus’s ministries is known only through John’s Gospel, as the fourth Evangelist was careful in pointing out that these events occurred before John was imprisoned (3:24; cf. Matt. 4:12; Mark 1:14; Luke 3:19–20).

 

ယောဟန်ခရစ်သူသည် ယေရှုအကြောင်း ထပ်မံပြောဆိုရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ယုဒတစ်ဦး (အချို့မူကွဲစာမူများတွင် ယုဒလူများ) နှင့် ယောဟန်၏တပည့်များအကြား သန့်ရှင်းရေးနှင့်ပတ်သက်၍ ဆွေးနွေးမှုဖြစ်သည်။ ယုဒအဖွဲ့အစည်းများသည် ထုံးတမ်းအရ နေ့စဉ် ရေအေးဖြင့် နှစ်ခြင်းခံသောကြောင့် ယောဟန်၏ အကျင့်သိက္ခာဆိုင်ရာ နှစ်ခြင်းကို ယုဒလူများ နားလည်မှုလွဲခဲ့နိုင်သည်။ ယောဟန်၏တပည့်များ သူ့ထံလာသောအခါ စကားသည် ထူးဆန်းစွာ ယေရှု၏ နှစ်ခြင်းဝန်ကြီးဌာနသို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ယေရှု၏ နှစ်ခြင်းဝန်ကြီးဌာနသည် ယောဟန်၏ဝန်ကြီးဌာနထက် ပို၍လူကြိုက်များလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏တပည့်များ၏ တုံ့ပြန်မှုတွင် မနာလိုမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှု အနည်းငယ်ပါခဲ့ပုံရသည်။ သို့သော် ယောဟန်သည် ပြိုင်ဆိုင်မှုကို လှုံ့ဆော်မည့်အစား ယေရှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထောက်ခံခဲ့သည်။

What prompted John’s statement about Jesus was a discussion about purification between a certain Jew (according to some manuscripts, a group of Jews) and the disciples of John. Since several Jewish groups bathed every day in cold water for cultic reasons, John’s moral baptism was open to misunderstandings by Jewish observers. When his disciples came to John, the conversation took a curious twist and ended up being about Jesus, whose baptismal ministry had already become more popular than John’s. The reaction on the part of John’s disciples seems to have involved some measure of envy and disappointment, but instead of stirring up rivalry, John maintained his resolute support for Jesus.

 ²⁷ ယောဟန်က၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးတော်မမူလျှင် လူသည် အဘယ်အရာကိုမျှမခံနိုင်ရာ။ ငါသည် ခရစ်တော်မဟုတ်။
²⁸ ခရစ်တော်ရှေ့၌စေလွှတ်သောသူဖြစ်သည်ဟု ငါဆိုသည်ကို သင်တို့သည် ငါ၏သက်သေဖြစ်ကြ၏။
²⁹ မင်္ဂလာဆောင်သတို့သမီးကိုရသောသူသည် မင်္ဂလာဆောင်လုလင်ဖြစ်၏။ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်၏ အနားမှာနေ၍ သူ၏စကားကိုကြားရသော အဆွေခင်ပွန်းသည် ထိုစကားသံကိုကြားသောအားဖြင့် ဝမ်းမြောက် ခြင်းရှိ၏။ ထိုနည်းတူ ငါ၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း ပြည့်စုံ၏။
³⁰ ထိုသခင်သည် တိုးပွားခြင်းရှိရမည်။ ငါမူကား ဆုတ်ယုတ်ခြင်းရှိရမည်။

၃:၂၇–၃၀။ မင်္ဂလာဆောင်ဧည့်ခံသူ။ ယောဟန်၏အဖြေသည် ယေရှု၏အောင်မြင်မှုကို တရားမျှတစေရန် ကြိုးပမ်းခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ယေရှုကို ရည်ညွှန်းသည်လား ကိုယ်တိုင်ကို ရည်ညွှန်းသည်လား မရှင်းလင်းပါ။ လူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်မှ ပေးထားသည်ကိုသာ လက်ခံနိုင်သည်ဟု တပည့်များကို ပြောခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၂၇)။ လူနည်းလာခြင်း သို့မဟုတ် ယေရှုထံ လူများလာခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အတိုင်း ဖြစ်သည် (၁၉:၁၁ နှိုင့်ယှဉ်)။ ဤသည်မှာ ယောဟန်နှင့် ယေရှုနှစ်ဦးနှစ်ဘက်စလုံးအတွက် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ သူ၏အချက်ကို သက်သေပြရန် ယောဟန်ခရစ်သူသည် ယုဒလူများအား ယခင်က ပြောခဲ့သည်များကို သတိပေးသည် (၁:၁၉–၂၈)။ သူသည် မေရှိယမဟုတ်၊ ယေရှုမှ မေရှိယဖြစ်ပြီး ယေရှု၏ရှေ့မှ စေလွှတ်ခံရသူဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲမှ ဥပမာတစ်ခုကို သုံးသည်။ ယေရှုသည် သတို့သားဖြစ်ပြီး ယောဟန်သည် သတို့သား၏မိတ်ဆွေသာဖြစ်သည်။ သတို့သား၏မိတ်ဆွေဟု ကိုယ်ကိုဖော်ပြခြင်းဖြင့် ယောဟန်သည် ယေရှု၏ လက်အောက်ခံဖြစ်မှုနှင့် ယေရှု၏ဝန်ကြီးဌာနအစတွင် ကူညီပေးခဲ့သော အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးသည်။ ယုဒမင်္ဂလာဆောင်တွင် သတို့သား၏မိတ်ဆွေသည် ယနေ့ခေတ် အကောင်းဆုံးလူသား (best man) နှင့် တူသည်။ သတို့သားကို မင်္ဂလာဆောင်မတိုင်မီနှင့် အတွင်း အရာရာတွင် ကူညီပေးပြီး မင်္ဂလာဆောင်အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်သူလည်းဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းကဏ္ဍ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သောကြောင့် ယခုအခါ နောက်ဆုတ်ရမည်။ သတို့သားသည် တိုးတက်ရမည်၊ မိတ်ဆွေသည် လျော့နည်းရမည် (၃:၃၀)။ ဤသည်မှာ နှိမ့်ချမှုနှင့် တာဝန်သိစိတ်၏ ထာဝရဥပမာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော သတင်းစကားဆောင်များသည် ကိုယ်အတွက် ဂုဏ်ကို တစ်ခါမျှ မရှာကြပါ။

3:27–30. Friend of the Bridegroom. John’s answer was an attempt to justify Jesus’s success. It is not clear whether he was referring to Jesus or to himself when he told his disciples that a person can receive only what has been provided from heaven (John 3:27). If fewer people were coming to him—or if more people were coming to Jesus—it was because God willed it so (cf. 19:11) and that was exactly what God intended in relation to both. To demonstrate his argument, John the Baptist reminded his disciples of what he had already said to the Jews (1:19–28): he was not the Messiah, implying that Jesus was, and he had been sent as His forerunner. Then he uses an illustration taken from the wedding context to make his point: Jesus is the bridegroom, whereas he is only the bridegroom’s friend. By describing himself as the friend of the bridegroom, John emphasized his subordinate position as well as the role he performed in the beginnings of Jesus’s ministry. In a Jewish wedding, the bridegroom’s friend was the equivalent of what we would call today the best man. He assisted the bridegroom before and during the wedding in everything and even acted as a kind of master of ceremonies. Having fulfilled that role, it was time to leave the scene, for the bridegroom must increase whereas the friend must decrease (3:30). This is an enduring example of humility and sense of mission. The faithful messengers of God will never seek honor for themselves.

 ³¹ အထက်မှလာသောသူသည် အလုံးစုံတို့၏ အထွဋ်ဖြစ်၏။ မြေကြီးမှဖြစ်သောသူသည် မြေကြီးနှင့် စပ်ဆိုင်၍ မြေကြီးအရာကိုပြောတတ်၏။ ကောင်းကင်ဘုံမှကြွလာသောသူသည် အလုံးစုံတို့၏အထွဋ်ဖြစ်တော် မူ၏။
³² မြင်သမျှကြားသမျှတို့ကိုလည်း သက်သေခံတော်မူ၏။ ထိုသက်သေခံချက်ကို အဘယ်သူမျှမခံမယူ၊
³³ သက်သေခံတော်မူချက်ကို ခံယူသောသူသည်ကား၊ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာစောင့်တော်မူသည်ဟု တံဆိပ်ခတ်၏။
³⁴ ဘုရားသခင်စေလွှတ်တော်မူသောသူသည် ဘုရားသခင်၏စကားတော်ကို ပြောဆိုတတ်၏။ ထိုသူ အား ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်တော်ကို အတိုင်းအရှည် မရှိဘဲ ပေးတော်မူ၏။
³⁵ ခမည်းတော်သည်သားတော်ကိုချစ်တော်မူ၍၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သားတော်လက်သို့ အပ်ပေး တော်မူပြီ။ သားတော်ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကိုရ၏။ သားတော်ကို ပယ်သောသူမူကား အသက်ကို မတွေ့ရ။ ထိုသူ၏အပေါ်၌ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်တည်နေသည်ဟု ယောဟန်ဟောလေ၏။
³⁶ ခမည်းတော်သည်သားတော်ကိုချစ်တော်မူ၍၊ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို သားတော်လက်သို့ အပ်ပေး တော်မူပြီ။ သားတော်ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကိုရ၏။ သားတော်ကို ပယ်သောသူမူကား အသက်ကို မတွေ့ရ။ ထိုသူ၏အပေါ်၌ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်တည်နေသည်ဟု ယောဟန်ဟောလေ၏။

၃:၃၁–၃၆။ သားတော်၏ အထွဋ်အထိပ်။ အပိုဒ် ၃၁–၃၆ ၏ လေို အပိုဒ် ၁၆–၂၁ နှင့် ဆင်တူသောကြောင့် ဤနေရာတွင် ခရစ်ဝင်ရေးသားသူ၏ အသံဖြစ်ပြီး ယောဟန်ခရစ်သူ၏ စကားမဟုတ်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ သို့သော် ယောဟန်ခရစ်သူ၏ သက်သေခံချက်က ဤဆင်ခြင်မှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယောဟန်ခရစ်သူသည် မေရှိယ၏ ရှေ့ပြေးဖြစ်ရန် ဘုရားသခင်မှ အမိန့်ပေးခြင်းခံရသော်လည်း လောကီမူလရှိသူဖြစ်သောကြောင့် လောကီအရာများကိုသာ ပြောနိုင်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်များ ရရှိခဲ့သော်လည်း (၁:၃၃–၃၄) ယေရှုရရှိသော ကောင်းကင်အရာများကို တိုက်ရိုက်သိရှိခြင်း မရှိပါ။ ယေရှုသည် အရာအားလုံးထက် အထွဋ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်ခရစ်သူအပါအဝင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်စေလွှတ်တော်မူသော သူ၏ စကားများသည် ဘုရားသခင်၏ စကားများဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဝိညာဉ်တော်ကို အတိုင်းအရှီးမရှိ ပေးသနားတော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည် (၃:၃၄)။ ဝိညာဉ်တော်ခံယူသူကို မဖော်ပြထားသော်လည်း အကြောင်းအရာနှင့် နောက်အပိုဒ်အရ ယေရှုဖြစ်သည်။

3:31–36. Primacy of the Son. Since the tone of vv. 31–36 is similar to that of vv. 16–21, it is reasonable to assume that the voice here is also the Evangelist’s, not John the Baptist’s, though it was John the Baptist’s testimony that triggered this new reflection on Jesus and His mission. Even if John the Baptist was divinely commissioned to be the precursor of the Messiah, he had an earthly origin and so could speak only of earthly things. He had received divine revelations (1:33–34), but he did not have the same firsthand knowledge of heavenly things that Jesus did. Jesus was above all, including John. The words spoken by the One whom God had sent are the words of God, for it is not by measure that God gives Him the Spirit (3:34). The receiver of the Spirit is not identified, but the context, including the next verse, identifies the receiver as Jesus.

 

ခမည်းတော်သည် သားတော်ကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းသည် သားတော်၏ လောကီသို့ လာခြင်း၏ အဓိကဖြစ်သည် (၁၀:၁၇၊ ၅:၂၀၊ ၁၅:၉၊ ၁၇:၂၃–၂၄၊ ၂၆ နှိုင့်ယှဉ်)။ ခမည်းတော်၏ ချစ်ခြင်းကြောင့်သာ သားတော်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခမည်းတော်သည် သားတော်ကို ချစ်တော်မူခြင်းသည် သားတော်၏တာဝန်သည် ခမည်းတော်၏တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည် (၅:၄၃၊ ၇:၂၈၊ ၈:၄၂၊ ၁၄:၁၀)။ ထို့ကြောင့် သားတော်၌ ယုံကြည်သူများသည် ခမည်းတော်ထံမှ ထာဝရအသက်ကို ယခုပင် ခံစားနိုင်သည် (၃:၁၆၊ ၆:၂၇၊ ၃၃၊ ၄၀)။ ဧဝံဂေလိတရားကို ခုခံသူများသည် မာန်မာနဖြင့် ပြုမူခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၄:၁–၂၊ ရောမ ၁၅:၃၁ နှိုင့်ယှဉ်)။ ထို့ကြောင့် သားတော်ကို မာန်မာနဖြင့် ဆက်လက်ဆက်ဆံသူများသည် သားတော်၏ တာဝန်၏ ကယ်တင်ခြင်းအကျိုးကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဒေါသတော်အောက်တွင် လုံးဝထားခဲ့သည် (ရောမ ၂:၂–၁၁ နှိုင့်ယှဉ်)။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အကျင့်သိက္ခာကမ္ဘာတွင် မရှိမဖြစ် လက်စားချေခြင်းအယူအဆဖြစ်သည်။

The love the Father has for the Son lies at the heart of the Son’s mission in the world (10:17; cf. 5:20; 15:9; 17:23–24, 26). It is because of God’s love that the Son has come. Consequently, the fact that the Father loves the Son makes clear that the mission of the Son is also that of the Father (5:43; 7:28; 8:42; 14:10). Therefore, those who believe in the Son can already enjoy the gift of eternal life from the Father (3:16; 6:27, 33, 40). Those who resist the gospel message engage in an act of insolence (cf. Acts 14:1–2; Rom. 15:31). Therefore, those who maintain an insolent attitude toward the Son cut themselves off from the atoning benefits of His mission and remain fully exposed to God’s wrath (cf. Rom. 2:2–11). This is the notion of retribution, which is integral to God’s moral universe.