Monday, May 4, 2026

 

အခန်းကြီး - ၁၄

၁၄:၁–၁၇:၂၆

 နှုတ်ဆက်စကားတော်

14:1–17:26

FAREWELL DISCOURSE

ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ ယေရှုသည် အသေခံခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်တော်ကြွလာခြင်းအတွက် တပည့်များကို ပြင်ဆင်စေရန် ရည်ရွယ်၍ ရှည်လျားသော နှုတ်ဆက်စကားတော်ကို ဟောကြားခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ပထမပိုင်း၊ ဒုတိယပိုင်း၊ တတိယပိုင်း ဟူ၍ အစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်ပြီး၊ ဆုတောင်းချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။

After discussing love and loyalty, Jesus presented a lengthy Farewell Discourse that has several components referred to here as the first, second, and third parts, and it is closed by a prayer. This was meant to prepare the disciples for His death and the coming of the Spirit.

တဖန်တုံယေရှုက၊ သင်တို့ စိတ်နှလုံးပူပန်ခြင်းမရှိစေနှင့်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကြလော့။ ငါ့ကိုလည်း ယုံကြည်ကြလော့။
2 ငါ့အဘ၏အိမ်တော်၌ နေစရာအခန်းများရှိ၏။ သို့မဟုတ်လျှင် မဟုတ်ကြောင်းကိုသင်တို့အား ငါ မပြောဘဲမနေ။ သင်တို့နေစရာအရပ်ကို ပြင်ဆင်ခြင်းငှါ ငါသွားရ၏။
3 ငါသည်သွား၍ သင်တို့ပြင်ဆင်စရာအရပ်ကိုပြင်ဆင်ပြီးမှ တဖန်လာပြန်၍၊ ငါရှိရာအရပ်၌ သင်တို့ရှိ စေခြင်းငှါ သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့ သိမ်းဆည်းမည်။
4 ငါသည် အဘယ်အရပ်သို့သွားသည်ကို၎င်း၊ လမ်းခရီးကို၎င်း၊ သင်တို့သိကြ၏ဟုမိန့်တော်မူ၏။
5 သောမကလည်း၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်အရပ်သို့ သွားတော်မူသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ မသိ သည်ဖြစ်၍၊ လမ်းခရီးကိုအဘယ်သို့ သိနိုင်ပါမည်နည်းဟု လျှောက်လျှင်၊
6 ယေရှုက၊ ငါသည်လမ်းခရီးဖြစ်၏။ သမ္မာတရားကိုလည်းဖြစ်၏။ အသက်သည်လည်းဖြစ်၏။ ငါ့ကို အမှီ မပြုလျှင် အဘယ်သူမျှ ခမည်းတော်ထံသို့မရောက်ရ။
7 သင်တို့သည် ငါ့ကိုသိလျှင် ငါ့ခမည်းတော်ကို မသိဘဲမနေကြ။ ယခုမှစ၍ ခမည်းတော်ကိုသိမြင်ကြ၏ ဟု မိန့်တော်မူ၏။
8 ဖိလိပ္ပုကလည်း၊ သခင်၊ ခမည်းတော်ကို အကျွန်ုပ်တို့အားပြတော်မူပါ။ ထိုသို့ပြတော်မူလျှင် အကျွန်ုပ် တို့ အလိုပြည့်စုံပါမည်ဟုလျှောက်လျှင်၊
9 ယေရှုက၊ ဖိလိပ္ပု၊ ဤမျှကာလပတ်လုံး ငါသည်သင်တို့နှင့်အတူရှိပြီးမှ သင်သည် ငါ့ကို မသိသေး သလော။ ငါ့ကိုမြင်သောသူသည် ခမည်းတော်ကိုမြင်၏။ သို့ဖြစ်လျှင်၊ ခမည်းတော်ကို အကျွန်ုပ်တို့အား ပြ တော်မူပါဟု သင်သည်အဘယ်သို့ဆိုသနည်း။
10 ငါသည် ခမည်းတော်၌ ရှိသည်ကို၎င်း၊ ခမည်းတော်သည် ငါ၌ရှိတော်မူသည်ကို၎င်း မယုံသလော။ ငါဟောပြောသောစကားကို ကိုယ်အလိုအလျောက် ငါဟောပြောသည်မဟုတ်။ ငါပြုသောအမှုတို့ကား၊ ငါ၌ တည်နေတော်မူသော ခမည်းတော်သည် ပြုတော်မူ၏။
11 ငါသည် ခမည်းတော်၌ ရှိသည်ကို၎င်း၊ ခမည်းတော်သည် ငါ၌ရှိတော်မူသည်ကို၎င်း ယုံကြလော။ ငါ့ စကားကို မယုံလျှင်၊ ငါ့အမှုတို့ကိုထောက်၍ ယုံကြလော့။
12 ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊ ငါ့ကိုယုံကြည်သောသူသည် ငါပြုသသောအမှုတို့ကို ပြုလိမ့်မည်။ ထို အမှုတို့ထက်သာ၍ ကြီးသောအမှုတို့ကိုလည်း ပြုလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ခမည်းတော်ထံသို့ သွား၍၊
13 သင်တို့သည် ငါ၏နာမကိုအမှီပြုလျက် ဆုတောင်းသမျှအတိုင်း ငါပြုမည်။ အကြောင်းမူကာ၊ ခမည်း တော်သည် သားတော်အားဖြင့် ဘုန်းထင်ရှားတော်မူခြင်းရှိမည်အကြောင်းတည်း။
14 သင်တို့သည် ငါ၏နာမကိုအမှီပြု၍ တစုံတခုသောဆုကိုတောင်းလျှင်၊ တောင်းသည်အတိုင်းငါပြုမည်။
15 ငါ့ကိုချစ်လျှင် ငါ့ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကြလော့။ ငါသည် ခမည်းတော်ကိုတောင်း၍၊
16 ခမည်းတော်သည် သမ္မာတရားကိုပြသော ဝိညာဉ်တော်တည်းဟူသော တပါးသောဥပဇ္ဈယ်ဆရာကို သင်တို့နှင့်အတူ အစဉ်မပြတ်တည်နေစေခြင်းငှါ သင်တို့အားပေးတော်မူမည်။
17 ထိုဝိညာဉ်တော်ကို လောကီသားတို့သည် မသိမမြင်သောကြောင့် မခံမယူနိုင်ကြ။ ထိုဝိညာဉ်တော် သည် သင်တို့နှင့်အတူတည်နေ၍၊ သင်တို့၌ ရှိတော်မူသောကြောင့် သင်တို့သိရကြ၏။
18 ငါသည် သင်တို့ကို မိဘမဲ့ဖြစ်စေခြင်းငှါ စွန့်ပစ်မည်မဟုတ်။ သင်တို့ဆီသို့ လာဦးမည်။
19 ခဏကြာပြီးမှ လောကီသားတို့သည် ငါ့ကိုမမြင်ရကြ။ သင်တို့မူကား မြင်ရကြလိမ့်မည်။ ငါသည် အသက်ရှင်သောကြောင့် သင်တို့သည်လည်း အသက်ရှင်ရကြလိမ့်မည်။
20 ငါသည် ခမည်းတော်၌ရှိသည်ကို၎င်း၊ သင်တို့သည်ငါ၌ရှိသည်ကို၎င်း။ ငါသည် သင်တို့၌ရှိသည်ကို ၎င်း၊ ထိုနေ့၌သင်တို့သည် သိရကြလိမ့်မည်။
21 ငါ့ပညတ်တို့ကိုရ၍ စောင့်ရှောက်သောသူသည် ငါ့ကိုချစ်သောသူဖြစ်၏။ ငါ့ကိုချစ်သောသူကို ငါ့ ခမည်းတော်သည်ချစ်တော်မူမည်။ ငါသည်လည်း ထိုသူကိုချစ်၍ သူ့အားကိုယ်တိုင်ထင်ရှားမည်ဟု မိန့်တော် မူ၏။
22 ယုဒရှကာရုတ်မဟုတ်၊ အခြားသောယုဒက၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် လောကီသားတို့အား မထင်ရှား ဘဲ အကျွန်ုပ်တို့အား အဘယ်သို့ ထင်ရှားတော်မူမည်နည်းဟု မေးလျှောက်၏။
23 ယေရှုကလည်း၊ ငါ့ကိုချစ်သောသူသည် ငါ့စကားကို နားထောင်လိမ့်မည်။ ငါ့မည်းတော်သည် ထိုသူကို ချစ်တော်မူသည်။ ငါတို့သည်လည်း၊ သူဆီသို့ကြွ၍ နေရာချမည်။
24 ငါ့ကိုမချစ်သောသူသည် ငါ့စကားကို နားမထောင်။ သင်တို့ကြားသောစကားသည် ငါ့စကားမဟုတ်။ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသော ခမည်းတော်၏စကားတော်ဖြစ်၏။
25 ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူရှိစဉ်တွင် ဤစကားကိုပြောခဲ့ပြီ။
26 ခမည်းတော်သည် ငါ့အတွက်ကြောင့် စေလွှတ်တော်မူသောဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတည်းဟူသော သန့်ရှင်း သော ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အား ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို ပြသသွန်သင်တော်မူ၍၊ ငါပြောခဲ့သမျှသော စကားတို့ကို မှတ်မိသောဥာဏ်ကို သင်တို့အား ပေးတော်မူ၏။
27 ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့၌ငါထားခဲ့၏။ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေး၏။ လောကီသားတို့ ပေးသကဲ့သို့ ငါပေးသည်မဟုတ်။ သင်တို့ စိတ်နှလုံးပူပန်ခြင်း၊ စိုးရိမ်တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိစေနှင့်။
28 ငါသည် ယခုသွားသော်လည်း သင်တို့ဆီသို့ လာဦးမည်ဟု ငါပြောသောစကားကို သင်တို့ကြားရကြပြီ။ သင်တို့သည် ငါ့ကိုချစ်လျှင်ခမည်းတော်ထံသို့ ငါသွားမည်ကို ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ့ ခမည်းတော်သည် ငါ့ထက်သာ၍ ကြီးမြတ်တော်မူ၏။
29 ထိုအမှုအရာရောက်သောအခါ သင်တို့သည်ယုံကြည်စေခြင်းငှါ၊ မရောက်မှီယခုပင်သင်တို့အား ငါ ပြောနှင့်ပြီ။
30 ယခုမှစ၍ ငါသည်သင်တို့နှင့်များစွာမပြောရ။ အကြောင်းမူကား၊ ဤလောကကို အစိုးရသောမင်းသည် လာဆဲဖြစ်၏။ လာသော်လည်း ငါ၌အဘယ်အခွင့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရ။
31 ငါသည် ခမည်းတော်ကိုချစ်သည်ကို၎င်း၊ ခမည်းတော်မှာတော်မူသည်အတိုင်း ငါပြုသည်ကို၎င်း၊ လောကီသားတို့သိမည်အကြောင်းတည်း။ ဤအရပ်မှ ထ၍သွားကြကုန်အံ့။

၁၄:၁–၃၁ နှုတ်ဆက်စကား၏ ပထမပိုင်း နှုတ်ဆက်စကား၏ ပထမပိုင်းကို ယေရှုသည် အထက်ထပ်ခန်းမ၌ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ရှိနေစဉ် စတင်ဟောကြားခဲ့သည်။ ဤပိုင်း၌ မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၊ ခမည်းတော်ထံသို့ လမ်းကြောင်း၊ ယုံကြည်ခြင်း၏ အရေးကြီးပုံနှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆုကျေးဇူးတော်အကြောင်း ဆွေးနွေးထားသည်။

 

14:1–31

The First Part of the Farewell Discourse

The first part of the Farewell Discourse began while Jesus was still in the Upper Room with His disciples. In this part, He discussed His Second Coming, the way to the Father, the importance of faith, and the gift of the Holy Spirit.

 

၁၄:၁–၃။ ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း။ ဤပိုင်း၌ ယေရှု၏ အဓိက စိုးရိမ်ခဲ့သည်မှာ မကြာမီ ခွဲခွာရတော့မည့်အကြောင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ မကြာမီ ရင်ဆိုင်ရတော့မည့် ဆိုးရွားသော ဖြစ်ရပ်များပင် ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်များ၏ နှလုံးသားမပျက်စီးစေရန်၊ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သလို ငါကိုလည်း ယုံကြည်ကြလော့ဟု စတင်၍ နှစ်သိမ့်ခဲ့သည် (၁၄:၁)။ မိမိ ပြန်လာပြီး သူတို့ကို မိမိနှင့်အတူ ရှိစေမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ငါ့ခမည်းတော်၏ နေရာတော်၌ နေစရာအိမ်များစွာ ရှိ၏ (၁၄:၂)။ ဤဂရိစကား monai ကို အချို့က “နန်းတို့”ဟု ဘာသာပြန်ကြသော်လည်း ထိုသို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် အိမ်ကြီးဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှာ ဂရိလည်းကောင်း၊ လက်တင်လည်းကောင်း မရှိချေ။ ခမည်းတော်၏ နေရာတော်ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဗိမာန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ ယေရှု သူတို့အတွက် နေစရာနေရာကို ပြင်ဆင်ပေးမည်ဟု ကတိပြုသည်။ ဤကတိသည် ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၌ ပြည့်စုံစေမည်ဖြစ်သည်။

14:1–3. Second Coming of Jesus. The major concern of Jesus in this part of the discourse was His soon departure, that is, the tragic events that lay just ahead of Him. He began by assuring the disciples that He would come back to take them to be with Him. The verb “believe” (pisteuō—“to have faith or trust in”), used twice in v. 1, can be read in Greek as an imperative or an indicative. Since in John there can be no faith in God apart from faith in Jesus (cf. 5:23, 43, 46–47; 6:40; 8:42, 47), it is possible to take both forms as imperatives. In this case, Jesus urged the disciples not to lose faith and hope in facing His soon departure (death) because there are many monai in His Father’s house (14:2). This Greek word is sometimes translated as “mansions,” which comes from the Latin mansio (which was used in this passage in the Latin Bible), whose meaning is almost equivalent to monē: “dwelling place.” The notion of a large, impressive house attached to the English “mansion” cannot be derived from the Greek or the Latin. The “Father’s house” is most probably a reference to the heavenly sanctuary (1 Kin. 8:43; Pss. 11:4; 102:19; Mic. 1:2–3; cf. Ex. 25:9, 40; Heb. 9:23–24; Rev. 11:19; 15:5), where He would prepare a place for them.

 

အကယ်၍ ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သည် ကောင်းကင်ဗိမာန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဗိမာန်သည်လည်း ရွေးနုတ်ခြင်းခံရသူတို့၏ ထာဝရအမြဲနေရာဖြစ်သည် (ဆာ ၂၃:၆၊ ၂၇:၄၊ ဗျာ ၂၁:၃၊ ယော ၁၇:၂၄ နှိုင်းယှဉ်) ဆိုလျှင်၊ ယေရှု၏ ကောင်းကင်တွင် ဆုတောင်းပေးနေသည့်အမှုတော်ကို ယောဟန် ၁၄:၂-၃ တွင် ရည်ညွှန်းထားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်နိုင်သည် (ရော ၈:၃၃၊ ၁တိ ၂:၅၊ ဟေဗြဲ ၄:၁၄-၁၆၊ ၇:၂၅၊ ၈:၁-၂၊ ၉:၂၄၊ ၁ယော ၂:၁)။ ဤသည်က ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံ ချဉ်းကပ်ခွင့်ရှိခြင်းကို အဓိကထား မိန့်တော်မူခဲ့သည်ကို ညွှန်ပြသည် (ယော ၁၄:၆၊ ဟေဗြဲ ၁၀:၁၉-၂၁ နှိုင်းယှဉ်)။ ဤကတိတော်သည် ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်၌ ပြည့်စုံလိမ့်မည် (ယော ၂၁:၂၂ နှိုင်းယှဉ်)။ ထိုအချိန်၌ ကယ်တင်ခြင်းသည် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုနှင့် အမြဲတမ်း ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရလိမ့်မည် (၁သက် ၄:၁၃-၁၇ နှိုင်းယှဉ်)။

If the Father’s house is the heavenly sanctuary, which is also the eternal dwelling place of the redeemed (Pss. 23:6; 27:4; Rev. 21:3; cf. John 17:24), we may also detect a reference to the intercessory ministry of Jesus in heaven in 14:2–3 (Rom. 8:33; 1 Tim. 2:5; Heb. 4:14–16; 7:25; 8:1–2; 9:24; 1 John 2:1). This would indicate that Jesus’s primary emphasis was on access to the Father (John 14:6; cf. Heb. 10:19–21). This promise will find its ultimate fulfillment at the Second Coming of Jesus (cf. John 21:22), when salvation will be brought to completion and we will be permanently reunited with Jesus (cf. 1 Thess. 4:13–17).

 

၁၄:၄-၁၁။ ခမည်းတော်ထံသို့ လမ်းခရီး။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များကို သူသွားမည့်နေရာကို သင်တို့သိပြီး၊ ထိုသို့သွားရောက်ရန် လမ်းကိုလည်း သိပြီဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤအရာက တပည့်တော်များထံမှ မေးခွန်းများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ပထမဆုံး သောမတ်က (ယော ၁၄:၅)၊ နောက်တစ်ယောက် ဖိလိပ္ပုက (အပိုဒ် ၈)၊ နောက်ဆုံး ယာကုပ်သားယုဒ (အပိုဒ် ၂၂၊ လု ၆:၁၆ ကြည့်) တို့က မေးမြန်းကြသည်။ သောမတ်၏မေးခွန်းက ယောဟန်ခရစ်ဝင်၏ ဆဋ္ဌမ “ငါသည် ... ဖြစ်၏” မိန့်ခွန်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (ယော ၁၄:၆၊ ၆:၃၅၊ ၈:၁၂၊ ၁၀:၇၊ ၁၁၊ ၁၁:၂၅၊ ၁၅:၁ နှိုင်းယှဉ်၊ “ငါသည် ... ဖြစ်၏” မိန့်ခွန်းများ စာမျက်နှာ ၁၄၃၀ ကြည့်)။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံ ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်းသည် သူသည် လမ်းခရီးဖြစ်သောကြောင့်ဟု သိတော်မူသည်။ “လမ်းခရီး” ဖြစ်သည်ဟု ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခြင်းအားဖြင့် သူသည် သမ္မာတရားလည်းဖြစ်၍၊ အသက်တာလည်းဖြစ်သည်ဟု တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ခမည်းတော်နှင့် တစ်ထပ်တည်းဖြစ်သောကြောင့် ခမည်းတော်အကြောင်း သမ္မာတရားဖြစ်သည် (၁၄:၉-၁၀၊ ၁၀:၃၀၊ ၃၈၊ ၁၇:၂၁ နှိုင်းယှဉ်)။ ခမည်းတော်သည် ကမ္ဘာကို ပေးလိုတော်မူသော အသက်တာ၏ ထုတ်ဖော်ပြသမှုလည်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်အား ကိုယ်တိုင်တွင် အသက်ရှင်စေတော်မူသည် (၅:၂၆၊ ၁၀:၁၇-၁၈၊ ၁၁:၂၅)။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုသည် သမ္မာတရားနှင့် အသက်တာဖြစ်သောကြောင့်သာ ခမည်းတော်ထံသို့ တစ်ခုတည်းသော လမ်းခရီးဖြစ်နိုင်သည်။

14:4–11. The Way to the Father. Jesus told the disciples that they knew where He was going as well as the way there. This triggered a series of questions, first by Thomas (John 14:5), then by Philip (v. 8), and finally by Judas son of James (v. 22; see Luke 6:16). Thomas’s question prompted the sixth “I am” saying of John’s Gospel (John 14:6; cf. 6:35; 8:12; 10:7, 11; 11:25; 15:1; see “The ‘I Am’ Sayings,” p. 1430). Jesus knew that we can approach the Father because He is the Way. By claiming to be “the way” He was also claiming to be the Truth and the Life—the truth about the Father because He is one with the Father (14:9–10; cf. 10:30, 38; 17:21). He is also the expression of the life that the Father is willing to give to the world because the Father granted Him to have life in Himself (5:26; 10:17–18; 11:25). That is, it is only because Jesus is the Truth and the Life that He can be the Way—the only Way—to the Father.

 

၁၄:၇ တွင် အခြေအနေဆိုင်ရာ စကားပုံသဏ္ဌာန်က တပည့်တော်များသည် ယေရှုအထဲ၌ ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်ကို လုံးဝထင်ရှားစေတော်မူပြီးဖြစ်သည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြဟု ဆိုလိုသည် (၁:၁၈)။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ခမည်းတော်ကို မသိကြသေးပေ။ ဖိလိပ္ပု၏မေးခွန်း (၁၄:၈) က ဤအချက်ကို ထပ်မံအတည်ပြုသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံးသည် ယေရှုသည် ခမည်းတော်ကို ထင်ရှားစေသူဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို မြင်ခြင်းသည် ခမည်းတော်ကို မြင်ခြင်းဖြစ်သည်ကို သိရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ (၁၂:၄၅ နှိုင်းယှဉ်)။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော် (သားတော်) နှင့် ခမည်းတော်တို့ကြား နီးကပ်စွာဆက်နွယ်မှုရှိသည်ဟု အလေးပေးမိန့်တော်မူသည်။ ထိုဆက်နွယ်မှုကို ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များ (အဆုံးအမများ) နှင့် အမှုတော်များ (နိမိတ်လက္ခဏာများ) နှစ်မျိုးလုံးတွင် ထုတ်ဖော်သည်။ စကားတော်များတွင် ကိုယ်တိုင်မှ ဘာမျှမမိန့်ဆိုသောကြောင့် (၃:၃၄၊ ၇:၁၇၊ ၈:၂၈၊ ၃၈၊ ၁၄:၂၄၊ ၁၇:၈)၊ အမှုတော်များတွင်မူ ခမည်းတော်၏အလိုတော်နှင့် လုံးဝကိုက်ညီစွာ ပြုတော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည် (၄:၃၄၊ ၅:၁၉-၂၀၊ ၁၀:၂၅၊ ၃၂၊ ၃၇၊ ၁၂:၄၉၊ ၁၄:၁၀)။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့ အချင်းချင်း အတူနေခြင်းကို ၁၄:၁၁ တွင် ထပ်မံမိန့်တော်မူပြီး၊ ထိုအမှင်္ဂလာကို ယုံကြည်ကြရန် တပည့်တော်များကို တိုက်တွန်းတော်မူသည်။ ယေရှု၏ နိမိတ်လက္ခဏာများသည်လည်း ဤနီးကပ်သောဆက်နွယ်မှုကို ထင်ရှားစေသည် (၅:၃၆၊ ၁၀:၃၇-၃၈ နှိုင်းယှဉ်)။

The conditional construction in 14:7 implies that the disciples had not been able to understand that in Jesus the Father had made Himself fully known (1:18). Consequently, they did not yet know the Father. The question of Philip (14:8) only reinforces this point. By now all of them should have known that Jesus is the revealer of the Father and that to see Him is to see the Father, but that did not seem to be the case (cf. 12:45). Jesus insisted that there is a close relationship between Himself (the Son) and the Father, and it was expressed in both His words (teaching) and works (miracles): in His words, because He did not say anything on His own (3:34; 7:17; 8:28, 38; 14:24; 17:8), and in His works because everything He did was in full accord with the Father’s will (4:34; 5:19–20; 10:25, 32, 37; 12:49; 14:10). Jesus spoke of the mutual indwelling of Father and Son again in 14:11, accompanied by a call to the disciples to believe it. The miracles of Jesus also revealed this intimate relationship (cf. 5:36; 10:37–38).

 

၁၄:၁၂-၁၄။ ယုံကြည်ခြင်း၏အကျိုး။ ၁၄:၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ယုံကြည်ခြင်းအပြင်၊ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်းကိုလည်း မိန့်တော်မူသည်။ ဤယုံကြည်ခြင်းက သူတို့အား ပိုမိုကြီးမားသောအမှုများ ပြုစွဲနိုင်စေမည် (အပိုဒ် ၁၂)၊ သူတို့၏ဆုတောင်းချက်များကို နားထောင်ပေးမည်ဟု အာမခံချက်ပေးတော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၃-၁၄)။ “ပိုမိုကြီးမားသော” အမှုများတွင် နိမိတ်လက္ခဏာများ ပါဝင်သော်လည်း၊ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ဘုရားသခင်၏ ရွေးနုတ်တော်မူသည့်အမှုအားလုံးကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆရမည်။ ဤပိုမိုကြီးမားသောအမှုများသည် ခရစ်တော်အားဖြင့် ရွေးနုတ်ခြင်းကို ကြေညာရာတွင် အသင်းတော်၏ အောင်မြင်မှုများဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံ ပြန်သွားတော်မူမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်၏အမှုများထက် ပိုမိုကြီးမားလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေရခြင်းနှင့် ထိုနောက် ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုဝိညာဉ်တော်သည် အသင်းတော်အား ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းသို့ သွားရောက်ရန် ခွန်အားပေးမည်ဖြစ်သည် (၇:၃၉၊ ၁၄:၁၇၊ ၂၀:၂၁-၂၂၊ တမန် ၂:၃၂-၃၄ နှိုင်းယှဉ်)။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များ၏ ဆုတောင်းချက်များကို ဖြေကြားပေးမည်ဟူသော ကတိတော်ကို နှုတ်ဆက်စကားတော်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ထပ်ကာထပ်ကာ မိန့်တော်မူသည် (ယော ၁၅:၇၊ ၁၆၊ ၁၆:၂၃၊ ၂၄၊ ၂၆)။ ဆုတောင်းခြင်း၏တန်ခိုးသည် အကန့်အသတ်မရှိ၊ အပိုဒ် ၁၃ တွင် “ဘာမဆို” ဟူသော စကားလုံးက အထက်အပိုဒ်ရှိ “ပိုမိုကြီးမားသော” အမှုများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယေရှု၏နာမတော်အားဖြင့် တောင်းလျှောက်ခြင်းသည် မှော်ဆန်သော ပုံသေနည်းမဟုတ်၊ ယေရှုအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလယ်အမတ်အဖြစ် အမှုတော်ဆောင်ရွက်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည် (၅:၂၇၊ ၁၇:၂ နှိုင်းယှဉ်)။

14:12–14. Result of Faith. In addition to the more creedal faith mentioned in 14:11, Jesus also spoke of faith in Him. This faith would enable them to do even greater things (v. 12), and they were assured that their prayers would be heard (vv. 13–14). The “greater” things include miracles, but it must be taken more broadly as a reference to all God’s redemptive acts for humanity. These greater works are the accomplishments of the church in announcing redemption through Christ, which would exceed the works of Jesus because He was returning to the Father. This is probably an allusion to His glorification and the subsequent outpouring of the Spirit, which would enable the church to fulfill its worldwide mission (cf. 7:39; 14:17; 20:21–22; Acts 2:32–34). The promise that Jesus would answer the prayers of the disciples is repeated several times in the Farewell Discourse (John 15:7, 16; 16:23, 24, 26). The power of prayer is unlimited, as shown by the use of “whatever” (14:13), which refers to the “greater” things of the previous verse. Asking in Jesus’s name is not a magic formula but an expression of faith in Jesus and the recognition of His work as our mediator (cf. 5:27; 17:2).

 

၁၄:၁၅-၁၇။ ဝိညာဉ်တော် ကြွလာခြင်း။ ဤအပိုင်းအသစ်သည် “ချစ်ခြင်း” နှင့် “စောင့်ထိန်းခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများကို ရုတ်တရက် အလေးပေးထားသည်။ “ချစ်ခြင်း” ဟူသော ကြိယာသည် ၁၄:၁၅၊ ၂၁၊ ၂၃၊ ၂၄ တို့တွင် ရှစ်ကြိမ်ပါဝင်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းဆိုသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အဆုံးအမများနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို ရည်ညွှန်းသည် (အပိုဒ် ၂၃-၂၄၊ ၅:၂၄၊ ၈:၄၇၊ ၁၂:၄၇၊ ၁၅:၁၀-၁၁ နှိုင်းယှဉ်)။ ဂရိလက်ရေးမူများတွင် ၁၄:၁၅ ရှိ ပညတ်တော်စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ကြိယာပုံစံသည် အနန္တဝိဘတ် “စောင့်ထိန်းရန်” (tēreō)၊ အနာဂတ်ကာလ “စောင့်ထိန်းကြလိမ့်မည်” (tērēsete)၊ အမိန့်ပုံစံ “စောင့်ထိန်းရမည်” (tērēsate)၊ သို့မဟုတ် သက်ဆိုင်ရာပုံစံ “စောင့်ထိန်းကြလိမ့်မည်” (tērēsēte) ဟူ၍ ကွဲလွဲနေသည်။ အနာဂတ်ကာလပုံစံသည် စာသားအထောက်အထားအကောင်းဆုံးရှိပြီး၊ “ငါ့ကို ချစ်လျှင်” ဟူသော အခြေအနေဆိုင်ရာ စာပိုဒ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ အပိုဒ် ၁၆ အစတွင် “နှင့်” (kai) ဟူသော ဆက်စပ်မှုက နောက်လာမည့် ကတိတော်သည် တပည့်တော်များသည် ယေရှုအပေါ် ကတိကဝတ်ကို အလေးအနက်ထား၍၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်ကို ချစ်၍ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းမှသာ တကယ်ဖြစ်လာမည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။

14:15–17. Coming of the Spirit. This new section starts rather abruptly with an emphasis on the words “love” and “keep.” The verb “to love” appears eight times among 14:15, 21, 23, and 24. In the present context, the keeping of the commandments refers to His teachings and instructions (vv. 23–24; cf. 5:24; 8:47; 12:47; 15:10–11). The Greek manuscripts are divided as to whether the form of the verb in 14:15 regarding commandment keeping is an infinitive, “to keep” (tēreō), future, “will keep” (tērēsete), imperative, “you must keep” (tērēsate), or subjunctive, “you would keep” (tērēsēte). The future tense has the strongest textual support and fits well the conditional clause “if you love Me.” The conjunction “and” (kai) at the beginning of v. 16 makes it clear that the promise that follows would become a reality only if the disciples would take seriously their commitment to Jesus, that is, if they would love Him and keep His commandments.

 

ကတိတော် (အပိုဒ် ၁၆-၁၇) သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ တကယ်တော့ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ပါရကလေတို့ (paraklētos) ဟူ၍ ခေါ်ဆိုထားသော ငါးခုမြောက် အပိုဒ်များထဲမှ ပထမဆုံးဖြစ်သည်။ ဤစကားကို “ကူညီသူ”၊ “တရားလွှတ်တော်”၊ “နှစ်သိမ့်သူ”၊ သို့မဟုတ် “အကြံပေးသူ” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ဆိုကြသည် (အောက်တွင် “ပါရကလေတို့၏ အဓိပ္ပာယ်” ကြည့်)။ ထို့ပြင် ဝိညာဉ်တော်ကို သမ္မာတရားဝိညာဉ်တော် (pneuma tēs alētheias) ဟူ၍လည်း ခေါ်သည် (၁၄:၂၅-၂၆၊ ၁၅:၂၆-၂၇၊ ၁၆:၇-၁၁၊ ၁၃-၁၅ နှိုင်းယှဉ်)။ ဤကဲ့သို့သော အပိုဒ်မျိုးသည် ယောဟန်ခရစ်ဝင်တွင်သာ တွေ့ရပြီး၊ ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဓမ္မသတ်ကို အရေးအကြီးဆုံးသော အပိုဒ်များထဲတွင် ပါဝင်သည် (ယောဟန်ခရစ်ဝင် နိဒါန်း ကြည့်)။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံ ကိုယ်တော်ထွက်သွားတော်မူခြင်းကို မိန့်တော်မူသည် (၁၄:၁၂)။ ဤနေရာတွင် “နောက်ထပ်” (allos) ပါရကလေတို့ တစ်ပါး ကြွလာမည်ဟု၊ တပည့်တော်များနှင့် အတူ အမြဲတမ်းရှိနေမည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၁၆)။ ဤသည်က ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် ပါရကလေတို့ ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ သို့သော် ဤခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ထိုအမည်ကို ယေရှုအား တစ်ကြိမ်မျှ မသုံးခဲ့ပေ (၁ယော ၂:၁ နှိုင်းယှဉ်)။ allos ဟူသော နာမဝိသေသနသည် ဝိညာဉ်တော်သည် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် မဟုတ်ကြောင်သာ ဆိုလိုပြီး၊ အခြားအရာမျှ မဆိုလိုပေ။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းသည် ဂဏန်းအရ ကွဲပြားခြင်းကိုသာ ညွှန်ပြသည် (ဥပမာ၊ “နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခု” မဿဲ ၁၃:၂၄၊ ၃၁၊ ၃၃၊ ၂၁:၃၃)။

The promise (vv. 16–17) refers to the Holy Spirit. In fact, this is the first of a series of five passages where the Holy Spirit is called the paraklētos—translated variously as “Helper,” “Advocate,” “Comforter,” or “Counselor” (see below, “The Meaning of Paraklētos”)—and pneuma tēs alētheias—“Spirit of truth” (cf. 14:25–26; 15:26–27; 16:7–11, 13–15). Such passages are unique to John and are among the most important ones in the entire NT for a theology of the Holy Spirit (see John: Introduction). Jesus spoke of His departure to the Father (14:12). He said here that “another” (allos) paraklētos would take His place and be with the disciples forever (v. 16). This suggests that He Himself had been a paraklētos to them, though the term is never applied to Jesus in this Gospel (cf. 1 John 2:1). As for allos, contrary to popular interpretation, this adjective does not say anything about the Holy Spirit other than He is not Jesus Himself, as it only implies numerical distinction (e.g., “another parable,” Matt. 13:24, 31, 33; 21:33).

 

၁၄:၁၈-၂၄။ ယေရှု ထင်ရှားပြသခြင်း။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များထံ ပြန်လာမည်ဟူသော ကြေညာချက် (ယော ၁၄:၁၈-၂၀) ကို ဝိညာဉ်တော် ကြွလာခြင်းဟု၊ ယေရှု ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းဟု၊ နှင့် ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြသည်။ ဤအခန်းတွင်ပင် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားသော်လည်း (အပိုဒ် ၃)၊ ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယေရှု ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် သူတို့ထံ ပြန်လာခြင်းကို ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို အပိုဒ် ၁၉-၂၀ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးမကြာမီ ခမည်းတော်ထံ ကြွသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ကို မိဘမဲ့အဖြစ် ထားခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်တော် ကြွလာခြင်း နှစ်မျိုးလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆရန် ပိုကောင်းပေမည်။ ထိုဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ယေရှုသည် ကမ္ဘာအဆုံးတိုင်အောင် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေမည်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၅-၁၇)။

14:18–24. Manifestation of Jesus. Jesus’s announcement of His return to the disciples (John 14:18–20) has been interpreted as a promise of the coming of the Spirit, as a reference to the resurrection of Jesus, and as a reference to the Second Coming of Jesus. Though explicitly mentioned in the same chapter (v. 3), the reference may not be to the Second Coming. It is possible that Jesus was referring to His return to them after His resurrection. This is mentioned in vv. 19–20. But the fact that soon after His resurrection Jesus would go to the Father suggests that He would leave them orphans. It is perhaps better to find here a reference to both the resurrection and the coming of the Spirit, through whom Jesus would remain with them to the end (vv. 15–17).

 

ပါရကလေတို့၏ အဓိပ္ပာယ်

ပါရကလေတို့ (paraklētos) ၏ တိကျသော အဓိပ္ပာယ်သည် “တရားလွှတ်တော်”၊ “အကြံပေးသူ”၊ သို့မဟုတ် “ကူညီသူ” ဟူ၍ အလွန်အငြင်းပွားဖွယ်ရှိသည်။ ပထမအချက်တွင် ပါရကလေအို (parakaleō) “တစ်ဖက်သို့ ခေါ်သည်” ဟူသော ကြိယာနှင့် ဆက်စပ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်တွင် ပါရကလေးစိး (paraklēsis) “အားပေးခြင်း/နှစ်သိမ့်ခြင်း” ဟူသော နာမ်နှင့် ဆက်စပ်သည်။ တတိယရွေးချယ်မှုက အထက်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားသည်။ ပြဿနာမှာ “တရားလွှတ်တော်” သို့မဟုတ် “အကြံပေးသူ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်နှစ်ခုစလုံးသည် ပါရကလေတို့အပိုဒ်များတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အား သတ်မှတ်ထားသော အခန်းကဏ္ဍနှင့် မကိုက်ညီပေ။ “ကူညီသူ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်သည် တိကျမှုမရှိသော်လည်း အသုံးဝင်နိုင်သည်။ နောက်ထပ်ဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုမှာ အာရံမေယ ပါရကလိတာ (peraqlita) နှင့် ဆက်စပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂရိစကားကို အာရံမေယသို့ အသံလွှဲထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဂျူးစာပေများတွင် တစ်ခါတစ်ရံ သင်ကြားခြင်းအဓိပ္ပာယ်နှင့် သုံးသည်။ ဤကိစ္စတွင် ပါရကလေတို့သည် “ဆရာ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ယောဟန်က ပါရကလေတို့အကြောင်း မိန့်ဆိုထားသည်များနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ကိုက်ညီသည် (၁၄:၂၆၊ ၁၅:၂၆၊ ၁၆:၇-၈၊ ၁၃-၁၄)။ သို့သော် ဝိညာဉ်တော်သည် ဆရာထက် ပိုမိုကြီးမားသောကြောင့်၊ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သင်ကြားပေးပြီး ပြောဆိုပေးသူဟူသော အဓိပ္ပာယ်များကို ဖော်ပြသည့် “ကူညီသူ” ဟူသော အမည်ကို ဆက်လက်ထားရှိရန် ပိုကောင်းပေမည်။ တစ်ခုရှင်းလင်းသည်မှာ ဤအမည်သည် ဝိညာဉ်တော်သည် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

The Meaning of Paraklētos

 

The exact meaning of paraklētos, whether “advocate,” “counselor,” or “helper,” is highly debated. In the first case, it would be related to the verb parakaleō (“call to one’s side”), and in the second, to the noun paraklēsis (“encouragement/comfort”). The third option tries to combine the previous ones. The problem is that neither “advocate” nor “counselor” fits the role ascribed to the Holy Spirit in the Paraclete passages (John 14:15–17, 25–26; 15:26–27; 16:7–11, 13–15). “Helper” lacks precision, though it can be useful. Another possibility is to relate paraklētos to the Aramaic peraqlita—itself a transliteration of the Greek term—which is sometimes used in Jewish literature with notions of instruction. In this case, paraklētos would mean “instructor,” and this corresponds very closely to what John says about the Paraclete (14:26; 15:26; 16:7–8, 13–14). But since the Spirit is more than an instructor, it would be better to retain “helper” as expressing the ideas of One who instructs and speaks for humanity. One thing is clear, the title indicates that the Spirit is a person.

 

 

အပိုဒ် ၁၉-၂၀ သည် ယေရှု ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို အဓိကရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ “ခဏတာ” သို့မဟုတ် “မကြာမီ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုလေ့ရှိသော စကားသည် ချဉ်းကပ်နေသော လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ရည်ညွှန်းသည် (၇:၃၃၊ ၁၂:၃၅၊ ၁၃:၃၃ နှိုင်းယှဉ်)။ “ငါအသက်ရှင်သောကြောင့်” ဟူသည်မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ယေရှု၏အသက်တာကို ရည်ညွှန်းသည် (၁၄:၁၉)။ ယေရှု၏ မကြာမီ အသေခံခြင်းကြောင့် ကမ္ဘာသည် ကိုယ်တော်ကို ထပ်မမြင်ရကြောင်း၊ သို့သော် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအားဖြင့် တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်ကို ထပ်မံမြင်ရလိမ့်မည်။ ထို့နောက် “ထိုနေ့” တွင် (အပိုဒ် ၂၀) သားတော်နှင့် ခမည်းတော်ကြား ရှိသော နီးကပ်သောဆက်နွယ်မှုကို နောက်ဆုံးနားလည်ကြလိမ့်မည်။ ထိုဆက်နွယ်မှုသည် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များနှင့် ရှိလိုသော နီးကပ်သောဆက်နွယ်မှု၏ ပုံသက်သေ ဖြစ်သည် (၁၅:၁-၇၊ ၁၀-၁၁၊ ၁၇:၂၁၊ ၂၃)။

Verses 19–20 are most probably dealing with the resurrection of Jesus. What is often translated as “a little while” or “before long” points to the approaching crucifixion (cf. 7:33; 12:35; 13:33), whereas “because I live” points to the resurrected life of Jesus (14:19). It is because of Jesus’s imminent death that the world would no longer see Him, but through the resurrection, the disciples would see Him again. Then, on “that day” (v. 20), they would finally understand the intimate relationship that exists between the Son and the Father, which in turn functions as a model for the intimate relationship that Jesus wishes to have with His followers (15:1–7, 10–11; 17:21, 23).

 

ယာကုပ်သားယုဒ၏ မေးခွန်း (၁၄:၂၂) သည် သောမတ် (အပိုဒ် ၅) နှင့် ဖိလိပ္ပု (အပိုဒ် ၈) ၏ မေးခွန်းများကဲ့သို့ ဆွေးနွေးမှုကို ရှေ့ဆက်စေသည်။ သူသည် ကမ္ဘာနှင့် တပည့်တော်များကြား ယေရှုပြုလုပ်ထားသော ခွဲခြားမှုကို စိတ်ဝင်စားသည် (အပိုဒ် ၁၉)။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ကို ချစ်၍ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များကို စောင့်ထိန်းသူများသာ ခမည်းတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဆက်ဆံရေးရှိမည့်အကြောင်း ရှင်းလင်းတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်နှင့် ခမည်းတော်သည် ထိုသူတို့ထံ ကြွလာပြီး နေအိမ်ပြုလုပ်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည် (အပိုဒ် ၂၃)။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် ကိုယ်တော်၏ ထင်ရှားပြသမှုများထက် များစွာကျော်လွန်၍၊ ယုံကြည်သူများ၏ နှလုံးထဲတွင် အမြဲတမ်း အတူနေခြင်းကို ပါဝင်သည်။

The question of Judas, son of James (14:22), like those of Thomas (v. 5) and Philip (v. 8), helped to advance the discussion. He was intrigued by the distinction Jesus made between the world and the disciples (v. 19). Jesus clarified that only those who love Him and keep His words will have full fellowship with the Father, saying that Jesus and the Father will come to them to make their home with them (v. 23). This experience goes way beyond His post-resurrection appearances to include the permanent indwelling in the hearts of believers.

 

၁၄:၂၅-၃၁။ ယေရှု၏ နောက်ဆုံးစကား။ အပိုဒ် ၂၅ က ယေရှုသည် အထက်မိန့်ဆိုခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းနေသည်ဟု ညွှန်ပြသည် (၁၅:၁၁၊ ၁၆:၁၊ ၄၊ ၆၊ ၂၅၊ ၃၃ နှိုင်းယှဉ်)။ နောက်လာသော စကားများသည် နှုတ်ဆက်စကားတော်၏ ပထမအပိုင်းကို အဆုံးသတ်စေသည်။ ဤစကားများကို သူတို့နှင့် အတူရှိနေစဉ် မိန့်ဆိုခဲ့သည်ဟု ဆိုခြင်းအားဖြင့် ယေရှုသည် မကြာမီ ဖြစ်ပွားတော့မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကို တပည့်တော်များ အာရုံစိုက်စေလိုတော်မူသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏နေရာတွင် ရှိနေပြီး၊ ကိုယ်တော်မိန့်ဆိုခဲ့သမျှကို သူတို့ မမေ့စေရန် ပြုစေမည်။ ဤသည်မှာ ဒုတိယမြောက် ပါရကလေတို့အပိုဒ် ဖြစ်သည် (၁၄:၁၆-၁၇၊ ၁၅:၂၆-၂၇၊ ၁၆:၇-၁၁၊ ၁၃-၁၅ နှိုင်းယှဉ်)။ ဤအပိုဒ်က ပါရကလေတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ခမည်းတော်သည် ယေရှု၏နာမ၌ စေလွှတ်တော်မူမည်ဖြစ်ကာ၊ ယေရှုမိန့်ဆိုခဲ့သမျှကို တပည့်တော်များ သတိရနေစေမည်ဟု ရှင်းလင်းစွာ ဆိုသည် (၁၄:၂၆)။ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ အဆုံးအမများနှင့် ပတ်သက်၍ တပည့်တော်များ နားမလည်နိုင်သေးသော အရာများရှိပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်သည် ထိုအရာများကို ရှင်းလင်းပေးမည်။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းကိုယ်တိုင်တွင် ခရစ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော သွန်သင်ချက်ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းသည် တမန်တော်အသင်းတော်အတွင်း ဝိညာဉ်တော်၏ သင်ကြားပေးမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။

14:25–31. Jesus’s Final Remarks. Verse 25 suggests that Jesus was referring back to His previous statements (cf. 15:11; 16:1, 4, 6, 25, 33). The words that follow bring the first part of the Farewell Discourse to an end. By saying that such words were spoken while He still was with them, Jesus wanted to call the disciples’ attention to the dreadful event that was just about to occur. The Spirit, however, would occupy His place and keep them mindful of everything He said. This is the second of the so-called “Paraclete passages” (cf. 14:16–17; 15:26–27; 16:7–11, 13–15). This passage clearly says that the Paraclete is the Holy Spirit, whom the Father would send in the name of Jesus to remind the disciples of everything Jesus told them (14:26). There were issues related to Jesus and His teachings that the disciples had not yet been able to understand, and the Spirit would clarify them. The Gospel of John itself contains a high Christology that is the result of the teaching role of the Spirit within the apostolic church.

 

ဤနောက်ဆုံးစကားများတွင် ယေရှုသည် တပည့်တော်များကို နှုတ်ဆက်တော်မူပြီး၊ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဆုတောင်းပေးရုံမျှမက တကယ်ပေးသနားတော်မူသည်။ ကမ္ဘာပေးနိုင်သမျှ ထက်ကျော်လွန်သော ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးသနားတော်မူသည်။ ထိုငြိမ်သက်ခြင်းသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အောင်မြင်ခြင်းအား အခြေခံထားသည် (အပိုဒ် ၂၇၊ ၁၆:၃၃ နှိုင်းယှဉ်)။ ထို့ကြောင့် ဤငြိမ်သက်ခြင်းသည် ရွေးနုတ်ခြင်းနှင့် ဆိုင်သော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည် (ရော ၅:၁၊ ကောလ ၁:၁၉-၂၀ နှိုင်းယှဉ်)။ ကိုယ်တော်ကို ချစ်လျှင် ဆိုသော အခြေအနေဆိုင်ရာ စာပိုဒ် (ယော ၁၄:၂၈) သည် တကယ်တော့ ယေရှု ထွက်သွားခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းအားဖြင့် ချစ်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ရန် တပည့်တော်များကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား သေခြင်းသည် ကိုယ်တော်ကို ကြာရှည်မထိန်းသိမ်းနိုင်ပေ (၁၆:၂၂ နှိုင်းယှဉ်)။ ယေရှု၏ “ငါ့ခမည်းတော်သည် ငါ့ထက် ကြီးမြတ်တော်မူ၏” ဟူသော မိန့်တော်မူချက် (၁၄:၂၈) သည် ကိုယ်တော်၏ မူလသဘာဝ သို့မဟုတ် ဘုရားအသွင်အတွင်း အဆင့်အတန်းကွဲပြားမှုကို ရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ပေ (၁၀:၃၀-၃၃ နှိုင်းယှဉ်)။ ၎င်းသည် ခမည်းတော်သည် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းမစရှင်၏ အဓိက ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်တော်မူကြောင်း (၅:၁၉-၂၀၊ ၃၀၊ ၇:၁၆-၁၈၊ ၂၈-၂၉၊ ၈:၂၈၊ ၄၂၊ ၁၂:၄၉-၅၀၊ ၁၄:၂၄) ကို ထင်ရှားစေရုံသာ ဖြစ်သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ရှက်ကြောက်ဖွယ်နှင့် ဘေးဒုက္ခကို ဘုန်းတန်ခိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တော်မူသည် (၁၂:၂၄-၂၈၊ ၁၃:၃၁-၃၂ နှိုင်းယှဉ်)။

In these final remarks, Jesus also bid the disciples farewell, wishing them peace and in fact granting it to them. He granted them the peace surpassing everything the world could offer, grounded on the assurance of His victory on the cross (v. 27; cf. 16:33). This peace, then, had redemptive connotations (cf. Rom. 5:1; Col. 1:19–20). The conditional clause about loving Him (John 14:28) is in fact an invitation to the disciples to express their love by rejoicing at the departure of Jesus, probably because death would not hold Him for too long (cf. 16:22). Jesus’s statement about His Father being greater than Him (14:28) does not refer to His essential being or to a supposed hierarchy within the Godhead (cf. 10:30–33). It is simply highlighting the fact that the Father, as the supreme author of His saving mission (5:19–20, 30; 7:16–18, 28–29; 8:28, 42; 12:49–50; 14:24), was more than able to bring glory out of the shame and tragedy of the cross (cf. 12:24–28; 13:31–32).

 

ယောဟန် ၁၄:၃၀-၃၁ သည် ပထမစကားပိုင်းကို အဆုံးသတ်သည်။ စာတန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရည်ညွှန်းခြင်းသည် (၁၂:၃၁ နှိုင်းယှဉ်) သူသည် ကိုယ်တိုင်လာမည်၊ ယုဒ၏လုပ်ရပ်များအားဖြင့် လာမည်ဟူသော သတိပေးချက်ဖြစ်သည် (၁၃:၂၇)။ ယုဒသည် သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ပြီးမြောက်တော့မည် (၁၈:၂-၅ နှိုင်းယှဉ်)။ စာတန်သည် ငါ့တွင် ဘာမျှမရှိ ဟူသော စကားကို အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ဆိုကြသည်။ “ငါ့တွင် ဘာမျှမရှိ”၊ “ငါ့အပေါ် တောင်းဆိုခွင့်မရှိ”၊ “ငါ့အပေါ် တန်ခိုးမရှိ”၊ သို့မဟုတ် “ငါ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် စီမေတိခေါ် အဓိပ္ပာယ်တူစကားကို သုံးပြီး၊ စာတန်သည် ကိုယ်တော်အပေါ် တရားဝင် တောင်းဆိုခွင့် သို့မဟုတ် အပြစ်တင်ခွင့် မရှိကြောင်း တည်ထောင်တော်မူသည် (၁၄:၃၀)။ အချို့က ကိုယ်တော်၏အသေခံခြင်းကို အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေဟု မြင်နိုင်သော်လည်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ကင်းခြင်းကို သက်သေပြမည်။ ယေရှုသည် ခမည်းတော် အမိန့်တော်ရှိသည့်အတိုင်း တရားရုံးသို့ မကြောက်တက် သွားတော်မူသည်။ ထိုနေရာတွင် ခမည်းတော်အတွက် ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းကို လူအများ မြင်တွေ့စေမည်။ ထို့နောက် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ထလော့၊ ငါတို့ ဤနေရာမှ ထွက်ကြလော့ ဟု မိန့်တော်မူသည် (၁၄:၃၁)။

John 14:30–31 concludes the first discourse. The unmistakable reference to Satan (cf. 12:31) was a warning that he was coming personally and in the actions of Judas (13:27). Judas was just about to finalize the betrayal (cf. 18:2–5). By saying that Satan en emoi ouk echei ouden—variously translated as “has nothing in Me,” “has no claim on Me,” “has no power over me” or “has no hold over me”—Jesus was actually using a Semitic idiom to establish the fact that Satan has no legal claim or charge against Him (14:30). His death could be seen by some as evidence of guilt, but the resurrection would prove His innocence. Jesus was not afraid to go to the courtroom, so to speak, as the Father commanded Him, for there He would publicly demonstrate His love for the Father. He then confidently told them to rise up and depart (14:31).

on

No comments:

Post a Comment

Subscribe to: Post Comments (Atom)