Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်းကြီး - ၁၅

၁၅:၁–၁၆:၄က

နောက်ဆုံးညစာစားပွဲဟောပြောချက်၏ ဒုတိယအပိုင်း

အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ယေရှုနှင့် တပည့်တို့သည် ယေရုရှလင်မြို့ အရှေ့ဘက်၊ ကိဒြုန်ချိုင့်ကို ဖြတ်ကျော်၍ ဥယျာဉ်တစ်ခုသို့ လျှောက်သွားကြသည် (။ ထိုဥယျာဉ်ကား ဂေသရှေမာန်ဥယျာဉ်ဖြစ်သည် (၁၈:၁၊ မာ ၁၄:၃၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ လမ်းတွင် မြို့ထဲ၌ တစ်နေရာရာတွင် ရပ်တန့်ခဲ့ကြပုံရသည်။ အများအားဖြင့် ဗိမာန်တော်ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုနေရာ၌ ယေရှုသည် အခန်း ၁၅–၁၆ ပါ နောက်ဆုံးညစာစားပွဲဟောပြောချက်ကို ဆက်လက်ဟောပြောခဲ့ပြီး၊ အခန်း ၁၇ တွင် တပည့်တို့အတွက် ဆုတောင်းပေးခဲ့သည်။ ဤဟောပြောချက်၏ ဒုတိယအပိုင်း၌ ယေရှုသည် တပည့်တို့အား သူနှင့်ဆက်ဆံရေး၊ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဆက်ဆံရေး၊ လောကီယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဆက်ဆံရေးတို့ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

15:1–16:4a

 

 

The Second Part of the Farewell Discourse

When they left the upper room, Jesus and the disciples walked to a garden on the east side of Jerusalem, right across the Kidron Valley (18:1; the garden of Gethsemane; e.g., Mark 14:32). On the way there, they apparently stopped somewhere in the city, probably the temple, where Jesus continued His Farewell Discourse (John 15–16) and prayed for the disciples (chap. 17). In the second part of the Farewell Discourse, Jesus instructed the disciples concerning their relationship with Him, with one another, and with the world.

 1  ငါသည် မှန်သောစပျစ်နွယ်ပင်ဖြစ်၏။ ငါ့ခမည်းတော်သည်လည်း ဥယျာဉ်စောင့်ဖြစ်တော်မူ၏။
² ငါ၌အသီးမသီးသောအခက်ရှိသမျှတို့ကို ခုတ်ပစ်တော်မူ၏။ အသီးသီးသောအခက်ရှိသမျှတို့ကို သာ၍ သီးစေခြင်းငှါ သုတ်သင်ရှင်းလင်းတော်မူ၏။
³ သင်တို့သည် ငါဟောပြောသောစကားအားဖြင့် ယခုပင်ရှင်းလင်းလျက်ရှိကြ၏။
⁴ ငါ၌တည်နေကြလော့။ ငါသည်လည်း သင်တို့၌တည်နေမည်။ စပျစ်ခက်သည် အပင်၌မတည်လျှင်၊ ကိုယ်အလိုအလျောက် အသီးမသီးနိုင်သကဲ့သို့၊ သင်တို့သည် ငါ၌မတည်လျှင် အသီးမသီးနိုင်ကြ။
⁵ ငါသည် စပျစ်နွယ်ပင်ဖြစ်၏။ သင်တို့သည်အခက်များဖြစ်ကြ၏။ အကြင်သူသည် ငါ၌တည်၍ ငါသည် လည်းသူ့၌တည်၏၊ ထိုသူသည် များစွာသောအသီးကိုသီးတတ်၏။ ငါနှင့်ကွာလျှင် သင်တို့သည် အဘယ်အမှု ကိုမျှ မတတ်နိုင်ကြ။
⁶ ငါ၌ မတည်သောသူသည် သွေ့ခြောက်သောအခက်ကဲ့သို့ ပြင်သို့ပစ်လိုက်ခြင်းကိုခံရ၏။ ထိုသို့သော အခက်များကို လူတို့သည်စုသိမ်း၍ မီးထဲသို့ ချလိုက်ကြသဖြင့် မီးလောင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
⁷ သင်တို့သည် ငါ၌တည်၍ ငါ့စကားသည်သင်တို့၌တည်လျှင်၊ သင်တို့သည်တောင်းချင်သမျှကို တောင်း ၍ရကြလိမ့်မည်။
⁸ သင်တို့သည် များစွာသောအသီးကိုသီးသောအားဖြင့်၊ ငါ့ခမည်းတော်သည် ဘုန်းထင်ရှားတော်မူ၍၊ သင်တို့သည်လည်း ငါ၏တပည့်မှန်ကြလိမ့်မည်။

၁၅:၁–၈ စစ်မှန်သော စပျစ်နွယ်ပင် ဤအပိုင်းသည် ၁၀:၁–၆ နှင့် ဆင်တူသော ဥပမာတစ်ခုဖြင့် စတင်သည်။ “ငါသည် စစ်မှန်သော စပျစ်နွယ်ပင်ဖြစ်၏” (၁၅:၁) ဆိုသည်မှာ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ယေရှု၏ ဥပမာဆန်ဆန် “ငါသည် … ဖြစ်၏” ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော် နောက်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်သည် (၇ ခုမြောက်) (၆:၃၅၊ ၈:၁၂၊ ၁၀:၇၊ ၁၁၊ ၁၁:၂၅၊ ၁၄:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် စပျစ်နွယ်ပင်သည် ဣသရေလလူမျိုး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည် (ဆာ ၈၀:၈–၁၆၊ ဟေရှာ ၅:၁–၇၊ ယေရမိ ၂:၂၁၊ ယေဇကျေလ ၁၅:၁–၈၊ ဟောရှေ ၁၀:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤဟောပြောချက်တွင် ယေရှုသည် ထိုသင်္ကေတကို ကိုယ်တော်တိုင်အပေပၚသို့ အသုံးချခဲ့သည်။ ခမည်းတော်သည် စပျစ်ဥယျာဉ်မှူးဖြစ်သည်။ ဤအချက်သည် ယောဟန်ကျမ်းတွင် ခမည်းတော်၏ ကယ်တင်ခြင်းအမှုတော်တွင် အခန်းကဏ္ဍကို ကိုက်ညီသည် (၆:၃၇၊ ၄၄–၄၅၊ ၁၇:၆–၈၊ ၁၈:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ခမည်းတော်သည် အကိုင်းအခက်များ (တပည့်တို့ကို ရည်ညွှန်းသည်) ၏ အသက်ရှင်မှုကို ကြည့်ရှုတော်မူပြီး၊ အသီးမသီးသော အကိုင်းများကို ဖယ်ရှားတော်မူသည် (airō)၊ အသီးသီးသော အကိုင်းများကို ပိုမိုအသီးများများသီးစေရန် ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းတော်မူသည် (kathairō) (၁၅:၂–၅)။ ဤနှစ်ခုသော ဂရိစကားလုံးများကြား တမင်တမင်သုံးထားသော အဓိပ္ပာယ်ဆော့ကစားမှု ရှိပုံရသည်။ အသီးဆိုသည်မှာ အတိအကျ မသတ်မှတ်ထားသော်လည်လည်း အခန်း ၁၆ အရ ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို သစ္စာရှိရှိ လိုက်နာခြင်းကို ရည်ညွှန်းပုံရသည် (၅:၂၄၊ ၈:၄၇၊ ၁၂:၄၇၊ ၁၄:၂၃–၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

15:1–8. True Vine. This part of the discourse opens with another illustration somewhat similar to that of 10:1–6. “I am the true vine” (15:1) is the seventh and last metaphorical “I am” saying of Jesus in John (cf. 6:35; 8:12; 10:7, 11; 11:25; 14:6; see “The ‘I Am’ Sayings,” p. 1430). In the OT, the vine is a recurrent symbol for Israel (cf. Ps. 80:8–16; Is. 5:1–7; Jer. 2:21; Ezek. 15:1–8; Hos. 10:1), but in the second discourse Jesus applied it to Himself. The Father represents the vinedresser. This fits the Johannine presentation of the role of the Father in Jesus’s redemptive mission (cf. John 6:37, 44–45; 17:6–8; 18:9). The Father looks over the vitality of the branches, which stands for the disciples, taking away (airō) the unfruitful ones and pruning (kathairō) the others so that they may be more productive (15:2–5). There seems to be an intentional play on the two Greek verbs, which do not often have those meanings. The fruit is not defined, but in light of v. 10, it may refer to the faithful commitment to Jesus and His words (cf. 5:24; 8:47; 12:47; 14:23–24).

 

အခန်း ၂ ပါ စကားသည် ခြိမ်းခြောက်မှုလို ထင်ရသော်လည်း ယေရှုသည် တပည့်တို့သည် အချေါ့မှား “သန့်ရှင်း” (katharos) ပြီးသားဖြစ်သည်ဟု ချက်ချင်း ထပ်မံပြောခဲ့သည် (အခန်း ၃)။ ဤစကားလုံးသည် ၁၃:၁၀ တွင်လည်း သုံးထားသော်လည်း အကြောင်းအရာချင်း မသက်ဆိုင်ပါ။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်ဟောခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ခုတ်ထွင်းရှင်းလင်းခြင်းကို ပြီးစီးခဲ့ပြီဟု ရှင်းပြသည်။ ဤသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ ခက်ခဲသော သွန်သင်ချက်များကို တပည့်တို့၏ အပြုသဘောဆောင်သော တုံ့ပြန်မှုကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည် (၆:၆၀၊ ၆၆–၆၉၊ ၁၂:၄၆–၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။ သန့်ရှင်းခြင်းသည် အသီးသီးရန် တစ်ခုံးတည်း လုံလောက်သော အခြေအနေ မဟုတ်ပါ။ ဖယ်ရှားခံရခြင်း မရှိသော အကိုင်းများသာ အသီးဆက်လက်သီးနိုင်သည်ဟု သတိပေးခဲ့သည် (အခန်း ၄)။ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၌ တည်နေကြရန်၊ ကိုယ်တော်လည်း သူတို့၌ တည်နေသည်ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည် (အခန်း ၄)။ ဤသည်မှာ ၁၄:၂၀–၂၁၊ ၂၃ တွင် ဖော်ပြထားသော အပြန်အလှန် နေထိုင်ခြင်းကို နားလည်ရန် အထောက်အကူပြုသည်။ အကိုင်းများ၏ အင်အားသည် စပျစ်နွယ်ပင်နှင့် အသက်ရှင်သော ချိတ်ဆက်မှုပေါ်တွင် မူတည်ကြောင်း ရှင်းလင်းစေသည်။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အကိုင်းတစ်ခုတည်းသည် ကိုယ်တိုင် အသီးမသီးနိုင်ပါ (၁၅:၄–၅)။ ဤဥပမာသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အချက်နှစ်ချက်ကို ကောင်းစွာ ဖော်ပြသည်– စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်ဘဝသည် ယေရှုနှင့် နီးကပ်ပြီး မပြတ်သော ဆက်ဆံရေးရှိမှသာ ရှိနိုင်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းသည် လူ့အားထုတ်မှု၏ သဘာဝရလဒ် မဟုတ်ပါ (၆:၄၄၊ ၆၅၊ ရော ၁၀:၁၇၊ ၁၂:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုံကြည်သူများသည် ယေရှု၌ ယုံကြည်ရန်နှင့် တည်နေရန် ရွေးချယ်ရမည် (၅:၄၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ မှတော့ ဖြတ်ခံရလိမ့်မည် (၁၅:၆)။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင် စပျစ်ဥယျာဉ်မှူးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ယ်တိုင်ရွေးချယ်မှုကို လိုက်လျောတော်မူမည် (၃:၁၉၊ ၈:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

The statement in 15:2 sounds like a threat, but Jesus immediately added that the disciples were already “clean” (katharos; v. 3). This is the same word used in 13:10, but the contexts are not related. Jesus explained that the pruning process had been done by the word He had spoken, probably referring to the positive response of the disciples to the challenging nature of His teachings (cf. 6:60, 66–69; 12:46–48). But being clean is not the only requirement for bearing fruit. The disciples were reminded that only the branches that are not taken away can remain productive (15:4). Jesus’s call to abide or remain in Him as He does in them (v. 4) in this context is conducive for understanding the mutual indwelling mentioned in 14:20–21, 23. It also makes clear that the strength of the branches depends on their vital union with the vine. Simply put, no branch can bear fruit of itself (15:4–5). This is an apt illustration of two spiritual concepts: the real Christian life exists only when there is an intimate, unbroken relationship with Jesus, and faith and obedience are not the natural results of human effort (6:44, 65; cf. Rom. 10:17; 12:3). Believers must choose to believe and to remain in Jesus (cf. John 5:40) or they will be cut off (15:6), that is, the divine Vinedresser will let them follow the course of their own choosing (cf. 3:19; 8:24).

 

အခန်း ၇ ပါ ကတိသည် ၁၄:၁၃ နှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တပည့်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်၍ နားလည်ရမည်။ ယေရှု၌ တည်နေခြင်းသည် အသင်းတော်အနေဖြင့် ခမည်းတော်၏ အချုပ်အခြာအာအုပ်ချုပ်မှုအစီအစဉ်အရ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို လောက၌ ဆက်လက်လုပ်ပြုနိုင်ရန် လိုအပ်သော အခြေအနေဖြစ်သည် (၁၃:၂၀၊ ၁၇:၁၈၊ ၂၀:၂၁)။ ဤသို့ဖြစ်သောအခါ ခမည်းတော်သည် ဘုန်းထင်ရှားရသည် (၁၅:၈)၊ သားတော်၏ အမှုတော်တွင်လည်း ဘုန်းထင်ရှားတော်မူသည် (၁၃:၃၁–၃၂)။ ထိုအခါ တပည့်ဖြစ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသွားသည်။ ယေရှုမိန့်တော်မူသည်အတိုင်း သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်များဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြသည် (၁၅:၈၊ ၈:၃၁၊ ၁၃:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။

The promise in 15:7 parallels that of 14:13, which suggests that it should be understood in the context of the mission of the disciples. Abiding in Jesus is also a necessary condition for the church to continue the mission of Jesus in the world in obedience to the Father’s sovereign plan (13:20; 17:18; 20:21). When this happens, the Father is glorified (15:8), as He is glorified in the mission of the Son (cf. 13:31–32). Then the goal of discipleship is fulfilled, or, as Jesus indicates, it is demonstrated that they are His disciples (15:8; cf. 8:31; 13:35).

 ⁹ ခမည်းတော်သည် ငါ့ကိုချစ်တော်မူသကဲ့သို့ ငါသည်သင်တို့ကိုချစ်၏။ ငါ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ တည်နေ ကြလော့။
¹⁰ ငါသည် ငါ့ခမည်းတော်၏ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ခမည်းတော်၏မေတ္တာ၌ တည်နေသကဲ့သို့၊ သင်တို့သည် ငါ့ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်လျှင်၊ ငါ့မေတ္တာ၌ တည်နေကြလိမ့်မည်။
¹¹ သင်တို့၌ ငါဝမ်းမြောက်စရာအကြောင်း တည်စေခြင်းငှါ၎င်း၊ သင်တို့ ဝမ်းမြောက်စရာအကြောင်း စုံလင်စေခြင်းငှါ၎င်း၊ ဤစကားကို သင်တို့အားငါဟောပြော၏။
¹² ငါ့ပညတ်ဟူမူကား၊ ငါသည် သင်တို့ကိုချစ်သည်နည်းတူ၊ သင်တို့သည် အချင်းချင်းချစ်ကြလော့။
¹³ ကိုယ်အဆွေတို့အဘို့အလိုငှါ ကိုယ်အသက်ကိုစွန့်ခြင်းမေတ္တာထက်သာ၍ မြတ်သောမေတ္တာသည် အဘယ်သူ၌မျှမရှိ။
¹⁴ သင်တို့သည် ငါပညတ်သမျှတို့ကို ကျင့်ဆောင်လျှင် ငါ၏အဆွေဖြစ်ကြ၏။
¹⁵ ယခုမှစ၍ ငါသည်သင်တို့ကို ကျွန်ဟူ၍မခေါ်။ ကျွန်မူကား၊ ကိုယ်သခင်ပြုသောအမှုကိုမသိ။ သင် တို့ကို အဆွေဟူ၍ငါခေါ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ခမည်းတော်ထံ၌ ကြားသမျှသောအရာတို့ကို သင်တို့ အား ငါပြသ၏။
¹⁶ သင်တို့သည် ငါ့ကိုရွေးကောက်ကြသည်မဟုတ်။ ငါသည် သင်တို့ကို ရွေးကောက်သဖြင့်၊ သင်တို့သည် သွား၍ တည်ကြည်သောအသီးကိုသီးမည်အကြောင်းနှင့် ငါ့နာမကိုအမှီပြု၍ ခမည်းတော်မှာတောင်းသမျှတို့ကို ရမည်အကြောင်း သင်တို့ကို ငါခန့်ထား၏။
¹⁷ သင်တို့သည် အချင်းချင်းချစ်စေခြင်းငှါ ဤပညတ်တို့ကို ငါပေး၏။

၁၅:၉–၁၇ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ချစ်ကြလော့ ဤနေရာ၌ ယေရှုသည် ဥပမာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ အခန်း ၈ နှင့် ၁၃:၃၅ ၏ ဆက်စပ်မှုကြောင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာအကြောင်းသို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အခန်း ၄ ပါ အပြန်အလှန် နေထိုင်ခြင်း၏ သဘောကို ရှင်းပြသည်။ ယေရှုရည်ရွယ်ထားသော ဆက်ဆံရေးသည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်ကြား ရှိသော ဆက်ဆံရေးကို ပုံစံယူထားသည် (အခန်း ၉–၁၀၊ ၃:၃၅၊ ၅:၂၀၊ ၁၀:၁၇၊ ၁၆:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကိုယ်ပိုင်ကတိကဝတ်ဖြင့် ထင်ရှားသည်။ ယေရှု၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းမှသာ ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ တည်နေနိုင်သည်။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ထိုပညတ်တော်များသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ထင်ရှားစေသော ယေရှု၏ ညွှန်ကြားချက်နှင့် သွန်သင်ချက်များကို ရည်ညွှန်းသည် (၁၅:၁၀၊ ၅:၂၄၊ ၈:၄၇၊ ၁၂:၄၇၊ ၁၄:၂၃–၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုတောင်းဆိုသော ကတိကဝတ်သည် ကိုယ်တော်ခမည်းတော်အပေါ် ထားရှိသော ကတိကဝတ်နှင့် မတိမ်း (၃:၃၄၊ ၇:၁၇၊ ၁၂:၅၀၊ ၁၇:၈)။ တစ်ဝက်တစ်ချက် နှလုံးခွဲထားခြင်းသည် ခမည်းတော်ကို မနှစ်သက်ပါ (မဿဲ ၆:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

15:9–17. Love One Another. At this point Jesus abandoned the illustration. The correspondence between 15:8 and 13:35 facilitates the transition to the subject of love, which in turn explains the character of the mutual indwelling of 15:4. The relationship Jesus had in mind is based on love and is modeled after the relationship that exists between the Father and the Son (vv. 9–10; cf. 3:35; 5:20; 10:17; 16:27). Genuine love, however, expresses itself in terms of a personal commitment. We remain in the love of Jesus only if we keep His commandments, which in John’s Gospel primarily corresponds to the instructions and teachings of Jesus as an expression of the will of God for us (15:10; cf. 5:24; 8:47; 12:47; 14:23–24). The commitment Jesus demands is not different from His commitment to the Father (3:34; 7:17; 12:50; 17:8). Either it is complete or it has no value. A divided heart does not please the Father (cf. Matt. 6:24).

 

ယေရှုသည် ယခုပြောခဲ့သော စကားများ၏ အကျိုးဆက်ကို မိတ်ဆက်ခဲ့သည် (၁၅:၁၁၊ ၁၄:၂၅၊ ၁၆:၁၊ ၄၊ ၆၊ ၂၅၊ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ယေရှုအပေါ် တပည့်တို့၏ အကန့်အသတ်မရှိ ကတိကဝတ်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ခံစားရမည့် ပျော်ရွှင်ခြင်း– ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ခံစားနိုင်စေရန်ဖြစ်သည် (၁၄:၂၈၊ ၁၆:၂၀–၂၂၊ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ပညတ်တစ်ပါးတည်း (၁၅:၁၂) သည် တပည့်တို့၏ အချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးနှင့်ပတ်သက်၍ ယေရှုပြောဖူးသမျှတွင် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည် (၁၃:၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ ချျစ်ခြင်းမေတ္တာကို ခံစားခြင်းအားဖြင့် တပည့်တို့သည် အချင်းချင်း ချစ်ရှင်းပုံကို ပုံစံယူနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ကွင်းဆက်ကို ပြည့်စုံစေသည်– ခမည်းတော်သည် သားတော်ကို ချစ်တော်မူသည် (၁၅:၉၊ ၃:၃၅၊ ၁၀:၁၇)၊ သားတော်သည် တပည့်တို့ကို ချစ်သည် (၁၅:၉၊ ၁၃:၁၊ ၁၄:၂၁၊ ၁၅:၁၃)၊ တပည့်တို့သည် အချင်းချင်း ချစ်ကြသည် (၁၃:၃၄–၃၅၊ ၁၅:၁၇)။ ပထမအဆက် (ခမည်းတော်၏ သားတော်အပေါ် ချစ်ခြင်း) သည် ဘုရားသခင်၏ အတွင်းစိတ်အကြောင်းဖြစ်ပြီး တပည့်တို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ဒုတိယအဆက် (ယေရှု၏ သူတို့အပေါ် ချစ်ခြင်း) သည် တတိယအဆက် (သူတို့ အချင်းချင်း ချစ်ခြင်း) ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။ ထိုချစ်ခြင်းကို အထူးထူး အပြားပြား ဖော်ပြထားသည် (၁၅:၁၃)။ မိတ်ဆွေအတွက် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းသည် စစ်မှန်သော မိတ်ဆွေဖြစ်ခြင်း၏ အကောင်းဆုံး ဖော်ပြချက်ဖြစ်သည်– တပည့်တို့သည် ယေရှု၏ မိတ်ဆွေများဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်သည် သူတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်တော်မူမည် (ရောမ ၅:၇–၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Jesus then introduced the logical implications of the words just stated (John 15:11; cf. 14:25; 16:1, 4, 6, 25, 33). This refers to the disciples’ unrestricted commitment to Jesus that allowed them to experience the joy that Christ Himself would feel after finishing His mission—the joy of the resurrection (cf. 14:28; 16:20–22, 33). The singular commandment (15:12) identifies that which certainly was the most important thing Jesus ever told the disciples concerning their mutual relationship (cf. 13:34). By experiencing the love of Jesus, the disciples would have a template to know how to love one another. This completed the chain: the Father loving the Son (15:9; cf. 3:35; 10:17); the Son loving the disciples (15:9; cf. 13:1; 14:21; 15:13); and the disciples loving each other (cf. 13:34, 35; 15:17). The first link of the chain (the Father’s love for the Son) was about the inner being of God that the disciples could access. But the second link (Jesus’s love for them), which determined the third link (their love for each other), is expressed in a most sublime way (15:13). That a person would die for a friend (v. 13) is an unparalleled description of genuine friendship—the disciples were the friends of Jesus, and He was ready to gives His life for them (cf. Rom. 5:7–8).

 

ဂျူးဆရာတစ်ဦးထံ တပည့်ဖြစ်လိုသူများက ကိုယ်တိုင်လာရောက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် တပည့်တို့သည် ယေရှု၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို အပြုသဘောဖြင့် တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည် (၁၅:၁၆၊ ၁:၄၃၊ ၁၀:၄၊ ၁၄–၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် လူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အမြဲ ဦးစားပေးသည် (၆:၃၇၊ ၄၄–၄၅၊ ၁၆:၈)၊ သို့သော် ထိုတုံ့ပြန်မှုသည် အဆိုးဘက်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် (၃:၁၉–၂၀၊ ၅:၄၀၊ ၈:၂၄)။ “သွားပြီး အသီးသီးကြလော့” ဟု ခန့်အပ်ခြင်းခံရခြင်းသည် တပည့်ဖြစ်ခြင်းသည် လောကီယဉ်ကျေးမှုသို့ ထွက်သွား၍ ယုံကြည်ခြင်းဘဝနှင့် ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေရန် အမှုတော်ပါဝင်ကြောင်း ဆိုလိုသည် (၁၅:၈၊ ၁၇:၁၈၊ ၂၀:၂၁)။ ခရစ်ယာန် အမှုတော်အကြောင်းအရာတွင် ယေရှုမိန့်တော်မူသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အားဖြင့် တောင်းလျှင် ခမည်းတော်သည် ပေးတော်မူမည် (၁၄:၁၂–၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အခန်း ၁၇ သည် ယခုပြောခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို နိဂုံးချုပ်သည်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးနအတွက်လည်းကောင်း၊ လောက၌ အမှုတော်ပြီးမြောက်ရန်အတွက်လည်းကောင်း မရှိမဖြစ် ပါဝင်ပစ္စည်းဖြစ်သည်။

It was not the disciples themselves who decided to follow Jesus, as was customary when someone wished to be taught by a Jewish rabbi. They just responded favorably to the call of Jesus (John 15:16; cf. 1:43; 10:4, 14–16). Divine activity always precedes human response (cf. 6:37, 44–45; 16:8), though this response can unfortunately be negative (cf. 3:19–20; 5:40; 8:24). That the disciples were appointed to “go and bear fruit” (15:16) means that discipleship involves a life of faith that goes out to reach the world. Every disciple is called to bear fruit and to glorify God for the benefit of the world (cf. 15:8; 17:18; 20:21). It is in the context of Christian mission that Jesus says that the Father will give us whatever we ask in His name (see commentary on John 14:12–14). John 15:17 is a concluding summary of what Jesus had just said. Love is the essential ingredient in our relationship and in the fulfillment of our mission in the world.

 ¹⁸ လောကီသားတို့သည် သင်တို့ကိုမုန်းလျှင်၊ သင်တို့ကို မမုန်းမှီ ငါ့ကိုမုန်းကြသည်ကို သိမှတ်ကြလော့။
¹⁹ သင်တို့သည် လောကီနှင့်ဆက်ဆံလျှင်၊ လောကီသားတို့သည် မိမိတို့နှင့်ဆက်ဆံသော သင်တို့ကို ချစ် ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် လောကီနှင့်မဆက်ဆံ၊ လောကီထဲက ငါရွေးကောက်သောသူဖြစ်သောကြောင့်၊ လောကီသားတို့သည် သင်တို့ကိုမုန်းကြ၏။
²⁰ ကျွန်သည် မိမိသခင်ထက်သာ၍ ကြီးမြတ်သည်မဟုတ်ဟု ငါပြောခဲ့ပြီးသောစကားကို အောက်မေ့ကြ လော့။ သူတို့သည်ငါ့ကိုညှဉ်းဆဲလျှင် သင်တို့ကို ညှဉ်းဆဲကြလိမ့်မည်။ ငါ့စကားကိုနားထောင်လျှင် သင်တို့၏ စကားကို နားထောင်ကြလိမ့်မည်။
²¹ ထိုသူတို့သည် ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူသောသူကို မသိသည်ဖြစ်၍၊ ငါ၏နာမကြောင့် သင်တို့အား ထို အမှုရှိသမျှတို့ကို ပြုကြလိမ့်မည်။
²² ငါသည် လာ၍ထိုသူတို့အား မဟောမပြောလျှင် သူတို့၌အပြစ်မရှိ။ ယခုမူကား၊ မိမိတို့အပြစ်ကို ဝှက် ၍ မထားနိုင်ကြ။
²³ ငါ့ကို မုန်းသောသူသည် ငါ့ခမည်းတော်ကိုမုန်း၏။
²⁴ ငါသည် အခြားသူမပြုဘူးသောအမှုကို ထိုသူတို့ရှေ့မှာမပြုလျှင် သူတို့၌အပြစ်မရှိ။ ယခုမူကား၊ သူတို့သည် ထိုအမှုကိုမြင်ရ၍ ငါနှင့်ငါ့ခမည်းတော်ကိုမုန်းကြ၏။
²⁵ သို့ဖြစ်လျှင်၊ အကြောင်းမရှိဘဲငါ့ကိုမုန်းကြ၏ဟု သူတို့၏ပညတ္တိကျမ်းစာ၌ ရေးထားသောစကားသည် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သတည်း။
²⁶ ခမည်းတော်ထံမှထွက်လာ၍ သမ္မာတရားနှင့်ပြည့်စုံသောဝိညာဉ်တော်တည်းဟူသော ခမည်းတော်ထံမှ သင်တို့ဆီသို့ ငါစေလွှတ်လတံ့သော ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာသည်ရောက်လာသောအခါ၊ ငါ၏အကြောင်းကို သက်သေခံ လိမ့်မည်။
²⁷ သင်တို့သည်လည်း ရှေးဦးစွာမှစ၍ ငါနှင့်အတူရှိနေသောကြောင့် သက်သေခံရကြလိမ့်မည်။

၁၅:၁၈–၂၇ လောက၏ မုန်းတီးခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ မုန်းတီးခြင်းဖြစ်ပြီး အမှုတော်ဆောင်ရွက်ရန် လောကသို့ ထွက်သွားသောအခါ တပည့်တို့ ရင်ဆိုင်ရမည့်အရာဖြစ်သည်။ ယခင်က တပည့်တို့နှင့် ယေရှု၏ ဆက်ဆံရေးကို ခမည်းတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြခဲ့သည် (၁၅:၁၀၊ ၃:၃၅၊ ၅:၂၀၊ ၁၀:၁၇၊ ၁၆:၂၇)။ ယခုမှစ၍ လောက၌ သူတို့၏ အတွေ့အကြုံသည် ယေရှု၏ အတွေ့အကြုံနှင့် ဆင်တူမည်– ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ရန်ငြိုးထားခြင်းကို ခံရမည် (၇:၇၊ ၁၆:၂၀၊ ၃၃၊ ၁၇:၁၁၊ ၁၄–၁၆၊ ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ကျေးကျွန်များသည် သခင်ထက် ပိုကြီးသည် မဟုတ်၍ သခင်ခံရသမျှကို ကျေးကျွန်များလည်း ခံရမည် (၁၅:၂၀၊ မဿဲ ၁၀:၂၂–၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအပိုင်းသည် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ရှင်းရှင်းရည်ညွှန်းသည်။ ယောဟန်၏ မူလစာဖတ်ပရိသတ်အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိနိုင်သည်။ သူတို့သည် ဘာသာရေးမခံမရပ်နိုင်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရပုံရသည်။ အခန်း ၂၁ သည် လောက၏ အဆိုးဘက်တုံ့ပြန်မှုကို ပြန်ရည်ညွှန်းသည် (အခန်း ၁၈–၁၉)။ တပည့်တို့သည် ယေရှုခံရသည်နှင့် အတူတူပင် ညှဉ်းဆဲခြင်းခံရမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ သတင်းစကား၏ ဘုရားသခင်မူလအစကို လောကက ငြင်းပယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (၅:၃၇–၃၈၊ ၇:၂၈–၂၉၊ ၈:၁၉၊ ၄၂)။ ထိုငြင်းပယ်ခြင်းသည် ရန်ငြိုးထားခြင်းသို့ ဦးတည်သည်။ ခရစ်တော်၏ သတင်းစကားသည် အလင်းလင်းရှင်းရှင်းဖြစ်၍ ငြင်းပယ်ခြင်းသည် လူ၏ အပြစ်ကို ပို၍ တိုးစေသည်။ အလိုအလျောက် ငြင်းပယ်သောကြောင့် အပြစ်အတွက် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ပါ (၁၅:၂၂၊ ၈:၂၁၊ ၉:၄၁)။ မယုံကြည်ခြင်းအပြစ်ဖြစ်သည်။ ယေရှုကို တုံ့ပြန်ပုံသည် ဘုရားသခင်ကို တုံ့ပြန်ပုံနှင့် တူညီသည် (၁၅:၂၃၊ ၁၂:၄၄၊ ၁၃:၂၀၊ ၁၆:၃)။ မယုံကြည်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိမှုကို မီးမောင်းထိုးပြသည်။ ဤအကြံအစည်သည် အခန်း ၂၄–၂၅ အထိ ဆက်လက်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မဟောင်း ကိုးကားချက် (ဆာ ၃၅:၁၉၊ ၆၉:၄၊ ၁၀၉:၃) အရ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ဘယ်သူမျှ ဂုဏ်ယူစရာ မရှိပါ (၆:၃၇၊ ၄၄–၄၅)။ သို့သော် မယုံကြည်ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့ တာဝန်ရှိသည်။

15:18–27. Hated by the World. To some extent the opposite of love is hate, and this is what the disciples would face as they went out to the world to fulfill their mission. So far, the disciples’ relationship with Jesus had been explained in terms of His relationship with the Father (15:10; cf. 3:35; 5:20; 10:17; 16:27), but at this time they were told that their experience in the world would be similar to that of Jesus; they would face rebuff and hostility (cf. 7:7; 16:20, 33; 17:11, 14–16, 18). As servants, the disciples should not expect to avoid what even their Master could not (15:20). The context explicitly refers to persecution (see Matt. 10:22–25). The reference to suffering may have been meaningful to John’s original audience, whose members were probably facing religious intolerance (see John: Introduction). John 15:21 refers back to the negative reaction of the world (vv. 18–19). The disciples would suffer for the same reasons Jesus did, that is, because of the refusal of the world to recognize the divine origin of their message (cf. 5:37–38; 7:28–29; 8:19, 42)—a refusal that would lead to hostility. Christ’s message is so clear that its rejection increases a person’s guilt. Since its rejection is willful, there is no excuse for their sin (15:22), the sin of unbelief (cf. 8:21; 9:41). Our reaction to Jesus is equivalent to our reaction to God (15:23; cf. 12:44; 13:20; 16:3), a reality that highlights the absurdity of unbelief. This idea continues through 15:24–25. According to the OT quotation in v. 25 (Ps. 35:19; cf. Pss. 69:4; 109:3), no one can take credit for believing (John 6:37, 44–45), but we are responsible for not believing.

 

ဤအပိုင်းကို ပါရာကလေတိုး (အားပေးဆုံးမသူ၊ ကူညီသူ) အကြောင်း တတိယအကြိမ် ရည်ညွှန်းခြင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်သည် (၁၅:၂၆–၂၇၊ ၁၄:၁၆–၁၇၊ ၂၅–၂၆၊ ၁၆:၇–၁၁၊ ၁၃–၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ရန်ငြိုးနှင့် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ကူညီရန် ကတိပေးထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမသူကို နောက်တစ်ကြိမ် “သမ္မာတရား၏ ဝိညာဉ်တော်” ဟု ခေါ်သည် (၁၄:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဝိညာဉ်တော်သည် ခမည်းတော်ထံမှ ထွက်လာသည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ခမည်းတော်ထံမှ စေလွှတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၁၅:၂၆၊ ၁၄:၂၆)။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်ကို ယေရှု၏ အမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်မှုရှိစေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ယေရှုအကြောင်း သက်သေခံမည်။ တပည့်တို့အား ယုံကြည်ခြင်းကို ကာကွယ်ပြောဆိုရန်နှင့် ဧဝံဂေလိတရားကို ကြေညာရန် လှုံ့ဆော်ပေးမည်။ “သက်သေ ခံသည်” (martyreō) ဟူသော စကားသည် တရားရုံးတွင် ဥပဒေအရ သက်သေခံခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သို့သော် တပည့်တို့သည်လည်း ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ယုံကြည်လာသော အရာများကို ကိုယ်ပိုင်သက်သေခံချက် ပေးနိုင်ကြမည်။

The section closes with another reference to the paraklētos (15:26–27)—the third one in the Farewell Discourse (cf. 14:16–17, 25–26; 16:7–11, 13–15). In the face of hostility and persecution, the disciples were promised the Holy Spirit to assist them. The divine Instructor is once again described as the Spirit of truth (cf. 14:17). The reference to the Spirit proceeding or going out from the Father means that He would be sent “from the Father” (15:26; cf. 14:26). This places the mission of the Spirit in continuity with that of Jesus. He would testify of Jesus by inspiring the disciples to defend their faith and carry out the proclamation of the gospel. The use of the verb “to testify” (martyreō) implies legal testimony as in a court of law. The disciples, however, would also be able to offer their personal testimony of the things they had seen and come to believe during the ministry of Jesus among them.