အခန်းကြီး - ၁၆
1 သင်တို့သည် စိတ်မပျက်စေခြင်းငှါ
ဤစကားကို ငါဟောပြော၏။
2 လောကီသားတို့သည် သင်တို့ကိုတရားစရပ်မှ
နှင်ထုတ်လိမ့်မည်။ သင်တို့ကိုသတ်သောသူ မည်သည် ကား၊ ဘုရားဝတ်ကို ငါပြုပြီဟု
မိမိထင်မှတ်သောအချိန်ကာလရောက်လိမ့်မည်။
3 ခမည်းတော်ကိုမသိ၊ ငါ့ကိုလည်း
မသိသောကြောင့် ထိုသို့ပြုကြလိမ့်မည်။
4 ထိုအချိန်ကာလရောက်သောအခါ၊ ငါသည်အထက်က
ဤသို့ပြောပြီးသည်ကို သင်တို့အောက်မေ့ စေခြင်းငှါ ယခုပင် ငါဟောပြော၏။အစဦး၌
သင်တို့နှင့်အတူ ငါရှိသောကြောင့် ဤသို့မပြောဘူးသေး။
၁၆:၁–၄က ညှဉ်းဆဲခြင်းအကြောင်း ထပ်မံရှင်းပြခြင်း ဤအပိုဒ်ငယ်သည် တပည့်တို့နှင့် လောက၏ ဆက်ဆံရေးကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးသည်။ ယခင်က ညှဉ်းဆဲခြင်းခံရရခြင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောခဲ့ပြီး (၁၅:၁၉–၂၁) ယခုမှစ၍ ထိုညှဉ်းဆဲခြင်း၏ သဘောကို ပိုမိုရှင်းပြသည်။ ဤသို့ ကြိုဟောပြောခြင်းသည် တပည့်တို့ မတုန်လှုပ်၊ မလဲွှင့်အောင် (skandalizō၊ ၁၆:၁၊ ၆:၆၁၊ မာ ၁၄:၂၇–၃၁ ကိုကြည့်ပါ) ဟန့်တားရန်ဖြစ်သည်။ ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်သောကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရခြင်းသည် ထူးဆန်းပုံရသော်လည်း ရန်သူရှိသည် (၁၂:၃၁၊ ၁၄:၃၀)။ ယေရှုသည် မမှန်ကန်သော မျှော်လင့်ချက် မထားစေလိုပါ။ ရန်သူသည် အမှန်တရားမှာ အနိုင်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း (၁၆:၁၁) ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်မှသာ နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်ခြင်းရှိမည် (၁၄:၁–၃)။ ယောဟန်သည် အသင်းတော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းကို အထူးရည်ညွှန်းပုံရသည်။ အကြောင်းမှာ သူရေးစဉ်က ဂျူးခရစ်ယာန်အချို့ ထိုအခြေအနေကို ရင်ဆိုင်နေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
16:1–4a. More on Persecution. This paragraph resumes the
discussion on the relationship between the disciples and the world. Previously
the disciples were told why they would face persecution (15:19–21), but at this
time Jesus gave them more information as to the nature of that persecution.
Informing them about this would prevent the disciples from stumbling or falling
away (skandalizō—16:1; cf. 6:61; Mark 14:27–31). It may seem strange to
suffer because we believe in Jesus Christ. But there is an enemy (John 12:31;
14:30), and Jesus does not want us to have false expectations. Even if the
enemy has already been judged (cf. 16:11), it is only at the Second Coming that
we will be finally liberated from his oppressive influence (14:1–3). John
specifically refers to excommunication, probably because of the situation in
which some Jewish Christians found themselves at the time John wrote his Gospel
(see John: Introduction).
အချိန်ရောက်လာလိမ့်မည် (၁၆:၂) ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူသည်မှာ ဖြစ်မှာ ဧကန်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အသက်နှင့်ပင် စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မည်။ ထိုရာဇဝတ်မှုကို ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သည်ဟု ထင်မှတ်၍ ကျူးလွန်ကြမည်။ သခင်ယေရှု နာမတော်ဖြင့် အများကြီး သွေးများ ယိုခဲ့ရပြီး သမိုင်းတွင် ခရစ်ယာန်ဟု ထင်မှတ်သူများပင် ထိုရာဇဝတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသည်။ ထိုညှဉ်းဆဲခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို မသိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည် (၁၅:၂၁၊ ၅:၃၇–၃၈၊ ၈:၁၉၊ ၄၂၊ ၁၆:၂၇)။ ယေရှုသည် တပည့်တို့၌ ယုံကြည်မှုနှင့် တည်ကြည်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုသည် (၁၆:၄)။ ထိုအချိန်ရောက်လာသောအခါ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို အောက်မေ့ကြလိမ့်မည်– ဧကန်စွာပဲ ပါရာကလေတိုး၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် (၁၄:၂၆) ဖြစ်သမျှ အရာအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြင်ဘက်တွင် မရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်။
Jesus said the time was coming (16:2), emphasizing the
certainty of the statement, when the disciples would even be put to death. This
crime would be committed as a supposed service to God. Much blood has been
spilled in the name of the Lord. Unfortunately, so-called Christians themselves
have throughout history been guilty of such a crime. The reason for such persecutions,
as in 15:21, has been ignorance of God’s revelation through Christ (cf.
5:37–38; 8:19, 42; 16:27). Jesus sought to inspire confidence and serenity in
the disciples (16:4). When such times would come, they would remember His
words—certainly under the guidance of the paraklētos (cf.
14:26)—and recognize that nothing happens outside His control.
အခန်းကြီး - ၁၇
1 ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးမှ
ယေရှုသည်ကောင်းကင်သို့ကြည့်မျှော်၍၊ အိုအဘ၊ အကျွန်ုပ်အချိန်ရောက်ပါပြီ။
2 ကိုယ်တော်သည် သားတော်လက်သို့
အပ်ပေးတော်မူသမျှသောသူတို့အား ထာဝရအသက်ကို ပေးစေ ခြင်းငှါ၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို
အစိုးရသောအခွင့်တန်ခိုးကိုသားတော်အား ပေးတော်မူသည်နှင်အညီ၊ သားတော် သည်
ကိုယ်တော်၏ဘုန်းကို ထင်ရှားစေပါမည်အကြောင်း သားတော်၏ဘုန်းထင်ရှားစေတော်မူပါ။
3 ထာဝရအသက်ဟူမူကား၊ မှန်သောဘုရားသခင်
တဆူတည်းဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ကို၎င်း၊ စေ လွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကို၎င်း၊
သိုကျွမ်းခြင်းတည်း။
4 အကျွန်ုပ်သည်
မြေကြီးပေါ်မှာကိုယ်တော်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေပါပြီ။ အကျွန်ုပ်ဆောင်ရွက်စရာဘို့
အကျွန်ုပ်အပ်ပေတော်မူသောအမှုကို အကျွန်ုပ်ဆောင်ရွက်၍ ပြီးပါပြီ။
5 အိုအဘ၊ ဤကမ္ဘာမတည်မရှိမှီအထံတော်၌
အကျွန်ုပ်ခံစားရသောဘုန်းအသရေနှင့် ယခုတွင်လည်း အကျွန်ုပ်ကိုအထံတော်၌
ချီးမြောက်တော်မူပါ၏။
6 ဤလောကထဲမှယူ၍ အကျွန်ုပ်၌
အပ်ပေးတော်မူသောသူတို့အား အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ နာမကိုပြပါပြီ။ ထိုသူတို့ကို
ကိုယ်တော်သည်ပိုင်တော်မူသဖြင့် အကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏
နှုတ်ကပတ်တရားကို သူတို့သည်စောင့်ကြ၏။
7 အကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူသမျှတို့သည်
ကိုယ်တော်မှဖြစ်ကြောင်းကို သူတို့သည်ယခုသိကြပါ၏။
8 အကြောင်းမူကား၊ အကျွန်ုပ်အား
ပေးတော်မူသမျှသောအရာတို့ကို သူတို့အားအကျွန်ုပ်ပေး၍ သူတို့ သည် ခံယူသဖြင့်၊
အကျွန်ုပ်သည် အထံတော်မှကြွလာသည်ကို အတပ်သိကြသည်နှင့် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို
စေလွှတ်တော်မူသည်ကို ယုံကြပါ၏။
9 သူတို့အဘို့အလို့ငှါ
အကျွန်ုပ်ဆုတောင်းပါ၏။ လောကီသားတို့အဘို့အလို့ငှါ ဆုတောင်းသည်မဟုတ်ပါ၊
အကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူဖြစ်သောကြောင့်၊
ထိုသူတို့အဘို့အလို့ငှါ ဆုတောင်း ပါ၏။
10 အကျွန်ုပ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောအရာရှိသမျှတို့သည်
ကိုယ်တော်နှင့် စပ်ဆိုင်ကြပါ၏။ ကိုယ်တော်နှင့်စပ်ဆိုင် သောအရာရှိသမျှတို့သည်လည်း၊
အကျွန်ုပ်နှင့်စပ်ဆိုင်၍ ထိုအရာတို့အားဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် ဘုန်းထင်ရှား ပါ၏။
11 ယခုမှစ၍အကျွန်ုပ်သည် ဤလောက၌မရှိပါ၊
ဤသူတို့မူကား၊ ဤလောက၌ရှိရစ်ကြပါမည်။ အကျွန်ုပ် သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ သွားရပါမည်။
သန့်ရှင်းတော်မူသောအဘ၊ ကိုယ်တော်နှင့်အကျွန်ုပ်သည် တလုံးတဝ တည်းဖြစ်သကဲ့သို့
အကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူသော ဤသူတို့သည် ဖြစ်ရပါမည်အကြောင်း၊ သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏
နာမ၌တည်စေတော်မူပါ။
12 အကျွန်ုပ်သည် ဤလောက၌
ဤသူတို့နှင့်တကွရှိစဉ်ကာလ၊ သူတို့ကိုကိုယ်တော်၏နာမ၌ တည်စေပါ ပြီ။ အကျွန်ုပ်အား
ပေးတော်မသောသူတို့ကို အကျွန်ုပ်စောင်မပါပြီ။ ထိုသူတို့တွင် ပျက်စီးခြင်း၏သား တ ယောက်မှတပါး အဘယ်သူမျှပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်ပါ၊
ထိုသူသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်သည်အကြောင်း ကား၊ ကျမ်းစာပြည့်စုံမည်အကြောင်းတည်း။
13 ယခုတွင် အကျွန်ုပ်သည်
ကိုယ်တော်ထံသို့သွားရမည်ဖြစ်၍၊ ဤသူသည် အကျွန်ုပ်ကို အမှီပြုသဖြင့်
ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပြည်စုံမည်အကြောင်း၊ ဤစကားကို ဤလောက၌ အကျွန်ုပ်ပြောပါ၏။
14 ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တရားကို ဤသူတို့အား
အကျွန်ုပ်ပေးပါပြီ။ အကျွန်ုပ်သည် ဤလောကနှင့် မဆက်ဆံသကဲ့သို့ ဤသူတို့သည်
မဆက်ဆံသောကြောင့်၊ လောကီသားတို့သည် ဤသူတို့ကို မုန်းကြပါ၏။
15 ဤသူတို့ကို ဤလောကမှ
နှုတ်ယူတော်မူမည်အကြောင်း အကျွန်ုပ်တောင်းသည်မဟုတ်ပါ။ မကောင်း သော
အမှုအရာနှင့်ကင်းလွတ်စေခြင်းငှါ စောင့်မတော်မူမည်အကြောင်းကိုသာ တောင်းပါ၏။
16 အကျွန်ုပ်သည် ဤလောကနှင့်မဆက်ဆံသကဲ့သို့
ဤသူတို့သည် မဆက်ဆံကြပါ။
17 ကိုယ်တော်၏သမ္မာတရားအားဖြင့်
သူတို့ကိုသန့်ရှင်းစေတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်သည် သမ္မာတရားဖြစ်ပါ၏။
18 ကိုယ်တော်သည်အကျွန်ုပ်ကို ဤလောကသို့
စေလွှတ်တော်မူသည်နည်းတူ၊ အကျွန်ုပ်သည် ဤသူတို့ကို စေလွှတ်ပါ၏။
19 သမ္မာတရားအားဖြင့် သူတို့ကို
သန့်ရှင်းစေမည်အကြောင်း၊ အကျွန်ုပ်သည် သူတို့အဘို့အလိုငှါ ကိုယ် ကို
သန့်ရှင်းစေပါ၏။
20 ထိုသူတို့အဘို့ကိုသာ
အကျွန်ုပ်ဆုတောင်းသည် မဟုတ်ပါ၊ သူတို့ ဟောပြောခြင်းအားဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို
ယုံကြည်သောသူတို့အဘို့ကိုလည်း ဆုတောင်းပါ၏။
21 ကိုယ်တော်သည်
အကျွန်ုပ်ကိုစေလွှတ်တော်မူသည်ကို လောကီသားတို့သည် ယုံကြမည်အကြောင်း ထို
သူအပေါင်းတို့သည် တလုံးတဝတည်းဖြစ်လျက်၊ အဘ၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၌ရှိတော်မူ၍
အကျွန်ုပ်သည် လည်း ကိုယ်တော်၌ရှိသကဲ့သို့၊ ထိုသူအပေါင်းတို့သည်
ငါတို့၌တလုံးတဝတည်းဖြစ်စေခြင်းငှါ ဆုတောင်းပါ၏။
22 ငါတို့သည် တလုံးတဝတည်းဖြစ်သကဲ့သို့၊
အကျွန်ုပ်သည်သူတို့၌ရှိ၍၊
23 ကိုယ်တော်သည်လည်း၊ အကျွန်ုပ်၌
ရှိတော်မူသောအားဖြင့် သူတို့သည်တလုံးတဝတည်းဖြစ်၍၊ တလုံး တဝတည်း၌ စုံလင်စေခြင်းငှါ၎င်း၊
ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကိုစေလွှတ်တော်မူကြောင်းနှင့် အကျွန်ုပ်ကို ချစ်
တော်မူသကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်းချစ်တော်မူကြောင်းကို လောကီသားတို့သည်
သိစေခြင်းငှါ၎င်း၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အားပေးတော်မူသော ဘုန်းအသရေကို
အကျွန်ုပ်သည်သူတို့အား ပေးပါပြီ။
24 အိုအဘ၊ ကိုယ်တော်သည် ဤကမ္ဘာမတည်မရှိမှီ
အကျွန်ုပ်ကိုချစ်၍ အကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူသော ဘုန်းတော်ကို အကျွန်ုပ်အား
ပေးတော်ပေးတော်မူသောသူတို့သည် ရှုမြင်ရမည်အကြောင်း၊ အကျွန်ုပ်ရှိရာ အရပ်၌
အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ရှိနေစေခြင်းငှါ အကျွန်ုပ်အလိုရှိပါ၏။
25 တရားတော်မူသောအဘ၊ လောကီသားတို့သည်
ကိုယ်တော်ကိုမသိသော်လည်း အကျွန်ုပ်သိပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို
စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို ထိုသူတို့သည်သိကြပါ၏။
26 ကိုယ်တော်သည်အကျွန်ုပ်ကိုချစ်တော်မူသောမေတ္တာသည်
သူတို့၌ရှိစေခြင်းငှါ၎င်း၊ အကျွန်ုပ်သည် သူ တို့၌ရှိစေခြင်းငှါ၎င်း၊
ကိုယ်တော်၏နာမကို အကျွန်ုပ်သည် သူတို့အားပြညွှန်ပါပြီဖြစ်၍ အစဉ်ပြညွှန်ပါမည်ဟု
မိန့်မြွတ်တော်မူ၏။
၁၇:၁–၂၆ ယေရှု၏ ဆုတောင်းချက် (အတ္ထုပ္ပတ္တိဆုတောင်းချက်)
17:1–26
Jesus’s Intercessory Prayer
၁၇:၁–၅ သားတော်၏ ဘုန်းအသရေတော်ခံရခြင်း ယေရှုသည် ခမည်းတော်အား ကယ်တင်ခြင်းအမှုတော်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ စတင်၍ ဆုတောင်းတော်မူ၏။ ယေရှု၏ ဘုန်းအသရေတော်ခံရခြင်း၏ ပထမအဆင့်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသေခံတော်မူခြင်းဖြစ်သောကြောင့် (ယော ၁၂:၁၆၊ ၂၃–၂၈၊ ၁၃:၃၁–၃၂၊ ကိုး၇:၃၉) ခမည်းတော်၏ အစီအစဉ်တော်သည် မိမိ၌လည်းကောင်း၊ မိမိအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပြည့်စုံစေတော်မူပါစေဟု ဆုတောင်းတော်မူ၏။ ယေရှုသည် အစအဦးကပင် မိမိ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်တော်ကို အပြည့်အဝ သိရှိတော်မူ၏ (ကိုး၃:၁၆–၁၇၊ ၁၀:၁၁၊ ၁၅၊ ၁၂:၄၇၊ ၁၅:၁၃)။ ယခုအခါ “နာရီ” ရောက်လာပြီဖြစ်သောကြောင့် ခမည်းတော်အား မိမိအား ဘုန်းထင်ရှားစေတော်မူပါစေဟု တောင်းလျှောက်၍ မိမိလည်း ခမည်းတော်အား ဘုန်းထင်ရှားစေမည်အကြောင်း ဆုတောင်းတော်မူ၏ (၁၇:၁)။ ဘုန်းထင်ရှားစေခြင်းငှာ တောင်းလျှောက်ခြင်းသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှတစ်ဆင့် ခမည်းတော်ထံသို့ ပြန်သွားရန် အလိုတော်ရှိကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်၏။ အခြားသူများအတွက် အသက်ကို စွန့်လှူခြင်းအားဖြင့် ဘုန်းအသရေတော်ရရှိခြင်းဖြစ်၏။ သားတော်အား လက်ဝါးကပ်တိုင်မှတစ်ဆင့် ချီးမြှောက်ခြင်းသည် ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ရန် ခမည်းတော်၏ အစီအစဉ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် ခမည်းတော်အား ဘုန်းထင်ရှားစေသည် (၃:၁၆–၁၇)။
The three parts of the Farewell Discourse are followed by the
so-called Intercessory Prayer offered by Jesus for the disciples, the longest
and most sublime of His recorded prayers. This prayer caps off the Farewell
Discourse.
17:1–5. Glorification of the Son. Jesus started His intercessory or
priestly prayer with a reference to the Father’s work of salvation. Since the
first step toward the glorification of Jesus would be His death on the cross
(John 12:16, 23–28; 13:31–32; cf. 7:39), He prayed that the Father’s plan would
be fully accomplished in and through Him. From the very beginning Jesus was
fully conscious of the main purpose of His mission (cf. 3:16–17; 10:11, 15;
12:47; 15:13). Now the hour had come, and He prayed to the Father to glorify
Him, that He might also glorify the Father (17:1). Jesus’s request to be
glorified expressed His total willingness to return to the Father via the
cross. This was the glory through surrendering His life for others. But the
exaltation of the Son through the cross also brought glory to the Father because
His death was part of the plan of the Father for the salvation of the world
(3:16–17).
ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံမှ လူခပ်သိမ်း (စာသားအတိုင်း “လူမျိုး”) အားလုံးအပေါ် အခွင့်အာဏာကို ခံရ၍ ခမည်းတော်ပေးသနားတော်မူသမျှအပေါင်းတို့အား ထာဝရအသက်ကို ပေးနိုင်တော်မူ၏ (၁၇:၂)။ ဆိုလိုသည်မှာ လူသားအားလုံး၏ နောက်ဆုံးကံမ္တရားကို ယေရှုထံ အပ်လိုက်ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအချက်သည် ကယ်တင်ခြင်း၌ ဘုရားသခင်၏ အစပထမဦးစွာ လှုပ်ရှားတော်မူခြင်းကို ထင်ရှားစေသည်။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်း၌ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားသော အကြောင်းအရာဖြစ်၏ (၆:၃၇၊ ၄၄–၄၅၊ ၁၀:၂၇–၂၉၊ ၁၇:၆–၈၊ ၁၈:၉၊ ကိုး၁၆:၉)။ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကမ်းလှမ်းမှုကို တုံ့ပြန်ရန် တာဝန်ရှိသည် (၁၇:၃၊ ကိုး၃:၁၉–၂၀၊ ၅:၄၀၊ ၈:၂၄၊ ၁၂:၄၆)။ ထာဝရအသက်သည် တစ်ပါးတည်းသော အမှန်တကယ်ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့် ခရစ်တော်ယေရှုကို ခမည်းတော်စေလွှတ်တော်မူသူအဖြစ် ဝန်ခံခြင်းဖြင့်သာ ခံစားရရှိနိုင်၏ (ကိုး၅:၄၃–၄၄)။ ထိုအသိသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆက်ဆံရေး၊ ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးမှတစ်ဆင့် ရရှိသည် (ကိုး ဟေရှာ ၁:၃၊ ယေရမိ ၃၁:၃၄၊ ဟောရှေ ၆:၂–၃)။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ကို သိတော်မူသည်နှင့်အညီ (ယော ၁၀:၁၄–၁၅၊ ၁၄:၁၀၊ ၂၀၊ ၁၇:၂၁) ကျွန်ုပ်တို့လည်း ထိုနည်းတူ သိရန် အလိုတော်ရှိ၏ (၁၄:၂၀–၂၁၊ ၁၅:၄–၉)။ ယေရှုသည် ယုံကြည်ခြင်းဟူသော ရိုးရှင်းသောအမှုထက် ကယ်တင်ခြင်းအတွေ့အကြုံကို အလေးပေးတော်မူ၏။ ယုံကြည်ခြင်းသည် တစ်ခါတစ်ရံ မနက်ရောင်ယုံခြင်း၊ ခေတ္တယာယီသာဖြစ်တတ်၏ (၂:၂၃–၂၅၊ ၈:၃၀–၃၁၊ ၁၂:၁၁၊ ကိုး၁၂:၃၇)။
Jesus received from the Father authority over all people
(lit. “flesh”; 17:2a) in the sense that He might give eternal life to all those
the Father had given Him (v. 2b). That is to say, the eternal destiny of all
humankind had been committed to Jesus. That final clause of the verse
highlights the divine initiative in salvation, a recurrent theme in John’s
Gospel (6:37, 44–45; 10:27–29; 17:6–8; 18:9; cf. 16:9). In the final analysis,
every person is responsible for his or her response to God’s offer of
salvation, as the next section clarifies (17:3; cf. 3:19–20; 5:40; 8:24;
12:46). Salvation or eternal life is experienced only when the Father is
acknowledged as the only true God and Jesus Christ as the One sent by Him (cf.
5:43–44). This practical knowledge is obtained by means of a personal, intimate
relationship with God (cf. Is. 1:3; Jer. 31:34; Hos. 6:2–3). This is the way
Jesus knows the Father (John 10:14–15; 14:10, 20; 17:21) and how He wants us to
know Him (14:20–21; 15:4–9). What Jesus was emphasizing at this time included
the experience of salvation itself, going way beyond the simple act of
believing. Believing can sometimes be superficial and transitory (2:23–25;
8:30–31; 12:11; cf. 12:37).
ယေရှုသည် အဓိကအကြောင်းအရာသို့ ပြန်လှည့်၍ အရေးတကြီးတောင်းလျှောက်ရခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်ကို ဖော်ပြတော်မူ၏။ ခမည်းတော်ပေးအပ်တော်မူသော အမှုကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်၍ ခမည်းတော်အား ဘုန်းထင်ရှားစေပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ခံစားခဲ့သော ဘုန်းအသရေနှင့်အတူ ဘုန်းထင်ရှားစေတော်မူပါစေဟု တောင်းလျှောက်တော်မူ၏ (၁၇:၄–၅)။ ဤသည်မှာ ယေရှု၏ ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ရှိတော်မူခြင်းကို အတည်ပြုခြင်းဖြစ်၏ (ကိုး၁:၁–၃၊ ၁၅၊ ၈:၅၈၊ ၁၆:၂၈၊ ၁၇:၂၄)။ ယေရှုသည် မြေကြီးပေါ်တွင် မကောင်းသောအင်အားစုများနှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရာ၌ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်ဘုန်းအသရေသာမက ခမည်းတော်၏ ဘုန်းအသရေပါ အန္တရာယ်ရှိနေ၏။ ထို့ကြောင့် ယေရှု၏ အောင်မြင်ခြင်းကို အာမခံချက်အဖြစ် ချီးကျူးကြသည် (၁၆:၃၃၊ ကိုး၁၇:၁၁)။ ဤသည်မှာ ခမည်းတော်၏ အောင်မြင်ခြင်းလည်းဖြစ်၏။
Jesus returned to the main topic and provided the grounds for
His urgent request: He asked to be glorified with the same glory He had before
creation because He had glorified the Father by completing the mission the
Father assigned Him (17:4–5). This is certainly an affirmation of the preexistence
of Jesus (cf. 1:1–3, 15; 8:58; 16:28; 17:24), but it is much more. In the
conflict Jesus faced on earth against evil powers, what was at stake was not
only His own glory in heaven but also that of the Father. Consequently, the
victory of Jesus is acclaimed as a source of assurance (16:33; cf. 17:11). It
represents the victory of the Father as well.
၁၇:၆–၁၀ ကမ္ဘာမှ ပေးသနားခြင်းခံရသူများ ဆုတောင်းချက်၏ အဓိကအပိုင်းသည် တပည့်တော်များနှင့် စပ်လျဉ်း၏။ ယေရှု၏ မြေကြီးပေါ်အမှုတော်၏ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ခမည်းတော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ထင်ရှားစေခြင်းဖြစ်၏ (၁၄:၉)။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်များသည် ခမည်းတော်အကြောင်းကို ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင်အကြောင်းနှင့် တူညီစွာ ထင်ရှားစေ၏ (၅:၁၉–၂၀၊ ၁၀:၂၅၊ ၃၇–၃၈၊ ၁၄:၁၀–၁၁)။ ထိုထင်ရှားမှုသည် တပည့်တော်များတင်မက အခြားသူများအတွက်ပါ ရရှိနိုင်၏။ သို့ရာတွင် တပည့်တော်များသည် ထိုအမှန်တရားကို လက်ခံသူများဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်မြွက်စကားကို လက်ခံကြသည် (၁၄:၁၅၊ ၂၁၊ ၁၅:၁၀၊ ၁၇:၆)။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံမှ လာသည်ဟု ယုံကြည်ဝန်ခံကြ၏ (၁၆:၃၀၊ ၁၇:၈)။ ယခု ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်ကြောင်း သိကြပြီဟု ထပ်လောင်းဖြည့်စွက်တော်မူ၏ (၁၇:၇)။ သားတော်၏ နှုတ်မြွက်စကားအဖြစ် လက်ခံကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် တပည့်တော်များအတွက် ခမည်းတော်ရှေ့၌ ဆုတောင်းပေးတော်မူ၏။
17:6–10. Given from the World. The main part of the prayer deals
with the disciples. The most important aspect of the earthly mission of Jesus
was the revelation of the character of the Father (14:9). His works revealed as
much about the Father as about Himself (5:19–20; 10:25, 37–38; 14:10–11). Such
revelation was available not only to the disciples, but they were among the
ones who responded favorably to it. They accepted the divine message or word
(14:15, 21; 15:10; 17:6). The disciples believed and confessed that Jesus came
from the Father (16:30; 17:8), and now Jesus added that they also knew that His
work was from God (17:7). They had also embraced His words as the words of the
Son of God (see commentary on John 6:66–71). Therefore, Jesus interceded for
them before the Father.
ကမ္ဘာအတွက် ဆုတောင်းမထားဟု မိန့်တော်မူခြင်းသည် ကမ္ဘာကို ဂရုမစိုက်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်။ ထိုအချိန်၌ ခမည်းတော်က ကမ္ဘာမှ ရွေးချယ်ပေးသနားတော်မူသူများအပေါ် စိတ်နှလုံးထဲ၌ အနက်ဆုံး တွေးတောနေခြင်းဖြစ်၏ (ကိုး အပိုဒ်၆)။ တကယ်တော့ ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ခြင်းသည် တပည့်(၁၂)ပါး၏ အမှုတော်၌ ပါဝင်၏ (အပိုဒ်၂၃)။ သူတို့၏ သက်သေခံချက်အားဖြင့် ယုံကြည်လာသူများအတွက်လည်း ဆုတောင်းပေးတော်မူမည် (အပိုဒ်၂၀–၂၆)။ တပည့်တော်များကို ခမည်းတော်က ပေးသနားတော်မူသည်ဟု ဆိုခြင်းသည် (အပိုဒ်၆၊ ၉၊ ကိုး ၆:၄၄–၄၅) ဘုရားသခင်၏ လွှမ်းမိုးမှုမရှိလျှင် ယေရှုကို ယုံကြည်လာနိုင်ခြင်းမရှိကြောင်း ဆိုလို၏ (၁၆:၉၊ ကိုး ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၃၊ ၁သက်သာလောနိတ် ၄:၈)။ ခမည်းတော်နှင့် သားတော်သည် တစ်ဆူတည်းဖြစ်၍ အရာအားလုံးကို အတူပိုင်ဆိုင်သောကြောင့် တပည့်တော်များကို မိမိပိုင်ဆိုင်သူများဟု ယေရှုမိန့်ဆိုနိုင်၏ (၁၇:၉–၁၀)။ တပည့်တော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ပြောဆိုရင်း ဘုန်းအသရေအကြောင်းသို့ ပြန်လှည့်တော်မူ၏ (ကိုး အပိုဒ်၁–၆)။ လူသားတစ်ဦးသည် ယေရှုထံ လှည့်လာတိုင်း ယေရှုသည် ဘုန်းထင်ရှားခြင်းခံရ၏။
By saying that He was not praying for the world (17:9), Jesus
was not saying that He had no concern for the world—just that at that moment
His deepest thoughts were with those whom the Father had given Him from the
world (cf. v. 6). In fact, the salvation of the world was envisaged in the
mission of the Twelve (v. 23), and Jesus would also pray for those who would
believe through their testimony (vv. 20–26). The idea that it was the Father
who gave Jesus the disciples (vv. 6, 9; cf. 6:44–45) implies that it is only
through divine influence that people can come to believe in Jesus (16:9; cf.
Phil. 2:13; 1 Thess. 4:8). And since the Father and the Son are one and have
everything in common, Jesus could speak of the disciples as His own (John
17:9–10). As He was talking about the belief of the disciples, Jesus returned
to the thought of glory (cf. vv. 1–6). It is not that the disciples would
reveal the glory of Jesus just as He revealed the glory of the Father during
His mission (cf. 13:31–32). The thought is rather that the effectiveness of
Jesus’s ministry was made manifest in the fact that the disciples believed in Him.
Whenever a human being turns to Jesus, He is glorified.
၁၇:၁၁–၁၉ တပည့်တော်များ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာ အပိုဒ် ၁၁ မှစ၍ ယေရှုသည် တပည့်တော်များ၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် ဆုတောင်းတော်မူ၏။ မကြာမီ ခမည်းတော်ထံ ပြန်သွားတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်မရှိတော့သည့် အခြေအနေမှ ဆုတောင်းတော်မူ၏။ တပည့်တော်များကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးပါစေဟု ဆုတောင်းပြီး အထူးတောင်းဆိုချက် လေးမျိုးရှိ၏။ ပထမအချက်၊ တပည့်တော်များ တစ်နည်းတစ်ဖုံ စည်းစည်းလုံးလုံး ဖြစ်ကြပါစေဟု (အပိုဒ်၁၁၊ ကိုး အပိုဒ်၂၁) ခမည်းတော်နှင့် ကိုယ်တော် တစ်ဆူတည်းဖြစ်သည့်နှယ် (၁၀:၃၀)။ ထိုစည်းစည်းလုံးလုံးဖြစ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်၏။ ယုဒမှအပ ခမည်းတော်၏ နာမတော်၌ ကိုယ်တော်က စောင့်ရှောက်ထားတော်မူ၏ (၁၇:၁၂၊ ကိုး ၁၃:၂၁–၃၀)။ ဒုတိယအချက်၊ ကိုယ်တော်၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံကြပါစေဟု (၁၇:၁၃) ခမည်းတော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ တည်နေခြင်းနှင့် နှုတ်မြွက်စကားကို နာခံခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာ၏ (ကိုး ၁၅:၁၁၊ ၁၆:၂၀–၂၄)။ တတိယအချက်၊ “မကောင်းသောသူ” မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးပါစေဟု (၁၇:၁၅)။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မကောင်းသောအင်အားစုများကို ရည်ညွှန်း၏။ တပည့်တော်များအပေါ် ရန်လိုမှုအဖြစ် ထင်ရှား၏ (ကိုး ၁၅:၁၈)။ တပည့်တော်များကို ကမ္ဘာမှ ဖယ်ထုတ်ပါစေဟု မတောင်းဆိုခဲ့။ အကြောင်းမှာ သူတို့တွင် ပြီးစီးရမည့် အမှုတော်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏ (ကိုး ၁၇:၁၈၊ ၁၃:၂၀၊ ၂၀:၂၁)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာနှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း (၁၇:၁၄၊ ၁၆) ကမ္ဘာမှ ခွဲထွက်နေရန် မဟုတ်။ ကမ္ဘာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ သာသနာပြုနယ်ပယ်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်၏။
17:11–19. Well-Being of the Disciples. Starting from v. 11, Jesus prayed
for the well-being of the disciples. Since He was soon to return to the Father,
Jesus spoke from the perspective of His absence. He prayed for the protection
of the disciples and made four special requests. First, that the disciples
might be one (v. 11; cf. v. 21), just as He and the Father are one (10:30).
Such a unity is by itself a divine gift and can be attained only by God’s
grace. Up to this point Jesus had kept them safe in the name of the Father,
except for Judas, the one headed for destruction (17:12; cf. 13:21–30). Second,
He prayed that they would be filled with His joy (17:13), which was possible by
remaining in the Father’s love and by obeying His words (cf. 15:11; 16:20–24).
Third, Jesus’s request was that they might be protected from “the evil one”
(17:15). The reference is to the active forces of evil in the world, which was
expressed in hostility toward the disciples (cf. 15:18). Jesus did not ask that
the disciples be taken out of the world because they had a mission to fulfill
(cf. 17:18; cf. 13:20; 20:21). This is a reminder that though we are not of the
world (17:14, 16), we are not to be detached from it, because the world is our
mission field.
နောက်ဆုံးတောင်းဆိုချက်မှာ တပည့်တော်များ အမှန်တရားအားဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်ကြပါစေဟူ၏ (အပိုဒ်၁၇)။ သန့်ရှင်းခြင်းဆိုသည်မှာ သန့်ရှင်းသောနယ်ပယ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော အသုံးခံရန် သီးသန့်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ခမည်းတော်၏ နှုတ်မြွက်စကားကို အသက်တာတွင် အမြဲအသုံးချခြင်းအားဖြင့် ဤသန့်ရှင်းခြင်း ပြည့်စုံ၏။ ခမည်းတော်၏ နှုတ်မြွက်စကားသည် အမှန်တရားဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာ၌ ရှိနေသော်လည်း ကမ္ဘာနှင့် မသက်ဆိုင်ခြင်း၏ တင်းမာမှုဖြစ်၏။ ယေရှုမိန့်ဆိုသော သန့်ရှင်းခြင်းသည် သာသနာပြုရည်ရွယ်ချက်ရှိ၏။ တပည့်တော်များကို ကမ္ဘာသို့ စေလွှတ်ရန်အတွက် သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြစ်၏ (အပိုဒ်၁၈၊ ကိုး ၁၃:၂၀၊ ၂၀:၂၁)။ ယေရှုကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များအတွက် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏ (၁၇:၁၉)။ ဤသည်တွင် ယဇ်ပူဇော်သကဲ့သို့ အဓိပ္ပာယ်ရှိ၏။ အကြောင်းမှာ သူတို့အတွက် အသေခံရန် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြစ်၏ (ကိုး ၆:၅၁၊ ၁၀:၁၁၊ ၁၅၊ ၁၁:၅၀၊ ၅၁–၅၂၊ ၁၅:၁၃)။ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းခြင်းကြောင့် တပည့်တော်များသည် ကမ္ဘာတွင် ကယ်တင်ရေးသာသနာပြုရန် သန့်ရှင်းခြင်းခံရ၏။
The last request of Jesus was that the disciples might be
sanctified by the truth (v. 17). To be sanctified means to be brought into the
realm of the sacred, to be dedicated to holy use. This sanctification was to be
realized through the constant application of the Father’s word to the life of
the disciples because His word is truth. Here is the real tension between being
in the world and not belonging in the world. The sanctification Jesus talked
about had a mission purpose: the disciples were to be sanctified in order to be
sent into the world (v. 18; cf. 13:20; 20:21). Jesus Himself was determined to
sanctify Himself for the sake of the disciples (17:19). This carries a
sacrificial connotation because He sanctified Himself for the task of dying for
them (cf. 6:51; 10:11, 15; 11:50, 51–52; 15:13). It was His sanctification that
made it possible for the disciples to be sanctified for their saving mission in
the world.
၁၇:၂၀–၂၆ အနာဂတ်ယုံကြည်သူများ ယေရှုသည် အနာဂတ်မျိုးဆက်ယုံကြည်သူများအတွက် ဆုတောင်းတော်မူ၏။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့နောက်လာမည့်သူများအတွက် ဆုတောင်းတော်မူခြင်းဖြစ်၏။ ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားချိန်တွင် တမန်တော်များ၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းသည် ထူးကဲသော အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်၏ (ကိုး ရောမ ၁၅:၁၉၊ ကောလောသီ ၁:၆)။ သို့ရာတွင် အသင်းတော်သည် အတွင်းအပြင်မှ စိန်ခေါ်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေ၍ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ခြိမ်းခြောက်နေ၏။ ယေရှု၏ အဓိကစိုးရိမ်မှုမှာ ယုံကြည်သူများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုဖြစ်၏။ ယေရှုနှင့် ခမည်းတော်၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှု၌ အခြေခံ၏ (၁၀:၃၀၊ ၃၈၊ ၁၄:၁၀၊ ၂၀)။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ (၁၅:၁၂–၁၃၊ ၁၇:၂၆) နှင့်အတူ စည်းလုံးညီညွတ်မှုသည် ယုံကြည်သူများ၏ အသက်တာတွင် မရှိမဖြစ်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမှာ ယေရှု၏ သာသနာပြုမှု၏ ပြန်လည်သင့်မြတ်စေနိုင်သော တန်ခိုးကို ကမ္ဘာအား သက်သေပြသောကြောင့်ဖြစ်၏ (၁၇:၂၁၊ ကိုး အပိုဒ်၂၃)။ ထိုစည်းလုံးညီညွတ်မှုရရှိရန် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို ယုံကြည်သူများအား ပေးသနားတော်မူ၏ (အပိုဒ်၂၂)။ ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ဘုန်းအသရေ (အပိုဒ်၅၊ ကိုး အပိုဒ်၂၄) ကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်။ ခမည်းတော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သူတို့ဘဝ၌ ထင်ဟပ်စေခြင်းဖြစ်၏။ ယေရှုသည် မြေကြီးပေါ်အမှုတော်တွင် ခမည်းတော်နှင့် တစ်ဆူတည်းဖြစ်ခြင်းကြောင့် ထိုဘုန်းအသရေကို ထင်ရှားစေ၏ (၁:၁၄၊ ၂:၁၁၊ ၁၁:၄၊ ၄၀၊ ၁၄:၉၊ ၁၀:၃၀)။ ယုံကြည်သူများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုသည် ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးခြင်း သို့မဟုတ် ရည်ရွယ်ချက်ကိုယ်တိုင် မဟုတ်။ ယေရှုနှင့် ခမည်းတော်နှင့် ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်ကို နားလည်သိမြင်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်၏ (၁၄:၂၀–၂၁၊ ၂၃၊ ၁၅:၄–၇)။ ထိုစည်းလုံးညီညွတ်မှုသည် ကမ္ဘာအား သက်သေပြ၏။ ခမည်းတော်သည် သားတော်ကို ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ရန် စေလွှတ်တော်မူကြောင်း သက်သေဖြစ်၏ (၁၇:၂၃)။
17:20–26. Future Believers. Jesus directed His attention to the future
generations of believers; He was praying for us as well as for those who will
come after us. By the time John wrote this Gospel, the apostolic missionary activity
had already achieved remarkable success (cf. Rom. 15:19; Col. 1:6). This
happened in spite of the fact that the church was facing challenges from both
inside and outside, threatening the faith and the unity of the church (see
John: Introduction). In this prayer, Jesus’s dominant concern was for the unity
of His followers, grounded in the unity of Jesus with the Father (John 10:30,
38; 14:10, 20). The point is that, together with love (15:12–13; 17:26), unity
is essential in the life of believers because it demonstrates the reconciling
power of the mission of Jesus in the world (17:21; cf. v. 23). To achieve this
unity, Jesus had given His followers His own glory (v. 22). Of course, Jesus
referred not to His preexistent glory (v. 5; cf. v. 24) but to the glory of the
character of the Father as a reflection in their own lives. Jesus displayed
this glory in every aspect of His earthly ministry (1:14; 2:11; 11:4, 40; 14:9)
because of His oneness with the Father (10:30). The unity of believers is
neither self-generated nor an end in itself. It is the result of our inner
apprehension of God’s character through an intimate association with Jesus and
the Father (14:20–21, 23; 15:4–7). This unity testifies to the world; it is the
evidence the Father presents to the world to demonstrate that He sent His Son
to save the world (17:23).
ဆုတောင်းချက်နိဂုံးချိန်တွင် ယုံကြည်သူများ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ အမြဲတစေရှိ၍ ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ ဘုန်းအသရေကို မြင်နိုင်ကြပါစေဟု အလိုတော်ရှိကြောင်း ဖော်ပြတော်မူ၏ (အပိုဒ်၂၄၊ ကိုး အပိုဒ်၅)။ ဤသည်မှာ ၁၄:၁–၃ ၌ ကတိတော်ကို ထပ်တလဲလဲ ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းဖြစ်၏။ ခမည်းတော်သည် ယေရှုကို ချစ်တော်မူကြောင်း (၁၇:၂၄) နှင့် တပည့်တော်များသည် ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံမှ လာသည်ကို အမှန်သိကြောင်း (အပိုဒ်၂၅၊ ကိုး ၆:၆၈–၆၉၊ ၁၆:၂၇) အခြေခံ၍ တောင်းဆိုတော်မူ၏။ ကမ္ဘာသည် ကိုယ်တော်၏ ထင်ရှားမှုကို လက်မခံသော်လည်း (ကိုး ၁:၁၀၊ ၈:၅၅၊ ၁၆:၃) တပည့်တော်များ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဝမ်းမြောက်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့တွင် သင်ယူရမည့်အရာများ အများအပြားရှိသေး၏။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်အားဖြင့် ဆက်လက်သင်ကြားပေးတော်မူမည် (၁၄:၂၆၊ ၁၅:၂၆၊ ၁၆:၁၂–၁၄) ခမည်းတော်သည် ယေရှုကို ချစ်တော်မူသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သူတို့နှလုံး၌ ရှိစေရန်အတွက်ဖြစ်၏ (၁၇:၂၆၊ ကိုး ၁၃:၃၄၊ ၁၅:၉–၁၀၊ ၁၂)။
As Jesus moved to the end of the prayer, He expressed the
desire that His followers might be with Him forever and see His preexisting
glory (v. 24; cf. v. 5). This echoed the promise in 14:1–3. This request was
based on the conviction that the Father loved Jesus (17:24) and that the
disciples truly knew that Jesus had come from the Father (v. 25; cf. 6:68–69;
16:27). Despite the fact that the world did not accept His revelation (cf.
1:10; 8:55; 16:3), Jesus was pleased with the response of the disciples, though
they still had much more to learn. He would continue to instruct them through
the work of the Spirit (14:26; 15:26; 16:12–14) in order that the love with
which the Father had loved Jesus would be in their hearts (17:26; cf. 13:34;
15:9–10, 12).
No comments:
Post a Comment