၉။ ဗာဗုလုန်၏ မတရားသော မေထုန်

ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် အစပြုပါ။

လွန်ခဲ့သော သင်ခန်းစာကို အတိုချုပ်ပြန်ပြောပါ။

          ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇း၁-၂ ခရစ်တော်၏ သစ္စာတရား “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကိုဆန့်ကျင်သူ အကြောင်းဖြစ်သည်။ “ဖလားခုနစ်လုံး ရှိသော ကောင်းကင်တမန် ခုနစ်ပါးတို့တွင် တစ်ပါးသည် လာပြီလျှင်၊ ငါ့ကို နှုတ်ဆက်၍၊ လာခဲ့ပါ။ ရေအပေါ်မှာ ထိုင်သော ပြည့်တန်ဆာကြီး၌ စီရင်ခြင်း အမှုကို ငါပြမည်။ လောကီရှင်ဘုရင်တို့သည် မတရားသော မေထုန်ကို သူနှင့် ပြုကြပြီ။ မြေကြီးသားတို့သည် သူ၏ မတရားသော မေထုန်၏ စပျစ်ရည်နှင့် ယစ်မူးကြပြီဟု ပြောဆိုလျက်။”

          ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈း၁-၃ နိုင်ငံရေးနှင့် ဘာသာရေးသည် သဘာ၀မတူသော စနစ်နှစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး မတူသော သဘာ၀နှစ်မျိုးကို ရောနှောခြင်းဖြင့် တရားမျှတမှု ဆုံးရှုံးပါသည်။ ထိုမတရားသော မေထုန်မှာ အကြမ်းဖက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု စတင်ရာ အုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။ “ထိုနောက်မှ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကြီးစွာသော တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံ၍ ကောင်းကင်က ဆင်းသက်သည်ကို ငါမြင်၏။ သူ၏ ရောင်ခြည်အားဖြင့် မြေကြီးထွန်းလင် လျက်ရှိ၏။ သူသည် ကျယ်သောအသံနှင့် ကြွေးကြော်၍ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးပြိုလဲပြီ၊ ပြိုလဲပြီ။ နတ်ဆိုးနေရာ ဖြစ်လေပြီ။ ညစ်ညူးသော ဝိညာဉ်မျိုး၏ တွင်း ဖြစ်လေပြီ။ ညစ်ညူး ၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်သော ငှက်မျိုး၏ မှီခိုရာ ဖြစ်လေပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ လူမျိုး အပေါင်းတို့သည်။ သူ၏ မတရားသော မေထုန်၏ အဆိပ်အတောက်တည်းဟူသော စပျစ်ရည်ကိုသောက်ကြပြီ။ လောကီရှင်ဘုရင်တို့သည် မတရားသော မေထုန်ကို သူနှင့် ပြုကြပြီ။ လောကီကုန်သည်တို့သည် သူ၏ ကာမဂုဏ် စည်းစိမ်းကြွယ်၀ခြင်း အားဖြင့် ဥစ္စာရတတ်ကြပြီဟု ပြောဆို၏။”

နောက်ဆုံးကာလတွင် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်မည့် မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့မှာ။

၁။     နိုင်ငံရေး အသိုက်အဝန်းတွင် ပါဝင်သော အုပ်ချုပ်သူ အာဏာပိုင်များ။ (နဂါး)

 

၂။      ခရစ်တော်၏ သစ္စာတရားနှင့် ဆန့်ကျင်သော ပြည့်တန်ဆာအမျိုးသမီး။ (သားရဲ)

၃။     ဘုရားနှင့် ဆန့်ကျင်သော စနစ်ကို ထောက်ခံသော ပြည့်တန်ဆာ၏ သမီးများ။ (ဆင်းတု)

          ရှင်မဿဲ မရစ်ဝင် ၂၂း၁၅-၁၇ လောကီနိုင်ငံကို အုပ်စိုးသော အစိုးရမင်းများ၏ တာဝန်နှင့် စီရင်ပိုင်သော အခွင့်အာဏာကို သခင်ခရစ်တော်၏ အမြတ်သဘောထားဖြင့် ကျော့ကွင်း၌ ကျော့မိစေရန်။ “ထိုအခါ ဖာရိရှဲတို့သည် ထွက်သွားပြီးလျှင်၊ ငါတို့သည် သူ၏ စကားကို ချောင်းမြောင်း၍ အပြစ်ပြုခွင့်ကို အဘယ်သို့ ရနိုင်သနည်းဟု မေးမြန်း တိုင်ပင်ပြီးမှ၊ မိမိတပည့်တို့နှင့် ဟေရုဒ်တပည့်တို့ကို အထံတော်သို့ စေလွှတ်၍ အရှင်ဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာရှိပါ၏။ အဘယ်သူကိုမျှမကြောက်၊ လူမျက်နှာကို မထောက်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ တရားလမ်းကို ဟုတ်မှန်စွာ ပြတော်မူသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ သိကြပါ၏။ သို့ဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သို့ထင်တော်မူသနည်း။ ကဲသာဘုရင်အား အခွန်ကို ဆက်အပ်သလော၊ မဆက်အပ်သလော အကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်တော်မူပါဟု မေးလျှောက်ကြ၏။”

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၂း၁၈-၂၁ လောကီနိုင်ငံတော်နှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်နှစ်မျိုး ရှိကြောင်း ခရစ်တော် သက်သေခံခြင်း ဖြစ်သည်။  “ယေရှုသည် ထိုသူတို့၏ ဆိုးညစ်သော သဘောကို သိတော်မူလျှင်၊ လျှို့ဝှက်သောသူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ကြသနည်း။ အခွန်ငွေတစ်ပြားကို ပြပါဟု မိန့်တော်မူ၍၊ ဒေနာရိတစ်ပြားကို ယူခဲ့ကြ၏။ ဤပုံဤလိပ်စာကား အဘယ်သူ၏ ပုံ အဘယ်သူ၏ လိပ်စာဖြစ်သနည်းဟု မေးတော်မူလျှင်၊ ကဲသာဘုရင်၏ပုံ၊ လိပ်စာဖြစ်ပါသည်ဟု လျှောက်ကြသော်၊ ယေရှုကလည်း၊ ကဲသာဘုရင်၏ ဥစ္စာကို ကဲသာဘုရင်အား ဆက်ပေးကြလော့။ ဘုရားသခင်၏ ဥစ္စာကိုကား ဘုရားသခင်အား ဆက်ပေးကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ဤကျမ်းချက်တွင် ဖော်ပြချက်အရ ကဲသာဘုရင်ကို သခင်ခရစ်တော် အသိမှတ်ပြုသည်။ ဘုရားသခင် နိုင်ငံတော်ကိုလည်း သခင်ခရစ်တော် အသိမှတ်ပြုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကီနှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံနှစ်ခု စလုံးတွင် နိုင်ငံသားဖြစ်သော ကြောင့် လူသားများ၏ တာဝန်သည် နှစ်ခုစလုံးတွင် သီးခြားနာခံရမည့် တာဝန် ရှိပါသည်။

 

          တရားဟောရာကျမ်း ၄း၁၃ ပညတ်တော် ဆယ်ပါးကို ကျောက်ပြားသုံးချပ်ပေါ်တွင် မရေးဘဲ ဘာကြောင့် ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်ပေါ်တွင် ရေးသနည်း။ “သင်တို့ကျင့်စရာဖို့  မှာထားတော်မူသော ပဋိညာဉ်တရားတည်းဟူသော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတို့ကို မိန့်မြတ်၍ ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်၌ ရေးထားတော်မူ၏။”

ဘုရားသခင် အပေါ်လူသား၏ ဆက်ဆံရေးတာဝန်ကို ပထမကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးပါသည်။ လူသားအချင်းချင်း၏ ဆက်ဆံရေးတာဝန်ကို ဒုတိယကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးပါသည်။

          တရားဟောရာကျမ်း ၆း၄-၅ “အိုဣသရေလအမျိုး၊ နားထောင်လော့၊ ငါတို့၏ ဘုရားသခင် ထာ၀ရဘုရားသည် တစ်ဆူတည်းသော ထာ၀ရဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ သင်၏ ဘုရားသခင် ထာ၀ရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ၊ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှနှင့် ချစ်လော့။”

          ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၉း၁၈ “သင့်အမျိုးသားချင်းသည် သင့်ကို ပြစ်မှားလျှင်၊ ကိုယ်တိုင် အပြစ်ပြန်၍ မတုံ့ရ။ အငြိုးမထားရ။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့် အမျှချစ်ရမည်။ ငါသည် ထာ၀ရဘုရား ဖြစ်၏။”

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၂း၃၄- ၄၀ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဖော်ပြသော သမ္မာတရားကို သခင် ခရစ်တော်ထပ်လောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်မှာ “ အရှင်ဘုရား၊ ပညတ္တိကျမ်း၌ အဘယ်မည်သော ပညတ်သည် သာ၍ ကြီးသနည်းဟု မေးလျှောက်သော ယေရှုက၊ သင်၏ ဘုရားသခင် ထာ၀ရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ ဥာဏ်ရှိသမျှနှင့် ချစ်လော့၊ ဟူသော ပညတ်သည် ပထမပညတ်ဖြစ်၏ ကြီးမြတ်သော ပညတ်လည်းဖြစ်၏။ ထိုမှတစ်ပါး ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့ဟူသော ဒုတိယပညတ်သည် ပထမပညတ်နှင့် သဘောတူ၏။ ဤပညတ်နှစ်ပါးတို့ကား ပညတ္တိကျမ်းနှင့် အနာဂတ္တိကျမ်း ရှိသမျှတို့၏ အချုပ်အခြာပင် ဖြစ်သတည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။”

          လောကီနိုင်ငံကို အုပ်စိုးသော အစိုးရမင်းများ၏ တာဝန်သည် ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သော ပညတ်တရားခြောက်ပါးကို အသက်သွင်းအကောင်အထည်ဖော်

 

ဆောင်ရမည့် တာဝန်ရှိပါသည်။ အစိုးရမင်းများသည် ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သော ပညတ်တရား ချိုးဖောက်သော သူကို အပြစ်ပေးပိုင်သော အခွင့်အာဏာပေးထားပါသည်။ ခိုးသောသူကို ဖမ်းဆီးထောင်ချ ပိုင်ခွင့် ရှိပါသည်။ လူအသက်သတ်သောသူကိုလည်း အရေးယူအပြစ်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိပါသည်။ ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သော အခြေခံတရားဖြင့် တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးကို အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရန် လောကအစိုးရမင်းများ၌ ဘုရားသခင်သည် အခွင့်အာဏာနှင့် တာဝန်ကို ပေးထားသည်။

          လောကအစိုးရမင်းသည် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ သဘောတရားနှင့် ပတ်သက်ပြဌာန်းရန် ဘုရားသခင်သည် အခွင့်အာဏာနှင့် တာဝန်ကို ပေးထားခြင်း လုံး၀မရှိပါ။ ထိုကြောင့် ဖာရိရှဲများသည် ဒုတိယကျောက်ပြားအပေါ်တွင် ပါဝင်သော အခြေခံတရား ခြောက်ချက်ဖြင့် နိုင်ငံတော်မှ ပြဌာန်းသည့် တရားဥပဒေ (ရာဇသတ်) ကိုလိုက်နာမှု မရှိကြောင်းဟူ၍ စွပ်စွဲခံရသော အပြစ်မျိုးမရှိပါ။

          ရှင်မာကု ခရစ်ဝင် ၂း၇ နိုင်ငံတော်မှ ပြဌာန်းသည့် တရားဥပဒေဖြင့် အပြစ်ရှာ၍ မရသော အခြေအနေတွင် ဂျူးလူမျိုးမျာသည် သခင်ခရစ်တော်ကို ပထမကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သည့် အခြေခံတရားဖြင့် အမှားရှာကြပါသည်။ “ထိုအရပ်၌ ထိုင်သော ကျမ်းပြုဆရာအချို့တို့က၊ ဤသူသည် ဘုရားကိုလွန်ကျူး ၍ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြောရသနည်း။ ဘုရားသခင်မှတစ်ပါး အဘယ်သူသည် အပြစ်ကိုလွှတ်နိုင်သနည်းဟု စိတ်ထဲမှာ ထင်မှတ်ကြ၏။”

          ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၁ဝး၃၃ ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သော အခြေခံတရား ခြောက်ချက်ဖြင့် လုံး၀သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပါ။ “ယုဒလူတို့က၊ ကောင်းသောအမှုကြောင့်ခံနှင့် ပစ်မည်မဟုတ်။ သင်သည် လူဖြစ်လျက်ပင် ဘုရားသခင်ဖြစ်ယောင်ဆောင်၍ ဘုရားသခင်ကို လွန်ကျူးသော စကားကြောင့် ခဲနှင့်ပစ်မည်ဟု ဆိုကြ၏။”

          ဘုရားသခင်ဖြစ်ယောင်ဆောင်၍ ဘုရားသခင်ကို လွန်ကျူးသော စကားကြောင့် ဖာရိရှဲတို့၏ ဥပဒေအရ အပြစ်ရှိသည်ဟု (ပထမကျောက်ပြားတွင် ပါသော အခြေခံတရားဖြင့်) အမှားရှာကြသည်။

          ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၉း၁၆ မျက်စိမမြင်သောသူတစ်ဦးကို သခင်ခရစ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့တွင် ကုသပေးသောကြောင့် ဖာရိရှဲများက။ “ဖာရိရှဲအချို့

 

တို့က၊ ထိုသူသည် ဥပုသ်မစောင့်၊ ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူသော သူမဟုတ်ဟု ဆိုကြ၏။ အချို့တို့က၊ ဆိုးသောသူသည် ဤသို့သော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို အဘယ်သို့ပြနိုင်သနည်း ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့အချင်းချင်း မသင့် မကွဲပြားခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။”

          ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၅း၁၆-၁၈ ပထမကျောက်ပြားတွင် ပါသော စတုတ္ထပညတ်ကို စောင့်ထိန်း ရိုသေမှု မရှိကြောင့် အသေသတ်ခြင်း အခွင့် ရှိစေရန် ယုဒလူတို့သည် ယေရှုကို ညှဉ်းဆဲကြ၏။ “ထိုအမှုကို ဥပုသ်နေ့၌ ပြုတော်မူသော ကြောင့်၊ ယုဒလူတို့သည် ယေရှုကို ညှဉ်းဆဲကြ၏။ ယေရှုကလည်း၊ ငါ့ခမည်းတော်သည် ယခုတိုင်အောင် အလုပ်လုပ်တော်မူသည် ဖြစ်၍ ငါသည်လည်း လုပ်၏ဟု ပြန်ပြောတော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ ဥပုသ်နေ့ကို ဖျက်သည် သာမက၊ ဘုရားသခင် ကို မိမိအဘ ဟုခေါ် ၍ မိမိကို ဘုရားသခင်နှင့် ပြိုင်နှိုင်းတော်မူသောကြောင့်၊ ယုဒ လူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ခြင်းငှာ သာ၍ ရှာကြံကြ၏”

          ဂျူးလူမျိုး၏ ထုံတမ်းစဉ်လာယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု အတိုင်း လိုက်နာခြင်း မရှိသောကြောင့် ခရစ်တော် စွပ်စွဲခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ (လွပ်လပ်စွာ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခွင့်မရှိ)

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၈း၅၈-၅၉ စတုတ္ထပညတ်ကို စောင့်ထိန်းရိုသေမှုမရှိခြင်းသာမက ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူ မိမိကိုယ်ကို သဘောထားသော အပြစ်ကြောင့် ခရစ်တော်ကို ခဲနှင့်ပစ်ခြင်းငှာ ကျောက်ခဲတို့ကို ကောက်ယူကြ၏။ “ယေရှုကလည်း၊ ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊ အာဗြဟံမဖြစ်မီ ငါဖြစ်၏ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်ကို ခဲနှင့်ပစ်ခြင်းငှာ ကျောက်ခဲတို့ကို ကောက်ယူကြ၏။ ယေရှုသည် တိမ်းရှောင်၍ ထိုသူတို့အလယ်၌ လျှောက်သွားပြီလျှင် ဗိမာန်တော်မှ ထွက်ကြွတော်မူ၏။”

          ပထမကျောက်ပြားပေါ်တွင် ပေးထားသည့် ပညတ်လေးချက်တွင် ဘုရားသခင်ကို လူသား ဆက်ဆံရမည့် တာဝန် အတွက် ဆင့်ဆိုချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ပေးထားသည့် အခြေခံတရားခြောက်ချက်သည် လူသားအချင်းချင်း ဆက်ဆံရမည့် တာဝန် အတွက် ဆင့်ဆိုချက် ဖြစ်သည်။ တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးအတွက် လောကရှင်ဘုရှင်မှ တာဝန်ယူရသည့် အပိုင်းဖြစ်သည်။

          လောကရှင်ဘုရင်သည် ပထမကျောက်ပြားပေါ်တွင် ပေးထားသည့် ပညတ်လေးချက်ကို စီရင်ဆုံးဖြတ်ရန် လုံး၀အခွင့် အာဏာ ပေးထားခြင်းမရှိပါ။

 

          ရှင်မဿဲ ခရစ်ဝင် ၄း၁၀ နိုင်ငံရေးနှင့် ဘာသာရေးကို ရောနှောကျင့်သုံးရန် စာတန်သည် ယေရှုခရစ်တော်ကို မကြခဏ တိုက်တွန်းသွေးဆောင်သည်။ ရောမလူမျိုးလက်အောက်မှ ဂျူးလူမျိုးလွတ်မြောက်ရေးအတွက် ခေါင်းဆောင်ပေးရန် လောကီအခွင့်အရေးဖြင့် သွေးဆောင်သည်။ ခရစ်တော်ကြွလာသည့် ရည်ရွယ်ချက် မှ လမ်းလွဲမှု မရှိပါ။ “ယေရှုကလည်း အချင်းစာတန်၊ ငါ့နောက်သို့ ဆုတ်လော့။ သင်၏ ဘုရားသခင် ထာ၀ရဘုရားကို ကိုးကွယ်ရမည်။ ထိုဘုရားသခင်ကိုသာ ဝတ်ပြုရမည်ကျမ်းစာလာသည် ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၆း၁၅ လောကီနိုင်ငံရေးလောကသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း ဖြင့် ဘုရားနှင့် ဆက်ဆံရေးလွဲချော်သွားစေရန် စာတန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ “ထိုသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ရှင်ဘုရင်အရာ၌ ချီးမြှောက်ခြင်းငှာ လာ၍ အနိုင်အထက်ပြုကြမည် အကြောင်းကို ယေရှုသည် သိတော်မူလျှင်၊ တောင်ပေါ်သို့တစ်ယောက်တည်း ကြွတော်မူပြန်၏။”

          ရှင်လုကာ ခရစ်ဝင် ၉း၅၅-၅၆ လောကရှင်ဘုရင်၏ နိုင်ငံရေးအခွင့်အာဏာဖြင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံတည်ထောင်ရန် သခင်ယေရှု လက်ခံခြင်း မရှိပါ။ ရှမာရိလူမျိုးနှင့် ယုဒနှစ်စုကြားတွင် ရှိသော အမုန်းတရားကို ဖြေရှင်းပေးရန် တိုက်တွန်းခံရသော အခါ ယေရှုက။ “ယေရှုသည် လှည့်ကြည့်၍၊ သင်တို့သည် ကိုယ်စိတ်သဘောကို ကိုယ်မသိကြ။ လူသားသည် လူတို့၏အသက်ကို သတ်အံ့သောငှာ ကြွလာသည် မဟုတ်ပါ။ ကယ်တင်အံ့သောငှာ ကြွလာသည်ဟု ဆုံးမတော်မူပြီးမှ၊ အခြားသောရွာသို့ ကြွတော်မူ၏။”

          မည်သည့်အကြမ်းဖက်သော လမ်းစဉ်ကိုမျှ သခင်ခရစ်တော်လက်မခံပါ။ ခရစ်တော်တည်ထောင်သည့် နိုင်ငံသည် ဝိညာဉ်ရေးဖြင့် တည်ဆောက်သောနိုင်ငံဖြစ်သည်။ လောကီနိုင်ငံမဟုတ်ပါ။

          ရှင်လုကာ ခရစ်ဝင် ၁၇း၂၀-၂၁ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် ကျွန်တော်တို့ စိတ်နှလုံးတွင် တည်နေသည်။ ပြင်ပပေါ်လွင်မှု ဖြစ်သော ဝါးကြွားခြင်း အမြင်တွင် တည်နေခြင်း မဟုတ်။ မုန့်စိမ်းနှင့် တဆေးကို ကြည့်ပါ။ တဆေးသည် မုန့်စိမ်းအထဲမှ စတင်၍ ပျံ့နှံ့ပါသည်။ ဟောပြောသော တရားကို ကြားနာရသော သူ၏ နှလုံးသားမှ စတင်ပြောင်းလဲသော နိုင်ငံတော်ဖြစ်သည်။ “ဖာရိရှဲတို့သည် လာ၍၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် အဘယ်ကာလမှ တည်ပါမည်နည်းဟု မေးလျှောက်ကြလျှင်၊ ယေရှုက

 

ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် မျက်မြင်သော အရာ၌ မတည်။ ဤအရပ်၌ ကြည့်ပါ။ ထိုအရပ်၌ ကြည့်ပါဟု ပြောစရာအခွင့်မရှိ။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် သင်တို့၏ အထဲ၌ ရှိသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၁း၄၇-၅၀ နိုင်ငံတော်သည် သိမြင်သူများ လာပြီ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်သော သူများလာသောအခါ ဖာရိရှဲတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်သော စိတ်ဖြင့် “ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် ဖာရိရှဲများသည် လွှတ်အရာရှိတို့ကို စည်းဝေးစေပြီလျှင်၊ ငါတို့သည် အဘယ်သို့ ပြုလျက် နေကြသနည်း။ ထိုသူသည် များစွာသော နိမိတ်လက္ခဏာကို ပြ၏။ သူ့ကို ဤသို့ အလွယ်ထားလျှင် လူခပ်သိမ်းတို့သည် ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်။ ရောမလူတို့သည်လည်း လာ၍ ငါတို့ အရပ်ဌာနကိုလည်းကောင်း၊ ငါတို့ အမျိုးကိုလည်းကောင်း သုတ်သင်ပယ်ရှင်းကြလိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုကြ၏။ ထိုသူတို့အဝင်၊ ထိုနှစ်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ဖြစ်သော ကယာဖ အမည်ရှိသောသူက၊ သင်တို့သည် အလျင်းမသိကြ။ ယုဒလူမျိုး အကုန်အစင် ပျက်စီးသည်ထက်၊ လူတစ်ယောက်သည် လူများတို့ အတွက် သေသော် သာ၍ ကောင်းသည်ကို မဆင်ခြင်ပါတကားဟု ပြောဆို၏။”

          လူထု၏ထောက်ခံအားပေးခြင်း ဆုံးရှုံးသော အမှုသည် ဖာရိရှဲများ အဓိက စိုးရိမ်ပူပန်သော အကြောင်း ဖြစ်သည်။ ရောမအာဏာပိုင်များ အမြင်မှားခြင်းဖြင့် ဌာနေအရပ်နှင့် လူမျိုးစု အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးမှာကို စိုးရိမ်ကြသည်။ လောကနိုင်ငံရေးစနစ်နှင့် မတူသော ဝိညာဉ်ရေးနိုင်ငံ ခရစ်တော်တည်ထောင်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နားမလည်ကြပါ။ တပည့်တော် ပေတရုလည်း နားမလည်ပါ။

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၆း၅၀-၅၂ ခရစ်တော်၏ န်ိုင်ငံတော်သည် ဘုရားသခင် ၏ ဝိညာဉ်တော် တန်ခိုးကို မှီခိုလျက် တရားဟောခြင်း၊ ဆုံးမဩဝါဒပေးခြင်းဖြင့်  ဘုရားသခင်ကို မှီခိုပြီးတည်ထောင်သော နိုင်ငံဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာက၊ “ယေရှုကလည်း အဆွေအဘယ်အခင်း ရှိ၍ လာသနည်းဟု မေးတော်မူပြီးမှ၊ ထိုသူများတို့သည် လာ၍ ကိုယ်တော်ကို ဆွဲကိုင်ဖမ်းဆီးကြ၏။ ထိုအခါ ယေရှုနှင့် ပါသော သူတစ်ယောက်သည် လက်ကို ဆန့်၍ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီးလျှင် ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်း၏ ကျွန်တစ်ယောက်ကို ခုတ်သဖြင့် နားရွက်ပြတ်လေ၏။ ယေရှုကလည်း သင်ဓားကို  သူ့နေရာ၌ ပြန်ထားလော့။ ဓားကိုကိုင်သော သူရှိသမျှတို့သည် ဓားဖြင့် ဆုံးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။”

 

          ရှင်မဿဲ ၂၆း၅၇ “ဓား” ကိုသူ့နေရာ၌ စနစ်တကျထားရမည်။ ဓားကို ကိုင်သော သူရှိသမျှသည် ဓားဖြင့် သေဆုံးခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ် ၁၃း၁၀ မှ စကားလုံးနှင့် တူပါသည်။ “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ခြင်း ရှိမရှိကို စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။ “ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းဆီးသော သူတို့သည် ကျမ်းပြုဆရာ၊ လူအကြီးအကဲများ စည်းဝေးရာ ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်းကယာဖထံသို့ ဆောင်သွားကြ၏။”

          မည်သည့် ဝိညာဉ်ရေးစနစ်နှင့် ခံယူချက်ကို ပထမဦးဆုံး စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဗာဗုလုန်၏ ဘာသာရေးစနစ်နှင့်ကွာခြားချက်ကို ဆန်းစစ်ပါ။ “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကိုယုံကြည်နာခံသော ဝိညာဉ်ရေးစနစ်တွင် သခင်ခရစ်တော် တည်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ စာတန်၏ သဘောတရားနှင့် ဆန့်ကျင်သည့် ဝိညာဉ်ရေးစနစ်ဖြစ်ပါသည်။

          “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကိုဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သော စာတန်၏ သဘောတရားသည် ဂျူးလူမျိုးများ၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် ဥပဒေ ဖြစ်လာပါသည်။

သခင်ခရစ်တော်ကို စစ်ဆေးသော တရားခွင်ကို ကြည့်ပါ။

၁။     သခင်ခရစ်တော်အမှု၌ မမှန်သော သက်သေကို ထွက်ဆိုစေသည်။

၂။      ညအချိန်တွင် တရားစီရင်စေသည်။

၃။     စီရင်ချက်ချခြင်း မတိုင်မီ ရိုက်နှက်ပါသည်။

၄။     သခင်ခရစ်တော်အတွက် ရှေ့နေခေါ်ခွင့်မပေးပါ။

၅။     သခင်ခရစ်တော်ကို အတင်းဝန်ခံစေပါသည်။

၆။     လူထုရှေ့တွင် အမှုကို စီရင်ခြင်း မဟုတ်ပါ။

၇။     ယုဒလူမျိုး၏ အထူးသော ပွဲတော်နေ့တွင် စီရင်သည်။

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၆း၅၈-၆၅ “ပေတရုသည်လည်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အိမ်ဦးတိုင်အောင် ကိုယ်တော်နှင့် ဝေးစွာလိုက်၍ အတွင်းသို့ ဝင်ပြီးလျှင်၊ ထိုအမှု၏ အဆုံးကို သိမြင်ခြင်းငှာ မင်းလုလင်တို့နှင့် အတူထိုင်နေ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီး

 

တို့နှင့် လူအကြီးအကဲ၊ လွှတ်အရာရှိအပေါင်းတို့သည် ယေရှုကို သတ်ရမည် အကြောင်း မမှန်သော သက်သေကို ရှာသော်လည်း မတွေ့ကြ။ မမှန်သော သက်သေခံအများလာသော်လည်း သက်သေကို မတွေ့။ နောက်ဆုံး၌ မမှန်သော သက်သေခံနှစ်ယောက်တို့သည်လာ၍၊ ဤသူက ငါသည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ကို ဖြိုဖျက်၍ သုံးရက်အတွင်းတွင် တည်ဆောက်နိုင်သည်ဟု ပြောပါသည်ဟု သက်သေခံကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ထ၍၊ သင်သည်  တစ်ခွန်းမျှ ပြန်၍ မပြောသလော။ ဤသူတို့သည် အဘယ်သို့ သက်သေခံသနည်းဟု ဆိုလျှင်၊ ယေရှုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေတော်မူ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကလည်း၊ သင်သည် ခရစ်တော် တည်းဟူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်မှန်သည် မမှန်သည်ကို ငါတို့အား ပြောစေခြင်းငှာ၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ငါတိုင်တည်၍ သင့်ကို ကျိန်ဆိုစေ၏ ဟုဆိုလျှင်၊ ယေရှုက သင်ဆိုသည် အတိုင်းမှန်၏။ ထိုမျှမက ငါဆိုသည်ကား၊ နောင်ကာလ၌ လူသားသည် တန်ခိုးတော်၏ လက်ယာလက်၌ ထိုင်လျက်၊ မိုးတိမ်ကို စီး ၍ ကြွလာသည်ကို သင်တို့မြင် ရကြလတ္တံ့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်လျက် ဤသူသည် ဘုရားကို လွန်ကျူး ၍ ပြောပြီ။ အဘယ်သက်သေကို လိုသေးသနည်း၊ ဘုရားကို လွန်ကျူး ၍ ပြောသောစကားကို ယခုပင် သင်တို့ ကြားရပြီ။”

          ယဇ်ပုရောဟိတ် အဖွဲ့မှ ယေရှုအသေခံထိုက်သည်ဟု ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အိမ်ဦးတွင် ခရစ်တော်ကို စီရင်ချက် ချပါသည်။ မည်သူသည် ခရစ်တော်ကို သေဒဏ် စီရင်သနည်း။ လောကီဘုရင်လား၊ မဟုတ်ပါ။ မည်သူသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း အမှုကို ပြုလုပ်သနည်း။ လောကီဘုရင်လား။ မဟုတ်ပါ။ မည်သည့် တရားဥပဒေ ဖြင့် စီရင်သနည်း။ ဒုတိယ ကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သော အခြေခံ ပညတ်ခြောက်ပါးဖြင့် စီရင်ပါသလား။

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝဝ် ၂၇း၁-၂ သေဒဏ်ပေးရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက စီရင်သည်။ သို့တော် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် သေဒဏ်ပေးပိုင်သော အခွင့်အာဏာမရှိပါ။ ထိုသူတို့ မည်သို့ ဆက်လုပ်သနည်း။ ထိုကြောင့် သေဒဏ် စီရင်နိုင်သောလောက ရှင်ဘုရင် ရောမအာဏာပိုင် ထံသို့ သွားကြပါသည်။ “နံနက်အချိန်ရောက်လျှင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လူတို့တွင် အကြီးအကဲ ဖြစ်သောသူအပေါင်းတို့သည်။

 

ယေရှုကို သတ်အံ့သော ငှာ တိုင်ပင်၍၊ ကိုယ်တော်ကို ချည်နှောင်ပြီးလျှင် မြို့ဝန်မင်း ပုန္တိပိလက်ထံသို့ ဆောင်သွား ၍ အပ်လိုက်ကြ၏။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၈း၂၉-၃၀ သာသနာအာဏာပိုင် များသည် သခင်ခရစ်တော်ကို သေစေလိုသည့် စိတ်ဆန္ဒဖြင့် လောကီအစိုးရ ရောမအာဏာကို အသုံးချခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ “ထိုကြောင့် ပိလတ်မင်းသည် သူတို့ ရှိရာသို့ ထွက်၍ ဤသူ၌ အဘယ်အပြစ်ကို တင်ကြသနည်းဟု မေးသော်၊ ဤသူသည် လူဆိုးမဟုတ်လျှင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၌ မအပ်ပါဟု လျှောက်ကြ၏။”

          ဂျူးလူမျိုး ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် ဥပဒေ၊ ပညတ်များ လက်မခံသောသူကို မတရားသော မေထုန်နည်းဖြင့် စီရင် ကွပ်မျက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

          ရှင်ယောဟန် ခ၇စ်ဝင် ၁၈း၃၁ နိုင်ငံ၏ တရားဥပဒေကို လွန်ကျူးခြင်း မရှိ သော်လည်း နိုင်ငံရှင်ဘုရင်၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်အာဏာကို လိုအပ်သောကြောင့် လိမ်ညာ သက်သေခံခြင်း အမှုကို ကျမ်းစာတွင် မတရားသော မေထုန်ဟု ခေါ်ပါသည်။ “ပိလတ်မင်းလည်း၊ သူ့ကိုယူ၍ သင်တို့ဓမ္မသတ်အတိုင်း စီရင်ကြဟု ဆို၏။ ယုဒလူတို့ကလည်း၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်သူကို မျှ မသတ်ပိုင်ပါဟု လျှောက်ကြ၏။”

          ဓမ္မသတ်အတိုင်း ယုံကြည်မှုနှင့် ခံယူချက်မတူသောသူကို ဘာသာရေးအသင်းအဖွဲ့၏ သမ္မတရားဖြင့် သေဒဏ်စီရင်ပိုင်သော အခွင့်အာဏာ မရှိပါ။ သင်တို့၏ ဓမ္မတရားဖြင့် သေဒဏ်စီရင်ပိုင်သော အခွင့်အာဏာမရှိပါ။ သင်တို့၏ ဓမ္မသတ်အတိုင်း စီရင်ကြပါဟု ဖော်ပြခြင်း ဖြင့် ပိလတ်မင်းသည် ပညတ်တရားနှစ်ခြမ်း ရှိကြောင်း အသိမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

          သခင်ယေရှုကို သေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် ပြည့်တန်ဆာမိန်းမ (ဖောက်ပြန်သောအသင်းတော်) သည် နိုင်ငံတော်မှ အကူအညီ လိုသောကြောင့် လိမ်ညာသက်သေခံခြင်း အမှုမျိုးကို ယေရှုခရစ်တော် ကြုံရသကဲ့သို့ နောက်ဆုံးကာလတွင်လည်း မတရားသော မေထုန် အမှုကို မြင်တွေ့ ရဦးမည်။ “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကို ဆန်ကျင်သည့် သဘောသဘာ၀ကို နားလည်မည်ဟု ယူဆပါသည်။

          ရှင်လုကာ ခရစ်ဝင် ၂၃း၂ “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်သည် သဘောသဘာ၀ကို နားလည်မည်ဟု ယူဆပါသည်။ “ဤသူသည် ပြည်သူပြည်သားများကို လှည့်ဖြား ၍၊ မိမိသည်

 

ခရစ်တော်တည်းသူသော ရှင်ဘုရင် ဖြစ်ကြောင်းကို ဆိုလျက်၊ ကဲသာဘုရင်ကို အခွန်မဆက်နှင့်ဟု မြစ်တားသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ပါပြီဟု အပြစ်တင်ကြ၏။”

          လောကီဘုရင်ရှေ့တွင် မမှန်သော သက်သေဖြင့် လိမ်ညာပြီး၊ ဖာရိရှဲတို့သည် မတရားသော မေထုန်နည်းဖြင့် သခင်ခရစ်တော်ကို ကွပ်မျက်ရန် ကြံစည်ကြသော အမှုဖြစ်သည်။

          နောက်ဆုံးကာလတွင်လည်း ဘာသာရေးသွန်သင်ချက်နှင့် ဩဝါဒ ပညတ်အတိုင်း လက်မခံသောသူကို ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်သည် မတရားသော မေထုန်နည်းဖြင့် ကွပ်မျက်ဖို့ စီရင်ကြမည်။

          ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၁၈း၃၆ သခင်ခရစ်တော်သည်လည်း နိုင်ငံတော်နှစ်ခု ရှိကြောင်း အသိမှတ်ပြုလျက် သွန်သင်ခဲ့ပါသည်။ လောကနိုင်ငံရေးနှင့် လုံး၀ပတ်သတ်မှု မရှိသော ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံတော်ဖြစ်ပါသည်။ “ယေရှုက၊ ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် မစပ်ဆိုင်။ ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် စပ်ဆိုင်လျှင်၊ ငါသည်ယုဒလူတို့ လက်သို့ မရောက်စေခြင်းငှာ ငါ၏လူတို့သည် တိုက်လှန်ကြလိမ့်မည်။ ယခုမူကား ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤဒေသအရပ်နှင့် မစပ်ဆိုင်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

          ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို နားလည်ပါသလား၊ ကွာခြားချက်တွေကို တွေ့ရှိပါသလား။

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၈း၃၇ သခင်ခရစ်တော်သည် ဝိညာဉ်ရေးနိုင်ငံတော် အသစ်ကို စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ စတင်တည်ထောင်သော ရှင်ဘုရင်ဖြစ်ပါသသည်။ ခရစ်တော်သည် လောကီနိုင်ငံရေး စနစ်ကို ပြောင်းလဲပြုပြင်ရန် ကြွလာခြင်း မဟုတ်ပါ။ “ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် ရှင်ဘုရင်မှန်သလောဟု မေးသော် ယေရှုက မင်းကြီးမေးသည်အတိုင်း ငါသည် ရှင်ဘုရင်မှန်၏။ ထာ၀ရတည်မြဲသော ကောင်းကင်နိုင်ငံတွင် မိမိသည် ရှင်ဘုရင် မှန်ကန်ကြောင်း၊ အာဏာတော်ကိုလည်း ထာ၀ရအစဉ် ရရှိမာ ဖြစ်ကြောင်း၊ သခင်ခရစ်တော် ဝန်ခံခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သမ္မာတရားဘက်၌ သက်သေခံခြင်းငှာ ငါသည် မွေးဖွားခြင်းကို ခံ၍ ဤလောကသို့ ကြွလာပြီ၊ သမ္မာတရားနှင့် စပ်ဆိုင်သမျှသော သူတို့သည် ငါ့စကားကို နားထောင်ကြသည်ဟု  မိန့်တော်မူ၏။

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၈း၃၈ သမ္မာတရားအတွက် သခင်ခရစ်တော် မွေးဖွားလာပြီး နိုင်ငံတော်ကို စိတ်နှလုံးတွင် တည်ထောင်ဖို့ ဖြစ်သည်။ သခင် ခရစ်တော်

 

၏ မေရှိယအလုပ်ကို ပိလတ်မင်း ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားပါသည်။ “ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သမ္မာတရားကား အဘယ်သို့နည်းဟု မေးပြီးမှ တစ်ဖန်ယုဒလူတို့ ရှိရာသို့ ထွက်၍ ဤသူ၌ အဘယ်အပြစ်ကို မျှငါမတွေ့။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၉း၄ ဒုတိယကျောက်ပြားတွင် ပေးထားသည့် အခြေခံတရား ခြောက်ချက်ဖြင့် ပိလတ်မင်း စစ်ဆေးသောအခါ ပြစ်ချက်မရှိသော ကြောင့် “ပိလတ်မင်းကလည်း၊ ဤသူ၌ အဘယ်အပြစ်ကိုမျှ ငါမတွေ့ကြောင်းကို သင်တို့ သိစေခြင်းငှာ၊ သူ့ကို သင်တို့ ရှိရာသို့ ငါထုတ်ပြသည်ဟု ဆို၏။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၉း၆ ပထမကျောက်ပြားတွင် ပါဝင်သည့် အခြေခံတရားဖြင့် စွဲချက်တင်သော အမှုကို လောကရှင်ဘုရင်၌ စီရင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်သော အခွင့်အာဏာ ဘုရားသခင် ပေးထားခြင်း မရှိပါ။ “ယဇ်ပုရောဟိတ် မင်းကြီးတို့နှင့် လုလင်များတို့က ထိုသူကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားပါ။ ရိုက်ထားပါဟု ဟစ်ကြော်ကြ၏။ ပိလတ်မင်းက၊ သင်တို့သည် သူ့ကို ယူ၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားကြ။ ငါသည် သူ၌ အပြစ်ကို မတွေ့ဟု ဆိုလျှင်။”

          လောကီနိုင်ငံကို အုပ်စိုးသော အစိုးရမင်းများ၏ တာဝန်သည် ဒုတိယကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထားသော ပညတ်တရားခြောက်ပါးကို အသက်သွင်း အကောင်ထည်ဖော်ဆောင် ရမည့် တာဝန်ရှိပါသည်။

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၉း၇ ပိလတ်မင်းက ဒုတိယကျောက်ပြားတွင်ပေးထားသော ပညတ်တရားခြောက်ပါးတွင် အမှားမရှိကြောင်း ဝန်ခံသောအခါ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များက ပထမကျောက်ပြားတွင် ကျူးလွန်သော အပြစ်ရှိကြောင်း စွပ်စွဲခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ “ယုဒလူတို့က၊ ဤသူသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ယောင်ဆောင်သောကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိသော ဓမ္မသတ်အတိုင်း သေထိုက်ပါသည်ဟု လျှောက်ကြ၏။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၉း၁၁ ဖာရိရှဲတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြင့် သခင်ခရစ်တော်သည် သေဒဏ်အပြစ်ကို ခံရမည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအရမဟုတ်ကြောင်း ယောဟန် ရေးခဲ့သော ခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် “အထက်အရပ်မှ အခွင့်ကို မရလျှင် မင်းကြီးသည် ငါ့ကို အဘယ်သို့ မျှ မပြုနိုင်။ ထိုကြောင့် ငါ့ကို မင်းကြီး လက်သို့ အပ်နှံသောသူသည် သာ၍ ကြီးသော အပြစ်ရှိသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။

 

          ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှ အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ကောင်းကင်မှ ပြဌာန်းထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကြောင့် အထက်အရပ်မှ ရရှိသော အခွင့်ကြောင်းသာလျှင် လောကီဘုရင်များ တာဝန်ကို လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တိုင်းပြည်အစိုးရ၏ အာဏာကို သခင်ခရစ်တော် အသိအမှတ်ပြုပါသည်။

၁။     ပိလတ်မင်းသည် လူထုကို ကြောက်သည်။ လူထု၏ ထောက်ခံမှုကို အမှန်တရားထက်ပို၍ လိုလား နှစ်သက်သည်။ လူထု၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို အပေးအယူလုပ်ခြင်း ဖြင့် ခံယူလိုသည်။

၂။      အာဏာနှင့်ရာထူးကို အမှန်တရားထက်ပို၍ တန်ဖိုးထားသူဖြစ်သည်။

          ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၁၉း၁၂ သို့သော် လောကီရှင်ဘုရင်များသို့ ပေးထားခြင်းမရှိသော အခွင့်အာဏာကို ပိလတ်မင်း ကျင့်သုံးခဲ့ပါသည်။ “ထိုအခါမှစ၍ ပိလတ်မင်းသည် ကိုယ်တော်ကို လွှတ်ခြင်းငှါ ရှာကြံလေ၏။ ယုဒလူတို့ကလည်း၊ ထိုသူကို လွှတ်လျှင် ကိုယ်တော်သည် ကဲသာဘုရင်၏ အဆွေမဟုတ်ပါ။ ရှင်ဘုရင်လုပ်သော သူမည်သည်ကား၊ ကဲသာဘုရင်၏ ရန်သူဖြစ်ပါသည်ကို လျှောက်ကြ၏။”

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၇း၂၀ သခင်ခရစ်တော်ကို ဓမ္မဟောင်းအချိန်မှ ဣသရေလလူမျိုးများ ဘုရားသခင်နှင့် အပြီးပိုင် ကွာရှင်းပြတ်စဲသကဲ့သို့ သခင်ခရစ်တော်ကို လက်မခံကြောင်း ကြော်ငြာခြင်း ဖြစ်သည်။ “လူအစုအဝေးတို့သည် ဗာရဗ္ဗကို တောင်း၍ ယေရှုကို သတ်စေခြင်းငှာ ယဇ်ပုရောဟိတ် အကြီးတို့နှင့် လူအကြီးအကဲတို့သည် လူများကို တိုက်တွန်းသွေးဆောင်ကြ၏။”

          ရှင်ယောဟန်ခရစ်ဝင် ၁၉း၁၃-၁၅ ရှင်ဘုရင်ကို အကြပ်ကိုင်သော ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ၏ အန္တရာယ်သည် အကြီးမားဆုံး ဖြစ်ပါသည်။ နောက်လိုက်ငယ်သားများ မဟုတ်ပါ။ “ထိုစကားကို ကြားလျှင် ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို ပြင်သို့ ထုတ်ပြိးမှ ဟေဗြဲစကားအားဖြင့် ဂဗ္ဗသ အမည်ရှိ ၍ ကျောက်ခင်းဟု ခေါ်ဝေါ်သော အရပ်၌ တရားပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်လေ၏။ ထိုနေ့အချိန်ကား၊ ပသခါ အဖိတ်နေ့ တစ်ချက်တီးအချိန်လောက် ရှိ၏။ ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သင်တို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို ကြည့်ကြလော့ဟု ယုဒလူတို့အား ပြောဆိုလျှင်၊ ထိုသူကိုထုတ်ပါ။ ထုတ်ပါ။ လက်ဝါးကပ်တိုင် မှာ ရိုက်ထားပါဟု လူများ ဟစ်ကြော်ကြ၏။ ပိလတ်မင်ကလည်း သင်တို့၏ ရှင်ဘုရင်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားရမည်လောဟု မေးပြန်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီး

 

တို့က၊ အကျွန်ု့တို့ ၌ ကဲသာဘုရင်မှတစ်ပါး အဘယ်ရှင်ဘုရင်မျှ မရှိပါဟု ပြန်ပြောကြ၏။”

          မတရားသော မေထုန်ကို ရှင်ဘုရင်နှင့် ကျူးလွန်ခြင်း အားဖြင့် မဟာကရုဏာတံခါးကို မတရားသော မေထုန်ဖြင့် အပြီးသတ်တံခါးပိတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

          အမျိုးသားပျက်စီး ဆုံးရှုံးရခြင်း ဘေးဒဏ်သည် အမျိုးသားဖောက်ပြန်ခြင်းမှ စတင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော် ပျက်စီးဆုံးရှုံးရခြင်းသည် “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကို နာခံမှု မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

          ရှင်လုကာ ခရစ်ဝင် ၁၉း၄၁-၄၄ “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကို ကယ်တင်ပြီး ကာကွယ်ပေးသော လုံခြုံရေးစနစ် တစ်ခုလုံးကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ယေရုရှလင်မြို့အနီးသို့ရောက်၍ ကြည့်မြင်လျက် ငိုကြွေးတော်မူ၍၊ အချင်းမြို့၊ သင်၏ငြိမ်းသက်ခြင်းနှင့် စပ်ဆိုင်သော အရာတို့ကို သင်၏ လက်ထက်ယခုကာလ၌ ပင် သင်သည် သိရလျှင် မင်္ဂလာရှိ၏။ ယခုမူကား၊ ထိုအရာတို့ကို သင်၏ မျက်စိရှေ့မှာ မထင်ရှားစေခြင်းငှာ ဝှက်ထားလျက် ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သင့်ကို ကြည့်ရှုပြုစုတော်မူသော ကျေးဇူးကို သင်သည် မသိမမှတ်သောကြောင့်၊ သင်၏ ရန်သူတို့သည် သင့်ပတ်လည်တွင် တပ်တည်၍ လေးမျက်နှာ၌ ဝန်းရံလျက် ချုပ်ထားပြီးလျှင်၊ သင်၏ ကိုယ်မှစ၍ သင်၏ သားသမီးတို့ကို မြေနှင့် တညီတည်းညှိသဖြင့်၊ သင်၌ ကျောက်တစ်ခုပေါ်မှာ တစ်ခုမျှ တစ်ဆင့်၍ မကျန်ရစ်စေခြင်းငှာ ပြုကြသော အချိန်ကာလသည် ရောက်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

          ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော အသင်းတော်သည် အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာဖြင့် မတရားသော မေထုန်ကို ပြုခြင်းကြောင့်။

၁။     ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းဟာ အလိုလိုလိုက်လာပါသည်။ အသင်းတော်သည် သခင်ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ပြီး လောကအုပ်ချုပ်ရေးအာဏာဖြင့် ဘာသာရေးစနစ်သစ် တည်ထောင်ခြင်းသည် မတရားသော မေထုန်ဖြစ်သည်။

          ဧဖက်ဩဝါဒစာ ၆း၁၇ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ရန် အသင်းတော်တွင် ဝိညာဉ်တော်၏ “ဓား” ကိုပေးထားပါသည်။ “ကယ်တင်ခြင်းတည်းဟူသော သံခမောက်လုံးကို လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တည်းဟူသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဓားကိုလည်းကောင်း ယူကြလော့။”

 

          “ဓား”သည် နှုတ်ကပတ်သမ္မာတရား မှန်လျှင်၊ အသင်းတော်သည် မည်သည့်နည်းဖြင့် အသုံးပြုရမည်နည်း။

          တမန်တော်ဝတ္ထု ၁း၈ အသင်းတော်သည် တရားဟောပြောခြင်း၊ သွန်သင်ခြင်း၊ သက်သေခံခြင်းဖြင့် နှုတ်ကပတ်တော် ဓားကို အသုံးပြုပါသည်။ “သင်တို့အပေါ်သို့ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်သောအခါ သင်တို့သည် တန်ခိုးကို ခံရ၍ ယေရုရှလင်မြို့မှ စသော ယုဒပြည်၊ ရှမာရိပြည်၊ မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ငါ၏ သက်သေဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

          သမ္မာကျမ်းစာကိုကိုင်ပါ။ အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာနှင့် ပေါင်းပြီ သာသနာပြန့်ပွားအောင် လုပ်ပါဟု သခင်ခရစ်တော် အမိန့်ပေးထားခြင်း ရှိပါသလား။ တမန်တော်များ သည်လည်း ရောမ၏ အုပ်ချုပ်ရေး အာဏာကို အသုံးချပြီး သာသနာတော်ကို မဖြန့်ကြပါ။

          ရောမအုပ်ချုပ်ရေးအာဏာကို အသုံးချပြီး ဂျူးလူမျိုးမျာသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာ သာသနာကို ကာကွယ်ခဲ့ကြပါသည်။

          နှုတ်ကပတ်တော် “ဓား”ဖြင့် နတ်ဆိုးကို ကာကွယ်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်ပေးထားသော်လည်း နှုတ်ကပတ် “ဓား” ကြောင့် လူ့အသက်ကို သတ်ရန် အခွင့်ပြုထားခြင်း မရှိပါ။

          ဂျူးလူမျိုးများ ထပ်ခါထပ်ခါ ကျူးလွန်သော အမှားမျိုးကို နောက်ဆုံးကာလတွင် ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော် ကျင့်သုံးဦးမည့် အနာဂတ္တိစကားဖြစ်ပါသည်။

          တမန်တော် ဝတ္ထု ၁၂း၁-၄ သခင်ခရစ်တော် လူ့ဇာတိခံယူစဉ်အချိန်တွင် ခံစားခဲ့ရသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စားခြင်း စနစ်ကဲ့သို့ သခင်သခရစ်တော်၏ ဝိညာဏကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည့် အသင်းတော်သည် ညှဉ်ပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံစားရမည့် အနာဂတ္တိစကားဖြစ်ပါည်။ ပုံစံနမူနာတစ်ခုကို ကြည့်ပါ။ “ထိုအခါ ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် သင်းဝင်သူ အချို့တို့ကို ညှဉ်းဆဲခြင်းငှာ စီရင်၍၊ ယောဟန်၏ အကိုဖြစ်သော ယာကုပ်ကို ဓားနှင့်ကွပ်မျက်လေ၏။ ယုဒလူတို့သည် အားရဝမ်းမြောက်ခြင်း ရှိသည်ကို မြင်လျှင် အဇုမပွဲနေ့ရက်တို့၌ တစ်ဖန်ထပ်၍၊ ပေတရုကိုလည်း ဖမ်းဆီးပြီးမှ ပသခါပွဲလွန်လျှင် လူများတို့အား ထုတ်ပေးမည် အကြံနှင့် အစောင့်အရှောက် စစ်သူရဲတစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်တို့၌ အပ်၍ ထောင်ထဲမှာလှောင်ထားလေ၏။”

 

          ဟေရုဒ်မင်းကြီးသည် ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်၏ ထောက်ခံမဲကို လိုလားသောကြောင့် ပြည့်တန်ဆာ မိန်းမကြိုက်နှစ်သက်သမျှအားလုံး ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ အုပ်ချုပ်ရေးဘုရင့်အာဏာဖြင့် သာသနာတော် ကာကွယ်ခြင်း အမှုကို ကျမ်းစာကို မတရားသော မေထုန်ဟု ခေါ်ပါသည်။

၁။     ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်သည် နှစ်ခြင်း ဆရာယောဟန်ကို သတ်သည်။

၂။      ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်သည် တမန်တော်များကိုသတ်သည်။

၃။     ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်သည် အမှောင်ခေတ်တွင် ခရစ်ယာန်များကို သတ်သည်။

၄။     ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်သည် နောက်ဆုံးကာလတွင် သားရဲတံဆိပ် မခံယူသူကို သတ်မည်။

          “ဓား”နှစ်မျိုးရှိသည်။ ဘုရားသခင် ပိုင်ဆိုင်သော နှုတ်ကပတ်တော် အာဏာ “ဓား”က တစ်မျိုး၊ လောကရှင်ဘုရင်မင်း ပိုင်ဆိုင်သောအာဏာ “ဓား” ကတစ်မျိုး၊ အသင်းတော်သည် လောကဘုရင်မင်းပိုင်သော အာဏာ “ဓား” ကိုလှည့်စားပြီး အသုံးပြုခြင်းသည် မတရားသော မေထုန်ဖြစ်ပါသည်။

          ရောမဩဝါဒစာ ၁၃း၁-၃ လောကရှင်ဘုရင်မင်း ဘဏ္ဍာစိုး အဖြစ် အပ်နှံထားသော အာဏာ “ဓား” မှာ “အစိုးရသော မင်းအာဏာစက်၏ အုပ်စိုးခြင်းကို လူတိုင်း ဝန်ခံစေ။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်၏ အခွင့်မရှိလျှင်၊ မင်းအာဏာစက်မရှိ အာဏာစက်ရှိသမျှသည် ဘုရားသခင် ခန့်ထားတော်မူရာ ဖြစ်သတည်း။ ထိုကြောင့် မင်းအာဏာကို ဆန်သောသူသည် ဘုရားသခင် စီရင်တော်မူရာကို ဆန်သောသူ ဖြစ်၏။ ထိုသို့ ဆန်သောသူသည် ရာဇဝတ်ကို ခံရမည်။ မင်းမူကား၊ ကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်သောသူ ကြောက်ဖို့ ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ မကောင်းသော အကျင့်ကို ကျင့်သော သူကြောက်ဖို့ဖြစ်၏။ မင်းအာဏာကို မကြောက်ဘဲ နေချင်သလော။ ကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်လော့။ ကျင့်လျှင် မင်းအာဏာကြောင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။”

          လောကီအစိုးရမင်းများ၏ တာဝန်မှာ ဒုတိယကျောက်ပြားပေါ်တွင် ပါဝင်သော ပညတ်တရားခြောက်ပါးကို အသက်သွင်းအကောင်အထည် ဖော်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ရှိပါသည်။ မကောင်းသော အကျင့်ကို ကျင့်သော သူများ ကြောက်ဖို့ ဖြစ်သည်။

 

အသင်းတော်သည် လောကီအစိုးရမင်း ဆိုင်သော အာဏာကို လှည့်စာပြီး သာသနာပြုခြင်းသည် မဟာအမှားဖြစ်သည်။

          နိုင်ငံတော် အုပ်ချုပ်ရေးအာဏာဖြင့် သာသနာကို ရောနှောပြီး သခင်ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် ငြင်းပယ်သည့် နည်းအတိုင်း သခင်ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သော အသင်းတော်ကို ညှဉ်ဆဲခြင်း နည်းလမ်းဖြင့် ငြင်းပယ်လိမ့်မည်။ ယုံကြည်ခြင်း အမှုတွင် မင်းအာဏာဖြင့် ညှဉ်းဆဲပြီး အသင်းဝင် စေလိမ့်မည်။

          ရှင်မဿဲခရစ်ဝင် ၂၇း၁၉ သတိထားရမည့် အကြောင်းမှာ ပိလတ်မင်းသည် အပြစ်မရှိသော သူကို ဘယ်သောအခါမျှ ကာကွယ်မည် မဟုတ်ပါ။ မိမိ၏ နေရာ၊ ရာထူးစည်းစိမ်အတွက် အပြစ်မဲ့သော သူ၏ အသွေးကို သွန်းလောင်းရန် ရွေးချယ်မည်ဟု ကျမ်းစာက “ထိုမှတစ်ပါး တရားပလ္လင် ပေါ်မှ ထိုင်စဉ်တွင်၊ မိမိခင်ပွန်းသည် လုလင်တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်၍၊ ထိုဖြောင့်မတ်သော သူကို အဘယ်သို့မျှ မပြုပါနှင့်၊ ယနေ့ပင် ကျွန်မသည် ထိုသူကြောင့် အိပ်မက်၌ ပြင်းစွာ ခံရပါပြီဟု မှာလိုက်၏။”

          လောကအာဏာကို ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်သော အစိုးရမင်းများကိုလည်း သတိပေးပါ။ မိမိ၏ နိုင်ငံရေး ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ဖြောင့်မတ်သော သူ၏ အသွေးကို သွန်းလောင်းမည်လား။

          ရှင်မဿဲ ခရစ်ဝင် ၂၇း၂၄ နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ဖြင့် လက်ကို ဆေးရင်း ဖြောင့်မတ်သူ၏ အသွေးနှင့် ငါကင်းရှင်းပါသည် ဟူသော စကားသံထပ်ပြောမည်လား။ “ပိလတ်မင်းသည် မိမိမနိုင်၊ လူများသာ၍ ရုန်းရင် ခတ်မျှ ပြုကြသည် ကိုမြင်လျှင်၊ ရေကို ယူ၍ လူများရှေ့တွင် မိမိလက်ကို ဆေးလျက်၊ ဖြောင့်မတ်သော သူ၏ အသွေးနှင့် ငါသည်ကင်းရှင်း၏။ ဤအမှုကို သင်တို့ကြည့်ကြလော့ဟု ဆို၏။”

          ရှင်ယောဟန် ခရစ်ဝင် ၁၆း၁-၃ ယနေ့အစိုးရမင်း အာဏာပိုင်များ၏ အနေအထားကို သက်သေပြနေသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် အသင်းတော်ကို တရားလမ်းအတိုင်း လိုက်ရန် တိုက်တွန်းသွေးဆောင်သည်နည်းတူ ယနေ့ဖောက်ပြန်သော ဘာသာရေးသည်လည်း မင်းအာဏာပိုင်နှင့် ပူးပေါင်းကြရန် တိုက်တွန်းသွေးဆောင်ပါသည်။ “သင်တို့သည် စိတ်မပျက် စေခြင်းငှာ ဤစကားကို ငါဟောပြော၏ လောကီသားတို့သည် သင်တို့ကို တရားစရပ်မှ နှင်ထုတ်လိမ့်မည်။ သင်တို့ကို သတ်သောသူမည်သည်ကား၊ ဘုရားဝတ်ကို ငါပြုပြီဟု မိမိထင်မှတ်သော အချိန်ကာလ

 

ရောက်လိမ့်မည်။ ခမည်းတော်ကိုမသိ၊ ငါ့ကိုလည်း မသိသောကြောင့် ထိုသို့ ပြုကြလိမ့်မည်။”

          ရာဇဝင်သမိုင်းသည် မိတ်ဆွေအတွက် အသစ်အဆန်း ဖြစ်ပါသလား။ အမှောင်ခေတ်သမိုင်းက သက်သေပြနေပါသည်။ အမှားကို ထပ်ပြီးမကျူးလွန်မိအောင် မင်းအာဏာပိုင်များကို သတိပေးရမည်။ ဟောပြောရမည်။ အသင်းတော်များ၊ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများကိုလည်း အသိပေးရမည်။ လူတိုင်းကို လည်း သတိပေးရမည်။ ပိလတ်မင်းကဲ့သို့ လက်ကို ရေဖြင့် ဆေးကြောခြင်း အမှုကို ဘုရားသခင်လက်ခံမည် မဟုတ်ပါ။ ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် လုံလောက်မှု မရှိပါ။

          သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဆေးကြောခြင်းသာလျှင် ကျွန်တော်တို့ကို ကာကွယ်ပေးပါလိမ့်မည်။ သခင်ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်နေသည့် ဘာသာရေးစနစ်သည် “ဘုရားသခင် ပြဌာန်းတော်မူသော အလိုတော်နှင့် အနာဂတံသဥာဏ်တော်” ငြင်းပယ်သော ဝိညာဉ်ရေးစနစ် ဆိုးဖြစ်သည်။ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် တည်နေခြင်းဖြင့် မတရားသော မေထုန်မှ အကောင်းဆုံး ရှောင်ရှားသော နည်းလမ်း ဖြစ်ပါသည်။ မိတ်ဆွေ၊ မတရားသော မေထုန်၏ အန္တရာယ်ကို သတိထားပါ။

          အားလုံးအပေါ် ဘုရားသခင် သွန်းလောင်းချပေးသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို မိတ်ဆွေပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေ။ အာမင်။

 

အခန်းကြီး - ၂၁
1  တဖန်ယေရှုသည် တိဗေရိအိုင်နားမှာ တပည့်တော်တို့အား ကိုယ်ကိုပြတော်မူ၏။ ပြတော်မူသည် အကြောင်းအရာဟူမူကား၊
² ရှိမုန်ပေတရုနှင့်ဒိဒုမုဟုအမည်ရှိသော သောမ၊ ဂါလိလဲပြည် ကာနမြို့သား နာသနေလ၊ ဇေဗေဒဲ၏ သားနှစ်ယောက်၊ အခြားသောတပည့်တော်နှစ်ယောက်တို့သည် အတူရှိကြ၏။
³ ရှိမုန်ပေတရုက၊ ကျွန်ုပ်သည် ငါးဘမ်းသွားမည်ဟုဆိုလျှင်၊ ထိုသူတို့က၊ အကျွန်ုပ်တို့လည်းလိုက်မည်ဟု ပြောဆိုသည်နှင့်ထွက်သွားကြ၏။ ချက်ခြင်းလှေထဲသို့ဝင်၍ ထိုညဉ့်တွင် တကောင်ကိုမျှမရကြ။
⁴ နံနက်ရောက်သောအခါ ယေရှုသည်ကမ်းနားမှာရပ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ယေရှုဖြစ်တော်မူသည်ကို တပည့်တော်တို့သည် မသိကြ။
⁵ ယေရှုကလည်း၊ ချစ်သားတို့၊ စားစရာတစုံတခုရှိသလောဟု မေးတော်မူလျှင်၊ မရှိပါဟုပြန်ပြောကြ၏။
⁶ တဖန်ယေရှုက၊ လှေလက်ျားဘက်၌ ပိုက်ကွန်ကိုပစ်ချလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ရလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ သည်အတိုင်း၊ ထိုသူတို့သည် ပစ်ချ၍များစွာသောငါးတို့ကို အုပ်မိသောကြောင့်၊ ပိုက်ကွန်ကိုဆွဲ၍မရနိုင်။
⁷ ထိုအခါ ယေရှုချစ်တော်မူသောတပည့်တော်က၊ ငါတို့သခင်ပေတည်းဟု ပေတရုအားပြောဆို၏။ သခင်ဖြစ်ကြောင်းကို ရှိမုန်ပေတရုသည် ကြားလျှင်၊ အဝတ်ကို မခြုံဘဲရှိလျက် အပေါ်အင်္ကျီကိုသာ ဝတ်စည်း၍ အိုင်ထဲသို့ ဆင်းလေ၏။
⁸ အခြားသော တပည့်တော်တို့သည် ကမ်းနှင့်မနီးမဝေး အလံငါးဆယ်လောက်ကွာသည်ဖြစ်၍၊ ငါးများ နှင့်ပိုက်ကွန်ကို ဆွဲငင်လျက်လှေစီး၍ လာကြ၏။
⁹ ကုန်းပေါ်သို့ရောက်သောအခါ မီးခဲပုံကို၎င်း၊ ကင်ထားသောငါးကို၎င်း၊ မုန့်ကို၎င်းတွေ့မြင်ကြ၏။
¹⁰ ယေရှုကလည်း၊ ယခုရသောငါးအချို့ကို ယူခဲ့ကြဟုမိန့်တော်မူ၏။
¹¹ ရှိမုန်ပေတရုသည် လှေပေါ်သို့တက်၍၊ ငါးကြီးတရာငါးဆယ်သုံးကောင်နှင့် ပြည့်လျက်ရှိသော ပိုက် ကွန်ကို ကုန်းပေါ်သို့ ဆွဲတင်လေ၏။ ထိုမျှလောက် များသော်လည်း ပိုက်ကွန်သည် မစုတ်မပြတ်ရှိ၏။
¹² ယေရှုကည်း၊ လာ၍နံနက်စာကိုစားကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို တပည့် တော်တို့သည် သိကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အဘယ်နည်းဟူ၍ တစုံတယောက်မျှမမေးမလျှောက်ဝံ့ကြ။
¹³ ယေရှုသည် လာ၍မုန့်နှင့်ငါးကိုယူပြီးလျှင် သူတို့အား ပေးတော်မူ၏။
¹⁴ ထိုပြတော်မူခြင်းကား၊ ယေရှုသည်သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူသည်နောက်၊ တပည့်တော်တို့အား ကိုယ်ကို သုံးကြိမ်မြောက်သော ပြတော်မူခြင်းဖြစ်သတည်း။
¹⁵ နံနက်စာကို စားကြသည်နောက်၊ ယေရှုက၊ ယောန၏သား ရှိမုန်၊ ဤသူတို့သည် ငါ့ကို ချစ်သည်ထက် သင်သည်သာ၍ချစ်သလောဟု ရှိမုန်ပေတရုအားမေးတော်မူလျှင်၊ ဟုတ်ပါ၏သခင်။ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ် ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏ဟု လျှောက်သော်၊ ငါ၏သိုးသငယ်တို့ကို ကျွေးမွေးလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁶ တဖန်ယေရှုက၊ ယောန၏သားရှိမုန်၊ သင်သည် ငါ့ကိုချစ်သလောဟု ဒုတိယအကြိမ်မေးတော်မူလျှင်၊ ဟုတ်ပါ၏သခင်။ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏ဟုလျှောက်သော်၊ ငါ၏ သိုး တို့ကို ထိန်းလော့ဟုမိန့်တော်မူ၏။
¹⁷ ယေရှုကလည်း၊ ယောန၏သားရှိမုန်၊ သင်သည် ငါ့ကိုချစ်သလောဟု တတိယအကြိမ်မေးတော်မူလျှင်၊ သင်သည်ငါ့ကိုချစ်သလောဟု သုံးကြိမ်မြောက်အောင် မေးတော်မူသောကြောင့် ပေတရုသည်စိတ်နာသဖြင့်၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည်ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကိုသိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ်ချစ်သည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏ဟု လျှောက်သော်၊ ယေရှုက၊ ငါ၏သိုးတို့ကို ကျွေးမွေးလော့။
¹⁸ ငါအမှန်အကန်ဆိုသည်ကား၊ ဥင်သည်ပျိုသော အသက်ရှိစဉ်ကိုယ်ကိုကိုယ်ပတ်စည်း၍ အလိုရှိရာ အရပ်ရပ်သို့ သွားလာတတ်၏။ သင်သည် အိုသောအခါ လက်နှစ်ဘက်ကိုဆန့်ပြီးလျှင်၊ သူတပါးသည် သင့်ကို ပတ်စည်း၍ သင်အလိုမရှိရာအရပ်သို့ ယူသွားလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။
¹⁹ တိုသို့မိန့်တော်မူသော်၊ အဘယ်သို့သောသေခြင်းအားဖြင့် ပေတရုသည် ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေမည်အရိပ်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးမှ၊ ငါ့နောက်သို့လိုက်လော့ဟု ပေတရုအား မိန့်တော်ပြန်၏။
²⁰ ယေရှုချစ်တော်မူ၍ အထက်က ညစာစားသောအခါ၌ ရင်တော်ကိုမှီ၍လျောင်းလျက်၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်ကို အပ်နှံသောသူကားအဘယ်သူနည်းဟု မေးသောတပည့်တော်သည်လည်း နောက်တော်သို့ လိုက် သည်ကို ပေတရုသည်လှည့်၍မြင်လျှင်၊
²¹ သခင်၊ ဤသူ၌ အဘယ်သို့ဖြစ်ပါလိမ့်မည်နည်းဟု မေးလျှောက်သော်၊
²² ယေရှုက၊ ငါကြွလာသည်ကာလတိုင်အောင် ထိုသူကိုနေစေခြင်းငှါ ငါအလိုရှိလျှင် သင်သည် အဘယ် သို့ဆိုင်သနည်း။ သင်မူကား ငါ့နောက်သို့လိုက်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။
²³ ထိုစကားတော်ကိုထောက်လျှင်၊ ညီအစ်ကိုတို့က၊ ထိုတပည့်တော်သည် မသေရဟုအနှံ့အပြား ပြောဆို ကြ၏။ သို့သော်လည်း ထိုသူသည်မသေရဟု ယေရှုမိန့်တော်မူသည်မဟုတ်။ ငါကြွလာသည် ကာလတိုင်အောင် ထိုသူကိုနေစေခြင်းငှါ ငါအလိုရှိလျှင်သင်သည် အဘယ်သို့ဆိုင်သနည်းဟု မိန့်တော်မူသတည်း။
²⁴ ထိုတပည့်တော်ကား၊ ဤအကြောင်းအရာတို့ကို သက်သေခံ၍ ရေးထားသောသူဖြစ်၏။
²⁵ သူ၏သက်သေခံချက်မှန်သည်ကို ငါတို့သိကြ၏။ ယေရှုပြုတော်မူသော အခြားအမှုအရာအများ ရှိ သေး၏။ ထိုအမှုအရာရှိသမျှတို့ကို အသီးအခြားရေးထားလျှင်၊ မြေကြီးမဆံ့နိုင်အောင် ကျမ်းစာများပြားလိမ့်မည် ဟု ထင်မှတ်ခြင်းရှိ၏။

၂၁:၁–၂၅ နိဂုံးအပိုဒ်

21:1–25

THE EPILOGUE

ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို နိဂုံးချုပ်ရန်အတွက် ယောဟန်သည် အသင်းတော်နှင့်ဆိုင်သော ကိစ္စအချို့ကို ကိုင်တွယ်ထားသည့် နိဂုံးအပိုဒ်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စမှာ ဂလိလဲပင်လယ်ကမ်းစပ်၌ ငါးမျှားခြင်းနှင့်ဆက်စပ်၍ ပေတရု၏ ပြန်လည်ခန့်အပ်ခြင်းနှင့် ချစ်ခင်ရသော တပည့်တော်၏ မကြာမီသေဆုံးတော့မည့်အကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဤအပိုဒ်သည် နောက်ဆက်တွဲတစ်ခုလိုပင် ထင်ရသော်လည်း နောက်ဆုံးအဆုံးစွန်းနှစ်ပိုဒ် (ပိုဒ် ၂၄-၂၅) ၏ အချို့အပိုင်းကိုဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း ဤအပိုဒ်တစ်ခုလုံးသည် ယောဟန်ကိုယ်တိုင်၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်စရာမရှိချေ။

To close his Gospel, John added an epilogue dealing with some church-related issues: the reinstatement of Peter, set in a fishing context by the Sea of Galilee, and the impending death of the Beloved Disciple. Though it looks more like an appendix, there is no question that this section is the work of John himself, with the possible exception of a portion of the last two verses (vv. 24–25).

 

 

 

၂၁:၁–၁၄။ ငါးဖမ်းခြင်း။ ဤသည်မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ယေရှုသည် တပည့်တော်များထံ တတိယအကြိမ်မြောက် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းဖြစ်ပြီး (ပိုဒ် ၁၄) ဂလိလဲပင်လယ် (တစ်နည်း တိဘေရီယပင်လယ်၊ ပိုဒ် ၁) ကမ်းစပ်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ တပည့်တော်ခုနစ်ဦးသာ အမည်ဖော်ပြထားပြီး သူတို့သည် ဂလိလဲဒေသ ပြန်ရောက်နေကြသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ပသခါပွဲတစ်ပတ်လုံး ကုန်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာသည် (၁၃:၁၊ ၁၈:၂၈၊ ၃၉ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် ယေရှုနှင့်မတွေ့မီ လုပ်ကိုင်ခဲ့သော အလုပ်ဟောင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ဤအပိုဒ်၏ ပထမအပိုင်းသည် ပေတရု၏ ပြန်လည်နေရာထိုင်ခင်းကို ဆိုလိုသည်။ အံ့ဖွယ်ငါးဖမ်းခြင်းဇာတ်လမ်းသည် အရေးကြီးသော်လည်း ယေရှုနှင့် ပေတရု၏ စကားပြောဆိုခြင်းအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

21:1–14. Catching Fish. This is the third account of the appearance of the resurrected Jesus to the disciples (v. 14), and it took place by the Sea of Galilee (also known as the Sea of Tiberias; v. 1). That the disciples—only seven are mentioned—were back in Galilee indicates that the Passover week was over (cf. 13:1; 18:28, 39). They returned to the profession they had before they met Jesus. The first part of this section deals with the restoration of Peter. The story of the miraculous fishing, despite its significance, only provides the occasion for Jesus’s dialogue with Peter.

 

ဤဇာတ်လမ်းကို အသေးစိတ်ကျဲဖြန့်၍ ရေးထားပုံသည် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်သည်။ လှေညာဘက်သို့ ပိုက်ချရန် ယေရှု၏ အမိန့်တော် (၂၁:၆)၊ ပေတရုသည် အဝတ်မပါဘဲ (ဂရိစာသားတွင် “ဗလာ” ဟု ဆိုထားပြီး အချို့ဘာသာပြန်များတွင် “အပေါ်ဝတ်ရုံမပါဘဲ” ဟု ဆိုသည်) ပင်လယ်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းခဲ့သည်ဟူသော မှတ်ချက် (ပိုဒ် ၇)၊ လှေနှင့် ကမ်းခြေအကွာအဝေး (ပိုဒ် ၈)၊ မီးဖုတ်ထားသော မီးဖိုနှင့် မုန့် (ပိုဒ် ၉)၊ ငါးအရေအတွက်အတိအကျ (၁၅၃ ကောင်)၊ ပိုက်မကွဲခဲ့ဟူသော အချက် (ပိုဒ် ၁၁) စသည်တို့ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အသေးစိတ်များစွာ ရေးထားရသနည်း။ တစ်ဖက်တွင် ဤအသေးစိတ်များသည် မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦး၏ အထောက်အထားများဖြစ်ပြီး ဧဝံဂေလိဆရာသည် ထိုခုနစ်ဦးသော တပည့်တော်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။ တကယ်တော့ ဤအဖြစ်အပျက်သည် ယောဟန်ခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ဧဝံဂေလိဆရာ၏ မျက်မြင်သက်သေဖြစ်မှု (ပိုဒ် ၂၄ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)၊ ချစ်ခင်ရသော တပည့်တော် (ပိုဒ် ၂၀) နှင့် ဇေဗေဒဲ၏သားတို့ (ပိုဒ် ၂) ကို တစ်ပြိုင်နက် ပေါင်းစပ်ထားသည့် တစ်ခုတည်းသော ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။ ဇေဗေဒဲ၏သားတို့မှာ ကျန်ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ယောဟန်နှင့် ယာကုပ်ဟု ဖော်ပြထားသည် (မာကု ၁:၁၉၊ ၃:၁၇၊ ၁၀:၃၅)။ နောက်တစ်ဖက်တွင် ဤအသေးစိတ်တစ်ခုချင်းစီတွင် သင်္ကေတဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေလိုသော သွေးဆောင်မှုကို အမှန်တကယ် တွန်းလှန်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအသေးစိတ်များသည် သင်္ကေတဖြစ်သည်ဟူသော ညွှန်ပြချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသလို စိတ်ကူးယဉ်ဖြစ်သည်ဟူလည်း မဆိုနိုင်ချေ။ သို့သော် တစ်ခုကိုမူ အလေးပေးရမည်မှာ ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်သည် တပည့်တော်များ၏ ယေရှု၏ အမိန့်တော်ကို သစ္စာရှိရှိ နာခံခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ခြင်းသည် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့်ဖြစ်သော်လည်း ငါတို့နာခံသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့၌လည်းကောင်း၊ ငါတို့မှတစ်ဆင့်လည်းကောင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အနေအထားသို့ ငါတို့ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိသွားစေခြင်းဖြစ်သည်။

The richness of details with which the story is told is impressive: Jesus’s command to toss the net over “the right side of the boat” (21:6); the remark (in the Greek) that Peter was naked (some translations hold that “naked” here means “without his outer garment”) before he jumped into the sea (v. 7); the distance the boat was from the land (v. 8); the charcoal fire and the bread (v. 9); the exact number of fish; and the information that the net was not torn (v. 11). Why so many details? On the one hand, they are evidence of a firsthand witness, which implies that the Evangelist was one of the seven disciples. In fact, this is the only episode in John’s Gospel that combines in the same narrative the eyewitness character of the author (cf. v. 24), the Beloved Disciple (v. 20), and the sons of Zebedee (v. 2), who are elsewhere in the NT identified as John and James (Mark 1:19; 3:17; 10:35). On the other hand, we should by all means resist any temptation to find a symbolic meaning in each one of the details. There is nothing to suggest that they are symbolic, much less fictitious. One thing, however, should be emphasized: the miracle happened as a result of the faithful obedience of the disciples to the command of Jesus. Salvation is by grace, but when we obey, we put ourselves in a position where God can operate in and through us.

 

 

 

၂၁:၁၅–၁၉။ ပေတရု၏ ပြန်လည်နေရာထိုင်ခင်း။ မနက်စာစားပြီးနောက် ယေရှုသည် ပေတရုကို ပြန်လည်နေရာထိုင်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ပေတရု၏ ယေရှုကို ချစ်ကြောင်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အတည်ပြုပြောဆိုခြင်းသည် ယေရှုဖမ်းဆီးခံရသည့်ညက သူသုံးကြိမ်ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည် (ယောဟန် ၁၈:၁၅-၁၈၊ ၂၅-၂၇)။ ယေရှုသည် သူ့ကို ခွင့်လွှတ်ပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ငြင်းပယ်ခြင်းသည် လူအများရှေ့တွင် ဖြစ်ခဲ့သည်ဖြစ်၍ အမှုတာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် လူအများရှေ့တွင် ပြန်လည်ခန့်အပ်ခြင်းလိုအပ်ခဲ့သည် (ဥပမာ၊ တမန်တော် ၁:၁၅၊ ၂:၁၄၊ ၃၇၊ ၃:၁၊ ၁၂)။ယေရှုသည် ပေတရု၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စစ်ဆေးရာတွင် နှစ်မျိုးသော စကားလုံးကို သုံးစွဲခဲ့သည်ဟု မကြာခဏ ထောက်ပြလေ့ရှိသည်။ ပထမနှင့် ဒုတိယမေးခွန်းတွင် (၂၁:၁၅-၁၆) ယေရှုသည် “အဂါပေအို” (agapaō) ကို သုံးခဲ့ပြီး ဤစကားလုံးသည် ပေတရု၏ သုံးကြိမ်စလုံးအဖြေတွင် သုံးသော “ဖိလေအို” (phileō) ထက် ပိုမြင့်မြတ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ တတိယမေးခွန်းတွင် ယေရှုသည် “ဖိလေအို” ကိုသုံး၍ ပေတရုတွင် အနိမ့်ဆုံးချစ်ခြင်းမျိုးပင် ရှိမရှိ သံသယဝင်သည့်နှယ် မေးခဲ့သည်ဟုဆိုကာ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် တပည့်တော်ဝမ်းနည်းရသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤစကားပြောဆိုမှုသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ပေးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ သိမ်မွေ့သော ခွဲခြားမှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်ဟု ယူဆရန် အလွန်သံသယရှိစရာဖြစ်သည်။ ဤခရစ်ဝင်ကျမ်းတွင် ဤနှစ်ခုသော ကြိယာနှစ်ခုကို အပြန်အလှန်အသုံးပြုထားသည်။ ခမည်းတော်၏ သားတော်ကို ချစ်ခြင်း (၃:၃၅၊ ၅:၂၀)၊ ယေရှု၏ လာဇရု (၁၁:၅၊ ၃၆) နှင့် ချစ်ခင်ရသော တပည့်တော် (၂၀:၂၊ ၂၁:၇) ကို ချစ်ခြင်းကို ဖော်ပြရာတွင် နှစ်မျိုးစလုံးကို သုံးထားသည်။ ထို့ပြင် ကျမ်းချက်တွင် ပေတရုသည် အတူတူပင်သော အဓိကမေးခွန်းကို သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် မေးသောကြောင့် ဝမ်းနည်းရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားသည်။

21:15–19. Restoration of Peter. After breakfast, Jesus proceeded to restore Peter. Peter’s threefold affirmation of love for Jesus corresponds to his threefold denial the night Jesus was arrested (John 18:15–18, 25–27). Although Jesus had already forgiven him, the public nature of the denial demanded a public reinstatement to service (e.g., Acts 1:15; 2:14, 37; 3:1, 12). It is frequently pointed out that Jesus used two different words when probing Peter’s love. In the first and second questions (John 21:15–16), He used agapaō, which is said to represent a higher type of love than phileō, the word used by Peter in each of his three replies. In His third question, Jesus used phileō (v. 17), as if doubting whether Peter felt even the lesser form of love for Him, and this has been taken to be the reason why the disciple was grieved. Despite giving an appealing interpretation to the dialogue, however, it is highly doubtful whether such subtle distinction can be maintained. In this Gospel, the two verbs are used interchangeably. Both are used to describe the Father’s love for the Son (3:35; 5:20) and the love of Jesus for both Lazarus (11:5, 36) and the Beloved Disciple (20:2; 21:7). In addition, the text clearly says that Peter was grieved because Jesus asked the same basic question three times.

 

၂၁:၁၅ တွင် “သိုးသငယ်” ဟူ၍သုံးပြီး ၂၁:၁၆-၁၇ တွင် “သိုး” ဟူ၍ ပြောင်းလဲသုံးထားခြင်းကို အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု မယူဆသင့်ပေ။ ယေရှုသည် တစ်ဦးချင်းသိုးသငယ်များသာမက သိုးနွားတစ်အုပ်လုံးကိုပင် ပေတရုအား အပ်နှံသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ချေ။ ဤနှစ်မျိုးသော စကားလုံးသည် ယေရှုခရစ်၏ တစ်အုပ်တည်းသော သိုးစုကို ဖော်ပြရန် ကွဲပြားခြားနားသော နည်းလမ်းနှစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းချက်သည် ပေတရု၏ ပြန်လည်နေရာထိုင်ခြင်းနှင့် အမှုတာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် ပြန်လည်ခန့်အပ်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုပြီး အသင်းတော်၌ ထူးခြားသော အာဏာရှင်အဖြစ် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသိုးထိန်းများအားလုံးကို အုပ်ချုပ်ရမည့် အကြီးဆုံးသိုးထိန်းအဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်း မဟုတ်ချေ (၁ပေ ၅:၄ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ သူသည် ယေရှု၏ သိုးစုကို ထိန်းကျောင်းရန် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း တာဝန်ပေးခြင်းခံရခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသို့ပင် တပည့်တော်အားလုံးနှင့် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသော ခေါင်းဆောင်အားလုံးကို တာဝန်ပေးထားသည်။

There is no reason to think that any special significance should be attached to the change from lambs in 21:15 to sheep in vv. 16–17, as if Jesus entrusted to Peter not only His individual lambs but also the whole flock. It is more likely that the two words are simply different ways of designating the same thing—the one flock of Jesus Christ. It is also important to recognize that this passage deals with Peter’s restoration and reinstatement to service, not to some kind of elevation to primacy in the church. He was not being invested here with a distinctive authority as the earthly vicar of Jesus or being appointed as the chief shepherd who should rule over all other shepherds (cf. 1 Pet. 5:4). He was simply being commissioned to take care of Jesus’s flock, as were all of the disciples and as are all of those God has chosen to lead His people.

 

ယေရှုသည် ပေတရုကို ထိခိုက်နိုင်သည့် စကားတစ်ခွန်းကို ထပ်မံထည့်ပြောခဲ့သည်။ ယေရှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့်ညက ပေတရုက သူ့အတွက် အသက်ပေးမည်ဟု ဆိုခဲ့ဖူးသည် (ယောဟန် ၁၃:၃၇)။ ယခုမူ ယေရှုက ထိုသို့ဖြစ်လာမည့်ပုံစံကို ပြောပြတော်မူသည်။ ယေရှုသုံးစွဲသော နက်နဲသောဘာသာစကားသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ထင်ရသော်လည်း ရှေးကမ္ဘာတွင် “လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ခြင်း” (၂၁:၁၈) ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ကားချခြင်းဟု ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် နားလည်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်ယာန်ဓလေ့အရ ပေတရုသည် နီရိုဧအောက်တွင် ရောမမြို့၌ ခရစ်နှစ် ၆၇ ခန့်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ကားချခံရပြီး ဤခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသည့်အချိန်မတိုင်မီ နှစ်အတန်ကြာတွင် ဖြစ်သည်။

Jesus added a thought that probably struck Peter. The night he denied Jesus, Peter said he would give his life for Him (John 13:37), and here Jesus told him how this would happen. The enigmatic language Jesus used seems rather general, but in the ancient world the expression “stretch out your hands” (21:18) was widely taken as a reference to crucifixion. And according to Christian tradition, Peter was crucified in Rome under Nero around the year A.D. 67 several years before the writing of this Gospel.

 

 

 

၂၁:၂၀–၂၃။ ယောဟန်၏ မကြာမီသေဆုံးခြင်း။ ချစ်ခင်ရသော တပည့်တော်ကို ဤအခန်းထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ယေရှုပြောသော စကားကြောင့် ညီအစ်ကိုတို့အကြား ထိုတပည့်တော်သည် ယေရှုပြန်ကြွလာသည်အထိ မသေရဘူးဟူသော ကောလဟာလ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည် (ပိုဒ် ၂၂-၂၃)။ ယောဟန်သည် ဤခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ရေးသောအချိန်တွင် တစ်ဦးတည်းသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေသော တမန်တော်ဖြစ်ပြီး ယေရှုနှင့် ထိုမျိုးဆက်သောယုံကြည်သူများကြားရှိ နောက်ဆုံးသော အသက်ရှင်အဆက်အသွယ်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်အသက်ရှင်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ယေရှုဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်ချက်ထားနိုင်သကဲ့သို့ သူသေဆုံးခြင်းသည် အသင်းတော်ကို နက်ရှိုင်းသော အကျပ်အတည်းထဲ နှစ်မြုပ်စေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူများကို သူ၏ နောက်ဆုံးထွက်ခွာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်စေရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း (၁၄:၁-၃) ကို ယောဟန်၏အသက်တာနှင့် ချိတ်ဆက်ထားခြင်း သို့မဟုတ် အခြားအတိအကျ ကာလတစ်ခုခုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားခြင်း မပြုသင့်ချေ။ ငါတို့၏ မျှော်လင့်ချက်သည် ကတိပေးတော်မူသော ထိုသခင်၏ သစ္စာရှိခြင်းပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ တည်ရှိရမည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၃၇၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၂၀၊ ဟဗကုက် ၂:၃ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

21:20–23. John’s Imminent Death. The introduction of the Beloved Disciple into the scene and the way Jesus referred to him generated among the brethren the rumor that this disciple would not die before the return of Jesus (vv. 22–23). By the time John wrote his Gospel, the rumor might have become even more serious, for he was the only apostle still alive, the last living link between Jesus and that generation of believers. It is as if hope in the Second Coming could be maintained only as long as John lived, whereas his death could sink the church into a deep crisis. It was, therefore, necessary to prepare the believers for the reality of his own eventual departure. The Second Advent of Jesus (14:1–3) should not be tied to John’s life—or, for that matter, to any other definite period of time. Our hope has to be based entirely on the faithfulness of the One who made the promise (Heb. 10:37; Rev. 22:20; cf. Hab. 2:3).

 

 

 

၂၁:၂၄–၂၅။ နိဂုံးစကား။ ယောဟန် ၂၁:၂၄ တွင် ဖော်ပြထားသော စကားကို အဓိကအားဖြင့် ပိုဒ် ၂၀-၂၃ ၏ အခြေအနေတွင် ဖတ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထို့ထက်ကျယ်ပြန့်စွာ ခရစ်ဝင်ကျမ်းတစ်ခုလုံး၏ အတည်ပြုချက်လည်း ဖြစ်သည် (ပိုဒ် ၂၅ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ပိုဒ် ၂၄ တွင် “ငါတို့” ဟူသော ပထမလူပုဂ္ဂိုလ် အများကိန်း၏ အမှတ်အသားသည် အငြင်းပွားဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိဆရာကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကိုရည်ညွှန်းခြင်းဟု ယူဆခြင်းသည် အနည်းဆုံး ကျေနပ်ဖွယ်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဤအရာများကို သက်သေခံပြီး ရေးသားခဲ့သော တပည့်တော်နှင့် သူ၏သက်သေခံချက်သည် မှန်ကန်ကြောင်း သိရှိသူများကြား ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပိုကောင်းသော အခြားရွေးချယ်မှုမှာ ဧဖက်မြို့၌ ယောဟန်ကို ကောင်းစွာသိရှိပြီး သူ၏သက်သေခံချက်ကို ထိုခေတ်ယုံကြည်သူများနှင့် နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များအတွက် အတည်ပြုပေးနိုင်သည့် အသင်းတော်ခေါင်းဆောင်များအုပ်စုကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယောဟန်၏ အံ့သြဖွယ်ခရစ်ဝင်ကျမ်းသည် ယေရှုနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ရှိခဲ့သူ၊ အမှန်တကယ် “ယေရှုချစ်တော်မူသော” တပည့်တော် (၁၃:၂၃၊ ၂၀:၂၊ ၂၁:၇၊ ၂၀) ၏ မျက်မြင်သက်သေ၏ အသီးအပွင့်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ယုံကြည်ထိုက်မှုကို အစကတည်းက အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။

21:24–25. Concluding Words. The statement in John 21:24 should be read primarily in the context of vv. 20–23, but by extension it also represents a validation of the entire Gospel (cf. v. 25). The identity of the “we” in v. 24 has been a subject of debate. The idea that the first-person plural is a self-reference to the Evangelist himself seems the least satisfactory solution, as there is a clear distinction between the disciple who testified and wrote these things and those who knew that his testimony was true. A better alternative is to think about a group of church leaders, probably at Ephesus, who knew John well enough to confirm his testimony to the believers of their own time, as well as to those of future generations. John’s astonishing Gospel is the product of an eyewitness, someone very close to Jesus—in fact, the disciple “whom Jesus loved” (13:23; 20:2; 21:7, 20)—and his trustworthiness was recognized from the very beginning.

 

ဤခရစ်ဝင်ကျမ်းသည် ယေရှုပြုတော်မူခဲ့သမျှနှင့် သွန်သင်တော်မူခဲ့သမျှထဲမှ ရွေးထုတ်ထားသော အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း နိဂုံးချုပ်အနေဖြင့် သတိပေးထားသည်။ ယေရှု၏ ကြီးမြတ်ခြင်းကို စာအုပ်တစ်အုပ်၊ စာအုပ်လေးအုပ်ဖြင့်ပင် ကန့်သတ်၍ မရနိုင်ချေ။ အားလုံးကို ရေးမည်ဆိုပါက ဤကမ္ဘာကြီးသည် ထိုစာအုပ်များကို မဆံ့နိုင်ဟု ဆိုထားသည် (၂၁:၂၅)။ ယေရှု၏ လူ့ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ပတ်သက်၍မူ ဤသည်မှာ ပြောမနည်းသော စကားဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အောင်မြင်မှုများနှင့်ပတ်သက်၍မူ မည်သည့်အမှန်တရားထက်မဆို ပိုမိုမှန်ကန်သည်။ ယေရှုသည် ဤလောကကို ကယ်တင်ရန် (၃:၁၇၊ ၄:၄၂၊ ၅:၃၄၊ ၁၀:၉၊ ၁၂:၄၇) နှင့် ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတော်ကို ဖော်ပြရန် (၁၂:၂၈၊ ၄၅၊ ၁၄:၉၊ ၁၃၊ ၁၆:၁၄၊ ၁၇:၄) လာခဲ့သည်။ ဤနှစ်ခုစလုံးကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်တွင် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး ထိုလက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ဘုရားသခင်၏ မကောင်းမှုအင်အားစုများကို နောက်ဆုံးအနိုင်ရရှိရာတွင် ကိရိယာဖြစ်လာခဲ့သည် (၁၂:၃၁၊ ၁၆:၁၁၊ ၁၉:၃၀) နှင့် ဖန်ဆင်းခံရသူနှင့် ဖန်ဆင်းရှင်ကို နောက်ဆုံးတစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းစေခဲ့သည် (၁၄:၃၊ ၁၇:၂၄)။ အမှန်မှာ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးနှင့် ထာဝရကာလတစ်ခုလုံးပင် ယေရှုသည် လူဇာတိခံ၍ ငါတို့ထံတွင် နေထိုင်တော်မူစဉ် ပြီးမြောက်ခဲ့သော အရာတို့၏ အဓိပ္ပာယ်အပြည့်အစုံကို မှတ်တမ်းတင်ရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ချေ။ ယေရှု၏ အမှုတော်နှင့် အလုပ်တော်၏ တန်ခိုးသည် တပည့်တော်များနှင့်အတူ ရှိတော်မူစဉ်ကအတိုင်း ယနေ့တွင်လည်း အစွမ်းထက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ရေးအင်အားစုများကို သူအမြဲအနိုင်ရခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် သူ၏ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ပြန်လာခြင်းတွင် ထိုအောင်ပွဲ၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအတွက် ငါတို့၏ မျှော်လင့်ချက်သည် သေချာပြီး မယိမ်းယိုင်နိုင်ကြောင်း အာမခံချက်ပေးထားသည်။

The Gospel closes with a reminder that its content is no more than a short selection of what Jesus did and taught. The greatness of Jesus cannot be limited to one single book, not even to four. If everything had been written, the world would not even be able to hold all the books that would have been produced (21:25). This is hyperbole, of course, as far as Jesus’s physical life is concerned, but in relation to His spiritual accomplishments, no truth could be more accurate. Jesus came to save the world (3:17; 4:42; 5:34; 10:9; 12:47) and to reveal the Father’s glory (12:28, 45; 14:9, 13; 16:14; 17:4). Both of these were accomplished at the cross, which became the instrument through which God’s final victory over the forces of evil was secured (12:31; 16:11; 19:30) and creature and Creator were finally brought together again (14:3; 17:24). In fact, the entire universe and the whole eternity would not be large enough to record the full significance of Jesus’s accomplishments when He was made flesh and lived among us. The power of the ministry and work of Jesus is today as effective as it was when He was with the disciples. His constant victory over spiritual powers and His resurrection from the dead assure us that our hope for the consummation of that victory at His glorious return is certain and unmovable.