မောရှေ၏တတိယစာအုပ်ဟုခေါ်သော ဝတ်ပြုရာကျမ်း
The Third Book of Moses Called Leviticus
ခေါင်းစဉ်
Title
“ဝတ်ပြုရာကျမ်း” ဟူသောအမည်သည် ဂရိဘာသာသုံးကျမ်း (Septuagint) တွင်တွေ့ရသောခေါင်းစဉ်မှဆင်းသက်လာပြီး၊ လေဝိအမျိုးသားများကိုရည်ညွှန်းသည်။ ဤကျမ်းသည် လေဝိအမျိုးသားများအကြောင်းကိုအနည်းငယ်သာဖော်ပြထားသော်လည်း၊ လေဝိအမျိုးမှဆင်းသက်လာသော အာရုန်၏ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့်ပတ်သက်သောအကြောင်းအရာများကို များစွာဖော်ပြထားသည်။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ဤကျမ်း၏ခေါင်းစဉ်မှာ ၎င်း၏ပထမစကားလုံးဖြစ်သည့် “ဝါယျိခ်ရာ” (Wayyiqra) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “ထိုအခါ ထာဝရဘုရား ခေါ်တော်မူသည်” (၁:၁) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤအမည်သည် ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၏ဇာတ်လမ်းကို ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟူသော “ထိုအခါ” (သို့မဟုတ် “ထို့နောက်” သို့မဟုတ် “ယခု”) ဟူသောအချက်နှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ “ခေါ်တော်မူသည်” ဟူသောစကားသည် ဤကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏တိုက်ရိုက်မိန့်တော်မူချက်များကို သမ္မာကျမ်းစာရှိအခြားကျမ်းများထက် ပို၍မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ဟူသောအချက်နှင့် ကိုက်ညီသည်။
The name “Leviticus,” referring to the Levites, derives
from the title found in the Greek Septuagint translation. The book says little
about the Levite tribe itself, but much of the book addresses concerns of the
priests descended from Aaron, who belonged to that tribe. The Hebrew title of
the book is its first word, Wayyiqra, “Then He (the Lord) called”
(1:1). This is appropriate because “Then” (or “And” or “Now”) indicates that
the book continues the story of Exodus, and “called” agrees with the fact that
it records more direct divine speech than any other book in the Bible.
ရေးသားသူနှင့်ရက်စွဲ
Author and Date
ဝတ်ပြုရာကျမ်းသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ပထမဆုံးကျမ်းငါးကျမ်းဖြစ်သော ပန်တာတုတ်ခ်တွင်ပါဝင်ပြီး၊ ထိုကျမ်းများကို မောရှေမှရေးသားခဲ့သည် သို့မဟုတ် တည်းဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့်နားလည်ထားကြသည် (ဖခင်းကျမ်း၊ “ရေးသားသူနှင့်ရက်စွဲ” မိတ်ဆက်ကိုကြည့်ပါ)။ ဤကျမ်း၏ရက်စွဲဆိုင်ရာအချက်အလက်များအတွက်၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း၊ “ရေးသားသူနှင့်ရက်စွဲ” မိတ်ဆက်ကိုကြည့်ပါ။
Leviticus is part of the Pentateuch, the first five books
of the Bible commonly understood to be authored and/or edited by Moses (see
Introduction to Genesis, “Author and Date”). For more on the dating of the
book, see the Introduction to Exodus, “Author and Date.”
ရည်ရွယ်ချက်နှင့်စာပေဖွဲ့စည်းပုံ
Purpose and Literary Structure
ဘုရားသခင်သည် ဗိမာန်တော်အသစ်တွင်နေထိုင်ရန်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် (ထွက်. ၄၀:၃၄)၊ ထိုနေရာမှမောရှေအား ဣသရေလလူမျိုးများ၏ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုနှင့်ဘဝနေထိုင်မှုဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များပေးတော်မူသည်။ ဤသတင်းစကားအများစုကို တစ်လအတွင်း ဣသရေလလူမျိုးများသည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကာနာန်ပြည်သို့ခရီးလှည့်လည်နေစဉ် သိနာတောင်တန်းတောကျေးလက်တွင် စခန်းချနေထိုင်စဉ်အတွင်း ပေးပို့ခဲ့သည် (ထွက်. ၄၀:၂၊ ၁၇; တော ၁:၁၊ ၁၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဝတ်ပြုရာကျမ်းသည် ဇာတ်လမ်းပုံစံဖွဲ့စည်းမှုတွင်တည်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတွင် ဥပဒေများပါဝင်သည်။ ဇာတ်လမ်းပုံစံဖြင့်ဖော်ပြထားသောအပိုင်းနှစ်ခုရှိသည်—အခန်း ၈-၁၀ နှင့် ၂၄:၁၀-၂၃—ဤနှစ်ခုစလုံးသည် ဥပဒေအချို့ကိုချိုးဖောက်ခြင်း၏သေစေနိုင်သောအကျိုးဆက်များကို ဖော်ပြထားသည်။
Having moved into His new sanctuary residence (Ex.
40:34), the Lord addresses Moses from there with instructions for Israelite
worship and life. God conveys most of these messages within a month, while the
Israelites are encamped in the Sinai wilderness during their journey from Egypt
to Canaan (see Ex. 40:2, 17; Num. 1:1, 18). While Leviticus is set in a
narrative study framework, it mostly consists of laws. There are two narrative
sections—chapters 8–10 and 24:10–23—both of which address the mortal
consequence of breaking certain laws.
ဒုတိယထောင်စုနှစ် ဘီစီခေတ်ကာလ၏အခြားလူမျိုးများကဲ့သို့ပင်၊ အစောပိုင်းဣသရေလလူမျိုးများသည် ရှုပ်ထွေးသောထုံးတမ်းနှင့်ဥပဒေစနစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူမျိုးများနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာအင်္ဂါရပ်များစွာကို မျှဝေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ထူးခြားသောညွှန်ကြားချက်နှင့်အညီ၊ သမ္မာကျမ်းစာညွှန်ကြားချက်များ၏အရေးပါသောအင်္ဂါရပ်များသည် ယဉ်ကျေးမှုဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သေခြင်းသည် အဲဂုတ္တုလူမျိုးများအတွက် သန့်ရှင်းသောအရာဖြစ်သော်လည်း၊ ဣသရေလလူမျိုးများအတွက် သေခြင်းနှင့်ဆက်စပ်သောအရာများသည် ထုံးတမ်းအရ မသန့်ရှင်းသဖြင့် သန့်ရှင်းသောနယ်ပယ်နှင့်ထိတွေ့မှုမှ ကန့်သတ်ထားသည် (ဥပမာ၊ ၂၁:၁-၆၊ ၁၀-၁၂)။ ထို့ပြင်၊ “ရှေ့တော်မုန့်” သို့မဟုတ် “ပြမုန့်” ထုံးတမ်းသည် ဣသရေလမဟုတ်သော လူမျိုးများ၏ အစားအသောက်ပူဇော်မှုများ၏ သတင်းစကားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် သတင်းစကားကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြသည်။ ထိုသူတို့၏ ပူဇော်မှုသည် ဘုရားသခင်၏လူများက ဘုရားသခင်အား အစာကျွေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မုန့်ပူဇော်မှုသည် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အတွက် အစားအစာပေးအပ်သူဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြစ်သည် ( ၂၄:၈-၉ ၏ မှတ်စုများကို ကြည့်ပါ)။
Like other peoples of the second millennium B.C., the
early Israelites possessed a complex ritual and legal system. They shared many
aspects of culture with those around them, but significant features of the
biblical instructions were counter-cultural, in accordance with the Lord’s distinctive
instruction. For example, death was holy for Egyptians, but for Israelites
things associated with death were ritually impure and restricted from contact
with the sacred sphere (e.g., 21:1–6, 10–12). Also, the “bread of the
Presence,” or “showbread,” ritual summarized a message that was opposite to
that of non-Israelite food presentation offerings: Rather than signifying that
the Lord’s people fed Him, the bread offering acknowledged that He
provided food for them (see notes on 24:8–9).
ဣသရေလလူမျိုးများ၏တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ယေရှုခရစ်၏တစ်ကြိမ်တည်းသောယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ညွှန်ပြသည့်သင်္ကေတများဖြစ်သည် (ယော ၁:၂၉၊ ဟေဗြဲ ၉)။ ဤသည်မှာ အပြစ်ကိုကိုင်တွယ်ရာတွင် အမှန်တကယ်ထိရောက်သောတစ်ခုတည်းသောယဇ်ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၁-၁၈)၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတမှုကို မထိခိုက်စေဘဲ ကရုဏာပေးနိုင်သည့်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည် (ရော ၃:၂၆)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ခရစ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ရှုထောင့်များစွာကို ဖော်ပြသည်။ လူများကိုကယ်တင်ရန်၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် မိမိဘဝကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၇:၂၇)။ သူသည် လူသားများအား ဝိညာဉ်ရေးအရ “ပါဝင်စားသုံး” ခြင်းဖြင့် ထာဝရအသက်ရရှိစေသောနည်းလမ်းဖြစ်သည် (မ ၂၆:၂၆-၂၈၊ ယော ၆:၄၈-၆၃)။ သူသည် လူသားအသက်ကိုရွေးယူရန် မိမိအသက်သွေးကို ပေးအပ်ခဲ့သည် (မ ၂၀:၂၈)။ ထို့ပြင် သူသည် အပြစ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော “ကြွေးမြီ/တာဝန်ကို ခွင့်လွှတ်ရန်အတွက် ပေးအပ်ခဲ့သည် (မ ၆:၁၂ ဧဖက် ၁:၇)။ တိရစ္ဆာန်ယဇ်တစ်မျိုးတည်းသည် ဤရှုထောင့်များအားလုံးကို ကိုယ်စားမပြုနိုင်သောကြောင့်၊ ခရစ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် အဓိကယဇ်ပူဇော်မျိုးစုံ၏ထူးခြားသောအင်္ဂါရပ်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုခံရသည်။
The ritual portions of Leviticus contain selected details
regarding activities, with little explanation of the meanings attached to the
activities. This suggests that the text was written when its ritual system was
actually performed. The text has the stated purpose of guiding priests and
other participants who could observe what was going on. So they did not need
all the details and explanations that would characterize a text describing
rituals that were yet to be inaugurated or no longer performed.
ယဇ်ပူဇော်မှုစနစ်နှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်
The Sacrificial System and Its Meaning in the New
Testament
ဓမ္မသစ်ကျမ်းအရ၊ ဣသရေလလူမျိုး၏ တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏သားတော် ယေရှုခရစ်၏ တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အဆုံးစွန်သော ယဇ်ပူဇော်မှုကို ညွှန်ပြသည့် သင်္ကေတများဖြစ်သည် (ယော ၁:၂၉၊ ဟေဗြဲ ၉)။ ဤယဇ်ပူဇော်မှုသည် အပြစ်ကို ထိရောက်စွာကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၁-၁၈)၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် တရားမျှတမှုကို မထိခိုက်စေဘဲ ဘုရားသခင်က ကရုဏာပြည့်ဝစွာ ပေးအပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည် (ရောမ ၃:၂၆)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်မှု၏ မတူညီသော ရှုထောင့်များကို ဖော်ပြထားသည်- လူသားများကို ကယ်တင်ရန်၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ ပူဇော်ခြင်းဖြင့် မိမိ၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၇:၂၇)။ သူသည် လူသားများက ဝိညာဉ်ရေးအရ “ပါဝင်စားသုံး” ခြင်းဖြင့် ရရှိသည့် ထာဝရအသက်၏ နည်းလမ်းဖြစ်သည် (မ ၂၆:၂၆-၂၈၊ ယော ၆:၄၈-၆၃)။ သူသည် လူသားအသက်ကို ရွေးယူရန် မိမိ၏အသွေးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည် (မ ၂၀:၂၈)။ ထို့ပြင် သူသည် အပြစ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော “ကြွေးမြီ”/တာဝန်ကို ခွင့်လွှတ်ရန် ပေးအပ်သည် (မ ၆:၁၂၊ ဧ ၁:၇)။ တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်မှု တစ်မျိုးတည်းသည် ဤရှုထောင့်အားလုံးကို လုံလောက်စွာ ကိုယ်စားမပြုနိုင်သောကြောင့်၊ ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်မှုသည် အဓိကယဇ်ပူဇော်မှု အမျိုးအစားများစွာ၏ ထူးခြားသောအင်္ဂါရပ်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုခံရသည်။
According to the New Testament, Israelite animal
sacrifices were tokens that pointed to the ultimate, one-time sacrifice of
God’s Son, Jesus Christ (John 1:29; Heb. 9). This is the only sacrifice that is
truly effective in dealing with sin (Heb. 10:1–18), because it is the only
means by which God can give mercy without compromising justice (Rom. 3:26). The
New Testament expresses various aspects of Christ’s sacrifice: To save people,
He allowed His life to be completely consumed by offering up Himself (Heb.
7:27); He is the means of eternal life, which humans receive by spiritually
“partaking” of Him (Matt. 26:26–28; John 6:48–63); He gave His lifeblood to
ransom human life (Matt. 20:28); and He provides for forgiveness of the
“debt”/obligation caused by sin (Matt. 6:12; Eph. 1:7). Since one kind of
animal sacrifice could not adequately represent all these aspects, Christ’s
sacrifice was represented by the unique features of several major kinds of
sacrifice:
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအမျိုးအစားများ
|
ကိုးကားချက် |
ယဇ်အမျိုးအစား |
ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သွေးထည့်ရာ |
အသားပေးရာ |
ထူးခြားချက် |
ခရစ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်း |
|
ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁ |
မီးရှို့ယဇ် |
ယဇ်ပလ္လင်၏ဘေးနှစ်ဖက် |
ထာဝရဘုရား |
အသားအားလုံးကိုမီးရှို့ဖျက်ဆီး |
ခရစ်တော်၏အသက်တာကိုမီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း |
|
ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂ |
စပါးယဇ် |
(သွေးမပါ) |
(အသားမပါ) |
သေခြင်းမရှိ |
ခရစ်တော်သည် ထာဝရအသက်ကိုပေးတော်မူ |
|
ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၃:၁–၁၇၊ ၇:၁၁–၃၆ |
မိဿဟာယယဇ် (သုခ) |
ယဇ်ပလ္လင်၏ဘေးနှစ်ဖက် |
*ယဇ်ပုရောဟိတ် + ပူဇော်သူ |
ပူဇော်သူကိုယ်တိုင်စား |
ခရစ်တော်ကို ဝိညာဉ်ရေးအရ “ခံစားရယူခြင်း” |
|
ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၄:၁–၃၅၊ ၆:၂၄–၃၀ |
အပြစ်ဖြေယဇ် (သန့်ရှင်းစေခြင်း) |
ယဇ်ပလ္လင်၏ဦးချိုများ |
*ယဇ်ပုရောဟိတ် |
သွေးကိုအထက်သို့မြှင့်တင်ခြင်း |
ခရစ်တော်သည် အသက်အတွက်ရွေးယူခြင်းဖြစ် |
|
ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၅:၁–၁၉၊ ၇:၁–၇ |
ပြစ်မှုဖြေယဇ် (ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်း) |
ယဇ်ပလ္လင်၏ဘေးနှစ်ဖက် |
*ယဇ်ပုရောဟိတ် |
ပြန်လည်ပေးဆပ်မှုကို ကြိုတင်ပြုလုပ်ရ |
ခရစ်တော်သည် အပြစ်ကြွေးမြီကိုပေးဆပ်တော်မူ |
|
Types of Sacrifices |
|||||
|
Reference |
Offering |
Blood on Altar to |
Meat to |
Unique Aspect |
Christ’s Sacrifice |
|
Lev. 1 |
burnt |
sides |
the Lord |
all meat consumed |
Christ’s life consumed |
|
Lev. 2 |
grain |
(no blood) |
(no flesh) |
no death |
Christ provides eternal life |
|
Lev. 3:1–17; 7:11–36 |
peace (well-being) |
sides |
*priest + offerer |
offerer ate |
spiritually “partaking” of Christ |
|
Lev. 4:1–35; 6:24–30 |
sin (purification) |
horns |
*priest |
elevation of blood |
Christ as ransom for life |
|
Lev. 5:1–19; 7:1–7 |
trespass (reparation) |
sides |
*priest |
prior payment of reparation |
Christ pays debt of sin |
ဝတ်ပြုရာကျမ်း အနှစ်ချုပ်
I. ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များ (၁:၁–၇:၃၈)
A. အဓိကယဇ်ပူဇော်ခြင်း ငါးမျိုး (၁:၁–၆:၇)
B. ယဇ်ပူဇော်ပွဲများ ကိုင်တွယ်ပုံ (၆:၈–၇:၃၈)
II. ဘုရားဝတ်ပြုရာစနစ် တည်ထောင်ခြင်း (၈:၁–၁၀:၂၀)
III. မသန့်ရှင်းမှုနှင့် ဝတ်ပြုရာဆိုင်ရာ ပြုပြင်နည်းများအကြောင်း ညွှန်ကြားချက်များ (၁၁:၁–၁၇:၁၆)
A. ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုများကို လူများနှင့် ခွဲခြားခြင်း (၁၁:၁–၁၅:၃၃)
B. အပြစ်ဖြေရာနေ့ (၁၆:၁–၃၄)
C. မသန့်ရှင်းမှုနှင့် သွေးဆိုင်ရာ ထပ်လောင်းညွှန်ကြားချက်များ (၁၇:၁–၁၆)
IV. သန့်ရှင်းသောနေ့စဉ်ဘဝဆိုင်ရာ ညွှန်ကြားချက်များ (၁၈:၁–၂၇:၃၄)
A. သန့်ရှင်းစွာနေထိုင်ရန် ယေဘုယျတိုက်တွန်းချက် (၁၈:၁–၂၂:၃၃)
B. ဥပုသ်နေ့၊ သန့်ရှင်းသောစည်းဝေးပွဲများ၊ နှင့် ပွဲတော်များ (၂၃:၁–၂၄:၉)
C. ဘုရားသမင်းပြစ်မှား ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၏ အရေးကြီးမှု (၂၄:၁၀–၂၃)
D. ဥပုသ်နှစ်၊ ဂျူဗလီ၊ နှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပးသုံးနှစ်ခြံပိတ်ရာနှစ်ခြံပိတ်ရာ ဥပုသ်နှစ်၊ ဂျူဗလီ၊ နှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေများ (၂၅:၁–၅၅)
E. ကောင်းကြီးမင်္ဂလာနှင့် ကျိန်ဆဲခြင်းများ (၂၆:၁–၄၆)
F. ကတိသစ္စာနှင့် ဆက်ကပ်ခြင်းများ (၂၇:၁–၃၄)
Outline
I. Instructions for
sacrificial worship (1:1–7:38)
A. Five
major offerings (1:1–6:7)
B.
Handling of offerings (6:8–7:38)
II. Establishment of the ritual
system (8:1–10:20)
III. Instructions regarding
impurities and ritual remedies (11:1–17:16)
A.
Separation of physical ritual impurities from people (11:1–15:33)
B. Day of
Atonement (16:1–34)
C. Additional
instruction on impurity and blood (17:1–16)
IV. Instructions for a holy lifestyle
(18:1–27:34)
A.
General call to holy living (18:1–22:33)
B.
Sabbath, holy convocations, and feasts (23:1–24:9)
C.
Seriousness of blasphemy (24:10–23)
D.
Sabbatical year, Jubilee, and laws of redemption (25:1–55)
E.
Blessings and curses (26:1–46)
F.
Vows and dedication (27:1–34)
No comments:
Post a Comment