ရောမဩဝါဒစာ ၇

 

အခန်းကြီး - ၇

chapter 7

 

၁. လူတစ်ဦးသည် အသက်ရှင်နေသမျှသာ ဥပဒေသည် သူ့အပေါ်တွင် အာဏာရှိသည်။ ၄. သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဥပဒေအတွက် သေလျက်ရှိသည်။ ၇. သို့ရာတွင် ဥပဒေသည် အပြစ်မဟုတ်၊ ၁၂. ဥပဒေသည် သန့်ရှင်းပြီး၊ တရားမျှတပြီး၊ ကောင်းမွန်သည်၊ ၁၆. ဤသည်ကို ကျွန်ုပ်အသိအမှတ်ပြုသည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းကို မလိုက်နာနိုင်သဖြင့် ဝမ်းနည်းသည်။

1 No law hath power over a man longer than he liveth. 4 But we are dead to the law. 7 Yet is not the law sin, 12 but holy, just, good, 16 as I acknowledge, who am grieved because I cannot keep it.

 

၁. သင်တို့မသိကြသလော။ စာသားအရ “သို့မဟုတ် သင်တို့သည် မသိကြသလော” (အခန်းကြီး ၆:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ “သို့မဟုတ်” ဟူသောစကားသည် အခြားရွေးချယ်စရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြသည်။ ပေါလုက အကျဉ်းအားဖြင့် ဤသို့ဆိုသည်၊ “သင်တို့၏အပြစ်သေခြင်း [အခန်းကြီး ၆:၁၁] သည် သင်တို့သည် နိယာမအောက်တွင်မရှိတော့ဘဲ [အခန်းကြီး ၆:၁၄] ဟူသောကျွန်ုပ်၏အဆိုကို သင်တို့ဝန်ခံရမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့သည် နိယာမ၏သဘောသဘာဝကို မသိကြဟု ယူဆရမည်၊ ထိုနိယာမကို သင်တို့သည် ကောင်းစွာသိရှိထားသည်ဟု ကျွန်ုပ်ယူဆထားသည်။” သူသည် နိယာမမှ ကျေးဇူးသို့ပြောင်းလဲခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်ပြီး ဤပြောင်းလဲမှု၏ရလဒ်များသည် မည်သို့ဖြစ်သင့်သည်ကို ပြသရန် နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုကို တင်ပြသည်။ အခန်းကြီး ၇ သည် သူ၏အခြေခံထုတ်ပြန်ချက်ဖြစ်သော “သင်တို့သည် နိယာမအောက်တွင်မရှိတော့ဘဲ ကျေးဇူးအောက်တွင်ရှိသည်” [အခန်းကြီး ၆:၁၄] ကို အခြေခံထားသည်။ ၎င်းကိုရှင်းပြရန် သူသည် ဗတ္တိဇံနှင့် ကျွန်များနှင့် ၎င်းတို့၏သခင်များအကြား ဆက်ဆံရေးကို ရည်ညွှန်းပြီးဖြစ်သည်။ ယခုသူသည် အိမ်ထောင်ရေးနိယာမမှ ဥပမာတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်သည်။

1. Know ye not? Literally, “or are you ignorant?” (see on ch. 6:3). The “or” suggests an alternative. Paul says, in effect, “Either you admit the truth of my assertion that your death to sin [ch. 6:11] means that you are no longer under law [ch. 6:14], or else you must be ignorant of the nature of law, with which I had assumed you were well familiar.” He presents another illustration to show how the transition from law to grace is effected and what the results of this change should be. Chapter 7 is based upon his fundamental statement, “Ye are not under the law, but under grace” (ch. 6:14). To explain this, he has already referred to baptism and to the relationship between slaves and their masters. Now he draws an illustration from the law of marriage.

 

နိယာမကိုသိသည်။ စာသားအရ “နိယာမ သိသည်”။ “နိယာမ” ဟူသော စကားရှေ့တွင် “ထိုအရာ” ဟူသောစကားမပါရှိခြင်းသည် ပေါလုသည် ယေဘုယျအားဖြင့် နိယာမ၏အခြေခံသဘောတရားကို ရည်ညွှန်းနေသည်ဟု ညွှန်ပြသည် [အခန်းကြီး ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ]။ သူ၏အချက်မှာ လူတစ်ဦးသေပြီးနောက် နိယာမသည် ၎င်းအား တရားစွဲဆိုခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးခြင်းမပြုနိုင်ဟူသောရိုးရှင်းသောအချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအခန်းကြီး၏အကြောင်းအရာတွင် ပေါလုသည် အထူးသဖြင့် ဓမ္မဟောင်းနိယာမ [အခန်းကြီး ၇:၇ ကိုကြည့်ပါ] ကို တွေးတောနေကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် ထင်ရှားလာသည်။

Know the law. Literally, “know law.” The absence of the article “the” before “law” suggests that Paul is referring to the principle of law in general (see on ch. 2:12). His point is simply that the law cannot prosecute or punish a man after he is dead. In the context of this chapter, however, it later becomes apparent that Paul is thinking especially of the law of the OT (see ch. 7:7).

 

အချုပ်အနှောင်ရှိသည်။ ပေါလုသည် “သေခြင်း” နှင့် “အပြစ်” ကို “အချုပ်အနှောင်ရှိသည်” သို့မဟုတ် “အုပ်ချုပ်သည်” ဟူ၍ အပြစ်သားတစ်ဦးအပေါ် ယခင်က ပုဂ္ဂိုလ်ပြုပြီး ဖော်ပြခဲ့သည် [အခန်းကြီး ၅:၁၄- ၁၇၊ ၆:၁၂]။ ပေါလုအတွက် နိယာမအောက်တွင်ရှိခြင်းသည် အပြစ်၏အချုပ်အနှောင်အောက်တွင်ရှိခြင်းနှင့် ညီမျှသည် [အခန်းကြီး ၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ]။ ၎င်းအကြောင်းရင်းမှာ နိယာမသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏စံနှုန်းကို ဖော်ပြရုံသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အပြစ်ဒုစရိုက် သို့မဟုတ် အပြစ်၏အချုပ်အနှောင်ကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည်မဟုတ်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏စည်းမျဉ်းများကို လုံးလုံးလျားလျားနာခံရန်လိုအပ်သော်လည်း အပြစ်သားအား နာခံမှုအတွက် စွမ်းအားပေးနိုင်သော စွမ်းရည်ကို မပေးပိုင်ချေ။ သို့သော် ကျေးဇူးသည် နိယာမမတတ်နိုင်သောအရာများကို ပြုလုပ်ပေးသည်။ ၎င်းသည် အပြစ်ဒုစရိုက်ကို ဖျက်သိမ်းပြီး အပြစ်ကိုအောင်နိုင်ရန် စွမ်းအားပေးသည်။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် နိယာမအောက်တွင်ရှိခြင်းကို အပြစ်အောက်တွင်ရှိခြင်းအဖြစ်နှင့် နိယာမသို့သေခြင်းကို အပြစ်သို့သေခြင်းနှင့် ညီမျှသည်ဟု ယူဆသည်။ ဤအခန်းကြီးတွင် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်နှင့် အပြစ်ရှိသောဇာတိ၏အားနည်းချက် [အခန်းကြီး ၈:၃] ကြောင့် နိယာမသည် အပြစ်သားအား ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်စေရန် လုံးဝမစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြရန်ဖြစ်သည်။

Hath dominion. Paul has previously personified “death” and “sin” as “having dominion,” or “ruling,” over a sinner (chs. 5:14, 17; 6:12). To Paul, being under the dominion of law is equivalent to being under the dominion of sin (see on ch. 6:14). The reason for this is that law merely reveals the standard of right. It cannot remove the guilt or the dominion of sin. It requires complete obedience to its precepts, but offers the sinner no enabling power for obedience. Grace, on the other hand, does the things that law is powerless to perform. It both cancels the guilt of sin and imparts power to overcome it. Thus Paul regards being under law as being under sin, and dying to law as the equivalent of dying to sin. His purpose in this chapter is to emphasize that, because of sin and the weakness of sinful flesh (ch. 8:3), law is wholly incapable of bringing salvation to the sinner.

 

လူ။ ဂရိစကား “anthrōpos”၊ ယေဘုယျအားဖြင့် “လူသား” [မဿဲ ၈:၂၀၊ မာကု ၂:၂၇၊ စသည်] သို့မဟုတ် လိင်နှစ်မျိုးလုံးမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး [မဿဲ ၁၅:၁၁၊ ယောဟန် ၃:၄၊ ၁၆:၂၁၊ စသည်]။ “လူ” ဟူသောစကားသည် “မိန်းမ” ဟူသောစကားနှင့် ခွဲခြားရန် “anēr” ဖြစ်သည် [မာကု ၁၀:၂၊ လုကာ ၁:၂၇၊ စသည်]။

Man. Gr. anthrōpos, “mankind” in general (see Matt. 8:20; Mark 2:27; etc.), or a person of either sex (see Matt. 15:11; John 3:4; 16:21; etc.). The word for “man” as distinguished from the word for “woman” is anēr (Mark 10:2; Luke 1:27; etc.).

 

သူအသက်ရှင်နေသမျှ။ ဂရိစကားကို “၎င်းအသက်ရှင်နေသမျှ” ဟုဘာသာပြန်နိုင်ပြီး ဆိုလိုသည်မှာ “နိယာမအာဏာတည်နေသမျှ” ဖြစ်သည်။ သို့သော် “သူအသက်ရှင်နေသမျှ” သည် ပို၍သဘာဝကျသောဘာသာပြန်ဖြစ်ပြီး အကြောင်းအရာနှင့်လည်း ပို၍သင့်လျော်သည်။ ပေါလုသည် လူတစ်ဦးအသက်ရှင်နေသမျှ နိယာမသည် ၎င်းအား ၎င်း၏တောင်းဆိုမှုကို ဖိအားပေးနိုင်သည်ဟူသော နိယာမကို နိယာမသို့အသုံးချရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

He liveth. It is possible to translate the Greek “it lives,” thus meaning, “as long as the law is in force.” However, “he lives” is the more natural rendering and more appropriate to the context. Paul is preparing to apply to the law the principle that law can press its claim against a man only as long as he lives.

 

၂. ခင်ပွန်းရှိသော။ ဂရိစကား “hupandros”၊ စာသားအရ “ခင်ပွန်းအောက်တွင်” ဆိုလိုသည်မှာ ခင်ပွန်းအား လက်အောက်ခံသူဖြစ်သည်။ ဤစကားသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤနေရာ၌သာတွေ့ရသည်။ ၎င်းကို ဓမ္မဟောင်း ဂရိဘာသာပြန်တွင် တောလည်ရာ ၅:၂၀, ၂၉၊ သုတ္တံ ၆:၂၄, ၂၉ တွင် တွေ့ရသည်။ ၎င်းကို “အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမ” ဟုဘာသာပြန်နိုင်သည်။

2. Which hath an husband. Gr. hupandros, literally, “under a husband,” that is, subject to a husband. This word occurs only here in the NT. It is found in the LXX in Num. 5:20, 29; Prov. 6:24, 29. It may be translated “a married woman.”

 

နိယာမဖြင့်ချည်နှောင်ထားသည်။ စာသားအရ “နိယာမဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည်”။

Is bound by the law. Literally, “has been bound by law.”

 

သူအသက်ရှင်နေသမျှ။ ဤဝါကျသည် စာသားအရ “အသက်ရှင်သောခင်ပွန်းအား” ဖြစ်သည်။ ကိုရိန္သု ၁ ၇:၃၉ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

He liveth. The clause reads literally, “to the living husband.” Compare 1 Cor. 7:39.

 

ခင်ပွန်းသေလျှင်။ ပို၍သင့်လျော်သည်မှာ “ခင်ပွန်းသေလျှင်” ဖြစ်သည်။

If the husband be dead. Rather, “if the husband dies.”

 

လွတ်မြောက်သည်။ ဂရိစကား “katargeō” [အခန်းကြီး ၃:၃ ကိုကြည့်ပါ]။ ဤနေရာတွင် “မှလွတ်မြောက်သည်” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်သည် သင့်လျော်သည်။ ခင်ပွန်းသေဆုံးသောအခါ မိန်းမ၏ဇနီးအဖြစ်သော အဆင့်အတန်းသည် ဖျက်သိမ်းခံရပြီး ဖယ်ရှားခံရသည်။

Loosed. Gr. katargeō (see on ch. 3:3). Here the definition “to discharge from” is appropriate. On the death of her husband the woman’s status as a wife is annulled and abolished.

 

ခင်ပွန်း၏နိယာမ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခင်ပွန်းနှင့်သက်ဆိုင်သောနိယာမ၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့်ပတ်သက်သော နိယာမ၏စည်းမျဉ်းများဖြစ်သည်။ “သူတို့ဖန်ဆင်းသောသူ၏နိယာမ” [ဝတ်ပြုရာ ၁၄:၂] ဟူသောစကားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ခင်ပွန်းသေဆုံးသောအခါ ဇနီးသည် “ခင်ပွန်း၏နိယာမ” မှ လွတ်မြောက်ပြီး ၎င်းသည် သူမနှင့်ခင်ပွန်း၏တရားဝင်ဆက်နွယ်မှုကို သတ်မှတ်ပေးပြီး ခင်ပွန်းအသက်ရှင်နေသမျှ အခြားသူနှင့်အိမ်ထောင်ပြုခြင်းကို တားမြစ်သည်။

The law of her husband. That is, the law concerning the husband, the rules of law that deal with marriage. Compare the phrase “the law of the leper” (Lev. 14:2). When the husband dies, the wife is released from “the law of the husband,” which defines her legal connection with him and forbids her marriage to another so long as the husband is living.

 

၃. ခေါ်ဝေါ်ခံရသည်။ ဂရိစကား “chrēmatizō”၊ ၎င်းသည် မိန်းမသည် တရားဝင်အမည်ပေးခံရသည် သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ဖျက်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်ဟု ညွှန်ပြပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဓမ္မဟောင်းနိယာမအရ အပြင်းထန်ဆုံးသောအပြစ်ပေးမှုကို ခံရမည်ဖြစ်သည် [ဝတ်ပြုရာ ၂၀:၁၀ ကိုကြည့်ပါ]။

3. Called. Gr. chrēmatizō, which may suggest that the woman is formally named or regarded as an adulteress. Thus she would be subject to the most severe punishment under OT law (see Lev. 20:10).

 

ထိုနိယာမ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခင်ပွန်း၏နိယာမ [အခန်းကြီး ၇:၂ ကိုကြည့်ပါ]။

That law. That is, the law of her husband (see on v. 2).

 

၄. ထို့ကြောင့်။ ပေါလုသည် အိမ်ထောင်ရေးနိယာမမှ ဥပမာကို ခရစ်ယာန်၏အတွေ့အကြုံသို့ အသုံးချသည်။ သူ၏အဓိကအချက်မှာ သေခြင်းသည် တရားဝင်တာဝန်ဝတ္တရားကို ဖျက်သိမ်းပေးသည်။ ထို့ကြောင့် သေခြင်းသည် ဇနီးသည်ကို အိမ်ထောင်ရေးနိယာမ၏တောင်းဆိုမှုမှ လွတ်မြောက်စေသကဲ့သို့ ခရစ်ယာန်၏ခရစ်တော်နှင့်အတူ အသေခံခြင်းသည် သူ့ကို အပြစ်နှင့်နိယာမ၏အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်စေပြီး ထမြောက်သောကယ်တင်ရှင်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာဆက်နွယ်မှုအသစ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေသည်။

4. Wherefore. Paul now applies the illustration from marriage law to the experience of the Christian. His major point is that death dissolves legal obligation. Therefore, as death frees the wife from the claims of the marriage law, so that she may properly marry another, so the Christian’s crucifixion with Christ releases him from the dominion of sin and law, so that he may enter into a new spiritual union with the risen Saviour.

 

သေသွားပြီ။ စာသားအရ “အသေခံခဲ့ရပြီ”၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ “လူဟောင်း” ၏အသေခံခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် [အခန်းကြီး ၆:၆]။ ဥပမာတွင် ခင်ပွန်း၏သေခြင်းသည် ဇနီးသည်ကို နိယာမမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့သည်။ အသုံးချမှုတွင် လူဟောင်း၏သေခြင်းသည် ယုံကြည်သူကို နိယာမ၏အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် အချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်စေပြီး ခရစ်တော်နှင့်ဆက်နွယ်ရန် လွတ်လပ်စေသည်။ အခန်းကြီး ၆ တွင်ကဲ့သို့ ပေါလုသည် ခရစ်ယာန်ကို နှစ်သက်သောဘဝနှစ်ခုရှိသည်ဟု မြင်သည်၊ အပြစ်ဖြင့်အပြစ်ပေးခံရသောဘဝဟောင်းကို ခရစ်တော်နှင့်အတူချထားပြီး၊ လက်ခံမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှု၏ဘဝသစ်ကို ခရစ်တော်နှင့်အတူထမြောက်သည် [အခန်းကြီး ၆:၁၁ ကိုကြည့်ပါ]။

Are become dead. Literally, “were put to death,” referring to the crucifixion of the “old man” with Christ (ch. 6:6). In the illustration it was the death of the husband that freed the wife from the law. In the application it is the death of the old sinful self that releases the believer from the condemnation and dominion of the law and frees him to be joined to Christ. As in ch. 6, Paul is viewing the Christian as if he had a double life, the old sin-condemned life, which he lays down with Christ, and the new life of acceptance and holiness, to which he rises with Christ (see on v. 11).

 

နိယာမသို့။ လူဟောင်း၏သေခြင်းသည် နိယာမ၏လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရယူရန် ကိုယ်ပိုင်ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေသည် [အခန်းကြီး ၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ]။

To the law. The death of the old man results in release from the self-imposed bondage of attempting to secure salvation by works of law (see on ch. 6:14).

 

ခရစ်တော်၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်။ စာသားအရ “ခရစ်တော်၏ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်သောသေခြင်းမှတစ်ဆင့်ဖြစ်သည် [ဧဖက် ၂:၁၅၊ ကောလောသဲ ၁:၂၂၊ ၁ ပေတရု ၂:၂၄]။ ဤသေခြင်းသို့ ယုံကြည်သူသည် ဗတ္တိဇံခံသည် [ရောမ ၆:၄]၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏အပြစ်နှင့်နိယာမသို့သေခြင်းတွင် ပါဝင်ခြင်းဖြင့် အခန်းကြီး ၆ တွင်ရှင်းပြထားသည့်အတိုင်း ယုံကြည်သူသည် ၎င်း၏လူဟောင်းကို ယခင်ကချည်နှောင်ထားခဲ့သောအရာများသို့ သေသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ ခရစ်တော်ကိုလက်ခံသူသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ၎င်း၏အဆင့်အတန်းကို ယူဆပြီး ထိုနေရာ၌ ၎င်း၏လူဟောင်းကို အသေခံစေသည်။

By the body of Christ. Literally, “through the body of Christ,” that is, through the sacrificial death of Christ (see Eph. 2:15; Col. 1:22; 1 Peter 2:24). Into this death the believer is baptized (Rom. 6:4), and by thus participating in Christ’s death to sin and law, as explained in ch. 6, the believer may regard his old self as dead to the things to which he once was captive. The one accepting Christ takes his place, as it were, with Christ upon the cross, and there has his old self crucified.

 

အခြားတစ်ဦးနှင့်လက်ထပ်ရန်။ စာသားအရ “အခြားတစ်ဦးနှင့်ဖြစ်ရန်”၊ သို့သော် “လက်ထပ်ရန်” သည် ဤအကြောင်းအရာတွင် မှန်ကန်သောအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်နှင့် ယုံကြည်သူများအကြား ဆက်နွယ်မှုကို အိမ်ထောင်ရေးနှင့်နှိုင်းယှဉ်ခြင်းသည် ပေါလုအတွက် ရင်းနှီးမှုမရှိပေ [၂ ကိုရိန္သု ၁၁:၂၊ ဧဖက် ၅:၂၅- ၂၈- ၂၉၊ ယေရမိ ၃:၁၄ ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ]။

Be married to another. Literally, “be to another,” though “be married” is evidently the correct meaning in this context. The comparison of the union between Christ and believers, to a marriage, is not unfamiliar to Paul (see 2 Cor. 11:2; Eph. 5:25, 28, 29; cf. Jer. 3:14).

 

ထိုသူပင်နှင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်နှင့်ဖြစ်သည်။

Even to him. That is, to Christ.

 

အသီးများထွက်ပေါ်စေရန်။ ဤအခန်းကြီး၏သင်္ကေတသည် အခန်းကြီး ၆ ၏သင်္ကေတနှင့် နီးကပ်စွာဆင်တူသည်။ “လူဟောင်း” သည် ပထမခင်ပွန်းဖြစ်သည်။ “လူဟောင်း” ၏အသေခံခြင်း [အခန်းကြီး ၆:၆] သည် ခင်ပွန်း၏သေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘဝသစ်သို့ထမြောက်ခြင်း [အခန်းကြီး ၆:၅, ၁၁] သည် ပြန်လည်လက်ထပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ အကြိမ်တိုင်းတွင် နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ဘုရားသခင်အတွက် အသီးများထွက်ပေါ်စေခြင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားသောဘဝ၏အသီးဖြစ်သည် [အခန်းကြီး ၆:၂၂]။

Bring forth fruit. The symbolism of this chapter closely parallels that of ch. 6. The “old man” is the first husband. The crucifixion of the “old man” (ch. 6:6) is the death of the husband. The resurrection to new life (ch. 6:5, 11) is the remarriage. In each case the final outcome is the bearing of fruit unto God, the fruit of a reformed life (ch. 6:22).

 

၅. ဇာတိအားဖြင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ လူဟောင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေခြင်း၊ အပြစ်ခန္ဓာကိုယ်တွင် [အခန်းကြီး ၆:၆]၊ အနိမ့်သဘာဝ၏တွန်းအားများကို နာခံခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစကားစုသည် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသောဘဝကို ဖော်ပြပြီး ၎င်း၏အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ တပ်မက်မှုနှင့် အာရုံခံစားမှုများကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို “ဝိညာဉ်အားဖြင့်” ဘဝ [အခန်းကြီး ၈:၉] နှင့် နှိုင်းယှဉ်ရမည်။

5. In the flesh. That is, united to the old self, in the body of sin (ch. 6:6), obeying the impulses of the lower nature. The phrase describes the unregenerate life, of which the chief object is the gratification of the appetites and senses. It is to be contrasted with life “in the Spirit” (ch. 8:9).

 

အပြစ်များ၏တွန်းအား။ ပို၍သင့်လျော်သည်မှာ “အပြစ်များ၏တပ်မက်မှု” ဖြစ်သည်။ ယခင်အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် “တွန်းအား” သည် တစ်ခါတစ်ရံ “ဆန္ဒ” သို့မဟုတ် “ခံစားမှု” အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။

The motions of sins. Rather, “the passions of sins.” In earlier English, “motions” was sometimes used for “impulses” or “emotions.”

 

နိယာမဖြင့်။ စာသားအရ “နိယာမမှတစ်ဆင့်”။ ပေါလုသည် ၎င်းကိုဆိုလိုသည်မှာ နောက်ဆက်တွဲအပိုဒ်များတွင် ရှင်းပြသည်။ သူ၏အချက်မှာ နိယာမသည် ဤအပြစ်ရှိသောတပ်မက်မှုများ၏ရင်းမြစ်မဟုတ်သော်လည်း၊ လူ၏အပြစ်ရှိပြီး ပုန်ကန်တတ်သောသဘာဝကြောင့် နိယာမသည် ထိုတပ်မက်မှုများကို ဖော်ပြပေးပြီး ၎င်းတို့ကို အပြစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသည် [အပိုဒ် ၇]။ ဤသို့ပြုလုပ်ရာတွင် နိယာမသည် အပြစ်သားများ၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ပေးပြီး၊ ဤလိုအပ်သောရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်ရန် နိယာမကို အပြစ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုတ်ချခြင်းသည် ကြီးမားသောအမှားဖြစ်သည်။

By the law. Literally, “through the law.” What Paul means by this he explains in the verses to follow. His point is not that the law is the source of these sinful passions, but that, because of man’s sinful and rebellious nature, the law has served to reveal (v. 7) such passions, identifying them as sin. In doing this, the law performs a vital service preliminary to the salvation of sinners, and it is a great mistake to blame or condemn the law for accomplishing this necessary purpose.

 

ပေါလုသည် ကိုယ်ကျင့်တရားနိယာမ၏လိုအပ်မှု သို့မဟုတ် အရေးပါမှုကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ လျှော့မပေးပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူ၏ဧဝံဂေလိသည် နိယာမကို မြှင့်တင်ပေးသည်။ သူ၏အဓိကစိုးရိမ်ချက်တစ်ခုမှာ လူတို့သည် နိယာမနှင့်ဧဝံဂေလိအကြား မှန်ကန်သောဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အဓိကသတင်းစကားမှာ အပြစ်သားများသည် ဘုရားသခင်၏နိယာမပင်ဖြစ်စေ နိယာမကို အားကိုးမထားရဘဲ၊ ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်စေခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစေခြင်းကျေးဇူးဖြင့်သာ ပြီးမြောက်နိုင်သည့်အရာများကို အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤကယ်တင်ခြင်း၏အခြေခံသမ္မာတရားကို နားလည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏နိယာမအပေါ် လေးစားမှုကို လျှော့မပေးပေ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းသည် ယုံကြည်ခြင်းရှိသူများအပေါ် ဆန့်ကျင်ဘက်အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် [အခန်းကြီး ၃:၃၁ ကိုကြည့်ပါ]။

Paul does not in any way minimize the need or importance of the moral law. On the contrary, his gospel actually serves to exalt the law. One of his chief concerns is that men shall understand the correct relationship that exists between the law and the gospel, and his great message is that sinners must not rely on law—not even on the law of God—to accomplish for them what can be performed only by the justifying and sanctifying grace of God through Jesus Christ. An understanding of this fundamental truth of salvation does not lessen respect for God’s law; rather, it has precisely the opposite effect upon those who have faith (see on ch. 3:31).

 

အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် “အလုပ်လုပ်နေသည်”။ ပြန်လည်မွေးဖွားသောခရစ်ယာန်တွင် ၎င်းတို့၏မလှုပ်ရှားနိုင်သောအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ [အခန်းကြီး ၆:၆ ကိုကြည့်ပါ]။

Did work. Or, “were active.” Contrast their state of inactivity in the reborn Christian (see ch. 6:6).

 

ကျွန်ုပ်တို့၏အဖွဲ့ဝင်များတွင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်၏အင်္ဂါများနှင့် စွမ်းရည်များတွင်ဖြစ်သည် [အခန်းကြီး ၆:၁၃ ကိုကြည့်ပါ]။

In our members. That is, in the organs and faculties of our bodies (see on ch. 6:13).

 

အသီးများထွက်ပေါ်စေရန်။ ယာကုပ် ၁:၁၅ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Bring forth fruit. Compare James 1:15.

 

၆. လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ဂရိစကား “katargeō” [အခန်းကြီး ၃:၃ ကိုကြည့်ပါ]။ ဤစကားသည် အခန်းကြီး ၇:၂ တွင် ဇနီးသည်ကို ခင်ပွန်း၏နိယာမမှ လွတ်မြောက်စေခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ “နိယာမမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်” သည် “နိယာမအောက်တွင်မရှိခြင်း” နှင့် ညီမျှသည်၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို အခန်းကြီး ၆:၁၄ တွင် ကြည့်ပါ။

6. Delivered. Gr. katargeō (see on ch. 3:3). The word is used in ch. 7:2 to describe the loosing of the wife from the law of her husband. “Delivered from the law” is equivalent to not being “under the law,” for the meaning of which see on ch. 6:14.

 

ထိုအရာသေပြီးဖြစ်သည်။ စာသားအထောက်အထားများအရ [စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ] ဤအပိုဒ်ကို အောက်ပါအတိုင်းဖတ်ရှုရမည်။ “ကျွန်ုပ်တို့ကို ချုပ်နှောင်ထားသောအရာ၌ သေပြီးဖြစ်သည်”။ KJV ၏ဖတ်ရှုမှုသည် Textus Receptus [အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၄၂] တွင်တွေ့ရသော်လည်း မည်သည့်မူရင်းစာမူတွင်မျှ မတွေ့ရပေ။ ဤဖတ်ရှုမှုသည် ဧဝံဂေလိအောက်တွင် နိယာမသည်သေပြီဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆကို ထောက်ခံပေးပုံရသည်။ ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် နိယာမမှ လွတ်မြောက်ပုံကို ရိုးရှင်းစွာပြန်လည်ဖော်ပြရုံသာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူဟောင်းအပြစ်သား၏သေခြင်းဖြင့် ပြီးမြောက်ပြီး [အပိုဒ် ၄]၊ ခင်ပွန်း၏သေခြင်းသည် ဇနီးသည်ကို လွတ်မြောက်စေခဲ့သည့်နည်းတူဖြစ်သည် [အပိုဒ် ၂]။ ကျွန်ုပ်တို့၏လူဟောင်းသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ အသေခံသောအခါ [အခန်းကြီး ၆:၆]၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်သည် ဥပမာထဲကဇနီးသည်ကဲ့သို့ နိယာမသို့သေပြီး၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်ရှိသောသဘာဝဟောင်းအကြား မပျော်ရွှင်သောဆက်နွယ်မှုကြောင့် ယခင်က ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဖိနှိပ်သောအာဏာကို ကျင့်သုံးခဲ့သည် [အခန်းကြီး ၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ]။

That being dead. Textual evidence attests (cf. p. 10) the following reading of the passage: “having died [to that] wherein we were held.” The reading of the KJV is found in the Textus Receptus (see Vol. V, p. 142) but not in any manuscript. This reading has seemed to give support to the idea that under the gospel the law is dead. Paul is simply restating the means by which we are discharged from the law. It is accomplished by the death of the old sinful man (v. 4), in the same way as the death of the husband gave freedom to the wife (v. 2). When our old man is crucified with Christ (ch. 6:6), we ourselves, like the wife in the figure, die to the law (ch. 7:4), which formerly exercised oppressive dominion over us because of the unhappy union between ourselves and our old sinful nature (see on ch. 6:14).

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝန်ဆောင်ရမည်။ သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝန်ဆောင်နေသည်”။ ဤဝါကျသည် ရည်ရွယ်ချက် [အပိုဒ် ၄ ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ] သို့မဟုတ် ရလဒ် [အခန်းကြီး ၆:၂၂ ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ] ကို ဖော်ပြသည်ဟု နားလည်နိုင်သည်။

That we should serve. Or, “so that we serve.” The clause may be understood as expressing either purpose (cf. v. 4) or result (cf. ch. 6:22).

 

ဝိညာဉ်၏အသစ်ဖြစ်ခြင်းတွင်။ အပြစ်သို့သေပြီး ဘဝသစ်သို့ထမြောက်သော ယုံကြည်သူများ [အခန်းကြီး ၆:၂- ၄] သည် ယခုအခါ အသစ်ပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာဝန်ဆောင်မှုကို ပေးဆောင်သည်။ သူတို့၏ဘုရားသခင်၏နိယာမသို့ နာခံမှုသည် ယခုအခါ နှလုံးသားအခြေအနေကို မထောက်ထားဘဲ ပြင်ပစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရုံဖြင့် ဖြောင့်မတ်မှုဟု ယူဆသော ဥပဒေသဖြစ်သည့်နည်းဖြင့် မဟုတ်တော့ပေ။ ထမြောက်သောကယ်တင်ရှင်နှင့် ဆက်နွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ယုံကြည်သူများသည် စစ်မှန်သော၊ နှလုံးသားမှဝိညာဉ်ရေးရာနာခံမှု၏ နည်းလမ်းသစ်ကို သင်ယူခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့သောဝန်ဆောင်မှုနှင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး ၎င်း၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နေထိုင်သူများအတွက်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ပေါလုသည် ဤအရာကို အခန်းကြီး ၈ တွင် ပိုမိုရှင်းပြသည်။

In newness of spirit. Believers who have died to sin and risen to newness of life (ch. 6:2, 4) now render a service that is new and spiritual. Their obedience to God’s law is no longer legalistic and mechanical, as if righteousness consisted merely of compliance with a set of external rules of conduct, without any reference to the condition of the heart. Through union with the risen Saviour believers have learned a new way of true, heartfelt, spiritual obedience. Such service and worship is possible only to those who have been born again of the Holy Spirit and live under His influence. Paul explains this further in ch. 8.

 

စာလုံး၏ဟောင်းနွမ်းမှုတွင်။ စာသားအရ “စာလုံး၏ဟောင်းနွမ်းမှုတွင်”။ ၎င်းသည် နိယာမ၏လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရယူရန် ကြိုးစားသူများ၏ ဥပဒေသဖြစ်သောနာခံမှုကို ဖော်ပြသည်။ ထိုသို့သောဝန်ဆောင်မှုသည် ဖာရိရှဲများ၏ဝန်ဆောင်မှုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် “မုန်ညင်းနှင့် စမုန်ဖြူတို့၏ဆယ်ဖြတ်တစ်ဖြတ်ကို ပေးဆပ်ရာတွင် ဂရုစိုက်ခဲ့သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းတွင် နိယာမ၏ပို၍အရေးကြီးသောအရာများဖြစ်သည့် တရားစီရင်ခြင်း၊ သနားကရုဏာနှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့ကို ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်” [မဿဲ ၂၃:၂၃ ကိုကြည့်ပါ]။ ဤ“ပို၍အရေးကြီးသောအရာများ” သည် နှလုံးသားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာကိစ္စများဖြစ်သည်။ “စာလုံး၏ဟောင်းနွမ်းမှုတွင်” ဝန်ဆောင်မှုသည် အပြစ်နှင့်သေခြင်းသို့သာဦးတည်စေနိုင်သည် [ရောမ ၇:၅]။ သို့သော် ဧဝံဂေလိသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို နှလုံးသားမှ ဝိညာဉ်ရေးရာဝန်ဆောင်မှုပြုနိုင်စေရန် ကမ်းလှမ်းမှုကို ယူဆောင်လာသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းဆိုသည်မှာ သန့်ရှင်းသောနှလုံးသားကို ဖန်တီးခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်သောဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်သက်ဝင်စေခြင်းဖြစ်သည် [ဆာလံ ၅၁:၁၀ ကိုကြည့်ပါ]၊ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူသည် ယခုအခါ တရားဝင်ချည်နှောင်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုခံစားချက်မှ မဟုတ်ဘဲ လွတ်လပ်မှုနှင့် မေတ္တာသောဝိညာဉ်သစ်ဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ဝန်ဆောင်ပေးသည် [ယောဟန် ၄:၂၃၊ ၆:၆၃၊ ၂ ကိုရိန္သု ၃:၆]။

In the oldness of the letter. Literally, “in oldness of letter.” This describes the legalistic obedience of those who attempt to secure salvation by works of law. Such was the service of the Pharisees, who were careful to “pay tithe of mint and anise and cummin” but at the same time omitted the “weightier matters of the law, judgment, mercy, and faith” (see on Matt. 23:23). These “weightier matters” were matters of the heart and spirit. Service “in oldness of letter” can lead only to sin and death (Rom. 7:5). But the gospel brings God’s offer to make men capable of spiritual service from the heart. To be born again of the Holy Spirit means the creation of a clean heart and the renewal of a right spirit (see Ps. 51:10), so that from henceforth the believer no longer serves God from a sense of legal bondage and fear, but in a new spirit of freedom and love (see John 4:23; 6:63; 2 Cor. 3:6).

 

 

၇–၉ [ဖိလိပ္ပိ ၃:၅- ၆၊ ယာကုပ် ၁:၂၃–၂၅]။ ပေါလု၏အံ့သြဖွယ်ပြောင်းလဲခြင်း။—ပေါလုက “နိယာမနှင့်ပတ်သက်၍” ပြင်ပကျင့်မှုများနှင့်ပတ်သက်လျှင် သူသည် “အပြစ်ကင်းစင်” ဖြစ်သည်ဟုဆိုသော်လည်း၊ နိယာမ၏ဝိညာဉ်ရေးရာသဘာဝကို သိမြင်သောအခါ၊ သန့်ရှင်းသောမှန်ထဲသို့ ကြည့်သောအခါ၊ သူကိုယ်တိုင်ကို အပြစ်သားအဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။ လူ့စံနှုန်းဖြင့် စစ်ဆေးသောအခါ သူသည် အပြစ်ကိုရှောင်ကြဉ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏နိယာမ၏အနက်ကို ကြည့်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်မြင်သည့်အတိုင်း သူကိုယ်တိုင်ကို မြင်ပြီး၊ နှိမ့်ချမှုဖြင့် ဦးညွှတ်ကာ ၎င်း၏အပြစ်ဒုစရိုက်ကို ဝန်ခံခဲ့သည်။ သူသည် မှန်ထံမှထွက်ခွာပြီး သူသည် မည်သည့်ပုံစံရှိသူဖြစ်သည်ကို မေ့လျော့ခြင်းမပြုခဲ့ပေ၊ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ်တွင် စစ်မှန်သောနောင်တရမှုနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုခရစ်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူသည် ဆေးကြောခံရပြီး၊ သန့်ရှင်းခံရသည်။ သူက “ကျွန်ုပ်သည် နိယာမက ‘မတပ်မက်ရဟု’ မဆိုခဲ့လျှင် တပ်မက်ခြင်းကို မသိခဲ့ပေ။ သို့သော် အပြစ်သည် ပညတ်ကိုအခွင့်အရေးယူပြီး ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ တပ်မက်မှုအမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ နိယာမမရှိလျှင် အပြစ်သည် သေနေသည်။ ကျွန်ုပ်သည် နိယာမမရှိဘဲ တစ်ချိန်က အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ပညတ်ရောက်လာသောအခါ အပြစ်သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး ကျွန်ုပ်သည် သေသွားသည်” ဟုဆိုသည်။

7–9 (Phil. 3:5, 6; James 1:23–25). Paul’s Marvelous Change.—Paul says that “as touching the law”—as far as outward acts were concerned—he was “blameless,” but when the spiritual character of the law was discerned, when he looked into the holy mirror, he saw himself a sinner. Judged by a human standard, he had abstained from sin, but when he looked into the depths of God’s law, and saw himself as God saw him, he bowed in humiliation, and confessed his guilt. He did not go away from the mirror and forget what manner of man he was, but he exercised genuine repentance toward God and faith toward our Lord Jesus Christ. He was washed, he was cleansed. He says, “I had not known lust, except the law had said, Thou shalt not covet. But sin, taking occasion by the commandment, wrought in me all manner of concupiscence. For without the law sin was dead. For I was alive without the law once: but when the commandment came, sin revived, and I died.”

 

ထိုအခါ အပြစ်သည် ၎င်း၏စစ်မှန်သောရုပ်ဆိုးသောသဘာဝတွင် ထင်ရှားလာပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ကိုယုံကြည်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် နှိမ့်ချလာသည်။ သူသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ကောင်းမွန်မှုနှင့် ထိုက်တန်မှုကို မရှင်းပြတော့ပေ။ သူသည် သူထိုက်မထိုက်ထက် ပို၍မြင့်မားစွာ မတွေးတော့ဘဲ၊ ဘုရားသခင်အား အားလုံးသောဂုဏ်ကို ပေးအပ်သည်။ သူသည် ကြီးမြတ်မှုအတွက် ရည်မှန်းချက်မထားတော့ပေ။ သူသည် ကိုယ်ကိုကိုယ်လက်စားချေရန် မလိုလားတော့ဘဲ၊ အပြစ်တင်ခြင်း၊ လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းတို့အပေါ် ထိခိုက်လွယ်မှု မရှိတော့ပေ။ သူသည် ကမ္ဘာလောက၏မဟာမိတ်များ၊ အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် ဂုဏ်ပြုမှုကို မရှာဖွေတော့ပေ။ သူသည် ကိုယ်ကိုကြီးမြတ်စေရန် အခြားသူများကို မဖျက်ဆီးတော့ပေ။ သူသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့လာပြီး၊ နှိမ့်ချမှု၊ နှိမ့်ကျသောနှလုံးသားရှိလာသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ခရစ်တော်၏သင်ကျောင်းတွင် ၎င်း၏သင်ခန်းစာကို သင်ယူခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် ယေရှုနှင့် ၎င်း၏ထူးခြားသောမေတ္တာကို ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်များကို ခရစ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန် ၎င်း၏စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်လုပ်ခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်များအတွက် ၎င်း၏အကိုယ်ကျိုးမဖက်သောအလုပ်ကြောင့် စမ်းသပ်မှုများ သူ့အပေါ်သို့ ရောက်လာသောအခါ၊ သူသည် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ဦးညွှတ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အပေါ် ၎င်း၏မေတ္တာသည် တိုးပွားလာသည်။ ၎င်း၏ဘဝသည် ဘုရားသခင်ထဲတွင် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ သူသည် ယေရှုကို ၎င်း၏သဘာဝတစ်ခုလုံး၏စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ချစ်ခဲ့သည်။ အသင်းတိုင်းသည် သူ့အတွက် တန်ဖိုးရှိပြီး၊ အသင်းဝင်တိုင်းသည် သူ့အတွက် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ဝိညာဉ်တိုင်းကို ခရစ်တော်၏အသွေးဖြင့် ဝယ်ယူထားသူအဖြစ် မြင်ခဲ့သည် [RH ဇူလိုင် ၂၂, ၁၈၉၀]။

Sin then appeared in its true hideousness, and his self-esteem was gone. He became humble. He no longer ascribed goodness and merit to himself. He ceased to think more highly of himself than he ought, and he ascribed all the glory to God. He was no longer ambitious for greatness. He ceased to want to avenge himself, and was no longer sensitive to reproach, neglect, or contempt. He no longer sought earthly alliance, station, or honor. He did not pull others down to uplift himself. He became gentle, condescending, meek and lowly of heart, because he had learned his lesson in the school of Christ. He talked of Jesus and His matchless love, and grew more and more into His image. He bent his whole energy to win souls to Christ. When trial came upon him because of his unselfish labor for souls, he bowed in prayer, and his love for them increased. His life was hid with Christ in God, and he loved Jesus with all the ardor of his nature. Every church was dear to him; every church member was a person of interest to him; for he looked upon every soul as the purchase of the blood of Christ (RH July 22, 1890).

 

 

၇. ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့ဘာပြောရမည်နည်း။ ထူးခြားသောစကားစု [အခန်းကြီး ၄:၁ ကိုကြည့်ပါ]။ ပေါလုသည် နိယာမနှင့် အပြစ်အကြား ဆက်နွယ်မှုနှင့်ပတ်သက်၍ သူပြောခဲ့သည်များနှင့်ပတ်သက်၍ ဖြစ်နိုင်သောနားလည်မှုလွဲမှားမှုတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

7. What shall we say then? A characteristic phrase (see on ch. 4:1). Paul prepares to meet another possible misunderstanding regarding what he has said about the relationship between law and sin.

 

ဥပဒေသည် ဒုစရိုက်ဖြစ်သလား။ ရှင်ပေါလုက (အခန်းကြီး ၅:၅) တွင် ဒုစရိုက်သည် ဥပဒေကို အသုံးပြု၍ ဒုစရိုက်သူ၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဤအရာသည် ဥပဒေသည် ဒုစရိုက်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူသားများကို ယခင်ကထက် ပိုမိုဆိုးရွားစေရန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသလား။ ရှင်ပေါလုက မကောင်းမှုသည် ဥပဒေတွင် မရှိဘဲ လူ၌ရှိသည်ဟု ရှင်းပြဖြေကြားသည်။ ဥပဒေသည် ဒုစရိုက်၏ “အကြောင်းအမျိုး” (အခန်းကြီး ၇:၈) ဖြစ်သည်မှန်သော်လည်း၊ ဥပဒေသည် “သန့်ရှင်းပြီး၊ တရားမျှတပြီး၊ ကောင်းမွန်သည်” (အခန်းကြီး ၇:၁၂) ဖြစ်သည်။

Is the law sin? Paul has stated (v. 5) that sin makes use of the law to bring about the destruction of the sinner. Does this mean that the law itself is a sinful thing, whose only purpose is to make men worse than they were before? Paul replies by explaining that the evil is not in the law but in man. Though it is true that the law is the “occasion” of sin (v. 8), nevertheless the law itself is “holy, and just, and good” (v. 12).

 

ဘုရားသခင် တားမြစ်ထားသည်။ အခန်းကြီး ၃:၄ တွင် ကြည့်ပါ။

God forbid. See on ch. 3:4.

 

မဟုတ်ပါ။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “အလ္လာ” (alla) သည် များသောအားဖြင့် “သို့သော်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုသော်လည်း၊ ဤနေရာတွင် “ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်” (၁ ကောရိန္သု ၁၂:၂၂ ကို ကြည့်ပါ) ဟု ဆိုလိုပေမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဥပဒေသည် ဒုစရိုက်ဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆကို ငြင်းပယ်ပြီး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ၎င်းသည် ဒုစရိုက်ကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။ “အလ္လာ” သည် “သို့သော်လည်း” သို့မဟုတ် “မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ” (ရောမ ၅:၁၄ ကို ကြည့်ပါ) ဟုလည်း နားလည်နိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဥပဒေသည် ဒုစရိုက်မဟုတ်ဟု ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုသော်လည်း၊ ဥပဒေမရှိလျှင် ငါသည် ဒုစရိုက်ကို မသိခဲ့ပေ။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် နှစ်မျိုးလုံးသည် ရှင်ပေါလု၏ အငြင်းအခုံအတွက် သင့်လျော်သည်။

Nay. Gr. alla, generally translated “but,” here possibly the equivalent of “on the contrary” (see 1 Cor. 12:22). That is, far from the law being sin, on the contrary, it exposes sin. Alla may also be understood to mean “yet,” “nevertheless” (see Rom. 5:14). That is, even though it be emphatically denied that the law is sin, nevertheless, but for the law, I would not have known sin. Either interpretation is appropriate to Paul’s argument.

 

ငါသည် ဒုစရိုက်ကို မသိခဲ့ပေ။ ဒုစရိုက်သည် “ဥပဒေမဲ့ခြင်း” သို့မဟုတ် “ဥပဒေကို မနာခံခြင်း” (၁ ယောဟန် ၃:၄ ကို ကြည့်ပါ) ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဥပဒေသည် လူတစ်ဦး၏ အတွေ့အကြုံတွင် ၎င်း၏ ဒုစရိုက်ကို ၎င်း၏ မူလသဘောအတိုင်း ဖော်ထုတ်ပြသရန် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်မှာ ယုတ္တိရှိသည်။ ဥပဒေကို ဤသို့ မှန်ကန်စွာ ဖော်ထုတ်ပြသသည့်အတွက် ရန်သူအဖြစ် မတုံ့ပြန်သင့်ပေ။ မှန်သည် ရုပ်ဆိုးသူအား ၎င်း၏ ရုပ်ဆိုးမှုကို ဖော်ထုတ်ပြသသောကြောင့် ရန်သူမဟုတ်ပေ။ ဆရာဝန်သည် လူနာအား ၎င်း၏ ရောဂါကို ဖော်ထုတ်ပြသသောကြောင့် ရန်သူမဟုတ်ပေ။ ဆရာဝန်သည် ရောဂါ၏ အကြောင်းမဟုတ်သလို၊ မှန်သည် ရုပ်ဆိုးမှု၏ အကြောင်းမဟုတ်ပေ။ ထိုနည်းတူ၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဒုစရိုက်၏ ရောဂါနှင့် ရုပ်ဆိုးမှုကို ၎င်း၏ သန့်ရှင်းသော ဥပဒေ၏ မှန်ဖြင့် ဖော်ထုတ်ပြပြီး၊ ဒုစရိုက်ကို ဖော်ထုတ်ပြီး ကုသရန် လာသော ဘုရားဆရာဝန်ဖြင့် ပြသသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အကြောင်းမဟုတ်ပေ။

I had not known sin. Since sin is “lawlessness,” or “disobedience to law” (see on 1 John 3:4), it is only logical that the effect of law in a man’s experience should be to reveal his sin to him in its true nature. The illogical attitude toward law is to regard it as an enemy for having made this truthful exposure. A mirror is not an enemy to a homely person because it reveals to him his homeliness. Nor is a physician an enemy to someone who is sick because he discloses to him his sickness. The doctor is not the cause of the sickness, nor is the mirror the cause of the homeliness. Likewise God is not the cause of the sickness and ugliness of our sin because He shows it to us in the mirror of His holy law and by the divine Physician, who came to reveal and to heal our sinfulness.

 

ဥပဒေဖြင့်။ စကားလုံးအရ “ဥပဒေဖြင့်” (အခန်းကြီး ၂:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။

By the law. Literally, “through law” (see on ch. 2:12).

 

တပ်မက်ခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “ဧပီသူမီယာ” (epithumia) သည် “ဆန္ဒ”၊ “တောင့်တခြင်း” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ မဖြစ်မနေ လိုအပ်သောအရာများအတွက် (လုကာ ၂၂:၁၅၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၃)၊ သို့သော် များသောအားဖြင့် တားမြစ်ထားသောအရာများအတွက် (ရောမ ၁၃:၁၄၊ ယာကုပ် ၁:၁၄- ၁၅ စသည်ဖြင့်)။ ဤအခန်းကြီးတွင် “တပ်မက်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသော စကားလုံးမှာ “ဧပီသူမေယို” (epithumeo) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “ဧပီသူမီယာ” ၏ ကြိယာပုံစံဖြစ်သည်။ ဤနှစ်လုံးအကြား ဆက်စပ်မှုကို အောက်ပါဘာသာပြန်ဖြင့် သရုပ်ပြနိုင်သည်- “ဥပဒေက ‘မတပ်မက်ရဟု’ မပြောလျှင် တပ်မက်ခြင်းသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ငါမသိခဲ့ပေ။” ရောမ ၇:၈ တွင် “ဧပီသူမီယာ” ကို “တပ်မက်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်ကို ထပ်မံကြည့်ပါ။

Lust. Gr. epithumia, “desire,” “longing,” sometimes, for proper things (Luke 22:15; Phil. 1:23), but usually for forbidden things (Rom. 13:14; James 1:14, 15; etc.). The word for “covet” later in the verse is epithumeō, the verb form of epithumia. The relationship between the two words may be illustrated by the following translation: “I should not have known what it is to covet if the law had not said, Thou shalt not covet.” See further on Rom. 7:8, where epithumia is translated “concupiscence.”

 

ဥပဒေက ပြောသည်။ ဒဿမပညတ် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁၇) ကို ရည်ညွှန်းသည်။

The law had said. A reference to the tenth commandment (Ex. 20:17).

 

မတပ်မက်ရဟု။ ရှင်ပေါလုက ဒဿမပညတ်ကို ရွေးချယ်အသုံးပြုခြင်းသည် အရေးပါသည်။ ၎င်းသည် ကျန်ပညတ်များ၏ နမူနာတစ်ခုသာမဟုတ်ဘဲ၊ ဒုစရိုက်အားလုံး၏ အောက်ခံမူကို ထိန်းသိမ်းထားသည် (PP ၃၀၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤပညတ်ကို ဤဆက်စပ်မှုတွင် အသုံးပြုခြင်းသည် ၎င်း၏ စကားလုံးများထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ၎င်းသည် ပညတ်တွင် ဖော်ပြထားသော သတ်မှတ်အရာများအတွက်သာ တားမြစ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်က တားမြစ်ထားသော မည်သည့်အရာအတွက်မဆို ဆန္ဒရှိခြင်းကို တားမြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဥပဒေသည် မည်သည့်ကိုယ်ကျိုးရှာသော သို့မဟုတ် ဒုစရိုက်ဆန္ဒကိုမဆို တားမြစ်သည်၊ ထိုအရာကို ရှင်ပေါလုသည် “ဥပဒေဖြင့်” မသိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်များကို စစ်မှန်စွာ နာခံခြင်းသည် ဥပဒေ၏ စာသားအတိုင်း ပြင်ပမှ လိုက်နာရုံမျှမဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်၊ နှလုံး၊ ဝိညာဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သည်ကို ၎င်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၇:၁၄၊ အခန်းကြီး ၂:၂၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ဒုစရိုက်သည် ဥပဒေ၏ စာသားကို ပြင်ပမှ ချိုးဖောက်ခြင်းမျှမဟုတ်ဘဲ၊ စိတ်ထား၊ အမူအကျင့်၊ အကျင့်စရိုက်နှင့် ဆက်စပ်နေသော နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေသော အခြေအနေဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှ ဒုစရိုက်ပြုမူမှုများ ပေါက်ဖွားလာသည် (မဿဲ ၅:၂၈၊ ၁ ယောဟန် ၃:၁၅ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော်၊ ဤနက်ရှိုင်းသော ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုသည် ရှင်ပေါလု၏ မပြန်လည်မွေးဖွားသေးသော နှလုံးအပေါ် မူလအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ၎င်း၏ ဖောက်ပြန်သော သဘာဝကို ဒုစရိုက်ဆန့်ကျင်မှုသို့ နှိုးဆွပေးခဲ့သည် (ရောမ ၇:၈)။

Thou shalt not covet. It is significant that Paul selected the tenth commandment, for it is not merely a sample of the rest, it contains the principle that underlies all sin (see PP 309). His use of this commandment in such a context reveals a deeper meaning to it than the mere words literally express. He saw in it the prohibition not only of desire for the certain things specifically mentioned in the commandment but also of desire for anything divinely forbidden. In other words, the law prohibits any kind of selfish and sinful desire, and it was this that Paul would not have known “but by the law.” He discovered that true obedience to the commandments of God was not a mere outward conformity to the letter of law but a matter of the mind, heart, and spirit (v. 14; cf. ch. 2:29). Conversely, sin is not the mere external breach of the letter of the law, but is a deep-seated condition of mind, mood, habit, and character, from which spring the sinful acts (see Matt. 5:28; 1 John 3:15). However, the initial effect of this profound discovery on Paul’s unregenerate heart was to stir up his corrupt nature to sinful opposition (Rom. 7:8).

 

၈။ ဒုစရိုက်။ ပေါလုသည် ဒုစရိုက်ကို ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိကို ဆန့်ကျင်သော မူအဖြစ်နှင့် အင်အားအဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်ပြုပုံဖော်သည် (ရောမ ၅:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဒုစရိုက်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ပျက်စီးစေရန် အမြဲကြိုးစားနေသော ရန်သူအဖြစ် သမ္မာကျမ်းသစ်တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းကို အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို ယူသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝိုင်းထားပြီး ဖိနှိပ်ထားသည် (ဟေဗြဲ ၁၂:၁)၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျွန်အဖြစ်သို့ ဆောင်ကျဉ်းသည် (ရောမ ၆:၁၂)၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို လှည့်ဖျားပြီး သေခြင်းသို့ ဆောင်ကျဉ်းသည် (ယာကုပ် ၁:၁၄၊ ၁:၁၅)။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဒုစရိုက်သည် လူသားတို့၏ အကြီးမားဆုံး ရန်သူ စာတန်က ကျွန်ုပ်တို့ကို ဒုစရိုက်ကျူးလွန်ရန် သွေးဆောင်ခြင်းဖြင့် ကြိုးစားအောင်မြင်ရန် လုပ်ဆောင်သမျှအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ စာတန်သည် ပညတ္တိကို အခွင့်အရေးအဖြစ် အသုံးပြုပြီး လူသားတို့ကို မနာခံမှုသို့ သွေးဆောင်ကာ၊ ထို့ကြောင့် ကျိန်ဆဲခြင်းနှင့် သေခြင်းသို့ ရောက်စေရန် ပုံစံကို ရောမ ၇:၁၁ တွင်ကြည့်ပါ။

8. Sin. Paul personifies sin as a principle and power antagonistic to the law of God (see on ch. 5:12). Sin is represented in the NT as an enemy that is ever seeking to bring about our ruin and takes every occasion to accomplish it. It is described as surrounding and besetting us (Heb. 12:1), bringing us into bondage (Rom. 6:12), enticing us, and thus working our death (James 1:14, 15). In other words, sin is represented as doing all that Satan, the archenemy of mankind, is trying to accomplish by tempting us to commit sin. For the manner in which Satan uses the law as an occasion for tempting and alluring mankind to disobedience, so that men may thereby become subject to condemnation and death, see on Rom. 7:11.

 

အခွင့်အရေး။ ဂရိဘာသာ “အာဖိုးမဲ”၊ “အခွင့်အရေး”၊ “လှုံ့ဆော်မှု”။ ဤစကားလုံးကို သမ္မာကျမ်းသစ်တွင် ပေါလုသာအသုံးပြုသည် (ရောမ ၇:၁၁၊ ၂ ကော ၅:၁၂၊ ၁၁:၁၂၊ ဂလာတိ ၅:၁၃၊ ၁ တိမောသေ ၅:၁၄)။

Occasion. Gr. aphormē, “opportunity,” “incentive.” The word is used only by Paul in the NT (Rom. 7:11; 2 Cor. 5:12; 11:12; Gal. 5:13; 1 Tim. 5:14).

 

ပညတ္တိ။ ဤကိစ္စတွင် ဒဿမပညတ္တိဖြစ်သော တစ်ခုတည်းသော ပညတ္တိတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ “ပညတ္တိဥပဒေ” သည် တစ်ခုလုံးသော ကျမ်းစာကို ရည်ညွှန်းသည်။

Commandment. A single precept, in this case the tenth commandment as contrasted with “law,” which refers to the entire code.

 

“ပညတ္တိအားဖြင့်” ဟူသော စကားစုသည် “အခွင့်အရေးယူခြင်း” နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဒုစရိုက်သည် ပညတ္တိကို အခွင့်အရေးအဖြစ် ယူခဲ့သည် (KJV တွင်ကဲ့သို့)။ သို့မဟုတ် ၎င်းသည် “ငါ့အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်စေသည်” နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဒုစရိုက်သည် ပညတ္တိ၏ အကူအညီဖြင့် ငါ့အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်ကို “ကောင်းသောအရာဖြင့် ငါ့အတွင်း၌ သေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်” (အခန်းကျမ်း ၁၃) နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြင့်မဆို၊ အဓိပ္ပာယ်သည် အနည်းငယ်သာ ကွဲပြားသည်။

The phrase “by the commandment” may be connected with “taking occasion,” meaning that sin took advantage of the commandment (as in KJV). Or it may be connected with “wrought in me,” meaning that sin wrought in me by the help of the commandment. The second may be compared with “working death in me by that which is good” (v. 13). In either case, the meaning is much the same.

 

ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဂရိဘာသာ “ကာတေးဂါဇိုးမါအိ”၊ “အဆုံးအထိ ဖြစ်ပေါ်စေသည်”၊ “ပြီးမြောက်စေသည်” (ရောမ ၂:၉၊ ၁ ကော ၅:၃၊ ၂ ကော ၇:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် မကောင်းမှုနှင့် ကောင်းမှု နှစ်မျိုးလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် အသုံးပြုသည် (ရောမ ၇:၁၅၊ ၁၇၊ ၁၈၊ ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Wrought. Gr. katergazomai, “to work out to a finish,” “to accomplish” (see also Rom. 2:9; 1 Cor. 5:3; 2 Cor. 7:10). It is used of working out both evil and good (see Rom. 7:15, 17, 18, 20).

 

တဏှာ။ ဂရိဘာသာ “အဲပိသူမိယာ”၊ အခန်းကျမ်း ၇ တွင် “တပ်မက်မှု” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည် (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် “မတပ်မက်ရဟု” ဟူသော ပညတ္တိသည် သူ့ကို ပို၍တပ်မက်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားသော အလိုတော်ကို ပြောင်းလဲမှုမရှိသော နှလုံးသား၏ သဘာဝတုံ့ပြန်မှုဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို တားမြစ်ထားသည့်အခါ၊ ၎င်းသည် ပို၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိပုံပေါ်ပြီး၊ ပုန်ကန်သော နှလုံးသား၏ မကောင်းသော စိတ်ဆန္ဒများကို လှုံ့ဆော်ပေးသည် (သုတ္တံ ၉:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Concupiscence. Gr. epithumia, translated “lust” in v. 7 (see comment there). Paul is saying that the command not to covet made him covet all the more. Such is the natural reaction of the unregenerate heart to the express will of God. The fact that something has been forbidden often seems to make it appear all the more desirable, and provokes the evil passions of a rebellious heart (see Prov. 9:17).

 

ဒုစရိုက်သမားသည် မကြာခဏ အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုနှင့် လောကနှင့် ငြိမ်းချမ်းနေပုံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိကို ၎င်း၏ သြတ္တပ္ပစိတ်သို့ ယူဆောင်လာသောအခါ၊ မကြာခဏ စိတ်ဆတ်လာပြီး ဒေါသထွက်လာတတ်သည်။ သူသည် ၎င်း၏ အခွင့်အာဏာကို ငြင်းပယ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ သြတ္တပ္ပစိတ်က ၎င်းသည် မှန်ကန်သည်ဟု ပြောသည်။ သူသည် ၎င်းကို ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ၎င်း၏ တန်ခိုးကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သည်။ လွတ်လပ်မှုနှင့် ဒုစရိုက်ကျူးလွန်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြသရန်၊ သူသည် ဒုစရိုက်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး ပို၍ ဆိုးရွားပြီး ခိုင်မာသော ဒုစရိုက်သမားဖြစ်လာသည်။ ၎င်းသည် အောင်မြင်မှုအတွက် တိုက်ပွဲဖြစ်လာပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် အငြင်းပွားမှုတွင် သူသည် အနိုင်မရရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဒုစရိုက်ကို သတိပြုမိသောအခါ၊ လူတစ်ဦးသည် အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်ပြီး ရိုင်းစိုင်းသော ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်မှုဖြင့် ပို၍ ရိုင်းစိုင်းပြီး၊ ကျိန်ဆဲပြီး၊ စိတ်မရှည်ဖြစ်လာတတ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ လူတစ်ဦးသည် အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်ပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သောအခါ၊ ၎င်းသည် ဒုစရိုက်ကို သတိပြုမိနေသည့် ထင်ရှားသော လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

A sinner may often appear to be calm and tranquil, at peace with himself and the world, but when the law of God is brought home to his conscience, he not infrequently becomes irritated and even enraged. He spurns its authority, yet his conscience tells him it is right. He attempts to throw it off, yet he trembles at its power. And to show his independence and his determination to sin, he plunges into iniquity and becomes a more wicked and obstinate sinner. It becomes a struggle for victory, and in the controversy with God he resolves not to be overcome. Accordingly it often happens that a man is more profane, blasphemous, and desperate when under conviction of sin than at other times. Thus it may sometimes be a clear indication that a man is under such conviction when he becomes particularly violent and abusive in his opposition to God.

 

ပေါလု၏ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သော ယခင်အတွေ့အကြုံကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ စတီဖင်၏ အာဇာနည်ဖြစ်မှုအပြီးတွင်၊ ပေါလုသည် စတီဖင်သည် မှန်ကန်သည်ဟူသော သူ၏ လျှို့ဝှက်သတိပြုမိမှုကြောင့် ဒေါသထွက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသတိပြုမိမှုကို ငြှိမ်းသတ်ရန်၊ ညှဉ်းဆဲမှု၊ ထိတ်လန့်မှု၊ သေခြင်းတို့ပါဝင်သော ပြင်းထန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ညှဉ်းဆဲရေးလှုပ်ရှားမှုသို့ ခုန်ဆင်းခဲ့သည် (AA ၁၁၂၊ ၁၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် သတိပြုမိမှုနှင့် ဉာဏ်အလင်းရသော သြတ္တပ္ပစိတ်၏ “ဆူးများကို ကန်ကျောက်ခဲ့သည်” (တမန်တော် ၂၆:၁၄)။ သူ၏ ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်နှင့် လူထုထောက်ခံမှု၏ မာန်မာနကြောင့် သူသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် စာတန်၏ လက်ထဲတွင် ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည် (AA ၁၀၁၊ ၁၀၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသို့ဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းသည် ပေါလု၏ ဒုစရိုက်သဘာဝကို ပို၍ ဒုစရိုက်ကျူးလွန်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ၎င်း၏ ဒုစရိုက်သဘာဝကို ဝန်ခံပြီး ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦး၏ လိုအပ်မှုကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်လာသည်အထိ (တမန်တော် ၉:၆၊ AA ၁၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Compare Paul’s own former experience in resisting the will of God as revealed to him. After the martyrdom of Stephen, Paul was angered by his secret conviction that Stephen was in the right, and in order to quench the growing conviction, he plunged himself with frenzied zeal into a campaign of persecution, terror, and death (see AA 112, 113). He sought to “kick against the pricks” of conviction and enlightened conscience (Acts 26:14). His prejudice and his pride of popularity caused him to rebel against God until he became an instrument in the hands of Satan (see AA 101, 102). Thus did the revelation of the will of God stir up Paul’s sinful nature to still greater sin, until at last he was brought to the place where he was willing to acknowledge his sinfulness and his need of a Saviour (Acts 9:6; see AA 119).

 

ပေါလု၏ အတွေ့အကြုံသည် ပညတ္တိသည် ပုန်ကန်မှုနှင့် ဒုစရိုက်ကို အမြစ်ပြတ်ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိကြောင်း ထင်ရှားသော သရုပ်ပြမှုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ပေါလုသည် ခရစ်တော်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံသောအခါမှသာ ဒုစရိုက်၏ တန်ခိုးနှင့် ကျိန်ဆဲခြင်းမှ လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

Paul’s experience is a clear illustration of the fact that the law is not able to root out rebelliousness and sin. Its effect may be quite the contrary. It was only when Paul came face to face with Christ that he found freedom from sin’s power and condemnation.

 

ပညတ္တိမရှိဘဲ။ စာသားအရ “ပညတ္တိမရှိဘဲ” သို့မဟုတ် “ပညတ္တိမှ သီးခြားစွာ” (ရောမ ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Without the law. Literally, “without law,” or “apart from law” (see on ch. 2:12).

 

ဒုစရိုက်သည် သေနေသည်။ ထည့်သွင်းထားသော ကြိယာ “ဖြစ်သည်” သည် “ဖြစ်ခဲ့သည်” ထက် ပို၍သင့်လျော်ပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ ပေါလုသည် ယေဘုယျမူကို ဖော်ပြနေပုံရသည်။ သူသည် ပညတ္တိမရှိလျှင် ဒုစရိုက်သည် “သေနေသည်” ဟူသော အယူအဆကို ရောမ ၄:၁၅၊ ၅:၁၃ တွင် ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ “သေနေသည်” ဟူသည်မှာ မရှိဟု မဆိုလိုဘဲ၊ မလှုပ်ရှားသည်၊ အသက်မရှိသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ “အကျင့်မပါသော ယုံကြည်ခြင်းသည် သေနေသည်” (ယာကုပ် ၂:၂၆) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဒုစရိုက်သည် အာဒံ၏ ကျူးလွန်မှုကတည်းက အုပ်စိုးခဲ့သည် (ရောမ ၅:၁၂၊ ၂၁)၊ သို့သော် ဒုစရိုက်၏ ပြည့်စုံသော ရိုင်းစိုင်းမှုနှင့် တန်ခိုးသည် ပညတ္တိသည် ၎င်း၏ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် တားမြစ်ချက်များဖြင့် ဝင်ရောက်လာသောအခါမှသာ ထင်ရှားလာသည်။ ထိုအခါ ဒုစရိုက်သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ပုန်ကန်မှုအဖြစ် ပြသပြီး၊ ပြောင်းလဲမှုမရှိသော လူ့သဘာဝသည် ဒုစရိုက်ဆန်သော ဆန့်ကျင်မှုနှင့် လှုပ်ရှားမှုသို့ လှုံ့ဆော်ခံရသည်။

Sin was dead. The supplied verb should probably be “is” rather than “was,” since Paul is apparently stating a general principle. He has already implied the idea that sin is “dead” apart from law (chs. 4:15; 5:13). By “dead” he evidently does not mean nonexistent, but inactive, lifeless. Compare “faith without works is dead” (James 2:26). Sin has reigned ever since Adam’s transgression (Rom. 5:12, 21), but the complete virulence and power of sin stand exposed only when the law enters with its restrictions and prohibitions. Then sin is shown to be rebellion against the will of God, and unregenerate human nature is stirred to sinful opposition and activity.

 

၉။ ငါသည် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ၎င်း၏ ယခင်အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ ၎င်းတွင် ပြောင်းလဲမှုမရှိသော၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်မှုကို အားကိုးနေသူများ၏ အတွေ့အကြုံကို ကိုယ်စားပြုသည်။

9. For I was alive. Paul refers to his own past experience, but in this he represents the experience of all who are unconverted and are depending on their own righteousness.

 

ပညတ္တိမရှိဘဲ တစ်ခါက။ ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသော ၎င်း၏ ဘဝ၏ အစောပိုင်းကာလသည် ဆွေးနွေးမှုများစွာ၏ အကြောင်းအရာဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော်၊ အကြောင်းအရာမှ ထင်ရှားသည်မှာ၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် အတိုင်းအတာကို သတိမပြုမိမီ အချိန်ကို ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူကိုယ်တိုင် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သော ကာလဖြစ်ပြီး၊ ပြင်ပကျင့်ကြံမှုများအရ၊ သူသည် ပညတ္တိကို နာခံနေပုံရသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဥပဒေအရ ဖြောင့်မတ်မှုဖြစ်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် ငယ်ရွယ်သော သူဌေးသည် ပညတ္တိများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့သောအခါ ကြွားဝါခဲ့သည့်အတိုင်း- “ဤအရာအားလုံးကို ငါငယ်စဉ်ကတည်းက လိုက်နာခဲ့သည်၊ ငါ့တွင် ဘာလိုအပ်သေးသနည်း” (မဿဲ ၁၉:၂၀)။ ထိုနည်းတူ၊ ပေါလုသည် “ပညတ္တိအရ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍” သူသည် “အပြစ်ကင်းသည်” ဟု ဆိုနိုင်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၃:၆၊ တမန်တော် ၂၆:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖာရိရှဲမာန်မာနဖြင့် ကြွားဝါသော ဆုတောင်းချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (လုကာ ၁၈:၁၁၊ ၁၂)။ သို့သော် ပေါလုသည် ပညတ္တိ၏ ဝိညာဉ်ရေးသဘာဝကို သိရှိလာသောအခါ၊ ဒုစရိုက်သည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ရုပ်ဆိုးမှုဖြင့် ထင်ရှားလာပြီး၊ သူသည် ကျူးလွန်သူဖြစ်ကြောင်း မြင်လာပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားမှု ပျောက်ကွယ်သွားသည် (SC ၂၉၊ ၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Without the law once. The period in his earlier life to which Paul is here referring has been the subject of much discussion. It seems evident from the context, however, that he is speaking of the time before he became aware of the real nature and spirituality and extent of the divine law. It was a period during which he deemed himself to be righteous, and, as far as outward acts were concerned, he appeared to be obeying the law. But it was a legalistic righteousness, such as the rich young ruler boasted of, when brought face to face with the commandments: “All these things have I kept from my youth up: what lack I yet?” (Matt. 19:20). Likewise, Paul could claim that as “touching the righteousness which is in the law” he was “blameless” (Phil. 3:6; cf. Acts 26:5). Compare the boastful, self-righteous prayer of the Pharisee (Luke 18:11, 12). But when Paul discerned the spiritual character of the law, sin appeared in its true hideousness. He saw himself a transgressor, and his self-esteem was gone (see SC 29, 30).

 

ပညတ္တိရောက်လာသောအခါ။ ဆိုလိုသည်မှာ “မတပ်မက်ရဟု” (အခန်းကျမ်း ၇) ဟူသော ပညတ္တိ၏ ဝိညာဉ်ရေးအရ အရေးပါမှုသည် ၎င်း၏ စိတ်နှလုံးနှင့် သြတ္တပ္ပစိတ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ဤတားမြစ်ချက်တွင် တစ်ခုလုံးသော ပညတ္တိ၏ ဝိညာဉ်ရေးအရ သဘာဝကို မြင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ်၊ လျင်မြန်ပြီး တန်ခိုးရှိပြီး၊ နှစ်ဖက်သွားသော ဓားထက် ထက်မြက်သောအရာအဖြစ် (ဟေဗြဲ ၄:၁၂) ၎င်းထံသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ ၎င်း၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားဖြင့် ကျေနပ်မှုသည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားသည်။

 When the commandment came. That is, when the spiritual significance of the commandment, “Thou shalt not covet” (v. 7), was brought home to his mind and conscience. Paul saw in this prohibition of all sinful desire the spirit of the whole law, and when it came to him as the word of God, quick and powerful, and sharper than any two-edged sword (Heb. 4:12), his self-righteous complacency was suddenly shattered.

 

ဒုစရိုက်ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသည်။ စာသားအရ “ဒုစရိုက်သည် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာသည်”။ ပေါလုသည် “ပညတ္တိရောက်လာသောအခါ” မတိုင်မီ၊ ဒုစရိုက်—ဤနေရာတွင် ရက်စက်သော သတ္တဝါအဖြစ် ပုဂ္ဂိုလ်ပြုပုံဖော်ထားသည်—သည် ၎င်း၏ ဘဝတွင် မလှုပ်ရှားခဲ့ဟု မဆိုလိုပေ၊ သို့သော် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော သဘာဝဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ ၎င်း၏ သေစေနိုင်သော အကျိုးဆက်များကို (အခန်းကျမ်း ၁၃) သူသည် သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ တကယ်တော့၊ ဒုစရိုက်သည် ၎င်း၏ ဘဝကို ဆန့်ကျင်မှုမရှိဘဲ ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည် (အခန်းကျမ်း ၅)။ သို့သော် “ပညတ္တိ” ၏ ရောက်ရှိလာမှုသည် ဒုစရိုက်၏ ရှိနေမှုနှင့် ၎င်း၏ ဘဝကို ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့်ကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဒုစရိုက်သည် ၎င်း၏ အငြင်းပွားခံရသော အခွင့်အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် ကိုယ်ကိုပြန်လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ မကောင်းမှုနှင့် အင်အားအားလုံးဖြင့် ၎င်းသည် ၎င်း၏ စစ်မှန်သော သဘာဝ—လှည့်ဖျားသူ၊ ရန်သူ၊ လူသတ်သမားအဖြစ် ထင်ရှားလာသည်။

Sin revived. Literally, “sin came back to life.” Paul does not mean that prior to the time “when the commandment came,” sin—here personified as a loathsome creature—had been inactive in his life, but that he had not realized either its true nature or its fatal consequences (v. 13). In fact, sin had been unopposed in its control over his life (v. 5). But the coming of “the commandment” challenged the presence of sin and its right to control his life. Sin now roused itself to maintain its disputed authority. In all its malignancy and strength it appeared in its true character—that of a deceiver, an enemy, and a murderer.

 

ပေါလုသည် ပညတ္တိ၏ ကျိန်ဆဲသော တန်ခိုးကို မည်သည့်အချိန်တွင် သို့မဟုတ် မည်သို့ စတင်ခံစားခဲ့ရသည်ကို မပြောပြထားပေ။ သို့သော်၊ ၎င်း၏ အစောပိုင်းနှစ်များအကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိထားသည်များသည် ၎င်း၏ ပြောင်းလဲမှုမတိုင်မီ ပညတ္တိနှင့် ပတ်သက်သော ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံအချို့ကို သိရှိရန် လုံလောက်သည်။ ဖာရိရှဲတစ်ဦးအဖြစ် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားပြီး၊ ၎င်း၏ ဘာသာတရား၏ အတင်းကျပ်ဆုံး ဂိုဏ်းအရ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ သူသည် သန့်ရှင်းပြီး နှလုံးသားကို စူးစမ်းသော ပညတ္တိ၏ တောင်းဆိုမှုများကို ပြင်ပကျင့်ကြံမှုဖြင့် ပြင်းထန်သော ကြိုးစားမှုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စတီဖင်၏ အာဇာနည်ဖြစ်မှုတွင် ပြသခဲ့သော အေးဆေးမှုနှင့် ခွင့်လွှတ်မှုဆိုင်ရာ မေတ္တာသည် ပေါလု၏ စိတ်ကို နက်ရှိုင်းစွာ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး၊ ပညတ္တိကို နာခံခြင်းသည် စာသားအရ လိုက်နာရုံမျှသာမဟုတ်ကြောင်း သူ၏ သြတ္တပ္ပစိတ်ကို အချို့ နိုးကြားစေခဲ့သည် (အခန်းကျမ်း ၈ ကိုကြည့်ပါ)။

When or how Paul first began to feel the condemning power of the law he does not say. However, we know enough about his earlier years to have some knowledge of his experience with the law prior to his conversion. As a well-trained Pharisee, living according to the strictest sect of his religion, he had attempted with intense but unavailing effort to satisfy by outward observance the demands of a holy and heart-searching law. But the serenity and forgiving love displayed by Stephen at his martyrdom deeply stirred Paul’s mind and awakened his conscience to some awareness that obedience to the law was more than a matter of the letter only (see on v. 8).

 

ငါသေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ပညတ္တိ၏ ဝိညာဉ်ရေးသဘာဝကို နားလည်လာသောအခါ၊ ဤအသိပညာသစ်သည် သူ့ကို ကျူးလွန်သူအဖြစ် စွပ်စွဲရုံသာမက၊ မကောင်းသော ဆန္ဒအမျိုးမျိုးသို့ လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည် (အခန်းကျမ်း ၈)။ ဤသို့ဖြင့် ပေါလုသည် သတိရှိစွာနှင့် ပြည့်စုံစွာ ဒုစရိုက်သမားဖြစ်လာပြီး၊ သူ့တွင် အသက်ရှင်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် (ရောမ ၆:၂၁၊ ၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။

I died. When Paul came to understand the spiritual nature of the law, the new knowledge served only to accuse him as a transgressor and to provoke him to all kinds of evil desire (v. 8). Thus Paul became consciously and in the fullest sense a sinner, and discovered that he had no hope of life (see ch. 6:21, 23).

 

၉။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိသည် မသေခဲ့ပေ။—တမန်တော် ပေါလုသည် ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံကို ပြောပြရာတွင်၊ ပြောင်းလဲခြင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ရမည့် လုပ်ဆောင်မှုနှင့်ပတ်သက်သော အရေးကြီးသော အမှန်တရားကို တင်ပြသည်။ သူက “ငါသည် ပညတ္တိမရှိဘဲ တစ်ခါက အသက်ရှင်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုသည်—သူသည် ကျိန်ဆဲခြင်းကို မခံစားခဲ့ရပေ။ “သို့သော် ပညတ္တိရောက်လာသောအခါ”၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိကို ၎င်း၏ သြတ္တပ္ပစိတ်သို့ အတင်းအကျပ်ဖိအားပေးသောအခါ၊ “ဒုစရိုက်ပြန်လည်အသက်ဝင်လာပြီး ငါသေခဲ့သည်”။ ထိုအခါ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ဒုစရိုက်သမားအဖြစ် မြင်ခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ္တိဖြင့် ကျိန်ဆဲခံရသည်။ မှတ်သားပါ၊ သေခဲ့သည်မှာ ပေါလုဖြစ်ပြီး ပညတ္တိမဟုတ်ပေ (၄SP ၂၉၇)။

9. God’s Law Did Not Die.—The apostle Paul, in relating his experience, presents an important truth concerning the work to be wrought in conversion. He says, “I was alive without the law once”—he felt no condemnation; “but when the commandment came,” when the law of God was urged upon his conscience, “sin revived, and I died.” Then he saw himself a sinner, condemned by the divine law. Mark, it was Paul, and not the law, that died (4SP 297).

 

၁၀။ ပညတ်တော်။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် စာသားအရ “အသက်အတွက် တစ်ခုတည်းသော ပညတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အတွက် သေခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်” ဟု ဖတ်ရသည်။

10. And the commandment. This verse reads literally, “The commandment the one for life, this was found for me unto death.”

အသက်ပေးရန် ခန့်အပ်ခံရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ဣသရေလလူမျိုးအား ပေးအပ်ရာတွင် အသက်ပေးမည့် ကတိပါရှိသည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၈:၅၊ တရားဟောရာ ၅:၃၃၊ ယေဇကျေလ ၁၈:၉- ၂၁၊ ၂၀:၁၁- ၁၃- ၂၁၊ ဆာ. မဿဲ ၁၉:၁၇)။ ဤတွင် မထင်မရှား မည်သည့်အရာမျှ မရှိပါ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်း၊ စိတ်ပိုင်း၊ ဝိညာဉ်ပိုင်း သာယာမှုအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေရန် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုခေတ်နှင့် နောင်လာမည့်ခေတ်များတွင် အသက်နှင့် သာယာဝပြောမှုသည် ဘုရားသခင်၏ မပြောင်းလဲသော ပညတ်တော်များကို ပြည့်စုံစွာ လိုက်နာမှုအပေါ် မူတည်သည်။

Ordained to life. The promise of life accompanied the giving of God’s laws to Israel (Lev. 18:5; Deut. 5:33; Eze. 18:9, 21; 20:11, 13, 21; cf. Matt. 19:17). There is nothing arbitrary about this. God’s laws for our physical, mental, and spiritual welfare are all given for our best good. Life and prosperity, both in the present age and in the ages to come, depend upon perfect compliance with God’s immutable laws.

 

ကျွန်ုပ်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ စာသားအရ “ဤသည်ကို ကျွန်ုပ်အတွက် တွေ့ရှိခဲ့သည်”။ ဆိုလိုသည်မှာ ပညတ်တော်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် KJV တွင် ချန်လှပ်ထားသော “ဤသည်” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် အကြောင်းအရာကို ထပ်လောင်းဖော်ပြခြင်းသည် ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ဖော်ပြထားသော ထူးဆန်းသော ကွဲလွဲမှုကို အလေးပေးသည်။ ပေါလုသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အားထားနေသော ပညတ်တော်သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို သေဒဏ်ပေးရုံသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သင်ယူခဲ့သည်။

I found. Literally, “this was found for me.” That is, the commandment was found. The repetition of the subject by the word “this,” omitted in the KJV, adds emphasis to the strange inconsistency expressed in this verse. The very commandment, on the observance of which Paul was relying for salvation, he at last learned could only condemn him to death.

 

ဤသည်မှာ ပေါလု၏ အပြစ်သားများသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပညတ်တော်ပေါ်တွင် မမှီခိုရဟူသော အငြင်းပွားမှု၏ အဓိကကျမ်းပိုဒ်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ပညတ်တော်ပေါ်တွင် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်စွာ အားထားခြင်းသည် ပညတ်တော်ကိုယ်တိုင်ကို လွဲမှားစွာ နားလည်မှုဖြစ်ပြီး၊ ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ဖော်ပြထားသော အံ့ဩဖွယ်တွေ့ရှိမှုသို့သာ ဦးတည်စေနိုင်ကြောင်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံမှ ရှင်းပြပြီး ဥပမာပြထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် မည်သည့်အပြစ်သားလူသားမျှ မိမိစွမ်းအားဖြင့် မရောက်မီနိုင်သော မြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးစံနှုန်းကို တင်ပြသည်။ သူသည် ထိုပညတ်တော်ရှေ့တွင် အပြစ်ရှိသူအဖြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ခံရသူအဖြစ်သာ ရပ်တည်နိုင်သည်။ သို့သော် မိမိ၏ အားနည်းမှုနှင့် လိုအပ်ချက်ကို ဤသို့ သဘောပေါက်ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို တစ်ဦးတည်းသော ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ လှည့်သွားသူသည် မင်္ဂလာရှိသည် (ဂလာတိ ၃:၂၄)။

This is a key verse in Paul’s argument that sinners must not depend on law for salvation. Paul has clearly explained, and is now illustrating from his own experience, that self-righteous reliance upon the law is a serious misunderstanding of the law itself and can lead only to the surprising discovery expressed in this verse. The law of God presents a high spiritual standard to which no sinful mortal can possibly attain by his own unaided efforts. He stands before it only in guilt and condemnation. But happy is the man who, thus realizing his helplessness and need, turns to the Saviour, in whom alone can righteousness and salvation be found (Gal. 3:24).

 

ယုဒလူများစွာ၏ ကြီးမားသော အမှားမှာ အပြစ်ရှိသောလောကတွင် ပညတ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုကို လွဲမှားစွာ နားလည်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟူသော မာန်မာနဖြင့် ပညတ်တော်ရှေ့တွင် မိမိတို့၏ အပြစ်နှင့် ၎င်း၏ ပညတ်များကို လိုက်နာနိုင်စွမ်းမရှိမှုကို ဝန်ခံရန် မလိုလားခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ လိုအပ်မှုကို မမြင်ခဲ့ပါ။ သူတို့သည် ကျမ်းစာများကို ဇွဲရှိစွာ လေ့လာရင်း ပညတ်တော်တွင် အသက်ကို တွေ့ရှိမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ပြီး အပြစ်ဒဏ်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ပါ။ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် အသက်ရရှိရန် ခရစ်တော်ထံသို့ မလာခဲ့ပါ (ယောဟန် ၅:၃၉- ၄၀ ကို ကြည့်ပါ)။ ယေဇကျေလ ၁၆:၆၀ ကို ကြည့်ပါ။

The great error of many Jews was their misconception of the function of law in a sinful world. In their pride of self-righteousness they were unwilling to acknowledge their guilt before the law and their inability to live up to its precepts. Consequently, they saw no need of the Saviour. They devoted themselves to the diligent study of the Scriptures, believing that in the law they would find life—not condemnation. They would not come to Christ that they might have righteousness and life (see John 5:39, 40). See on Eze. 16:60.

 

သေခြင်းသို့။ ပညတ်တော်ဖြင့် ပေါလုသည် အပြစ်ကို သိရှိခဲ့သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၇-၉၊ ဆာ. ရောမ ၃:၂၀)၊ ထို့ပြင် “အပြစ်၏အခကိစရပ်သည် သေခြင်း” ဖြစ်သည် (ရောမ ၆:၂၃)။

Unto death. By the law Paul gained a knowledge of sin (vs. 7–9; cf. ch. 3:20), and “the wages of sin is death” (ch. 6:23).

 

၁၁။ အပြစ်ကြောင့်။ “ကြောင့်” ဟူသော စကားလုံးသည် ကျမ်းပိုဒ် ၁၀ ၏ ရှင်းပြချက်ကို မိတ်ဆက်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ပထမပိုင်းသည် ကျမ်းပိုဒ် ၈ နှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဂရိဘာသာတွင် ကွဲပြားသော စကားလုံးအစီအစဉ်သည် ပညတ်တော်မဟုတ်ဘဲ အပြစ်သည် ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ဖြားပြီး “သတ်ခဲ့သည်” ဟူသော အချက်ကို အလေးပေးသည်။ အပြစ်ကို ထပ်မံ၍ ပုဂ္ဂိုလ်ပြုပြီး သွေးဆောင်ဖြားယောင်းခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းအာဏာကို ပုံမှန်အားဖြင့် စာတန်အား ပေးအပ်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။

11. For sin. The “for” introduces an explanation of v. 10. The first part of the verse is similar to v. 8, but a different word order in Greek gives emphasis to the fact that it was not the commandment but sin that deceived and “slew me.” Sin is again personified, and is represented as exercising the power to tempt and destroy that is normally attributed to Satan.

 

ပညတ်တော်ဖြင့်။ ဤစကားလုံးများသည် “အခွင့်အရေးယူခြင်း” သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ဖြားခြင်း” နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၈ ကို ကြည့်ပါ)။ နောက်ဆက်တွဲ “ထိုဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို သတ်ခဲ့သည်” သည် ဒုတိယဆက်စပ်မှုကို ဦးစားပေးရမည်ဟု ညွှန်ပြပေမည်။ ထို့အခါ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် “အပြစ်သည် အခွင့်အရေးယူ၍ ပညတ်တော်ဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို လှည့်ဖြားခဲ့သည်” ဟု ဖတ်ရမည်။ ပညတ်တော်သည် အပြစ်ကို တားဆီးရန် ဖန်တီးထားသော အတားအဆီးသည် အပြစ်ကျူးလွန်ရန် အကြံပြုရာအခွင့်အရေးဖြစ်လာသည်။

By the commandment. These words may be connected with “taking occasion,” or with “deceived me” (cf. on v. 8). The following “and by it slew me” may indicate that the second connection is to be preferred. The passage would then read, “For sin, taking occasion, deceived me by the commandment.” The barrier that the law erects against sin is made the occasion for suggesting the commission of sin.

 

လှည့်ဖြားခြင်း။ ဂရိဘာသာတွင် exapataō ဟူသော စကားလုံးသည် အခြေခံအားဖြင့် “လမ်းပျောက်စေခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ၎င်းကို သမ္မာကျမ်းသစ်တွင် ပေါလုသာလျှင် အသုံးပြုသည် (ရောမ ၁၆:၁၈; ၁ ကောရိန္သု ၃:၁၈၊ ၂ ကောရိန္သု ၁၁:၃၊ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် အပြစ်သည် “သင်တို့သည် ၎င်းကို မစားရ၊ မထိရ၊ သေမည်ကို စိုးရိမ်စရာ” (ကမ္ဘာဦး ၃:၃) ဟူသော ပညတ်တော်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ မကောင်းသော ဆန္ဒကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ဧဝသည် တားမြစ်ထားသော သစ်ပင်ရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် ဘုရားသခင်က သူမထံမှ ထိုသစ်သီးကို ဘာကြောင့် တားမြစ်ထားသနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည် (PP ၅၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် စာတန်၏ အခွင့်အရေးဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ဧဝကို လွန်ကျူးမှုသို့ လှည့်ဖြားရန် ဘုရားသခင်၏ တားမြစ်ချက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အပြစ်၏ လှည့်ဖြားမှုသည် အပြစ်ဆန္ဒ၏ အကြောင်းအရာကို ကောင်းသောအရာအဖြစ် တင်ပြခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။ သို့သော် ရရှိသောအခါ ၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် မကောင်းကြောင်း သက်သေပြသည် (ယာကုပ် ၁:၁၄- ၁၅၊ ဆာ. ဟေဗြဲ ၃:၁၃- ၁၇)။ စာတန်သည် တားမြစ်ထားသော သစ်သီးကို စားသုံးခြင်းဖြင့် ဧဝသည် ပိုမိုမြင့်မားသော တည်ရှိမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အသိပညာကို ရရှိမည်ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည် (PP ၅၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤလှည့်ဖြားသော နည်းဖြင့် စာတန်သည် ပညတ်တော်ကို အပြစ်သို့ လှုံ့ဆော်ရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံသောအခါ၊ သူသည် တူညီသော ပညတ်တော်ကို အပြစ်ဒဏ်ပေးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ စာတန်သည် လူ၏ သွေးဆောင်သူသာမက၊ သူ၏ စွပ်စွဲသူလည်း ဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၀၊ ဆာ. ယောဘ ၁:၉-၁၁၊ ၂:၄- ၅)။ ထို့ကြောင့် ဧဝသည် တစ်ချိန်က သူမဆန္ဒရှိခဲ့သော အရာသည် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း အပြစ်ဒဏ်နှင့် သေခြင်းသို့သာ ယူဆောင်လာကြောင်း ခါးသီးသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့သည်။

Deceived. Gr. exapataō, meaning basically, “to make one lose his way.” It is used in the NT only by Paul (see Rom. 16:18; 1 Cor. 3:18; 2 Cor. 11:3; 2 Thess. 2:3). In the Garden of Eden sin took advantage of the commandment, “Ye shall not eat of it, neither shall ye touch it, lest ye die” (Gen. 3:3), to inspire evil desire. As Eve stood before the forbidden tree she questioned why God had withheld its fruit from her (see PP 54). This was Satan’s opportunity, and he used the divine prohibition to beguile Eve into transgression. Sin’s deceit consists in presenting the object of sinful desire as a good thing. However, when obtained, it later proves to be evil (James 1:14, 15; cf. Heb. 3:13, 17). Satan urged that, by partaking of the forbidden fruit, Eve would attain to a more exalted sphere of existence and obtain a wider knowledge (see PP 54). In this deceitful manner Satan used the commandment as a provocation to sin. And when his evil purpose had been accomplished, he used the same commandment as a means of condemnation. For not only is Satan man’s tempter; he is also his accuser (Rev. 12:10; cf. Job 1:9–11; 2:4, 5). Thus Eve discovered to her bitter sorrow that what she had once desired as a thing of delight brought her only condemnation and death.

 

စိတ်ကူးယဉ်ဆန္ဒတွင် နှစ်မြှုပ်ထားသော အပြစ်သားထက် ပိုမိုလှည့်ဖြားခံရသူသည် စကြဝဠာတွင် မည်သူမျှ မရှိပါ (ဆာလံ ၇:၂၁-၂၃ ကို ကြည့်ပါ)။

No being in the universe is more deluded than a sinner in indulging in forbidden desire (see Prov. 7:21–23).

 

ထိုဖြင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပညတ်တော်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

By it. That is, by the commandment.

 

ကျွန်ုပ်ကို သတ်ခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်သေခဲ့သည်” (ကျမ်းပိုဒ် ၉) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ပညတ်တော်သည် မိမိအလိုအလျောက် သန့်ရှင်းပြီး အသက်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ အပြစ်သာမက သေခြင်း၏ အကျိုးဆက်အဖြစ်လည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် လှည့်ဖြားမှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဆန္ဒရှိသောအရာသည် တကယ်ကောင်းမွန်ခြင်းမရှိသော်လည်း၊ သွေးဆောင်သူမှ လှုံ့ဆော်ထားသော တပ်မက်မှုနှင့် လောဘသည် ၎င်းကို ကောင်းမွန်သည်ဟု ထင်မှတ်စေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ ပြောင်းလဲပေးသော တန်ခိုးသည် ဤဖျက်ဆီးနိုင်သော လှည့်ဖြားမှုကို ဖယ်ရှားရန်၊ လူသားများကို အရာများ၏ မှန်ကန်သော အမြင်သို့ ပြန်လည်ယူဆောင်လာရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် အသက်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိစေရန် ရည်ရွယ်သည်။

Slew me. Compare “I died” (v. 9). The commandment, though in itself holy and designed to bring life, became the occasion not only of sin but also of death as its consequence. And all this came about through delusion. The thing desired was not really good, but the lust and covetousness inspired by the tempter caused it to seem so. One great purpose of the transforming power of God’s grace is to dispel this destroying delusion, to bring men back to the true view of things, and so to life and peace with God.

 

၁၂။ သို့ဖြစ်၍။ ဤသည်မှာ ကျမ်းပိုဒ် ၇-၁၁ ၏ ဆွေးနွေးချက်အပေါ် အခြေခံသော နိဂုံးချုပ်ချက်နှင့် ကျမ်းပိုဒ် ၇ ရှိ “ပညတ်တော်သည် အပြစ်ဖြစ်သလော” ဟူသော မေးခွန်းအတွက် အဖြေတစ်ခုကို မိတ်ဆက်သည်။

12. Wherefore. This introduces a conclusion based on the discussion of vs. 7–11 and an answer to the question in v. 7, “Is the law sin?”

 

ပညတ်တော်။ ဂရိဘာသာတွင်လည်း နာမ်စည်းကမ်းပါရှိသည် (ရောမ ၂:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ရောမ ၇:၉ တွင်ကဲ့သို့ ပေါလုသည် “ပညတ်တော်” ဟူသော ဝေါဟာရကို တစ်ခုလုံးသော ဥပဒေကို ရည်ညွှန်းရန်နှင့် “ပညတ်တော်” ဟူသော ဝေါဟာရကို ဥပဒေထဲရှိ သတ်မှတ်ထားသော ပညတ်တစ်ခုကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုပေမည်။

The law. The article appears also in the Greek (see on ch. 2:12). As in ch. 7:9, Paul may be using the term “the law” to refer to the whole code, and the term “the commandment” to refer to a specific precept in the law.

 

သန့်ရှင်းသည်။ ပညတ်တော်သည် အပြစ်ဖြစ်ခြင်းမှ ဝေးကွာပြီး (ကျမ်းပိုဒ် ၇)၊ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းပြီး ဖြူစင်သည်။ ၎င်း၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြခြင်းနှင့် သူ၏ စိတ်နှင့် အလိုတော်ကို ဖော်ပြခြင်းအနေဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် မှန်ကန်၊ ဖြောင့်မတ်၊ သန့်ရှင်းသောအရာမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှ မဖြစ်နိုင်ပါ။

Is holy. Far from the law being sin (v. 7), it is holy and pure. As a revelation of the character of its Author and an expression of His mind and will, the law of God could be nothing other than true, righteous, and holy.

 

ပညတ်တော်သည် သန့်ရှင်းသည်။ ပေါလုသည် ပထမဦးစွာ တစ်ခုလုံးသော ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းမှုကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူသည် “သင်သည် တပ်မက်ခြင်းမပြုရ” ဟူသော ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းမှု၊ တရားမျှတမှု၊ ကောင်းမွန်မှုကို ပို၍ အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဤအထူးပညတ်တော်သည် ကျမ်းပိုဒ် ၇-၁၁ တွင် အပြစ်ကို ပိုမိုသိရှိရန်နှင့် လှုပ်ရှားမှုအတွက် အထူးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည့်အပေါ် အခြေခံ၍ အလေးပေးထားခြင်းဖြစ်ပေမည်။

The commandment holy. Paul has first asserted the holiness of the whole law. Now he emphasizes more specifically the holiness, justice, and goodness of the commandment, “Thou shalt not covet.” The emphasis is probably based on the fact that this particular commandment has been described in vs. 7–11 as being the special occasion for the increased knowledge and activity of sin.

 

ဆယ်ခုမြောက် ပညတ်တော်သည် သန့်ရှင်းသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော အလိုတော်၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ မသန့်ရှင်းသော ဆန္ဒအားလုံးကို တားမြစ်ထားသည်။ ၎င်း၏ သန့်ရှင်းမှုသည် အပြစ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည့်အချက် (ကျမ်းပိုဒ် ၇) နှင့် အပြစ်သားများကို ပိုမိုလွန်ကျူးရန် လှုံ့ဆော်ရန် အပြစ်မှ ၎င်းကို အသုံးပြုခဲ့သည့်အချက် (ကျမ်းပိုဒ် ၈, ၉) တို့ကြောင့် လျော့နည်းသွားခြင်းမရှိပါ၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အပေါ် အပြစ်ဒဏ်နှင့် သေခြင်းကို ယူဆောင်လာသည်။ အပြစ်မှာ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်တွင် မဟုတ်ဘဲ၊ ပညတ်တော်၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ဖြူစင်မှု၏ မြင့်မားသော စံနှုန်းကို လိုက်နာနိုင်စွမ်းမရှိသော အားနည်းပြီး အပြစ်ရှိသော လူသားများတွင် ရှိသည်။

The tenth commandment is holy, for it is an utterance of God’s holy will, forbidding all impure and unholy desire. Its holiness is in no way lessened by the fact that it has revealed sin (v. 7) and that it has been used by sin to provoke sinners to still greater transgression (vs. 8, 9), and thus to bring upon them condemnation and death. The fault lies, not with the holy commandment, but with unholy men, who in their weakness and sinfulness are unable to live up to the exalted standard of purity and holiness that the law rightfully demands.

 

တရားမျှတသည်။ သို့မဟုတ် “ဖြောင့်မတ်သည်”။ ပညတ်တော်သည် ၎င်း၏ လိုအပ်ချက်များတွင် တရားမျှတပြီး ဖြောင့်မတ်သည်။ ၎င်းသည် ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်လက္ခဏာ၏ စံနှုန်းကို ဖော်ပြသည်။ စာတန်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောဆိုမှုများနှင့် ဆန့်ကျင်၍၊ ၎င်းသည် လူသားများမှ လိုက်နာနိုင်သော နာခံမှုမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မတောင်းဆိုပါ (မဿဲ ၅:၄၈ ကို ကြည့်ပါ; AA ၅၃၁; DA ၂၄, ၃၀၉ ကို ကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ ကိုယ်ပိုင်နာခံမှု ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပညတ်တော်ကို လိုက်နာနိုင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး၊ နာခံမှုမှ ဖွံ့ဖြိုးလာမည့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ ထူးချွန်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ ယေရှုကဲ့သို့ နာခံသူအားလုံးသည် ပညတ်တော်သည် “သန့်ရှင်း၊ တရားမျှတ၊ ကောင်းမွန်သည်” ဟု ကြေညာကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ပညတ်တော်များကို ချိုးဖောက်သူအားလုံးသည် ပညတ်တော်သည် မတရားပြီး နာခံ၍မရဟူသော စာတန်၏ ပြောဆိုချက်ကို ထောက်ခံသည် (ရောမ ၃:၂၆ ကို ကြည့်ပါ၊ DA ၂၉ ကို ကြည့်ပါ)။

Just. Or, “righteous.” The commandment is just and righteous in its requirements. It sets forth the standard of a righteous character. And, despite the charges of Satan to the contrary, it demands no obedience but such as may be rendered by human beings (see on Matt. 5:48; see AA 531; DA 24, 309). Jesus’ own life of obedience maintained the righteousness of the claims of God’s law. It proved that the law could be kept, and demonstrated the excellence of character that obedience would develop. All who obey as Jesus did likewise declare that the law is “holy, and just, and good.” On the other hand, all who violate the commandments are sustaining Satan’s claim that the law is unjust and cannot be obeyed (see on Rom. 3:26; see DA 29).

 

ကောင်းမွန်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် agathos ဟူသော စကားလုံးသည် အကျင့်စာရိတ္တအရ ကောင်းမွန်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ပညတ်တော်သည် လူသားအား ယခုနှင့် ထာဝရတည်ရှိမှုတွင် အသက်နှင့် ကောင်းချီးများသာလျှင် ယူဆောင်လာရန် ရည်ရွယ်ထားသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၀ ကို ကြည့်ပါ)။ နာခံမှုရှိပါက၊ ၎င်းသည် ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို နေရာတိုင်းတွင် ယူဆောင်လာမည် (ဆာလံ ၁၉:၇-၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။

Good. Gr. agathos, good in a moral sense (cf. on v. 16). The commandment is designed to bring man nothing but life and blessing, both now and throughout eternity (see on v. 10). If obeyed, it will bring righteousness and happiness everywhere (see Ps. 19:7–11).

 

၁၂ (ရောမ ၃:၂၅; ဧဖက် ၁:၇)။ ပညတ်တော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ။—ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်မှတစ်ဆင့် ပညတ်တော်သည် အပြစ်သားကို အပြစ်ဒဏ်ပေးရာတွင် ၎င်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ အပြစ်သားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များအတွက် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေရာအဖြစ်မှတစ်ဆင့် ကယ်တင်ခြင်းခံရနိုင်သည်၊ “သူ၏ အသွေးအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ရရှိသည်”။ ပညတ်တော်သည် လူသားအား သူ၏ ကျဆုံးနေသောအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီရန် မည်သည့်အချက်တွင်မျှ မပြောင်းလဲပါ။ ၎င်းသည် အမြဲတည်ရှိခဲ့သည့်အတိုင်း—သန့်ရှင်း၊ တရားမျှတ၊ ကောင်းမွန်သည် (RH မေလ ၂၃, ၁၈၉၉)။

12 (ch. 3:25; Eph. 1:7). The Law Holds Its Dignity.—Through the plan of salvation the law holds its dignity in condemning the sinner, and the sinner can be saved through the propitiation of Christ for our sins, “in whom we have redemption through his blood, even the forgiveness of sins.” The law is not changed in any particular to meet man in his fallen condition. It remains what it ever has been—holy, just, and good (RH May 23, 1899).

 

၁၃။ သေခြင်းဖြစ်စေသည်။ ကျမ်းပိုဒ်၏ ပထမပိုင်းသည် စာသားအရ “ထို့အတွက် ကောင်းသောအရာသည် ကျွန်ုပ်အတွက် သေခြင်းဖြစ်လာသလော” ဟု ဖတ်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ သေခြင်းအတွက် အပြစ်မှာ ကောင်းသော ပညတ်တော်တွင် ရှိသလော။ ပေါလုသည် အပြစ်မှာ ပညတ်တော်တွင် မဟုတ်ဘဲ သူ့တွင်နှင့် သူ၏ အပြစ်ရှိသော သဘောထားများတွင် ရှိသည်ဟု ထပ်မံဖြေကြားသည်။

13. Made death. The first part of the verse reads literally, “Did that which is good, then, become death to me?” In other words, does the blame for my death lie with the good law? Paul answers the question by repeating that the fault was not in the law but in himself and in his sinful inclinations.

 

ဘုရားသခင်တားမြစ်တော်မမူပါ။ ရောမ ၃:၄ ကို ကြည့်ပါ။ ပညတ်တော်သည် အပြစ်ကို ယူဆောင်လာသည်ထက် သေခြင်းကို မယူဆောင်လာပါ။

God forbid. See on ch. 3:4. The law no more brings death than it brings sin.

 

သို့သော် အပြစ်။ ဤစကားစုပြီးနောက် “ကျွန်ုပ်အတွက် သေခြင်းဖြစ်လာသည်” ဟူသော စကားလုံးများကို ဖြည့်စွမ်းရန် လိုအပ်သည်။ ပေါလု၏ အငြင်းပွားမှုသည် RSV ဘာသာပြန်တွင် ရှင်းလင်းသည်၊ “ထို့အတွက် ကောင်းသောအရာသည် ကျွန်ုပ်အတွက် သေခြင်းကို ယူဆောင်လာသလော။ လုံးဝမဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည် …”

But sin. After this phrase the words, “became death to me,” need to be supplied. Paul’s argument is clear in the RSV rendering, “Did that which is good, then, bring death to me? By no means It was sin …”

 

အပြစ်အဖြစ် ထင်ရှားစေရန်။ သို့မဟုတ် “အပြစ်အဖြစ် ထင်ရှားစေရန်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း၏ မှန်ကန်သော အလင်းတွင် အပြစ်အဖြစ် မြင်တွေ့ရမည်။

That it might appear sin. Or, “that it might be manifested as sin,” that is, that it might be seen in its true light as sin.

 

ကျွန်ုပ်တွင် သေခြင်းကို ဆောင်ရွက်သည်။ သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်အတွက် သေခြင်းကို ဆောင်ရွက်သည်”။ အပြစ်၏ မှန်ကန်သော သဘောသဘာဝသည် ကောင်းသောအရာကို အသုံးပြု၍ မကောင်းမှုနှင့် သေခြင်းကို ဆောင်ရွက်သည့်အခါ ထင်ရှားလာသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်နှင့် အလိုတော်၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းမှု၏ စံနှုန်းအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားသော အရာကို ယူ၍ လူသားများ၏ အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်ကို တိုးပွားစေရန် အသုံးပြုသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၈-၁၁)။ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်သည် ကောင်းသောအရာကို လွဲမှားစွာ အသုံးပြု၍ သေခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရန် ခွင့်ပြုခြင်းဖြင့် အပြစ်သည် ၎င်း၏ အပြစ်နှင့် လှည့်ဖြားမှုအားလုံးကို ထင်ရှားပြသရန်ဖြစ်သည် (PP ၄၂, ၄၃ ကို ကြည့်ပါ)။

Working death in me. Or, “working death to me.” The real nature of sin becomes apparent as sin uses that which is good to work evil and death. It takes that which is the revelation of the character and will of God, which is designed to serve as a standard of holiness, and uses it to increase the sin and condemnation of men (vs. 8–11). The purpose of God in allowing sin to work death through the law was that sin, in perverting what is good, should disclose and exhibit itself in all its sinfulness and deceit (see PP 42, 43).

 

အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသည်။ စာသားအရ “အလွန်အကျွံအရ အပြစ်ရှိသည်”။ ဂရိဘာသာတွင် “အလွန်အကျွံ” ဟူသော ဝေါဟာရသည် huperbolē ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “hyperbole” ကို ဆင်းသက်လာသည်။ ပေါလု၏ ဤဝေါဟာရ အသုံးပြုမှုကို ၁ ကောရိန္သု ၁၂:၃၁၊ ၂ ကောရိန္သု ၁:၈၊ ၄:၇-၁၇၊ ၁၂:၇၊ ဂလာတိ ၁:၁၃ တို့တွင် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ပေါလုသည် ပညတ်တော်သည် အပြစ်၏ ကြီးမားမှုကို ဖော်ပြရန် မည်သို့ ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်ကို ရှင်းပြပြီးဖြစ်သည်။

Exceeding sinful. Literally, “sinful according to excess.” The Greek term for “excess” is huperbolē, from which is derived the English word “hyperbole.” Compare Paul’s uses of the term in 1 Cor. 12:31; 2 Cor. 1:8; 4:7, 17; 12:7; Gal. 1:13. The apostle has already explained how the law has served to reveal the enormity of sin.

 

ရောမ ၇:၇-၁၃ တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် လူသားများအကြား တွင်ကျယ်စွာ လွှမ်းမိုးနေသော အပြစ်နှင့် သေခြင်းအတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟူသော စွပ်စွဲချက်များမှ ရှင်းလင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည် (ရောမ ၅:၁၄, ၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ အပြစ်မှာ အပြစ်တင်ရန် မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ထားသည်။ လူသားများသည် အပြစ်နှင့် ဆက်လက်တွဲဖက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏ အပြစ်နှင့် အပြစ်ဒဏ်တွင် ပါဝင်သည်။

In Rom. 7:7–13 the law of God is clearly vindicated of any charges that it is responsible for the sin and death that reign so universally among mankind (cf. ch. 5:14, 17). The blame is rightly fixed on sin. And to the extent that men persist in identifying themselves with sin, they share in its guilt and condemnation.

 

ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် ပညတ်တော်ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းမရနိုင်ကြောင်း ပေါလု၏ အယူဝါဒကို အလေးပေးသည်။ ပညတ်တော်၏ အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်ရန်နှင့် အပြစ်သားကို သူ၏ လမ်းမမှန်ကြောင်း သဘောပေါက်စေရန်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ၎င်းသည် ပုန်ကန်သော စိတ်ဓာတ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် လွန်ကျူးမှုကို ခွင့်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။ “ပညတ်တော်သည် လူ၏ အပြစ်များကို ဖော်ပြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ကုစားနည်းကို မပေးပါ” (GC ၄၆၇)။

These verses also emphasize Paul’s doctrine that salvation cannot come by the law. The important function of the law is to unmask sin and convict the sinner of the error of his ways, but it cannot weed out a rebellious spirit or pardon a transgression. “The law reveals to man his sins, but it provides no remedy” (GC 467).

 

ဤကျမ်းပိုဒ်များသည် ပညတ်တော်နှင့် ဧဝံဂေလိတရားတို့အကြား ဆက်နွယ်မှုကို ပိုမိုရှင်းလင်းစေသည်။ ပညတ်တော်များ၏ အမြဲဆက်လက်လုပ်ဆောင်မှုမှာ ဖြောင့်မတ်မှု၏ စံနှုန်းကို ဖော်ပြရန်၊ အပြစ်ကို သဘောပေါက်စေရန်နှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ လိုအပ်မှုကို ပြသရန်ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကို သဘောပေါက်စေမည့် ပညတ်တော်မရှိပါက၊ ဧဝံဂေလိတရားသည် အားမရှိဖြစ်မည်၊ အကြောင်းမှာ အပြစ်သားသည် သူ၏ အပြစ်ကို သဘောပေါက်မှုမရှိပါက၊ နောင်တရခြင်းနှင့် ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း၏ လိုအပ်မှုကို မခံစားရပါ။ ထို့ကြောင့် ဧဝံဂေလိတရားသည် ပညတ်တော်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ပညတ်တော်၏ နေရာနှင့် အရေးပါမှုကို လွဲမှားစွာ ဖော်ပြရုံသာမဟုတ်ဘဲ၊ ဧဝံဂေလိတရားနှင့် ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လိုအပ်မှုကို ထိခိုက်စေသည် (ရောမ ၃:၃၁ ကို ကြည့်ပါ)။

These verses further serve to clarify the relationship that exists between the law and the gospel. It is ever the continuing function of the commandments to reveal the standard of righteousness, to convict of sin, and to show the need of a Saviour. If there were no law to convict of sin, the gospel would be powerless, for unless the sinner is convicted of his sin, he feels no need of repentance and of faith in Christ. Thus, to claim that the gospel has abolished the law is not only to misrepresent the place and importance of the law but also to undermine the very purpose and necessity of the gospel and the plan of salvation (see on ch. 3:31).

 

၁၄။ အကြောင်းမှာ။ ပေါလုသည် ယခု ပညတ်တော်ကို ရှင်းလင်းစွာ ထောက်ခံခြင်းနှင့် အပြစ်၏ မှန်ကန်သော သဘောသဘာဝကို ဖော်ထုတ်ခြင်းကို လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံတွင် အပြစ်၏ လည်ပတ်မှုကို နက်ရှိုင်းစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် အတည်ပြုသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၄-၂၅ ၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ဤစာတမ်းတစ်ခုလုံးတွင် အဆွေးနွေးမှုအများဆုံး ပြဿနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အဓိကမေးခွန်းများမှာ ဤပြင်းထန်သော အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ ရုန်းကန်မှု၏ ဖော်ပြချက်သည် ပေါလု၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အတွေ့အကြုံဖြစ်နိုင်သလား၊ ဖြစ်ပါက၊ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ပေါလု၏ ယုံကြည်ခြင်းမတိုင်မီ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ပြီးနောက် အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းသလားဟူသည့်အချက်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်နှင့် ရုန်းကန်မှုကို ပြောဆိုနေသည်မှာ ၎င်း၏ စကားလုံးများ၏ ရိုးရှင်းဆုံး အဓိပ္ပာယ်မှ ထင်ရှားသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၇-၁၁၊ SC ၁၉၊ 3T ၄၇၅ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ပညတ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ တောင်းဆိုမှုများကို ရင်ဆိုင်ပြီး နိုးကြားလာသော ဝိညာဉ်တိုင်းမှ နည်းမျှတစ်နည်း ခံစားရသည့် ပဋိပက္ခတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်မှာလည်း မှန်ကန်သည်။

14. For. Paul now confirms his vindication of the law and his disclosure of the true nature of sin, by a profound analysis of the operation of sin in a man’s personal experience. The meaning of vs. 14–25 has been one of the most discussed problems in the whole epistle. The main questions have been as to whether the description of such intense moral struggle could be autobiographical, and, if so, whether the passage refers to Paul’s experience before or after his conversion. That Paul is speaking of his own personal struggle with sin seems apparent from the simplest meaning of his words (cf. vs. 7–11; SC 19; 3T 475). It is surely also true that he is describing a conflict that is more or less experienced by every soul confronted by and awakened to the spiritual claims of God’s holy law.

 

ပိုမိုအရေးကြီးသော မေးခွန်းမှာ ပေါလုသည် သူ၏ အတွေ့အကြုံ၏ မည်သည့်ကာလကို ဖော်ပြနေသည်နည်း ဖြစ်သည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက ဤဖော်ပြချက်သည် ပေါလု၏ ယုံကြည်ပြီးနောက် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် လက်ရှိအတွေ့အကြုံဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

More important is the question as to which period in his experience Paul is depicting. Some commentators hold that the description is of Paul’s current experience as a converted Christian.

သူတို့သည် ကျမ်းပိုဒ်များတွင် လက်ရှိကာလ ကြိယာများကို အလေးပေးပြီး အပြစ်ကို မုန်းတီးမှုကို ဖော်ပြသော စကားရပ်များ (ကျမ်းပိုဒ် ၁၅, ၁၉) နှင့် ကောင်းမှုပြုလိုသော စိတ်အားထက်သန်မှု (ကျမ်းပိုဒ် ၁၅, ၁၉, ၂၁) တို့ကို ညွှန်ပြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသေးသူသည် “ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို အတွင်းစိတ်နှလုံးဖြင့် နှစ်သက်သည်” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၂) နှင့် “ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ဝတ်ပြုသည်” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၅) ဟူသော စကားများကို ပြောဆိုနိုင်စွမ်းမရှိဟု ၎င်းတို့က ငြင်းခုံကြသည်။ အခြားမှတ်ချက်ပေးသူများကမူ ဤရုန်းကန်မှုသည် ပေါလု၏ ယုံကြည်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ရမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ၎င်းတို့က “ကျွန်ုပ်သည် ဇာတိပကတိဖြစ်၍ အပြစ်အောက်တွင် ရောင်းစားခံရသူဖြစ်သည်” (ကျမ်းပိုဒ် ၁၄)၊ “ကျွန်ုပ်အတွင်း၌ နေထိုင်သော အပြစ်” (ကျမ်းပိုဒ် ၁၇)၊ “ကောင်းသောအရာကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ကျွန်ုပ်မတွေ့ရှိပါ” (ကျမ်းပိုဒ် ၁၈)၊ “အိုဘယ်ကဲ့သို့သော သနားစရာလူသားလည်း၊ ကျွန်ုပ်ကို အဘယ်သူလွှတ်မည်နည်း” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၄) ကဲ့သို့သော စကားရပ်များသည် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက် ပေါလု၏ အခြေအနေကို ရည်ညွှန်းနိုင်စွမ်းမရှိဟု ငြင်းခုံကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့က ပေါလုသည် “တစ်ချိန်က ပညတ်တော်မရှိဘဲ အသက်ရှင်ခဲ့သည်” ဟူသော အချိန်ကို ဖော်ပြမနေဘဲ၊ “ပညတ်တော်ရောက်လာသည့်အခါ”၊ “အပြစ်ပြန်လည်နိုးကြားလာပြီး”၊ သူ “သေခဲ့သည်” (ကျမ်းပိုဒ် ၉ ကို ကြည့်ပါ) ဟူသော အချိန်ကို ဖော်ပြနေသည်ဟု ထောက်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဖော်ပြထားသော အတွေ့အကြုံသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသူ၏ အတွေ့အကြုံမဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်ဒဏ်ဝန်ထုပ်အောက်တွင် သနားစရာဖြစ်နေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် သူ၏ဘဝကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် မိမိစွမ်းအားဖြင့် အားထုတ်ကြိုးပမ်းနေသူ၊ နက်ရှိုင်းစွာ သဘောပေါက်နေသော အပြစ်သား၏ အတွေ့အကြုံဖြစ်သည်။ သူ၏ အကောင်းဆုံး ကြိုးပမ်းမှုများသည် ခရစ်တော်ကို တွေ့ရှိပြီး ဧဝံဂေလိတရား၏ စွမ်းအားကို ခံစားရသည်အထိ သနားစရာကောင်းသော ကျရှုံးမှုဖြင့်သာ အဆုံးသတ်သည်။ ဤသည်မှာ တစ်ချိန်က ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ဧဝံဂေလိတရား၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို အခွင့်မကောင်းယူဘဲ၊ မိမိစွမ်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဘဝကို ကြိုးပမ်းရုန်းကန်နေသူ၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်ထံ အပြည့်အဝ အညံ့မခံခဲ့သော အမည်ခံ ခရစ်ယာန်၏ အတွေ့အကြုံလည်း ဖြစ်သည်။

They emphasize the present tense of the verbs and point to expressions that reveal a hatred of sin (vs. 15, 19) and an earnest desire to do good (vs. 15, 19, 21). They argue that an unconverted person would not be capable of saying “I delight in the law of God after the inward man” (v. 22), and “I myself serve the law of God” (v. 25). Other commentators believe that the struggle must have been before his conversion. They argue that such expressions as “I am carnal, sold under sin” (v. 14), “sin that dwelleth in me” (v. 17), “how to perform that which is good I find not” (v. 18), “O wretched man that I am who shall deliver me?” (v. 24), could not possibly refer to Paul’s condition after rebirth. They point out, however, that Paul is not describing his experience at the time he “was alive without the law once,” but at the time “the commandment came,” “sin revived,” and he “died” (see on v. 9). The experience thus described would then be, not that of unregenerate man generally, but of a sinner under deep conviction who is wretched under his load of guilt, and who strives earnestly, but by his own efforts, to bring his life into conformity with the divine requirements. His best efforts end in miserable failure until he finds Christ and experiences the enabling power of the gospel. Such is also the experience of one who, though once converted, fails to take advantage of the provisions of the gospel and strives for purity of life in his own strength, or of the nominal Christian who has never made a full surrender to Christ.

 

ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် ပေါလု၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ပညတ်တော်၊ ဧဝံဂေလိတရားနှင့် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် အပြစ်ကို ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေရသူ၏ ဆက်နွယ်မှုကို ပြသရန် ဖြစ်ပုံရသည်။ ပေါလု၏ သတင်းစကားမှာ ပညတ်တော်သည် ရုန်းကန်မှုကို အခွင့်ဖြစ်စေပြီး ပြင်းထန်စေနိုင်သော်လည်း၊ ယေရှုခရစ်၏ ဧဝံဂေလိတရားသာလျှင် အောင်မြင်မှုနှင့် သက်သာရာရမှုကို ယူဆောင်လာနိုင်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂၅၊ အခန်း ၈)။ ရုန်းကန်မှု၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် ၎င်း၏ စတင်ချိန်သည် ပညတ်တော်ဖြင့် အပြစ်ကို သိရှိလာသူတစ်ဦးချင်းစီ၏ အတွေ့အကြုံတွင် ကွဲပြားပြီး၊ ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားပြီးနောက်တွင် ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံမှ အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည်။ တမန်တော်ပေါလု၏ ဘဝသည် “မိမိကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်မှုဖြစ်သည်။ … သူ၏ ဆန္ဒနှင့် တပ်မက်မှုများသည် နေ့စဉ် တာဝန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်” (MH ၄၅၂, ၄၅၃)။ ပေါလု၏ ရုန်းကန်မှု၏ အမှန်တရားကို သူ၏ စကားများဖြင့် ဖော်ပြသည်။ “ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးနှက်၍ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်သည်၊ အကြောင်းမှာ အခြားသူများအား ဟောပြောပြီးနောက် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် အရည်အချင်းမပြည့်မီဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သည်” (၁ ကောရိန္သု ၉:၂၇, RSV)။ ထိုနည်းတူ၊ ယုံကြည်ပြီး၊ ပြန်လည်မွေးဖွားပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းခံရသော ခရစ်ယာန်တိုင်းအတွက်၊ သန့်ရှင်းခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်သည် မိမိကိုယ်ကို ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများနှင့် ဆက်စပ်နေသည် (COL ၃၃၁၊ AA ၅၆၀, ၅၆၁)။ ကျွန်ုပ်တို့ ခရစ်တော်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ အပြစ်၏ အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိမှုကို ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘောသဘာဝ၏ အပြစ်ရှိမှုကို ပို၍ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဝန်ခံမည်ဖြစ်သည် (ယေဇကျေလ ၂၀:၄၃၊ ယေဇကျေလ ၁၆:၆၂, ၆၃၊ COL ၁၆၀, ၁၆၁ ကို ကြည့်ပါ)။

Paul’s main purpose in the passage seems to be to show the relationship that exists between the law, the gospel, and the person who has been awakened to earnest struggles against sin in preparation for salvation. Paul’s message is that, although the law may serve to precipitate and intensify the struggle, only the gospel of Jesus Christ can bring victory and relief (v. 25; ch. 8). The intensity of the struggle and the time of its beginning vary in the experience of each individual who is brought by the law to a knowledge of sin, and surely every Christian can acknowledge from his own experience that an intense struggle continues on after conversion and rebirth. The life of the apostle Paul himself was “a constant conflict with self. … His will and his desires every day conflicted with duty and the will of God” (MH 452, 453). The reality of Paul’s struggle is revealed by his words: “I pommel my body and subdue it, lest after preaching to others I myself should be disqualified” (1 Cor. 9:27, RSV). Likewise, for every converted, reborn, and justified Christian, the process of sanctification involves hard, stern battles with self (COL 331; AA 560, 561). The nearer we come to Christ, the more clearly we shall discern the exceeding sinfulness of sin and the more earnestly we shall confess the sinfulness of our own nature (see on Eze. 20:43; see Eze. 16:62, 63; COL 160, 161).

 

ပြင်းထန်သော အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ ရုန်းကန်မှုများသည် ယုံကြည်ခြင်းပြီးနောက် နေ့စဉ် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကို အသစ်တဖန် အပ်နှံသည်နှင့်အမျှ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်မှာ မကြာခဏ မှန်ကန်သော်လည်း (လုကာ ၉:၂၃-၂၅၊ ၂ ကောရိန္သု ၄:၁၆၊ 5T ၂၀၀၊ 7T ၄၄ ကို ကြည့်ပါ)၊ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ထိုသို့သော ရုန်းကန်မှုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မသေချာနိုင်ပါ။ ဤစာတမ်းတွင် သူ၏ စကားပြောသဘောထားသည် လူသားသည် မိမိစွမ်းအားဖြင့် ပညတ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုများဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ မရောက်နိုင်ကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်အောက်တွင် ရှိသူများသည် အပြစ်၏ ကျွန်ခံမှုတွင် ရှိကြောင်း သူပြသခဲ့သည် (ရောမ ၆:၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံး ကြိုးပမ်းမှုများရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် ပညတ်တော်လိုအပ်သည်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်ကို တွေ့ရှိသည်အထိ သနားစရာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်နေသည်။ ထို့နောက် အပြစ်ဒဏ်သည် ရပ်စဲသည် (အခန်း ၈:၁)။ ယခင်က ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့သည်များကို ယခု ခရစ်တော်၏ စွမ်းအားဖြင့် အောင်မြင်နိုင်သည် (အခန်း ၈:၃, ၄)။ ၎င်းတို့သည် ဇာတိပကတိ၏ အရာများကို မစဉ်းစားတော့ဘဲ (အခန်း ၈:၅)၊ ဝိညာဉ်တော်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းကြသည် (အခန်း ၈:၁)။

Although it is often true that intense moral struggles continue after conversion as day by day the Christian consecrates himself anew (see Luke 9:23–25; 2 Cor. 4:16; 5T 200; 7T 44), we cannot be certain that the apostle here refers to such a struggle. His purpose in his thesis thus far in the epistle has been to show the inadequacy of man in his own strength, by works of law, to attain to righteousness. Those who are under the law he has shown to be in bondage to sin (see on Rom. 6:14). Despite their best efforts, they are unable to perform that which the law requires. They are wretched and miserable until they find Christ. Then the condemnation ceases (ch. 8:1). That which before they were unable to accomplish they can now achieve through the enabling power of Christ (ch. 8:3, 4). They no longer mind the things of the flesh (ch. 8:5), but walk after the Spirit (ch. 8:1).

 

ကျွန်ုပ်တို့သိသည်။ ပေါလုသည် ပညတ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝကို ၎င်း၏ စာဖတ်သူများက အသိအမှတ်ပြုသည်ဟု ယူဆသည် (အခန်း ၂:၂၊ ၃:၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။

We know. Paul assumes that the spirituality of the law is acknowledged by his readers (cf. chs. 2:2; 3:19).

 

ပညတ်တော်သည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ကျမ်းပိုဒ် ၁၂ တွင် ပြောခဲ့သည်များကို အကျဉ်းချုပ်ပြီး ထပ်မံဖော်ပြသည်။ သူသည် ပညတ်တော်သည် သူပြောခဲ့သော မကောင်းမှုများအတွက် တာဝန်မရှိကြောင်း ပြန်လည်အလေးပေးသည်။ ပညတ်တော်သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်ခဲ့သောကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ မူလအစရှိသည်၊ “ဘုရားသခင်သည် ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်” (ယောဟန် ၄:၂၄, RSV)။ ၎င်းသည် “သန့်ရှင်း၊ တရားမျှတ၊ ကောင်းမွန်သည်” ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝရှိပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးအနှံများရှိသူများသာ ပေးအပ်နိုင်သော နာခံမှုကို လိုအပ်သည် (မဿဲ ၂၂:၃၇-၃၉၊ ယောဟန် ၁၅:၂၊ ရောမ ၁၃:၈, ၁၀၊ ဂလာတိ ၅:၂၂, ၂၃၊ ဧဖက် ၃:၉)။

The law is spiritual. Paul is summing up and repeating what he has already said in v. 12. He is re-emphasizing the fact that the law is not responsible for the evils of which he has been speaking. The law is spiritual in origin, for it was given by God Himself, and “God is spirit” (John 4:24, RSV). It is spiritual in nature in that it is “holy, and just, and good,” and in that it requires an obedience that can be rendered only by those who are spiritual and have the fruits of the Spirit (Matt. 22:37–39; John 15:2; Rom. 13:8, 10; Gal. 5:22, 23; Eph. 3:9).

 

ကျွန်ုပ်သည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၇-၁၁ တွင် အတိတ်ကာလမှ ဤနေရာနှင့် အခန်းကျန်ရှိ ကျမ်းပိုဒ်များတွင် လက်ရှိကာလသို့ ပြောင်းလဲမှုကို အချို့က ပေါလုသည် ၎င်း၏ လက်ရှိအတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြနေသည်ဟု သက်သေအဖြစ် ယူဆကြသည်။ အခြားသူများကမူ ၎င်းကို မာကု ၁၄:၁၇၊ လုကာ ၈:၄၉ တွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် ရိုးရှင်းသော သမိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ပြဇာတ်ဆန်သော လက်ရှိကာလအဖြစ် မြင်ကြသည်။ “အကြောင်းမှာ” အောက်တွင် ကြည့်ပါ။

I am. The change from the past tense in vs. 7–11 to the present tense here and in the remaining verses of the chapter has been regarded by some as evidence that Paul is describing his current experience. Others see in it a simple historical or dramatic present such as occurs in Mark 14:17; Luke 8:49. See above under “for.”

 

ဇာတိပကတိ။ ဆိုလိုသည်မှာ အသွေးအသားဖြင့် ဖန်ဆင်းထားပြီး၊ လူသားသဘာဝ၏ ဖန်တီးခံရသော အားနည်းမှုကို ဖော်ပြသည် (၂ ကောရိန္သု ၃:၃ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် “အသွေးအသားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ အသွေးအသားဖြစ်သည်” (ယောဟန် ၃:၆) ဟူသော ပေါလု၏ ဖော်ပြမှုပုံစံဖြစ်သည်။ သူ၏ “ဝိညာဉ်တော်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်မှာ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်” (ယောဟန် ၃:၆) နှင့် ညီမျှသည်မှာ ရောမ ၈ တွင် လိုက်လျှောက်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာနှင့် သန့်ရှင်းမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို အသွေးအသားဖြစ်သူအဖြစ် တွေ့ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်း၏ ယိုယွင်းနေသော သဘာဝသည် တပ်မက်လွယ်သော အပြစ်ရှိမှုနှင့် မိမိကိုယ်ကို နှစ်သက်မှုအားလုံးသို့ ဦးတည်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ပညတ်တော်ကို နာခံလိုသော ဆန္ဒတွင်၊ သူသည် ၎င်း၏ အမွေဆက်ခံထားသော နှင့် ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော အပြစ်သို့ ဦးတည်သော သဘောထားများနှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်နေရသည် (အခန်း ၇:၂၃)။ သူသည် ယုံကြည်သူများအား အသွေးအသားကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်သတ်ရန် တောင်းဆိုပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အောင်မြင်အောင် ထိန်းထားသည်ဟု ကြေညာသည် (၁ ကောရိန္သု ၉:၂၇၊ ဂလာတိ ၅:၂၄)။ သူသည် ၎င်းတို့အား သမမှုရှိစွာ နေထိုင်ရန် (၁ ကောရိန္သု ၁၀:၃၁) နှင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ သန့်ရှင်းသော၊ အသက်ရှင်သော ယဇ်အဖြစ် ဆက်ကပ်ရန် (ရောမ ၁၂:၁) တောင်းဆိုသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဗိမာန်အဖြစ် ဖော်ပြပြီး (၁ ကောရိန္သု ၆:၁၉)၊ ခရစ်ယာန်များအား ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းရန် တောင်းဆိုသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂၀)။ သူသည် ဝိညာဉ်နှင့်အတူ အသွေးအသားကိုလည်း သန့်စင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ထည့်သွင်းဖော်ပြပြီး (၂ ကောရိန္သု ၇:၁)၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ချီးမြှောက်ခြင်းကို မျှော်လင့်သည် (ရောမ ၈:၂၃၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၁-၅၃)။

Carnal. That is, made of flesh and blood, denoting human nature in its creaturely weakness (see also 2 Cor. 3:3). This is Paul’s mode of expressing, “That which is born of the flesh is flesh” (John 3:6). His equivalent of “That which is born of the Spirit is spirit” (John 3:6) follows in Rom. 8. In contrast with the spirituality and holiness of the divine law, Paul finds himself a creature of flesh, and hence prone to all the sinfulness and self-indulgence to which his corrupt nature is inclined. Thus, in his desire to obey the spiritual law, he finds himself involved in a continuous warfare with his inherited and cultivated tendencies to sin (ch. 7:23). He calls on believers to crucify the flesh, and declares that he himself kept his body in subjection (1 Cor. 9:27; Gal. 5:24). He also calls on them to live temperately (1 Cor. 10:31) and to offer their bodies to God as holy, living sacrifices (Rom. 12:1). He describes the body as the temple of the Holy Spirit (1 Cor. 6:19) and calls upon Christians to glorify God in the body (v. 20). He includes the flesh along with the spirit as requiring cleansing (2 Cor. 7:1) and looks forward to the redemption and glorification of the body (Rom. 8:23; 1 Cor. 15:51–53).

 

အပြစ်အောက်တွင် ရောင်းစားခံရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အပြစ်၏ အာဏာအောက်တွင် ရောင်းစားခံရသည်။ “အဟတ်သည် မကောင်းမှုကို ပြုလုပ်ရန် မိမိကိုယ်ကို ရောင်းစားခဲ့သည်” (၃ရာ ၂၁:၂၅၊ ၃ရာ ၂၁:၂၀၊ ဟေရှာယ ၅၀:၁ ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အသွေးအသားအပေါ် အပြစ်၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ၎င်း၏ ဝယ်ယူထားသော ကျွန်အပေါ် သခင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကဲ့သို့ ပြည့်စုံနိုင်သည်။ ယုံကြည်ပြီးသော ခရစ်ယာန်သည် ယခု အပြစ်၏ ကျွန်ခံမှုမှ လွတ်မြောက်ပြီးဖြစ်သည်ဟူသော ပေါလု၏ ယခင်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသူအချို့က ဤစကားရပ်သည် ပေါလုသည် ၎င်း၏ ယုံကြည်ခြင်းမတိုင်မီ ကာလ၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် နက်ရှိုင်းစွာ သဘောပေါက်နေသော်လည်း ခရစ်တော်ထံ အပြည့်အဝ အညံ့မခံရသေးသည့် အချိန်ကို ပြောဆိုနေသည်ဟူသော သက်သေအဖြစ် ယူဆကြသည် (အခန်း ၇:၉ ကို ကြည့်ပါ)။ အခြားသူများကမူ ပေါလုသည် ယုံကြည်ခြင်းပြီးနောက် ရုန်းကန်နေရသော ယိုယွင်းမှု၏ အားကို ဖော်ပြရန် ဤသို့သော ပြင်းထန်သော ဘာသာစကားကို အသုံးပြုနေပေမည်ဟု ယူဆကြသည်။ ၎င်း၏ ဇာတိပကတိသဘောထားများ၏ လှုံ့ဆော်မှုကို နာခံရာတွင်၊ သူသည် အခြားတစ်ဦး၏ အလိုတော်၏ ကျွန်အဖြစ် လုပ်ဆောင်နေသည်ဟု ပြသရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် အပြစ်သည် ၎င်း၏ အသွေးအသားထဲတွင် နေထိုင်နေသေးသည်ဟု (ကျမ်းပိုဒ် ၁၇, ၁၈) ထည့်သွင်းဖော်ပြပြီး၊ သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နှစ်သက်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် မကောင်းသော အာဏာတစ်ခု လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်နေရဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို အပြစ်သို့ ကျွန်ခံမှုအဖြစ် ယူဆောင်လာသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂၂, ၂၃)။

Sold under sin. That is, sold so as to be under the power of sin. Compare “Ahab, which did sell himself to work wickedness” (1 Kings 21:25; cf. 1 Kings 21:20; Isa. 50:1). The dominion of sin over the flesh may be as complete as that of a master over his purchased slave. There are those who, in view of Paul’s previous statements that the converted Christian is now free from bondage to sin (Rom. 6:18, 22), regard this expression as evidence that the apostle is speaking of his preconversion days, that is, of the time he was under deep conviction but had not yet fully yielded himself to Christ (see on ch. 7:9). Others hold that Paul may be using such emphatic language to express the strength of that depravity against which he was struggling after conversion; that he is trying to show that in obeying the impulses of his carnal nature, he was acting as the slave of another will. He adds later that sin is still dwelling in his flesh (vs. 17, 18) and that even though he has come to the place where he delights in the law of God, he still sees an evil power at work in his members, bringing him into captivity to sin (vs. 22, 23).

 

ပညတ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သန့်ရှင်းသူများပင်လျှင် ဇာတိပကတိဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များ၏ သန့်ရှင်းသော စရိုက်လက္ခဏာကို သိမြင်နိုင်မှုသည် ပေါလုအား ၎င်း၏ မပြည့်စုံမှုကို ပို၍ သတိပြုမိစေသည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို “အပြစ်အောက်တွင် ရောင်းစားခံရသည်” ဟု ဖော်ပြသောအခါ၊ ၎င်းသည် သူ၏ သဘောပေါက်မှု၏ နက်ရှိုင်းမှုကို ညွှန်ပြသည်။ ယောဘ၏ အတွေ့အကြုံကို နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ သူသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်က ပြည့်စုံပြီး ဖြောင့်မတ်သူအဖြစ် ဖော်ပြခံရသော်လည်း (ယောဘ ၁:၁၊ ၂:၃)၊ နောက်ပိုင်းတွင် “ကျွန်ုပ်သည် ယုတ်မာသည်”၊ “ကျွန်ုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို ရွံရှာပြီး ဖုန်မှုန့်နှင့် ပြာမှုန့်ထဲတွင် နောင်တရသည်” ဟု ဝန်ခံခဲ့သည် (အခန်း ၄၀:၄၊ ၄၂:၆)။

In comparison with the spirituality of the law the holiest of men are carnal. His discernment of the holy character of God’s commandments made Paul all the more conscious of his own imperfection. And when he describes himself as “sold under sin,” this intimates how deep his conviction was. Compare the experience of Job, who, though described by the Lord Himself as a perfect and upright man (Job 1:1; 2:3), later confessed, “I am vile,” “I abhor myself, and repent in dust and ashes” (chs. 40:4; 42:6).

 

၁၅။ အကြောင်းမှာ။ ပေါလုသည် ၎င်း၏ “အပြစ်အောက်တွင် ရောင်းစားခံရသည်” (ကျမ်းပိုဒ် ၁၄) ဟူသော ကာလအတွင်း ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံကို ယခု ရှင်းပြသည်။

15. For. Paul now explains his experience during the period when he was “sold under sin” (v. 14).

 

၁၅။ ငါပြုသောအရာကို ငါမသိ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါဆန္ဒရှိသောအရာကို ငါမပြု၊ ငါမုန်းသောအရာကိုသာ ငါပြုတတ်၏။

Which I do. The word “do” occurs three times in this verse and is the translation of three different Greek words. In the first instance Paul uses katergazomai, the same word as in v. 8,

 

“ပြု” ဟူသောစကားလုံးသည် ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် သုံးကြိမ်ပါရှိပြီး ဂရိစကားလုံးသုံးမျိုးမှ ဘာသာပြန်ထားသည်။ ပထမအကြိမ်တွင် ပေါလုသည် ကျမ်းပိုဒ် ၈ တွင်ကဲ့သို့ “katergazomai” ဟူသောစကားလုံးကို အသုံးပြုထားပြီး၊ ၎င်းသည် “အကျိုးသက်ရောက်စေရန်”၊ “အောင်မြင်ရန်”၊ “ပြီးမြောက်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အခြားစကားလုံးများကို “ပြု” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်ကို အောက်တွင် ဆွေးနွေးထားသည်။

meaning “to carry into effect,” “to achieve,” “to accomplish.” See below for a discussion of the other words translated “do.”

 

ခွင့်ပြု။ ဂရိစကားလုံး “ginōskō” သည် “သိရန်”၊ “သိမြင်လာရန်”၊ “ခံစားမိရန်”၊ “အသိအမှတ်ပြုရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ RSV ဘာသာပြန်တွင် “ငါ၏ပြုမူမှုကို ငါမသိမြင်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Allow. Gr. ginōskō, “to know,” “to come to know,” “to perceive,” “to recognize.” Compare the translation, “I do not understand my own actions” (RSV).

 

ဆန္ဒရှိသည်။ ဂရိစကားလုံး “thelō” သည် “ဆန္ဒရှိရန်”၊ “လိုလားရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Would. Gr. thelō, “to desire,” “to wish.”

 

မပြု။ ဂရိစကားလုံး “ou prassō”။ “Prassō” သည် “လေ့ကျင့်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ကျမ်းပိုဒ် ၁:၃၂၊ ၂:၁-၃၊ ၂၅ စသည်တို့တွင်လည်း ပါရှိသည်။

Do I not. Gr. ou prassō. Prassō means “to practice.” The word occurs also in chs. 1:32; 2:1–3, 25; etc.

 

ထိုသို့ပြုသည်။ ဤဖြစ်ရပ်တွင် “ပြု” ဟူသောစကားလုံး (poieō) သည် ကျမ်းပိုဒ် ၄:၂၁ တွင်ကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် ပြီးမြောက်မှုကို ဆိုလိုသည်။ မာတင်လူသာသည် ဤအတွေ့အကြုံ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိမြင်ခဲ့ပုံရပြီး၊ “ငါသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းနှင့် သူ၏ ကာဒီနယ်များထက် ငါ၏စိတ်နှလုံးကို ပို၍ကြောက်ရွံ့သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

That do I. In this case, the word for “do” (poieō) implies rather the performance or completion of an act, as in ch. 4:21. Martin Luther had evidently learned the meaning of this experience when he said, “I am more afraid of my own heart than of the Pope and all his cardinals.”

 

ပေါလုသည် ယေရှုခရစ်ထံ မနှိမ့်ချမီ ယုံကြည်ချက်အောက်တွင် သူ၏အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြနေသည်ဟု ယူဆသူများက (ကျမ်းပိုဒ် ၇:၁၄ တွင်ကြည့်ပါ) ဧဝံဂေလိတရားမှလွဲ၍ ဖြောင့်မတ်သောအကျင့်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် စွမ်းအားပေးနိုင်သည့် မည်သည့်အရာမျှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း ပေါလုက အလေးပေးဖော်ပြသည်ဟု ယူဆသည်။ ချားလ်စ်ဝက်စလီ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (GC ၂၅၄-၂၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုခရစ်ထံ အပြည့်အဝနှိမ့်ချခြင်းမရှိဘဲ ကယ်တင်ခြင်းကို ရှာဖွေသူများသည် ပြီးပြည့်စုံသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ပြောင်းလဲယုံကြည်ပြီးနောက်တွင်လည်း မိမိကိုယ်ကိုနှင့် အပြစ်နှင့် ဆက်လက်ရုန်းကန်နေရသည်ဟု ယူဆသူများက ခရစ်ယာန်များသည် ပြောင်းလဲယုံကြည်ပြီးနောက်တွင်လည်း ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် မစုံလင်မှုနှင့် အပြစ်ကို သတိပြုမိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် စိုးရိမ်မှု၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်ဟု ထောက်ပြသည်။ ဂရုမစိုက်သည့်အခါများတွင် သဘာဝစိတ်ဆန္ဒ၏ ခွန်အားသည် တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။ ကြာရှည်ထိန်းသိမ်းထားသော အကျင့်များ၏ စွမ်းအားသည် ၎င်းတို့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးလိုသော အတွေးများသည် လျှပ်စီးလက်သလို လျင်မြန်စွာ စိတ်ထဲပေါ်လာနိုင်သည်။ ပြောင်းလဲယုံကြည်ခြင်းမတိုင်မီ မယုံကြည်သူဖြစ်ခဲ့ပြီး သံသယစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သူ၏စိတ်သည် ယခင်အကျင့်များ၏ သက်ရောက်မှုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်အေးချမ်းမှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ၎င်းများသည် အကျင့်၏ သက်ရောက်မှုများဖြစ်သည်။ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော မဖြူစင်သောအတွေးတစ်ခုသည် ညစ်ညမ်းမှုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ အပြစ်ကို ကြာရှည်ခံစားခဲ့ရသည့်နေရာတွင်၊ ပြောင်းလဲယုံကြည်ပြီးနောက်တွင်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် အမာရွတ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့ပြီး၊ ခရစ်ယာန်တိုင်း ရင်းနှီးသိကျွမ်းသည့် တင်းမာမှုအခြေအနေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Those who hold that Paul is describing his experience when under conviction prior to yielding himself to Jesus Christ (see on ch. 7:14) believe that the apostle is further emphasizing the impotence of anything but the gospel to provide the power to enable him to perform works of righteousness. Compare the experience of Charles Wesley (see GC 254–256). Complete frustration will be the experience of all who seek salvation without a complete surrender to Jesus Christ. Those who hold that Paul is describing the continuing struggle with self and sin, even after conversion, point out that even after conversion Christians are still conscious of imperfection and sin in their lives, and this is a continuing source of uneasiness and concern. In unguarded moments the strength of natural passion may at times overcome them. The power of long-cultivated habits still annoys them. Evil thoughts of self-indulgence still spring up in their minds with the speed of lightning. The man who was an infidel before his conversion, and whose mind was once filled with skepticism, may find the effect of his former habits of thinking still lingering in his mind and annoying his peace for years. Such are the effects of habit. The very passage of an impure thought through the mind leaves pollution behind it, and where sin has been long indulged, it leaves a searing scar on the soul, even after conversion, producing that state of tension with which every Christian is familiar.

 

သူမနှစ်သက်မနှစ်မြှုပ်သော ယခင်ဆန္ဒများနှင့် ခံစားချက်များကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ၎င်းတို့၏အာဏာကို ပြန်လည်အတည်ပြုရန် တောင်းဆိုနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏လွှမ်းမိုးမှုကို ဆန့်ကျင်ရုန်းကန်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးအနှံများဖြင့် ပြည့်စုံရန် တောင့်တသည်။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြစ်စေ၊ တရားဥပဒေ၏အကူအညီဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သူမုန်းသောအရာမှ လွတ်မြောက်ရန် သို့မဟုတ် သူထောက်ခံပြီး ဆန္ဒရှိသောအကျင့်များကို အောင်မြင်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိသည်။ ညတိုင်း သူ၏အားနည်းချက်ကို နောင်တရစွာ ဝန်ခံပြီး၊ အထက်မှ အကူအညီအတွက် တောင့်တသောဆန္ဒကို သက်သေထူသည် (4T ၄၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။

As he sees these former desires and feelings, which he disapproves and hates, day by day clamoring to reassert their power over him, the Christian struggles against their influence, and longs to be filled with all the fruits of the Spirit of God. But he finds that neither of himself nor by the aid of the law can he effect his freedom from what he hates, or succeed in performing those deeds that he approves and desires to do. Every evening witnesses his penitent confession of helplessness, and his longing desire for aid from above (see 4T 429).

 

၁၆။ ထောက်ခံသည်။ ဂရိစကားလုံး “sumphēmi” သည် စကားလုံးအားဖြင့် “အတူတကွပြောဆိုရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် “သဘောတူရန်”၊ “ထောက်ခံရန်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤတစ်ကြိမ်သာ ပါရှိသည်။ ပေါလုသည် သူ၏အပြစ်ရှိသောအကျင့်များကို မနှစ်သက်ကြောင်း ထောက်ခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏တရားဥပဒေကို ကောင်းသည်ဟု သူယူဆကြောင်း သက်သေပြသည်။

16. Consent. Gr. sumphēmi, literally, “to speak together with”; hence, “to concur,” “to agree.” This is the only occurrence of this word in the NT. The fact that Paul disapproves of his sinful acts is in itself evidence that he regards God’s law as good.

 

ကောင်းသည်။ ဂရိစကားလုံး “kalos” သည် “လှပသည်”၊ “ထူးချွန်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဤနေရာတွင် တရားဥပဒေ၏ အကျင့်စာရိတ္တဆိုင်ရာ လှပမှုနှင့် ထူးချွန်မှုကို ဖော်ပြဖွယ်ရှိပြီး၊ ပေါလုသည် ဤအရည်အသွေးများကို ဤနေရာတွင် ဝန်ခံထားသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၂ တွင် “ကောင်းသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသောစကားလုံးမှာ “agathos” ဖြစ်ပြီး၊ အကျင့်စာရိတ္တအရ ကောင်းမွန်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “Kalos” သည် “agathos” နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ ပုံပန်းသွင်ပြင်သည် အနှစ်သာရဖြစ်သည်။

Good. Gr. kalos, “beautiful,” “excellent,” here probably implying the moral beauty and excellence of the law, which qualities Paul is here admitting. In v. 12 the word translated “good” is agathos, meaning good in a moral sense. Kalos is related to agathos, as the appearance is to the essence.

 

၁၇။ ယခုမူကား။ ဂရိစကားလုံး “nuni” သည် အချိန်ပိုင်းအရ “ယခုအချိန်တွင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဖြစ်စေ၊ ယုတ္တိဗေဒအရ “ဤသို့ဖြစ်နေသည်ဖြစ်စေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ နောက်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်သည် ဤနေရာတွင် ပိုမိုသင့်လျော်ပုံရသည် (ရောမ ၇:၂၀၊ ၁ကော ၁၄:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

17. Now then. Gr. nuni, which may be understood either in a temporal sense, meaning “at the present time,” or in a logical sense, “this being the case.” The latter seems more appropriate here (cf. Rom. 7:20; 1 Cor. 14:6).

 

ငါမဟုတ်တော့။ ဂရိဘာသာတွင် “ငါ” သည် အလေးပေးထားသည်။ “ငါ” ဟု ပေါလုက ဤနေရာတွင် “အတွင်းစိတ်လူသား” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၂) ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းသည် အပြစ်နေရာယူထားသော အခြား “ငါ” နှင့် ခွဲခြားထားပြီး၊ ၎င်းကို ကျမ်းပိုဒ် ၁၈ တွင် “ငါ၏ဇာတိ” နှင့် ကျမ်းပိုဒ် ၂၃ တွင် “ငါ၏အင်္ဂါများ” ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ ပေါလုသည် အပြစ်ရှိသောအကျင့်များအတွက် လူ၏တာဝန်ဝတ္တရားကို ငြင်းပယ်ရန် ဤသို့မပြောပေ၊ သို့သော် အပြစ်၏ အတွင်းနေရာယူထားသော စွမ်းအားကြီးမားမှုကို ပြသရန်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏အလွန်အမင်း ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို ဆန့်ကျင်ပြီး မိမိကိုယ်ကို အတည်ပြုကာ၊ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ဂရုမစိုက်လျှင် အနိုင်ယူနိုင်သည်။ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများအကြောင်း ပြောရာတွင် ပေါလုက “ငါမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ဖြစ်သည်” (၁ကော ၁၅:၁၀) ဟု ဆိုသောအခါ၊ သူသည် ထိုအမှုများကို မလုပ်ဆောင်ခဲ့ဟု မဆိုလိုပါ၊ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုနည်းတူ၊ “ငါအသက်ရှင်သည်၊ သို့သော် ငါမဟုတ်၊ ခရစ်တော်သည် ငါ၌ အသက်ရှင်သည်” (ဂလာတိ ၂:၂၀) ဟု ဆိုသောအခါ၊ သူ၏ဘဝသစ်နှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သောဘဝ၏ အစပြုမှုနှင့် ထိန်းသိမ်းမှုအတွက် ခရစ်တော်ကို မှီခိုနေရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာတွင်လည်း၊ သူသည် တရားဥပဒေကို ချိုးဖောက်မှုအတွက် မိမိကိုယ်ကို ဆင်ခြေမပေးပါ၊ သို့သော် သူသည် ထိုသို့သောအရာများကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် အဓိကအာဏာမဟုတ်တော့သော လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ဟု အတည်ပြုသည်။

No more I. The “I” is emphatic in the Greek. By “I” Paul here refers to the “inward man” (v. 22), which is distinguished from another “me” in which sin dwells and which is defined in v. 18 as “my flesh” and in v. 23 as “my members.” Paul does not say this to deny man’s responsibility for sinful acts, but to show the great power of indwelling sin, which asserts itself against his most earnest efforts, and which, if the Christian is off guard, may gain the upper hand. When, in speaking of his labors, Paul says, “not I, but the grace of God which was with me” (1 Cor. 15:10), he does not mean that he did not perform the works, but that he performed them under the influence of the grace of God. Likewise, when he says, “I live; yet not I, but Christ liveth in me” (Gal. 2:20), he means that he was dependent on Christ for the origin and maintenance of his new and better life. So here, he does not excuse himself for violations of the law, but asserts that he did such things under an influence that was no longer the dominant one in his mind.

 

၁၈။ ကောင်းသောအရာမရှိ။ လူသည် မိမိကိုယ်တိုင်အားဖြင့် မကောင်းမှု၏စွမ်းအားကို တွန်းလှန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ မကောင်းသောစိတ်ဆန္ဒများကို နှိမ့်ချနိုင်ရန် ပိုမိုမြင့်မားသောစွမ်းအားတစ်ခုသည် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သိမ်းပိုက်ရမည်။ ပေါလုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မိမိစွမ်းအားဖြင့် ရယူရန် ကြိုးစားသူအားလုံးသို့ ရောက်လာသော နာကျင်ဖွယ်စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

18. No good thing. It is impossible for man of himself to resist the power of evil. A higher power must take possession of the soul before the evil passions can be subdued. Paul experienced the painful frustration that comes to all who seek to attain to righteousness in their own strength.

 

ငါနှင့်အတူရှိသည်။ စကားလုံးအားဖြင့် “ငါ့အနီးတွင် ရှိနေသည်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ လက်လှမ်းမီရာတွင်ရှိသည်။

Present with me. Literally, “lies beside me,” that is, is at hand.

 

ငါမတွေ့ရှိ။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) သည် “ငါတွေ့ရှိသည်” ဟူသောစကားစုကို ဖယ်ထားရန် ထောက်ခံသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် “ကောင်းမှုကို လုပ်ဆောင်ရန် မဟုတ်” ဟု ဖတ်ရမည်။ ပေါလု၏ဝိညာဉ်သည် ဆန္ဒရှိသော်လည်း၊ သူ၏ဇာတိသည် အားနည်းသည်။

I find not. Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for the omission of the phrase, “I find.” The passage would then read, “but to perform the good, not.” Paul’s spirit was willing, but his flesh was weak.

 

၁၉။ ငါမပြု။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ကျမ်းပိုဒ် ၁၅ (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) ၏ အနှစ်ချုပ်ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်နှင့် ဆန့်ကျင်သောဆန္ဒ၏ရုန်းကန်မှု၏ လက်တွေ့ဖြစ်ပြီး ခွန်အားကို အလေးပေးသည်။

19. I do not. This verse is substantially a repetition of v. 15, giving added emphasis to the reality and strength of the struggle of the will against sin (see on v. 15).

 

၂၀။ ယခုအကယ်၍ ငါ။ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ကျမ်းပိုဒ် ၁၆၊ ၁၇ (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) တွင်ပြောထားသည်များကို အနှစ်ချုပ်ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

20. Now if I. This verse is substantially a repetition of what has been said in vs. 16, 17 (see comment there).

 

၂၁။ ထို့ကြောင့် ငါတွေ့ရှိသောတရား။ စကားလုံးအားဖြင့် “ငါတွေ့ရှိသောတရား”။ ဂရိဘာသာတွင် “တရား” ဟူသော သတ်မှတ်ထားသောစကားလုံးပါရှိသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ “တရား” ဟူသောစကားလုံးဖြင့် ပေါလုသည် သူ၏အတွေ့အကြုံတွင် ပြဿနာများဖြစ်ပေါ်စေသော မကောင်းသောအင်အားကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းကို ကျမ်းပိုဒ် ၁၈၊ ၁၉ တွင် ဖော်ပြထားသည်။

21. I find then a law. Literally, “I find then the law.” The definite article “the” is present in the Greek (see on ch. 2:12). By the term “law” Paul here refers to the malign force that once operated upon him, creating problems in his experience, as have been described in vs. 18, 19.

 

၂၂။ ငါနှစ်သက်သည်။ ဂရိစကားလုံး “sunēdomai” သည် စကားလုံးအားဖြင့် “အတူတကွဝမ်းမြောက်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဤဂရိစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤတစ်ကြိမ်သာ ပါရှိသည်။ ၎င်းသည် ကျမ်းပိုဒ် ၁၆ တွင် “ငါထောက်ခံသည်” ထက် ပိုမိုအားကောင်းဖွယ်ရှိသည် (ဆာ ၁:၂၊ ၁၁၉:၉၇ ကိုကြည့်ပါ)။

22. I delight in. Gr. sunēdomai, literally, “I rejoice with,” the only occurrence of this Greek word in the NT. It is perhaps stronger than “I consent unto” in v. 16 (cf. Ps. 1:2; 119:97).

 

ဘုရားသခင်၏တရား။ ဂရိဘာသာတွင်လည်း သတ်မှတ်ထားသောစကားလုံးပါရှိသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် လူသားထံသို့ ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်၏ဆန္ဒတစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။

The law of God. The article is present also in the Greek (see on ch. 2:12). Paul may be referring to the whole of God’s will revealed to man.

 

အတွင်းစိတ်လူသား။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၇ ကိုကြည့်ပါ။

After the inward man. See on v. 17.

 

၂၃။ အခြား။ ဂရိစကားလုံး “heteros” သည် “မတူညီသော အခြားတစ်ခု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ “Heteros” သည် ခွဲခြားရုံသာမက မကြာခဏ ဆန့်ကျင်မှုကိုပါ ဖော်ပြသည် (ဂလာတိ ၁:၆-၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤမတူညီသော “တရား” သည် အတွင်းစိတ်လူသားက ထောက်ခံသောတရားနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။ “အပြစ်၏တရား” (ရောမ ၇:၂၃၊ ၂၅)—ကျမ်းပိုဒ် ၂၁ (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) ၏ မကောင်းသောအင်အားသည် ဇာတိဆန္ဒတိုင်း၏ အားသာချက်ကို ယူသည်။

23. Another. Gr. heteros, “another of a different kind.” Heteros not only distinguishes but often contrasts (see on Gal. 1:6, 7). This different “law” stands opposed to the law that the inward man approves. The “law of sin” (Rom. 7:23, 25)—the malign force of v. 21 (see comment there)—takes advantage of every fleshly impulse.

 

ငါ၏အင်္ဂါများတွင်။ ဆိုလိုသည်မှာ ငါ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ အင်္ဂါများနှင့် စွမ်းရည်များတွင်ဖြစ်သည် (ရောမ ၃:၁၃-၁၅၊ ၇:၅၊ ၁ကော ၆:၁၅၊ ၁၂:၁၂၊ ၁၈၊ ၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။

In my members. That is, in the organs and faculties of my body (see also Rom. 3:13–15; 7:5; 1 Cor. 6:15; 12:12, 18, 20).

 

ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေသည်။ ဂရိစကားလုံး “antistrateuomai” သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤတစ်ကြိမ်သာ ပါရှိသည်။ ဤစကားလုံး၏ ပုံစံသည် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဆောင်ရွက်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အင်္ဂါများထဲရှိ တရားသည် စိတ်၏တရားကို ဆန့်ကျင်သော စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွင် ရှိနေသည် (ဂလာတိ ၅:၁၇၊ ၁ပေ ၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Warring against. Gr. antistrateuomai, the only occurrence of this word in the NT. The form of the verb implies the carrying on of a military campaign. The law in the members is on a campaign against the law of the mind (see also Gal. 5:17; 1 Peter 2:11).

 

ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေသည်။ ဂရိစကားလုံး “antistrateuomai” သည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤတစ်ကြိမ်သာ ပါရှိသည်။ ဤစကားလုံး၏ ပုံစံသည် စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဆောင်ရွက်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အင်္ဂါများထဲရှိ တရားသည် စိတ်၏တရားကို ဆန့်ကျင်သော စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုတွင် ရှိနေသည် (ဂလာတိ ၅:၁၇၊ ၁ပေ ၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

The law of my mind. By “mind” Paul means the contemplative intelligence, the “inward man” (v. 22). It is this higher self that agrees that the law of God is good (vs. 12, 16, 22). And the law of God revealed to and approved by the mind becomes the law of the mind. On the other hand, Paul sees another law working through the impulses of the body and desires of the flesh, the law “which is in my members,” “the law of sin” (see on v. 21).

 

ငါ၏စိတ်၏တရား။ “စိတ်” ဟူသောစကားဖြင့် ပေါလုသည် တွေးခေါ်ဆင်ခြင်သော ဉာဏ်ရည်ကို၊ “အတွင်းစိတ်လူသား” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၂) ကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏တရားသည် ကောင်းသည်ဟု သဘောတူသော ပိုမိုမြင့်မားသော မိမိကိုယ်ကိုဖြစ်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၂၊ ၁၆၊ ၂၂)။ ဘုရားသခင်၏တရားသည် စိတ်ထဲတွင် ဖော်ပြပြီး ထောက်ခံခံရသောအခါ၊ ၎င်းသည် စိတ်၏တရားဖြစ်လာသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ပေါလုသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ဆန္ဒများနှင့် ဇာတိဆန္ဒများမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်နေသော အခြားတရားတစ်ခုကို မြင်သည်၊ ၎င်းသည် “ငါ၏အင်္ဂါများထဲရှိ တရား”၊ “အပြစ်၏တရား” ဖြစ်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

ငါ့ကို သိမ်းသွင်းနေသည်။ သို့မဟုတ် “ငါ့ကို အကျဉ်းသားဖြစ်စေသည်”။ “aichmalōtizō” ဟူသောစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် လုကာ ၂၁:၂၄ နှင့် ၂ကော ၁၀:၅ တွင်သာ ပါရှိသည်။ ပေါလုသည် အပြစ်နှင့်ရုန်းကန်မှု၏ ပြင်းထန်မှုကို ဖော်ပြရန် ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် အလွန်အားကောင်းသော အသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြုထားသည်။ သူသည် မိမိ၏မကောင်းသောဆန္ဒများ၏ သိမ်းပိုက်မှုစွမ်းအားမှ လွတ်မြောက်ရန် အသက်နှင့်သေခြင်းရုန်းကန်မှုတွင် ပါဝင်နေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။

Bringing me into captivity. Or, “making me a prisoner.” The word aichmalōtizō occurs elsewhere in the NT only in Luke 21:24 and 2 Cor. 10:5. Paul has employed very strong expressions in this verse to describe the severity of the conflict with sin. He represents himself as engaged in a life-and-death struggle to escape from the captivating power of his evil inclinations.

 

၂၄။ သနားစရာ။ ဂရိစကားလုံး “talaipōros” သည် “စိတ်ဆင်းရဲသည်”၊ “သနားစရာကောင်းသည်” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဗျာဒိတ် ၃:၁၇ တွင်သာ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ်ပါရှိပြီး၊ ၎င်းတွင် လအိုဒိကိရှိ အသင်းတော်၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုအကြား အတွင်းစိတ်ရုန်းကန်မှုနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ နာကျင်ဖွယ်ရုန်းကန်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်ဆင်းရဲမှုသည် ပေါလုအား ဤအော်ဟစ်မှုနှင့် အကူအညီတောင်းခံမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ရန် အရင်းအမြစ်ကို သိပြီး၊ ၎င်းကို အလျင်အမြန်ကြေညာသည် (ရောမ ၇:၂၅)။

24. Wretched. Gr. talaipōros may also be translated “distressed,” “miserable.” The only other occurrence in the NT is in Rev. 3:17, where talaipōros describes the condition of the Laodicean church. The distress resulting from the inner conflict, and sometimes agonizing struggle, between good and evil causes Paul to utter this apparently despairing cry and call for help. But he knows the source of deliverance from his troubles and hastens to declare it (Rom. 7:25).

 

မည်သူက ငါ့ကို ကယ်တင်မည်နည်း။ သို့မဟုတ် “မည်သူက ငါ့ကို ကယ်မည်နည်း”။ ဤမေးခွန်းသည် ပေါလုအား သူ၏စာတစ်စောင်လုံး၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သော သတင်းကောင်းကို ဖော်ပြရန် အခွင့်အရေးပေးသည်။ တရားဥပဒေမှတစ်ဆင့် ကယ်တင်ခြင်းရောက်လာသလား။ လူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ဆန္ဒနှင့် ဉာဏ်ရည်၏စွမ်းအားဖြင့် လွတ်မြောက်မှုနှင့် လွတ်လပ်မှုကို အနိုင်ရရှိနိုင်သလား။ ဤနည်းလမ်းများကို အချည်းနှီးကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ ဆိုးရွားသောရလဒ်များကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ “သခင်ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့်” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၅) တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းသာ ရှိသည်။

Who shall deliver me? Or, “Who will rescue me?” The question provides Paul with an opportunity to express the good news that is the theme of his whole epistle. Does deliverance come through law? Can a man win release and freedom by the strength of his own will and intellect? In vain have these methods been tried, and the disastrous results have been clearly seen. There is only one way, “through Jesus Christ our Lord” (v. 25).

 

ဤသေခြင်း၏ခန္ဓာကိုယ်။ သို့မဟုတ် “ဤသေခြင်းကိုယ်ခန္ဓာ”။ ဂရိဘာသာဖွဲ့စည်းမှုသည် “ဤ” သည် “ခန္ဓာကိုယ်” သို့မဟုတ် “သေခြင်း” နှင့် ဆက်စပ်မှုရှိမရှိ မရှင်းလင်းသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးဆက်စပ်မှုသည် ပိုမိုသဘာဝကျပုံရသည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ အဓိပ္ပာယ်သည် အငြင်းပွားဖွယ်ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် အသက်ရှင်သောအကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ရုပ်ကြွင်းနှင့် ချည်နှောင်ထားသော ရှေးခေတ်ဓလေ့ကို ရည်ညွှန်းနေသည်ဟူသော သက်သေမရှိသော်လည်း၊ ဤထိတ်လန့်ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှုသည် ပေါလုဖော်ပြသော ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေကို ထင်ရှားစွာ ဥပမာပေးသည်။

The body of this death. Or, “this body of death.” The Greek construction is inconclusive as to whether “this” is to be connected with “body” or with “death,” though the latter connection seems more natural. The meaning of this passage has been much disputed. It at least seems to be generally agreed that there is no evidence that Paul is alluding to an ancient custom of chaining a living prisoner to a corpse, though this horrible practice affords a striking illustration of the spiritual predicament Paul is describing.

 

ပေါလုသည် ခန္ဓာကိုယ်၊ ဇာတိကို အပြစ်၏ထိုင်ရာနေရာအဖြစ် မှတ်ယူပြီး၊ အင်္ဂါများထဲတွင် သေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုပ်ဆောင်သော အပြစ်၏တရား၏ နေရာထိုင်ခင်းအဖြစ် မှတ်ယူသည် (ကျမ်းပိုဒ် ၅၊ ၁၃၊ ၂၃၊ ၂၅)။ ၎င်းဖြင့် သူသည် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်သည် မကောင်းသည်ဟု မဆိုလိုပါ (ကျမ်းပိုဒ် ၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏လွတ်မြောက်ရန် အော်ဟစ်မှုသည် အပြစ်၏တရား၏ ကျွန်ခံမှုမှ လွတ်မြောက်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အပြစ်နှင့်သေခြင်း၏ ထိုင်ရာနေရာအဖြစ် မထမ်းဆောင်တော့ဘဲ၊ “အသက်ရှင်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော၊ ဘုရားသခင်နှစ်သက်သော” အဖြစ် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပူဇော်နိုင်ရန်ဖြစ်သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၂:၁)။

Paul regards the body, the flesh, as the seat of sin, the dwelling place of the law of sin that works in the members to bring forth death (vs. 5, 13, 23, 25). He does not mean by this that the physical body is evil (see on v. 5). His cry for deliverance is for release from bondage to the law of sin, so that his body shall no longer serve as the seat of sin and death, but rather may be offered to God as a “living sacrifice, holy, acceptable unto God” (ch. 12:1).

 

၂၅။ ငါသည် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်သည်။ စာသားသက်သေများသည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ဤဖတ်စရာနှင့် “ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ပါ၏” ဟူသောဖတ်စရာအကြား ပိုင်းခြားထားသည်။ ပေါလုသည် “မည်သူက ငါ့ကို ကယ်တင်မည်နည်း” ဟူသောမေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်ဖြေကြားခြင်းမပြုပါ။ သူသည် ဘာအတွက် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်နေသည်ကိုလည်း မဖော်ပြပါ။ သို့သော် ၎င်းသည် အကြောင်းအရာမှ ရှင်းလင်းစွာ ညွှန်ပြထားသည်။ တရားဥပဒေမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ၊ သြတ္တပ္ပစိတ်မှ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ၊ အကူအညီမရှိသော လူသားစွမ်းအားမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာကို ဧဝံဂေလိတရား၏ အစီအစဉ်ဖြင့် ပြီးမြောက်နိုင်သည်။ ပြည့်စုံသောလွတ်မြောက်ခြင်းသည် ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။ “ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ပါ၏၊ သခင်ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့် အောင်မြင်မှုကို ပေးတော်မူသည်” (၁ကော ၁၅:၅၇) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

25. I thank God. Textual evidence is divided (cf. p. 10) between this and the reading, “Thanks be to God.” Paul does not give a direct answer to his question, “Who shall deliver me?” Nor does he state for what he is thanking God. But this is plainly indicated by the context. What the law cannot do, what the conscience cannot do, what unaided human strength cannot do, can be accomplished by the plan of the gospel. Complete deliverance is available through Jesus Christ, and through Him alone. Compare “Thanks be to God, which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ” (1 Cor. 15:57).

 

ဤသည်မှာ ပေါလု၏ဤအခန်းတွင် သူ၏ဆင်ခြင်သုံးသပ်မှု၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ တရားဥပဒေ၏ ထူးချွန်မှုကို ယုံကြည်ရုံဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ၎င်း၏တာဝန်ဝတ္တရားများ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် တရားမျှတမှုကို အသိအမှတ်ပြုရုံဖြင့်ဖြစ်စေ မလုံလောက်ပါ။ ၎င်း၏ပညတ်များကို ကောင်းသည်ဟု ထောက်ခံရုံဖြစ်စေ၊ ၎င်း၏ဆိုရိုးများကို နှစ်သက်ရုံဖြင့်ဖြစ်စေ မလုံလောက်ပါ။ နာခံမှုအတွက် အလွန်အမင်း ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အင်္ဂါများထဲရှိ အပြစ်၏တရားကို ဆန့်ကျင်ရန် အကျိုးမဖြစ်ထွန်းနိုင်ပါ၊ ရုန်းကန်နေသော အပြစ်သားသည် ခရစ်တော်ထံသို့ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နှိမ့်ချမှုမပြုမချင်း။ ထို့နောက် တရားဥပဒေအပေါ် ဥပဒေသမားဆန်သော နာခံမှုအစား ချစ်မြတ်နိုးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံ နှိမ့်ချမှုသည် ၎င်း၏နေရာယူသည်။ ၎င်းသည် ချစ်မြတ်နိုးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံ နှိမ့်ချမှုဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းသည် ပြည့်စုံသောလွတ်လပ်မှုဟု ခံစားရသည် (SC ၁၉၊ MH ၁၃၁၊ DA ၄၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။

This is the climax toward which Paul’s reasoning in this chapter has been pointing. It is not enough to be convinced of the excellence of the law or to acknowledge the wisdom and justice of its obligations. It is not enough to consent unto it as good or even to delight in its precepts. No amount of earnest striving after obedience will avail against the law of sin in the members, until the struggling sinner surrenders in faith to Christ. Then surrender to a person takes the place of legalistic obedience to a law. And since it is surrender to a person dearly loved, it is felt as perfect freedom (see SC 19; MH 131; DA 466).

 

ငါကိုယ်တိုင်ထမ်းဆောင်သည်။ အချို့က “ငါသည် ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်သည်၊ သခင်ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့်” ဟူသော အထွတ်အထိပ်ဖော်ပြမှုသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် သူလွတ်မြောက်ခဲ့ပုံရသော စိတ်ဝိညာဉ်၏ရုန်းကန်မှုများကို ထပ်မံရည်ညွှန်းသည်ကို အံ့သြမိသည်။ အချို့က ဤကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြမှုသည် ကွင်းစကွင်းပိတ်အော်ဟစ်မှုဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤအော်ဟစ်မှုသည် “မည်သူက ငါ့ကို ကယ်တင်မည်နည်း” ဟူသောအော်ဟစ်မှုနောက်တွင် သဘာဝကျစွာ လိုက်နာသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်ခြင်း၏ ကြီးကျယ်သော ဆွေးနွေးမှု (အခန်း ၈) သို့ မဆက်လက်မီ၊ ပေါလုသည် ယခင်ကျမ်းပိုဒ်များတွင် ပြောထားသည်များကို အနှစ်ချုပ်ပြီး၊ အပြစ်၏အင်အားများကို ဆန့်ကျင်သော ရုန်းကန်မှုကို ထပ်မံဝန်ခံသည်ဟု ယူဆသည်။

I myself serve. Some have wondered why, after reaching the glorious climax in the expression “I thank God through Jesus Christ our Lord,” Paul should refer once more to the struggles of the soul from what he apparently had been delivered. Some understand the expression of thanksgiving as a parenthetical exclamation. They believe that such an exclamation follows naturally the cry, “Who shall deliver?” They hold that before proceeding with an extended discussion of the glorious deliverance (ch. 8) Paul summarizes what he has said in the preceding verses and confesses once again to the conflict against the forces of sin.

 

အခြားသူများက “ငါကိုယ်တိုင်” ဟူသောစကားဖြင့် ပေါလုသည် “ခရစ်တော်ကို ချန်ထားခဲ့လျှင်၊ ငါကိုယ်တိုင်ထားရစ်ခံရသည်” ဟု ဆိုလိုသည်ဟု အကြံပြုသည်။ ၎င်းတို့သည် ပေါလုသည် ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံ၏ မည်သည့်အချက်တွင်မဆို အကျုံးဝင်သော ယေဘုယျအမှန်တရားတစ်ခုကို ဤနေရာတွင် ဖော်ပြနေသည်ဟု ယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ပေါလု၏အော်ဟစ်မှုသည် ကွင်းစကွင်းပိတ်မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းမွန်သော ယုတ္တိဗေဒဆက်စပ်မှုအတိုင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆသည်။ လူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်၏စွမ်းအားမှလွဲ၍ မိမိကိုယ်တိုင်အားဖြင့် အပြစ်အပေါ် အောင်မြင်မှုကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားသည့်အခါတိုင်း၊ သူသည် ကျရှုံးရန် အကျုံးဝင်သည်။

Others suggest that by “I myself” Paul means, “left to myself, leaving Christ out of the picture.” They believe that Paul is here stating a general truth that is valid at any point in the Christian experience. Hence they consider Paul’s exclamation to be not parenthetical, but in good logical sequence. Anytime a man tries to find victory over sin, of himself, apart from the power of Christ, he is doomed to failure.

 

ellen g. white comments

7 2T 512

9 SC 30; 3T 475

12 DA 309; Ev 372; EW 66; FE 238; GC 467, 469; PK 15, 625; PP 123, 365; SC 19; 2T 513

13 GC 507; SL 81; 3T 476

14 SC 19; 3T 475

16 SC 19

18 AA 561; COL 161

24 COL 201; DA 203; GC 461; MH 84; SC 19; 6T 53