၁၈. ပထမဦးစွာ။ ပေါလ်သည် ကောရိန္တုအသင်းတော်တွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အလေ့အကျင့်ကွဲပြားမှုများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ရန်ဖြစ်မှုနှင့် အုပ်စုဖွဲ့မှုများကို ပြီးသားကိုင်တွယ်ခဲ့သည် (၁:၁၀-၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲကို ဂုဏ်ပြုရန် သီးခြားအုပ်စုများအဖြစ် စုဝေးသည့်အကျင့်ကို ရည်ညွှန်းပေမည်။ ဤအုပ်စုခွဲခြင်းသည် ဆုံးမရန်လိုအပ်သော ပထမအချက်ဖြစ်သည်။ ၁၂ နှင့် ၁၄ တွင် ဝိညာဉ်ရေးဆုကျေးဇူးများ၏ သဘောသဘာဝနှင့် ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍ နားလည်မှုလွဲမှားမှုကို ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သော ဒုတိယအချက်ကို ကိုင်တွယ်သည်။
18. First. Paul had already dealt with quarrels and factions in
the church at Corinth that had arisen from differences at Corinth that had
risen from differences of belief and practice (see ch. 1:10–12). Here he may be
referring to the habit of congregating in several separate groups to celebrate
the Lord’s Supper. This separation into cliques is the first thing to be
reproved. In chs. 12; 14 he deals with the second matter that needs correction,
namely, a misunderstanding as to the nature and purpose of the various spiritual
gifts.
အသင်းတော်။ ဂရိစကားလုံး “ekklēsia” သည် “စုဝေးခြင်း”၊ “အစည်းအဝေး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ Ekklēsia သည် အင်္ဂလိပ်လို “church” ဟူသော စကားလုံးကဲ့သို့ အဆောက်အဦကို မဆိုလိုဘဲ၊ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များကို ဆိုလိုသည်။
Church. Gr. ekklēsia, “gathering together,”
“assembly.” Ekklēsia does not mean a building, as the word
“church” so often does in English, but the church members.
ကြားနေသည်။ စကားလုံးအရ “ကျွန်ုပ်ကြားနေသည်” သို့မဟုတ် “ကျွန်ုပ်ဆက်လက်ကြားနေသည်”။ ပေါလ်သည် ထပ်ခါတလဲလဲ သတင်းများကို လက်ခံရရှိခဲ့ပေမည်။ ပေါလ်သည် ၎င်းတည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များအတွက် ဝိညာဉ်ရေးဝန်ထုပ်ကြီးမားစွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ စနစ်တကျလည်ပတ်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော မည်သည့်အရာမဆို သူ့အတွက် စိတ်ဆင်းရဲမှုဖြစ်စေသည် (ဂလာတိ ၃:၁; ၄:၁၉; ဖိလိပ္ပိ ၁:၇, ၈; ကောလောသဲ ၁:၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။
I hear. Literally, “I am hearing,” or “I continue hearing.”
Paul was doubtless receiving repeated reports. Paul had a great burden of soul
for the churches that he had been instrumental in establishing, and anything
that disturbed their orderly functioning was a cause of distress to him (see
Gal. 3:1; 4:19; cf. Phil. 1:7, 8; Col. 1:24).
အုပ်စုခွဲခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “schismata”
(၁:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတော်စင်များ၏ စုဝေးမှုတွင် ရှိသင့်သော စည်းလုံးညီညွတ်မှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှု မရှိခဲ့ပေ (အထက်တွင် “ပထမဦးစွာ” ကိုကြည့်ပါ)။
Divisions. Gr. schismata (see on ch. 1:10). The
spirit of unity and harmony that should prevail in gatherings of the saints,
was absent (see above under “first”).
တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း။ ၎င်းတို့၏ အပြုအမူနှင့်ပတ်သက်၍ ဝေဖန်မှုကို ဤအသုံးအနှုန်းဖြင့် အနည်းငယ် သက်သာစေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အုပ်စုဖွဲ့မှုဆိုင်ရာ အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ သူတို့အကြောင်း သတင်းပို့ခဲ့သမျှကို ပေါလ်သည် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုမပေးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
Partly. The criticism of their behavior in this respect was
somewhat softened by this expression, which would indicate that Paul had too
high a regard for them to give full credit to everything that had been reported
to him about their factious condition.
၁၉. အယူမမှန်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “haireseis”၊ တစ်လုံးတည်းမှာ “hairesis”။ မူလက “hairesis” သည် “ရွေးချယ်ခြင်း”၊ “ရွေးချယ်မှု”၊ ထို့နောက် “ရွေးချယ်ထားသောအရာ”၊ “အမြင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုစကားလုံးသည် အထူးအမြင်တစ်ခုကို လက်ကိုင်ထားသော လူအုပ်စု၊ ဂိုဏ်းဂဏ၊ ပါတီ ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်လာသည်။ ဤနေရာတွင် ဤစကားလုံးသည် အမြင်များကို ရည်ညွှန်းသည့်အနေဖြင့် မကောင်းသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မသုံးပေ။ မတူညီသော နောက်ခံရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များ ခရစ်ယာန်မိတ်သဟာယအတွင်း နီးကပ်စွာ ပေါင်းသင်းသောအခါ၊ အမှန်တရား၏ နားလည်မှုအဆင့်များ ကွဲပြားမှု ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိ၏ အခြေခံမူများကို နားလည်မှု ကွဲပြားမှုသည် ဆွေးနွေးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဆွေးနွေးမှုများသည် ကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိနိုင်ပြီး အုပ်စုခွဲခြင်းသို့ ဦးတည်ရန်မလိုအပ်ပေ။
19. Heresies. Gr. haireseis, singular hairesis.
Originally hairesis meant “choosing,” “choice,” then “that
which is chosen,” “opinion.” Later it came to signify a group of people holding
to a particular opinion, a sect, a party. Here the word is probably used, not
in a bad sense, as referring to opinions. When a number of individuals of
various backgrounds associate closely in Christian fellowship, there will of
necessity be varying degrees of appreciation of truth. These different degrees
of understanding of the principles of the gospel give rise to discussion.
Discussions may have wholesome effects and need not lead to divisions.
အတည်ပြုခံရသူများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို နာခံရန်နှင့် သူနှင့်ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိသူများဖြစ်သည်။ အသင်းတော်တွင် အုပ်စုခွဲခြင်းသည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသူ၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ၊ မကျေနပ်သူ၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှ ဦးဆောင်ခံရရန် မလိုလားသူ၊ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒကို လုပ်ဆောင်ရန် ရှာဖွေသူ၊ အသင်းတော်တွင် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုအတွက် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များကို စွန့်လွှတ်ရန် မပြင်ဆင်ထားသူများကို ဖော်ထုတ်သည်။ ဤပုဂ္ဂိုလ်များကို ရှောင်ရှားရမည် (ရောမ ၁၆:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ သဘာဝအလျောက် အပြစ်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များတွင် ယုံကြည်မှုမထားရန်၊ မပြောင်းလဲသော သားသတ်ရုံ၏ ဆန္ဒများ၊ ဆန္ဒများနှင့် လိုအင်များဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရနိုင်ခြေကို သဘောပေါက်သူများလည်း ရှိသည်။ ထိုသို့သော အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ညွှန်ကြားချက်အားလုံးကို ငြိမ်းချမ်းစွာနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ လိုက်နာရန် ထောက်ခံကြသည် (ရောမ ၈:၁၄; ဂလာတိ ၅:၁၆, ၁၇, ၁၉-၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ သမိုင်းကုန်ဆုံးမည့် ကမ္ဘာ့အဖြစ်အပျက်များအတွင်း၊ လူအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ပြသရန် လိုအပ်သည့်အခါ၊ အမှန်တရားအတွက် ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို မမြင်သာလုနီးပါး ဖြတ်သန်းသွားသူများစွာသည် ထိုအခါတွင် မှောင်မိုက်သောညတွင် တောက်ပသော ကြယ်များကဲ့သို့ ထွန်းလင်းလာလိမ့်မည် (5T ၈၀, ၈၁ ကိုကြည့်ပါ)။
They which are approved. That is, those who are willing
to obey God and to cooperate with Him. Divisions in the church have the effect
of revealing those who are restless, ambitious, and dissatisfied, those who are
not willing to be led by the Holy Spirit, but who seek to do their own will,
and are not prepared to abandon their own opinions for the sake of peace and
harmony in the church. Individuals of this type are to be avoided (see on Rom.
16:17). On the other hand, there are those who recognize their own natural sinfulness
and who are unwilling to place any confidence in their own opinions, realizing
the danger of being influenced by the impulses, desires, and inclinations of
unconverted flesh. Such church members declare themselves to be in favor of
peaceful and happy compliance with all the instruction of God (see Rom. 8:14;
Gal. 5:16, 17, 19–26). During the world-shaking events that will usher in the
close of earth’s history, when all men will be required to demonstrate their
allegiance, many whose fidelity to truth has passed almost unnoticed will then
shine like brilliant stars on a dark night (see 5T 80, 81).
ထင်ရှားစေခြင်း။ ကောရိန္တုအသင်းတော်တွင် ခရစ်တော်၏ စိတ်နှင့် မညီညွတ်သူများ ရှိနေခြင်းသည် ယုံကြည်သူများအား ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လေးနက်စွာ ရှာဖွေရန် လှုံ့ဆော်ပေးမည့် ယုံကြည်မှုကွဲပြားမှုများကို ထင်ရှားစေရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှ ဦးဆောင်ခံရရန် ငြင်းဆိုသူများကို ဖော်ထုတ်ရန် ဦးတည်စေသည် (လုကာ ၂:၃၄, ၃၅; ၁ ယောဟန် ၂:၁၈, ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် အဆုံးအမကွဲပြားမှုနှင့် အသင်းတော်တွင် မှန်ကန်သော လုပ်ငန်းစဉ်များနှင့်ပတ်သက်သည့် အမြင်မျိုးစုံသည် အသင်းတော်ကို စစ်ထုတ်ရန်နှင့် ဂျုံမှ အညှံများကို ခွဲထုတ်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
Made manifest. The presence in the Corinthian church of some who were
out of harmony with the mind of Christ, necessitated bringing into the open
differences of belief that would stimulate believers to earnest search for a
knowledge of God’s will, and that would lead to a disclosure of those who
refused to be led by the Holy Spirit (see Luke 2:34, 35; 1 John 2:18, 19). Thus
the presence of doctrinal differences, and various opinions relative to correct
methods of procedure in the church, served as a means of sifting the church and
separating the chaff from the wheat.
၂၀. စုဝေးခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲကို ဂုဏ်ပြုရန်ဖြစ်သည်။
20. Come together. That is, for the celebration of the Lord’s Supper.
စားရန်မဟုတ်။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် မည်သည့်အရာဖြစ်စေကာမူ၊ ထိုအခြေအနေများအောက်တွင် သန့်ရှင်းသော ညစာစားပွဲကို ကျင်းပရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ညစာစားရန် စုဝေးခဲ့သည်မှန်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲမဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ အဆောက်အဦများ မရှိခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေးအရ လေထုနှင့် ဝတ်ပြုမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်မှုအား ခံစားနိုင်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေးအသိဉာဏ်မရှိခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကောရိန္တုလူများသည် ၎င်းတို့အကြား ခွင့်ပြုထားသော ထိုသို့သော အလေ့အကျင့်များသည် ညစာစားပွဲ၏ ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် ညီညွတ်သည်ဟု မထင်မှတ်သင့်ပေ။ လောဘကြီးမှု၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုနှင့် အလွန်အကျွံပြုမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပျော်ရွှင်မှုများကို စွန့်လွှတ်ပြီး အပြစ်သားများ၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ၎င်း၏ အရာအားလုံးကို ပေးဆောင်ခဲ့သော သူ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္တု ၁၁:၂၁, ၂၂; ယောဟန် ၃:၁၆; ဖိလိပ္ပိ ၂:၆-၈ ကိုကြည့်ပါ)။
Not to eat. That is, whatever the intention may be, it is not
possible under the circumstances to observe the sacred communion service. They
came together for a supper, to be sure, but it was not the Lord’s Super. This
was not due to any lack of facilities, but to lack of the necessary spiritual
atmosphere and the lack of spiritual discernment that would be conducive to
sympathetic appreciation of the significance of the ordinance. The Corinthians
were not to think that such practices as were permitted among them at such
times were consistent with the celebration of the supper. Greediness,
selfishness, and intemperance are wholly at variance with the spirit of Him who
left the joys of heaven to give all that He had for the salvation of sinners
(see 1 Cor. 11:21, 22; John 3:16; Phil. 2:6–8).
သခင်၏ညစာစားပွဲ ဂရိဘာသာဖြင့် "kuriakon deipnon" ဟုခေါ်ပြီး၊ စကားလုံးအရ "သခင်နှင့်သက်ဆိုင်သောညစာစားပွဲ" ဟုဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် သခင်အတွက်သန့်ရှင်းသောညစာစားပွဲ သို့မဟုတ် သခင်ကိုယ်တိုင်တည်ထောင်သောညစာစားပွဲ သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်နိုင်သည်။ အစောပိုင်းခရစ်ယာန်များသည် သခင်၏ညစာစားပွဲမတိုင်မီ အချစ်ပွဲ (agapē) ဟုခေါ်သော ပွဲတစ်ခုကျင်းပလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ခရစ်တော်က သခင်၏ညစာစားပွဲထုံးတမ်းကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သော နောက်ဆုံးပသခါပွဲကို အောက်မေ့ဖွယ်အဖြစ်ဖော်ပြသည် (မဿဲ ၂၆:၁၇–၂၁, ၂၆–၂၈; ၁ ကောရိန္သု ၁၁:၂၃–၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ အချစ်ပွဲသည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွင်း အချစ်နှင့်ညီအစ်ကိုရင်းနှီးမှုကို ထင်ရှားစွာပြသရန် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီမှ အစားအစာများယူဆောင်လာပြီး အားလုံးနှင့်အတူတကွခံစားသုံးဆောင်သည့်အစားအစာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူမှုအဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် လူမျိုးခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အားလုံးကို တန်းတူထားသည့် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွင်း အချစ်နှင့်ရင်းနှီးမှုကို ထင်ရှားစွာပြသသည်။ ဤအစားအစာနှင့်အတူ သခင်၏ညစာစားပွဲကျင်းပခြင်းသည် ဘုရားသခင်က သူ၏လူများအတွက် ပေးအပ်သော ရုပ်ဝတ္ထုနှင့်ဝိညာဉ်ရေးရာပြည့်စုံမှုကို အားလုံးမျှဝေကြောင်း ပြသပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ဘက်လိုက်မှုမရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤထုံးတမ်းသည် အသင်းတော်အတွင်း ၄ ရာစုနှစ်အကုန်အထိ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သော်လည်း၊ အသင်းတော်ကြီးထွားလာမှုနှင့် အသင်းသားများ ပိုမိုများပြားလာသဖြင့် အချစ်ပွဲနှင့် သခင်၏ညစာစားပွဲကို ခွဲခြားရန်လိုအပ်လာသည်။ စာမျက်နှာ ၄၅ ကိုကြည့်ပါ။
Lord’s supper. Gr. kuriakon deipnon, literally, “a supper
pertaining to the Lord,” which may mean a supper consecrated to the Lord or one
instituted by Him, or both. The early Christians customarily preceded the
Lord’s Supper by what they called a love feast, or agapē. Thus the
entire proceeding formed a commemoration of the last Passover feast, at which
Christ instituted the ordinance of the Lord’s Supper (see Matt. 26:17–21,
26–28; 1 Cor. 11:23–26). The love feast was a meal to which each member made a
contribution of food that was enjoyed in common with all the other believers,
to demonstrate clearly the fellowship of love in the Christian church, a
fellowship that knows no caste or class distinctions, that places on all the
same level. This meal, followed by the Lord’s Supper, showed that all shared in
the provisions God makes for His people, both material and spiritual, and that
there is no partiality manifested toward any. This custom continued in the
church to the end of the 4th century, when, on account of the growth of the
church and the increased size of the congregations, it was found necessary to
separate the love feasts from the Lord’s Supper. See p. 45.
၂၁. မိမိစားသောက်ရန်သာယူဆောင်လာခြင်း ကောရိန္သုမြို့ရှိ အသင်းတော်အတွင်း အုပ်စုဖွဲ့မှုနှင့် ပဋိပက္ခများပေါ်ပေါက်လာသောကြောင့်၊ ယေရှု၏စစ်မှန်သောနောက်လိုက်များအားလုံးတွင်ရှိသင့်သော အချစ်နှင့် ညီအစ်ကိုရင်းနှီးမှုစိတ်ဓာတ်သည် အနည်းငယ်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဤဆိုးရွားသောအခြေအနေသည် သခင်၏ညစာစားပွဲဟုဆိုသော ပွဲတွင် ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။ ပါဝင်သူတစ်ဦးစီသည် မိမိအစားအစာကိုသာ ယူဆောင်လာပြီး အခြားသူများနှင့်မျှဝေရန်မစဉ်းစားဘဲ မိမိသာစားသောက်ခဲ့သည်။ ချမ်းသာသူများတွင် စားစရာများပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း ဆင်းရဲသူများတွင် ဘာမျှမရှိခဲ့ပေ။ အချစ်၏အမြင့်မားဆုံးသရုပ်ပြမှုကို အောက်မေ့ရန်တည်ထောင်ခဲ့သော ညစာစားပွဲသည် အိမ်တွင်လည်းပြုလုပ်နိုင်သည့် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ပုဂ္ဂလိကပွဲတစ်ခုသာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သခင်၏ညစာစားပွဲ၏သန့်ရှင်းသောထုံးတမ်းကို ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စေခဲ့သည်။ အသင်းတော်အတွင်း အုပ်စုဖွဲ့မှုများသည် ဤအခြေအနေအတွက် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး၊ မတူညီသောအုပ်စုများမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ၎င်းတို့၏မာနကြောင့် သခင်၏စားပွဲတွင် ရင်းနှီးမှုကိုငြင်းပယ်ကာ သီးခြားစားသောက်ခဲ့ကြပေမည်။
21. Own supper. Owing to the divisions and factions that had developed
within the church at Corinth, the spirit of love and brotherly fellowship that
characterizes all true followers of Jesus had to some extent disappeared. This
unfortunate condition was revealed at the celebration of the feast that was
supposed to be the Lord’s Supper, by each participant bringing his own food and
eating it himself, without any thought of sharing it with others. The rich had
an abundance to eat, and the poor often had nothing. The supper that had been
instituted to commemorate the supreme demonstration of love thus became a mere
private feast, a proceeding without meaning or significance, which each one
might as well have performed at home. This brought the sacred ordinance of the
Lord’s Supper into disrepute. The schisms in the church were largely
responsible for this state of affairs, and it is possible that members of
different parties ate separately because of their pride, refusing to humble
themselves by fellowship around the Lord’s table.
ဆာလောင်ခြင်း ဆင်းရဲသောယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ချမ်းသာသောညီအစ်ကိုများ၏ ကရုဏာကို ယုံကြည်ပြီး ပွဲသို့လာရောက်ကာ ၎င်းတို့၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း၊ ချမ်းသာသူများ၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားနှင့် ခရစ်ယာန်မဆန်သောမာနဖြင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။
Hungry. The poor believer, trusting in the charity of his more
fortunate brethren, came to the feast believing that his need would be
provided, but he was disappointed by the selfishness and unchristian pride of
the rich.
မူးယစ်ခြင်း ဂရိဘာသာဖြင့် "methuō" ဟုဆိုသည်မှာ "မူးယစ်ခြင်း" ကိုဆိုလိုသည်။ ဤစကားလုံးသည် အရက်ယမကာများကို ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ အလွန်အမင်းသုံးစွဲခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ပေါလုက ကောရိန္သုလူများသည် ဤပွဲများတွင် အလွန်အမင်းစားသောက်ခဲ့ကြပြီး၊ သခင်၏ညစာစားပွဲဟုဆိုသော အခမ်းအနားသည် ရုပ်ပြသာဖြစ်လာသည်ဟု ဖော်ပြသည်။
Drunken. Gr. methuō, “to be intoxicated.” This word
refers definitely to inordinate use of intoxicants to the point of loss of
self-control. Paul intimates that the Corinthians ate and drank to excess at
these feasts, and as a result their professed celebration of the Lord’s Supper
became merely a farcical rite.
တမန်တော်ခေတ်တွင် ပေါလုကိုယ်တိုင်သင်ကြားခဲ့သော ခရစ်ယာန်များသည် သခင်၏ညစာစားပွဲ၏ သဘာဝနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဤမျှလောက်ဖောက်ပြန်စေကာ ၎င်းတို့၏ယခင်အယူမှားဖျော်ဖြေပွဲများကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို အံ့ဩစရာဖြစ်ပေမည်။ ကောရိန္သုလူများသည် မကြာသေးမီက အယူမှားဘာသာကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သူများဖြစ်ကြောင်း သတိရရမည်။ ၎င်းတို့သည် မှားယွင်းသောနတ်ဘုရားများကို ဂုဏ်ပြုရန် အလွန်အမင်းစားသောက်ပွဲများတွင် ပါဝင်လေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ သခင်၏ညစာစားပွဲကို ထိုနည်းတူပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်ရန် လွယ်ကူခဲ့ပေမည်။ ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးအတွေ့အကြုံကို ထိခိုက်စေသော အုပ်စုဖွဲ့မှုနှင့် ပဋိပက္ခများသည် ၎င်းတို့၏အမြင်ကို မှုန်ဝါးစေပြီး ထုံးတမ်းကို ဖောက်ပြန်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေခဲ့သည်။ ကောရိန္သုယုံကြည်သူများ၏ ဤအတွေ့အကြုံသည် ခရစ်ယာန်သစ်များသည် ဧဝံဂေလိ၏ အခြေခံသမ္မာတရားများတွင် ခိုင်မာစွာအမြစ်တွယ်သည်အထိ ဂရုတစိုက်နှင့် ကြာရှည်သင်ကြားပြသမှုနှင့် ဉာဏ်ပညာရှိသော၊ ကရုဏာရှိသော ဦးဆောင်မှုနှင့် ကြီးကြပ်မှုလိုအပ်ကြောင်း ပြသသည်။ ခရစ်ယာန်မဟုတ်သော ယုံကြည်ချက်များနှင့် အလေ့အကျင့်များနှင့် အလျှော့ပေးခြင်းသည် ဧဝံဂေလိ၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ရိုးရှင်းမှုမှ အမြဲလွဲချော်စေသည် (ဒီကား ၇:၁–၄; ၁၈:၉–၁၄; ၂ ကောရိန္သု ၆:၁၄–၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။
It may be considered surprising that Christians who lived in
apostolic days, and who had been taught by Paul himself, should so pervert the
nature and purpose of the Lord’s Supper as to turn it into a copy of their
former heathen entertainments. It must be remembered that the Corinthians had
only recently abandoned heathenism. They had been accustomed to engaging in
excessive feasting in honor of false gods, and it would be comparatively easy
for them to imagine that the Lord’s Supper could be celebrated in a similar
manner. The divisions and party strife that marred their spiritual experience
would cloud their vision and make it easier for them to corrupt the observance
of the ordinance. This experience of the Corinthian believers shows that new
Christians need careful and prolonged instruction and wise, sympathetic
leadership and supervision until they are firmly rooted in the fundamental
truths of the gospel. Compromise with non-Christian beliefs and practices
always results in departure from the purity and simplicity of the gospel (see
Deut. 7:1–4; 18:9–14; 2 Cor. 6:14–17).
၂၂. အိမ်များမရှိကြသလော အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ တစ်ဦးချင်းယူဆောင်လာသော အစားအစာနှင့် သောက်စရာများကိုသာ စားသောက်ရန်စုဝေးခဲ့လျှင်၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏အိမ်များတွင်ပင် ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ကို ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စေခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်သည်။
22. Have ye not houses? If they assembled only to partake of their
individually provided food and drink, they might well do that in their own
homes, and so avoid bringing disgrace on the cause of God.
မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း သင်တို့သည် နေရာအနှံ့ရှိ ယုံကြည်သူများ၏ ယေဘုယျအလေ့အကျင့်ကို ဤမျှလောက်နည်းပါးစွာတန်ဖိုးထားပြီး၊ သင်တို့၏ အုပ်စုဖွဲ့မှုမာနနှင့် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် မူဝါဒကို ဘေးဖယ်ထားမည်လော။
Despise. Do you think so little of the general practice of the
whole body of believers in all places that you will set aside principle in
order to satisfy your pride in your factions, and to gratify your selfish
appetites?
မရှိသူများ ဆိုလိုသည်မှာ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များစွာ၏ စာနာမှုမရှိသော လုပ်ရပ်များကြောင့် ၎င်းတို့၏ဆင်းရဲမှုကို ပိုမိုထင်ရှားစေသော ဆင်းရဲသားများဖြစ်သည်။ ထိုသို့သောအခါမျိုးတွင် ဆင်းရဲသူများအတွက် မဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ဆိုးရွားသောအခြေအနေကို အာရုံစိုက်စေရုံသာမက၊ ထိုသို့ပြုသူများသည် ထုံးတမ်းတွင်ပါဝင်ရန် လုံးဝအဆင်သင့်မဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ထင်ရှားစေသည်။
Have not. That is, the destitute ones whose poverty was
emphasized by the unfeeling manner in which many of the church members acted at
the communion services. Failure to provide for the poor on such occasions not
only drew attention to their unfortunate condition, but also revealed the fact
that those who acted in that manner were wholly unprepared to partake in the
ordinance.
ယုံကြည်သူများသည် သခင်၏ညစာစားပွဲ၏ သန့်ရှင်းပြီး မြင့်မြတ်သောသဘာဝကို ဤမျှလောက်မေ့လျော့ပြီး၊ မနာလိုမှု၊ ငြူစူမှု၊ အလွန်အမင်းစားသောက်မှု၊ မာန၊ ဆင်းရဲသူများကို လျစ်လျူရှုမှုတို့ကို ၎င်းတို့၏ စဉ်းစားမှုနှင့် လုပ်ရပ်များတွင် နေရာပေးခဲ့ခြင်းသည် အပြင်းအထန်ဆုံးသော ဆုံးမခြင်းကို ထိုက်တန်သည်။ ထိုသို့သောအရာများသည် ထိုသူများသည် အားလုံးကို ဘက်မလိုက်ဘဲ ချစ်မြတ်နိုးပြီး သူ၏သိုးများထဲမှ ကံမကောင်းသူများကို နူးညံ့စွာ ဂရုစိုက်သော ယေရှု၏စိတ်ဓာတ်မှ လုံးဝချို့တဲ့ကြောင်း ထင်ရှားစွာပြသသည် (လေဝိ ၁၉:၁၀; ဆာလံ ၄၁:၁; ၇၂:၄; ၁၃၂:၁၅; သုတ္တံ ၁၄:၂၁; ဟေရှာယ ၁၄:၃၂; ၅၈:၇; မဿဲ ၂၆:၁၁; လုကာ ၁၄:၁၃; ယာကုပ် ၂:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆင်းရဲသူများကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ကောင်းချီးများမရှိခြင်းကြောင့် လျစ်လျူရှုခြင်းသည် သခင်အတွက် မကောင်းသောဆက်ဆံမှုအဖြစ် ဘုရားသခင်က မှတ်ယူသည်။ ဆင်းရဲသူများကို ဤသို့ဆက်ဆံသူများသည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်၏ မူဝါဒများကို လုံးဝလွဲမှားစွာ နားလည်ထားကြောင်း ပြသသည် (မဿဲ ၂၅:၄၀–၄၆; ၂T ၂၄–၂၉, ၃၄–၃၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆင်းရဲသူများ၊ နာမကျန်းသူများ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများအတွက် ဝန်ဆောင်မှုပြုခြင်းသည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်သည်။
That believers should so far lose sight of the sacred,
exalted nature of the Lord’s Supper as to permit jealousy, envy, gluttony,
pride, and neglect of the poor to have a place in their thinking and acting,
merited the most severe rebuke. Such things showed clearly that those who acted
in that way were absolutely devoid of the spirit of Jesus, who loves all
impartially and who has tender regard for the unfortunate members of His flock
(see Lev. 19:10; Ps. 41:1; 72:4; 132:15; Prov. 14:21; Isa. 14:32; 58:7; Matt.
26:11; Luke 14:13; James 2:5). To show contempt for the poor, and pass them by
on account of their lack of the material blessings of life, is looked on by the
Lord as ill-treatment of Him. Those who thus treat the poor show their utter
misconception of the principles of the kingdom of God (see Matt. 25:40–46; 2T
24–29, 34–37). Ministry to the poor, sick, and aged is Christianity in action.
မချီးမွမ်းနိုင်ပါ တမန်တော်သည် ၎င်းတို့၏ ထုံးတမ်းကျင်းပပုံကို ချီးမွမ်းရန် မည်သည့်အရာကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ အပြစ်တင်ရန်အကြောင်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် သခင်၏ညစာစားပွဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြရန်လိုအပ်ခဲ့ပြီး၊ ဆက်လက်၍ အခန်းငယ် ၂၃–၃၀ တွင် ဖော်ပြထားသည်။
Praise you not. However he might seek for it, there was not one thing
that the apostle could commend in their manner of observing the ordinance. On
the contrary, there was much ground for unqualified censure. The situation
called for the exposition of the purpose of the Lord’s Supper, which follows in
vs. 23–30.
၂၃–၂၆ (မဿဲ ၂၆:၂၆–၂၉; မာကု ၁၄:၂၂–၂၄; လုကာ ၂၂:၁၉, ၂၀)
23–26 (Matt. 26:26–29; Mark 14:22–24; Luke 22:19, 20). The
Only Correct
တစ်ခုတည်းသော မှန်ကန်သောသရုပ်ဖော်မှု ဖုတ်ထားသောမုန့်နှင့် စစ်စစ်သန့်သန့်သော စပျစ်ရည်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်၏ ကျိုးပဲ့သောကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ယိုဖိတ်သောအသွေးကို ကိုယ်စားပြုရမည်။ တဆေးဖြင့်ဖုတ်ထားသောမုန့်သည် ကွန်မြူနီယံစားပွဲပေါ်တွင် မတင်ရပါ။ ဖုတ်မထားသောမုန့်သည် သခင်၏ညစာစားပွဲ၏ တစ်ခုတည်းသော မှန်ကန်သောသရုပ်ဖော်မှုဖြစ်သည်။ ဖောက်ပြန်သောအရာများကို မသုံးရပါ။ စစ်စစ်သန့်သန့်သော စပျစ်ရည်နှင့် ဖုတ်မထားသောမုန့်ကိုသာ သုံးရမည် (RH ဇွန်လ ၇, ၁၈၉၈)။
Representation.—The broken bread and pure juice of the grape are to
represent the broken body and spilled blood of the Son of God. Bread that is
leavened must not come on the communion table; unleavened bread is the only
correct representation of the Lord’s Supper. Nothing fermented is to be used.
Only the pure fruit of the vine and the unleavened bread are to be used (RH
June 7, 1898).
၂၃. သခင်ထံမှလက်ခံရရှိခြင်း ပေါလုသည် ခရစ်တော်က သခင်၏ညစာစားပွဲကို စတင်တည်ထောင်စဉ်က မတက်ရောက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ သူသည် အခြားတမန်တော်များထံမှ သို့မဟုတ် ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ သိရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သခင်ကိုယ်တိုင်ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော ဗျာဒိတ်တစ်ခုအတွင်း တိုက်ရိုက်သိရှိခဲ့သည် (၂ ကောရိန္သု ၁၂:၇; ဂလာတိ ၁:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။
23. Received of the Lord. Paul was not one of those
present when Christ instituted the Lord’s Supper. Nevertheless he had learned
of it, not merely from other apostles or by tradition, but directly from the
Saviour Himself, during one of the revelations given to him by the Lord (see 2
Cor. 12:7; Gal. 1:12).
ပေးအပ်ခြင်း ပေါလုသည် သခင်၏ညစာစားပွဲကို မည်သို့ကျင်းပရမည်ကို သခင်က သူ့အား ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်ကို ၎င်းတို့အား သစ္စာရှိစွာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤထုံးတမ်း၏ မှန်ကန်သောအရေးပါမှုကို နားမလည်မှုကြောင့် ယခုဖြစ်ပေါ်နေသော အလွဲသုံးစားမှုများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး၊ ပေါလုသည် ယေရှုနှင့် သူ၏တပည့်များက ယေရုဆလင်မြို့ရှိ အထက်အခန်းတွင် ပထမဆုံးကျင်းပခဲ့သော သန့်ရှင်းသောအခြေအနေများကို ဖော်ပြခဲ့သည် (လုကာ ၂၂:၁၃, ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။
Delivered. Paul had faithfully delivered to them what the Lord had
revealed to him as to the manner in which the Lord’s Supper was to be observed.
In view of this lack of perception of the real import of the ordinance, which
produced the present abuses, Paul set forth the solemn circumstances in which
it was first observed by Jesus and His disciples in the upper room at Jerusalem
(see Luke 22:13, 14).
သစ္စာဖောက်ခြင်း စကားလုံးအရ "သစ္စာဖောက်ခံရခြင်း" ဟုဆိုလိုသည်။ ခရစ်တော်အတွက် သစ္စာဖောက်ရန် အကြံအစည်သည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အကောင်အထည်မဖော်ရသေးပေ။ ယေရှုက သူ၏သေခြင်းကို အောက်မေ့ရန် ထုံးတမ်းအတွက် ညွှန်ကြားချက်များပေးနေစဉ်တွင်၊ သူ၏ရန်သူများသည် သူ့ကိုဖမ်းဆီးရန် အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသောညစာစားပွဲ၏ မြင့်မြတ်မှုနှင့် နာကျင်ဖွယ်အခြေအနေသည် ကောရိန္သုလူများ၏ အချစ်ပွဲတွင် ဂရုမစိုက်သော ပေါ့ပါးသောသဘောထားနှင့် သိသာစွာခြားနားခဲ့သည်။ သူ၏သစ္စာဖောက်ခံရသည့်ညသည် လူသားများခံစားနိုင်သည့် အခါးဆုံးအတွေ့အကြုံများထဲမှတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယေရှုအား ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ ထင်ရှားသောရန်သူများထံမှ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနှင့် စမ်းသပ်မှုများသည် ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း၊ ယုံကြည်စိတ်ချထားသောသူငယ်ချင်းများထံမှ သစ္စာဖောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စွန့်ခွာခြင်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုကို မဖြစ်ပေါ်စေပေ (ယောဘ ၁၉:၂၁; ဆာလံ ၃၈:၁၁; ဇာခရိ ၁၃:၆; ယောဟန် ၁၃:၂၁, ၂၆, ၂၇, ၃၀;
DA ၆၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုသည့်ည၏ ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်ရပ်များကို ကောရိန္သုအသင်းတော်အား သတိပေးခြင်းဖြင့်၊ ပေါလုသည် ထုံးတမ်း၏ မြင့်မြတ်သောသဘာဝကို ၎င်းတို့အား စိတ်ခံစားမှုဖြစ်ပေါ်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို အလွန်အမင်းစားသောက်မှု၊ မူးယစ်မှု၊ မာနထောင်လွှားသော သီးသန့်ဖြစ်မှုတို့ဖြင့် ကျင်းပခြင်းသည် လုံးဝမသင့်လျော်ကြောင်း သင်ကြားခဲ့သည်။ ထုံးတမ်း၏ နက်ရှိုင်းသောအရေးပါမှုကို တန်ဖိုးထားရန်၊ ၎င်း၏တည်ထောင်မှုတွင် ပါဝင်သော ဖြစ်ရပ်များကို တရားထိုင်စဉ်းစားရန်လိုအပ်သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်များထဲမှတစ်ခုမှာ ယေရှုအား သူငယ်ချင်းဟုဆိုခဲ့သူတစ်ဦးမှ သစ္စာဖောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ကယ်တင်ရှင်အတွက် စာနာမှုခံစားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်သည် (ဆာလံ ၄၁:၉ ကိုကြည့်ပါ)။
Betrayed. Literally, “was being betrayed.” The plot for Christ’s
betrayal was in progress, and had not yet been fulfilled. At the very time
Jesus was giving instructions for the memorial ordinance of His death to be
observed, His enemies were putting into operation their plan to seize Him. The
solemnity and pathos of the holy supper stood in sharp contrast with the
careless and flippant attitude of the Corinthians at their love feast. The
night of His betrayal confronted Christ with one of the bitterest experiences that
mortals can endure. Persecution and trial at the hands of avowed enemies are
hard to bear, but they do not inflict the same mental pain that treachery or
desertion on the part of friends brings to a trusting heart (see Job 19:21; Ps.
38:11; Zech. 13:6; John 13:21, 26, 27, 30; DA 655). By reminding the Corinthian
church of the events of that night of suffering, Paul no doubt sought to
impress them with a sense of the solemn nature of the ordinance, and thus teach
them that it was altogether improper for them to celebrate it with gluttony,
drunkenness, and proud exclusiveness. To appreciate the deep significance of
the ordinance, it is necessary to meditate upon the events clustering around
its institution; and one of those events, the memory of which is calculated to
produce in the mind a feeling of sympathy for the Saviour, was His betrayal by
one who had professed to be a friend (see Ps. 41:9).
မုန့်ကိုယူခြင်း ပသခါပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ထားသောမုန့် (မဿဲ ၂၆:၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။
Took bread. The bread that had been prepared for the Passover
supper (see on Matt. 26:26).
၂၄. ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း ဂရိဘာသာဖြင့် "eucharisteō" ဟုဆိုသည်မှာ "ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း" ကိုဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းမှ "Eucharist" ဟူသောစကားလုံးကို ဆင်းသက်လာသည်။ "Eucharist" ဟူသောဝေါဟာရကို ဘုရားသခင်၏လက်ဆောင်များအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်းအဖြစ် သခင်၏ညစာစားပွဲသို့ အချို့သောဓမ္မပညာရှင်များက အသုံးပြုသည်။ ၂ ရာစုနှစ်ရှိ အသင်းတော်ဖခင်အချို့က ဤစကားလုံးကို ထုံးတမ်းတွင်အသုံးပြုသော မုန့်နှင့်စပျစ်ရည်အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ထုံးတမ်းတည်ထောင်မှုအကြောင်းကို မာကုမှဖော်ပြချက်တွင် "eulogeō" ဟူသောစကားလုံးကို "ချီးမွမ်းခြင်း" သို့မဟုတ် "ဆုတောင်းပေးခြင်း" အဖြစ်အသုံးပြုထားပြီး၊ မဿဲတွင် စာသားအထောက်အထား (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) သည် "eulogeō" ကို ထောက်ခံသော်လည်း၊ လုကာတွင် "eucharisteō" ကို ဤနေရာတွင်ကဲ့သို့ အသုံးပြုထားသည် (မဿဲ ၂၆:၂၆; မာကု ၁၄:၂၂; လုကာ ၂၂:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစကားလုံးနှစ်ခုသည် ဆင်တူသောအဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး၊ အကြောင်းအရာအရ ဘုရားသခင်၏ကရုဏာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကျေးဇူးတင်စွာအသိအမှတ်ပြုခြင်းဖြင့် မုန့်ကို သန့်ရှင်းစေသည့်အယူအဆကို ဖော်ပြသည်။
24. Had given thanks. Gr. eucharisteō, “to give thanks,”
from which the word “Eucharist” is derived. The term “Eucharist” is applied by
some theologians to the Lord’s Supper as a sacrifice of thanksgiving for all
the gifts of God. Some of the Fathers of the church in the 2d century applied the
word to the bread and wine used in the ordinance. In the account of the
institution of the ordinance given by Mark, the word eulogeō, “to
praise,” or “to bless,” is used; in Matthew textual evidence (cf. p. 10) favors
the reading eulogeō, but in Luke eucharisteō is
employed as here (see Matt. 26:26; Mark 14:22; Luke 22:19). Both words have
similar meaning and in the context convey the idea of consecrating the bread by
a grateful acknowledgment of God’s mercy and love.
ကျိုးဖဲ့ခြင်း ယေရှုသည် ထိုအချိန်မှစ၍ "သူပြန်လာသည်အထိ" (အခန်းငယ် ၂၆) သူ၏အစားထိုးခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော သင်္ကေတဖြစ်မည့်အရာကို အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာ ကျိုးဖဲ့ခဲ့သည်။ မုန့်ကျိုးဖဲ့ခြင်းလုပ်ရပ်သည် သူခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို အဓိကအားဖြင့် ညွှန်ပြသည်။
He brake. Jesus meaningfully broke that which was to be from that
time forward “till he come” (v. 26) the mysterious symbol of all that His
substitutionary sufferings mean to the human race. The act of breaking the
bread indicated primarily the suffering that He was about to undergo on our
behalf.
ဤသည်မှာ ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည် ဤပုံဥပမာ၏အဓိပ္ပာယ်ကို မဿဲ ၂၆:၂၆ တွင်ကြည့်ပါ။ ကျိုးဖဲ့သောမုန့်ကို စားသုံးခြင်း၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အရေးပါမှုကို လူသားတို့၏ မူလပြည့်စုံသောအခြေအနေ၊ ၎င်း၏ပြိုလဲမှု၊ နှင့် ယေရှုခရစ်မှတစ်ဆင့် ကယ်တင်ခြင်းနောက်ခံတွင် နားလည်ရမည်။ လူသားသည် မူလက ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် စရိုက်လက္ခဏာဖြင့် ဖန်ဆင်းခံရပြီး၊ ၎င်း၏စိတ်သည် ဘုရားသခင်၏စိတ်နှင့် သဟဇာတဖြစ်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆, ၂၇;
PP ၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ပွင့်လင်းစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး၊ အသက်ပင်ပေါက်မှဖြစ်ပေါ်သော အသီးအနှံများဖြင့် ထိန်းသိမ်းခံခဲ့ရသည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၁၅, ၁၆;
PP ၄၇, ၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် သူသည် အပြစ်ပြုလုပ်သောအခါ ဤအရာအားလုံးပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပွင့်လင်းစွာဆက်သွယ်ခြင်း၏ အခွင့်ထူးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏စိတ်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုအစား၊ သူ၏စိတ်သည် ဖောက်ပြန်လာပြီး၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအစား ကြောက်ရွံ့မှုက နေရာယူခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၃:၈, ၁၀, ၁၂; ဟေရှာယ ၅၉:၂; ယေရမိ ၁၇:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ မိမိဘာသာထားရှိခဲ့လျှင်၊ လူသားသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပျော်ရွှင်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် လမ်းကိုရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ၊ စာတန်၏လက်ချက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ ထာဝရသေရမည်ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၁၃:၂၃; PP ၆၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သူ၏ နားမလည်နိုင်သော ကရုဏာဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူ၏သားတော်ထဲတွင် လူသားသို့ မိမိကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး၊ လူသားတွင် သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်စေရန် ဖြစ်နိုင်စေခဲ့သည် (ဆာလံ ၂:၇, ၁၂; ၄၀:၇; ယောဟန် ၁၄:၉–၁၁; ၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။
This is my body. As to the meaning of this figure of speech see on Matt.
26:26. The spiritual significance of the act of partaking of the broken bread
must be understood against the background of man’s original state of
perfection, his fall, and his redemption through Jesus Christ. Man was
originally created in the image of God, both in form and in character; his mind
was in harmony with the mind of God (see Gen. 1:26, 27; PP 45). He held open
communion with God and the angels and was sustained by the fruit of the tree of
life (see Gen. 2:15, 16; PP 47, 50). But when he sinned, all this was changed.
He lost the privilege of open communion with God; instead of being in harmony
with the mind of God, he was perverted in mind, and fear took the place of love
(see Gen. 3:8, 10, 12; Isa. 59:2; Jer. 17:9). Left to himself, man could not
find his way back to God and happiness, he could not escape the clutches of
Satan, and was doomed to perish eternally (see Jer. 13:23; PP 62). In His
incomprehensible mercy God revealed Himself to man in the person of His Son,
and made possible the restoration of His image in man (see Ps. 2:7, 12; 40:7;
John 14:9–11; 2 Cor. 5:19).
သူ၏ဉာဏ်ပညာဖြင့် ခမည်းတော်သည် လူသားသို့ သူ၏သားတော်မှတစ်ဆင့် စကားပြောရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သားတော်ကို ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဟု ခေါ်ဆိုသည် (ယောဟန် ၁:၁–၃, ၁၄;
DA ၁၉, ၂၂, ၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာပြီး ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးအရ နေထိုင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုကို ယေရှုက သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို စားသုံးခြင်းနှင့် သူ၏အသွေးကို သောက်သုံးခြင်းဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (ယောဟန် ၆:၄၇, ၄၈, ၅၁, ၅၄–၅၈, ၆၃;
DA ၆၆၀, ၆၆၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ကွန်မြူနီယံညစာစားပွဲ၏ ကျိုးဖဲ့သောမုန့်သည် ဘုရားသခင်သည် အသက်၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားအားလုံးအတွက် ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အစားအစာကို ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပေးအပ်ထားသည်ဟူသော အံ့ဖွယ်သမ္မာတရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းသော ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အစားအစာသည် အစာခြေဖျက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်များဖြင့် ဦးနှောက်၊ ကြွက်သား၊ အာရုံကြော၊ နှင့် အရိုးများ၏ တစ်ရှူးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လူသားသည် စားသုံးသည့်အရာဖြစ်လာသည်။ ထိုနည်းတူ၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာပြီး ၎င်းနှင့်အညီ ဘဝကို ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးဖြင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေသူသည်၊ ဘုရားသခင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားကို ဆန့်ကျင်နေသော ပုန်ကန်သူမှ၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်မြတ်နိုးသော၊ နာခံသော သားသမီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ၎င်း၏ဘဝ၏ တစ်ခုတည်းသောရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်း၏ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ထင်ဟပ်စေရန်ဖြစ်သည် (DA ၆၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအဖိုးတန်အတွေ့အကြုံသည် ယေရှုခရစ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကျိုးဖဲ့ခြင်းဖြင့်သာ လူသားအတွက် ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။
In His wisdom the Father has chosen to speak to mankind
through His Son, therefore the Son is called the Word of God (see John 1:1–3,
14; DA 19, 22, 23). It is by the study and assimilation of the Word of
God that believers maintain communion with Heaven and are enabled to live
spiritually. This assimilation of His words is described by Jesus as eating His
body and drinking His blood (see John 6:47, 48, 51, 54–58, 63; DA 660, 661).
The broken bread of the communion supper signifies the wonderful truth that as
man derives his physical life from God, who is the source of life, so the
repentant, believing sinner derives spiritual life from Jesus, the Word of God.
Physical food is provided for all men by the power and grace of God. The
physical food taken into the body is changed by the processes of digestion into
the tissues of brain, muscle, nerve, and bone; and actually becomes man
himself. Thus man, physically, is what he eats. In like manner he who by study
takes into his mind the Word of God, and brings his life into conformity with
it by the power of God, is changed from a rebel, continually living in
opposition to God and therefore to his own best interests, to a loving,
obedient child of God, whose whole purpose in life is to reflect the image of
his Creator (see DA 660). This precious experience has been made possible for
man only by the breaking of the body of Jesus.
ကျိုးဖဲ့ခြင်း စာသားအထောက်အထား (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) သည် ဤကြိယာကို ဖယ်ရှားရန် ထောက်ခံသည်။
Is broken. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of
this verb.
“ငါ့ကို အောက်မေ့ခြင်းအကြောင်း” ဟူသောဤစကားသည် ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များအနာဂတ်တွင် ဤညစာစားပွဲကို စားသောအခါ မရှိတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ နာခံမှုမရှိခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်သဘောကို လူသားများအား စွဲမြဲစေရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ဟေဗြဲလူမျိုးများထံမှ တိရစ္ဆာန်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ဤယဇ်ပူဇော်ခြင်းများသည် ယဇ်ပူဇော်သူဖြစ်သော အပြစ်သားတို့၏ စရိုက်ကို သူတို့အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ခြင်းမရှိ။ ၎င်းတို့သည် လူသားအား ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်စေမည့် ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်လာမည့်သူထံသို့သာ ညွှန်ပြပေးနိုင်သည်။ အီဂျစ်ပြည်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အောက်မေ့ဖွယ်အမှတ်တရဖြစ်သော ပသခါပွဲကို ဆက်ခံသော သခင်ဘုရား၏ ညစာစားပွဲသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအဖြစ် ပေးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏သားတော်က လူသားတစ်မျိုးလုံးအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သော တစ်ကြိမ်တည်းသော ကြီးမားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် ယုံကြည်သူအတွက် အောင်မြင်ခဲ့သမျှကို ထင်ရှားစွာ အမှတ်ရစေရန် ပေးထားခြင်းဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၉:၂၅–၂၈; ၁၀:၃–၁၂, ၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။
In remembrance of me. This phrase shows that Christ would be absent
when His disciples ate of this supper in the future. In order to impress upon
men the awful nature of disobedience, God had required of the Hebrews animal
sacrifices. But these sacrifices could not, of themselves, change the character
of the sinner who made the sacrifice; they could only point him to the Redeemer
to come, who would, in His own body, make the great sacrifice whereby man might
be reconciled to God. The Lord’s Supper, which succeeded the Passover memorial
of deliverance from Egypt, was given, not as a sacrifice, but vividly to remind
the believer of all that has been achieved for him by the one great sacrifice
made by the Son of God for the whole human family (see Heb. 9:25–28; 10:3–12,
14).
ခရစ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် ပြီးပြည့်စုံသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို တစ်ကြိမ်တည်းသာ ပူဇော်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းအား သူ့မှတစ်ဆင့် အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရှာဖွေသူအားလုံးအတွက် ထိရောက်စေရန်၊ ယေရှုသည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံ၌ လူသားများ၏ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး၊ နောင်တရသော အပြစ်သားများကိုယ်စား ၎င်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို “သူတစ်ဖန်ကြွလာသည်အထိ” ထောက်ခံပြသရန် ရှိနေသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၁:၂၆; ဟေဗြဲ ၄:၁၄–၁၆; ၇:၂၄, ၂၅; ၈:၁, ၆; ၉:၁၁, ၁၂, ၁၄, ၂၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်စား ကောင်းကင်ဘုံ၌ အမှုတော်ဆောင်နေစဉ်၊ ဖခင်ဘုရားရှေ့တွင် ၎င်း၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို ထောက်ခံပြသရင်း၊ သူ၏လူများအား မြေကြီးပေါ်တွင် အပြစ်ဖြေခြင်း၏ နက်နဲသောအရာကို အမှတ်ရစေသည့် ထုံးတမ်းစဉ်လာကို စောင့်ထိန်းရန် တိုက်တွန်းသည်။
The sacrifice of Christ was perfect; therefore it could be
offered only once. But in order to make it efficacious for all who should seek
forgiveness of sin through Him, Jesus became man’s great high priest in heaven
after His ascension, there to present the merits of the sacrifice of His own
broken body on behalf of repentant sinners “till he come” (1 Cor. 11:26; Heb.
4:14–16; 7:24, 25; 8:1, 6; 9:11, 12, 14, 24). As the Saviour ministers on our
behalf in heaven, pleading before the Father the merits of His sacrifice, He
calls upon His people on earth to observe the ordinance that keeps before them
the mystery of the atonement.
၂၅. တူညီသောနည်းဖြင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ တူညီသော ဘုန်းကြီးမြတ်မှုနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်၊ ထို့ပြင် တူညီသော ကြီးမြတ်သောအမှန်တရားကို သင်ကြားရန်ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးများသည် သခင်ယေရှုသည် တပည့်များကို ဝိုင်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်မီ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခဲ့သည်ကိုလည်း ညွှန်ပြသည် (မဿဲ ၂၆:၂၇; မာကု ၁၄:၂၃; လုကာ ၂၂:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။
25. Same manner. That is, with the same solemnity and purpose, and to
teach the same great truth. These words also indicate that the Lord gave thanks
before inviting the disciples to drink the wine (see Matt. 26:27; Mark 14:23;
Luke 22:17).
ညစာစားပြီးနောက်။ ပသခါပွဲ၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာတွင် ဤစည်းကမ်းသစ်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်မိတ်ဆက်ခဲ့သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါ (ယောဟန် ၁၃:၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းသည် ပသခါပွဲ၏ အဆက်အစပ်မဟုတ်ဘဲ၊ ခရစ်တော်ကွယ်လွန်ချိန်တွင် ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ပြီးဆုံးသွားသော ပသခါပွဲထက် လုံးဝသစ်လွင်သော စည်းကမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
When he had supped.It is impossible to determine at what point in the
Passover ritual the new ordinance was introduced (see on John 13:2). It was to
be an entirely new ordinance, not a continuance of the paschal feast, the
significance of which came to an end when Christ died.
ဤခွက်။ သင်္ကေတဖြင့် ခွက်သည် ၎င်းထဲတွင်ပါဝင်သောအရာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ခွက်ထဲတွင် “ဖောက်ပြန်မှုမရှိသော” ပသခါဝိုင်ပါရှိသည် (မဿဲ ၂၆:၂၇ တွင်ကြည့်ပါ)။
This cup. By a figure of speech the container stands for its
contents. The cup contained the Passover wine “untouched by fermentation” (see
on Matt. 26:27).
သက်သေခံချက်။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “diathēkē” ဟူသည်မှာ “ပဋိညာဉ်”၊ “သဘောတူညီချက်”၊ “စီစဉ်မှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤနေရာတွင် diathēkē သည် ခရစ်တော်၏ယဇ်ပူဇော်သောသေခြင်းအားဖြင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်မှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်က ခရစ်တော်ကိုယုံကြည်သူအားလုံးကို ထာဝရအသက်ပေးမည်ဟူသော ဘုရားသခင်နှင့်လူသားအကြား သဘောတူညီချက်ကို ရည်ညွှန်းသည် (ယောဟန် ၃:၁၆, ၃၆; ၅:၂၄; ၁ယောဟန် ၅:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤလူသားကယ်တင်ရေးအတွက် စီစဉ်မှုသည် ယေရှုမလာမီကတည်းက အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်၊ အကြောင်းမှာ အာဗြဟံအပါအဝင် အခြားသူများသည် ကတိထားရန်ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းရရှိခဲ့သည် (ရောမ ၄:၃, ၁၆-၂၂; ဟေဗြဲ ၁၁:၃၉, ၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤအရာကို မည်သို့ “ပဋိညာဉ်သစ်” ဟုခေါ်နိုင်သနည်း။ ၎င်းသည် အချိန်အရ “သစ်” မဟုတ်သော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏သွေးဖြင့် အတည်ပြုချိန်အရ “သစ်” ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်ဟောင်းနှင့် ပဋိညာဉ်သစ်အကြား ဆက်နွယ်မှုကို ဧဇကျေလ ၁၆:၆၀ တွင်ကြည့်ပါ။
Testament. Gr. diathēkē, “a covenant,” “an agreement,”
“an arrangement.” Here diathēkē refers to the agreement God
has made with man, whereby, on account of the reconciliation effected by means
of the sacrificial death of Christ, God would give everlasting life to all who
believe in Christ (see John 3:16, 36; 5:24; 1 John 5:12). That this arrangement
for the salvation of man was in effect before Jesus came to the earth is
clearly evident, for Abraham, among others, was saved by faith in the promised
Redeemer (Rom. 4:3, 16–22; Heb. 11:39, 40). How then could this be called a new
covenant? It was not “new” in point of time, but in point of the time of its
ratification by the blood of Christ. For the relationship between the old and
the new covenant see on Eze. 16:60.
ငါ၏သွေးဖြင့်။ ဓမ္မဟောင်းကာလတွင် သဘောတူညီချက်များကို အတည်ပြုရန် သို့မဟုတ် တံဆိပ်ခတ်ရန် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ထုံးတမ်းစဉ်လာရှိခဲ့သည်။ အချို့ကိစ္စများတွင် တိရစ္ဆာန်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပြီး ပဋိညာဉ်ပြုလုပ်သူများသည် အပိုင်းပိုင်းခံရသောတိရစ္ဆာန်ကြားမှ လျှောက်သွားကြပြီး၊ ပဋိညာဉ်၏စည်းကမ်းများအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို ကတိပြုသည် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၉-၁၈; ယေရမိ ၃၄:၁၈, ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်နှင့် ဣသရေလလူမျိုးအကြား ပဋိညာဉ်ဟောင်းကို တိရစ္ဆာန်များ၏သွေးဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၄:၃-၈)။ ဘုရားသခင်၏ကတိများပေါ်တွင်လုံးလုံးအခြေခံထားသော ဘုရားသခင်နှင့်လူသားအကြား ပဋိညာဉ်သစ်ကို ယေရှု၏သွေးဖြင့် အတည်ပြုခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၁၂, ၁၄, ၁၆, ၂၀;
PP ၃၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။ နောင်တရပြီး ဘုရားသခင်၏ကယ်တင်ရေးအစီအစဉ်ကို လက်ခံသောအပြစ်သားသည် ပဋိညာဉ်သစ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဤအစီအစဉ်ကို ကျေးဇူးတင်စွာလက်ခံကြောင်း ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုသော ခရစ်တော်၏သွေးကို ကိုယ်စားပြုသော ကိုယ်စားပြုဝိုင်ကို သောက်ခြင်းဖြင့် သက်သေခံသည်။
In my blood. It was customary in OT times to ratify, or seal,
agreements made between two parties by the slaying of an animal. In some
instances the animal was cut in pieces and the parties to the covenant walked
between the divided animal, thus signifying their vow of faithfulness to the
terms of the covenant (Gen. 15:9–18; Jer. 34:18, 19). The old covenant between
God and Israel was confirmed by the blood of animals (Ex. 24:3–8). The new
covenant between God and man, based entirely on God’s promises, was ratified by
the blood of Jesus (see Heb. 10:12, 14, 16, 20; PP 371). The sinner who repents
and accepts the divine plan for his redemption thereby enters into the new
covenant. And he testifies to his grateful acceptance of this plan by drinking
the communion wine, which speaks of the blood of Christ that ratified the
covenant.
မကြာခဏ။ ပသခါပွဲ၏ အချိန်နှင့် အကြိမ်ရေကို ဘုရားသခင်က တိကျစွာသတ်မှတ်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၂:၁-၂၀)၊ သို့သော် သခင့်ညစာစားပွဲအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ ၎င်း၏အကြိမ်ရေကို ယုံကြည်သူများ၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ် ထားရှိသည်။ သခင်ကိုချစ်ပြီး အချိန်တိုင်း၌ သူ့အားလိုအပ်ကြောင်း သတိရှိသူများသည် ဤစည်းကမ်းကို မကြာခဏဆင်နွှဲရန် ဝမ်းမြောက်ကြမည်မှာ သဘာဝကျသည်။
As oft. The time and frequency for the observance of the
Passover had been definitely prescribed by God (Ex. 12:1–20), but not so for
the Lord’s Supper. The frequency of its celebration is left to the choice of
the believers. It is natural to think that those who love the Lord, and are
conscious of their great need of Him at all times, will be glad to partake in
the ordinance often.
ငါ့ကိုအောက်မေ့ရန်။ ကာလဝေးအသက်ကို တန်ဖိုးထားသူအားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ကရာနီ၏အမှန်တရားကြီးနှင့် ၎င်း၏သက်ရောက်မှုများသည် ဘယ်သောအခါမှ မပျောက်ကွယ်ရပါ။ ကယ်တင်ခြင်း၏သိပ္ပံပညာကို လေ့လာခြင်းသည် ထာဝရတည်ရှိမည့်သူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ထားလိမ့်မည်။ သခင်ပြန်လည်ကြွလာရန် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် စစ်မှန်သောခရစ်ယာန်များသည် ဤအကန့်အသတ်မရှိသော အကြောင်းအရာကို များစွာစဉ်းစားလိုကြလိမ့်မည် (Ed ၁၂၆;
DA ၆၅၉ ကိုကြည့်ပါ)။
In remembrance of me. It is essential that the great fact of Calvary,
with all its implications, be never absent from the thinking of all who value
eternal life. The study of the science of salvation will occupy the attention
of the redeemed throughout eternity. True Christians will desire to give much
consideration to this exhaustless theme while waiting for their Lord to come
again (see Ed 126; DA 659).
၂၆. မကြာခဏအောက်မေ့ရာ။ ဗျာ ၂၅ ကိုကြည့်ပါ။
26. As often as. See on v. 25.
သက်သေပြခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “kataggello” ဟူသည်မှာ “ကြေညာ”၊ “ထုတ်ဖော်ပြောဆို” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သခင့်ညစာစားပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းဖြင့် ခရစ်ယာန်များသည် ခရစ်တော်၏အပြစ်ဖြေရာယဇ်နှင့် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာမည့်အရာကို ယုံကြည်ကြောင်း ကမ္ဘာသို့ ကြေညာသည်။ သခင်ယေရှု၏ “ငါ၏အဘ၏နိုင်ငံတော်တွင် သင်တို့နှင့်အတူ အသစ်သောက်သုံးမည်” (မဿဲ ၂၆:၂၉) ဟူသောစကားသည် သူ၏နောက်လိုက်များအား ဒုက္ခနှင့်အခက်အခဲများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူပြန်လည်ကြွလာမည့် ဘုန်းတန်ခိုးထည်ဝါသောနေ့သို့ မျှော်လင့်ရန် အားပေးသည်။ ဤသခင့်သေခြင်းကို သက်သေပြခြင်း သို့မဟုတ် ကြေညာခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော ဖော်ပြချက်သည် ဤစည်းကမ်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ဆင်နွှဲမည်မဟုတ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ၎င်း၏လူသိရှင်ကြားဆင်နွှဲမှုသည် သက်သေခံသူများအပေါ် နက်ရှိုင်းသောအထင်ကြီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်သည်။
Shew. Gr. kataggello, “to proclaim,” “to declare.” By taking
part in the ordinance of the Lord’s Supper, Christians proclaim to the world
their faith in the atoning work of Christ and in His second coming. The
Saviour’s words, “when I drink it new with you in my Father’s kingdom” (Matt.
26:29), encourage His followers to look forward through trial and hardship to
the glorious day when He will return to take His people away from this world of
sin to the abode of everlasting happiness and peace (see DA 659). This
statement concerning showing, or proclaiming, the Lord’s death suggests that
the ordinance should not be observed in secret. Its public observance often
makes a deep impression on those who witness it.
ဤကျမ်းပိုဒ်မှ ထင်ရှားသည်မှာ ယုံကြည်သူအားလုံးသည် ကိုယ်စားပြုပွဲတွင် ပေါင်မုန့်စားရန်နှင့် ဝိုင်သောက်ရန်ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားဦးဆောင်သူတစ်ဦးတည်းကသာ ဤအစိတ်အပိုင်းများကို မစားသောက်ပါ။ ယုံကြည်သူများသည် ခရစ်တော်၏အဆွဲအလျားကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သွန်းလောင်းသောသွေးဖြင့် ပြည့်စုံသောပြန်လည်သင့်မြတ်မှုနှင့် သူပြန်လည်ကြွလာမည့်အရာကို ယုံကြည်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုပေါင်မုန့်နှင့်ဝိုင်ကို စားသောက်ခြင်းဖြင့် ကြေညာသည် (ယောဟန် ၁၄:၁-၃)။ ဤစည်းကမ်းကို ယုံကြည်သူအားလုံးက အချိန်ကာလတည်မြဲသရွေ့ ဆင်နွှဲရမည်။ ၎င်းကိုဆင်နွှဲရန်လိုအပ်မှုသည် ယုံကြည်သူအားလုံးသည် ယေရှုကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့မြင်ရသည့်အခါမှသာ ရပ်စဲမည်။ ထိုအခါ သူ့ကိုအောက်မေ့ရန်အတွက် မည်သည့်အရာမှ မလိုအပ်တော့ပါ၊ အကြောင်းမှာ အားလုံးသည် သူ့ကို သူအမှန်တကယ်ရှိသည့်အတိုင်း မြင်ရလိမ့်မည် (၁ယောဟန် ၃:၂; ဗျာဒိတ် ၂၂:၄)။ မောရှေလက်ထက်တွင် တဲတော်နှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ယေရုဆလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်တွင် ပူဇော်သောယဇ်များသည် ခရစ်တော်ပထမအကြိမ်မလာမီ ရာစုနှစ်များစွာတစ်လျှောက် သူ၏သေခြင်းကို ညွှန်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ သခင့်ညစာစားပွဲ၏ဆင်နွှဲမှုသည် သူသည် လူသားများ၏အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဒဏ်ပေးဆပ်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာသည်အထိ ၎င်းကို ဆက်လက်ကြေညာလိမ့်မည်။
It should be obvious from this verse that all believers are
to eat the bread and drink the wine at the communion service. Neither element
is partaken of only by the one officiating. It is by eating and drinking the
emblematic bread and wine that believers declare their faith in the full
reconciliation effected by the broken body and shed blood of Christ, and in His
return to this world to take His people to Himself (John 14:1–3). The ordinance
is to be observed as long as time shall last, by all who are believers. The
need for its observance will cease only when all believers see Jesus face to
face. Then there will be no necessity for anything to remind them of Him, for
all will see Him as He is (1 John 3:2; Rev. 22:4). As the sacrifices offered at
the tabernacle in Moses’ day, and later at the Temple in Jerusalem, pointed to
the death of Jesus all through the centuries until Christ came the first time,
so the celebration of the Lord’s Supper declares that He has paid the penalty
for the sins of mankind, and will continue to declared it “till he come” the
second time.
၂၆ (မာကု ၁၆:၁, ၂ တွင် EGW ကိုကြည့်ပါ)။ သခင့်ညစာစားပွဲ၏ အကြိမ်ရေ။— လူသားများ၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ သန့်ရှင်းစေသောသွေးကို ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးများသို့ စဉ်ဆက်မပြတ်အသုံးပြုခြင်းအပေါ် မူတည်သည်။ ထို့ကြောင့် သခင့်ညစာစားပွဲသည် ရံဖန်ရံခါ သို့မဟုတ် နှစ်စဉ်ဆင်နွှဲရုံမျှမဟုတ်ဘဲ၊ နှစ်စဉ်ပသခါပွဲထက် ပိုမိုမကြာခဏ ဆင်နွှဲရမည်။ ဤဘုန်းကြီးသောစည်းကမ်းသည် ဣသရေလလူမျိုးများ၏ အီဂျစ်မှလွတ်မြောက်ခြင်းထက် များစွာကြီးမြတ်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အောက်မေ့ရာ ဖြစ်သည်။ ထိုလွတ်မြောက်ခြင်းသည် ခရစ်တော်က သူ၏အသက်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် သူ၏လူများကို နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်စေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သော ကြီးမြတ်သောအပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ပုံဆောင်ခဲ့သည် (3SG ၂၂၈)။
26 (see EGW on Mark 16:1, 2). Frequency of the Lord’s Supper.—The salvation of men depends upon a
continual application to their hearts of the cleansing blood of Christ.
Therefore, the Lord’s Supper was not to be observed only occasionally or
yearly, but more frequently than the annual passover. This solemn ordinance
commemorates a far greater event than the deliverance of the children of Israel
from Egypt. That deliverance was typical of the great atonement which Christ
made by the sacrifice of His own life for the final deliverance of His people
(3SG 228).
၂၇. ထို့ကြောင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ သခင့်ညစာစားပွဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ဖော်ပြခဲ့သည်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရာ။
27. Wherefore. That is, in view of what has been said concerning the
purpose of the Lord’s Supper.
နှင့်။ ထိုထက် “သို့မဟုတ်” ဟူ၍ ပိုမှန်သည်။
And. Rather, “or.”
မထိုက်တန်စွာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်၏ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားမှုနှင့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို အောက်မေ့ရာဖြစ်သော သခင်ဘုရားအား ထိုက်တန်သော ရိုသေမှုမရှိဘဲဖြစ်သည်။ မထိုက်တန်မှုသည် မသင့်လျော်သောအပြုအမူ (ဗျာ ၂၁ ကိုကြည့်ပါ) သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကို ယုံကြည်ခြင်း၏ အသက်ဝင်သောယုံကြည်မှုမရှိခြင်းတွင် တည်ရှိနိုင်သည်။
Unworthily. That is, without due reverence for the Lord, whose
suffering and sacrifice are being commemorated. The unworthiness may be said to
consist either in unbecoming conduct (see v. 21) or in a lack of vital, active
faith in the atoning sacrifice of Christ.
အပြစ်ရှိသည်။ သခင်ယေရှုအား ကျေးဇူးတင်ရမည့် မဖြည့်ဆည်းနိုင်သောကြွေးမြီတန်ဖိုးကို မတန်ဖိုးထားသူ၊ ယုံကြည်သူများ၏စိတ်ထဲတွင် ခရစ်တော်၏သေခြင်းကို လတ်ဆတ်စေရန် သတ်မှတ်ထားသော စည်းကမ်းကို လျစ်လျူရှုသူသည် သခင်ဘုရားအား မရိုသေမှုပြခြင်းတွင် အပြစ်ရှိသည်။ ထိုသို့သောသဘောထားသည် သခင်ယေရှုကို အပြစ်ပေးပြီး ကားစင်မှာတင်သတ်သူများ၏သဘောထားနှင့် ဆင်တူသည်။ သခင့်ညစာစားပွဲတွင် ထိုသို့သောသဘောထားပြသသူသည် သူ၏သခင်ကို ငြင်းပယ်သည်ဟု ယူဆရန်သင့်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုသေစေသူများ၏အပြစ်တွင် ပါဝင်သည်။
Guilty. One who fails to appreciate the incalculable debt he
owes to the Saviour, and who treats with indifference the ordinance appointed
to keep fresh in the minds of believers the death of Christ, is guilty of
disrespect toward Him. Such an attitude is akin to that of those who condemned
and crucified the Lord. One who displays such an attitude at the Lord’s Supper
might well be considered as rejecting his Lord, and therefore sharing in the
guilt of those who put Him to death.
၂၈. မိမိကိုယ်ကိုစစ်ဆေးပါ။ သခင့်ညစာစားပွဲတွင် ပါဝင်မည့်မတိုင်မီ ယုံကြည်သူသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်း၏အတွေ့အကြုံကို ဆုတောင်းစွာနှင့် ဂရုတစိုက်ပြန်လည်သုံးသပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သောဆက်ဆံရေးရှိသူများအားလုံးအတွက် ဤစည်းကမ်းတွင်ပါဝင်ခြင်းဖြင့် ရရှိသောကောင်းချီးများကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရမည်။ သူသည် အပြစ်မှသေခြင်းနှင့် သခင်ဘုရားအတွက် အသစ်မွေးဖွားခြင်းအတွေ့အကြုံကို နေ့စဉ်ရရှိသလား၊ အပြစ်များကိုဆန့်ကျင်သောတိုက်ပွဲတွင် အောင်မြင်မှုရရှိလာသလား၊ အခြားသူများအပေါ် သူ၏သဘောထားမှန်ကန်သလားဟု မိမိကိုယ်ကို မေးမြန်းနိုင်သည်။ စကားလုံးများ၊ အတွေးများ၊ အကျင့်များနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဆက်ကပ်မှု၏အလေ့အထများအပါအဝင် ယေရှု၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထင်ဟပ်သောစရိုက်ရရှိရန် တိုးတက်မှုနှင့်ပတ်သက်သည့်အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးရမည် (၂ကော ၁၃:၅; ဂလာတိ ၆:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ မိမိကိုယ်ကိုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏စိတ်နှလုံးနှင့်ဆန့်ကျင်သောအရာအားလုံးကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးလုပ်ဆောင်ရမည့် နေ့စဉ်လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သော်လည်း (လုကာ ၉:၂၃; ၁ကော ၁၅:၃၁;
7T ၂၅၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ သခင့်ညစာစားပွဲသည် အသစ်သောဆုံးဖြတ်ချက်များကို လူသိရှင်ကြားကြေညာရန် အထူးအခါသမယတစ်ခုဖြစ်သည်။ ယုံကြည်သူအား လိုအပ်သောပြင်ဆင်မှုအတွေ့အကြုံရရှိရန် ကူညီပေးသော ခြေဆေးခြင်းစည်းကမ်း၏လုပ်ဆောင်ချက်ကို ယောဟန် ၁၃:၄-၁၇ တွင်ကြည့်ပါ။
28. Examine himself. Before taking part in the Lord’s Supper the
believer should prayerfully and carefully review his experience as a Christian,
and make certain that he is ready to receive the blessings that participation
in this ordinance provides for all who are in right relationship with God. He
may well ask himself whether day by day he has an experience of death to sin
and new birth to the Lord, whether he is gaining in the battle against
besetting sins, and whether his attitude toward other men is right. Words,
thoughts, and deeds should be inspected, as well as habits of personal
devotion; indeed, everything that has a bearing on progress toward the
attainment of a character that reflects the image of Jesus (see 2 Cor. 13:5;
Gal. 6:4). Whereas self-examination and the putting away of everything that is
contrary to the mind of God is an exercise in which the Christian must engage
every day (see Luke 9:23; 1 Cor. 15:31; 7T 252), the Lord’s Supper represents a
special occasion for public declaration of new resolves. For the function of
the ordinance of foot washing in aiding the believer to attain to the requisite
experience of preparedness see on John 13:4–17.
ထို့အတူ။ သခင်ဘုရားနှင့်ဆက်ဆံရေးတွင် ၎င်း၏ဘဝကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ ယုံကြည်သူသည် ကားစင်မှာတင်သောသခင်ယေရှုသည် သူ့အတွက်အဓိပ္ပာယ်ရှိသမျှအတွက် ဝမ်းမြောက်ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် သခင့်စားပွဲသို့ ချဉ်းကပ်ရမည်။
So. After having made a careful scrutiny of his life in relationship to
the Lord, let the believer approach the table of the Lord with joyful
thankfulness for all that the crucified Saviour means to him.
၂၉. မထိုက်တန်စွာ။ ဤစကားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် အရေးကြီးသောကျမ်းသက်သေများကို ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖယ်ရှားပါက၊ ဤကျမ်းပိုဒ်၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ခန္ဓာကိုယ်ကို မခွဲခြားဘဲ စားသောက်သူ” ဖြစ်သည်။
29. Unworthily. Important textual evidence may be cited (cf. p. 10) for
omitting this word. If omitted, the sense of the passage is, “For the one
eating and drinking not discerning the body.”
အပြစ်ဒဏ်။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “krima” ဟူသည်မှာ “တရားစီရင်ခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုးသွမ်းသူများ၏ အနာဂတ်နှင့် နောက်ဆုံးအပြစ်ဒဏ်ကို မဆိုလိုပါ။ သခင့်ညစာစားပွဲတွင် မသင့်လျော်စွာပါဝင်ခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှုနှင့် ဗျာ ၃၀, ၃၂ တွင်ဖော်ပြထားသော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရနိုင်သည်။
Damnation. Gr. krima, “judgment,” not necessarily the
future and final punishment of the wicked. By improper participation in the
Lord’s Supper one is exposed to the displeasure of God and to punishment, such
as that mentioned in vs. 30, 32.
ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “diakrinō” ဟူသည်မှာ “ခွဲခြားရန်”၊ “ပိုင်းခြားရန်” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤနေရာတွင် ကိုရိန္သုမြို့သားများသည် သာမန်အစားအစာနှင့် သခင့်ညစာစားပွဲ၏ သန့်ရှင်းသောသင်္ကေတများအကြား မခွဲခြားခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ပုံမှန်အစားအစာနှင့် ခရစ်တော်၏အပြစ်ဖြေရာသေခြင်းကို အောက်မေ့ရန် ခွဲထားသောအရာအကြား ကွာခြားချက်မထားခဲ့ကြပါ။ သမိုင်းတွင်ဖြစ်ပျက်သောသာမန်ဖြစ်ရပ်များ၏အောက်မေ့ပွဲများနှင့် အပြစ်သားအား ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ဖြစ်နိုင်စေသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏အောက်မေ့ပွဲအကြား ကြီးမားသောကွာခြားချက်ရှိသည်။ ယုံကြည်သူများသည် ဤစည်းကမ်းကို သမိုင်းတွင်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ အောက်မေ့ပွဲအဖြစ်သာ မဆက်ဆံရပါ။ ၎င်းသည် ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုထက်များစွာပိုပါသည်။ ၎င်းသည် အပြစ်သည် ဘုရားသခင်အား မည်မျှကုန်ကျခဲ့သည်နှင့် လူသားသည် ကယ်တင်ရှင်အား မည်မျှကြွေးတင်နေသည်ကို သတိပေးခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏အပြစ်ဖြေရာသေခြင်းတွင် ယုံကြည်သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို လူသိရှင်ကြားသက်သေပြရန် တာဝန်ကို လတ်ဆတ်စွာထားရှိရန် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်းဖြစ်သည် (DA ၆၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။
Discerning. Gr. diakrinō, “to distinguish,” “to
discriminate.” Here the meaning may be that the Corinthians did not distinguish
between an ordinary meal and the consecrated emblems of the ordinance, that
they placed no difference between their regular food and that which had been
set apart to remind them of the atoning death of Christ. There is a great
difference between memorials of ordinary events in history and the memorial of
the transaction by which restoration of the sinner to divine favor became possible.
Believers must not treat the ordinance as merely a commemorative ceremony of a
happening in history. It is that, and much more; it is a reminder of what sin
has cost God and what man owes to the Saviour. It is also a means of keeping
fresh in mind the believer’s duty to bear public witness to his faith in the
atoning death of the Son of God (see DA 656).
၃၀. အားနည်းပြီး နာမကျန်းဖြစ်ခြင်း။ မှတ်ချက်ပေးသူများက ဤအရာသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရောဂါနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ဖော်ပြသည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ယုံကြည်ကြသည်။ ကိုရိန္သုမြို့ရှိ စည်းကမ်းမတိုင်မီ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပွဲများနှင့်ဆက်စပ်နေသော အလွန်အကျွံစားသောက်မှုနှင့် လောဘကြီးမှုသည် ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော နာမကျန်းမှုအတွက် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်နိုင်သည်။ အပြစ်သည် နာခံမှုမရှိခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခဖြစ်ပေါ်စေပြီး သေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
30. Weak and sickly. Commentators generally believe that these
adjectives describe physical disease and suffering. It may be that the
intemperance and gluttony associated with the love feasts that preceded the
ordinance at Corinth were contributing factors to the sickness spoken of here.
Sin is disobedience, and produces suffering and death.
အိပ်ပျော်ခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “koimaomai” ဟူသည်မှာ ကျမ်းစာတွင် သေခြင်းကို ညွှန်ပြရန် မကြာခဏအသုံးပြုသောစကားလုံးဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၁:၁၁, ၁၂; တမန်တော် ၇:၆၀; ၁ကော ၇:၃၉; ၁၅:၅၁; ၁သက်ဆလောနိတ် ၄:၁၃-၁၅)။ မူးယစ်မှုနှင့် လောဘကြီးမှုသည် ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်ဖြစ်သော နာမကျန်းမှုနှင့် သေခြင်းကို ယူဆောင်လာသည်။ ကိုရိန္သုယုံကြည်သူများ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပွဲများတွင် ပြသသော ရိုင်းစိုင်းသော အလွန်အကျွံမှုသည် ဤသတိပေးချက်ကို ထိုက်တန်စေမည့်သဘောရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အလားတူအလွန်အကျွံမှုများအားလုံးအတွက် သက်ရောက်သည်။ သို့သော်၊ ဤဖော်ပြချက်၏အသုံးချမှုသည် ဤတစ်ခုတည်းသာမဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို သခင့်ညစာစားပွဲကိုယ်တိုင်၏ ဂရုမထားသောဆင်နွှဲမှုနှင့် ခွဲထုတ်၍မရပါ။ စည်းကမ်းတွင် ဂရုမထားသောအပြုအမူဖြင့် ခရစ်တော်၏ဆင်းရဲဒုက္ခများအပေါ် ရိုသေမှုမရှိသူသည် ဘုရားသခင်က သူ့အတွက်လိုလားသော ကောင်းချီးများကို လွဲချော်သည်။ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏အခြားပညတ်များကို ဂရုမထားဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ရောဂါ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ နှင့် သေခြင်းကို မိမိအပေါ်သို့ ယူဆောင်လာသည်။
Sleep. Gr. koimaomai, a word frequently used in
the Scriptures to signify death (John 11:11, 12; Acts 7:60; 1 Cor. 7:39; 15:51;
1 Thess. 4:13–15). Drunkenness and gluttony bring their own reward, which is
sickness and death. The heathenish intemperance manifested by the Corinthian
believers at their love feasts may have been of such a nature as to merit this
warning, but it is applicable to all instances of like excess. This, however,
is not the only application of the statement. It cannot be separated from the
matter of careless observance of the Lord’s Supper itself. One who, by a
careless manner of conduct at the ordinance, shows a lack of respect for the
sufferings of Christ, misses the blessings God desires him to have. He is
likely to be careless about other commands of God, and so bring upon himself
disease and suffering and even death.
၃၁. စစ်ဆေးခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “diakrinō” ဟူသည်မှာ “သိမြင်ခွဲခြားရန်”၊ “ပိုင်းခြားရန်” ဟူ၍ အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဗျာ ၂၉ တွင် “ခွဲခြားသိမြင်ခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းဖြင့် မိမိ၏အကျင့်စာရိတ္တအခြေအနေကို စစ်ဆေးပိုင်းခြားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏သဘောထားနှင့် အပြုအမူများကို တင်းကြပ်စွာစစ်ဆေးပြီး သင့်လျော်သောရိုသေမှုဖြင့် ဤစည်းကမ်းတွင် ပါဝင်ပါက၊ ဘုရားသခင်၏အပြစ်တင်ခြင်းကို ခံရမည်မဟုတ်ပါ။
31. Judge. Gr. diakrinō “to discern,” “to
discriminate.” Diakrinō is translated “discerning” in v. 29.
The word signifies self-judgment, a diagnosis of one’s own moral condition in
the light of God’s standard. If believers would scrutinize strictly their own
attitudes and conduct and take part in the ordinance with a proper reverence,
they would not come under the condemnation of God.
စီရင်ခံရခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်က စီရင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သင့်လျော်သောမိမိကိုယ်ကိုစစ်ဆေးခြင်းသည် ယုံကြည်သူများကို ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းမှ ကယ်တင်ပေးလိမ့်မည်။ ကိုရိန္သုမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများ၏အတွေ့အကြုံကို ကျွန်ုပ်တို့သင်ယူရန်အတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် ကိုရိန္သုမြို့ရှိ အစောပိုင်းအသင်းတော်၏ဤအတွေ့အကြုံကို အောက်မေ့ပြီး ၎င်းတို့၏အတွေးများ၊ ခံစားချက်များ၊ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပါက၊ ဤစည်းကမ်းတွင်ပါဝင်ခြင်းမှ များစွာသောကောင်းချီးများကို ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏မနှစ်သက်မှုကို ထိုက်တန်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မည်။
Be judged. That is, by God. A proper self-examination would save
believers from divine judgment. The experience of the Corinthian believers is
recorded for our learning. If Christians would remember this experience of the
early church at Corinth, and be scrupulous about examining their thoughts and
feelings and motives, they would derive much greater blessing from partaking of
the ordinance, and would avoid meriting the displeasure of God.
၃၂. စီရင်ခံရခြင်း။ ကိုရိန္သုမြို့သားများ၏ စည်းကမ်းကို ဂရုမထားသောဆင်နွှဲမှုကြောင့် သခင်ဘုရားက ခွင့်ပြုခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ၎င်းတို့၏မအောင်မြင်မှုများကို ကိုင်တွယ်ရန် ကရုဏာစိတ်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသောနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤဆုံးမခြင်းသည် ၎င်းတို့အား ထိုသို့သောအပြစ်များကို ဆက်လက်ကျူးလွန်ခြင်းမှ ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်သည်။ ဤဘဝတွင် “သခင်ဘုရားက ဆုံးမခြင်း” ခံရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်မညီသောလမ်းမှ သူအတည်ပြုသောလမ်းသို့ ပြောင်းလဲရန် လမ်းညွှန်ခံရခြင်းသည် အပြစ်တွင်ဆက်လက်တည်ရှိပြီး ထာဝရပျက်စီးခြင်းထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည် (၁ကော ၅:၅; ၁တိမောသေ ၁:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆင်းရဲဒုက္ခသည် စစ်မှန်သောယုံကြည်သူ၏ဘဝကို သန့်စင်စေပြီး သန့်ရှင်းစေသည် (ဟေဗြဲ ၁၂:၅-၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။
32. Judged. The sufferings that the Lord permitted to come upon the
Corinthians because of their careless celebration of the ordinance were a
merciful means of dealing with their failures. The disciplining was intended to
save them from continuing in such transgression. It is better for us to be
“chastened of the Lord” in this life, and be led to change our way from that
which is not according to His will to that which He approves of, than to
continue in sin and be lost eternally (see 1 Cor. 5:5; 1 Tim. 1:20). Suffering
results in refining and purifying the life of the true believer (see Heb.
12:5–11).
ကမ္ဘာနှင့်အတူ အပြစ်တင်ခံရခြင်း။ ဤသည်မှာ ပြန်လည်ပြင်ဆင်မရနိုင်သော နောက်ဆုံးအပြစ်တင်တရားစီရင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ကမ္ဘာ” ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏အပြစ်များကို နောင်တမရသူများ၊ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကိုနှိမ့်ချရန်ငြင်းဆန်သူများ၊ နှင့် ယေရှုကို ၎င်းတို့၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံရန်ငြင်းဆန်သူများအားလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤသူများသည် ထာဝရသေခြင်းနှင့်ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆခံရသည် (ဆာလံ ၃၄:၁၆; ဧဇကျေလ ၁၈:၂၄; မာလခိ ၄:၁, ၂; ၂သက်ဆလောနိတ် ၁:၈, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။
Condemned with the world. This refers to the final
condemnatory judgment, from which there is no reprieve. The “world” comprises
all who refuse to repent of their sins, to humble themselves before God, and to
accept Jesus as their Saviour. These are accounted worthy of eternal death (see
Ps. 34:16; Eze. 18:24; Mal. 4:1, 2; 2 Thess. 1:8, 9).
၃၃. စောင့်ဆိုင်းခြင်း။ ဤကျမ်းပိုဒ်နှင့်ပတ်သက်၍ ထင်မြင်ချက်နှစ်မျိုးရှိပြီး၊ နှစ်မျိုးလုံးသည် သင့်လျော်ပုံရသည်။ အချို့သော မှတ်ချက်ပေးသူများက ၎င်းသည် ကိုရိန္သုမြို့ရှိ အသင်းတော်တွင် သခင့်ညစာစားပွဲမတိုင်မီ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပွဲများတွင် သင့်လျော်သောအပြုအမူကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြသည် (စာမျက်နှာ ၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ အချို့ကမူ ၎င်းသည် စည်းကမ်းကိုယ်တိုင်ကိုသာ ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤသတိပေးချက်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အစဉ်အလာမကျမှုနှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုကို ဆန့်ကျင်သည်။ အချို့သည် မူးယစ်ခဲ့ကြပြီး၊ အချို့သည် ဆင်းရဲသူများကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ခရစ်တော်၏စိတ်ဓာတ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည် (ဗျာ ၂၁, ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် သူ၏ဝတ်ပြုရေးနှင့်ပတ်သက်သည့်အရာအားလုံးတွင် စည်းကမ်းနှင့် ကောင်းကင်ဆန်သောစိတ်ဓာတ်ကို တောင်းဆိုသည် (အခန်း ၁၄:၃၃, ၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ အသင်းတော်၏အထူးဘုန်းကြီးသောအခမ်းအနားဖြစ်သော သခင့်ညစာစားပွဲတွင်၊ မာန၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု၊ လောဘကြီးမှု၊ သို့မဟုတ် အလွန်အကျွံမှုများမရှိရပါ။ စိတ်သည် ခရစ်တော်နှင့် သူ၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သဘာဝစိတ်နှလုံးမှလှုံ့ဆော်သော အတွေးများနှင့် လုပ်ရပ်များကို လုံးဝခွင့်မပြုရပါ။
33. Tarry. Two opinions are current concerning this verse, both of
which seem to be appropriate. Some commentators think that it refers to proper
behavior at the love feasts that preceded the Lord’s Supper (see p. 45) in the
church at Corinth. Others think that it refers strictly to the ordinance
itself. In either case the caution is against the disorder and selfishness that
had been practiced. Some had been drunk, some had neglected the poor. All this
was contrary to the spirit of Christ (see vs. 21, 22). God requires order and a
heavenly spirit in everything that pertains to His worship (see ch. 14:33, 40).
At the most solemn service of the church, the Lord’s Supper, there must be no
trace of pride, selfishness, gluttony, or intemperance; the mind must be set
upon Christ and His sacrifice, and no thoughts or acts prompted by the natural
heart must be allowed a place therein.
၃၄. ဆာလောင်မှု။ ဤသည်မှာ အသက်စဉ်ကျမ်းစာအတွက် ဝိညာဉ်ရေးဆာလောင်မှုမဟုတ်ဘဲ၊ သာမန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစားအသောက်လိုလားမှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ သခင့်ညစာစားပွဲသည် လူများ၏သဘာဝဆာလောင်မှုကို ဖြည့်ဆည်းရန်အချိန်မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာ့အထူးဘုန်းကြီးနှင့် အရေးကြီးသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု၏ အောက်မေ့ပွဲအဖြစ် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပြီး၊ ဧည့်ခံပွဲမဟုတ်ပါ။ ယုံကြည်သူအားလုံးသည် ဤအခန်းတွင်ပေးထားသော သခင့်ညစာစားပွဲဆင်နွှဲမှုနှင့်ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်များကို ဂရုတစိုက်လိုက်နာပါက၊ ၎င်းသည် အားပေးမှုနှင့် သန့်ရှင်းသောဝမ်းမြောက်မှုအပြည့်ရှိသော အခမ်းအနားတစ်ခုဖြစ်လိမ့်မည် (DA ၆၆၀, ၆၆၁ ကိုကြည့်ပါ)။
34. Hunger. This refers to ordinary physical desire for food, not
to spiritual longing for the bread of life. The Lord’s Supper is not intended
to be a time when men may satisfy their natural hunger. It is designed to be a
memorial of the world’s greatest and most solemn event, and not a banquet. If
all believers would follow carefully the instructions concerning the observance
of the Lord’s Supper that are given in this chapter, it would be a service full
of comfort and of elevating, holy joy (see DA 660, 661).
ကျန်အရာများ။ ကိုရိန္သုမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများက မေးခွန်းများထုတ်ထားသည့် အခြားကိစ္စများရှိပုံရပြီး၊ ထိုမေးခွန်းများကို ပေါလုသည် သူရောက်ရှိလာသောအခါ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် သူသည် ကိုရိန္သုမြို့သို့ ထပ်မံလည်ပတ်ရန် စီစဉ်ထားကြောင်း ပြသပြီး၊ ၎င်းကို သူပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ထပ်စာတစ်စောင်မရေးမီ မဟုတ်ပါ (စာမျက်နှာ ၁၀၂-၁၀၄, ၈၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။
The rest. Apparently there were other matters on which questions
had been raised by the believers in Corinth, questions that Paul felt he could
deal with better when he came. This statement shows that he planned to visit
Corinth again, which he did, but not before he wrote another epistle (see pp.
102–104, 822).
ဤအခန်းသည် ဘုရားသခင်၏ဝတ်ပြုရေးနှင့်ဆက်စပ်သည့်အရာအားလုံးတွင် အထူးဂရုပြုရန်လိုအပ်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဝတ်ပြုသူများသည် သန့်ရှင်းသောရည်ရွယ်ချက်များ၊ သြတ္တပ္ပစိတ်များနှင့်၊ သူ့ကိုဘုန်းထင်ရှားစေရန်နှင့် သူပေးအပ်လိုသော ကောင်းချီးများကို လက်ခံရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရမည် (ဆာလံ ၂၄:၃-၅; ၂၉:၂; ၉၅:၂, ၃, ၆; ၁၀၀:၄; ယောဟန် ၄:၂၃, ၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။
This chapter stresses the need for exercising great care in
all that is connected with the worship of God. Worshipers should approach Him
with pure motives and consciences, and with minds intent on glorifying Him and
receiving the blessing He waits to bestow (see Ps. 24:3–5; 29:2; 95:2, 3, 6;
100:4; John 4:23, 24).
ellen g. white comments
1 PP 719
3 DA 414
7 Ed 20
23–26 DA 652; EW 101, 217
24 Ev 273
26 DA 149, 659
27–29 DA 656
31 DA 314
No comments:
Post a Comment