ကောရိန္သုဩဝါဒစာပဌမစောင် ၄

 

အခန်းကြီး - ၄

CHAPTER 4

၁ ဓမ္မဆရာများကို မည်သို့သော အရာနှင့်ပတ်သက်၍ ထားရှိသင့်သည်။ ၇ ကျွန်ုပ်တို့တွင် မရရှိခဲ့သော မည်သည့်အရာမျှ မရှိပါ။ ၉ တမန်တော်များသည် လောက၊ ကောင်းကင်တမန်များ၊ လူသားများအတွက် မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ ၁၃ လောက၏ အညစ်အကြေးနှင့် အဆွးအမြှုပ်ဖြစ်သည်။ ၁၅ သို့သော် ခရစ်တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ဖခင်များဖြစ်သည်။ ၁၆ ကျွန်ုပ်တို့သည် လိုက်နာရမည့်သူများဖြစ်သည်။

1 In what account the ministers ought to be had. 7 We have nothing which we have not received. 9 The apostles spectacles to the world, angels, and men, 13 the filth and offscouring of the world: 15 yet our fathers in Christ, 16 whom we ought to follow.

 

 

၁. ကျွန်ုပ်တို့၏အကောင့်။ ပေါလုသည် ကောရိန္တုမြို့သားများအား သူနှင့်သူ၏အလုပ်ဖော်များကို လူများ၏ခေါင်းဆောင်များအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ဆောင်များနှင့် စီမံခန့်ခွဲသူများအဖြစ် မှတ်ယူရန် အကြံပေးသည်။ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်း၏အမှုတော်အတွက် ဘုရားသခင်က ခေါ်ဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားကျောင်းအတွင်း အုပ်စုဖွဲ့မှုများ၏ ခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် ပဋိပက္ခဖြစ်ပေါ်နေသော ပါတီများ၏အကြီးအကဲများအဖြစ် မယူဆသင့်ပေ။ ခရစ်တော်သည် သူ၏အမှုတော်ဆောင်များအား ကမ္ဘာသို့ သူ၏သန့်ရှင်းသောနှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖြန့်ဝေရန် တာဝန်ပေးထားသည် (မဿဲ ၂၈:၁၉-၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ထင်မြင်ယူဆချက်များနှင့် ယုံကြည်ချက်များကို ဟောပြောရန် ခွင့်မပြုဘဲ၊ လောကအတွေးအခေါ်များဖြင့် မညစ်ညမ်းသော ကယ်တင်ခြင်း၏သန့်ရှင်းသောသတင်းစကားကို တင်ပြရန် တာဝန်ပေးထားသည် (၁ တိမောသေ ၆:၂၀-၂၁၊ ၂ တိမောသေ ၄:၁-၃ ကိုကြည့်ပါ)။

1. Account of us. Paul counsels the Corinthians to regard him and his fellow workers as ministers and stewards, not of men, but of God. Being called by God to their work in the ministry of the gospel, they were not to be considered as leaders of various factions in the church or as heads of conflicting parties. Christ has given to His workers the responsibility of dispensing His word to the world (see Matt. 28:19, 20). They are not permitted to preach and teach the opinions and beliefs of men, but are charged to present to men the pure message of salvation, unadulterated by worldly philosophy (see 1 Tim. 6:20, 21; 2 Tim. 4:1–3).

 

 

အမှုတော်ဆောင်များ။ ဂရိစကားလုံး “hupēretai” သည် “အမှုတော်ဆောင်များ”၊ “လက်ထောက်များ”၊ “အလုပ်သမားများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် စစ်သင်္ဘောများပေါ်တွင် လှေလှော်သူများအတွက် မူလအသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ကုန်းပေါ်တွင်ရပ်တည်တိုက်ခိုက်သော စစ်သားများနှင့် ခွဲခြားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဤစကားလုံးသည် ကြီးစွာသောအလုပ်လုပ်ကိုင်သူများအတွက် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအသုံးအနှုန်းတွင် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များအား အမှုထမ်းသော အဆင့်နိမ့်အရာရှိများအတွက် သုံးသည်။ ဤစကားလုံးကို ပေါလုက ဤကျမ်းပိုဒ်တွင် အသုံးပြုရာတွင် ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်း၏အမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော ယေရှုခရစ်တော်၏ အထူးအမှုထမ်းများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ဝိညာဉ်ရေးရာနိုင်ငံတော်၏ တရားဝင်လူသားကိုယ်စားလှယ်များဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၈:၃၆ တွင် ဤစကားလုံးကို “အမှုတော်ဆောင်များ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်ကို ကြည့်ပါ)။

Ministries. Gr. hupēretai, “servants,” “attendants,” “ministers.” The word was originally used for the rowers on the war galleys, and distinguished these rowers from the soldiers who stood on the deck and fought. Later it came to be used with reference to any subordinate who engaged in hard labor and, in military terminology, of orderlies who served their commander in chief. This use of hupēretai as the military servants whose duty it was to attend the highest officers in the army may be reflected in Paul’s use of it in this verse. Those who are entrusted with the work of the gospel ministry are, in a special sense, the attendants of the great heavenly Commander in Chief, Jesus. They are the official, human representatives of Christ, the royal officers of His spiritual kingdom (see John 18:36, where this word is translated “servants”).

 

စီမံခန့်ခွဲသူများ။ ဂရိစကားလုံး “oikonomoi” သည် “စီမံခန့်ခွဲသူများ”၊ “အိမ်တော်ထိန်းများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဂရိလူမျိုးများသည် ဤစကားလုံးကို အိမ်ခြံမြေ သို့မဟုတ် အိမ်တိုက်၏စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့်ဆက်စပ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏သခင်ပိုင်ဆိုင်သော အိမ်နှင့်မြေယာကို စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသော ကျွန်များ သို့မဟုတ် လွတ်လပ်သူများအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အိမ်တော်ထိန်းသည် အိမ်ထောင်စု၏အုပ်ချုပ်ရေးကို ဦးဆောင်ရုံသာမက ၎င်း၏လိုအပ်ချက်များကိုလည်း ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ဤသည်မှာ တာဝန်ကြီးမားသောရာထူးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးကို ခရစ်တော်၏အမှုတော်ဆောင်များအတွက် အသုံးပြုခြင်းသည် အထူးသင့်လျော်သည်။ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောသူသည် ဘုရားသခင်၏ဘုရားကျောင်းကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် စောင့်ရှောက်ရန်နှင့် ၎င်း၏သာယာဝပြောမှုအတွက် လိုအပ်သောအရာများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသည် (ယောဟန် ၂၁:၁၅-၁၇၊ ၁ ပေတရု ၅:၁-၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Stewards. Gr. oikonomoi, “managers,” “stewards.” The Greeks used this word in connection with the management of property, either of a household or of an estate, and applied it to the slaves or freedmen who were entrusted with the care and management of the house and land belonging to their master. The steward not only presided over the affairs of the household, but also made provision for it. This was an office of considerable responsibility. The application of this word to Christ’s ministers is singularly appropriate. The gospel minister is charged with caring for the church of God on earth and providing that which is necessary for its well-being (see John 21:15–17; 1 Peter 5:1–3).

 

စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ သစ္စာရှိမှုဖြစ်သည်။ လူသားသည် ဤလောက၌ မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြည့်ပြည့်ဝဝပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိပေ၊ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဉာဏ်ရည်စွမ်းအားပင်လျှင် “လူတို့ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည်အားလုံးသည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်သည်” (၅တီ ၂၇၇)။ သူသည် ဖန်ဆင်းခံရသူဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ ပိုင်ဆိုင်သည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ဖြင့် ရွေးနှုတ်ခံရသူလည်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂၀:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် လူသည် နှစ်ထပ်ကွမ်းအနေဖြင့် သူ့ဟာသူမဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာမြေနှင့် ၎င်းအတွင်းရှိအရာအားလုံးသည် ဘုရားသခင်ပိုင်ဆိုင်သည်။ သူသည် အမြင့်ဆုံးပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ပစ္စည်းဥစ္စာများကို လူသားအား စီမံခန့်ခွဲရန် အပ်နှင်းထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် လူသည် သူ၏စီမံခန့်ခွဲသူဖြစ်လာကာ၊ သခင်၏ပစ္စည်းများကို ဘုရားသခင်အတွက် အကျိုးရှိစွာ အသုံးပြုရမည့်တာဝန်ရှိသူဖြစ်သည်။ လူသားနှင့် သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်အကြားဆက်ဆံရေးကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းသည် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ၏ယာယီအနေဖြင့် နေထိုင်စဉ်အတွင်း သူ့ထံအပ်နှင်းထားသော အရာအားလုံးကို ဂရုတစိုက်အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသင့်သည်။ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူသည် သူထံအပ်နှင်းထားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ၊ ဉာဏ်ရည်ဆိုင်ရာ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ရန် အစဉ်အမြဲကြိုးစားရမည်။ သူသည် သူ၏ပစ္စည်းများနှင့် စွမ်းရည်များကို သူ၏သဘာဝဆန္ဒများနှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် လွတ်လပ်စွာအသုံးမပြုနိုင်ပေ။ သူသည် ဘဝ၏လှုပ်ရှားမှုအားလုံးတွင် ဘုရားသခင်၏အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဤသမ္မာတရားကို အဆိုးဆုံးသောဓမ္မဥစ္စာပုံဥမ္မာ (မဿဲ ၂၅:၁၄-၃၀၊ စီအိုအယ်လ် ၃၂၈-၃၂၉ ကိုကြည့်ပါ) ဖြင့် သရုပ်ပြထားသည်။

In stewardship, the matter of supreme importance is faithfulness. Man has absolute ownership of nothing at all in this world, not even his physical and mental strength, for “all the abilities which men possess belong to God” (5T 277). He is a created being, and as such he belongs to his Creator. He is also a redeemed being, purchased by the blood of Christ (see Acts 20:28); therefore in a double sense man is not his own. The earth and everything in it belong to God; He is the supreme owner. He has entrusted the care of His property to man, who thus becomes His steward, the one charged with the responsibility of using his Master’s goods in such a manner that benefit will accrue to God. Recognition of this relationship between man and his Creator should produce a determination to exercise great care in the use of everything entrusted to him during the period of his sojourn on this earth. The true believer in Christ will seek constantly to glorify God in his management of the things placed in his care, whether they be physical, mental, or spiritual. He will recognize that he is not free to use his goods or his talents for the satisfaction of the natural desires and ambitions of his own heart. He is under obligation at all times to place God’s interest first in all the activities of life. This truth is illustrated by the parable of the Talents (see on Matt. 25:14–30; COL 328, 329).

 

ဘုရားသခင်၏လျှို့ဝှက်ချက်များ။ ဂရိစကားလုံး “mustēria” (ရောမ ၁၁:၂၅၊ ၁ ကောရိန္တု ၂:၇ ကိုကြည့်ပါ)။ လူသားအား ဘုရားသခင်နှင့်ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ဘုရားသခင်၏အကြံအစည်များသည် ယခင်က မှိန်ဖျော့ဖျော့သာနားလည်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ယေရှုခရစ်တော်မှတစ်ဆင့် ထင်ရှားပြသခဲ့သည် (ဧဖက် ၃:၉-၁၁၊ ကောလောသဲ ၁:၂၅-၂၇၊ ၁ တိမောသေ ၃:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏အမှုတော်ဆောင်များသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ မြင့်မြတ်သောသမ္မာတရားများကို လူအားလုံးသို့ ထင်ရှားစွာဖော်ပြရန် တာဝန်ပေးအပ်ထားသည် (မဿဲ ၂၈:၁၉-၂၀၊ မာကု ၁၆:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကိုရှာဖွေနေသော ဝိညာဉ်တိုင်း၏လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် အလုပ်လုပ်ရမည်။ ဤတာဝန်သည် ကယ်တင်ခြင်း၏သတင်းကောင်းကို ဖြန့်ဝေရန်တာဝန်ဖြစ်ပြီး၊ ဤလောကတွင် ဆာလောင်နေသော ဝိညာဉ်များအတွက် အသက်တာ၏ပေါင်မုန့်ကို အပ်နှင်းခံထားရသော ယုံကြည်သူတိုင်းထံတွင် ရှိသည် (၉တီ ၂၄၆၊ အီဒီ ၁၃၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Mysteries. Gr. mustēria (see on Rom. 11:25; 1 Cor. 2:7). The plans of God for the restoration of man to harmony with Himself were formerly but dimly understood, but now they are revealed through Jesus Christ (see Eph. 3:9–11; Col. 1:25–27; 1 Tim. 3:16). Christ’s workers are commissioned to make plain the sublime truths of the gospel to all men (Matt. 28:19, 20; Mark 16:15). They are so to labor that the wants of every soul who is seeking for righteousness are met. This responsibility of dispensing the good news of salvation rests upon every believer, for all are stewards, entrusted with the bread of life for a hungry and starving world (see 9T 246; Ed 139).

 

၂. သစ္စာရှိခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “pistos” သည် “ယုံကြည်ထိုက်သော”၊ “အားကိုးနိုင်သော”၊ “ယုံကြည်အားထားနိုင်သော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ယုံကြည်အားထားနိုင်မှုသည် လူတစ်ဦးပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အဖိုးတန်ဆုံးအရည်အချင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံတွင် အလွန်တန်ဖိုးထားခံရသည်။ ဤအရာတွင် ပျက်ကွက်ခြင်းသည် ထာဝရအသက်အတွက် အရည်အချင်းမပြည့်မီခြင်းကို ဆိုလိုသည် (လုကာ ၁၆:၁၀-၁၂၊ စီအိုအယ်လ် ၃၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်အား မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ယုံကြည်အားထားနိုင်သူများသာလျှင် ကမ္ဘာသစ်တွင် အမွေခံယူမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝ၏အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးတွင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ရန် အစဉ်အမြဲကြိုးစားခြင်းဖြင့် သစ္စာရှိသော စီမံခန့်ခွဲသူများအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကိုသက်သေပြသည်။

2. Faithful. Gr. pistos, “trusty,” “dependable,” “that can be relied upon.” The quality of dependability is one of the most valuable assets a man can have. It is highly esteemed by God. Failure in this respect means failure to qualify for eternal life (see Luke 16:10–12; COL 356). Only those will receive an inheritance in the new earth who can be relied upon by God under all circumstances. We prove ourselves faithful stewards by continually seeking to glorify God in all the details of our lives.

 

၃. အလွန်သေးငယ်သောအရာ။ ပေါလုသည် ကောရိန္တုဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ မိမိကိုယ်ကို “ပညာရှိ” (၁:၂၀၊ ၂၇) ဟု ခေါ်ဆိုသော လူအချို့၏ ဝေဖန်မှုများနှင့် သူ၏အလုပ်လုပ်ကိုင်ပုံစံများကို ရည်ညွှန်းသည်။ “ဘုရားသခင်၏လျှို့ဝှက်ချက်များ” (၄:၁) ၏စီမံခန့်ခွဲသူအဖြစ် ပေါလုသည် လူတို့ထံတွင် တာဝန်မရှိဘဲ၊ သူ၏စီမံခန့်ခွဲမှု၏လမ်းညွှန်မှုတွင် ဘုရားသခင်ထံတွင်သာ တာဝန်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏ချီးမွမ်းခြင်းရှိသရွေ့ လူတို့၏ထင်မြင်ယူဆချက်များက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေပေ။ သူသည် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အကြံဉာဏ်နှင့် စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုများကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ပ (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၂၊ ၁ တိမောသေ ၃:၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် သူ၏ဘဝ၏အဓိကရည်မှန်းချက်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့ကို တမန်တော်အဖြစ် ခေါ်ဆိုခဲ့သော ဘုရားသခင်ကို အမှုထမ်းရန်နှင့် နှစ်သက်စေရန်ဖြစ်သည် (ဖိလိပ္ပိ ၃:၁၃-၁၄၊ ၂ တိမောသေ ၂:၄ ကိုကြည့်ပါ)။

3. Very small thing. Paul is referring to the criticism that had been directed against him and against his methods of labor by certain self-styled “wise” (ch. 1:20, 27) men in the Corinthian church. In his capacity as a steward of the “mysteries of God” (ch. 4:1) Paul was not responsible to men, but to God, in the conduct of his stewardship. He was not troubled by the opinions of men in this respect so long as he had the commendation of God. He did not despise the good counsel and judgment of his fellow men (see 1 Thess. 4:12; 1 Tim. 3:7), but his principal aim and objective in life was to serve and please the One who had called him to be an apostle (see Phil. 3:13, 14; 2 Tim. 2:4).

 

လူ၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှု။ စကားလုံးအရ “လူ့သားတို့၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှု၏နေ့” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပေါလုသည် လူ၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို ဘုရားသခင်၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုနှင့် သခင်ဘုရား၏နေ့တွင် (၃:၁၃ ကိုကြည့်ပါ) နှိုင်းယှဉ်သည်။

Man’s judgment. Literally, “human day [of judgment].” Paul is contrasting human judgment with God’s judgment in the day of the Lord (see ch. 3:13).

 

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်။ ပေါလုသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ယူဆချက်ကိုပင် တန်ဖိုးမထားပေ။ ဘုရားသခင်သာလျှင် လူသားများကို မှန်ကန်စွာ အကဲဖြတ်နိုင်သည်။ တမန်တော်သည် သူ့ကိုယ်သူ မှန်ကန်စွာ အကဲဖြတ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး၊ သူ့ဝေဖန်သူများ၏ထင်မြင်ချက်များကို ၎င်းတို့၏အကဲဖြတ်ရန် အရည်အချင်းမည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ တန်ဖိုးမထားခဲ့ပေ။ မည်သူမျှ သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် သဘောထားများကို မှန်ကန်စွာ အကဲဖြတ်ရန် အရည်အချင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်ခြင်းမရှိသလို ၎င်းတို့၏အတွေးများကို သိရှိနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ အခြားသူများကို ဝေဖန်ပြစ်တင်ရန် မသင့်ပေ (ရောမ ၂:၁-၃၊ အမ်ဘီ ၁၂၄-၁၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Mine own self. Paul does not even consider his own opinion of himself valuable. Only God can correctly appraise men. If the apostle realized that he could not correctly appraise himself, it was not to be expected that he would set a high value on the opinions of his critics no matter what their qualifications for judging might be. No man is qualified to evaluate properly the motives and attitudes of his fellow men, because he cannot read their hearts and know their thoughts. Therefore none are to criticize others (see on Rom. 2:1–3; see MB 124, 125).

 

၄. ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ဆန့်ကျင်ဘက်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ကိုယ်သူ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။ တမန်တော်သည် သူ၏အလုပ်လုပ်ကိုင်ပုံစံ သို့မဟုတ် သူ၏ဘဝနေထိုင်ပုံတွင် မည်သည့်အမှားမျှ မသိရှိခဲ့ပ (တမန်တော် ၂၀:၁၈-၂၁၊ ၂၆၊ ၂ ကောရိန္တု ၇:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောသူတိုင်းသည် ၎င်း၏အများပြည်သူဘဝ၏ သမာဓိရှိမှုကို ဤကဲ့သို့ အယူခံဝင်နိုင်ရမည်။ ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော စိတ်ဓာတ်ထဲသို့ မလိုက်လျောရန် အန္တရာယ်ကို သိရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အမှန်တကယ်မမှန်ကန်သော်လည်း မှန်ကန်သည်ဟု ယုံကြည်ရန် ဦးတည်သွားနိုင်သည်။ သူ၏ဝန်ဆောင်မှုတွင် မည်သည့်အမှားမျှ မသိရှိခဲ့ကြောင်း ပေါလုက ဖာရိရှဲဆန်သော ကြွားဝါမှုဖြင့် မပြောခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော “ဤအရာဖြင့် ငါသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိ” ဟူသောစကားဖြင့် ထင်ရှားသည်။ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အမှားအယွင်းရှိသော လူသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း၊ မမှန်ကန်သော စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို လွယ်ကူစွာ ပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် “ဘုရားသခင်၏လျှို့ဝှက်ချက်များ” ၏စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် သစ္စာမရှိမှုကို မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ သူ့ကို အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟု မကြေညာနိုင်ပေ။ သူသည် ဘုရားသခင်သည် သူမမြင်နိုင်သောနေရာတွင် မစုံလင်မှုများကို မြင်နိုင်သည်ကို သိရှိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထင်မြင်ယူဆချက်သည် ဘက်လိုက်မှုဖြင့် လွယ်ကူစွာ ပုံပျက်သွားနိုင်သည်။

4. By myself. That is, against myself. The apostle was not aware of any error in his manner of labor or of any defect in his manner of life (see Acts 20:18–21, 26; 2 Cor. 7:2). Every minister of the gospel ought to be able to make such an appeal to the integrity of his public life. Paul knew the danger of indulging in a self-confident spirit and thus being led to believe that one is right when actually he is in error. It was not with any pharisaical boast that Paul made the statement that he was ignorant of any fault in his service. This is clear from the next statement, “yet am I not hereby justified.” He knew that he was but a fallible human being, likely to pass faulty judgment, so he pointed out that he was not in any sense vindicated thereby or set forth as right. He understood that the fact that he could not find any indication of unfaithfulness in his stewardship of the “mysteries of God” was not sufficient to declare him free from blame. He knew that God might see imperfections where he could not, that his own opinion of himself might easily be distorted by partiality.

 

သခင်ဘုရား။ ဘုရားသခင်သာလျှင် တမန်တော်၏ဘဝနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုကို စေ့စပ်စွာ စစ်ဆေးနိုင်သည်။ သူသာလျှင် စိတ်နှလုံးကို ဖတ်ရှုနိုင်ပြီး စကားနှင့်လုပ်ဆောင်မှုတိုင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်နိုင်သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၈:၉၊ ၁ ယောဟန် ၃:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် သူ့ဝေဖန်သူများ၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ခဲ့သလို၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အကဲဖြတ်မှုကိုလည်း အားမကိုးခဲ့ပေ၊ သို့သော် သူသည် ဘုရားသခင်၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုသည် မမှားယွင်းနိုင်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် သူ၏အမှုကို သခင်ဘုရားထံ လက်လွှဲအပ်နှင်းခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုအပေါ် ဤအားကိုးကြောင်း ကြေညာချက်သည် ကောရိန္တုမြို့သားများအတွက် ပညာရှိသောအကြံဉာဏ်အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအပေါ် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို လွယ်ကူစွာလက်ခံလွန်းပြီး၊ “သခင်ဘုရားသည် လူမြင်သည်နှင့်မတူဘဲ မြင်တော်မူသည်” (၁ ရာ ၁၆:၇) ကို မသဘောပေါက်ခဲ့ပေ။

The Lord. God alone is able to make a thorough investigation of the apostle’s life and stewardship. He only can read the heart and understand the motives that prompt every word and act (see 1 Chron. 28:9; 1 John 3:20). Paul was not disturbed by the judgment passed upon him by his critics, nor did he rely upon his own estimation of himself, but he willingly submitted his case to the Lord, knowing that God’s judgment would be infallibly correct. This declaration of reliance on God’s judgment could have been regarded by the Corinthians as wise counsel to them. They were too prone to accept their own judgment of their fellow men, not realizing that “the Lord seeth not as man seeth” (1 Sam. 16:7).

 

၅. မစီရင်ပါနှင့်။ ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအပေါ် ကြမ်းတမ်းသော သို့မဟုတ် မနှစ်သက်ဖွယ်ထင်မြင်ယူဆချက်များကို ဖျော်ဖြေခြင်းသည် မမှန်ကန်ကြောင်း ထင်ရှားစွာဖော်ပြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်လည်း မစုံလင်သဖြင့်၊ အခြားသူများ၏စရိုက်လက္ခဏာများကို မှန်ကန်စွာ အကဲဖြတ်ရန် အရည်အချင်းမရှိပေ (မဿဲ ၇:၁-၃၊ ရောမ ၂:၁-၃၊ ယာကုပ် ၄:၁၁-၁၂၊ အမ်ဘီ ၁၂၄၊ ဒီအေ ၈၀၅၊ အေအေ ၂၇၆၊ ၅တီ ၃၄၇၊ ၉တီ ၁၈၅-၁၈၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ဆောင်များကို ဖျက်ဆီးရန် ဝေဖန်ပြစ်တင်ခြင်းသည် အထူးအန္တရာယ်ရှိသည် (၁ တိမောသေ ၅:၁၊ ၁၇၊ ၁၉၊ ကိုးကားရန် တိုက်ရိုက်ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်များမရှိ၊ ၅တီ ၄၉၇၊ တီအမ် ၄၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အပြုအမူချို့ယွင်းချက်များကို သတိမထားမိဘဲမနေနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ရည်ရွယ်ချက်များကို စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးရာဆက်ဆံမှုနယ်ပယ်တွင် ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်ဆံရာတွင် စီရင်ဆုံးဖြတ်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

5. Judge nothing. Paul makes it plain that it is wrong to entertain a harsh or unkind opinion regarding our fellow men. Being imperfect ourselves, we are not qualified to form correct estimates of the characters of others (see Matt. 7:1–3; Rom. 2:1–3; James 4:11, 12; MB 124; DA 805; AA 276; 5T 347; 9T 185, 186). It is particularly dangerous to indulge in destructive criticism of God’s workers (see 1 Tim. 5:1, 17, 19; cf. Num. 16:3, 13, 14, 29–35; 5T 497; TM 410). The Christian cannot avoid noticing defects of conduct in his fellow men, but he must refrain from judging motives and from passing judgment upon his fellow men in the sphere of their spiritual relationship to God.

 

အချိန်။ ဂရိစကားလုံး “kairos” သည် “သင့်လျော်သောအချိန်”၊ “အခွင့်အလမ်းသင့်သောအချိန်” (မာကု ၁:၁၅ ကိုကြည့်ပါ) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပေါလုသည် ဘုရားသခင်က စီရင်ဆုံးဖြတ်ရန် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ လူသားများသည် ၎င်းတို့၏စစ်မှန်သောစရိုက်လက္ခဏာများကို လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထံမှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော်လည်း၊ ခရစ်တော်ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လည်ကြွလာသောအခါ ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ထားသော သင့်လျော်သောအချိန်တွင်၊ အလွန်ဂရုတစိုက်ဖုံးကွယ်ထားသော လျှို့ဝှက်အတွေးများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များပင်လျှင် ဖုံးကွယ်ထားမည်မဟုတ်ပေ (ဆာလံ ၄၄:၂၁၊ ဒေသနာ ၁၂:၁၄၊ ၄တီ ၆၃၊ ၅တီ ၁၄၇ ကိုကြည့်ပါ)။

The time. Gr. kairos, “the proper season,” “opportune time” (see on Mark 1:15). Paul refers to the time appointed by God for judgment. It is possible for men to hide their true characters from their fellow men, but at God’s duly considered season, when Christ comes again, nothing will remain covered, not even the most carefully guarded secret thoughts and purposes that are harbored in the minds of men (see Ps. 44:21; Eccl. 12:14; 4T 63; 5T 147).

 

ချီးမွမ်းခြင်း။ စကားလုံးအရ “ချီးမွမ်းခြင်း” ဆိုသည်မှာ ဆုလာဘ်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် လူတို့၏အကြံအစည်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ ထင်ရှားပြသခံရသောအခါ၊ ဘုရားသခင်အတွက် အလုပ်လုပ်ကိုင်သူတိုင်းသည် ၎င်း၏မျှတသော ချီးမွမ်းခြင်းကို လက်ခံရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ချီးမွမ်းခြင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမှားယွင်းသော ဖြောင့်မတ်သောစီရင်ဆုံးဖြတ်သူထံသို့ လုံခြုံစွာ အပ်နှင်းထားနိုင်သည်။ လူသားများသည် ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ဆောင်များကို ချီးမွမ်းခြင်းမှ သတိထားရမည် (၄တီ ၄၀၀၊ စီအိုအယ်လ် ၁၆၁-၁၆၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏အမှုတော်ဆောင်များသည် သူ၏လက်နက်များသာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အသုံးပြုသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သာလျှင် ချီးမွမ်းခံရသင့်ပြီး မြှင့်တင်ခံရသင့်သည်။

Praise. Literally, “the praise,” that is, the reward. At that time when the plans and purposes of men are revealed, every worker for God will receive his just measure of approval. We can safely leave the apportioning of praise to the righteous Judge, who never errs. Men should beware of giving praise to God’s servants (see 4T 400; cf. COL 161, 162). God’s ministers are merely His instruments and it is God who uses them to accomplish His purposes; therefore it is He alone who should be praised and exalted.

 

၆. လွှဲပြောင်းခြင်း။ ဘာသာရေးဆရာများနှင့်ပတ်သက်၍ သူရေးသားခဲ့သောအရာများ (၃:၅၊ ၆၊ ၂၁၊ ၂၂ ကိုကြည့်ပါ) ကို ပေါလုသည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် သူနှင့်နီးကပ်စွာဆက်စပ်နေသော အာပေါလုသို့ အသုံးချသည်။ သူဖော်ပြခဲ့သော မူများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးချနိုင်သော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင် အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် မမှန်ကန်ပေ။ သို့သော် ဖော်ပြထားသော စံနှုန်းများအရ ပေါလုနှင့် အာပေါလုသည် ပုံသာဓကများဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ကောရိန္တုမြို့၏ အုပ်စုဖွဲ့မှုခေါင်းဆောင်များအတွက် မမှန်ကန်ပေ။

6. Transferred. The things he has written concerning religious teachers (see ch. 3:5, 6, 21, 22), Paul applies to himself and to Apollos, who was closely connected with him. The principles that he had set out are generally applicable, but not universally true in practice. But of the ideals set forth Paul and Apollos were examples. This was not true of the leaders of the factious Corinthian parties.

 

တွေးတောရန်။ စာသားအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) ဤစကားစုကို ဖယ်ရှားရန် ထောက်ခံသည်။ ၎င်းကို ဖယ်ရှားပါက၊ အကြံဉာဏ်သည် ပို၍ယေဘုယျဖြစ်လာသည်။ ကောရိန္တုမြို့သားများသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများအတိုင်း ကျင့်ကြံရမည်။

To think. Textual evidence favors (cf. p. 10) the omission of this phrase. If it is omitted, the counsel is more general: the Corinthians are to conduct themselves according to the rules laid down in the Word of God.

 

ရေးထားသောအရာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျမ်းစာ—ဤတွင် ဆိုလိုသည်မှာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် တွေ့ရှိရသော ယေဘုယျညွှန်ကြားချက်များဖြစ်သည်။ ဘာသာရေးနှင့်ပတ်သက်သော ကိစ္စအားလုံးတွင် ကျမ်းစာသည် နောက်ဆုံးအာဏာပိုင်ဖြစ်ရမည်။

That which is written. That is, the general instructions found in Scripture—here meaning the OT. In all matters pertaining to religion the Scriptures are to be final authority.

 

မာန်တက်ခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “phusioō” သည် “phusa” မှဆင်းသက်လာပြီး၊ “လေမှုတ်ပြွတ်တစ်စုံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် “မိမိကိုယ်ကို မြှင့်တင်ခြင်း”၊ “မိမိကိုယ်ကို မာန်တက်ခြင်း” ဟု ဆိုလိုသည်။ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏အုပ်စုကို အခြားအုပ်စုများထက် မြှင့်တင်သူများ၏ မာနကို ရှုတ်ချသည်။ ယုံကြည်သူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တန်းတူရည်တူရှိသည်ဟု မှတ်ယူသင့်ပြီး၊ မည်သည့်ခရစ်ယာန်မျှ အခြားသူများကို မိမိထက်နိမ့်ကျသည်ဟူ၍ သို့မဟုတ် မထီမဲ့မြင်ပြုရန် ထိုက်တန်သည်ဟု မယူဆသင့်ပေ။

Be puffed up. Gr. phusioō, from phusa, “a pair of bellows,” hence, “to be self-exalted,” “to be self-conceited.” Paul condemns the pride of those who exalted their party above others, or their party leader over other party leaders. Believers should consider themselves to be on a level with one another, and no Christian should regard any other as inferior to him or as deserving of contempt.

 

၇. သင့်ကို ထူးခြားစေသည်မှာ။ ဆိုလိုသည်မှာ သင့်တွင် ထူးခြားသောအဆင့်အတန်းကို မြင်သည်။

7. Maketh thee to differ. That is, sees such a pre-eminence in you.

 

လက်ခံရရှိခြင်း။ မည်သူမျှ မိမိထံတွင် ကြွားဝါရန် အကြောင်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ သူပိုင်ဆိုင်သမျှသည် ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သည်။ သူပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည်များသည် စွမ်းအားနှင့် ဉာဏ်ပညာကို ဖွံ့ဖြိုးစေသော ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားကျောင်းအတွင်းရှိ ဆရာတစ်ဦးမျှ မာန်တက်ရန် သို့မဟုတ် ထူးခြားသောအဆင့်အတန်းကို ယူဆရန် အကြောင်းမရှိပေ။ သူ၏ဆုကျေးဇူးများနှင့် ၎င်းတို့ကို ဖွံ့ဖြိုးစေသော စွမ်းအားသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖြစ်သည်။

Receive. No man has any cause for boasting, because he owes everything to God. The talents he possesses are from God, who gives power and wisdom for their development. Therefore no teacher in the church has any ground for pride or for assuming pre-eminence. His gifts and the power by which they were developed came from God.

 

ကြွားဝါခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “kauchaomai” သည် “ကြွားဝါခြင်း” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် အကြိမ်များစွာ ဤသို့ဘာသာပြန်ထားသည် (ရောမ ၂:၁၇၊ ၂၃၊ ၂ ကောရိန္တု ၇:၁၄ စသည်တို့)။ အပြစ်သည် ဤလောကသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးကတည်းက၊ လူသားများသည် အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့၏အောင်မြင်မှုများနှင့်ပတ်သက်၍ မာန်တက်ရန် သဘာဝဖြစ်လာသည်။ ဤသဘောထားတွင် ၎င်းတို့သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ သူ၏မာန်မာနဖြင့် ပြုတ်ကျခဲ့သော စာတန်၏ပုံသာဓကကို လိုက်နာနေကြသည် (ဟေရှာယ ၁၄:၁၂-၁၄၊ ယေဇကျေလ ၂၈:၁၅၊ ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ဤအမှားကို အချိန်တိုင်း သတိထားရမည်။ အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်ရေးရာမာန်တက်ရန် သွေးဆောင်မှုသည် သိမ်မွေ့သည်။ ဘုရားသခင်သာလျှင် ဂုဏ်တင်ခံရသင့်ပြီး မြှင့်တင်ခံရသင့်သည် (ယေရမိ ၉:၂၃-၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Glory. Gr. kauchaomai, meaning also “to boast,” and thus repeatedly translated (Rom. 2:17, 23; 2 Cor. 7:14; etc.). Since the entrance of sin into the world, it has been natural for men to indulge in pride, particularly in connection with their own accomplishments. In this tendency they are following the example of Satan, who fell from his high estate in heaven because of his insufferable pride (see Isa. 14:12–14; Eze. 28:15, 17). The Christian must guard against this fault at all times. Especially subtle is the temptation to yield to spiritual pride. God alone is to be glorified and exalted (see Jer. 9:23, 24).

 

၈. ယခု။ ယခုအခါဟု ဘာသာပြန်သင့်သည်။

8. Now. Rather, “already.”

 

ပြည့်စုံခြင်း။ ဂရိစကားလုံး “korennumi” သည် “မိမိကိုယ်ကို ပြည့်စုံစေခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် တမန်တော် ၂၇:၃၈ တွင်သာ အခြားတစ်နေရာတွင်တွေ့ရသည်။ ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် နောက်ထပ်ထုတ်ပြန်ချက်နှစ်ခုနှင့်အတူ သုံးသပ်ချက်ဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကောရိန္တုခရစ်ယာန်များအား ၎င်းတို့၏စစ်မှန်သောအခြေအနေကို သဘောပေါက်ရန် အပြင်းအထန်နှိုးဆွရန်နှင့် ၎င်းတို့အား ပေါလုကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရှိသော ခေါင်းဆောင်များထံမှ အကြံဉာဏ်နှင့် အကူအညီကို နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့် လက်ခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် သုံးသပ်ချက်ဥပမာများကို ၁ ဘုရင်ခံ ၁၈:၂၇၊ ယောဘ ၁၂:၂ တွင် တွေ့ရသည်။ ကောရိန္တုယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏အသိပညာဖြင့် လုံးဝပြည့်စုံသည်ဟု ယူဆပြီး၊ နောက်ထပ်မည်သည့်အရာမျှ မလိုအပ်ဟု မခံစားရပေ။ ၎င်းတို့သည် ကောရိန္တုမြို့ရှိ အခြားဆရာများထံမှ ရရှိခဲ့သော အကူအညီထက် ပေါလုမှ ပို၍အကူအညီပေးနိုင်သည်ဟု မသဘောပေါက်ခဲ့ပေ။

Full. Gr. korennumi, “to satiate onself.” The word occurs elsewhere in the NT only in Acts 27:38. The statement is ironic, as are the following two statements. Paul’s aim is forcefully to awaken the Corinthian Christians to a realization of their true condition, and to lead them to a state of mind in which they would be ready to accept counsel and help from experienced leaders, such as himself, in a spirit of true humility. For other examples of Biblical irony see 1 Kings 18:27; Job 12:2. The Corinthian believers were altogether satisfied with their own knowledge and did not feel their need of anything more. They did not realize that they could be helped by Paul to any greater extent than they had already been helped by other teachers at Corinth.

 

ချမ်းသာခြင်း။ ပေါလုသည် သုံးသပ်ချက်ကို မတူညီသောပုံစံဖြင့် ဆက်လက်ထားရှိသည်။ သူက ကောရိန္တုမြို့သားများသည် ၎င်းတို့ကိုယ်သူတို့ ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများတွင် ချမ်းသာသည်ဟု ယူဆကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ဟောရှယ ၁၂:၈၊ ဗျာဒိတ် ၃:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

Rich. Paul continues his irony, but in a different form. He says that the Corinthians esteemed themselves to be rich in spiritual things. Compare Hosea 12:8; Rev. 3:17.

 

၈။ သင်တို့သည် ဘုရင်များအဖြစ် စိုးစံလျက်ရှိကြပြီ။ သင်တို့သည် ဘုရင်များအဖြစ် စတင်စိုးစံလျက်ရှိကြသည်။ ဤသရော်စကားတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရှိသွားသည်။ ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို မာန်တက်နေသော စာဖတ်သူများကို အကြီးမြတ်ဆုံးသော အဆင့်သို့ရောက်ရှိသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရောက်ရှိလိုသည့် သို့မဟုတ် ဆန္ဒရှိသည့် ပိုမိုမြင့်မားသောအရာမရှိတော့ပေ။

Have reigned as kings. Rather, “have begun to reign as kings.” The climax of this ironical passage is reached in this statement. Paul compares his self-conceited readers with those who have reached the greatest elevation, where there is nothing more exalted to be reached or desired.

 

ကျွန်ုပ်တို့မပါဘဲ။ ဆိုလိုသည်မှာ ပေါလုနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များမပါဘဲဖြစ်သည်။ ကောရိန္သုမြို့သားယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ဘဝများကို အောင်မြင်စွာလည်ပတ်နိုင်ပြီး ဘုရားကျောင်း၏အကျိုးစီးပွားကို ဂရုစိုက်နိုင်သည်ဟု ခံစားရသည်။ ၎င်းတို့သည် ပေါလု၏အာဏာကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူ့အားမပါဘဲလည်း သူနှင့်အတူရှိသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ယူဆထားသည်။

Without us. That is, without Paul and his associates. The Corinthian believers felt well qualified to conduct their lives successfully and to care for the interests of the church. They had disregarded Paul’s authority and supposed that they could get along as well without him as with him.

 

ဘုရားသခင်ထံသို့ ဆုတောင်းပါစေ။ ဂရိဘာသာတွင် “အိုဖယ်လွန်” ဆိုသည်မှာ “ဆုတောင်းပါစေ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အကျိုးမဲ့သော ဆန္ဒကို ဖော်ပြရန်အသုံးပြုသည်။ “ဘုရားသခင်ထံသို့” ဟူသော စကားလုံးများ ဂရိဘာသာတွင် မပါရှိပါ။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ ကျန်ရှိသောအပိုင်းကို နှစ်နည်းဖြင့် နားလည်နိုင်သည်- (၁) ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးပြည်ထောင်စုကို တည်ထောင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ရွေးနှုတ်ခံရသူအားလုံးသည် ယေရှုနှင့်အတူ ဘုရင်များနှင့် ယဇ်ပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ် စိုးစံမည့်အခါ (ဗျာဒိတ် ၂၀:၄, ၆) ဟူသော ပြင်းပြသောဆန္ဒ၏ဖော်ပြချက်အဖြစ်၊ (၂) ကျမ်းပိုဒ်၏အစောပိုင်းတွင် သရော်စကားအဖြစ် ဆက်လက်ဖော်ပြခြင်း။ ပေါလုက “သင်တို့၏ ဘုရင်အဖြစ် စိုးစံမည်ဟု စိတ်ကူးထားသောအရာသည် တကယ့်အဖြစ်မှန်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်တို့နှင့်အတူ ဤပျော်ရွှင်မှုတွင် ပါဝင်နိုင်ပါစေ” ဟု ပြောနေသည်။

I would to God. Gr. ophelon, “would that,” used to express a fruitless wish. The words “to God” do not appear in the Greek. The remainder of this verse may be understood in two ways: (1) as an expression of a fervent wish that the kingdom of glory might be established, when all God’s redeemed will reign as kings and priests with Jesus (Rev. 20:4, 6); (2) as a continuation of the irony of the earlier part of the verse. Paul is saying, “Would that your imagined reigning as kings were an actual fact and that we might join with you in this felicity.”

 

၉။ တမန်တော်များသည် နောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ဤပုံဥပမာသည် ပြဇာတ်ရုံမှဖြစ်ပြီး၊ အစီအစဉ်အဆုံးတွင် ထုတ်ပြသူများသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ရန် သို့မဟုတ် သားရဲများဖြင့် စုတ်ဖြဲခံရရန် ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ခံရသည်။ ၎င်းတို့အတွက် လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိပေ။ ဤရက်စက်သောဂိမ်းများကို ရောမအင်ပါယာ၏ နေရာများစွာတွင် ကျင်းပခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် အလွယ်တကူနားလည်နိုင်သည်။ ပေါလုသည် ဂိမ်းများမှ ဥပမာများကို မကြာခဏဆွဲယူခဲ့သည် (၁ကောရိန္သု ၉:၂၄-၂၆၊ ၁၅:၃၂၊ ၁တိမောသေ ၆:၁၂၊ ၂တိမောသေ ၄:၇, ၈ ကိုကြည့်ပါ)။ တမန်တော်များသည် ရက်စက်သောပရိသတ်အတွက် အကြီးမြတ်ဆုံးဖျော်ဖြေမှုကို ပေးအပ်ရန် ထိန်းသိမ်းထားသူများအဖြစ် တင်ပြခံရသည်။

9. The apostles last. The figure is that of the amphitheater, in which participants who were brought out at the conclusion of the program were doomed to fight with each other until they were killed, or to be torn to pieces by wild animals. There was no hope of escape for them. These inhuman games were carried on in many places in the Roman Empire, and an allusion to them would be readily understood. Paul frequently drew illustrations from the games (see 1 Cor. 9:24–26; 15:32; 1 Tim. 6:12; 2 Tim. 4:7, 8). The apostles are presented as though they were reserved to provide the greatest entertainment for a cruel audience.

 

သေမင်းအဖြစ်သတ်မှတ်ခံရသည်။ ရောမ ၈:၃၆; ၁ကောရိန္သု ၁၅:၃၀, ၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Appointed to death. Compare Rom. 8:36; 1 Cor. 15:30, 31.

 

ဖျော်ဖြေပွဲ။ ဂရိဘာသာတွင် “သီယာထရွန်” ဟူသည်မှာ “ပြပွဲ” သို့မဟုတ် “ဖျော်ဖြေမှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “သီယိတာ” သည် “သီယာထရွန်” မှဆင်းသက်လာသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဖျော်ဖြေရာနေရာ သို့မဟုတ် ပြသသည့်အရာကို ရည်ညွှန်းသည်။

Spectacle. Gr. theatron, “a show,” “a spectacle.” Our English word “theater” is derived from

theatron. The word refers either to the place of amusement or to the thing exhibited.

 

ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိစွာသက်သေခံသော ကျွန်ခံများသည် ဤကမ္ဘာငယ်လေး၏သားပြည်သူများနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာရုံစူးစိုက်မှုဗဟိုဖြစ်လာသည် (ဟေဗြဲ ၁၀:၃၂, ၃၃၊ ၁၂:၁၊ ၄တီ ၃၄-၃၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် ဒုစရိုက်နှင့် ဖြောင့်မတ်မှု၊ သမ္မာတရားနှင့် အမှားအကြား ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေသည့် စင်မြင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ စကြဝဠာ၏သားပြည်သူများဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားသော ပြင်းထန်စွာစိတ်ဝင်စားသော ပရိသတ်ရှေ့တွင် ဖြစ်ပွားနေသည် (၅တီ ၅၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုံကြည်သူတိုင်း၏တာဝန်မှာ ၎င်းတို့နှင့်ထိတွေ့သူအားလုံးအား သမ္မာတရား၏အလင်းကို မြင်တွေ့စေရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခရစ်ယာန်များသည် စကြဝဠာ၏မျက်လုံးများသည် ၎င်းတို့အပေါ်တွင် စူးစိုက်နေသည်ကို သဘောပေါက်ပါက၊ တမန်တော်များ၏ဘဝများတွင် ထူးခြားခဲ့သော သစ္စာရှိသက်သေခံမှု၏ ပြန်လည်နိုးထမှုတစ်ခုရှိလိမ့်မည် (၇တီ ၂၉၆ ကိုကြည့်ပါ)။

God’s servants who witness faithfully for Him become centers of interest for inhabitants of this little world and of heaven (see Heb. 10:32, 33; 12:1; 4T 34–36). This whole world of ours is a stage on which the conflict between sin and righteousness, truth and error, is being carried on before an intensely interested audience composed of the inhabitants of the universe (see 5T 526). It is the duty of every believer to let the light of truth be seen by all with whom he comes in contact. If Christians realized that the eyes of the universe are focused upon them, there would be a revival of the faithful witnessing that characterized the lives of the apostles (see 7T 296).
           

၉ (အီဂျီဒဗလျူ အကြောင်းအရာ ၂:၄၊ ရောမ ၁၂:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အောင်ပွဲတိုင်းသည် ဘဝသရဖူ၌ ကျောက်မျက်တစ်လုံးဖြစ်သည်။—ခရစ်ယာန်သည် လောက၊ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် လူသားများအတွက် မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထူးခြားသလား?—ဟုတ်ကဲ့၊ သူ၏ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖန်တီးထားသောကြောင့် အလွန်ထူးခြားပြီး ထူးကဲသောအမူအကျင့်ရှိသည်။

9 (see EGW on ch. 2:4; Rom. 12:2). Every Victory a Gem in the Crown of Life.—The Christian is a spectacle to the world, to angels, and to men. Singular?—Yes; he has a most singular, peculiar character, because his life is worked out after the divine similitude.

 

မကျဆုံးသောလောကများနှင့် ကောင်းကင်စကြဝဠာ၏မြို့သူမြို့သားများသည် ကောင်းမှုနှင့်မကောင်းမှုအကြား တိုက်ပွဲကို စိတ်ဝင်တစားစောင့်ကြည့်နေကြသည်။ စာတန်၏ပရိယာယ်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု သိရှိပြီး “ဤသို့ရေးထားသည်” ဟူသော ခရစ်တော်က လိမ္မာပါးနပ်သောရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရာ၌ ရင်ဆိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းသည့်အခါ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ရရှိသောအောင်ပွဲတိုင်းသည် ဘဝသရဖူ၌ ကျောက်မျက်တစ်လုံးဖြစ်သည်။ အောင်ပွဲနေ့၌ ကောင်းကင်စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် အောင်မြင်မှုကို ဝမ်းမြောက်စွာကျင်းပသည်။ ကောင်းကင်တမန်များ၏ တယောသံများသည် အဖိုးတန်ဆုံးဂီတကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အသံ၏သံစဉ်နှင့်အတူတကွဖြစ်ပေါ်သည် (စာလွှာ ၅၊ ၁၉၀၀)။

The inhabitants of unfallen worlds and of the heavenly universe are watching with an intense interest the conflict between good and evil. They rejoice as Satan’s subtleties, one after another, are discerned and met with “It is written,” as Christ met them in His conflict with the wily foe. Every victory gained is a gem in the crown of life. In the day of victory all the universe of heaven triumphs. The harps of the angels send forth the most precious music, accompanying the melody of the voice (Letter 5, 1900).

 

 

၁၀။ မိုက်မဲသူများ။ “လက်ဝါးကပ်တိုင်၏တရားဒေသနာသည် ပျက်စီးသူများအတွက် မိုက်မဲခြင်းဖြစ်သည်” (အခန်း ၁:၁၈)။ တမန်တော်များသည် ယေရှုခရစ်၌ ရိုးရှင်းသောယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသတင်းကောင်းကို ဆက်လက်ဟောပြောခဲ့သောကြောင့် ၎င်းတို့သည် မိုက်မဲပြီး ဉာဏ်မမီသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဧဝံဂေလိ၏ရိုးရှင်းမှုနှင့် လောကီဉာဏ်ပညာကို ရောနှောရန် မရဲတင်းခဲ့ပေ။ လောက၏ဉာဏ်ပညာထက် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို အားကိုးရန် သူတို့သည် ကျေနပ်ခဲ့ကြသည် (ရောမ ၁:၁၆၊ ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သစ္စာရှိခရစ်ယာန်များသည် လောကမှ နားလည်မှုလွဲမှားခံရမည်ကို မျှော်လင့်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက ၎င်းတို့ကို စိတ်မပူပန်စေသင့်ပေ။ ဘုရားသခင်၏လမ်းသည် လူ၏လမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့် ဇာတိစိတ်နှလုံးအတွက် ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ရသည် (ဟေရှာယ ၅၅:၈၊ ၉၊ ရောမ ၈:၇၊ ၈၊ ယာကုပ် ၄:၄၊ ၁ ယောဟန် ၂:၁၅–၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။

10. Fools. “The preaching of the cross is to them that perish foolishness” (ch. 1:18). Because the apostles persisted in presenting the good news of salvation through simple faith in Jesus Christ, they were regarded as stupid and dull of understanding. Nevertheless they did not dare to mingle worldly wisdom with the simplicity of the gospel. They were content to depend on the power of God rather than on the wisdom of this world (see Rom. 1:16, 17). Faithful Christians must expect to be misunderstood by the world, but that should not disturb them; they know that God’s way is contrary to man’s way, and must therefore seem strange to the carnal heart (see Isa. 55:8, 9; Rom. 8:7, 8; James 4:4; 1 John 2:15–17).

 

သင်တို့သည် ပညာရှိကြသည်။ ပေါလုသည် အခန်းကဏ္ဍ ၈ (ထိုနေရာ၌ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ) တွင်ကဲ့သို့ သုံးနှုန်းဖြင့် ပြောနေခြင်းဖြစ်သည်။

Ye are wise. Paul is speaking ironically as in v. 8 (see comment there).

 

သင်တို့သည် အားကြီးကြသည်။ ကိုရိန္သုမြို့ရှိ အသင်းတော်သို့ “အားနည်းမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု၊ အလွန်တုန်လှုပ်မှုနှင့်” ရောက်လာခဲ့သော မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုမရှိသော၊ နှိမ့်ချပြီး သန့်ရှင်းသောတမန်တော်နှင့် ခရစ်တော်၌ အားကြီးပြီး ပညာရှိသည်ဟု ခံစားနေသော မာန်ထောင်လွှားသော ကိုရိန္သုခရစ်ယာန်များအကြား မည်မျှကွာခြားမှုရှိသည်နည်း။

Ye are strong. What a contrast between the self-distrustful, humble, consecrated apostle, who had come to the church at Corinth “in weakness, and in fear, and in much trembling” (ch. 2:3), and the self-confident, arrogant Corinthian believers who felt that they were strong and wise in Christ

သင်တို့သည် ဂုဏ်ပြုခံရသူများဖြစ်သည်။ လောကီဉာဏ်ပညာကို ယူဆပြီး ဝိညာဉ်ရေးရာအောင်မြင်မှုများကို ပြသခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။ မိမိတို့၏ ထူးချွန်သောအရည်အသွေးများကို အာရုံမပြုရန် မဝံ့မရဲသော တမန်တော်များသည် မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသည်။ ဤဆန့်ကျင်ဘက်များတွင် ပေါလု၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်း၏ မိုက်မဲမှုကို အလေးပေးပြီး ကိုရိန္သုလူများအား ခရစ်တော်ကို ချီးမြှောက်ရန်နှင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချစွာ တွေးတောရန် ဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Ye are honourable. Because of their assumption of worldly wisdom and their display of spiritual attainments, they held themselves in high esteem. The apostles, who did not presume to draw attention to themselves or their own excellent qualities, were despised. Paul’s design in these contrasts was to emphasize the folly of self-flattery and self-exaltation and to induce the Corinthians to exalt Christ and to think humbly of themselves (cf. Matt. 23:12).

 

၁၁။ ယခုအချိန်ထိ။ ဤစကားစုသည် တမန်တော်များသည် ၎င်းတို့၏ဓမ္မအမှုထမ်းဆောင်မှုတစ်လျှောက် ကျမ်းပိုဒ် ၁၁-၁၃ တွင်ဖော်ပြထားသော စမ်းသပ်မှုများအားလုံးကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရသည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ထံဖြစ်ပွားသမျှအရာအားလုံးကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်းနှင့် အပြစ်သားများ၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အသုံးပြုခံရကြောင်း သိရှိသည် (၁သက်သာလောနိတ် ၃:၃, ၄, ၇-၉၊ ၁ပေတရု ၂:၂၀, ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအပြစ်ကျိန်စာသင့်သောကမ္ဘာသည် ရန်သူ၏နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ သစ္စာရှိသော သခင်နှင့်ဆရာအတွက် သက်သေခံသူများအနေဖြင့် ခရစ်ယာန်များသည် ဒုက္ခမရှိသောဘဝများကို ဖြတ်သန်းနိုင်မည်ဟု မမျှော်လင့်ရပါ (၂တိမောသေ ၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ စာတန်သည် ခရစ်တော်ထံသို့ ထွက်ပြေးသူများကို ဖမ်းဆုပ်ရန်ကြိုးစားသူများအပေါ် ၎င်း၏ဒေါသကို ညွှန်ကြားသည်။ ဤအရာသည် ကျန်ရှိသောဘုရားကျောင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အထူးသဖြင့် မှန်ကန်သည် (ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇)။

11. Unto this present hour. This phrase indicates that throughout their ministry the apostles had experienced all the trials listed in vs. 11–13. They cheerfully accepted everything that happened to them, knowing that they were being used of God for the preaching of the gospel and the salvation of sinners (see 1 Thess. 3:3, 4, 7–9; 1 Peter 2:20, 21). This sin-cursed earth is the enemy’s territory, and it is not to be expected that Christians will be permitted to live trouble-free lives if they are faithful witness for their Lord and Master (see 2 Tim. 3:12). Satan directs his wrath against those who seek to escape his clutches by fleeing to Christ. This is particularly true with respect to the remnant church (Rev. 12:17).

 

အဝတ်မရှိသယောင်။ ဆိုလိုသည်မှာ အ၀တ်အစားအနည်းငယ်သာရှိသည် (မာကု ၁၄:၅၂ တွင်မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

Naked. That is, scantily clad (see on Mark 14:52).

 

ထိုးနှက်ခံရသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “ကိုလဖီဇို” ဟူသည်မှာ “လက်သီးဖြင့်ရိုက်သည်”၊ “ရိုက်နှက်သည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

Buffeted. Gr. kolaphizo, “to smite with the fist,” “to mishandle.”

 

နေအိမ်။ တမန်တော်များသည် နိုင်ငံတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ လှည့်လည်သွားလာပြီး ၎င်းတို့လုပ်ကိုင်သူများထံမှ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် တည်ငြိမ်သောအိမ်၏ သက်သောင့်သက်သာနှင့် အဆင်ပြေမှုကို ခံစားခွင့်မရှိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရားကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောခြင်း၏လုပ်ငန်းတိုးတက်စေရန် ကမ္ဘာပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာသူများဖြစ်ရန် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ထိုစိတ်ဓာတ်သည် သခင်ဘုရား၏စပျစ်ဥယျာဉ်တွင် သစ္စာရှိသောအလုပ်သမားများအားလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။

Dwelling place. The apostles wandered from country to country, and accepted the hospitality of those among whom they labored. They did not have the privilege of enjoying the comforts and convenience of a settled home. They loved the Lord, and were glad to be wanderers on the earth in order that the work of preaching the gospel might advance. That is the spirit which actuates all true laborers in the Lord’s vineyard.

 

၁၂။ ကျွန်ုပ်တို့၏လက်ဖြင့်။ ဧဝံဂေလိတရားဓမ္မအမှုထမ်းရန် ဘုရားသခင်ခေါ်ဆိုထားသော်လည်း၊ ပေါလုသည် လက်ဖြင့်လုပ်ကိုင်ခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့ခဲ့သည် (တော်ပ ၁၈:၃၊ ၂၀:၃၄၊ ၁သက်သာလောနိတ် ၂:၉၊ ၂သက်သာလောနိတ် ၃:၈, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။

12. Our own hands. Although called by God to give himself to the ministry of the gospel, Paul supported himself by manual labor (see Acts 18:3; 20:34; 1 Thess. 2:9; 2 Thess. 3:8, 9).

 

ဆဲဆိုခံရလျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကြီးပေးသည်။ တမန်တော်များသည် တောင်ပေါ်တရားဒေသနာတွင် ယေရှု၏သွန်သင်ချက်ကို လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၁၁, ၁၂, ၄၄)။ ၎င်းတို့သည် မကောင်းမှုပြုခံရသောအခါ လက်တုံ့ပြန်ခြင်းမပြုဘဲ၊ စိတ်ရှည်စွာ ခံစားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် လက်စားချေရန် ရှာဖွေခြင်းမပြုရုံသာမက၊ မကောင်းမှုအတွက် ကောင်းမှုကို ပြန်လည်ပေးအပ်ခဲ့သည် (တော်ပ ၂၇:၃၃-၃၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို သည်းခံပြီး၊ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်သူများအား ကောင်းမှုပြုခြင်း၏အရည်အသွေးသည် စစ်မှန်သောခရစ်ယာန်ဘဝ၏ ထင်ရှားသောအင်္ဂါရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် လူပုဂ္ဂိုလ်ကို ထိန်းချုပ်နေသည်ဟူသော သက်သေဖြစ်သည် (ဂလာတိ ၅:၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုသို့သောသဘောထားသည် မိမိ၏အခွင့်အရေးကို ခုခံကာကွယ်ရန်နှင့် ပေးအပ်ခံရသော ထိခိုက်နစ်နာမှုများအတွက် ချက်ချင်းလက်တုံ့ပြန်ရန် သွန်သင်ပေးသော လောကီအတွေးအခေါ်နှင့် ဆန့်ကျင်သည် (မဿဲ ၅:၃၈-၄၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်များသည် လက်စားချေခြင်း၏ကိစ္စကို ဘုရားသခင်၏တရားမျှတမှုထံသို့ အပ်နှံရန် သွန်သင်ခံရသည် (တရားဟော ၃၂:၃၅၊ ဆာလံ ၉၄:၁, ၄-၇, ၂၁-၂၃၊ ရောမ ၁၂:၁၉-၂၁၊ MB ၇၀, ၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြောင့်မတ်သောဒေါသခံစားမှုကို ခံစားရသည့်အခြေအနေများရှိသည်။ သို့သော်၊ ထိုခံစားချက်များသည် “ဘုရားသခင်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုခံရပြီး၊ သူ၏အမှုတော်ကို ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စေသည်” ဟူသောအခါမှသာ ခွင့်ပြုခံရသည်ကို အလေးပေးရမည် (DA ၃၁၀)။ သဘာဝအတိုင်း၊ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသောနှလုံးသည် အကြမ်းဖက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိကိုယ်ကို တရားမျှတစေရန် ကြိုးစားရန် ဘယ်သောအခါမျှ ခွင့်မပြုရပါ (DA ၃၅၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Being reviled, we bless. The apostles put into practice the teaching of Jesus in the Sermon on the Mount (Matt. 5:11, 12, 44). When they were ill-treated they did not retaliate, but suffered patiently. Not only did they refrain from seeking revenge, they returned good for evil (see Acts 27:33–36). The quality of bearing abuse patiently, and doing good to one’s persecutors, is a prominent feature of real Christianity. It is evidence that the Holy Spirit is controlling the individual (see Gal. 5:22). Such an attitude is contrary to worldly philosophy, which teaches defense of one’s rights and prompt retaliation for injuries or slights received from others (see Matt. 5:38–42). The followers of Christ are taught to leave the matter of revenge to the justice of God (see Deut. 32:35; Ps. 94:1, 4–7, 21–23; Rom. 12:19–21; MB 70, 71). There are circumstances in which it is not wrong to entertain a feeling of righteous indignation. It is to be emphasized, however, that such feelings are permissible only when one sees that “God is dishonored, and His service brought into disrepute” (DA 310). The natural, unregenerate heart must be kept crucified and never permitted to attempt to justify itself (see DA 353).

 

၁၃။ ဆဲဆိုခံရသည်။ ဂရိဘာသာတွင် “ဒူးဖီမီယို” ဟူသည်မှာ “ဆဲဆိုသည်”၊ “အပြစ်တင်သည်”၊ “မထီမဲ့မြင်ပြုသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

13. Defamed. Gr. dusphēmeō, “to slander,” “to calumniate,” “to defame.”

 

တောင်းပန်သည်။ ဂရိဘာသာတွင် “ပါရာကလီယို” သည် အမျိုးမျိုးသော အဓိပ္ပာယ်များရှိသည် (ယောဟန် ၁၄:၁၆ တွင်မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ၎င်းသည် “ဖော်ရွေစွာပြောဆိုသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပေမည်။ လုကာ ၁၅:၂၈; တော်ပ ၁၆:၃၉ တွင် “ပါရာကလီယို” ၏အသုံးပြုပုံကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Intreat. Gr. parakaleō, a word with various meanings (see on John 14:16). Here it probably means “to speak in a friendly manner.” Compare the use of parakaleō in Luke 15:28; Acts 16:39.

 

အညစ်အကြေး။ ဂရိဘာသာတွင် “ပါရီကသာမာတာ” ဟူသည်မှာ “သန့်ရှင်းရာမှစုဆောင်းသော အညစ်အကြေး” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ စာတန်မှုတ်သွင်းပြီး မျက်ကန်းဖြစ်နေသော ကမ္ဘာသည် ခရစ်တော်အတွက် သစ္စာရှိသက်သေခံသူများကို မုန်းတီးမှုနှင့် ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုဖြင့် ကြည့်ရှုပြီး ၎င်းတို့ကို ကမ္ဘာ၏အမှိုက်အဖြစ် သတ်မှတ်သည် (ဆာလံဖျက်ခြင်း ၃:၄၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအရာသည် ပေါလု၏ဖြစ်ရပ်တွင် အထူးသဖြင့် မှန်ကန်သည် (၂ကောရိန္သု ၁၁:၂၃-၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ကယ်တင်ရှင်သည် ၎င်းတို့၏တပည့်များကို ထိုသို့သောအတွေ့အကြုံများအတွက် ပြင်ဆင်ရန်ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ ကမ္ဘာသည် ၎င်းတို့ကို ကြင်နာစွာလက်ခံမည်မဟုတ်ဘဲ၊ မျိုးစုံသောမကောင်းမှုများဖြင့် နှိပ်စက်မည်ဟု သတိပေးခဲ့သည် (မဿဲ ၁၀:၁၆-၁၈, ၂၁, ၂၂, ၃၆၊ ယောဟန် ၁၅:၁၈, ၁၉၊ ၉တီ ၂၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာ့လမ်းနှင့် စာတန်၏ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်သော သတင်းစကားသည် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း မမျှော်လင့်ရပါ။ အကယ်၍ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် သူ့အတွက် အရာအားလုံးသည် ကောင်းမွန်နေပြီး၊ ရန်သူမှ အနှောင့်အယှက်မပေးကြောင်း တွေ့ရှိပါက၊ သူ၏ဘုရားသခင်နှင့်ဆက်ဆံရေးတွင် တစ်စုံတစ်ရာမမှန်ကန်မှုရှိမရှိကို စတင်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်ပေမည် (လုကာ ၆:၂၆; ယောဟန် ၁၅:၁၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုသည် ဒုက္ခရောက်မှုတွင် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည် (ရောမ ၅:၃၊ ၂ကောရိန္သု ၇:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်တော်အတွက် ခံစားရခြင်းသည် စစ်မှန်သောယုံကြည်သူအား ဝမ်းမြောက်မှုကို ယူဆောင်လာပေးလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံမှုသည် စာတန်ဒေါသထွက်နေသည့်အချက်ဖြင့် သက်သေပြခြင်းဖြင့် အောင်မြင်မှုရရှိစေသည်ကို သူသိရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ခရစ်ယာန်များသည် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို တမင်ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ၎င်းတို့သည် မလိုအပ်သောအခက်အခဲများကို ရှောင်ရှားသင့်သော်လည်း၊ အတားအဆီးများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကြောင့် တာဝန်ကို ရှောင်ရှားမနေသင့်ပါ (၉တီ ၂၄၁, ၂၄၂၊ DA ၃၅၅ ကိုကြည့်ပါ)။

Filth. Gr. perikatharmata, “dirt that collects from cleaning something.” Inspired and blinded by Satan, the world looks with hatred and disgust on the faithful witnesses for Christ and regards them as the refuse of the earth (see Lam. 3:45). This was particularly true in Paul’s case (see 2 Cor. 11:23–27). The Saviour sought to prepare His disciples for such experiences when He warned them that the world would not receive them kindly but would subject them to many kinds of ill-treatment (see Matt. 10:16–18, 21, 22, 36; John 15:18, 19; 9T 235). It is not to be expected that a message that is directly opposed to the way of the world and to the plans and purposes of Satan will be gladly welcomed. If the Christian finds that all is well with him, that he is not being troubled by the adversary, he may well begin to inquire as to whether there is something wrong with his relationship to God (see Luke 6:26; John 15:19). Paul rejoiced in tribulation (see Rom. 5:3; 2 Cor. 7:4). Suffering for Christ’s sake will bring joy to the true believer because he knows that his testimony for Christ is bearing fruit, as evidenced by the fact that Satan is angry. This does not mean that Christians should deliberately invite persecution. They should avoid needless difficulties, but should not shirk duty because of obstacles and trials (see 9T 241, 242; DA 355).

 

Offscouring. Gr. peripsēma, “the dirt that collects in the cleaning process.” Peripsēma is synonymous with perikatharmata, “filth” (see above under “filth”).

 

၁၄။ သင်တို့ကို ရှက်ကြောက်စေရန်။ ပေါလုသည် ၎င်း၏စကားများကို ကြမ်းတမ်းစွာပြောဆိုခဲ့သည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ပြင်းထန်သောမှတ်ချက်များကို သက်သာစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကောရိန္သုဘုရားကျောင်းသားများသည် ၎င်းတို့၏အငြင်းပွားမှုနှင့် ပါတီဖွဲ့ရန်ကြိုးစားမှုများ၊ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အရေးပါမှုနှင့်ပတ်သက်သော မာန်တက်သောအယူအဆများကြောင့် ရှက်ကြောက်ရန် အကြောင်းပြချက်ရှိသည်။ စစ်မှန်သောခရစ်ယာန်ယဉ်ကျေးမှုဖြင့် ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ခံစားချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အား မိမိကိုယ်ကို လေးစားမှုဆုံးရှုံးစေရန် မလိုလားခဲ့ပေ (MH ၁၆၇, ၁၆၈ ကိုကြည့်ပါ)။

14. To shame you. Paul feared that he had spoken too harshly, and set about to mitigate his severe remarks. There was reason for the Corinthian church members to be put to shame on account of their striving and party quarrels, and of their conceited ideas of their own importance. With true Christian courtesy Paul was considerate of their feelings and did not desire to cause them to lose their self-respect. When those who are in error are led to see their sin, care must be exercised to prevent loss of their self-respect (see MH 167, 168).

 

ချစ်လှစွာသောသားများ။ စကားလုံးအရ “ချစ်လှစွာသောသားသမီးများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့သားယုံကြည်သူများကို ၎င်းတို့အတွက် လုပ်ကိုင်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးသားသမီးများအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖခင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ကောင်းကျိုးကိုသာ လိုလားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့အား နာကျင်မှုပေးလိုသူမဟုတ်ပေ။ သခင်ဘုရား၏စိတ်ဓာတ်ရှိသော သိုးထိန်းအားလုံးသည် သိုးများ၏ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သက်သာစေရန်၊ ၎င်းတို့၏ဒဏ်ရာများကို ချည်နှောင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏နာကျင်မှုကို သက်သာစေရန် အမြဲတမ်းကြိုးစားရမည် (ဆာလံ ၁၄၇:၃၊ ဟေရှာ ၆၁:၁, ၂၊ ယောဟန် ၁၀:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

My beloved sons. Literally, “my beloved children.” Paul claimed the believers at Corinth as his spiritual children for whom he had labored. He addressed them as a father, one who desired only their good, and who would not wish to give them pain. All undershepherds who have the mind of the Master Shepherd will constantly seek to relieve the sufferings of the sheep, to bind their wounds and alleviate their pain (see Ps. 147:3; Isa. 61:1, 2; John 10:11).

 

သတိပေးသည်။ စကားလုံးအရ “စိတ်ထဲထည့်သွင်းရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် “ဆုံးမသည်”၊ “တိုက်တွန်းသည်” ဟု ဖြစ်လာသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၇-၁၃ တွင်ဖော်ပြထားသောအရာများကို ကောရိန္သုမြို့သားများကို ဆုံးမရန် ပြင်းထန်သောစိတ်ဖြင့် ရေးသားထားခြင်းမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ကို စိတ်ဓာတ်ကျစေရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏သားသမီးများကို ဘေးဒုက္ခမှ ကယ်တင်ရန်နှင့် ဘုရားကျောင်းတွင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို ဆောင်ကြဉ်းရန် စိတ်အားထက်သန်သော ချစ်မြတ်နိုးသောဖခင်၏ ပညာရှိသောအကြံဉာဏ်ကို ပေးအပ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ၎င်း၏ညီအစ်ကိုကို ရှက်ကြောက်စေရန် သို့မဟုတ် အရှက်ရစေရန်အတွက် ဆုံးမခြင်းမပြုသင့်ပါ (ရောမ ၁၄:၁၀, ၁၃; MH ၁၆၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆုံးမခြင်း သို့မဟုတ် တိုက်တွန်းခြင်းကို မတိမ်းမယိမ်းသွားသူအတွက် နူးညံ့သောသနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ပေးအပ်သင့်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ကူညီပေးရန် ရည်မှန်းချက်ဖြင့် ပြုလုပ်သင့်သည် (ဂလာတိ ၆:၁, ၂; DA ၄၄၀; MH ၄၉၅ ကိုကြည့်ပါ)။ လမ်းလွဲသွားသူများအတွက် သစ္စာရှိ၊ ချစ်ခင်ကရုဏာသက်ဝင်သော ဓမ္မအမှုထမ်းခြင်းသည် အေးစက်သောရှုံ့ချမှုနှင့် ခံစားချက်မဲ့သောဆုံးမခြင်းထက် များစွာပို၍ အောင်မြင်လိမ့်မည် (ယာကုပ် ၅:၂၀၊ ၅တီ ၂၄၆, ၂၄၇ ကိုကြည့်ပါ)။

Warn. Literally, “to put in mind,” hence, “to admonish,” “to exhort.” The things presented in vs. 7–13 were not written in a spirit of harsh severity to rebuke the Corinthians. They were intended, not to discourage them, but to impart the wise counsel of a loving father who was anxious to save his children from disaster and to bring about a reformation in the church. A Christian should never reprove his brother for the purpose of embarrassing him and putting him to shame (see Rom. 14:10, 13; MH 166). The reproof or admonition should be given in a spirit of tender compassion for the erring, and with the object of helping him to find his way back into harmony with God (see Gal. 6:1, 2; DA 440; MH 495). Faithful, loving, sympathetic ministry to those who have stumbled and lost their way will be much more successful than cold condemnation and unfeeling rebuke (see James 5:20; 5T 246, 247).

 

၁၅. ဆရာများ။ ဂရိဘာသာတွင် “ပိုင်ဒါဂိုဂိုင်” ဟု ခေါ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “ဆရာ”၊ “အုပ်ထိန်းသူ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာသို့ “pedagogue” ဟု လက်ခံထားသည်။ မူလက ဂရိအိမ်ထောင်စုတွင် ပိုင်ဒါဂိုဂိုစ်သည် ကျွန်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယောကျ်ားလေးများကို ကျောင်းသို့ပို့ဆောင်ရန်နှင့် ကျောင်းပြင်ပအချိန်များတွင် ၎င်းတို့ကို စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ ၎င်းသည် ဆရာတစ်ဦးဖြစ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ အမျိုးမျိုးသော အလုပ်များမှ လူများကို ဤတာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့သည် ကလေးများကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် ဤဝေါဟာရကို ဆရာများအတွက် ယေဘုယျအားဖြင့် အသုံးပြုသည်။ ကျွန်တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့်၊ ပိုင်ဒါဂိုဂိုစ်သည် အိမ်ထောင်စု၏ အကြီးအကဲမှ ပေးအပ်ထားသော အာဏာကိုသာ ကျင့်သုံးနိုင်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ အုပ်ထိန်းမှုအာဏာဖြစ်သည်။ ပေါလုက ကောရိန္တုမြို့သားများသည် ဆရာများစွာရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သူကိုယ်တိုင်နှင့် တူညီသော ဆက်နွယ်မှုကို မရရှိနိုင်ကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ အခြားမည်သူမျှ ၎င်းတို့အပေါ် မိဘအာဏာကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့်မရှိပါ။ ထိုအခွင့်အာဏာသည် တမန်တော်၏ အထူးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ သူတစ်ဦးတည်းသာ ၎င်းတို့ကို ဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဆုံးမပြစ်တင်ပိုင်ခွင့်ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ထူးခြားသော လေးစားမှုကို လက်ခံရရှိပိုင်ခွင့်ရှိသည်။

15. Instructers. Gr. paidagōgoi, “tutors,” “guardians.” The word has been adopted into English as “pedagogue.” Originally the paidagōgos in a Greek household was the slave whose duty it was to take the boys to school and to look after them outside of school hours; he was not necessarily a teacher. Men of various occupations were assigned to this task. Some of them did teach the children. In English the term has been applied to teachers in general. Being a slave, the paidagōgos could exercise only that authority delegated to him by the head of the household, namely, that of guardianship. Paul pointed out that in spite of the fact that the Corinthians may have had many tutors, none of them could have the same relationship to them as he himself had. No other person had any claim to parental authority over them; that was the special prerogative of the apostle. He alone had the right to admonish them as a father and to receive their particular deference.

 

သင်တို့ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သဘာဝလောကတွင် ဖခင်တစ်ဦးသာရှိနိုင်သည့်အတိုင်း၊ ကောရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးဖခင်တစ်ဦးသာရှိနိုင်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တမန်တော်ပေါလုဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် သူ၏တရားဟောမှုကြောင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသက်ရှင်သောဘုရားထံသို့ လှည့်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (တမန်တော် ၁၈:၁၀၊ ၁၁၊ ၁၈၊ ၁ကောရိန္တု ၃:၆ ကိုကြည့်ပါ)။ သူသည် ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြောင်းလဲမှု၏ ကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။

Begotten you. As in the natural sphere there can be only one father, so there could be only one spiritual father of the church at Corinth, namely, the apostle Paul, for it was in response to his preaching that they were led to forsake idolatry and to turn to the living God (see Acts 18:10, 11, 18; 1 Cor. 3:6). He was the instrument of their conversion.

 

၁၆. နောက်လိုက်များ။ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုလျှင် “အတုယူသူများ”၊ “အတုယူသူများ” ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာတစ်ဦးအတွက် ရဲရင့်သောပြောဆိုမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားအတွက် အလုပ်လုပ်သူတိုင်းသည် ယေရှု၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို ထင်ဟပ်စေသော ဘဝကို နေထိုင်သင့်သည်မှာ မှန်ကန်သည်။ သို့မှသာ သူသည် ယုံကြည်စိတ်ချစွာဖြင့် သူဝန်ကြီးပေးနေသူများအား ၎င်း၏ပုံသက်သေကို လိုက်နာရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်။ ကလေးများသည် ၎င်းတို့၏မိဘများကို အတုယူပြီး ၎င်းတို့၏ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံကို ကူးယူရန် သဘာဝကျသည်။ ကောရိန္တုမြို့သားများသည် ပေါလု၏ ဝိညာဉ်ရေးသားသမီးများဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားနှင့်သူ၏ဆက်နွယ်မှုတွင် တမန်တော်ကို အတုယူရန် မျှော်လင့်ခံရခြင်းသည် ဆီ လျော်သည်။ ကလေးများသည် ၎င်းတို့၏မိဘများကို ကူးယူသည်ကို သိထားသဖြင့်၊ ဓမ္မဆရာတိုင်းသည် သူတရားဟောနေသူများရှေ့တွင် ဘုရားဆန်သောဘဝနေထိုင်မှု၏ မှန်ကန်သောပုံသက်သေကို ထားရှိရန် လေးနက်သောတာဝန်ကို အမြဲသတိရသင့်သည်။ သူ၏သန္နိဋ္ဌာန်သည် အလွန်ပြည့်စုံပြီး အကန့်အသတ်မရှိသဖြင့်၊ ပေါလုသည် “ခရစ်တော်သည် ငါ့အတွင်း၌ အသက်ရှင်တော်မူသည်” (ဂလာတိ ၂:၂၀) ဟု ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် သခင်ယေရှုထံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သူများအား သူ့ကို လိုက်နာရန် တောင်းဆိုနိုင်သော ယုံကြည်မှုကို ပေးခဲ့သည် (ဖိလိပ္ပိ ၃:၁၇၊ ၂သက်သာလောနိတ် ၃:၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များသည် ခရစ်တော်ကို ၎င်းတို့၏ပုံသက်သေအဖြစ် ကြည့်ရှုသင့်သည်မှာ မှန်ကန်သော်လည်း၊ လူသားသည် အားနည်းပြီး၊ လူများသည် ၎င်းတို့၏ခေါင်းဆောင်များကို ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။ ဤအချက်က ဓမ္မဆရာများအား အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များရှေ့တွင် မှန်ကန်သောပုံသက်သေကို အလွန်ဂရုတစိုက်ထားရှိရန် လိုအပ်စေသည် (တိတု ၂:၆-၈၊ ၁တိ ၄၄၆၊ ၂တိ ၃၃၆၊ ၅၄၈၊ ၅၄၉ ကိုကြည့်ပါ)။

16. Followers. Literally, “mimics,” “imitators.” This is a bold statement for any Christian minister to make. But it is true that every worker for God should live a life that reflects the image of Jesus, so that he may, with confidence, call upon those to whom he ministers to follow his example. It is natural for children to imitate their parents and copy their mode of life. Since the Corinthians were Paul’s spiritual children, it was logical that they should be expected to imitate the apostle in his relationship to God. Knowing that children copy their parents, every minister should be ever conscious of the weighty responsibility that rests upon him to set the proper example of godly living before those to whom he is presenting the gospel. His consecration was so complete, so unreserved, that Paul could say, “Christ liveth in me” (Gal. 2:20). This gave him the assurance that enabled him to call upon those whom he led to the Saviour, to follow him (see Phil. 3:17; 2 Thess. 3:7). It is true that church members should look to Christ as their example, but humanity is frail, and men are prone to look to their leaders. This makes it imperative for ministers to be extremely careful about setting a right example before the members (see Titus 2:6–8; 1T 446; 2T 336,  548, 549).

 

၁၇. ငါစေလွှတ်ခဲ့သည်။ စာရေးရာတွင် ဂရိလူမျိုးများသည် လက်ရှိလုပ်ဆောင်မှုကို ဖော်ပြရန် အတိတ်ကာလကို တစ်ခါတစ်ရံအသုံးပြုသည်၊ အကြောင်းမှာ စာကိုလက်ခံသူဖတ်ရှုသည့်အခါ ထိုလုပ်ဆောင်မှုသည် အတိတ်ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁၆:၁၀ အရ တိမောသိသည် လမ်းတွင်ရှိနေသော်လည်း ရောက်ရှိလာခြင်းမရှိသေးဘဲ၊ စာရောက်မလာမီ ရောက်လာရန်လည်း မမျှော်လင့်ထားပုံရသည်။ ဤစာကို အသင်းတော်အား တမန်တော်၏ကိုယ်စားလှယ်ကို သင့်လျော်စွာကြိုဆိုရန်နှင့် ၎င်း၏အကြံဉာဏ်နှင့် သင်ကြားပို့ချမှုကို ပေါလုကိုယ်တိုင်မှလာသည်ဟု ယူဆ၍ ဂရုပြုရန် အကြံပေးရန် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

17. I sent. In letter writing the Greeks sometimes used the past tense to describe present action, because the action, when the letter would be read by the recipient, would be in the past. According to ch. 16:10 Timothy was probably on his way but had not yet arrived, nor apparently was he expected to arrive ahead of the letter. The letter was doubtless sent in order to advise the church to welcome the apostle’s representative fittingly, and to give heed to his counsel and instruction as though it came from Paul himself.

 

တိမောသိ။ သို့မဟုတ် “တိမောသိ” (တမန်တော် ၁၆:၁၊ ၁၉:၂၂၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၉၊ ၁သက်သာလောနိတ် ၃:၂၊ ၁တိမောသိ ၁:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ တိမောသိသည် ပေါလုအား ၎င်းတည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များကို စောင့်ရှောက်ရာတွင် အားကိုးအားထားပြုနိုင်သော ယုံကြည်စိတ်ချရသော မိတ်ဖက်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

Timotheus. Or, “Timothy” (see Acts 16:1; 19:22; Phil. 2:19; 1 Thess. 3:2; 1 Tim. 1:2). Timothy was a trusted associate upon whom Paul relied in his work of caring for the churches that he had established.

 

ငါ၏ချစ်သောသား။ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုလျှင် “ငါ၏ချစ်သောသား” ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် လူငယ်တိမောသိတွင် ဘုရားအတွက် အသုံးဝင်သော အလုပ်သမားတစ်ဦးအဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်သူကို တွေ့မြင်ခဲ့သဖြင့်၊ ၎င်းကို သူ၏ခရီးဖော်နှင့် ကူညီသူတစ်ဦးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၆:၁-၄၊ ၁တိမောသိ ၁:၂၊ အေအေ ၁၈၄၊ ၁၈၅၊ ၂၀၂၊ ၂၀၃၊ ဂျီဒဗလျူ ၄၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။ တမန်တော်သည် ကောရိန္တုမြို့သားများကို “သားများ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ပြီး၊ စကားလုံးအတိုင်း ဆိုလျှင် “သားသမီးများ” (၁ကောရိန္တု ၄:၁၄) ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကဲ့သို့ပင် သူ၏တရားဟောမှုမှတစ်ဆင့် ခရစ်တော်တွင် ဖြစ်စေခံရသူတစ်ဦးကို ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် စေလွှတ်ခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။ တမန်တော်၏ ခရီးလမ်းများနှင့် ဧဝံဂေလိတရားဟောမှုတွင် နီးကပ်သော မိတ်ဖက်တစ်ဦးအဖြစ်၊ တိမောသိသည် ပေါလု၏သင်ကြားမှုများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန်နှင့် ၎င်း၏ဘဝနေထိုင်မှုပုံစံကို ၎င်းတို့၏စိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်ဝသည်။

My beloved son. Literally, “my beloved child.” Paul saw in the young man Timothy one who could be developed into a useful worker for God, so he chose him to be one of his traveling companions and helpers (see Acts 16:1–4; 1 Tim. 1:2; AA 184,  185,  202, 203; GW 440). The apostle had addressed the Corinthians as “sons,” literally, “children” (1 Cor. 4:14); therefore it was quite appropriate to send one to represent him who had been begotten in Christ through the agency of his preaching, even as they. As a close companion of the apostle in his journeys and his evangelistic work, Timothy was well qualified to review Paul’s teachings and call to their minds his manner of life.

 

အသင်းတော်တိုင်းတွင်။ ပေါလု၏သတင်းစကားသည် သူတရားဟောသည့်နေရာတိုင်းတွင် တူညီသည်။ သူသည် ကောရိန္တုမြို့သားများကို ဧဖက်မြို့သားများ သို့မဟုတ် ဗေရောမြို့သားများကို သင်ပေးခဲ့သည်နှင့် ကွဲပြားခြားနားစွာ မသင်ပေးခဲ့ပါ။ ၎င်း၏လူထုတရားဟောမှုနှင့် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အပြုအမူသည် နေရာအနှံ့တွင် တူညီသည်။ သူသည် ကောရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်သည် အခြားအသင်းတော်များနှင့် သဟဇာတဖြစ်ရန် လိုလားသည်။ ခရစ်တော်သည် ၎င်း၏နောက်လိုက်များအကြား စည်းလုံးညီညွတ်မှုအတွက် ဆုတောင်းခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၇:၂၁-၂၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ နှင့် အဆုံးအမတရားများ၏ တစ်ညီတစ်ညွတ်ဖြစ်မှုသည် ထိုစည်းလုံးညီညွတ်မှုကို အထောက်အကူပြုသည် (ရောမ ၁၅:၅၊ ၆၊ ၁ကောရိန္တု ၁:၁၀၊ ဧဖက် ၄:၃-၆၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၂၊ ၁တ ၂၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။

In every church. The message of Paul was the same wherever he preached. He had not taught the Corinthians anything different from what he had taught the Ephesians or the Beroeans. His public preaching and his personal conduct were the same everywhere. He desired the church at Corinth to be in harmony with all the other churches. Christ prayed for unity among His followers (see John 17:21–23), and doctrinal unanimity contributes to such unity (see Rom. 15:5, 6; 1 Cor. 1:10; Eph. 4:3–6; Phil. 2:2; 1T 210).

 

၁၈. မာန်တက်ခြင်း။ ပေါလုက အကျဉ်းအားဖြင့်၊ “သင်တို့ထံသို့ လာရောက်ရန် ငါ၏အစီအစဉ်များ နှောင့်နှေးနေရသောကြောင့်၊ သင်တို့ထဲမှ အချို့သည် မာန်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး၊ ငါသည် ကောရိန္တုမြို့သို့ လာရဲမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ သင်တို့သည် အခြားခေါင်းဆောင်များအပေါ် သစ္စာခံကြောင်းကြေငြာမှုက ငါ့ကို ကြောက်ရွံ့စေခဲ့ပြီး၊ ငါသည် ဆုံးမစာများနှင့် သတိပေးစာများသာ ရေးသားမည်ဟု ခံစားရပေမည်” ဟု ပြောသည်။ သူသည် တိမောသိနှင့် တိတု (၂ကောရိန္တု ၇:၆၊ ၇၊ ၁၄၊ ၁၅ ကိုကြည့်ပါ) ကို ကောရိန္တုမြို့သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်မှာ ၎င်း၏ရန်သူများအား သူကိုယ်တိုင် ၎င်းတို့အကြားသို့ ဝင်ရောက်ရဲမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်စေခဲ့ပြီး ထိုအချက်က ၎င်းတို့ကို လွှမ်းမိုးခဲ့ပေမည်။

18. Puffed up. Paul says in effect, “Because I have been delayed in my plans to visit you, some of you are inflated with pride, believing that I dare not come to Corinth. You no doubt feel that your declaration of allegiance to other leaders has made me afraid, and that all I will do is write letters of rebuke and warning.” The fact that he sent Timothy, and Titus (see 2 Cor. 7:6, 7, 14, 15), to Corinth may have influenced his enemies to believe that he himself was afraid to venture among them.

 

၁၉. သို့သော် ငါလာမည်။ သူသည် ပင်တိကုတ္တုမတိုင်မီ နေရန် စီစဉ်ထားသည် (အခန်းကြီး ၁၆:၈)။ ၂ကောရိန္တု ၁:၂၃ တွင် ၎င်း၏လာရောက်မှု၏ မမျှော်လင့်ထားသော နှောင့်နှေးမှုကို ရှင်းပြထားသည်။

19. But I will come. He planned to stay till after Pentecost (ch. 16:8). In 2 Cor. 1:23 he explains the unexpected delay in his coming.

 

သခင်အလိုတော်ရှိလျှင်။ ပေါလု၏အမြဲတမ်းဆန္ဒမှာ ၎င်း၏သခင်၏အလိုတော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်သော အရာများကိုသာ လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏အစီအစဉ်အားလုံးသည် ဘုရား၏ခွင့်ပြုချက် သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်မှုပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သူသည် ခရီးထွက်ရန် ကိစ္စကို ဘုရား၏အလိုတော်ပေါ်တွင် မူတည်သည်ဟု ယူဆပြီး၊ ဘုရားညွှန်ပြသည့်အတိုင်း သွားရန် သို့မဟုတ် နေရန် အသင့်ရှိသည် (တမန်တော် ၁၈:၂၁၊ ၁ကောရိန္တု ၁၆:၇၊ ဟေဗြဲ ၆:၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ ခရစ်ယာန်အပြုအမူ၏ ပုံသက်သေတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးသည် ၎င်းကို လိုက်နာသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အစီအစဉ်အားလုံးကို ဘုရား၏အလိုတော်အရ လိုက်နာရန် သို့မဟုတ် စွန့်လွှတ်ရန် စိတ်ထဲတွင် ထားရှိပြီး ပြုလုပ်သင့်သည် (သုတ္တံ ၂၇:၁၊ ယာကုပ် ၄:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။

If the Lord will. It was Paul’s constant desire to do nothing save that which was in harmony with the will of his Master. All his plans were subject to divine approval or rejection. He considered the matter of setting out on a journey as dependent on the will of God, and was ready to go or stay, as the Lord might indicate (cf. Acts 18:21; 1 Cor. 16:7; Heb. 6:3). This is an example of Christian conduct that all should follow. All our plans should be made with the thought in mind that they will be followed out or laid aside according to God’s will (see Prov. 27:1; James 4:15).

 

စွမ်းအား။ တမန်တော်သည် ကောရိန္တုမြို့သို့ လာရောက်ပြီး၊ သူလာရဲမည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ကြွားဝါသူများ၏ အလွတ်သဘောကြွားဝါမှုကို စစ်ဆေးမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို စစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤဝါကျသည် တမန်တော်၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုရှိသော ရဲရင့်မှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ထိုရဲရင့်မှုသည် ဘုရား၏အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်နေပြီး သမ္မာတရားကို သင်ပေးနေသည်ဟူသော အသိမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရား၏ဓမ္မဆရာများအားလုံးရှိသင့်သော တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုတွင် ယုံကြည်မှုနှင့် ရဲရင့်မှုဖြစ်သည်။ အသင်းတော်အတွင်း သို့မဟုတ် အပြင်ဘက်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် လူအုပ်စုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆန့်ကျင်မှုများကို မမှုဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ရမည် (ဒံယလ် ၁:၁၇၊ ဟေရှာယ ၅၀:၇၊ တမန်တော် ၅:၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။

The power. The apostle would visit Corinth and examine, not the empty boasting of those who confidently asserted that he was afraid to come, but their real power. This sentence reveals the confident courage of the apostle, courage born of the knowledge that he was doing God’s will and teaching truth. Such is the confidence and boldness in performance of duty that all God’s ministers should have. Irrespective of all opposition made by any man or company of men, within or without the church, they are to discharge their duty faithfully (see Deut. 1:17; Isa. 50:7; Acts 5:29).

 

၂၀. ဘုရား၏နိုင်ငံတော်။ ဤနေရာတွင် ကျေးဇူးတော်နိုင်ငံတော်ကို ဆိုလိုသည် (ကောလောသဲ ၄:၁၁ စသည်တို့ကိုကြည့်ပါ) (မဿဲ ၃:၂၊ ၄:၁၇၊ ၅:၃ တွင်ဖော်ပြထားသည်ကိုကြည့်ပါ)။

20. Kingdom of God. Here the kingdom of grace as in Col. 4:11; etc. (see on Matt. 3:2; 4:17; 5:3).

 

စကားဖြင့်မဟုတ်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘုရား၏ဝိညာဉ်ရေးနိုင်ငံတော်သည် လူတို့၏ ကြွားဝါသောပြောဆိုမှုများနှင့် အချည်းနှီးသောစကားများဖြင့် တည်ထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အုပ်ချုပ်ခြင်းမပြုပါ။ ဧဝံဂေလိတရား၏ ရိုးရှင်းမှုကို လိုက်နာလိုမှုမရှိသူများက ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်သမ္မာတရားအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ထည့်သွင်းပြီး ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ကို ခေါင်းဆောင်မှုနှင့် အာဏာရာထူးများသို့ မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားသူများထက် ပိုမိုလိုအပ်သည် (ဒံယလ ၇:၂၅၊ ၁၁:၃၆၊ ၂သက်သာလောနိတ် ၂:၃၊ ၄၊ ဗျာဒိတ် ၁၃:၅၊ ၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Not in word. God’s spiritual kingdom on earth is not established or administered by boastful claims and the vain words of men. Something more is required than confident assertions of authority by those who, not willing to abide by the simplicity of the gospel message, add to it their own interpretations of truth and exalt themselves to positions of leadership and authority (see Dan. 7:25; 11:36; 2 Thess. 2:3, 4; Rev. 13:5, 6).

 

စွမ်းအား။ ဂရိဘာသာ “ဒူနမစ်” သည် “အင်အား”၊ “ခွန်အား”၊ “သန်မာမှု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “dynamite” သည် ဒူနမစ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဘုရား၏အသင်းတော်သည် ဝိညာဉ်တော်၏စွမ်းအားဖြင့် ထောက်ပံ့ထားပြီး၊ အပြည့်အဝသန္နိဋ္ဌာန်ချထားသော ယုံကြည်သူများ၏ဘဝများတွင် လည်ပတ်နေသည်။ ဘုရား၏အသင်းတော်သို့ ထပ်မံထည့်သွင်းမှုတိုင်းသည် ဝိညာဉ်တော်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားမှုစွမ်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည် (ယောဟန် ၃:၅၊ ၁၆:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ အသင်းတော်၏ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်မှ လမ်းညွှန်ခံရပြီး၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ၎င်း၏နိုင်ငံတော်ကို ပညာရှိစွာ အုပ်ချုပ်ရန် စွမ်းအားပေးခံရသည် (တမန်တော် ၁:၈၊ ၂:၁၇၊ ၁၈၊ ၁၃:၁-၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Power. Gr. dunamis, “force,” “might,” “strength.” Our English word “dynamite” is derived from dunamis. The church of God is sustained by the power of the Holy Spirit, operating in the lives of wholly consecrated believers. Every addition to the church of God is brought about by the regenerating power of the Holy Spirit (see John 3:5; 16:13). The leaders of the church are guided by the Spirit of God and empowered by Him for the wise administration of His kingdom on earth (see Acts 1:8; 2:17, 18; 13:1–4).

 

၂၁. သင်တို့အလိုရှိသည်ကား အဘယ်နည်း။ ဤသည်မှာ ပေါလုက မနာခံသော ယုံကြည်သူများထံသို့ ပြုလုပ်သော ဆွဲဆောင်မှုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်တွင် မနာခံသောအဖွဲ့ဝင်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ပြင်းထန်သောအစီအမံများကို လက်ခံရန် တမန်တော်၏ ဝန်လေးမှုကို ဖော်ပြသည်။

21. What will ye? This is Paul’s appeal to the unruly believers. It reveals the apostle’s reluctance to adopt severe measures in dealing with the unruly members of the church at Corinth.

 

လှံတံ။ ဖခင်ဆန်သော ပြင်းထန်မှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပေါလုသည် တမန်တော်တစ်ဦးအနေနှင့်၊ ဧဝံဂေလိတရားတွင် ၎င်းတို့၏မူလဆရာအဖြစ်၊ ပုန်ကန်သောအသင်းတော်ကို စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရန် အာဏာရှိသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်ကို ဖော်ပြသည်။ လိုအပ်ပါက သူအသုံးပြုမည့် “လှံတံ” သည် ၎င်း၏စကားများဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။ အသင်းတော်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ရန်ဖြစ်မှုများမှ ကာကွယ်ရန် ဘုရား၏ကျွန်များအတွက် ပြင်းထန်မှုအချို့ကို အသုံးပြု၍ မနာခံသောအဖွဲ့ဝင်များကို ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သည့်အခါများရှိသည် (တောလည်ရာ ၁၆:၈-၁၁၊ ၂၆၊ ၂၈-၃၀၊ မဿဲ ၁၈:၁၅-၁၇၊ တမန်တော် ၅:၃၊ ၄၊ ၈၊ ၉ ကိုကြည့်ပါ)။

Rod. The symbol of fatherly severity. It shows that Paul realized that as an apostle, and also as their original instructor in the gospel, he had authority to administer discipline to the rebellious church. No doubt the “rod” which he would use, if necessary, would be his words. There are occasions when it is necessary for God’s servants to use some severity in correcting unruly members of the church (see Num. 16:8–11, 26, 28–30; Matt. 18:15–17; Acts 5:3, 4, 8, 9).

 

မေတ္တာ။ ပြုပြင်မှုကို အမြဲတမ်း မေတ္တာဖြင့် ပေးအပ်သင့်ပြီး၊ ပြစ်မှားသူ၏ အကောင်းဆုံးသာယာမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ရည်မှန်းထားရမည် (ဂလာတိ ၆:၁၊ ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အသင်းတော်ကို ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် ရန်ဖြစ်မှုများမှ ကာကွယ်ရန် ပြင်းထန်စွာ သို့မဟုတ် တင်းကျပ်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ အရာအားလုံးကို သက်ဆိုင်သူများ၏ အကောင်းဆုံးဝိညာဉ်ရေးအကျိုးစီးပွားအတွက် စစ်မှန်သောဂရုစိုက်မှုဖြင့် သတိထားရမည်။ ချစ်ခင်သူ၏ အကောင်းဆုံးအကျိုးစီးပွားကို ရည်မှန်းထားသော မေတ္တာသည် ခရစ်ယာန်ဘဝနှင့် တာဝန်၏ အဆင့်တိုင်းတွင် အခြေခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်သည် မေတ္တာ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပြယုဂ်ဖြစ်သည် (၁ယောဟန် ၄:၈၊ ၁၆)။

Love. Correction should always be administered in love, with the ultimate welfare and happiness of the offender in view (cf. Gal. 6:1, 2). Although it may be necessary to act firmly and perhaps severely in order to preserve the church from confusion and strife, nevertheless everything should be tempered by a true regard for the best spiritual interests of the persons concerned. Love, which has as its object the best interests of the beloved, must underlie every phase of Christian life and duty, for God Himself is the personification of love (1 John 4:8, 16).

 

နူးညံ့သိမ်မွေ့သောဝိညာဉ်ဖြင့်။ ဆိုလိုသည်မှာ နူးညံ့စွာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောသဘောထားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် ၎င်းတို့အပေါ် ပြင်းထန်သောစည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှု လိုအပ်မှုကို ရှောင်ရှားလိုကြောင်း ဤနေရာတွင် ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတို့၏ “မာန်တက်နေသော” နှလုံးများသည် နူးညံ့လာပြီး ၎င်း၏မေတ္တာဖြင့်ပေးသော အကြံဉာဏ်ကို လွယ်ကူစွာ လက်ခံမည်ဟု သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် ပြင်းထန်သော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုအစီအမံများကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

Spirit of meekness. That is, mildly, in an attitude of tenderness. Paul here reveals that he wished to avoid the necessity of exercising severe discipline toward them. He hoped that their “puffed up” hearts would soften and that they would readily accept his loving advice without making it necessary for him to resort to harsh disciplinary measures.

 

ရင်းနှီးသောဆွဲဆောင်မှုဖြင့် တမန်တော်သည် ဤစာတမ်း၏ ဤအပိုင်းကို အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ဤအပိုင်းတွင် ပေါလုသည် ကောရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဝိညာဉ်ရေးအမြင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မာန်နှင့် ဟန်ဆောင်မှုများနှင့် အမှန်တရားများကို ရိုးသားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

With a yearning appeal the apostle closes this part of the epistle. In this section Paul has dealt candidly with the facts of the situation, placing them in contrast with the pride and pretense that were clouding the spiritual vision of many members of the church at Corinth.

ELLEN G. WHITE COMMENTS

  1–7 AA 276

  2 Ed 139; MYP 319; 9T 246

  5 AA 73; GC 481, 660; MB 124; PP 386; SC 24; 1T 333; 2T 626; 4T 590

  7 MB 57; MH 166; 5T 735

  9 CH 575; Ed 154; FE 186,  230, 289; MYP 353; Te 144; TM 447; 1T 336; 2T 441,  631, 709; 4T 35, 641; 5T 84,  526, 578; 6T 13, 144; 7T 173,  294, 296; 8T 134, 235

  11, 12 AA 354; 1T 447

  11–15 AA 277

  12, 13 AA 296; Ed 68

  13 9T 236