ကောရိန္သုဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၇

 

အခန်းကြီး - ၇

chapter 7

၁. သူသည် ၎င်းတို့အား သန့်ရှင်းသောဘဝဖြင့် နေထိုင်ရန် ဆုံးမသွန်သင်ပြီး၊ ၂. သူသည် ၎င်းတို့အား သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကဲ့သို့ သူ့အား ချစ်ခင်စွာ ဆက်ဆံရန် တိုက်တွန်းသည်။ ၃. သူသည် ၎င်းတို့၏ ဤသဘောထားကို သံသယဖြစ်ပုံမပေါ်စေရန်၊ သူ၏ဒုက္ခများအတွင်း တီတုနှင့်ပေးသော သတင်းစကားမှ အားရဝမ်းမြောက်မှုကို ဖော်ပြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့သော ဝမ်းနည်းမှုသည် သူ၏ယခင်စာတစ်စောင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ၁၃. ၎င်းတို့၏ ချစ်ခင်ရိုသေမှုနှင့် တီတုအပေါ် နာခံမှုသည် သူ၏ယခင်ချီးမွမ်းထောပနာများနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ဖော်ပြသည်။

1 He proceedeth in exhorting them to purity of life, 2 and to bear him like affection as he doth to them. 3 Whereof lest he might seem to doubt, he declareth what comfort he took in his afflictions, by the report which Titus gave of their godly sorrow, which his former epistle had wrought in them, 13 and of their lovingkindness and obedience towards Titus, answerable to his former boastings of them.

1.      

2.     These promises. That is, the promises of ch. 6:17, 18 (cf. 2 Peter 1:4). 2 Cor. 7:1 concludes th

3.     ၁။ ဤကတိတော်များ။ ဆိုလိုသည်မှာ အခန်း ၆:၁၇, ၁၈ ၏ ကတိတော်များဖြစ်သည် (၂ ပေ. ၁:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ၂ ကော. ၇:၁ သည် အခန်း ၆:၁၄ တွင် စတင်ခဲ့သော အကြံအစည်များ၏ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်မှုကို ပြီးစီးစေသည်။ ဤကြီးမြတ်သော ကတိတော်များကြောင့် ကိုရိန္သုသူများသည် စရိုက်ပြည့်စုံမှုအတွက် ကြိုးပမ်းရမည်။ ဤဘုန်းတန်ဆာပလူးများသည် ဘဝတွင် မသန့်ရှင်းမှုနှင့် ညစ်ညမ်းမှုများ ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုသောအခါ ဆုံးရှုံးသွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုသို့သောအရာများသည် လူသားများအား ဘုရားသခင်၏သားများဖြစ်ရန် အရည်အချင်းမပြည့်မီစေသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ဤကဲ့သို့ ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးသို့ ဝင်ရောက်ရန်၊ ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ စဉ်ဆက်မပြတ် သန့်ရှင်းစေသောတန်ခိုးနှင့် ခရစ်ယာန်စရိုက်တွင် စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးတက်မှုကို ခံစားရမည်။ လောကနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကင်းကွာနေသူများအတွက်သာ သက်ဆိုင်သည်။

4.     e sequence of thought begun in ch. 6:14. Because of these great promises the Corinthians should strive for perfection of character. These glorious privileges are forfeited when unholiness and impurity are permitted to enter the life, for such things disqualify men from being sons of God. To enter into such an intimate relationship with God, believers must experience both the continual cleansing power of God and continual growth in Christian character. Fellowship with the world belongs only to those who are estranged from God.

 

ချစ်ခင်ရပါသော။ လူသားများသည် ယုံကြည်ခြင်း၏အိမ်ထောင်စုအတွင်းရှိ အခြားသားသမီးများနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာစရိုက်ကို ထင်ဟပ်စေရမည်။ စစ်မှန်သောဘာသာတရားသည် နှလုံးသား၏ နူးညံ့မှုကို အမြဲလှုံ့ဆော်ပေးသည်။

Dearly beloved. Men are to reflect the loving character of God in relations with other children of the household of faith. True religion always stimulates tenderness of heart.

 

ကိုယ်ကိုကိုယ်သန့်ရှင်းစေခြင်း။ လူသားများသည် ကိုယ်ကိုကိုယ်သန့်ရှင်းစေရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါ၊ အကြောင်းမှာ လူသားအတွင်း၌ အပြစ်ကိုဖယ်ရှားရန် မွေးရာပါတန်ခိုးမရှိပါ (ရောမ ၇:၂၂-၂၄)။ ယုံကြည်သူသည် ဘုရားသခင်အား သူ၌နှင့်သူမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်စေခြင်းဖြင့်သာ သန့်ရှင်းစေနိုင်သည် (ဖိ. ၂:၁၂, ၁၃၊ ၁ ပေ. ၁:၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်ယာန်သည် သန့်ရှင်းစေရန် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရမည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားများအသုံးပြုနိုင်ရန် ဆန္ဒကို နှိုးဆွပေးသည်။ ခရစ်တော်၏သံချပ်ကာသည် ခရစ်ယာန်အားလုံးအတွက် ရရှိနိုင်သော်လည်း၊ ၎င်းကို ဝတ်ဆင်ရန် တာဝန်သည် ၎င်းတို့ထံတွင် ရှိသည် (ဧဖက် ၆:၁၀, ၁၁)။ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးနှင့် ကျေးဇူးတော်သည် လုံးလုံးလျားလျား ပကတိစိတ်နှင့် ဆန္ဒရှိသူတွင် ထိရောက်မှုမရှိပါ။ ဘုရားသခင်သည် “ယုံကြည်ခြင်း၏စစ်ပွဲကောင်း”ကို တိုက်ထုတ်သူနှင့် အတူရှိပြီး၊ သူ့အား အောင်မြင်မှုသို့ ယူဆောင်လာမည် (၁ တိ. ၆:၁၂၊ ရောမ ၈:၃၇ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

Cleanse ourselves. Men are unable to cleanse themselves, for there is no power inherent in man to put away sin (Rom. 7:22–24). The believer can be made holy only by letting God work in and through him (Phil. 2:12, 13; cf. 1 Peter 1:22). The Christian must make use of God’s appointed means for cleansing. God awakens the will in order that men may use it. The armor of Christ is available for all Christians, but theirs is the responsibility for putting it on (Eph. 6:10, 11). God’s power and grace are ineffective in one who has an altogether passive mind and will. God is with the one who fights “the good fight of faith,” and will bring him victory (1 Tim. 6:12; see on Rom. 8:37).

 

ညစ်ညမ်းမှု။ သို့မဟုတ် “ညစ်ညမ်းမှု”၊ “ညစ်ညမ်းမှု”၊ “သန့်ရှင်းမှုကို ဖျက်ဆီးခြင်း”။ ဤသတိပေးချက်သည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့်သက်ဆိုင်သည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို အသုံးပြု၍ ကျူးလွန်ရသော အပြစ်များအားလုံးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်နှင့်သက်ဆိုင်သည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းသည် စိတ်အတွင်းရှိ အပြစ်များဖြစ်သည့် မကောင်းသောတွေးခေါ်မှု၊ မာန၊ နှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ရည်ညွှန်းသည်။ မာ. ၇:၁၅, ၂၃၊၂ ကော. ၁၀:၄, ၅ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။

Filthiness. Or, “pollution,” “contamination,” “defilement.” As this admonition applies to the flesh, it refers to all those kinds of sin that require the various avenues of the flesh for their commission. As it applies to the spirit, it refers to sins of the mind, such as evil thinking, pride, and ambition. See on Mark 7:15, 23; 2 Cor. 10:4, 5.

 

ပြည့်စုံစေခြင်း။ ဂရိဘာသာ epiteleō၊ “ပြီးစီးရန်”၊ “ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရန်”။ ပေါလုသည် ဤနေရာ၌ လက်ရှိတိုးတက်မှုအကြောင်း ပြောပြပြီး၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိမည်။

Perfecting. Gr. epiteleō, “to bring to a consummation,” “to bring to a goal.” Paul here speaks of present growth, which will eventually reach its goal.

 

သန့်ရှင်းမှု။ မ. ၅:၄၈၊ ၂ ပေ. ၃:၁၈ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။ သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် တစ်သက်တာလုံး၏အလုပ်ဖြစ်သည်၊ ဤဘဝတွင် တစ်ခုတည်းသောလုပ်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် အချိန်တစ်ခုတည်းတွင် ပြီးမြောက်မည်မဟုတ်ပါ။ ခရစ်ယာန်ဘဝ၏ အဆင့်နှစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ တရားမျှတခြင်း၊ သို့မဟုတ် “သန့်ရှင်းမှုတွင် ဖန်တီးထားသော” လူသစ်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် ဝတ်ဆင်ခြင်း (ဧဖက် ၄:၂၄)။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ သန့်ရှင်းစေခြင်း၊ သို့မဟုတ် လူသစ်၏ ပြည့်စုံမှုသို့ ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု။ ပထမအဆင့်ကို ဘုရားသခင်တစ်ဦးတည်းသာ လူ၏သဘောတူညီမှု၊ နောင်တရမှု၊ နှင့် လက်ခံမှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင်၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသည် ယုံကြည်သူ၏တစ်သက်တာတွင် အတူတကွပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည် (ဖိ. ၃:၁၂-၁၄)။

Holiness. See on Matt. 5:48; 2 Peter 3:18. Sanctification is a lifetime work, something not accomplished by any single act or at any point of time in this life. Two stages of the Christian life are indicated. The first is justification, or the cleansing and putting on of the new man “created in … holiness” (Eph. 4:24). The second is sanctification, or the continued development of the new man to the point of perfection. The first, God alone can bring about, with man’s consent, repentance, and acceptance. With the second, God and man cooperate together throughout the lifetime of the believer (Phil. 3:12–14).

 

တရားမျှတခြင်းသည် သန့်ရှင်းမှုသို့ ဝင်ပေါက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် အပြစ်ခွင့်လွှတ်ခြင်း၊ ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်း၊ နှင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ လူတစ်ဦးသည် မဖြစ်မနေ မတိကျမချင်း မဖြစ်မနေရမည်။ တရားမျှတခြင်းတွင် ယုံကြည်သူ၏ အဓိကလိုအပ်ချက်မှာ ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည် (ရောမ ၃:၂၀, ၂၈)။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ခရစ်ယာန်ဘဝ၏ အစပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်သွားပါက ထပ်မံလုပ်ဆောင်ရမည်။ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏သဘာဝတရား၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လာပြီး (၂ ပေ. ၁:၄) ဝိညာဉ်ရေးအသက်ကို သူ၌ ထည့်သွင်းပြီးသည့်အခါ (ရောမ ၆:၄)၊ သူသည် ဘုရားသခင်နှင့် တက်ကြွစွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ ခရစ်ယာန်သည် ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်၏ ဘုရားသခင်၏ အရင်းအမြစ်များဖြစ်သည့် သမ္မာကျမ်းစာ လေ့လာမှုနှင့် တရားထိုင်ခြင်း၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးနှင့် သီးသန့်ဆုတောင်းခြင်း၊ သီးသန့်နှင့် အများပြည်သူဝတ်ပြုခြင်း၊ နှင့် အခြားသူများအတွက် ဝန်ဆောင်မှုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ရေးလေ့ကျင့်ခန်းများကို အသုံးချခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမည်။ ခန္ဓာကိုယ်သည် သန့်ရှင်းစေခြင်း၏အလုပ်တွင် ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည် (၁ ကော. ၁:၈၊ ကောလောသဲ ၁:၂၈၊ ၁ သက်. ၅:၂၃)။ ရောမ ၃:၂၈၊ ၄:၃, ၈ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။

Justification is the gateway to holiness. It includes the remission of sin, reconciliation, and regeneration. A man must be set right before he can go right. In justification the primary requirement of the believer is faith (Rom. 3:20, 28). This experience occurs at the very threshold of the Christian life, and must be repeated in case of backsliding. The moment a man becomes a partaker of the divine nature (2 Peter 1:4) and spiritual life is implanted within him (Rom. 6:4), he is obligated to work in active cooperation with God. The Christian is to cooperate with God by availing himself of the divine resources of grace and power—Bible study and meditation, personal and private prayer, private and public worship, and spiritual exercise through the medium of service for others. The body is linked with the spirit in the work of sanctification (1 Cor. 1:8; Col. 1:28; 1 Thess. 5:23). See on Rom. 3:28; 4:3, 8.

 

ဘုရားသခင်နှင့် သန့်ရှင်းစေခြင်း၏အလုပ်တွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းမှု၏စံနှုန်းကို မလွဲမသွေ လက်ခံရန် လိုအပ်သည်။ မူလစံနှုန်းမှာ ဘုရားသခင်၏ သဘာဝနှင့် စရိုက်ဖြစ်သည် (ထွက်. ၁၅:၁၁၊ ဟေရှာ. ၆:၃၊ မ. ၅:၄၈; ၁ ပေ. ၁:၁၅; ဗျာ. ၄:၈)။ လူသားများသည် သူ၏သန့်ရှင်းသောစရိုက်ကို နားလည်နိုင်ရန်၊ ဘုရားသခင်သည် သူ၏သန့်ရှင်းသောပညတ်ကို ပေးထားပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏စရိုက်၏ ပုံတူစာသားဖြစ်သည် (ဆာ. ၁၉:၇-၁၀; ရောမ ၇:၁၂) နှင့် သူလိုချင်သော စရိုက်အမျိုးအစားကို ဖော်ပြထားသည်။ ဘဝကို ဤဘုရားသခင်၏စံနှုန်းဖြင့် နေ့စဉ်တိုင်းတွင် တိုင်းတာသည်နှင့်အမျှ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်သည် လူ၏စရိုက်ကို သူ၏ပြည့်စုံသောစရိုက်နှင့် တူအောင် ပြောင်းလဲပေးသည် (၂ ကော. ၃:၁၈ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် လူအပြစ်ပြုသောအခါ ဆုံးရှုံးခဲ့သော ဖန်ဆင်းရှင်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန်ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာ ၁:၂၆, ၂၇; ၂ ကော. ၃:၁၈)။ ခရစ်တော်နှင့်တူသော စရိုက်ရရှိရန်သည် တစ်သက်တာလုံး၏ လိုက်စားမှုဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ခြင်းပြီးဆုံးသည့်အခါမှသာ၊ သန့်ရှင်းမှုကို အကျိုးရှိစွာနှင့် စဉ်ဆက်မပြတ် လိုက်စားခဲ့သော ခရစ်ယာန်သည် “သန့်ရှင်းနေဆဲ” ဖြစ်လိမ့်မည် (ဗျာ. ၂၂:၁၁, ၁၂)။ များစွာသော ခရစ်ယာန်ဟုဆိုသူများသည် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းမှု၏စံနှုန်းကို လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ့ပေါ့တန်တန် တန်ဖိုးထားခြင်းကြောင့် သန့်ရှင်းမှုနှင့် စစ်မှန်သောသန့်ရှင်းစေခြင်းမှ ဝေးကွာနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အလယ်အလတ်နှင့် တစ်ဝက်တစ်စ နာခံမှုဖြင့် ကျေနပ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ပုံစံသာရှိသော်လည်း ၎င်း၏တန်ခိုးမပါသော ဘုရားသခင်ကိုးကွယ်မှုကိုသာ လိုလားကြသည် (မ. ၇:၂၁-၂၇၊ ၂ တိ. ၃:၅ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

Cooperation with God in the work of sanctification requires unquestioned acceptance of God’s standard of holiness. The original standard is the nature and character of God (Ex. 15:11; Isa. 6:3; Matt. 5:48; 1 Peter 1:15; Rev. 4:8). That man may understand something of His holy character, God has given us His holy law, which is a transcript of His character (Ps. 19:7–10; Rom. 7:12) and delineates the kind of character He would have us develop. As the life is measured day by day by this divine standard, the grace and power of God transform the character of man to resemble His perfect character (see on 2 Cor. 3:18). Thus the image of the Creator, lost when man sinned, is to be restored (Gen. 1:26, 27; 2 Cor. 3:18). The achievement of a Christlike character is a lifelong pursuit. Only when probation closes will the Christian who has conscientiously and consistently aspired to holiness “be holy still” (Rev. 22:11, 12). Many professed Christians come far short of holiness and true sanctification because they ignore or lightly esteem God’s standard of holiness. They are satisfied with a mediocre and halfhearted obedience, and aspire only to the form of godliness, without its power (see on Matt. 7:21–27; 2 Tim. 3:5).

 

ပေါလုပြောသော သန့်ရှင်းမှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် အရေးပါသော၊ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ထိတွေ့မှုမှသာလျှင် ရရှိသည်။ ဤထိတွေ့မှုသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုနှင့် သူ၏သမ္မာကျမ်းစာ၏ လေ့လာမှုမှတစ်ဆင့် (ယော. ၁၇:၁၇၊၁ ပေ. ၁:၂၂)၊ နှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဖျန်ဖြေမှုမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်သည် (ရောမ ၈:၂၆၊ ၂ သက်. ၂:၁၃)။

The holiness of which Paul speaks comes only through vital, spiritual contact with God. This contact takes place through communion with God and a study of His Word (John 17:17; 1 Peter 1:22), and by the mediation of the Holy Spirit (Rom. 8:26; 2 Thess. 2:13).

 

ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း။ ဆာ. ၁၉:၉ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ။ စစ်မှန်သောသန့်ရှင်းစေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ရှေ့မှောက်တွင် အမြဲရှိနေသည်ဟု သတိရှိသော ယုံကြည်သူ၏ဘဝတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် သန့်ရှင်းသော ရိုသေမှုသည် သန့်ရှင်းမှု၏ပြည့်စုံမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ရှိနေမှုကို သတိပြုမိခြင်းသည် စစ်မှန်သော ရိုသေမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ယုံကြည်ခြင်း၏မျက်လုံးဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့သည်နှင့်အမျှ၊ ဝိညာဉ်အတွင်း၌ အပြစ်အပေါ် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုနှင့် ဖြောင့်မတ်မှုအတွက် စိတ်အားထက်သန်သော ဆန္ဒကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သန့်ရှင်းသောဘုရားသခင်၏ ဖခင်ကဲ့သို့သော မျက်လုံးအောက်တွင် အချိန်တိုင်း နေထိုင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ဝတ်ပြုခြင်း၊ နာခံခြင်း၊ နှင့် သန့်ရှင်းသောဝန်ဆောင်မှု၏ အခြေခံဖြစ်သည်။

The fear of God. See on Ps. 19:9. True sanctification takes place in the life of the believer who is ever conscious of being in the presence of God. A holy reverence for God is essential to the perfection of holiness. A consciousness of the divine presence leads to true reverence. As the eye of faith beholds God there is cultivated in the soul an intense hatred of sin and an earnest desire for righteousness. To fear the Lord means to live every moment under the paternal eye of a holy God. The fear of the Lord is the basis of worship, obedience, and holy service.

 

၂။ ကျွန်ုပ်တို့ကို လက်ခံပါ။ ဆိုလိုသည်မှာ သင်တို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် နေရာပြုလုပ်ပေးပါ။ အခန်း ၆:၁၄ မှ ၇:၁ အထိ ရှည်လျားသော ကွင်းဆက်ပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် အခန်း ၆:၁၁-၁၃ ၏ အကြံအစည်ကို ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။ ပေါလုသည် ကိုရိန္သုသူများအား သူ့ကို ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်နှင့် ဖခင်အဖြစ် (၁ ကော. ၄:၁၅, ၁၆ ကိုကြည့်ပါ) လက်ခံရန် တောင်းဆိုသည်။ သူသည် ၎င်းတို့အား စစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ တောင်းဆိုပြီး၊ ၎င်း၏ခံစားချက်ကို ဖော်ပြသည်။ သူ၏သဘောထားသည် စစ်မှန်သောချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်တင်ခြင်းမဟုတ်ပါ။

2. Receive us. That is, make room for us in your hearts. Following the lengthy parenthesis of chs. 6:14 to 7:1, Paul now continues the thought of ch. 6:11–13. Paul appeals to the Corinthians to receive him as their spiritual leader and father (see 1 Cor. 4:15, 16). He states his own deep affection in an earnest entreaty to them to respond in kind. His attitude is one of genuine love, not of condemnation.

 

မတရားပြုခြင်း။ ပေါလုသည် သူ၏ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ပုံအပေါ် ဝေဖန်မှုများကို အထူးသဖြင့် စဉ်းစားနေပုံရသည်။ အထူးသဖြင့်၊ အချို့သောအဖွဲ့ဝင်များသည် ၁ ကော. ၅:၁-၅ တွင် ဖော်ပြထားသော အကျင့်ဆိုးကျူးလွန်သူနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို သဘောမတူခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို ထိုသူအား မတရားပြုသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အတွက်၊ ပေါလုညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို ဆက်ဆံခြင်းသည် မလွဲမသွေပြင်းထန်လွန်းသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် ဤအရာတွင်ပင် သူသည် အသင်းတော်အတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ပြုမူခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တွင်၊ သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် တိတ်ဆိတ်နေရန် မဖြစ်နိုင်စေခဲ့သည် (သုတ္တံ ၂၇:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Wronged. Paul is evidently thinking specifically of criticism brought against him because of his way of dealing with certain problems. Specifically, some of the members had disapproved of his instructions concerning the moral offender of 1 Cor. 5:1–5, and charged him with wronging the man. To them it seemed unduly severe to treat a church member as Paul directed. But even in this he had acted with love in his heart for the church. In fact, it was his love that made silence impossible (cf. Prov. 27:6).

 

မည်သူ့ကိုမျှ။ ဂရိဘာသာတွင် ဤအသုံးအနှုန်းသည် အလေးပေးသောအနေအထားတွင်ရှိသည်။ ကိုရိန္သုအသင်းတော်တွင် သို့မဟုတ် အခြားနေရာတွင် မည်သူမျှ ကိုရိန္သုအသင်းတော်၏ မမှန်ကန်သောခေါင်းဆောင်များကဲ့သို့ သူ့အား စွပ်စွဲချက်များ ပြုလုပ်ရန် မလာခဲ့ပါ။ သူသည် ၎င်း၏သမာဓိကို မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုအောင် ပြုမူခဲ့သည်။

No man. In the Greek this expression is in the emphatic position. No one in the church of Corinth or elsewhere had come to make such charges as the false leaders in the Corinthian church had brought against him. He had so conducted himself that his integrity was beyond question.

 

ဖျက်ဆီးခြင်း။ ဂရိဘာသာ phtheirō၊ “ဖျက်ဆီးခြင်း”၊ “ယုတ်မာစေခြင်း”၊ ၁ ကော. ၃:၁၇ တွင် “ညစ်ညမ်းစေခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည်။ ဤစကားလုံးသည် မမှန်ကန်သော အဆုံးအမနှင့် ယုတ်မာသော အကျင့်စရိုက်နှစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုသည် (၂ ကော. ၁၁:၃၊ ယုဒ ၁၀၊ ဗျာ. ၁၉:၂)။

Corrupted. Gr. phtheirō, “to corrupt,” “to deprave,” translated “defile” in 1 Cor. 3:17. The word is used of both corrupt doctrine and corrupt morals (2 Cor. 11:3; Jude 10; Rev. 19:2).

 

လိမ်လည်ခြင်း။ သူ၏ဆန့်ကျင်သူများသည် ပေါလုအား ယေရုသိလင်မ်ရှိ ဆင်းရဲသားများအတွက် အသင်းတော်အားလုံးမှ စုဆောင်းခဲ့သော ကြီးမားသောလှူဒါန်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ပေါ့ဆမှုဖြင့် စွပ်စွဲခဲ့ပေမည် (၁ ကော. ၁၆:၁-၃၊ ၂ ကော. ၈:၁-၆, ၁၀-၁၄, ၂၀-၂၄) ကိုရိန္သုသူအချို့၏ ပေါလုအား ၎င်းတို့၏နှလုံးသားကို ဖွင့်ပြီး လက်ခံရန် ငြင်းဆိုမှုသည် ၎င်းတို့၏ မမှန်ကန်သောတမန်တော်များနှင့် လွတ်လပ်စွာ ဆက်သွယ်မှုနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် မတရားမှု၊ ဖျက်ဆီးမှု၊ နှင့် လိမ်လည်မှုများကို ကျင့်သုံးခဲ့သောသူများအတွက် ၎င်းတို့၏ချစ်ခင်မှုတွင် နေရာပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤအရာများထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့သူတစ်ဦးအတွက် နေရာပြုလုပ်မပေးသင့်ပါသလား။

Defrauded. Perhaps his opponents had charged Paul with carelessness in connection with the great collection he had been soliciting from all the churches for the poor at Jerusalem (1 Cor. 16:1–3; 2 Cor. 8:1–6, 10–14, 20–24). The refusal of some of the Corinthians to open their hearts to Paul and to accept him was in decided contrast with their free association with false apostles. They had made room in their affections for men who had practiced wrong, corruption, and fraud. Should they not make room for one who had done none of these things?

 

၃။ ငါပြောသည်မဟုတ်။ ပေါလုသည် အခန်းငယ် ၂ ၏ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုအပေါ် အထင်အမြင်လွဲမှားမှုအချို့ ရှိပုံရသည်။ သူသည် ကိုရိန္သုသူများက ၎င်းတို့သည် သူ့ကို လက်ခံမထားကြောင်း ညွှန်ပြသည့်အရာနှင့် သူ့အပေါ် စွပ်စွဲချက်များကို ငြင်းဆိုခြင်းကို ၎င်းတို့အား အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ပြစ်တင်ခြင်းအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမည်ကို စိုးရိမ်သည်။ သူသည် ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ငြင်းဆိုသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ရှက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊ မလိုလားအပ်သော ကျေးဇူးမသိမှု၊ သံသယ၊ နှင့် မမှန်ကန်သော စွပ်စွဲချက်များဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ဆူပူခြင်း သို့မဟုတ် ပြစ်တင်ခြင်းမပြုပါ။

3. I speak not. Paul seems to have had some misapprehension over the statement of v. 2. He fears that the Corinthians will interpret the implication that they have not received him, and his denial of the charges made against him, as finding fault with, and condemning, them. He denies any such intention. They had treated him shamefully and with base ingratitude, suspicion, and false charges. Yet he neither scolds nor condemns.

 

ယခင်က ငါပြောခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၂ ၏ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်သည် သူ၏ယခင်ချစ်ခြင်းမေတ္တာထုတ်ဖော်မှုများနှင့် လုံးဝသဟဇာတဖြစ်သည် (အခန်း ၁:၆၊ ၂:၄၊ ၃:၂၊ ၆:၁၁-၁၃)။ ဂရိဘာသာတွင် ကြိယာ၏အချိန်သည် သူယခင်ပြောခဲ့သည်များနှင့် ယခုပြောနေသည်များနှင့် တသမတ်တည်းဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏စိတ်နှင့် ခံစားချက်များ မပြောင်းလဲပါ။ ပေါလုသည် သူခံရသော ဆိုးရွားသောဆက်ဆံမှုကြောင့် မိမိကိုယ်ကို သနားစိတ်ဖြင့် ခံစားရသူမဟုတ်ပါ။ သူ၏တုံ့ပြန်မှုသည် အမြဲတမ်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် ထူးခြားသည် (၂ ကော. ၄:၁၀-၁၅၊ ဧဖက် ၃:၁၃၊ ဖိ. ၁:၇)။

I have said before. The declaration of v. 2 is altogether in harmony with his previous protestations of love for them (chs. 1:6; 2:4; 3:2; 6:11–13). The tense of the verb in the Greek implies the consistency of what he had previously said with what he was now saying. Neither his mind nor his feelings on the matter had changed. Paul was never one to feel sorry for himself because of ill treatment he had received. His reaction was always characterized by love (2 Cor. 4:10–15; Eph. 3:13; Phil. 1:7).

 

သေခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း။ ပေါလုသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ နှင့် ၎င်းတို့အတွက် သေရန် အသင့်ရှိသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို လွန်စွာချစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့မရှိဘဲ နှင့် ၎င်းတို့၏ ပြန်လည်ချစ်ခင်မှုမရှိဘဲ အသက်ရှင်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ဣသရေလအတွက် မောရှေ၏ သဘောထားနှင့် တောင်းဆိုမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ထွက်. ၃၂:၃၀-၃၂)။ ကိုရိန္သုအသင်းတော်၏ မှတ်တမ်းတွင် ၎င်း၏ပြဿနာများနှင့် ယုတ်မာမှုများဖြင့်၊ ချစ်ဖွယ်ကောင်းပြီး လိုလားဖွယ်ကောင်းသော အသင်းတော်တစ်ခုကို ဖော်ပြရန် ခဲယဉ်းသည်။ သဘာဝအရ၊ ၎င်းတို့သည် ပေါလုပေးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဆက်ကပ်မှုကို ထိုက်တန်ခြင်းမရှိပါ။ အခြားအသင်းတော်များသည် ၎င်းတို့ထက် ပို၍ထိုက်တန်သော်လည်း၊ သူသည် ၎င်းတို့ကို မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ချစ်ခဲ့သည် (အခန်း ၁၂:၁၅)။ “သေခြင်း” နှင့် “အသက်ရှင်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးများ၏ အစီအစဉ်သည် ယုံကြည်သူများအားလုံး ခရစ်တော်ထံသို့လာသောအခါ သေရမည့်သေခြင်းနှင့် သူနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းရန် ထရမည့် အသက်သစ်ကို ရည်ညွှန်းပေမည် (၂ ကော. ၄:၁၁၊ ၆-၉)။ ဤအတွေ့အကြုံသည် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားနှင့် ဘဝများကို ထာဝရဆက်ကပ်အပ်နှံမှုတွင် စည်းလုံးစေရန် လုံလောက်သင့်သည် (မ. ၅:၄၃, ၄၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။

Die and live. Paul is ready to die with and for them. He loves them so deeply that he cannot live without them and without their reciprocal affection. Compare the attitude and plea of Moses for Israel (Ex. 32:30–32). The record of the Corinthian church, with its problems and vices, hardly reveals a lovable and desirable church. Naturally speaking, they were not worthy of the love and devotion Paul lavished upon them. Other churches were far more deserving than they, but he loved them nevertheless (ch. 12:15). The sequence of words—“die” before “live”—may imply a reference to the death all believers die when they come to Christ and to the new life in which they rise to walk with Him (2 Cor. 4:11; 6–9). This experience should be sufficient to unite their hearts and lives in eternal devotion to one another (see on Matt. 5:43, 44).

 

၄။ ရဲရင့်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ parrēsia (အခန်း ၃:၁၂ တွင် “ထင်ရှားခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ထားသည့် parrēsia ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစကားလုံးသည် စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုနှင့် စကားဖြင့်ထုတ်ဖော်မှုကို ရည်ညွှန်းသည် (ဧဖက် ၃:၁၂၊ ၁ တိ. ၃:၁၃၊ ဟေဗြဲ ၃:၆၊ ၁၀:၃၅၊ ၁ ယော. ၂:၂၈၊ ၃:၂၁၊ ၄:၁၇၊ ၅:၁၄)။ ၎င်းတို့အပေါ် သူ၏ဂုဏ်ယူမှုသည် ဤအတွင်းစိတ်ယုံကြည်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ၂ ကော. ၇:၄-၁၆ တွင် ပေါလုသည် တိတုမှ ယူဆောင်လာသော သတင်းကောင်းကြောင့် ၎င်း၏ဝမ်းမြောက်မှုကို ထပ်မံအတည်ပြုသည် (အခန်း ၂:၁၃ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ ယခင်က ကိုရိန္သုသူများသည် သူ၏အကြံဉာဏ်နှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို၊ အထူးသဖြင့် အကျင့်ဆိုးကျူးလွန်သူ၏ဖြစ်ရပ်တွင် ပယ်ချရန် လက္ခဏာများအားလုံးကို ပြသခဲ့သည်။ အသင်းတော်သည် ပိုင်းခြားနေပြီး၊ ပေါလုအပေါ် မကျေနပ်မှုသည် များစွာသောနှလုံးသားများတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေသည် သူ၏ဝိညာဉ်အပေါ် အရိပ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ဘာသာစကားပြင်းထန်မှုသည် ကိုရိန္သုသူများအတွက် ၎င်း၏ခံစားချက်နက်နဲမှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ၎င်းတို့သည် မှန်ကန်သောအရာကို လုပ်ဆောင်နေကြောင်း သတင်းရရှိသောအခါ၊ သူသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ၎င်းတို့သည် မမှန်ကန်သောအရာကို လုပ်ဆောင်နေသည်ဆိုသော သတင်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒုက္ခဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယခု တိတုရောက်လာခြင်းဖြင့်၊ သူ၏ယခင်စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် စိတ်သောကများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် လျှံထွက်နေသော နှလုံးသားမှ သူတို့အား ရဲရင့်စွာ ပြောဆိုနိုင်သည်။

4. Boldness. Gr. parrēsia (see on ch. 3:12, where parrēsia is rendered “plainness”). The word refers to confidence of mind as well as to verbal expression (Eph. 3:12; 1 Tim. 3:13; Heb. 3:6; 10:35; 1 John 2:28; 3:21; 4:17; 5:14). His pride in them reflects this inward confidence. In 2 Cor. 7:4–16 Paul reaffirms his joy, occassioned by the good report brought by Titus (see on ch. 2:13). Previously, the Corinthians had given every indication of rejecting his counsel and instruction, particularly in the case of the immoral offender. The church was divided, and resentment against Paul prevailed in many hearts. This situation cast a shadow over his spirit. The intensity of his language reflects the depth of his feeling for the Corinthians. Upon receiving news that they were doing the right thing, he was overjoyed. Conversely, news that they were doing the wrong thing occasioned great mental distress. Now, with the coming of Titus, his former deep concern and anxiety are removed. Now he can speak boldly to them from a heart overflowing with happiness.

 

အလွန်ဝမ်းမြောက်ခြင်း။ စကားလုံးအရ “ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံသည်”။ ဤဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် “အတိုင်းအဆမရှိ ဖိစီးခံရခြင်း” ၏ခံစားချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁:၈)။ ယခု ပေါလုသည် ကိုရိန္သုသူများအပေါ် ယုံကြည်မှုခံစားရရုံသာမက၊ ၎င်းတို့အား ဂုဏ်ယူပြီး၊ ၎င်းတို့မှ အားပေးမှုရရှိရုံသာမက၊ အလွန်ထူးကဲသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့်လည်း ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ကိုရိန္သုသူအများစု၏ သဘောထားပြောင်းလဲမှုသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသောသက်သာမှုဖြစ်ခဲ့သည်။

Exceeding joyful. Literally, “filled up with joy.” Such joy is the antithesis of feeling “pressed out of measure” (ch. 1:8). Now Paul not only felt confidence in the Corinthians, boasted of them, and was comforted by them, he was also filled with superabounding joy. Great was his relief at the evident change in the attitude of at least most of the Corinthians.

 

ပေါလု၏ ကိုရိန္သုအသင်းတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးသုခအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် စစ်မှန်သောဓမ္မဆရာ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။ လူသားများ၏ဝိညာဉ်များကို စောင့်ကြည့်သူများအတွက် စိတ်နှင့်နှလုံးသားအပေါ် ဖိအားပိုကြီးမားသော အရာမရှိပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ မှန်ကန်သောရွေးချယ်မှုများနှင့် အပြုအမူများကို အားပေးရန် ပြုလုပ်သော တောင်းဆိုမှုများအပေါ် စိတ်အားထက်သန်သော တုံ့ပြန်မှုမှ ရရှိသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းထက် ပိုကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိပါ (၂ ယော. ၄၊ ၃ ယော. ၃, ၄)။ သူ၏ဓမ္မအမှုဆောင်မှုတွင်၊ ခရစ်တော်၏သံတမန်သည် သတိပေးရမည်၊ ဆုံးမရမည်၊ အကြံပေးရမည်、 အပြစ်ကိုညွှန်ပြရမည်၊ တရားစီရင်ခြင်းကို သတိပေးရမည်၊ သက်သာမှုနှင့် လှုံ့ဆော်မှုပေးရမည်။

Paul’s anxiety over the spiritual well-being of the Corinthian church is the mark of a true minister. There can be no greater pressure on mind or heart than that experienced by those who watch for men’s souls. Conversely, there is no greater joy than that which comes from a wholehearted response to appeals made to encourage right choices and conduct (2 John 4; 3 John 3, 4). In the course of his ministry the ambassador for Christ must warn, rebuke, counsel, point out sin, and warn of judgment, as well as comfort and inspire.

 

၅။ မာကေဒိုးနီးယားသို့။ အခန်း ၂:၁၂, ၁၃ ကိုကြည့်ပါ။

5. Into Macedonia. See ch. 2:12, 13.

 

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုက္ခရောက်ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် အခန်း ၂:၁၃ မှ သွေဖည်ခဲ့သော ဇာတ်လမ်းကို ပြန်လည်စတင်သည်။ ပေါလုတည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များအနက် ကိုရိန္သုအသင်းတော်သည် သူ့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို အများဆုံးဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ဤအရာများစွာသည် ပေါလုနောက်သို့ ကိုရိန္သုသို့လိုက်လာပြီး၊ သူ၏အလုပ်ကို ဖျက်ဆီးရန်၊ သူ၏တမန်တော်အဖြစ်ကို အမှတ်မထင်စေရန်၊ သူ၏ဧဝံဂေလိကို ပြက်ယယ်ပြုရန်နှင့် သူ၏ပုဂ္ဂိုလ်ကို (အခန်း ၁၀:၁၀-၁၂)၊ သူ၏စရိုက်ကို တိုက်ခိုက်ရန်၊ ငွေကို မမှန်ကန်စွာ ကိုင်တွယ်ခြင်း၊ သတ္တိမရှိခြင်း၊ နှင့် မရိုးသားခြင်းတို့ဖြင့် စွပ်စွဲရန်၊ အာဏာကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်းဟု စွပ်စွဲရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော မမှန်ကန်သော တမန်တော်များကြောင့်ဖြစ်သည် (အခန်း ၁၁:၂၂ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ဂျူးမဟုတ်သူများအား အသင်းတော်၏ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်၍ ထုံးတမ်းစဉ်လာအချို့ကို ချမှတ်ရန်လည်း ကြိုးစားခဲ့ပေမည် (တမန်. ၁၅:၁-၅၊ ၁၉-၂၄၊ ဂလာတိ ၂:၁-၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

We were troubled. Paul resumes the narrative from which he has digressed since ch. 2:13. No church that Paul had founded gave him so much cause for anxiety and suffering as that at Corinth. Much of this was due to the false apostles (see on ch. 11:22), who had followed Paul to Corinth and deliberately set about to destroy his work, to discredit his apostleship, to ridicule his gospel and his person (ch. 10:10–12), to assail his character, and to charge him with mishandling money, with cowardice and insincerity, with usurpation of authority. They may also have sought to impose certain ritual requirements on the Gentile converts, contrary to the decision of the church (cf. Acts 15:1–5; 19–24; Gal. 2:1–8).

 

ထို့အပြင်၊ ကိုရိန္သုအသင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် အုပ်စုလေးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားနေသည် (၁ ကော. ၁:၁၀-၁၂)။ ထို့အပြင်၊ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသည် အလွန်ဆိုးရွားသော အကျင့်ယုတ်မှုကို ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး (၁ ကော. ၅:၁-၅)၊ အသင်းတော်သည် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သည်။ အချို့သည် ၎င်းတို့၏ညီအစ်ကိုများနှင့် တရားရုံးများတွင် တရားစွဲဆိုခြင်းဖြင့် အပြစ်ရှိခဲ့သည် (၁ ကော. ၆:၁-၈)။ အချို့သည် သခင်ဘုရား၏ညစာစားပွဲကို ယုတ်ညံ့စေခဲ့ပြီး၊ ဤသန့်ရှင်းသောဝန်ဆောင်မှုကို ညစ်ညမ်းစေခြင်းဖြင့် အပြစ်ရှိခဲ့သည် (၁ ကော. ၁၁:၂၀-၃၀)。 အချို့သည် ဝိညာဉ်ရေးဆုကျေးဇူးများအတွက် မမှန်ကန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြသခဲ့သည် (၁ ကော. ၁၄:၁, ၂, ၃၉, ၄၀)။

Furthermore, the membership at Corinth was divided into four factions (1 Cor. 1:10–12). In addition, one of the members was guilty of the most despicable immorality (1 Cor. 5:1–5), and the church had failed to deal with him. Some were guilty of going to law with their brethren in pagan courts (1 Cor. 6:1–8). Some had debased the Lord’s Supper, and were guilty of desecrating this sacred service (1 Cor. 11:20–30). Some had manifested a false zeal for spiritual gifts (1 Cor. 14:1, 2, 39, 40).

 

ဤအရာအားလုံးရှိသော်လည်း၊ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးဖခင်ဖြစ်သည်ဟူသော ၎င်း၏တောင်းဆိုမှုကို စွန့်လွှတ်လိုခြင်းမရှိပါ။ သူသည် ၎င်း၏ဒုတိယသာသနာပြုခရီးတွင် ကိုရိန္သုအသင်းတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး (တမန်. ၁၈:၁-၁၁)၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့အတွက် စာဖြင့်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးကိုယ်စားလှယ်များမှတစ်ဆင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

In spite of all this, Paul did not wish to relinquish his claim to being their spiritual father. He had founded the church at Corinth on his Second Missionary Journey (Acts 18:1–11), and ever since had labored earnestly for them by letter and through personal representatives.

 

အပြင်တွင် တိုက်ခိုက်မှုများ။ ထို့ကြောင့် ပေါလုသည် အခန်း ၁၁:၂၃-၂၈ တွင် အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသော ရုန်းကန်မှုများကို ရည်ညွှန်းသည်၊ အခန်း ၄:၈-၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Without were fighting. Thus Paul refers to the struggles listed in greater detail in ch. 11:23–28; cf. ch. 4:8–10.

Within were fears. That is, uncertainty as to how things would work out. This does not mean that Paul suffered abject fear, as he makes plain in ch. 4:8–10.

 

၆။ ဘုရားသခင်သည် နှိမ့်ချသူများကို အားပေးတော်မူ၏။ ပေါလုသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများစွာ (အခန်း ၄:၈-၁၂၊ ၆:၄-၁၀၊ ၁၁:၂၄-၂၇) ကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုအရာများကို အမြဲတမ်း ဂုဏ်ယူစရာနှင့် ဝမ်းမြောက်စရာအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့သည် (ရောမ ၈:၁၈, ၃၅-၃၉)။ ပေါလု၏ စိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ ထိုအရာများ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် မွေးစားထားသော သားသမီးများအတွက် သူခံစားခဲ့ရသော ဝေဒနာများဖြစ်သည်။ ကိုရိန္တုမြို့သားများကို နက်ရှိုင်းစွာ ချစ်မြတ်နိုးနိုင်မှုကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့အတွက် ပြင်းထန်စွာ ဝမ်းနည်းခဲ့ရသည်။

6. God, that comforteth. Paul had suffered a thousand physical perils and persecutions (chs. 4:8–12; 6:4–10; 11:24–27), but had always considered these things a privilege and a joy (Rom. 8:18, 35–39). It was not these things that had crushed Paul’s spirit, but his vicarious sufferings for his children in the faith. It was his capacity for loving the Corinthians so deeply that made it possible for him to suffer so keenly on their behalf.

 

တိတု၏ရောက်လာခြင်း။ အခန်း ၂:၁၃ တွင် ကြည့်ပါ။

The coming of Titus. See on ch. 2:13.

 

၇. သူပြန်လာခြင်းအားဖြင့်။ တိတုပြန်လာခြင်းသည် ပေါလု၏ ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံမှုအတွက် စိုးရိမ်မှုကို သက်သာစေခဲ့သည်။ ထိုခေတ်က ခရီးသွားလာမှုသည် မကြာခဏ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

7. By his coming. The return of Titus relieved Paul of fear for his personal safety. Travel then was often fraught with danger.

 

သူခံစားခဲ့ရသည်။ တိတုသည် ကိုရိန္တုမြို့၏ အခြေအနေအတွက် ပေါလု၏ စိုးရိမ်မှုကို မျှဝေခဲ့ပုံရပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ဝမ်းမြောက်မှုသည် ပေါလုအတွက် သာမန်ထက် ပို၍အဓိပ္ပာယ်ရှိခဲ့သည်။

He was comforted. Apparently Titus had shared Paul’s concern for the situation at Corinth, and his rejoicing accordingly meant more to Paul than would otherwise have been the case.

 

အားထုတ်မှုဆန္ဒ။ ဆိုလိုသည်မှာ ပေါလုထံသို့ လည်ပတ်လိုသော ဆန္ဒဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် ပေါလုအတွက် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို စကားနှင့် အကျင့်ဖြင့် ဖော်ပြရင်း ၎င်းတို့၏ချစ်ခြင်းကို လက်တွေ့သက်သေပြလိုကြသည်။ ရောမ ၁:၁၁၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၈၊ ၁သက်စလောနိတ် ၃:၆၊ ၂တိမောတိ ၁:၄ တွင် တူညီသော ဂရိစကားလုံး ဤဆန္ဒကို ဖော်ပြသည်။

Earnest desire. That is, for a visit from Paul, when they could prove their love to him in person, expressing in word and deed the love that was in their hearts for him. In Rom. 1:11; Phil. 1:8; 1 Thess. 3:6; 2 Tim. 1:4, the same Greek word expresses such a desire.

 

ဝမ်းနည်းမှု။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် ပေါလုအား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို သိရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဝမ်းနည်းကာ နောင်တရခဲ့ကြသည်။

Mourning. When the Corinthians realized the suffering and sorrow they had caused Paul they lamented and repented.

 

စိတ်အားထက်သန်မှု။ စကားလုံးအရ “စိတ်အားထက်သန်မှု” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ ပေါလုအတွက် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ပေါလု၏ ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရာတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုထက် အငြင်းပွားမှုတွင် ပေါလုဘက်သို့ စုစည်းထောက်ခံခြင်းကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။

Fervent mind. Literally, “zeal,” that is, for Paul. Reference is probably not so much to zeal in following Paul’s instructions as to rallying to Paul’s side in the controversy.

 

ပို၍ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် သူ၏စာကို လက်ခံပြီး၊ တိတုကို နွေးထွေးစွာကြိုဆိုကာ၊ သူ၏ညွှန်ကြားချက်များကို ချက်ချင်းလိုက်နာကာ၊ သူ့အတွက် စိုးရိမ်မှုပြသပြီး၊ သူနှင့်အရာများကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုစိတ်ပြင်းပြမှုကို သိရှိရသောအခါ ပေါလုသည် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် လွှမ်းခြုံခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် နှစ်သိမ့်ခြင်းခံရသည်ဟု အကြိမ်ကြိမ်ပြောခဲ့သည် (အခန်း ၁:၄၊ ၇:၆၊ ၇:၇၊ ၇:၁၃)။ စာနှင့် တိတုလည်ပတ်မှု၏ အပြုသဘောဆောင်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖော်ပြသော အထူးအရာသုံးခုရှိသည်။ အဆိုပါစကားစုသုံးခုတွင် နာမ်စားသည် အလေးပေးဖော်ပြထားပြီး၊ ပေါလု၏ နှစ်သိမ့်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုကို ကိုရိန္တုမြို့သားများက ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။

I rejoiced the more. Upon learning how readily the Corinthians had received his letter, how warmly they welcomed Titus, how promptly they carried out his instructions, how concerned they were about him, and how eagerly they sought to make things right with him, Paul was overcome with joy. Repeatedly he speaks of being comforted and consoled (chs. 1:4; 7:6, 7, 13). Three things in particular revealed the favorable effect of the letter and of Titus’ visit. In each of the three staccato phrases the pronoun is emphatic, indicating to the Corinthians that they had provided the comfort and joy of which Paul speaks.

 

၈. ဝမ်းနည်းစေခဲ့သည်။ ဂရိစကားလုံး lupeō၊ “ဝမ်းနည်းစေသည်”၊ “စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်” (အခန်း ၇:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ပေါလုပြောသော ယခင်စာသည် ကိုရိန္တုမြို့တွင် ကျင့်သုံးပြီး သည်းခံခံခဲ့ရသော မကောင်းမှုများအတွက် ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမသွန်ကြားသည့်စာဖြစ်သည်။ ထိုယခင်စာသည် ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်မီခဲ့သည် (အခန်း ၇:၇၊ ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

8. Made … sorry. Gr. lupeō, “to make sad,” “to cause grief” (cf. v. 2). The former letter of which Paul speaks had been one of stern rebuke for the evils that prevailed and were tolerated at Corinth. That former letter had accomplished its purpose (see on vs. 7, 11).

 

စာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ၁ကိုရိန္တု (စာမျက်နှာ ၈၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

A letter. That is, 1 Corinthians (see p. 822).

 

နောင်တရ။ ဂရိစကားလုံး metamelomai၊ “နောင်တရ၍ဝမ်းနည်းခြင်း”။ ထိုယခင်စာပို့ပြီးနောက် ပေါလုသည် ၎င်းကိုရေးသားခြင်း၏ ပညာရှိမှုကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ပြီး၊ သူလုပ်ခဲ့သည်မှာ မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်ဖြစ်စေ၊ အကောင်းဆုံးနည်းဖြင့် ဖော်ပြခဲ့သလား၊ သူ၏စကားများသည် မတော်မတရားဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေတွင် လူအများခံစားရသည့် စိတ်ပူပန်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူလုပ်ခဲ့သည်မှာ မမှားယွင်းသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူရည်ရွယ်ထားသည့်ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်မည်လားဟူသော စိုးရိမ်မှုကြီးကြီးမားမားရှိခဲ့သည်။ ပေါလုနှင့် ကိုရိန္တုမြို့သားများအကြား ပြတ်သားသော ကွဲလွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာရန် နီးစပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏တမန်တော်အာဏာနှင့် ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်မှုကို လုံးဝပယ်ချမည့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိခဲ့သည်။ ကိုရိန္တုကဲ့သို့ အရေးကြီးသောအသင်းတော်တစ်ခု၏ ဤလုပ်ရပ်သည် အခြားအသင်းတော်များအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဆိုးရွားနိုင်သည်။ တပါးအမျိုးသားများအကြား ဘုရားသခင်၏အကြောင်းအရာသည် အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။

Repent. Gr. metamelomai, “regret.” Apparently after sending that previous letter Paul had questioned the wisdom of writing it, uncertain as to whether he had done the right thing, whether he had expressed himself in the best way, whether his words reflected the right spirit, and whether he would be misunderstood. Paul felt the anxiety most people would feel under similar circumstances. What he had done was not wrong in any way, but he had serious misgivings as to whether it would accomplish the objective he had in view. An open break between Paul and the Corinthians appeared almost inevitable. There was the possibility that they might repudiate his apostolic authority and spiritual leadership altogether. The effect upon other churches of such a course of action on the part of so important a church as that at Corinth, would be disastrous. The cause of God among the Gentiles was at stake.

 

ထိုစာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ၁ကိုရိန္တု (စာမျက်နှာ ၈၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

The same epistle. Or, 1 Corinthians (see p. 822).

 

၉. ယခုငါဝမ်းမြောက်သည်။ ကိုရိန္တုမြို့သားများအား နာကျင်မှုဖြစ်စေခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းနည်းစေခြင်းသည် ပေါလုအတွက် နောင်တရစရာဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုနာကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုသည် ယာယီသာဖြစ်သည်ဟူသောအတွေးဖြင့် သူသည် နှစ်သိမ့်မှုရရှိခဲ့သည်။ ထို့ပြင်၊ ဤအရာအားလုံးသည် အများစု၏ စစ်မှန်သောနောင်တရမှုသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ လိုအပ်မှုမရှိဘဲ အခြားသူများအား နည်းနည်းဖြစ်စေ စိတ်ဆင်းရဲမှုဖြစ်စေရန် တွန့်ဆုတ်ခြင်းသည် စစ်မှန်သောဓမ္မဆရာ၏ အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သိုးအုပ်သို့ဖြစ်စေ၊ သိုးထိန်းများသို့ဖြစ်စေ၊ ပြတ်သားသောစကားများနှင့် ရန်လိုသောသဘောထားဖြင့် ဒဏ်ရာပေးရန် သို့မဟုတ် နာကျင်စေရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေသူများသည် ဝံပုလွေ၏သဘာဝကို ထင်ရှားစေသည်။

9. Now I rejoice. To inflict pain upon the Corinthians or to cause them grief was a matter of regret to Paul, but he took comfort in the thought that the pain and grief were only temporary. Furthermore, all this had led to genuine repentance on the part of the majority. Hesitancy to impose even the least distress upon others, except where there is absolute need, is one mark of a true minister. Those whose burden is to wound or to inflict injury upon the flock or the shepherds to the flock by sharp words and a hostile attitude, reveal the character of wolves.

 

နောင်တရခြင်း။ ဂရိစကားလုံး metanoia၊ စကားလုံးအရ “စိတ်ပြောင်းလဲခြင်း”။ အခန်း ၇:၈ တွင် “နောင်တရ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး (metamelomai) သည် ရိုးရှင်းသော နောင်တရမှုကိုသာ ဆိုလိုသည်။ မဿဲ ၂၇:၃ တွင် ၎င်းသည် မမှန်ကန်သော၊ မနက်သောနောင်တရမှု သို့မဟုတ် နောင်တကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် အပြစ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး နောင်တရမှုကို ခံစားရသော်လည်း၊ စစ်မှန်သောနောင်တရသူ၏ အမှန်တကယ်ပြောင်းလဲသောသဘောထားကို မဖြစ်ပေါ်စေပေ။ သို့သော် ဤနေရာတွင်အသုံးပြုထားသော metanoia သည် စိတ်ပြောင်းလဲခြင်းကို အထူးသဖြင့် ဖော်ပြပြီး၊ ထိုပြောင်းလဲမှုသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သောရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည် (မဿဲ ၁၂:၄၁၊ မာကု ၁:၁၅၊ လုကာ ၁၁:၃၂၊ တမန်တော် ၃:၁၉၊ ၂၆:၂၀၊ ဟေဗြဲ ၁၂:၁၇၊ ဗျာဒိတ် ၂:၅ စသည်)။

Repentance. Gr. metanoia, literally, “a change of mind.” The word translated “repent” (metamelomai) in v. 8 signifies mere regret. In Matt. 27:3 it signifies shallow, false repentance, or remorse. It means reflecting upon one’s sins with a keen sense of regret but without any softened feelings or the real change of attitude that marks the true penitent. On the other hand, metanoia, the word here used, specifically denotes a change of mind, and implies that the change is for the better and produces good results (Matt. 12:41; Mark 1:15; Luke 11:32; Acts 3:19; 26:20; Heb. 12:17; Rev. 2:5; etc.).

 

ဘဝပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသည် နောင်တရမှု၏တန်ဖိုးကို ဝမ်းနည်းမှု၏အနက်ထက် ပို၍ ပြတ်သားစွာ စမ်းသပ်ပေးသည်။ ၎င်းသည် ယောဟန်နှစ်ခြင်းဆရာ၊ ယေရှု၊ နှင့် တမန်တော်များ၏ ဟောပြောချက်များ၏ အဓိကအကြောင်းအရာဖြစ်သည် (မဿဲ ၃:၂၊ ၃:၈၊ ၃:၁၁၊ ၁၇၊ မာကု ၂:၁၇၊ တမန်တော် ၅:၃၁၊ ရောမ ၂:၄၊ ၂တိမောတိ ၂:၂၅)။ စစ်မှန်သောနောင်တရခြင်းသည် ကောင်းကင်တမန်များကို ဝမ်းမြောက်စွာ သီချင်းဆိုစေသည် (လုကာ ၁၅:၇)။ အခန်း ၇:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

A reformation of the life is an infinitely more decisive test of the value of repentance than the depth of one’s grief. It was the keynote of the preaching of John the Baptist, of Jesus, and of the apostles (Matt. 3:2, 8, 11; 17; Mark 2:17; Acts 5:31; Rom. 2:4; 2 Tim. 2:25). True repentance makes the angels sing with joy (Luke 15:7). See on 2 Cor. 7:10.

 

ဘုရားသခင်နှစ်သက်သည့်နည်းဖြင့်။ အခန်း ၇:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

After a godly manner. See on v. 10.

 

ထိခိုက်နစ်နာမှု။ ဂရိစကားလုံး zēmioō၊ “ထိခိုက်နစ်နာမှုခံရခြင်း”၊ “ဒဏ်ရာရခြင်း”၊ “ဆုံးရှုံးခြင်း”။ ပေါလု၏ ယခင်စာတွင်ဖော်ပြထားသော အကြံဉာဏ်များကို လက်ခံပြီး လိုက်နာခြင်းဖြင့် အသင်းတော်အတွက် အကျိုးအမြတ်ကြီးမားခဲ့သည်။ ထိုအကြံဉာဏ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့လျှင်သာ ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ “ဘုရားသခင်နှစ်သက်သည့်နည်းဖြင့်” ဝမ်းနည်းခြင်းသည် အကျိုးအမြတ်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ “လောကီ၏ဝမ်းနည်းမှု” (အခန်း ၇:၁၀) သည် ဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

Receive damage. Gr. zēmioō, “to sustain damage,” “to receive injury,” “to suffer loss.” Great profit had come to the church from accepting and acting upon the counsel set forth in Paul’s former epistle; loss would have been incurred only from rejecting that counsel. Sorrow “after a godly manner” brought gain; the “sorrow of the world” (v. 10) would have resulted in loss.

 

၁၀. ဘုရားသခင်နှစ်သက်သောဝမ်းနည်းမှု။ စကားလုံးအရ “ဘုရားသခင်အလိုကျ”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းဖြင့် သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်နှစ်သက်သည့်နည်းဖြင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖမ်းမိခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ဝမ်းနည်းမှု သို့မဟုတ် အပြစ်ပေးခံရမည်ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားသည့် ဝမ်းနည်းမှုမဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် အပြစ်အတွက် စစ်မှန်သောဝမ်းနည်းမှု၊ နောင်တရခြင်း၊ ၎င်းမှခွဲထွက်ခြင်း၊ နှင့် ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ၎င်းသို့ဦးတည်စေသော သွေးဆောင်မှုကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၃၊ ၁ယောဟန် ၁:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖမ်းမိခြင်းကြောင့် ရှက်ရွံ့မှု၊ ဖမ်းမိမည်ကိုကြောက်ရွံ့မှု၊ ဂုဏ်သိက္ခာထိခိုက်မှု၊ သို့မဟုတ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့်အရာအတွက် နက်ရှိုင်းသောနောင်တရမှုပင်ဖြစ်စေ—ဤအရာများသည် “ဘုရားသခင်နှစ်သက်သောဝမ်းနည်းမှု” မဟုတ်ပေ။ “ဘုရားသခင်နှစ်သက်သောဝမ်းနည်းမှု” တွင် ဘုရားသခင်နှင့် အခြားသူများကို မတော်မတရားပြုမိသည်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းနှင့် ဝန်ခံခြင်း၊ မတော်မတရားပြုမှုကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လုံလောက်သောကြိုးပမ်းမှု၊ နှင့် တူညီသောအမှားများကို ရှောင်ရှားရန်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဘဝကို ပြန်လည်ဦးတည်ပြုပြင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ခရစ်တော်၏ကျေးဇူးတော်ဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် စိတ်နှင့်ဘဝတွင် အကျိုးသက်ရောက်စေသည်။ အပြစ်အတွက် စစ်မှန်သောဝမ်းနည်းမှုသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ၎င်း၏အကျင့်အတွက် တာဝန်ခံမှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း၏ရလဒ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဆက်ဆံရေးကို အသိအမှတ်ပြုမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ စစ်မှန်သောဝမ်းနည်းမှုနှင့် မမှန်ကန်သောဝမ်းနည်းမှု ကွာခြားချက်၏ အကောင်းဆုံးဥပမာသည် ယေရှု၏တရားစီရင်မှုအတွင်း ပေတရုနှင့် ယုဒတို့၏ ကွဲပြားမှုတွင် တွေ့ရသည်။ နှစ်ဦးစလုံးသည် နက်ရှိုင်းသောနောင်တရမှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း၊ တစ်ဦးတွင် အပြစ်အတွက် စစ်မှန်သောဝမ်းနည်းမှုရှိပြီး၊ ခရစ်တော်ထဲတွင် ဘဝသစ်သို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဦးတွင် အကျိုးဆက်များအတွက်သာ ဝမ်းနည်းမှုရှိပြီး၊ လုံးဝစိတ်ပျက်အားလျော့မှုနှင့် မိမိကိုယ်ကိုသတ်သေခြင်းသို့ ဦးတည်ခဲ့သည်။

10. Godly sorrow. Literally, “according to God,” that is, in the way prescribed by, or acceptable to, God. This is not sorrow at being found out or in anticipation of being punished. It is genuine sorrow for sin, repentance of it, separation from it, and determination henceforth to resist, by the grace of Christ, the temptation that led to it (see on Matt. 5:3; 1 John 1:9). Embarrassment occasioned by exposure, fear of the possibility of exposure, injured pride, or even profound regret over what has happened—none of this is “godly sorrow.” In “godly sorrow” there is recognition and admission that one has wronged God and his fellow men, adequate effort to right the wrong, and a reorientation of the life with the purpose of avoiding a repetition of the same mistakes. This entire process is possible only by virtue of the grace of Christ, made operative in the mind and the life by the Holy Spirit. True sorrow for sin is the result of recognizing one’s accountability to God for his conduct, and is possible only when that relationship is acknowledged. Perhaps the supreme illustration of the difference between true and false sorrow for sin lies in the contrast between Peter and Judas during the trial of Jesus. Both felt bitter remorse, but with the one there was true sorrow for sin, which led to a new life in Christ; with the other there was only sorrow for the consequences, which led to utter despair and then suicide.

 

နောင်တရခြင်း … နောင်တရခြင်း။ ဂရိစကားလုံး metanoia … metamelomai (အခန်း ၇:၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနောင်တရခြင်းဆိုင်ရာ စကားလုံးနှစ်ခုကို တစ်ဝါကျတည်းတွင် အသုံးပြုခြင်းသည် ၎င်းတို့အကြား ရှင်းလင်းသောကွဲပြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ “နောင်တရခြင်း … နောင်တမရမည့်အရာ” ဟူသော ဘာသာပြန်သည် အဓိပ္ပာယ်ကို တိကျစွာ ထင်ဟပ်သည်။

Repentance … repented. Gr. metanoia … metamelomai (see on v. 9). The use of these two words for repentance in one sentence makes a clear distinction between them. The translation, “a repentance … not to be regretted” accurately reflects the meaning.

 

လောကီ၏ဝမ်းနည်းမှု။ လောကီဝမ်းနည်းမှုသည် အပြစ်ကိုယ်တိုင်အတွက်ထက် အပြစ်၏အကျိုးဆက်များအတွက် နောင်တရမှုဖြစ်ပြီး၊ လောကီနှင့် လောကီသူငယ်ချင်းများရှေ့တွင် ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းမှုကို ခံစားရခြင်းဖြစ်သည် (၁ရာဇဝင်ချုပ် ၁၅:၃၀)။ လောကီဝမ်းနည်းမှုသည် ပြဿနာ၏မျက်နှာပြင်တွင်သာ လုပ်ဆောင်သည်။ ၎င်းသည် လူပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ၎င်း၏ခံစားချက်များထက် မပိုမိုမြင့်မားပေ။ ၎င်းသည် နောင်တရမှုနှင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောစိတ်ဆင်းရဲမှုသို့ ဦးတည်သည်။ ၎င်းသည် စိတ်ကို မကျေနပ်မှုဖြင့် ပြည့်စေပြီး၊ နှလုံးကို နာကြည်းမှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုဖြင့် ပြည့်စေသည်။ ၎င်းသည် ဘဝကို ခါးသီးစေပြီး တိုစေသည်။ စစ်မှန်စွာနောင်တရသူသည် ၎င်းကိုလုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကို ဘယ်သောအခါမှ နောင်တမရပေ။ အမှန်စင်စစ်၊ “လောကီ၏ဝမ်းနည်းမှု” သည် မကြာခဏ လူတစ်ဦးကို ပိုမိုမိုက်မဲမှုသို့ တွန်းပို့ခြင်းဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပိုမိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် သေခြင်းသို့ ဦးတည်သည် (ကမ္ဘာဦး ၄:၁၂၊ ၁ရာဇဝင်ချုပ် ၃၁:၃–၆၊ ၂ရာဇဝင်ချုပ် ၁၇:၂၃၊ မဿဲ ၂၇:၃–၅)။

Sorrow of the world. Worldly sorrow consists of regret for the consequences of the sin rather than for the sin itself, and at being discredited before the world and worldly friends (1 Sam. 15:30). Worldly sorrow plays only upon the surface of the problem. It mounts no higher than the man himself, and his own feelings. It leads to future regret and to deeper distress. It fills the mind with discontent, the heart with resentment and chagrin. It embitters and shortens life. A person who truly repents will never regret having done so. Indeed, the “sorrow of the world” often compounds misery by goading a man into further folly. It leads to ruin and to death (Gen. 4:12; 1 Sam. 31:3–6; 2 Sam. 17:23; Matt. 27:3–5).

 

၁၁. သင်တို့ဝမ်းနည်းခဲ့သည်။ ကိုရိန္တုမြို့သားများ၏ “နောင်တရခြင်းနှင့်ထိုက်တန်သောအကျိုးအမြတ်” (မဿဲ ၃:၈) သည် ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်စွာနောင်တရခဲ့ကြောင်း သက်သေပြသည်။ တိတုပြောပြသော ၎င်းတို့၏ဝမ်းနည်းမှုကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရင်း၊ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ နောင်တရမှု၏ သတ်မှတ်ထားသော အချက်ခုနစ်ချက်အတွက် ၎င်းတို့ကို ချီးမွမ်းသည်။ ဤခုနစ်ချက်သည် သဘောထားပြောင်းလဲမှု ပြည့်စုံခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

11. Ye sorrowed. The “fruits meet for repentance” (Matt. 3:8) brought forth by the Corinthians were proof that they had truly repented. Interpreting Titus’ report of their sorrow, Paul commends them for seven specific aspects of their repentance. These seven express a complete reversal of attitude.

 

ဂရုစိုက်မှု။ ဂရိစကားလုံး spoudē၊ “အလျင်စလို”၊ “စိတ်အားထက်သန်မှု”၊ “လုံ့လဝီရိယ”။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် ယခင်က ပြတ်သားစွာလုပ်ဆောင်ရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ကိုကိုင်တွယ်ရန်နှင့် မတော်မတရားမှုများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လုံ့လဝီရိယဖြင့် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်စွာနောင်တရသူများသည် သင့်လျော်သောဂရုစိုက်မှု၊ လုံ့လဝီရိယ၊ နှင့် သတိထားမှုဖြင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်အချက်ခြောက်ချက်ကို တွဲဖက်ထားသည်ဟု အကြံပြုထားပြီး၊ ပထမတွဲသည် ကိုရိန္တုအသင်းတော်၏ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်အပေါ်ထားရှိသောသဘောထားနှင့် သက်ဆိုင်သည်၊ ဒုတိယတွဲသည် ပေါလုအပေါ် ၎င်းတို့၏သဘောထားနှင့် သက်ဆိုင်သည်၊ တတိယတွဲသည် ၁ကိုရိန္တု ၅:၁–၅ တွင် ဖော်ပြထားသော အကျင့်ယိုယွင်းသူအပေါ် ၎င်းတို့၏သဘောထားနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

Carefulness. Gr. spoudē, “haste,” “earnestness,” “diligence.” Whereas the Corinthians had hitherto been reluctant to act decisively, they now exerted themselves with all diligence to deal with sin and to make wrongs right. Those who have truly repented will proceed with due carefulness, diligence, and watchfulness. It has been suggested that the next six items are paired, the first pair referring to the attitude of the Corinthian church toward themselves, the second, to their attitude toward Paul, and the third, to their attitude toward the immoral offender of 1 Cor. 5:1–5.

 

ဟုတ်ပြီ။ ဤစကားလုံးကို ထပ်ခါတလဲလဲပြောခြင်းသည် နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုစီကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

Yea. The repetition of this word lends emphasis to each succeeding point.

 

ရှင်းလင်းမှု။ ဂရိစကားလုံး apologia၊ “စကားဖြင့်ခုခံမှု” (တမန်တော် ၂၅:၁၆၊ ဖိလိပ္ပိ ၁:၇၊ ၁:၁၇၊ ၂တိမောတိ ၄:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ “ကိုယ်ကိုရှင်းလင်းခြင်း” ဟူသော စကားစုကို ဘာသာပြန်သူများက ထည့်သွင်းထားသည်။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် ၎င်းတို့၏ယခင်သဘောထားကို ယခုအခါ သဘောမတူတော့ကြောင်း သိရှိစေလိုစိတ်ပြင်းပြခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က အကျင့်ယိုယွင်းသူကို သည်းခံခြင်းနှင့် ခုခံကာကွယ်ခြင်းသည် ၎င်းတို့ကို အပြစ်တင်စရာဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း ယခုအခါ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

Clearing. Gr. apologia, “a verbal defense” (cf. Acts 25:16; Phil. 1:7, 17; 2 Tim. 4:16). The phrase “of yourselves” was supplied by the translators. The Corinthians were eager to let it be known that they now disapproved of their former attitude. They now realized that their previous tolerance, and even defense, of the offender had implicated them in his guilt.

 

ဒေါသထွက်မှု။ ၎င်းတို့၏ယခင်သဘောထားအတွက်၊ အကျင့်ယိုယွင်းသူအပေါ်၊ နှင့် ထိုသူကို ဆက်လက်ထောက်ခံသူအချို့အပေါ် ဒေါသထွက်ခဲ့ပုံရသည်။ စစ်မှန်သောနောင်တရမှု၏ အမှတ်အသားတစ်ခုသည် အပြစ်အပေါ် ဖြစ်မှန်ကန်သော ဒေါသထွက်မှုဖြစ်သည်။ ဖြစ်မှန်ကန်သောအရာကို ပြင်းပြစွာချစ်ခြင်းသည် မဖြစ်မနေကန်သောအရာကို ပြင်းပြစွာမုန်းတီးမှုနှင့် လိုက်ပါလာသည်။ သို့သော်၊ အပြစ်အပေါ် ဖြစ်မှန်ကန်သောဒေါသထွက်မှုသည် အမှားပြုသူအတွက် ပြင်းပြသောချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် အမြဲတစေ လိုက်ပါလာသည်။

Indignation. Probably toward themselves for their former attitude, toward the immoral person, and toward some who may still have supported him. One mark of true repentance is a righteous indignation toward sin. Intense hatred of unrighteousness accompanies a strong love of righteousness. However, genuine righteous indignation against sin is always accompanied by an equally strong love for the erring one.

 

ထိတ်လန့်မှု။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် ၎င်းတို့၏နောင်တရမှုကို ပေါလုက စစ်မှန်သည်ဟု ယုံကြည်မည်မဟုတ်ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် သူသည် ၎င်းတို့အပေါ် ပြတ်သားသောသဘောထားကို ဆက်လက်ထားရှိမည်ကို (၁ကိုရိန္တု ၄:၂၁၊ ၂ကိုရိန္တု ၁၃:၁ နောက်ပိုင်းကိုကြည့်ပါ) စိုးရိမ်ခဲ့ကြပုံရသည်။

Fear. Perhaps the Corinthians feared Paul might not believe their repentance genuine, and that he would continue to take a stern attitude toward them (cf. 1 Cor. 4:21; 2 Cor. 13:1 ff.).

 

ပြင်းပြသောဆန္ဒ။ သို့မဟုတ် “တောင့်တမှု”၊ ပေါလုနှင့် အပြန်အလှန်နားလည်မှုနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့မှု၏ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်လိုသောဆန္ဒ ဖြစ်ပုံရသည်။

Vehement desire. Or, “longing,” probably for the restoration of a spirit of fellowship and mutual understanding with Paul.

 

စိတ်အားထက်သန်မှု။ ဆိုလိုသည်မှာ ပေါလုအကြံပြုထားသည့်အတိုင်း (၁ကိုရိန္တု ၅:၁–၅) အကျင့်ယိုယွင်းသူကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြစ်သည်။ ယခင်က ၎င်းတို့သည် ဤကိစ္စအပေါ် သိသာထင်ရှားသော စိုးရိမ်မှုမပြခဲ့ဘဲ၊ ၎င်းကို အထူးအနေဖြင့် ဆိုးရွားသည်ဟု မယူဆခဲ့ပုံရသည်။

Zeal. That is, in dealing with the immoral offender as Paul had recommended (1 Cor. 5:1–5). Hitherto they had manifested little if any concern about the matter, thus giving the impression that they did not consider it particularly serious.

 

အပြစ်ပေးခြင်း။ သို့မဟုတ် “ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း”၊ ဆိုလိုသည်မှာ အကျင့်ယိုယွင်းသူကို အပြစ်ပေးခြင်း (အခန်း ၂:၆၊ ၂:၇၊ ၇:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Revenge. Or, “punishment,” that is, of the immoral offender (see chs. 2:6, 7; 7:12).

 

ဤကိစ္စတွင် ရှင်းလင်းသည်။ တိတုပြောပြသော ကိုရိန္တုမြို့တွင် နှလုံးပြောင်းလဲမှုကို ပေါလုသည် မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ လက်ခံခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်က အကျင့်ယိုယွင်းသူကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။

Clear in this matter. Paul accepted without question the change of heart in Corinth, as reported by Titus, and gave his approval to the course of action taken by the church in dealing with the offender.

 

၁၂. ငါရေးသားခဲ့သည်။ အခန်း ၂:၃ ကိုကြည့်ပါ။

12. I wrote. See on ch. 2:3.

 

သူ၏အကြောင်းကြောင့်မဟုတ်။ ယခင်စာရေးသားစဉ်တွင် ပေါလုသည် အသင်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် ကြီးစွာသောစိုးရိမ်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် တပါးအမျိုးသားများက ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အထင်သေးစွာ ကြည့်မည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး၊ ယုဒဘာသာဝင်များက ဤအကျင့်ယိုယွင်းမှု၏ အဓိကဖြစ်ရပ်ကို သူ၏ဓမ္မအမှုတော်၏ရလဒ်အဖြစ် ညွှန်ပြမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ အသင်းတော်သည် အကျင့်ယိုယွင်းသူကို ပြတ်သားစွာ ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသူသည် နောင်တရခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ပေါလု၏စိုးရိမ်မှုသည် သက်ဆိုင်သူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ဝိညာဉ်ရေးသာယာမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားသည် (အခန်း ၂:၆–၈)။

Not for his cause. In writing the former letter Paul had shown his great concern for the good name of the church. He feared that the heathen would look with scorn upon Christianity, and that the Judaizers would point to this brazen case of incest as the result of his ministry. Now that the church had dealt firmly with the offender and he had repented, and the good name of the church had thus been protected, Paul’s concern turned to the spiritual welfare of the individuals concerned (ch. 2:6–8).

 

မတော်မတရားပြုသူ။ ဆိုလိုသည်မှာ ၁ကိုရိန္တု ၅:၁–၅ တွင် ဖော်ပြထားသော အကျင့်ယိုယွင်းသူဖြစ်သည်။

That had done the wrong. That is, the immoral offender of 1 Cor. 5:1–5.

 

မတော်မတရားခံရသူ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်သည့် မိန်းမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သည်။

That suffered wrong. Probably the husband of the woman involved.

 

သင်တို့အတွက် ငါတို့၏ဂရုစိုက်မှု။ ပေါလုသည် ယခင်စာရေးသားစဉ်တွင် အသင်းတော်တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ်ရေးသာယာမှုနှင့် မယုံကြည်သူများအကြားရှိ ၎င်း၏ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် အဓိကစိုးရိမ်မှုရှိခဲ့သည်။

Our care for you. At the time Paul wrote the former letter his chief anxiety had been for the church as a whole, for its spiritual welfare and for its reputation among unbelievers.

 

အစောပိုင်းခရစ်ယာန်များအကြားရှိ ဖြူစင်မှုသည် ၎င်းတို့ကို တပါးအမျိုးသားများနှင့် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော သေချာသောအမှတ်အသားဖြစ်သည်။ တပါးအမျိုးသားများအတွက် အကျင့်ယိုယွင်းမှုသည် မကောင်းမှုဟု မယူဆခဲ့ဘဲ၊ မကြာခဏ ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပေါလုသည် အသင်းတော်များအား ၎င်းတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော အကျင့်များထက် သာလွန်စွာနေထိုင်ကြသည်ဟူသော အပြုသဘောဆောင်သော သက်သေပြမှုကို ပေးရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်၊။ ယနေ့အသင်းတော်၏ အသက်ရှင်သောသက်သေပြမှုသည် ၎င်း၏အဖွဲ့ဝင်များ၏ ဖြူစင်မှုနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည်။

Purity among the early Christians was a sure mark by which they might be distinguished from pagans. Immorality was not considered evil by the heathen, and was often an integral part of religious worship. Paul expected the churches to give a positive testimony to the fact that they lived above all such practices. The living witness of the church today is closely related to the purity of its members.

 

၁၃. ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် နှစ်သိမ့်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုရိန္တုမြို့သားများခံစားခဲ့ရသော “ဘုရားသခင်နှစ်သက်သောဝမ်းနည်းမှု” (အခန်း ၇:၁၁၊ ၇:၁၂) ၏ရလဒ်အနေဖြင့်ဖြစ်သည်။ သင်တို့၏နှစ်သိမ့်မှုတွင်။ စာသားဆိုင်ရာသက်သေအထောက်အထားများအရ (စာမျက်နှာ ၁၀ ကိုကြည့်ပါ) “သင်တို့” အစား “ငါတို့” ဟူသော နာမ်စားနှင့် “ထို့ပြင်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးကို နောက်ဆက်တွဲဝါကျမှ ဤစကားစုသို့ ရွှေ့ထားသည့် ဖတ်ပုံ “ထို့ပြင် ငါတို့၏ကိုယ်ပိုင်နှစ်သိမ့်မှုတွင်” ကို ထောက်ခံသည်။ ထိုဝါကျသည် “ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် နှစ်သိမ့်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ထို့ပြင် ငါတို့၏ကိုယ်ပိုင်နှစ်သိမ့်မှုတွင် တိတုသ၏ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် ပို၍အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်” ဟု ဖြစ်လာမည်။ ဤဖတ်ပုံကို အခန်း ၇:၁၁–၁၃ ၏အကြောင်းအရာက အတည်ပြုသည်။ အခန်း ၇:၁၁ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း၊ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် ယခုအခါ “နှစ်သိမ့်မှု” ၏အခြေအနေတွင်ရှိနေသည်။

13. Therefore we were comforted. That is, as a result of the “godly sorrow” experienced by the Corinthians (vs. 11, 12).

In your comfort. Textual evidence attests (cf. p. 10) the reading “in addition [or “yea”] to our [own] comfort,” with the pronoun “our” instead of “your,” and the word translated “yea” transposed from the following clause to this phrase. The passage would then read, “Therefore we were comforted. And in addition to our own comfort we joyed the more exceedingly for the joy of Titus.” This reading is confirmed by the context (vs. 11–13). As v. 11 makes clear, the Corinthians were now in a state of “comfort.”

 

ပို၍အလွန်။ ဂရိစကားလုံးသည် အလွန်အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ကိုရိန္တုမြို့ရှိ အသင်းတော်တွင် ယခုဖြစ်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကို သိရှိရသည့်အတွက် ပေါလုဝမ်းမြောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်ရောက်ရှိခဲ့သော တိတုသ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကြောင့် သူသည် ပို၍အဆမတန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် တိတုသကို စိုးရိမ်မှုနှင့် လွှမ်းခြုံသောစိတ်ပူပန်မှုအောက်တွင် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သူရရှိခဲ့သော မင်္ဂလာမရှိသောသတင်းသည် စိုးရိမ်မှုအတွက် အကြောင်းပြချက်များစွာပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် တိတုသကို သိသာထင်ရှားသော ချစ်ခင်မှုဖြင့် လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့၏နောင်တရမှုနှင့် ပေါလုအပေါ် ၎င်းတို့၏ခိုင်မာသောသစ္စာရှိမှုကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ တိတုသ၏ တက်ကြွသောဝမ်းမြောက်မှုသည် သက်ကြီးတမန်တော်၏ နှလုံးသားထဲသို့ လွှမ်းခြုံဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အခန်း ၇:၁၄ ကိုလည်း ကြည့်ပါ။

Exceedingly the more. The Greek is most emphatic. Happy as Paul was at the factual report of the spiritual condition now prevailing in the church at Corinth, he was infinitely more pleased by the enthusiasm of Titus, who had been there in person. Paul had dispatched Titus under a cloud of apprehension and overwhelming anxiety. The ominous news he had received gave him every reason for concern. But the Corinthians had received Titus with such obvious affection as to convince him of the genuineness of their repentance and of their firm loyalty to Paul. The buoyant joy of Titus overflowed into the heart of the elder apostle. See also on v. 14.

 

အနားယူခြင်း။ စကားလုံးအရ “အနားယူစေခြင်း” သို့မဟုတ် “အနားပေးခြင်း”။ မဿဲ ၁၁:၂၈၊ မာကု ၆:၃၁၊ ဗျာဒိတ် ၁၄:၁၃ စသည်တို့တွင် အသုံးပြုထားသော တူညီသောစကားလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Refreshed. Literally, “set at rest,” or “given rest.” Compare the same word as used in Matt. 11:28; Mark 6:31; Rev. 14:13; etc.

 

သင်တို့အားလုံးအားဖြင့်။ နောင်တရပြီး သစ္စာရှိသူများ၏ အရေအတွက်မှာ—အနီးစပ်ဆုံး “အားလုံး” ဖြစ်ပြီး—ဝမ်းမြောက်မှုအတွက် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြပုံရသည်။ အနည်းငယ်သောလူအုပ်စုသည် အပြုသဘောဆောင်သောတုံ့ပြန်မှုမပြခဲ့ကြောင်း အခန်း ၁၀:၂ ၏အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပုံရသည်။

By you all. Perhaps a further reason for joy is implied by the large number—almost “all”—who had proved penitent and loyal. That a small minority had not reacted favorably appears to be the import of ch. 10:2.

 

၁၄. ငါချီးကျူးခဲ့လျှင်။ ပေါလုသည် တိတုသကို ယခင်က ကိုရိန္တုမြို့သားများအကြောင်း ပြောခဲ့သော ကောင်းမွန်သည့်အရာများအားလုံးသည် ယခုအခါ တိတုသ၏အစီရင်ခံစာတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် အတည်ပြုခဲ့ပြီး မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ၎င်းတို့၏ယခင်မျှော်လင့်ချက်များသည် စောလွန်းသည်ဟု စိုးရိမ်ရန်မလိုအပ်တော့ပေ။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် ၎င်းတို့၏ဆိုးရွားသောအမှားများအတွက် ဆုံးမသွန်ကြားရာတွင် အမှန်တရားကို ပြောခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ကောင်းမွန်သောအရည်အသွေးများကို ဖော်ပြရာတွင်လည်း အမှန်တရားကို ပြောခဲ့သည်။ သူပြောခဲ့သမျှသည် ယခုအခါ တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

14. If I have boasted. All of the good things Paul had formerly told Titus about the Corinthians were now proved true, as confirmed by the abounding enthusiasm of Titus as he made his report. Paul had no further need to fear that his former fond hopes were premature. The Corinthians had more than lived up to his expectations. He had spoken the truth when rebuking them for serious faults, but he also spoke the truth when he enumerated their good qualities. All that he had said was now vindicated.

 

၁၅. အတွင်းစိတ်ချစ်ခင်မှု။ စကားလုံးအရ “အူလှုပ်ရှားမှု” (ဖိလိပ္ပိ ၁:၈၊ ဖိလိမုန် ၁၂၊ ၁ယောဟန် ၃:၁၇၊ ၂ကိုရိန္တု ၆:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် ကိုရိန္တုမြို့သားများအပေါ် တိတုသ၏ နူးညံ့သောချစ်ခင်မှုကို ရည်ညွှန်းသည်။ သူ၏လတ်တလောလည်ပတ်မှုသည် ၎င်းတို့ကို ပို၍ချစ်မြတ်နိုးစေခဲ့သည်။ ဤမိတ်ဆွေဖွဲ့မှု၏ဆက်နွယ်မှုတွင် ပေါလုသည် သူနှင့် ကိုရိန္တုမြို့ယုံကြည်သူများအကြား ပြန်လည်သင့်မြတ်မှု၏ တံဆိပ်ကို မြင်သည် (အခန်း ၇:၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။

15. Inward affection. Literally, “bowels” (see Phil. 1:8; Philemon 12; 1 John 3:17; see on 2 Cor. 6:12). Here Paul refers to the tender affection of Titus for the Corinthians. His recent visit had made him love them the more. In this bond of fellowship Paul sees the seal of reconciliation between himself and the Corinthian believers (see ch. 7:16).

 

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု။ အခန်း ၇:၁၁ ကိုကြည့်ပါ။ ၎င်းသည် ပေါလု၏အနှစ်သက်ဆုံးစကားစုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည် (ဧဖက် ၆:၅၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၂ စသည်)။ တိတုသကို ရန်လိုမှု သို့မဟုတ် ငြင်းပယ်မည့်ခြိမ်းခြောက်မှုဖြင့် လက်ခံခြင်းမပြုဘဲ၊ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အပြည့်အဝလေးစားမှုဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။ ကိုရိန္တုမြို့သားများသည် သူ့ကို ဘုရားသခင်စေလွှတ်သော တမန်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို နှစ်သက်စေရန် ၎င်းတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို သိသာထင်ရှားစွာ ပြသခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့မျှော်လင့်ထားသည့်အဆင့်သို့ မမီခြင်းကို မဖြစ်မနေ သန့်ရှင်းသောထိတ်လန့်မှုဖြင့် ခံစားခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်နှစ်သက်သောဝမ်းနည်းမှုသည် လူသားဂုဏ်မာနကို ဖြိုချသည်။

Fear and trembling. See on v. 11. This is another of Paul’s favorite phrases (Eph. 6:5; Phil. 2:12; etc.). Titus had been received, not with hostility or threatened rejection, as might have been expected, but with a full measure of respect. The Corinthians had accepted him as a messenger sent by God. They had also made evident their earnest eagerness to please him, and felt a holy fear lest they might in any way fail to measure up to what was expected of them. Godly sorrow breaks down human pride.

 

၁၆. သင်တို့အပေါ် ယုံကြည်မှု။ သို့မဟုတ် “သင်တို့အပေါ် ရဲရင့်မှု”။ ဤအခန်းငယ်ကို အာဏာပိုင်များစွာက ယခင်အခန်းများတွင် ရေးသားခဲ့သမျှနှင့် ယခုနောက်ထပ်ဖြစ်ပေါ်မည့်အရာများအကြား အကူးအပြောင်း သို့မဟုတ် ဆက်စပ်မှုတစ်ခုအဖြစ် ယူဆကြသည်။ ဤစကားလုံးများသည် အတိတ်က အမှားများနှင့် နားလည်မှုလွဲမှားမှုများအားလုံးကို ဖယ်ရှားပြီး စစ်မှန်သောပြန်လည်သင့်မြတ်မှုကို ဖော်ပြသည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင် ၎င်းတို့သည် ယုဒပြည်ရှိ ဆင်းရဲသောခရစ်ယာန်များအတွက် ကြီးမားသောစုဆောင်းမှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာအတွက် သင့်လျော်သောမိတ်ဆက်စကားအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးသည်။ ၎င်းကို ပေါလုသည် တပါးအမျိုးသားအသင်းတော်များအကြား တက်ကြွစွာ မြှင့်တင်နေခဲ့သည်။

16. Confidence in you. Or, “courage concerning you.” This verse is considered by many authorities to be a transition or link between all that he has written in the previous chapters and what is now to follow. These words fittingly dismiss all the mistakes and misunderstandings of the past and express true reconciliation. At the same time they provide a fitting introduction to the subject of the great collection for the poor Christians in Judea, which Paul was vigorously promoting among the Gentile churches.

 

ellen g. white comments

1 AA 201; CD 49; CT 402; CT 402; FE 125; GC 474; ML 267; PP 182; SL 30; Te 64; TM 448; 1T 339,  340,  440,  486,  589,  619, 663; 2T 66,  360,  375,  405,  441,  447,  453, 592; 3T 245, 475; 4T 33,  125, 258; 5T 13,  92, 440; 7T 251, 258

1–16 FE 534

4 GW 266

5–10 AA 324

8–13 MH 167

9–11 GC 462

10 PP 557; SC 38; TM 223, 448; 3T 467

11 AA 325; SC 39; TM 449; 5T 640

16 MH 167; RC 64; TM 514