ရှင်လုကာ ၁၅

 

 

အခန်းကြီး - ၁၅

chapter 15

 

၁ ပျောက်ဆုံးသော သိုးဥပမာပုံပြင်၊ ၈ ငွေဒင်္ဂါးပျောက်ဆုံးခြင်းဥပမာပုံပြင်၊ ၁၁ သားဖါးဖျင်းသောသားဥပမာပုံပြင်။

1 The parable of the lost sheep: 8 of the piece of silver: 11 of the prodigal son.

 

၁။ ထိုအခါ နီးကပ်လာကြသည်။ [ပျောက်ဆုံးသော သိုး၊ လုကာ ၁၅:၁-၇။ မဿဲ ၁၈:၁၂-၁၄၊ ယောဟန် ၁၀:၁-၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဥပမာပုံပြင်များအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ ကို ကြည့်ပါ။] လုကာ၏ဧဝံဂေလိတွင် ဤအခန်း၏ ဥပမာပုံပြင်များ၏ အနေအထားမှလွဲ၍ ၎င်းတို့ကို မည်သည့်အချိန်နှင့် နေရာတွင် ပေးခဲ့သည်ဟူသော အရိပ်အမြွက်မရှိပေ။ အခန်း ၉:၅၁ မှ ၁၉:၂၈ အထိသည် ဖရဲဧဧရိယာ သာသနာတော်နှင့်ဆက်စပ်သော ဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အေဒီ ၃၀ နှစ် နှောင်းပိုင်းဆောင်းဦးမှ အေဒီ ၃၁ နှစ် အစောပိုင်းနွေဦးအထိဖြစ်သည် (လုကာ ၉:၅၁၊ မဿဲ ၁၉:၁၊ ၂ ကို ကြည့်ပါ)။ အခန်း ၁၅ ၏ ပထမနှစ်ခုသော ဥပမာပုံပြင်များနှင့် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တတိယဥပမာပုံပြင်ပါ တစ်ခုတည်းသောအခါသမယတွင် ပေးခဲ့သည်ဟု ထင်ရှားသည် (COL ၁၉၂)၊ ဖရဲဧဧရိယာ၏ စိမ်းလန်းသောမြက်ခင်းများတွင်ဖြစ်သည် (COL ၁၈၆)။ ယခုအချိန်သည် ကားစင်တင်သတ်ခြင်းမတိုင်မီ နှစ်လခန့်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၉:၁၊ ၂၊ လုကာ ၁၀:၂၅၊ ၁၁:၃၇၊ ၁၂:၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာပုံပြင်များတွင် ယေရှုသည် ထိုဖြစ်ရပ်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။

1. Then drew near. [The Lost Sheep, Luke 15:1–7. Cf. on Matt. 18:12–14; John 10:1–18. On parables see pp. 203-207.] Except for the position of the parables of this chapter in the Gospel of Luke there is no indication of either the time or location in which they were given. Chapters 9:51 to 19:28 record events connected with the Peraean ministry (see on Luke 9:51; Matt. 19:1, 2), probably from the late autumn of a.d. 30 to the early spring of a.d. 31. Apparently at least the first two parables of ch. 15, and possibly the third as well, were given upon one occasion (COL 192) in the pasture lands of Peraea (COL 186). It was now about two months before the crucifixion (see on Matt. 19:1, 2; Luke 10:25; 11:37; 12:1). In these parables Jesus set forth the meaning of that event.

 

အခွန်ခံသူများနှင့် အပြစ်သားများအားလုံး။ စကားလုံးအတိုင်း “အခွန်ခံသူများနှင့် အပြစ်သားများအားလုံး” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဤနှစ်ဖွဲ့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွဲပြားသည်ဟု ယူဆသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ၎င်းတို့ကို တစ်ဖွဲ့တည်းအဖြစ် ယူဆတတ်သည် (အခန်း ၅:၃၀ ကို ကြည့်ပါ)။ အခွန်ခံသူများ သို့မဟုတ် အခွန်စည်းကြပ်သူများအကြောင်း အခန်း ၃:၁၂ ကို ကြည့်ပါ။ “အပြစ်သားများ” တွင် ရဗ္ဗိဆရာများ၏ ထုံးတမ်းအစဉ်အလာအရ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရှာဖွေဟန်မပြသူများ၊ ပြည့်တန်ဆာများ၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူများနှင့် ဥပဒေကို ပွင့်လင်းစွာ ချိုးဖောက်နေထိုင်သူများ ပါဝင်ပေမည်။ တင်းကြပ်သော ဖာရိရှဲများသည် ရဗ္ဗိဆရာများ၏ ပညာရေးအခွင့်ထူးများကို မခံစားရသူများဖြစ်သော သာမန်လူထု၊ အာမီ ဟအာရက်စ် (‘ပြည်သူ့လူထု’ ဟု စကားလုံးအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ရသည်) ကို “အပြစ်သားများ” အဖြစ်နှင့် လေးစားထိုက်မှုနယ်ပယ်ပြင်ပကို ထွက်နေသူများအဖြစ် ယူဆခဲ့သည်။ ဖာရိရှဲဟူသော နာမည်သည် (စာမျက်နှာ ၅၁ ကို ကြည့်ပါ) ဤပါတီ၏အဖွဲ့ဝင်များသည် သာမန်လူထုထက် သာလွန်သည်ဟူ၍ သတ်မှတ်ပြီး၊ ယေဘုယျလူထုထက် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

All the publicans and sinners. Literally, “all the publicans and the sinners,” considering the two classes as distinct each from the other. Sometimes they are considered as one group (see on ch. 5:30). Concerning the publicans, or tax collectors, see on ch. 3:12. The “sinners” probably included men and women who made no pretense of seeking righteousness along the lines prescribed by rabbinical tradition, in addition to harlots, adulterers, and others whose lives were in open violation of the law. Strict Pharisees also considered the common people, the ‘amme ha’areṣ (literally, “the people of the land”), who had not enjoyed the privileges of a rabbinical education, as “sinners” and beyond the pale of respectability. The very name Pharisee (see p. 51) designated the members of this party as superior to the common herd, and presumably more righteous than people generally.

 

“အားလုံး” ဟူသော စကားလုံးသည် ယေရှု၏ သာသနာတော်ဤအပိုင်းတွင် သူသွားရောက်သည့်နေရာတိုင်းတွင် ထိုဒေသ၏ “အခွန်ခံသူများ” နှင့် “အပြစ်သားများ” သည် သူ့ကို နားထောင်ရန် စုရုံးလာကြသည်ဟူသော အချက်ကို ရည်ညွှန်းပေမည်။ ဤစိတ်ဝင်စားမှု၏ သက်သေသည် ကျမ်းတတ်ဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများကို ပို၍ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ဤလူတန်းစားများကို မထီမဲ့မြင်ပြုထားပြီး၊ ၎င်းတို့ထံမှ ရှောင်ဖယ်ခံရသည်။ ယေရှုသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသော ဤပယ်ထုတ်ခံရသူများကို ဖော်ရွေစွာ ဆက်ဆံသည်က (မာကု ၂:၁၅-၁၇ ကို ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့ကလည်း တုံ့ပြန်သည်က (COL ၁၈၆ ကို ကြည့်ပါ) ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များကို စိတ်ဆိုးစေခဲ့သည်။

The word “all” may refer to the fact that wherever Jesus went during this part of His ministry the “publicans” and “sinners” of the region flocked to hear Him. This evidence of interest angered the scribes and Pharisees still further, for they held these classes in contempt, and were in turn shunned by them. It irritated the religious leaders that Jesus should treat these despised outcasts of society with friendliness (see on Mark 2:15–17), and that they in turn responded (see COL 186).

 

၂။ ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများ။ စကားလုံးအတိုင်း “ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများနှစ်ဦးစလုံး” ဟူ၍ ဖြစ်ပြီး၊ ဤနေရာတွင် အခန်းငယ် ၁ ၏ “အခွန်ခံသူများ” နှင့ “အပြစ်သားများ” ကဲ့သို့ ကွဲပြားသော လူတန်းစားနှစ်ခုအဖြစ် ယူဆသည်။ ကျမ်းတတ်ဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများအကြောင်း စာမျက်နှာ ၅၁၊ ၅၂၊ ၅၅ ကို ကြည့်ပါ။ ဤအခါသမယတွင် ရှိနေသော ဝေဖန်သူအချို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ယေရှုကို ၎င်းတို့၏ မစ္စီယအဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည် (COL ၁၉၂)။

2. And the Pharisees and scribes. Literally, “both the Pharisees and the scribes,” here considered as two distinct classes, like the “publicans” and the “sinners” of v. 1. Concerning the scribes and Pharisees see pp. 51, 52, 55. Some of the very critics present upon this occasion later accepted Jesus as their Messiah (COL 192).

 

ညည်းညူသည်။ ဂရိစကားလုံး diagogguzō သည် gogguzō ၏ ပြင်းထန်သောပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကိုလည်း “ညည်းညူသည်” ဟု ဘာသာပြန်သည် (လုကာ ၅:၃၀၊ မဿဲ ၂၀:၁၁ ကို ကြည့်ပါ)။ အချို့သည် ယေရှုသွားရာနေရာတိုင်းတွင် လိုက်လံကြည့်ရှုရန်၊ နားထောင်ရန်နှင့် ပြန်လည်အစီရင်ခံရန် ဆန်ဟီဒရင်မှ ခန့်အပ်ထားသော သူလျှိုများဖြစ်ပေမည် (DA ၂၁၃၊ လုကာ ၁၁:၅၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့အား ညည်းညူစေသည့် အကြောင်းရင်းများအတွက် COL ၁၈၆၊ အခန်းငယ် ၁ ကို ကြည့်ပါ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ပုံပြပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ် မိမိကိုယ်မိမိ ယူဆသူများသည် ယေရှု၏ရှေ့မှောက်တွင် မသက်မသာဖြစ်နေရပြီး၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မရှာဖွေဟန်မပြသူများသည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခံရသည်မှာ ထူးဆန်းသောဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည် (COL ၁၈၆)။ သေချာပေါက် ၎င်းသည် ယခင်သူများ၏ လျှို့ဝှက်ယုံမှားမှုနှင့် နောက်သူများ၏ ဟန်ဆောင်မှုမရှိခြင်းကြောင့် ကွာခြားမှုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည် (လုကာ ၁၈:၉-၁၄ ကို ကြည့်ပါ)။ တစ်ဖွဲ့သည် ယေရှုပေးအပ်သော ကောင်းချီးများကို လိုအပ်မှုမရှိဟု ခံစားရပြီး၊ အခြားတစ်ဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏လိုအပ်ချက်ကို သိရှိပြီး ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားမှုမပြုခဲ့ပေ (မဿဲ ၅:၃၊ မာကု ၂:၅၊ လုကာ ၄:၂၆၊ ၅:၈ ကို ကြည့်ပါ)။ တစ်ဖွဲ့သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ကျေနပ်နေပြီး၊ အခြားတစ်ဖွဲ့သည် ၎င်းတို့တွင် ပေးအပ်ရန် ကိုယ်ပိုင်ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှု၏ရှေ့မှောက်တွင် မည်သို့ခံစားရသည်ကို မိမိကိုယ်ကို မေးမြန်းရန် ကောင်းသည်။

Murmured. Gr. diagogguzō, an emphatic form of gogguzō, also translated “murmured” (see on Luke 5:30; Matt. 20:11). Some were doubtless spies commissioned by the Sanhedrin to follow Jesus wherever He went, to listen and observe, and to report back (see DA 213; see on Luke 11:54). For the motives that led them to complain see COL 186; see on v. 1. It is a paradox that those who considered themselves paragons of righteousness felt so uncomfortable in the presence of Jesus, whereas those who admittedly made no claim to righteousness felt drawn to the Saviour (COL 186). Undoubtedly it was the hypocrisy of the former and the lack of pretense of the latter that made the difference (see Luke 18:9–14). The one class felt no need of the blessings Jesus had to offer, the other class realized its need and made no effort to conceal it (see on Matt. 5:3; Mark 2:5; Luke 4:26; 5:8). The one was content with its own righteousness; the other knew that it had no righteousness of its own to offer. We would do well to ask ourselves how we feel in the presence of Jesus.

 

ဤသူ။ ယေရှုအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုရန် အသုံးပြုသည့် စကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်ဖွယ်ရှိသည် (လုကာ ၁၄:၃၀၊ မဿဲ ၉:၃၊ ၁၂:၂၄၊ ၂၆:၇၁၊ မာကု ၂:၇၊ လုကာ ၇:၃၉၊ ၁၄:၃၀၊ ၁၈:၁၁၊ ၂၂:၅၆၊ ၅၉၊ ယောဟန် ၆:၅၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

This man. Probably an expression used to cast contempt upon Jesus (see on Luke 14:30; cf. Matt. 9:3; 12:24; 26:71; Mark 2:7; Luke 7:39; 14:30; 18:11; 22:56, 59; John 6:52).

 

အပြစ်သားများကို လက်ခံသည်။ ကျမ်းစာဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများသည် ၎င်းတို့အပြစ်သားဟု ယူဆသောလူများကို ဖယ်ရှားခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ၎င်းတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့သည်။ ယခင်အခါတစ်ခုတွင် ယေရှုသည် ဤစွပ်စွဲချက်ကို ဖြောင့်မတ်သူများကို ခေါ်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်သားများကို နောင်တရရန် ခေါ်ရန်လာသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည် (မာကု ၂:၁၇ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ကျမ်းစာဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများသည် ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏ဘဝနေထိုင်ပုံနှင့် သဟဇာတဖြစ်သောကြောင့် ထိုလူများနှင့် ပေါင်းသင်းရန် ရွေးချယ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ပုံရသည်။ ယေရှုသည် အပြစ်ကို မုန်းသော်လည်း အပြစ်သားကို ချစ်ခဲ့ပြီး၊ ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းစာဆရာများသည် အပြစ်ကို တန်ဖိုးထားသော်လည်း အပြစ်သားကို မုန်းခဲ့သည်။ ယေရှုသည် အပြစ်သားများကို “ချစ်သည်” မှာ ထင်ရှားပြီး၊ ဤဝေဖန်သူများသည် ၎င်းသည် အပြစ်သားများကျူးလွန်သော အပြစ်များကို ချစ်ရမည်ဟု ထင်ရှားစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည် (လုကာ ၁၅:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ ဖယ်ကြဉ်ခံရသူများထက် လူမှုအဆင့်အတန်းမြင့်သည်ဟု မခံစားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များထက် ၎င်းတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရန် ပိုနှစ်သက်ပုံရသည်။ ဤ“အပြစ်သားများ”အတွက် ၎င်းသည် အားပေးစကားများသာရှိခဲ့ပြီး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သူဟု ယူဆသော ကျမ်းစာဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲများအတွက်မူ ဆုံးမစကားနှင့် အပြစ်တင်စကားများသာ ရှိခဲ့သည် (လုကာ ၁၄:၃–၆၊ ၁၁၊ မာကု ၃:၄၊ လုကာ ၁၄:၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် “အခွန်ကောက်သူများ” နှင့် “အပြစ်သားများ” နှင့် ပေါင်းသင်းမှုနှင့်ပတ်သက်၍ ယုဒခေါင်းဆောင်များ၏ ညည်းညူမှုများအတွက် လုကာ ၇:၃၄၊ ၃၇ တွင်ကြည့်ပါ။

Receiveth sinners. The scribes and Pharisees repulsed men whom they considered sinners, but Jesus welcomed them. Upon an earlier occasion Jesus had met this charge with the declaration that He had not come to call the righteous, but sinners to repentance (see on Mark 2:17). It appears that the scribes and Pharisees here insinuated that Jesus chose to associate with such people because their way of life was congenial to Him. Jesus hated sin but loved the sinner, whereas the Pharisees and scribes cherished sin but hated the sinner. Jesus obviously “loved” sinners, and these critics sought to make it appear that He must, accordingly, love the sins that “sinners” committed (see on Luke 15:1). Jesus gave no evidence of feeling socially superior to these outcasts from respectable society. He seemed to prefer to associate with them rather than with the religious leaders. For these “sinners” He had nought but words of encouragement; for the scribes and Pharisees who were self-righteous, He had only words of censure and condemnation (see Luke 14:3–6, 11; see on Mark 3:4; Luke 14:4). For other references to the complaints of Jewish leaders about Jesus’ associating with “publicans” and “sinners” see Luke 7:34, 37.

 

၃. ဤဥပမာ။ အခြားအခါတစ်ခုတွင် ယေရှုသည် ဆင်တူသော ဥပမာတစ်ခု (မဿဲ ၁၈:၁၂–၁၄) ကို မတူညီသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပေးခဲ့သည်။ ပီရီးယားန်ဝန်ကြီးလုပ်ငန်းကာလအတွင်း ယေရှုသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ ဖယ်ကြဉ်ခံရပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသော လူတန်းစားများကို အထူးဂရုပြုခဲ့ပုံရသည် (လုကာ ၁၄:၂၁ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ထိုအချိန်အတွင်း ၎င်း၏သင်ကြားမှုများစွာသည် ၎င်းတို့အတွက် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့နှင့်ပတ်သက်၍ ပေးခဲ့သည်။ အခန်းကြီး ၁၅ ၏ ဥပမာများသည် လူများမကြာခဏ မထီမဲ့မြင်ပြုသောသူများအတွက် ဘုရားသခင်၏ဂရုစိုက်မှု၊ ၎င်းတို့၏ယုံကြည်မှုကို ရယူရန် ၎င်း၏ကြိုးပမ်းမှုများ၊ နှင့် ၎င်းတို့သည် ၎င်း၏ဖိတ်ခေါ်မှုများကို တုံ့ပြန်သောအခါ ၎င်း၏ဝမ်းမြောက်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။

3. This parable. Another very similar parable (see Matt. 18:12–14) was given by Jesus upon another occasion and for a different purpose. It seems that during His Peraean ministry Jesus paid particular attention to the underprivileged and despised classes of society (see on Luke 14:21), and much of His teaching during this time was either directed to them or given concerning them. The parables of ch. 15 emphasize God’s care for those whom men often despise, His efforts to win their confidence, and His joy when they respond to His appeals.

 

ဤဥပမာသုံးခုသည် အပြစ်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းပြဿနာ၏ မတူညီသောရှုထောင့်များကို တင်ပြထားပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသည် ၎င်းကိုယ်တိုင်ပြည့်စုံမှုမရှိကြောင်း သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ ဥပမာတစ်ခုစီတွင် ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသည်၊ ထို့ကြောင့် ဥပမာတစ်ခုစီတွင် ယေရှုသည် အပြစ်သားများအပေါ် ၎င်း၏သဘောထားနှင့် ၎င်းတို့အတွက် ၎င်း၏ကြိုးပမ်းမှုများကို တရားမျှတကြောင်း သက်သေပြသည်။ ပထမနှစ်ခုသည် အမွှာဥပမာများဖြစ်ပြီး၊ ပျောက်ဆုံးသွားသော ပစ္စည်းများကို ပြန်လည်ရယူရန် လူများယူသောဒုက္ခများနှင့် အောင်မြင်မှုရရှိသောအခါ ၎င်းတို့၏ဝမ်းမြောက်မှုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ပထမဥပမာသည် သိုးထိန်း၏ဂရုစိုက်မှုကို အလေးပေးပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ မွေးရာပါတန်ဖိုးကို ဖော်ပြသည်။ ဒုတိယဥပမာသည် ဤအချက်ကို မတူညီသောနည်းဖြင့် သရုပ်ပြသည်။ တတိယဥပမာသည် ပျောက်ဆုံးသူသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည့်လုပ်ငန်းစဉ်ကို သရုပ်ပြပြီး အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ယေရှုသည် မေးခွန်းများ သို့မဟုတ် ဝေဖန်မှုများကို ဥပမာများပြောပြခြင်းဖြင့် ဖြေကြားလေ့ရှိသည်၊ ဤအခါတွင်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ဥပမာသင်ကြားမှုနှင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုဆိုင်ရာ မူများအတွက် စာမျက်နှာ ၂၀၃–၂၀၇ တွင်ကြည့်ပါ။

It is important to note that the three parables present different aspects of the problem of sin and salvation, and that none is complete in itself. In each parable the lost is found and restored, and thus, in each case, Jesus justifies His attitude toward sinners and His efforts on their behalf. The first two are twin parables, and emphasize the trouble men take to recover lost property and their joy upon meeting with success. The first parable emphasizes the care of the shepherd, and hence the intrinsic value of a soul in the sight of God. The second parable illustrates the latter point in a different way. The third parable illustrates and emphasizes the process by which the lost finds his way back to God. Jesus often answered questionings or criticism by telling parables, as upon this occasion. For Jesus’ parable teaching and for principles of interpretation see pp. 203-207.

 

၄. သင်တို့ထဲမှ မည်သူသနည်း။ ပီရီးယားမြေနိမ့်ပိုင်းတွင် သိုးမွေးမြူခြင်းသည် သာမန်အလုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအခါတွင် ပရိသတ်ထဲရှိ လူအများသည် ပျောက်ဆုံးသွားသောသိုးများကို ရှာဖွေသွားခဲ့သည့်အချိန်များကို ပြန်လည်သတိရဖွယ်ရှိသည်။ ယေရှုပြောပြသော ဥပမာအများစုသည် ၎င်း၏နားထောင်သူများ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ သို့မဟုတ် အသိပညာပေါ်တွင် အခြေခံထားသည် (စာမျက်နှာ ၂၀၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

4. What man of you? In the uplands of Peraea the raising of sheep was a common occupation, and upon this occasion doubtless many in the audience recalled times in which they had gone in search of lost sheep. Most of the parables Jesus told were based upon the personal experience or knowledge of His hearers (see p. 204).

 

သိုးတစ်ရာ့တစ်ကောင်။ ယေရှု၏ခေတ်တွင် ဤသည်မှာ သိုးအုပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

An hundred sheep. In the days of Jesus this would have been considered a large flock.

 

အကယ်၍ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ကောင်ပျောက်ဆုံးသွားလျှင်။ တစ်ကောင်ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သေးငယ်သောကိစ္စဟု ထင်ရသော်လည်း၊ သိုးအုပ်ပိုင်ရှင်အတွက် တစ်ကောင်ပင်ပျောက်ဆုံးခြင်းသည် စိုးရိမ်စရာဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၀:၁၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အရှေ့တိုင်းသိုးထိန်းသည် သိုးတစ်ကောင်ချင်းစီကို ပုဂ္ဂိုလိကအနေဖြင့် သိရှိပြီး သိုးအုပ်တစ်ခုအနေဖြင့်သာမက ၎င်းကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ ဂရုစိုက်လေ့ရှိသည်။ ထို့ပြင်၊ သိုးတစ်ကောင်ပျောက်ဆုံးခြင်းသည် ၎င်း၏ဝင်ငွေတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်သည်။ ဥပမာတွင် သိုးတစ်ကောင်ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်အသိပညာမရှိမှုနှင့် မိုက်မဲမှုကြောင့် ထင်ရှားပြီး၊ ပျောက်ဆုံးသွားသည်နှင့် ပြန်လည်လမ်းရှာရန် လုံးဝအကူအညီမဲ့ဖြစ်နေပုံရသည်။ ၎င်းသည် ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သိရှိသော်လည်း၊ ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ပျောက်ဆုံးသွားသော သိုးတစ်ကောင်သည် အပြစ်သားတစ်ဦးချင်းစီနှင့် ပျောက်ဆုံးသွားသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤဥပမာသည် အပြစ်သားတစ်ဦးတည်းသာရှိခဲ့လျှင်လည်း ယေရှုသည် သေလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားပြီး (ယောဟန် ၃:၁၆ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် အပြစ်ပြုခဲ့သော ကမ္ဘာတစ်ခုအတွက် သေခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်သည် (လုကာ ၁၅:၇ တွင်ကြည့်ပါ)။

If he lose one of them. The loss of one might seem a comparatively small matter, but to the owner of the flock the loss of even one occasioned serious concern (cf. John 10:11). The Eastern shepherd commonly knew each sheep personally and cared for it not only as one of the flock but for its own sake. Not only so, but the loss of a single sheep would make an appreciable difference in his income. In the parable the fact that the sheep became lost was evidently due to its own ignorance and folly, and once lost it seemed completely helpless to find its way back. It realized that it was lost, but knew not what to do about it. The one lost sheep represents both the individual sinner and the one world that has been lost (COL 190). This parable teaches that Jesus would have died had there been but one sinner (see on John 3:16), as He did die for the one world that had sinned (see on Luke 15:7).

 

တော၌။ ဂရိဘာသာ “erēmos” သည် “တော” သို့မဟုတ် “တောကန္တာရ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ အနေအထားအားဖြင့် “လူသူကင်းမဲ့သော”၊ “တစ်ယောက်တည်း” သို့မဟုတ် “အထီးကျန်သော” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံး၏ အဓိကအလေးထားချက်မှာ လူသူမနေထိုင်သော ဒေသကို ဆိုလိုပြီး၊ ထို့ကြောင့် များသောအားဖြင့် စိုက်ပျိုးရန် မဖြစ်နိုင်သော သို့မဟုတ် မလုပ်ကိုင်ထားသော မြေဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ “မြေရိုင်းဖြစ်သည်”။ သို့သော် ဤစကားလုံးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေရဲဧရိယာ၏ ကုန်းမြင့်များ၊ တောင်ကုန်းများ၊ တောင်ကြားများ၊ နှင့် ချိုင့်ဝှမ်းများရှိ သိုးကျောင်းရာနေရာများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤ “တော” သည် အထူးအန္တရာယ်ရှိသော နေရာမဟုတ်ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သိုးကိုးဆယ့်ကိုးကောင်ကို ထိုနေရာ၌ ထားခဲ့ခြင်းသည် ပေါ့ဆမှု သို့မဟုတ် ဂရုမစိုက်မှုကို မဆိုလိုပေ။ မဿဲမှ ပေးထားသော နမိတ်ပုံပြဿနာ၌ သိုးထိန်းသည် သိုးများကို စွန့်ထားခဲ့ပြီး၊ စကားလုံးအရ “တောင်ကုန်းများပေါ်တွင်” ဟု ဆိုသည် (အခန်း ၁၈:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။

Wilderness. Gr. erēmos, “desert,” or “wilderness”; as an adjective erēmos means “desolate,” “solitary,” or “lonely.” The emphasis of the word is on an uninhabited region (see on ch. 1:80), hence, usually untilled or untillable land, a “waste” Hence, however, reference is made to the usual pasturelands, the hills, upland valleys, and gullies of Peraea. This “wilderness” was probably not a place of particular danger, and leaving the 99 sheep there does not imply any neglect or carelessness. In the parable as given by Matthew, the shepherd left the sheep, literally, “in the hills” (see on ch. 18:12).

 

ပျောက်ဆုံးနေသောအရာကို လိုက်လံရှာဖွေသည်။ နမိတ်ပုံပြဿနာအရ သိုးထိန်းသည် သိုးကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်းမပြုလျှင် ထိုသိုးသည် ပျောက်ဆုံးနေဖြစ်နိုင်သည်။ သိုးထိန်းသည် သိုးအုပ်နှင့် သိုးစုထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ဦးစွာပထမ လှုပ်ရှားရမည်။ ကယ်တင်ခြင်း၏ ထိရောက်မှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခြင်းတွင် မတည်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရှာဖွေခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထားခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရတည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးတွင် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေသော်လည်း မတွေ့နိုင်ပေ။ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို လူသားမှ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားမှုတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူသည့် မည်သည့်အယူအဆသည်မဆို ဘုရားသခင်သည် လူသားကို ရှာဖွေနေသည်ဟူသော အချက်ကို လုံးဝလွဲမှားသည် (ယောဟန် ၃:၁၆ ကို ကြည့်ပါ၊ မဿဲ ၁:၂၁၊ ၂ရာဇဝင် ၁၆:၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

Go after that which is lost. According to the parable, unless the shepherd went after the sheep it would probably remain lost. The shepherd must take the initiative if it is to be restored to the flock and the fold. The effectiveness of salvation does not consist in our seeking for God, but in His search for us. Left to ourselves we might seek for Him throughout eternity without finding Him. Any concept that regards Christianity merely as an attempt on the part of man to find God, misses the point entirely that it is God in search of man (see on John 3:16; cf. Matt. 1:21; 2 Chron. 16:9).

 

၅။ သူ၏ပခုံးများပေါ်တွင်။ သိုးထိန်းသည် သိုးကို သူ၏လည်ပင်းနောက်တွင် သယ်ဆောင်ပြီး၊ ၎င်း၏အလေးချိန်ကို ပခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် ထမ်းသယ်ပုံရသည် (ဟေရှာယ ၄၀:၁၁၊ ၄၉:၂၂၊ ၆၀:၄၊ ၆၆:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် သိုးကို ဆူပူဆဲဆိုခြင်း၊ ပြန်မောင်းခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဦးဆောင်ပြန်ခေါ်ခြင်းပင် မပြုဘဲ၊ သယ်ဆောင်သည်။

5. On his shoulders. Apparently the shepherd carries his sheep around the back of his neck, bearing its weight on both shoulders (see Isa. 40:11; 49:22; 60:4; 66:12). He does not scold the sheep, he does not drive it back, he does not even lead it back; he carries it.

 

၆။ ငါနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ သိုးထိန်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ထိုသိုးသနားစရာသတ္တဝါ၏ ကျေးဇူးတင်စိတ်ထက် အဆမတန် ပိုမိုကြီးမားသည်။

6. Rejoice with me. The joy of the shepherd was infinitely greater than that of the sheep, grateful though that poor creature might be.

 

၇။ ကောင်းကင်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိလိမ့်မည်။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော အမည်ကို အသံထွက်ပြောဆိုခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် ကြိုးစားရာတွင် အမျိုးမျိုးသော စကားအသုံးအနှုန်းများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး (အခန်း ၁၂:၂၀ ကို ကြည့်ပါ)၊ “ကောင်းကင်” ဟူသော စကားလုံးကို မကြာခဏ ဤနည်းဖြင့် အသုံးပြုသည်။ ရဗ္ဗိများက အပြစ်သားသည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ချစ်ရန် သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်ရန် ဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်မီ နောင်တရရမည်ဟု သွန်သင်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဘုရားသခင်နှင့်ပတ်သက်သော အယူအဆသည် မကြာခဏ စာတန်က သူတို့အား ဘုရားသခင်အကြောင်း ထင်မှတ်စေလိုသော အရာဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သူ့ကို နာခံသူများအား သူ၏ ချစ်ခင်မှုနှင့် ကောင်းချီးများကို ပေးသနားသူတစ်ဦးအဖြစ်နှင့်၊ မနာခံသူများထံမှ ထိုအရာများကို ဖယ်ထားသူတစ်ဦးအဖြစ် ထင်မှတ်ခံယူခဲ့သည်။ ပျောက်ဆုံးသောသားနမိတ်ပုံပြဿနာ၌ (အခန်း ၁၅:၁၁–၃၂) ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြရန် ကြိုးစားသည် (အခန်း ၁၅:၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ အမှန်စင်စစ်၊ ယေရှု၏ ဤကမ္ဘာမြေသို့ လာရောက်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလုံးကို သူသည် ခမည်းတော်ကို ဖော်ပြရန် လာခဲ့သည်ဟူသော ထုတ်ပြန်ချက်တွင် အနှစ်ချწုံးစွဲထားနိုင်သည် (မဿဲ ၁:၂၃ ကို ကြည့်ပါ)။ “ကောင်းကင်ရှေ့မှောက်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်း” ဟူသော စကားရပ်ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ (လုကာ ၁၅:၁၀)။

7. Joy shall be in heaven. In their endeavor to avoid pronouncing the sacred name of God, the Jews made use of a number of expressions (see on ch. 12:20), the word “heaven” often being used in this manner. The rabbis taught that the sinner must repent before God is willing to love him or pay any attention to him. Their concept of God was all too frequently what Satan wanted them to think about God. They conceived of Him as One who bestowed His affection and blessings upon those who obeyed Him, and who withheld these from men who did not. In the parable of the Lost Son (vs. 11–32) Jesus endeavors to set forth the true nature of the love of God (see on v. 12). In fact, the entire purpose of Jesus’ mission to earth may be summed up in the statement that He came to reveal the Father (see on Matt. 1:23). Compare the expression, “joy in the presence of the angels” (Luke 15:10).

 

တစ်ဦးသော အပြစ်သားနောင်တရခြင်း။ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ယေရှုအား အပြစ်သားတစ်ဦးအတွက်ပင် သူ၏ ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်မှုကို ပြုလုပ်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည် (COL ၁၈၇, ၁၉၆၊ ယောဟန် ၃:၁၆ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤ “အပြစ်သား” နှင့် အခန်း ၁၅:၁ ၏ “အပြစ်သားများ” အကြား သိမ်မွေ့သော ဆက်နွယ်မှုကို သတိပြုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရရှိရန်အတွက် နောင်တရခြင်းမဟုတ်၊ ၎င်းသည် “ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်နေစဉ်ကပင်” ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ရှိခဲ့သည် (ရောမ ၅:၈)။ ဘုရားသခင်၏ “ကျေးဇူးတော်” သည် သူ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သည်းခံခြင်းတွင် ထင်ရှားပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို နောင်တရရန် ဦးဆောင်သည် (ရောမ ၂:၄၊ ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

One sinner that repenteth. Divine love would have led Jesus to make His great sacrifice for even one sinner (COL 187, 196; see on John 3:16). Notice the subtle connection between this “sinner” and the “sinners” of v. 1. We do not repent in order that we may receive God’s love; it was ours “while we were yet sinners” (Rom. 5:8). It is God’s “goodness,” manifested in His love and long-suffering, that leads us to repentance (Rom. 2:4; cf. Phil. 2:13).

 

ဖြောင့်မတ်သောသူများ။ ဤထုတ်ပြန်ချက်သည် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှန်ကန်ပုံရသည်။ သို့သော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဤနေရာတွင် သရော်စာပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ကျမ်းတတ်သူများနှင့် ဖာရိဆီများသည် အခြားသူများထက် ပို၍ဖြောင့်မတ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူကြပြီး (ခရစ်ဝင်ကျမ်း ၁၈:၁၁, ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယေရှုက “ဖြောင့်မတ်သောသူများ” ဟု ပြောသောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် ထိုအမျိုးအစားတွင် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ သဘာဝကျစွာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် နောင်တမလိုအပ်ဟု ထင်မှတ်ကြသည် (ယောဟန် ၃:၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤနေရာတွင်၊ ယေရှုသည် ၎င်းတို့၏စကားကို အတည်ယူပြီး အငြင်းအခုံအတွက် ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏စကားအတိုင်း လက်ခံပုံရသည်။ ထို့ကြောင့်၊ အကယ်၍ ဖာရိဆီများနှင့် ကျမ်းတတ်သူများသည် ဖြောင့်မတ်သည်ဆိုပါက၊ ၎င်းတို့ပစ်ပယ်ထားသော “အပြစ်သားများ” သည် ယေရှုပေးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို လိုအပ်ကြောင်း ဤအချက်က သက်သေပြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ကျမ်းတတ်သူများနှင့် ဖာရိရှဲများ၏ ဝေဖန်သောသဘောထားသည် မလိုအပ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အလားတူအခြေအနေအောက်တွင် ယေရှုပေးသော အခြားတုံ့ပြန်ချက်တစ်ခုအတွက် လုကာ ၅:၃၁, ၃၂ ကိုကြည့်ပါ။

Just persons. Or, “righteous persons.” The statement is valid as it appears to stand. Be that as it may, it is probably true that Jesus here speaks in irony. The scribes and Pharisees prided themselves on being more righteous than other men (see ch. 18:11, 12), and as Jesus spoke of “just persons” they would naturally consider themselves in that category. They thought that they did not need to repent (see on John 3:4). Here, for point of argument, Jesus takes them at their word, so to speak. Thus, if the Pharisees and scribes are righteous, the “sinners” they so piously despise are, by this very fact, proved to be in need of the love and attention Jesus bestows upon them. Thus the critical attitude of the scribes and Pharisees is revealed as unwarranted. For another reply Jesus gave under similar circumstances see Luke 5:31, 32.

 

၈။ မည်သည့်မိန်းမမဆို။ [ပျောက်ဆုံးသွားသောငွေဒင်္ဂါး၊ လုကာ ၁၅:၈–၁၀။ မဿဲ ၁၃:၄၄–၄၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။] ဤဥပမာကို ဖြစ်ပေါ်စေသော အခြေအနေများနှင့် ပျောက်ဆုံးသွားသောသိုးနှင့် ပျောက်ဆုံးသွားသောသားဥပမာများနှင့် ၎င်း၏ဆက်နွယ်မှုအတွက် အခန်းငယ် ၃, ၄ ကိုကြည့်ပါ။ ယခင်ဥပမာသည် ပရိသတ်ထဲရှိ အမျိုးသားများကို ဦးတည်ပုံရသကဲ့သို့၊ ဤဥပမာသည် နားထောင်နေသော အမျိုးသမီးများကို အထူးတလည် ဦးတည်ထားပုံရသည်။ ယေရှုသည် အမျိုးသမီးများကို အထူးဆွဲဆောင်နိုင်သော ဥပမာများကို မကြာခဏအသုံးပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၁၃:၃၃၊ လုကာ ၁၇:၃၅ ကိုကြည့်ပါ)။

8. Either what woman. [The Lost Coin, Luke 15:8–10. Cf. Matt. 13:44–46. On parables see pp. 203-207.] For circumstances that prompted this parable and for its relationship to the parables of the Lost Sheep and the Lost Son see on vs. 3, 4. As the former parable was apparently addressed to men in the audience, this was perhaps directed particularly to the women who listened. Jesus often used illustrations that appealed to women in particular (cf. Matt. 13:33; Luke 17:35).

 

ပျောက်ဆုံးသွားသောသိုးဥပမာတွင်၊ ပိုင်ရှင်သည် သိုးအတွက် သနားကြင်နာမှုနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာရေးအကျိုးစီးပွားကြောင့် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်၊ သနားကြင်နာမှုအချက်မရှိပါ။ ထိုမိန်းမသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ဂရုမစိုက်မှုကြောင့်သာ ငွေဒင်္ဂါးပျောက်ဆုံးသွားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူလိုသောဆန္ဒသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားသည်။ သိုးသည် လမ်းလွဲသွားခြင်းအတွက် အရေးယူခံရပြီး၊ ငွေဒင်္ဂါးသည် မိမိကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းအတွက် အပြစ်မတင်နိုင်ပါ။ ဤဥပမာသည် ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ မွေးရာပါတန်ဖိုးကို အလေးပေးပြီး၊ ပျောက်ဆုံးသွားသော အပြစ်သားတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တွင် အလွန်တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ၎င်းကို ပြန်လည်ရယူရန် ဘုရားသခင်သည် “အလွန်ဂရုတစိုက်ရှာဖွေမည်” ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

In the case of the lost sheep, the owner was moved both by pity for the sheep and by his own financial interest in the sheep. Here, the element of pity is lacking. The woman had only her own carelessness to blame for the loss of the coin, and her desire to reclaim it was based exclusively on her personal interest in it. The sheep was to blame, in a sense, for straying; the coin could not be blamed for losing itself. This parable emphasizes the intrinsic value of a soul, and the fact that a lost sinner is of so much value in the sight of God that He will “seek diligently” in order to reclaim it.

 

ငွေဒင်္ဂါးများ။ ဂရိဘာသာဖြင့် ဒရာခမဲ။ ခရစ်တော်၏ခေတ်တွင် ဂရိဒရာခမဲသည် ၀.၁၁၄၅ အောင်စ်ထရွိုင်း၊ သို့မဟုတ် ၃.၅၆ ဂရမ် ငွေဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ရောမဒီနာရီယပ်နှင့် တန်ဖိုးအားဖြင့် အနီးစပ်ဆုံးညီမျှသည် (စာမျက်နှာ ၄၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ ၎င်းသည် လယ်သမားတစ်ဦး၏ ပုံမှန်လုပ်ခဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၀:၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Pieces of silver. Gr. drachmai. In the time of Christ the Greek drachmē was .1145 oz. troy, or 3.56 g. of silver, and thus was approximately equivalent in value to the Roman denarius (see p. 49), which was a typical wage for a farm laborer (see on Matt. 20:2).

 

ဆယ်ပြားဆိုသည်မှာ အထူးအရေးပါမှုမရှိပါ။ ၎င်းသည် မကြာခဏဆယ်ဂဏန်းအဖြစ် ပေါ်လာသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၁:၈၊ ဒေသနာ ၇:၁၉၊ ဟေရှာယ ၅:၁၀၊ အာမုတ် ၆:၉ စသည်)။ ယေရှုသည် ၎င်းကို ဥပမာများစွာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၂၅:၁, ၂၈၊ လုကာ ၁၉:၁၃, ၁၆, ၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဆယ်ပြားသည် ထိုမိန်းမ၏ သတို့သား၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူမ၏စုဆောင်းငွေဖြစ်သည်။ သူမသည် အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်နေစဉ် ၎င်းတို့ကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ဖူးသည် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို ကြည့်နေခဲ့ဖူးသည်။

The number ten is of no particular significance; it appears often as a round number (1 Sam. 1:8; Eccl. 7:19; Isa. 5:10; Amos 6:9; etc.). Jesus employed it in various parables (see Matt. 25:1, 28; Luke 19:13, 16, 17). The ten coins may have been part of the woman’s dowry, and thus constituted her savings. Perhaps she had moved them as she cleaned the house, or had been looking at them.

 

တစ်ပြားပျောက်ဆုံးသွားသည်။ ၎င်းသည် သူမ၏ဂရုမစိုက်မှုကြောင့် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ငွေဒင်္ဂါးသည် ၎င်းကိုယ်တိုင် ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို မသိခဲ့ပါ။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းသည် သိုးကဲ့သို့ တောင်ပေါ်တွင်မဟုတ်ဘဲ၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောသားကဲ့သို့ “ဝေးလံသောနိုင်ငံ” တွင်မဟုတ်ဘဲ၊ အိမ်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

Lose one piece. It was her carelessness that resulted in the loss. The coin did not know that it was lost. Furthermore, it was lost at home, not out in the mountains, like the sheep, nor in a “far country,” like the lost son.

 

ဖယောင်းတိုင်။ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်မှာ “မီးအိမ်”။ သာမန်အရှေ့တိုင်းအိမ်သည် မကြာခဏ အခန်းတစ်ခန်းတည်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ တံခါးမှတစ်ဆင့် ဝင်လာသောအလင်းရောင်မှလွဲ၍ သဘာဝအလင်းရောင်မရှိသည့်အပြင်၊ သေးငယ်သော ဇယားပြတင်းပေါက်များမှလည်း အလင်းရောင်ရရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့သောအရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန်အတွက်၊ အိမ်ရှင်မိန်းမသည် နေ့အချိန်တွင်ပင် အတုအလင်းရောင်ရင်းမြစ်တစ်ခု လိုအပ်နိုင်သည်။

A candle. Better, “a lamp.” The usual Oriental home often consisted of but one room and had no natural light except that admitted through the door or through small latticed windows. For the purpose of finding such an object, the housewife would almost certainly need an artificial source of light even in the daytime.

 

အိမ်ကိုသန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်ပင် အထူးသဖြင့် ကျေးလက်ဒေသများနှင့် ရွာများရှိ အရှေ့တိုင်းအိမ်အများစုသည် မြေကြမ်းပြင်သာရှိသည်။ ထိုကဲ့သို့သော “ကြမ်းပြင်” ပေါ်တွင်နှင့် မှောင်သောအခန်းတွင် ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားကို ပျောက်ဆုံးရန် အလွန်လွယ်ကူပြီး ၎င်းကို ပြန်လည်ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။ ထိုမိန်းမသည် ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မျှော်လင့်မီ အလွန်ဂရုတစိုက် ရှာဖွေရန် လိုအပ်ပေမည်။

Sweep the house. Even today most Oriental houses, particularly in the country districts and in the villages, have only dirt floors. On such a “floor” and in a dark room it would be very easy to lose a coin and difficult to find it again. Diligent search would probably be necessary before the woman could expect to find it.

 

၉။ သူမ၏သူငယ်ချင်းများနှင့် အိမ်နီးချင်းများ။ ဂရိဘာသာအရ၊ သူမ၏အမျိုးသမီးသူငယ်ချင်းများနှင့် အိမ်နီးချင်းများ။

9. Her friends and her neighbours. According to the Greek, her women friends and neighbors.

 

အကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ကြပါ။ အခြားသူများနှင့် မျှဝေသောဝမ်းမြောက်မှုသည် မျှဝေသူ၏စိတ်နှလုံးတွင် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ တန်ဖိုးရှိသောအရာတစ်ခုကို ပြန်လည်တွေ့ရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံရှိသူတိုင်းသည် ဤမိန်းမ၏ဝမ်းမြောက်မှုကို နားလည်နိုင်သည် (ရောမ ၁၂:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ကမ္ဘာပေးနိုင်သော ဝမ်းမြောက်မှုအားလုံးတွင်၊ ပျောက်ဆုံးသွားသော အပြစ်သားတစ်ဦးကို ရှာဖွေပြီး ယေရှုထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း၏ဝမ်းမြောက်မှုထက် မည်သည့်ဝမ်းမြောက်မှုမှ မရှိပါ။

Rejoice with me. Joy that is shared with others is intensified in the heart of the person who shares it. Whoever has had the experience of finding again some article of value he feared irretrievably lost can understand the joy of this woman (cf. Rom. 12:15). But of all the joys earth has to offer, there is no joy like that of finding a lost sinner and bringing him to Jesus.

 

၁၀။ ဝမ်းမြောက်မှုရှိသည်။ အခန်းငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ။

10. There is joy. See on v. 7.

 

၁၁။ လူတစ်ဦး။ [လမ်းလွဲသောသား၊ လုကာ ၁၅:၁၁–၃၂။] ဤဥပမာကို ပြောဆိုခဲ့သော အခြေအနေများနှင့် ၎င်းသည် ယခင်ဥပမာနှစ်ခုနှင့် ဆက်နွယ်မှုအတွက် အခန်းငယ် ၃, ၄, ၈ ကိုကြည့်ပါ။ ဤဥပမာကို အတိအကျ မည်သည့်အချိန်၊ မည်သည့်နေရာတွင် ပြောဆိုခဲ့သည်ကို ဝိညာဉ်ရေးရာလှုံ့ဆော်မှုက မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ၎င်းမတိုင်မီ ဥပမာနှစ်ခုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သို့မဟုတ် မကြာမီပြီးနောက် ပြောဆိုခဲ့သည်ဟု ယူဆရန် အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်ရှိသည်။

11. A certain man. [The Prodigal Son, Luke 15:11–32. On parables see pp. 203-207.] For the circumstances under which this parable was spoken and for its relationship to the two preceding parables see on vs. 3, 4, 8. Though Inspiration has not indicated precisely when and where this parable was spoken, it is reasonable to think that it was given either at the same time as the two that precede it, or very shortly after.

 

ဤဥပမာသည် ယေရှု၏ဥပမာများအနက် အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်ပြီး၊ အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါဝင်သည်။ ပထမအပိုင်း (အခန်းငယ် ၁၁–၂၄) သည် ပျောက်ဆုံးသွားသောသား၏ဖခင်၏စိတ်ခံစားမှု၊ သားအပေါ်ထားသော သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ နှင့် လမ်းလွဲသောသားပြန်လာသောအခါ သူ၏ဝမ်းမြောက်မှုကို အလေးပေးသည်။ ဒုတိယအပိုင်း (အခန်းငယ် ၂၅–၃၂) သည် ဖခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုကို မနာလိုဖြစ်သော အကြီးဆုံးသားကဲ့သို့ သူများကို ဆုံးမခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနောက်ဆုံးအပိုင်းသည် ကျမ်းတတ်သူများနှင့် ဖာရိရှဲများ၏ ညည်းညူမှု (အခန်းငယ် ၂) အတွက် ယေရှု၏တုံ့ပြန်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောသိုးနှင့် ပျောက်ဆုံးသွားသောငွေဒင်္ဂါးဥပမာများသည် ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် ဘုရားသခင်၏အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးပြီး၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောသားဥပမာသည် ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တုံ့ပြန်ရန်နှင့် ၎င်းနှင့်အညီ လုပ်ဆောင်ရန် လူ၏အခန်းကဏ္ဍကို အလေးပေးသည်။ ယုဒလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သဘောသဘာဝကို လုံးလုံးလျားလျား အထင်အမြင်လွဲမှားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဥပမာတွင် အငယ်ဆုံးသားသည် အခွန်ကောက်သူများနှင့် အပြစ်သားများကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အကြီးဆုံးသားသည် ကျမ်းတတ်သူများနှင့် ဖာရိရှဲများကို ကိုယ်စားပြုသည်။

This, perhaps the most famous of all the parables of Jesus, consists of two parts. The first part (vs. 11–24) emphasizes the emotions of the father of the lost son, his love for the boy, and his joy when the prodigal returned. The second part (vs. 25–32) is a rebuke to those who, like the elder son, resented the father’s love and joy. This latter section was probably Christ’s answer to the murmuring of the scribes and Pharisees (see v. 2). Whereas the parables of the Lost Sheep and the Lost Coin stress God’s part in the work of redemption, the parable of the Lost Son emphasizes man’s part in responding to the love of God and acting in harmony with it. The Jews had completely misconstrued the nature of divine love (see on v. 7). In the parable the younger son represents the publicans and the sinners, the older son, the scribes and the Pharisees.

 

၁၂။ အငယ်ဆုံးသား။ ထိန်းချုပ်မှုကို ငြီးငွေ့ပြီး၊ ဖခင်သည် သူ၏ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ စဉ်းစားသည်ဟု ခံစားရပြီး၊ ဤလူငယ်သည် မိမိလွတ်လပ်ခွင့်ကို ဖခင်က မလိုအပ်ဘဲ ကန့်သတ်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ၊ မိမိလိုချင်သည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုသည်။ သူလိုချင်သည်ကို သူသိသည်၊ သို့မဟုတ် သိသည်ဟု ထင်သည်။ “သူသည် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်တွေ့ရှိသောအခါ” (အခန်းငယ် ၁၇) သူ၏လုပ်ဆောင်မှုပုံစံ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်မှာ သူမသိခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို သို့မဟုတ် သူ၏ဖခင်ကို နားမလည်ခဲ့ပါ။ အဆိုးဆုံးမှာ၊ သူ၏ဖခင်သည် သူ့ကို ချစ်ပြီး၊ ဖခင်၏ဆုံးဖြတ်ချက်များနှင့် လိုအပ်ချက်များအားလုံးသည် သားများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ရန် အခြေခံထားကြောင်း သူနားမလည်ခဲ့ပါ။

12. The younger. Evidently weary of restraint and probably feeling that his liberty was unduly restricted by a father who had only his own selfish interests at heart, this youth desired above all else to have his own way. He knew very well what he wanted, or at least thought he knew. That he did not, is apparent from the fact that “when he came to himself” (v. 17) his course of action changed completely. But now he understood neither himself nor his father. Most unfortunate of all, he did not understand or appreciate the fact that his father loved him and that all his father’s decisions and requirements were based on what was, in the end, best for the sons.

 

ဇာတ်လမ်းသည် ဖခင်သည် ပညာရှိပြီး နားလည်တတ်သောသူဖြစ်ကြောင်း၊ သူသည် တရားမျှတပြီး သနားကြင်နာတတ်သူဖြစ်ကြောင်း၊ နှင့် သူသည် အလွန်ဆင်ခြင်တုံတရားရှိသူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ အတွေ့အကြုံမရှိသောလူငယ်သည် သားဖြစ်သူ၏အခွင့်အရေးများကို တာဝန်များမထမ်းဆောင်ဘဲ အပြည့်အဝအသုံးချရန် သူ၏မငြင်းဆိုနိုင်သောအခွင့်အရေးဟု ထင်မှတ်ပုံရသည်။ အရာအားလုံးကို စဉ်းစားပြီးနောက်၊ သူထင်မှတ်ထားသည့်ပုံစံဖြင့် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ အိမ်မှထွက်ခွာပြီး မိမိစိတ်ကြိုက်နေထိုင်ရန်ဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ရွေးချယ်သောလုပ်ဆောင်မှုသည် ပဉ္စမမိန့်မြွက်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖောက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ သားသမီးများနှင့် မိဘများ၏တာဝန်များတွင် ပါဝင်သောအချက်များကို စဉ်းစားရန်အတွက် အခန်း ၂:၅၂ ကိုကြည့်ပါ။

The narrative makes it clear that the father was a wise and understanding person, that he was both just and merciful, and that he was eminently reasonable. On the other hand, the inexperienced youth seemed to consider it his unquestioned right to take full advantage of all the privileges of sonship without bearing any of its responsibilities. After thinking things over he decided that the only course of action that would solve the problem in the way he thought it ought to be solved was to leave home and set out on his own, to live his life as he pleased. His chosen course of action began with a direct violation of the fifth commandment. For a consideration of the factors that enter into the responsibilities of children to parents and of parents to children see on ch. 2:52.

 

သူပိုင်ဆိုင်သောပစ္စည်းများ၏အစိတ်အပိုင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ပစ္စည်းဥစ္စာများတွင် သူ၏အစုစည်းဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်က ယုဒစာပေများအရ၊ ဖခင်တစ်ဦးသည် သူ၏အမွေကို သူ၏သားများအကြား သူသေဆုံးချိန်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိစေရန်မပြုလုပ်ဘဲ၊ သူအသက်ရှင်နေစဉ်အတွင်း ခွဲဝေပေးရန် မလွဲမသွေ ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ ထူးမထူးဆန်းဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဖခင်သည် ထိုသို့ပြုရန် မလိုအပ်ပါ။ ထို့ကြောင့်၊ လူငယ်၏တောင်းဆိုမှုသည် အလွန်မသင့်လျော်ပါ။ ၎င်းသည် သားဖြစ်သူ၏ဖခင်အပေါ် ယုံကြည်မှုမရှိခြင်းနှင့် ဖခင်၏အာဏာကို လုံးဝပယ်ရှားခြင်းကို ဆိုလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

Portion of goods. That is, his share of the property. Jewish literature of the time discloses that it was not unusual for a father actually to make a division of his inheritance among his sons while he was yet alive rather than let such provisions as he might wish to make take effect upon his death. But the father was by no means obliged to do so. The youth’s demand was, therefore, highly improper. It seems quite evident that it meant nonconfidence on the part of the son toward the father and a complete and final rejection of the father’s authority.

 

သူ့အခွင့်အရေး။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ့ထံသို့ မဖြစ်မနေ ပိုင်ဆိုင်သောအစုစည်းဖြစ်သည်။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဂရိစာရွက်များတွင် လူတစ်ဦးအား ရရှိပိုင်ခွင့်ရှိသော အခွင့်အရေး သို့မဟုတ် သူထမ်းဆောင်ရမည့် တာဝန်ကို ရည်ညွှန်းရန် အများသုံးသည်။

That falleth to me. That is, the share that properly belongs to me. This expression is commonly used in the Greek papyri to refer to a privilege to which one may be entitled or to an obligation he is bound to meet.

 

သူခွဲဝေပေးခဲ့သည်။ ဖခင်သည် သူ၏သား၏မဆင်ခြင်သောတောင်းဆိုမှုကို လိုက်လျောရန် တရားဝင်စွာ ငြင်းပယ်နိုင်သော်လည်း၊ သူသည် ၎င်းကို လက်ခံခဲ့သည်။ သူထိုသို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်မှာ မိဘတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကောင်းမွန်ကြောင်း ဖော်ပြပြီး၊ သား၏လမ်းလွဲသောရွေးချယ်မှုသည် ဖခင်၏မမှန်ကန်သောသဘောထားကြောင့် မဟုတ်ကြောင်း သဲလွန်စပေးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင်၊ မိဘတစ်ဦးအနေဖြင့် အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သည်မှာ ခေါင်းမာသောလူငယ်တစ်ဦးအား သူ၏ရွေးချယ်မှု၏ရလဒ်များကို အတွေ့အကြုံမှတစ်ဆင့် သိရှိနိုင်ရန် သူ၏လမ်းကို ခွင့်ပြုရန်ဖြစ်သည်။

He divided. The father, legitimately and properly, might have refused to accede to his son’s unreasonable demand, yet he granted it. The fact that he did so speaks well of his judgment as a parent and provides a clue to the fact that the son’s perverse choice was undoubtedly not due to an unwise attitude on the father’s part. There are times when it seems that the best thing a parent can do is to permit a headstrong youth to have his way in order that he may discover from experience the results of his choice.

 

မောရှေ၏ပညတ်တရားအရ၊ အကြီးဆုံးသားသည် ဖခင်၏ဥစ္စာအိမ်ခြံမြေကို နှစ်ဆရရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အငယ်ဆုံးသားများသည် တစ်ဦးလျှင် တစ်ပိုင်းစီ ရရှိရမည်ဖြစ်သည် (တရားဟော ၂၁:၁၇ ကိုကြည့်ပါ)။ အကြီးဆုံးသားအား ပေးအပ်သော အပိုပိုင်ဆိုင်မှုသည် အိမ်ထောင်စုခေါင်းဆောင်အဖြစ် သူ၏တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ထောက်ပံ့ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဖခင်တစ်ဦးတွင် သားနှစ်ဦးသာရှိပါက၊ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပြီး (အခန်းငယ် ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ အငယ်ဆုံးသားသည် ဖခင်၏ဥစ္စာအိမ်ခြံမြေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ဖခင်အသက်ရှင်နေစဉ်အတွင်း ဥစ္စာခွဲဝေမှုပြုလုပ်သောအခါ၊ ဥစ္စာသည် ဖခင်သေဆုံးသည်အထိ ပြည့်စုံစွာရှိနေလေ့ရှိသည်။ သို့သော်၊ ဤဥပမာရှိ အငယ်ဆုံးသားသည် ဥစ္စာခွဲဝေရုံသာမက၊ ၎င်း၏အစုစည်းကို လက်တွေ့ပိုင်ဆိုင်ရန်လည်း တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်း၏မှတ်တမ်းအရ (အခန်းငယ် ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူသည် ၎င်း၏ဥစ္စာအစုစည်းကို ငွေသားသို့မဟုတ် အလွယ်တကူသယ်ဆောင်နိုင်သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပုံရသည်။

According to the Mosaic law, the eldest son was to receive a double portion of his father’s estate, and the younger sons were to receive a single portion each (see on Deut. 21:17). The extra portion granted the eldest son was designed to provide him with the necessary resources for discharging his responsibilities as head of the household. If a father had only two sons, as was the case here (see v. 11), the younger son would receive one third of his father’s estate. Ordinarily, however, when a division of property was made during the father’s lifetime, the property remained intact until the father’s death. The younger son of the parable, however, demanded not only a division of the estate but actual possession of his share of it. From the record of the narrative (see v. 13) it seems likely that he converted his share of the property entirely into cash or other easily carried valuables.

 

၁၃။ အငယ်ဆုံးသား။ မိဘ၏အမိုးအောက်မှ ထွက်ခွာရာတွင်၊ အငယ်ဆုံးသားသည် သူတို့၏ဖခင်ကောင်းကင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်ပြီး၊ သူ့အပေါ် သစ္စာစောင့်သိမှုကို မပြသသော အခွန်ကောက်သူများနှင့် အပြစ်သားများကို (အခန်းငယ် ၁) ကိုယ်စားပြုသည်။

13. Younger son. In his departure from the parental roof the younger son represents the publicans and the sinners (v. 1), who have severed connections with their heavenly Father and make no profession of allegiance to Him.

 

ဝေးလံသောနိုင်ငံ။ သူသည် အိမ်နီးချင်းတွင် အခြေချနေထိုင်ရန် ကျေနပ်မှုမရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာတွင် သူ၏ဖခင်နှင့် ဖခင်၏အကြံဉာဏ်များကို ရံဖန်ရံခါ သတိရမိစေမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အိမ်မှ ထိန်းချုပ်မှုအားလုံးမှ လွတ်မြောက်လိုခဲ့သည်။ သူသည် မေ့ပျောက်လိုခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ ထို့ကြောင့် “ဝေးလံသောနိုင်ငံ” သည် ဘုရားသခင်ကို မေ့ပျောက်နေသော ဝေးကွာသောအခြေအနေကို ကိုယ်စားပြုသည်။

A far country. He was not content to settle down near home, where he would be reminded from time to time of his father and his father’s counsel. He sought to be free from all the restraints of home. Undoubtedly he wanted to forget. The “far country” thus represents a “far” removed condition of forgetfulness of God.

 

သူ၏ဥစ္စာပစ္စည်းကို ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် သူ၏ပစ္စည်းဥစ္စာကို ဖြုန်းတီးသည့်နည်းဖြင့် ဖြန့်ကျက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အလုံးစုံစုဆောင်းထားခဲ့သော ရတနာများကို လျင်မြန်စွာ သုံးစွဲခဲ့သည် (ဆယ်နှစ်ကို ကြည့်ပါ)။ ထင်ရှားစွာ သူသည် အိပ်ပျော်နေခဲ့ပြီး၊ ဖခင်၏ အကြံဉာဏ်နှင့် လမ်းညွှန်မှုကို မေ့ပျောက်နေသော “ဝေးလံသောနိုင်ငံ” တွင် သူလိုချင်သည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခြင်းကို တားဆီးရန် ဘာမျှမရှိခဲ့ပါ။ သူ၏ ဘဝအတွက် ကိုယ်ပိုင်အယူအဆအရ၊ သူသည် ယခု ဘဝကို ပြည့်စုံစွာ နေထိုင်နေခဲ့သည်။

Wasted his substance. That is, he scattered his property in a wasteful manner. Thus he rapidly spent the treasures he had assiduously “gathered” together (see on v. 12). Apparently his conscience was asleep, and in the “far country” of forgetfulness of his father’s counsel and guidance there was nothing to prevent him from doing precisely as he pleased. According to his own conception of life, he was now living it to the full.

 

ဖြုန်းတီးနေထိုင်မှုဖြင့်။ စကားလုံးအတိအကျ “ဖြုန်းတီးစွာ နေထိုင်ခြင်း” ဟု ဖြစ်သည်။ ဂရိစကားလုံး asōtōs၊ “ဖြုန်းတီးစွာ”၊ “ဖောက်ပြန်စွာ” သို့မဟုတ် “အကျင့်ပျက်စွာ” သည် a၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ရှေ့ဆက်နှင့် soō သို့မဟုတ် sōzō၊ “သိမ်းဆည်းရန်” မှ ဆင်းသက်လာသော နာမ်ရှေ့ဆက်ဖြစ်သည်။ လူငယ်၏ “နေထိုင်မှု” သည် မဆင်မခြင်ဖြုန်းတီးခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်ကျင့်တရားဖောက်ပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ခုလုံး ဖြစ်နိုင်သည်။ ပုံဥပမာထဲတွင် အကြီးဆုံးသားသည် သူ၏ညီငယ်၏ “နေထိုင်မှု” နှင့်ပတ်သက်၍ ဤအဓိပ္ပာယ်နှစ်ခုအနက် ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်ကို အလေးပေးဖော်ပြခဲ့သည် (သုံးဆယ်ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤနောက်ဆုံးနေထိုင်မှုပုံစံသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပထမအဓိပ္ပာယ်ကိုပါ ထည့်သွင်းထားသည်။ လူငယ်သည် သူ၏ဘဏ္ဍာရေးအရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲပုံသည်၊ ထိုအရင်းအမြစ်များသည် များပြားပုံရသည်၊ သူ၏ဘဝအတွက် အယူအဆကို ဖော်ပြသည်။ သူ၏အမြင်အရ လူတစ်ဦးသည် ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဘာမျှပြန်မပေးဘဲ ရရှိနိုင်သမျှကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။

With riotous living. Literally, “in living riotously.” The Gr. asōtōs, “wastefully,” “dissolutely,” or “profligately,” is an adverb derived from a, a negative prefix, and soō or sōzō, “to save.” The “living” of the young man may have been recklessly wasteful, or morally dissolute, or both. The elder son of the parable emphasized the second of these two possible shades of meaning in respect to his younger brother’s “living” (see v. 30). However, this latter way of life generally includes the first also. The way the youth disposed of his financial resources, which appear to have been considerable, reveals his concept of life. According to his way of looking at things, a man comes into this world for the purpose of getting all he can out of it, without contributing anything in return.

 

၁၄။ သူအားလုံးသုံးစွဲပြီးသည့်အခါ။ အစပိုင်းတွင်၊ သူ၏ဥစ္စာသည် မကုန်ဆုံးနိုင်သည့်အတိုင်းအတာဖြင့် ထင်ရှားခဲ့ပြီး ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်မလိုအပ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ယခု၊ ရုတ်တရက်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန်၊ ထိုနိုင်ငံတွင် ပြင်းထန်သောဆာလောင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏အရင်းအမြစ်များကို ထည့်သွင်းရာတွင် လုံ့လဝီရိယရှိခဲ့ပြီး သုံးစွဲမှုတွင် ချွေတာခဲ့လျှင်၊ ဆာလောင်မှုသည် ပြင်းထန်သောအခက်အခဲကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူသည် ဆင်းရဲမှုနှင့် ဆာလောင်မှုတို့ပေါင်းစပ်မည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

14. When he had spent all. To begin with, his fortune appeared of such proportions that apparently he could draw on it indefinitely without replenishing it. Now, suddenly and unexpectedly, it disappeared. To make matters worse than they would otherwise have been, a severe famine arose in the land. Had he been diligent in adding to his resources and frugal in his expenditures, the famine probably would have brought no extreme hardship. But quite evidently he had not anticipated poverty coupled with famine.

 

သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားလာခဲ့သည်။ မုန်တိုင်းကာလတွင် သာယာသောရာသီဥတုတွင်ရှိသော သူ၏သူငယ်ချင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ကျိုးရှာဖွေမှုအတွက် နေထိုင်နေသူများဖြစ်ကြသည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်သည် သူစိမ်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသစ်ရောက်ရှိလာသူဖြစ်သည်။ ဤသို့သောဖိစီးမှုအချိန်များတွင် လူတိုင်းသည် မိမိကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်ထက် ပိုမိုလုပ်ဆောင်ရန် ခက်ခဲခဲ့ပေမည်။ ထိုလူငယ်၏ မဆင်မခြင်သုံးစွဲမှု (ဆယ်သုံးကို ကြည့်ပါ) သည် သူ့အား လိုအပ်ချိန်တွင် အားကိုးနိုင်သည့် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးကိုပင် မရရှိစေခဲ့ပေ။

He began to be in want. In time of storm the prodigal’s fair-weather friends vanished. They were without doubt much like him, living for self-gratification. But the young man was a stranger, a newcomer, and in times of stress such as these every man no doubt found it more than he could do to supply his own needs. The young man’s improvident spending (see on v. 13) had not gained him even one friend on whom he could rely for help in his time of need.

 

၁၅။ သူကိုယ်သူ ချိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ ဂရိစကားလုံး kollaō၊ “တွဲချိတ်ရန်”၊ ထို့ကြောင့် “ပူးပေါင်းရန်” သို့မဟုတ် “တွယ်ကပ်ရန်” ဟု ဖြစ်သည်။ ဖြုန်းတီးသောသားသည် သူ့အား အနည်းငယ်သာ ပေးနိုင်သောလူတစ်ဦးထံ သူကိုယ်သူ ရောင်းချခဲ့သည်။

15. Joined himself. Gr. kollaō, “to glue together,” hence “to join,” or “to cleave to.” The prodigal practically sold himself to a man who had little to offer him.

 

ထိုနိုင်ငံ၏သားတစ်ဦးထံ။ စကားလုံးအတိအကျ “ထိုနိုင်ငံ၏သားတစ်ဦးထံ” ဟု ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ “ဝေးလံသောနိုင်ငံ” ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနိုင်ငံ၏ “သား” သည် ဖြစ်နိုင်ခြေ ဂျနတိုင်းနှင့် ဟီသင်ဖြစ်ပေမည်။

To a citizen. Literally, “to one of the citizens.” This being “a far country,” the “citizen” of that country was probably a Gentile and a heathen.

 

သူ၏လယ်ကွင်းများ။ ထိုသားသည် ထင်ရှားစွာ ပစ္စည်းဥစ္စာအချို့ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သည်။

His fields. The “citizen” was evidently a man of some property.

 

ဝက်များကို ကျွေးမွေးရန်။ ဂျူးလူမျိုးအတွက်၊ ဝက်များသည် မသန့်ရှင်းသည့်အရာဖြစ်သဖြင့်၊ ဤထက် ပိုမိုရှုံ့ချဖွယ်သော အလုပ်မျိုးမရှိနိုင်ပေ။ ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ထိုလူငယ်သည် ပိုမိုနိမ့်ကျအောင် မဆင်းနိုင်တော့ပေ။ ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် သူသည် ပိုမိုမြင့်မားသောအလုပ်အတွက် အရည်အချင်းမပြည့်မီခဲ့ပေ။ ထင်ရှားစွာ အိမ်တွင် သူသည် အသုံးဝင်သောကျွမ်းကျင်မှုများကို ရယူရန် အချိန်ကို အကျိုးရှိစွာ မသုံးစွဲခဲ့ပြီး၊ သူ၏ “ဖြုန်းတီးနေထိုင်မှု” (ဆယ်သုံးကို ကြည့်ပါ) သည် သူ့အား လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ပြိုကွဲသူတစ်ဦးအဖြစ် ထားခဲ့သည်။

To feed swine. To a Jew, for whom the swine were unclean, there could scarcely be a more degrading form of employment. In this respect the young man could sink no lower. Possibly he was not qualified for any higher type of employment. Apparently, at home he had not spent his time profitably in acquiring useful skills, and his “riotous living” (v. 13) now left him a derelict of society.

 

၁၆။ သူသည် လိုလားခဲ့သည်။ စကားလုံးအတိအကျ “သူသည် တပ်မက်နေခဲ့သည် [သို့မဟုတ် တောင့်တနေခဲ့သည်]” ဟု ဖြစ်သည်။

16. He would fain. Literally, “he was desiring [or craving].”

 

ဗိုက်ကိုဖြည့်ရန်။ ထင်ရှားစွာ သူသည် စားရန်အတွက်ပင် လုံလောက်စွာ မရရှိနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဝက်များစားသောအရာကိုပင် သူအတွက် လိုလားဖွယ်ရာဖြစ်လာသည့်အထိ နိမ့်ကျသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်အတွက်၊ သူ၏ဘဝရည်မှန်းချက်များသည် ဝက်များ၏ရည်မှန်းချက်ထက် မမြင့်မားခဲ့ပေ။ တကယ်တော့၊ သူ၏ဖြုန်းတီးသောနေ့ရက်များအတွင်း သူ၏ရည်မှန်းချက်များသည် ထိုထက်မမြင့်မားခဲ့ပေ၊ သို့သော် သူသည် အမှန်တကယ် ဆာလောင်မှုသို့ ရောက်သွားသည်အထိ ထိုအချက်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

Filled his belly. Apparently he could not earn even enough to eat, and found himself reduced to the place where what the swine ate seemed desirable to him also. Thus, for the moment, his ambitions in life were no higher than those of the swine. In fact, his ambitions had been no higher during his riotous days, but he did not become aware of the fact until he was reduced to actual hunger.

 

အခွံများ။ ဂရိစကားလုံး keratia၊ “ဦးချိုငယ်များ”၊ keras၊ “ဦးချို” မှ ဆင်းသက်လာသော သေးငယ်သောပုံစံဖြစ်သည်။ Keratia သည် keratea၊ ကာရို့ဘ် သို့မဟုတ် ကျည်ပွေ့ပင်၏ အခွံများကို ဖော်ပြရန်အတွက် အသုံးပြုသည်၊ အခွံများ၏ ဦးချိုပုံစံကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤသစ်ပင်၏အခွံကို စိန့်ဂျွန်း၏မုန့်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ယောဟန်သည် ဤအရာကို သူ၏အစားအစာ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် စားသုံးခဲ့သည်ဟူသော ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ (မဿဲ ၃ ၏ ထပ်ဆောင်းမှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ လူသုံးစွဲရန်အတွက် အစေ့များကို ဖယ်ရှားပြီးနောက်၊ အခွံများကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များအတွက် အစာအဖြစ် သုံးလေ့ရှိသည်—ထိုခေတ်ဂျူးစာပေများတွင် မကြာခဏဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း။ ကာရို့ဘ်သစ်ပင်သည် ပါလက်စတိုင်းတွင် ယခုထိ စိုက်ပျိုးနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသို့လည်း မိတ်ဆက်ပြီးဖြစ်သည်။

Husks.  Gr. keratia, “little horns,” a diminutive form of keras, “a horn.” Keratia is used to describe the pods of the keratea, the carob, or locust, tree, because of the hornlike shape of the pods. The pod of this tree has also been called St.-John’s-bread, on the tradition that this was part of the diet of John the Baptist (see Additional Note on Matt. 3). After the removal of the seeds for human consumption, the pods themselves were commonly used as fodder for domestic animals—as contemporary Jewish literature often observed. The carob tree is still cultivated in Palestine, and has been introduced into the United States.

 

၁၇။ သူကိုယ်သူ ပြန်လည်သိရှိလာခဲ့သည်။ လူအချို့သည် သေခြင်းတရားကို မျက်နှာချင်းဆိုင်မတွေ့မချင်း ဘဝ၏လှိုင်းထဲတွင် လွှင့်မျောနေပြီး အလေးအနက်မတွေးတောကြပေ။ လက်တွေ့အားဖြင့် ထိုလူငယ်သည် သူ၏စိတ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ယခု သူရင်ဆိုင်နေရသော ပြင်းထန်သောလိုအပ်ချက်က သူ့အား သတိပြန်လည်ရရှိလာစေခဲ့သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအဆင့်တွင်သာ နေထိုင် သို့မဟုတ် ရှင်သန်နေသူများသည် ဘဝ၏သင်ခန်းစာများကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်၊ ဆန္ဒ သို့မဟုတ် နာကျင်မှုများအားဖြင့်သာ နားလည်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤလူငယ်သည် သူကိုယ်သူ “ဝေးကွာ” နေခဲ့ပြီး၊ ယခုမူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် သူကိုယ်သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်—ထင်ရှားစွာ အသစ်သောအတွေ့အကြုံဖြစ်ပြီး—သူမည်မျှမိုက်မဲခဲ့သည်ကို စတင်သိရှိလာခဲ့သည်။

17. Came to himself. Some people seem to float along on the tide of life without a serious thought until death stares them in the face. For all practical purposes the youth had been out of his head, but the dire need in which he now found himself forced him to come to his senses. Those who live, or rather exist, exclusively on merely the physical level lack the capacity to understand the lessons of life except when these come to them in terms of physical need, desire, or pain. This young man had, as it were, been “away” from himself, but now came back again. He found himself—a new experience, apparently—and began to realize how foolish he had been.

 

၁၇။ ငှားရမ်းထားသော ကျွန်များ။ ၎င်းတို့သည် “ကျွန်များ” မဟုတ်ဘဲ “ငှားရမ်းထားသော ကျွန်များ” ဖြစ်ကြောင်း သတိပြုပါ။ ယခင်က ထိုလူငယ်သည် သူ၏ဖခင်၏ ငှားရမ်းထားသော ကျွန်များကို အထင်အမြင်သေးပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့ကို မတော်မတရား ဆက်ဆံခဲ့ပေမည်။ ယခုအခါ သူ၏ဖခင်၏အိမ်တွင် “ငှားရမ်းထားသော ကျွန်” ၏ ဘဝသည် သူ၏မျက်စိတွင် အလွန်နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ထင်ရှားလာသည်။ လက်တွေ့အားဖြင့် သူသည် “ကျွန်” တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသည်။ သူ၏လွတ်လပ်မှုဟု ကြွားဝါခဲ့သောအရာသည် တကယ်တမ်းတွင် အဆိုးဆုံးသော ကျွန်စနစ်ဖြစ်ခဲ့သည်—၎င်းသည် အစဉ်အမြဲ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ထိုအချက်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်အရ ပုံဖော်ထားသော ဘဝ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ သူ၏အခြေအနေသည် သူ၏မိုက်မဲမှု၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သူ၏ဖခင်၏ ဘဝအတွေးအခေါ်၏ ဉာဏ်ပညာသည် ယခု သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရှိလာသည်။

How many hired servants. Note that they were “hired servants,” not “slaves.” Probably the young man had once despised, and possibly even mistreated, his father’s hired servants. Now the lot in life of a “hired servant” in his father’s house appeared highly desirable in his eyes. For all practical purposes he was a “slave,” and starving at that. His boasted liberty had proved to be, in reality, the worst kind of slavery—which it had been all along, though he did not realize the fact. So this was the climax of a life patterned according to his own philosophy of things! His condition was the result of his own folly. The wisdom of his father’s philosophy of life now began to take on meaning for him.

 

၁၈။ ငါထလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထက် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ ပို၍ဖြစ်ပေမည်။ သူသည် သူ၏ဘဝ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ပျက်စီးမှုအန္တရာယ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ထုံထိုင်းမှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှ ထလာခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ဖခင်၏ မေတ္တာသဘောသဘာဝကို မည်သည့်အယူအဆမှ မရှိသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ဖခင်၏ တရားမျှတမှုအပေါ် ခံစားချက်သည် သူ၏ဖခင်သည် ၎င်း၏ ငှားရမ်းထားသော ကျွန်များကို ဆက်ဆံသည့်အတိုင်း သူ့ကို ဆက်ဆံပေးလိမ့်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို မွေးဖွားစေခဲ့သည်။

18. I will arise. Perhaps as much morally as physically. He arose from the lethargy and despair that had spread over the skies of his life with the ominous threat of disaster and desolation. As yet he had no concept of the nature of his father’s love. But a sense of his father’s justice gave birth to the desperate hope that his father would treat him as he treated his hired help.

 

ငါသည် အပြစ်ပြုမိပြီ။ သူ၏လုပ်ရပ်အတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုခု ဖန်တီးရန် သို့မဟုတ် ၎င်းအတွက် သူ၏ဖခင်ကို အပြစ်တင်ရန် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မဝင်ရောက်ခဲ့ပေ။ သူ၏လက်ရှိအခြေအနေသည် သူ၏ဖခင်သည် တစ်ချိနလုံး မှန်ကန်ခဲ့ပြီး သူသည် မတော်မတရားပြုခဲ့ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူ၏ဝန်ခံချက်သည် ရိုးသားပြီး အကန့်အသတ်မရှိဖြစ်ရမည်။

I have sinned. It seems not to have entered his thoughts to contrive some excuse for his course of action, much less to blame his father for it. His present state testified to the fact that his father had been right all along, and that he had been in the wrong. His confession was to be honest and unqualified.

 

ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်၍။ သူ၏ဖခင်၏အိမ်တွင် ရရှိခဲ့သော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်များသည် လုံးဝမေ့လျော့မသွားခဲ့ပေ။ သူ၏ဖော်များအပေါ် မတော်မတရားပြုမှုတစ်ခုခုသည် ဘုရားသခင်အား ပြုလုပ်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခံရကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၉:၉ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် ပဉ္စမမြောက်ပညတ်တရား၏ မူများကို အနည်းဆုံးမဟုတ်လျှင် အခြားသူများကိုပါ ထင်ရှားစွာ ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။

Against heaven. The religious instruction he had received in his father’s home had not been entirely forgotten. He realized that any wrong act toward his fellow men was construed in heaven as if it had been done to God (see Gen. 39:9). All along he had been openly violating the principles of the fifth commandment, if not the others as well.

 

၁၉။ ထိုက်တန်ခြင်းမရှိတော့။ မိသားစုအိမ်ယာတွင် အလုပ်တစ်ခုပေးရန် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ထိုက်တန်မှုကို မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့တွင် မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ မရှိကြောင်း အလွန်ထင်ရှားလွန်းသည်။

19. No more worthy. He had no worthiness of his own to offer as a reason for being given a job on the family estate. He could not pretend that there was, for it was altogether too obvious that he had no claim of any kind on his father.

 

သင်၏ငှားရမ်းထားသော ကျွန်တစ်ဦးအဖြစ်။ သူသည် အခွင့်အရေးအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးတစ်ခုအဖြစ် အလုပ်တစ်ခုအတွက် လျှောက်ထားမည်။ သူ့တွင် အခွင့်အရေးမရှိပေ။ ယခင်က သူသည် သားတစ်ဦးအဖြစ် ဖခင်၏စည်းကမ်းကို လိုက်နာရန် မလိုလားခဲ့ပေ။ ယခုအခါ သူသည် သူ၏ဖခင်သည် အိမ်ယာပိုင်ရှင်အဖြစ် ကျွန်များကို စီမံထားသည့် စည်းကမ်းကို လိုက်နာရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။ သူသည် လက်တွေ့အားဖြင့် သူ၏ဖခင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး တရားမျှတမှုအရ သူ၏ဖခင်သည် သူ့ကို သားအဖြစ် စွန့်ပစ်ရန် မျှော်လင့်နိုင်သည်။ သို့သော် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ့ကို ကျွန်အဖြစ် လက်ခံပေးမည်။

As one of thy hired servants. He would apply for a job as a favor, not as a right. He had no rights. Formerly he had not been willing to submit to paternal discipline as a son; now he was ready to submit to the discipline that his father, as master of the estate, administered to his servants. He had, for all practical purposes, disowned his father, and in strict justice his father might be expected to disown him as a son. But perhaps he would accept him as a servant.

 

၂၀။ သူထ၍ ပြန်လာသည်။ ထိုလူငယ်သည် နောက်မကျဘဲ လှုပ်ရှားပုံရသည်။ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ ဤဥပမာတွင် ဖခင်ထံသို့ ပြန်လာရန် အစပျိုးသူမှာ သားဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဖခင်၏မေတ္တာထက် သား၏ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပုံရသည်။ ဤအချက်မှ အချို့က ယေရှုသည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးတွင် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမှာ လူတစ်ဦးချင်းသည် မိမိဆန္ဒအလျောက် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာမဟုတ်ကြောင်း သင်ပြခဲ့သည်ဟု မမှန်ကန်သော ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ကောက်ချက်သည် ခရစ်တော်၏ဥပမာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်၏ အခြေခံမူတစ်ခုထက်ပို၍ ချိုးဖောက်သည် (စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့အပြင် ပျောက်ဆုံးသောသိုးနှင့် ပျောက်ဆုံးသောငွေဒင်္ဂါးဥပမာများတွင် ယေရှုသည် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးတွင် အစပျိုးမှုသည် ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သည်ဟူသော အမှန်တရားကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သာမန်လူ့ဆက်ဆံရေးအပေါ် အခြေခံထားသော မည်သည့်ဥပမာမျှ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာ၏ ရှုထောင့်အားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ထင်ဟပ်ပြသနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် လူသားများအား သူ၏သားတော်ကို လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးအပ်ခြင်းသည် ထိုလက်ဆောင်ကို ယုံကြည်မှုမတိုင်မီ ဖြစ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၃:၁၆)၊ ထို့ပြင် ကျမ်းစာများသည် မှန်ကန်သောလုပ်ရပ်ပြုလိုသော ဆန္ဒပင်လျှင် ဘုရားသခင်မှ လူ့စိတ်နှလုံးထဲတွင် စွဲမြဲစေသည်ဟု အထူးသဖြင့် သင်ပြထားသည် (ဖိလိပ္ပိ ၂:၁၃ ကို ကြည့်ပါ)။

20. He arose, and came. Apparently the prodigal acted without delay. No sooner had he made his decision than he carried it out. In the parable it is the son who takes the initiative in returning to the father. It appears to be the son’s choice rather than the father’s love that effects reconciliation. From this some have drawn the unwarranted conclusion that Jesus here teaches that the first step in reconciliation is that the individual must return to God of his own volition—that it is not the love of God that first draws him. Such a conclusion, however, violates more than one fundamental principle of the interpretation of Christ’s parables (see pp. 203-207). Furthermore, in the parables of the Lost Sheep and the Lost Coin, Jesus has clearly set forth the truth here called into question, that the initiative in effecting salvation and reconciliation is of God. Also, no parable based on ordinary human relationships can perfectly reflect all aspects of the love and mercy of God. God’s gift of His Son to the world was before men’s belief in that Gift (John 3:16), and the Scriptures specifically teach that even the desire to do right is implanted in the human heart by God (see Phil. 2:13).

 

သူ၏ဖခင်က သူ့ကို မြင်လိုက်သည်။ ယေရှုသည် ဖခင်သည် သူ၏သားပြန်လာရန် စောင့်မျှော်နေပြီး မျှော်လင့်နေသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဖခင်သည် ထိုလူငယ်၏ စရိုက်နှင့် စိတ်နေစိတ်ထားကို ကောင်းစွာသိရှိထားပုံရပြီး—မိသားစုဥစ္စာမျှဝေပေးစဉ်နှင့် နှုတ်ဆက်စဉ်တွင်ပင်—သူ၏စွန့်စားမှုတွင် အောင်မြင်ရန် လိုအပ်သော မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော စရိုက်လက္ခဏာများ ကင်းမဲ့နေကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ထိုလူငယ်သည် မကြာမီ သူ့ကိုယ်သူ သဘောပေါက်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးတောခဲ့သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် သူ၏သားကို ဟောင်းနွမ်းနေသော အဝတ်အစားများဖြင့်ပင် အကွာအဝေးမှ မှတ်မိခဲ့သည်။ အခန်းကဏ္ဍ ၂၀–၂၄ တွင် ယေရှုသည် ဖခင်၏စရိုက်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး အခန်းကဏ္ဍ ၁၁–၁၉ တွင် အငယ်ဆုံးသား၏ စရိုက်ကို အသားပေးဖော်ပြထားသည်။

His father saw him. Jesus implies that the father was looking for his son to return, even expecting him. The father seems to have known the boy’s character and disposition well enough to realize—even when bestowing upon the youth his share of the family fortune and when bidding him farewell—that he lacked those essential traits of character that would enable him to make a success of his venture. Apparently he reasoned that sooner or later the boy would come to himself (see on v. 17). He recognized his son, even in his tattered garments, and at a distance. In vs. 20–24 Jesus unfolds to His hearers the character of the father, even as in vs. 11–19 He dwells upon that of the younger son.

 

ပြေးသွားသည်။ သူသည် သားဖြစ်သူသည် သူရပ်နေရာ ရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ စိတ်နှလုံး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ထင်ရှားစွာ ပြသရန် သားဖြစ်သူထံသို့ ထွက်သွားပြီး တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

Ran. He might have waited for the boy to come up to where he stood. Instead, he made evident the eagerness and joy of his own heart by going forth to meet him.

 

လည်ပင်းပေါ်သို့ ဖက်လိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖက်တွယ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူသည် စကားမပြောရသေးသော်လည်း၊ သူ၏ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် ပြန်လာခြင်းသည် သူပြောကောင်းပြောမည့် စကားလုံးများထက် ပို၍ ထိရောက်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက သားဖြစ်သူအား ဘာပြောခဲ့သည်ဟူသော မှတ်တမ်းမရှိသော်လည်း၊ ကျွန်များအား သူ၏ အမိန့်ပေးချက်များနှင့် ဖခင်မေတ္တာကို ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်းသည် စကားလုံးများဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည်ထက် ပို၍ ထိရောက်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

Fell on his neck. That is, in an embrace. The son had not yet spoken, but his return in so sorry a state spoke more eloquently than any words he may have contrived to say. Nor is there any record of what the father may have said to his son, but his orders to the servants, together with his own manifestation of fatherly love, were likewise more eloquent than words could possibly have been.

 

၂၁. ငါသည် အပြစ်ပြုမိပြီ။ အခန်းကြီး ၁၈ ကိုကြည့်ပါ။

21. I have sinned. See on v. 18.

 

သင်၏သားဟုခေါ်သည်။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများကို (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “ကျွန်ုပ်ကို သင်၏အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ ဆက်ဆံပါ” ဟု ထပ်မံထည့်သွင်းရန် ကိုးကားနိုင်သည်။ သို့သော် ဖခင်သည် သူ့အတွက် အခြားအစီအစဉ်များရှိခဲ့သည်—သားတစ်ဦးအဖြစ်၊ အစေခံအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ။

Called thy son. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for adding “treat me as one of your hired servants.” The father had other plans for him—as a son and not as a servant.

 

၂၂. ယူဆောင်လာပါ။ အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများကို (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ) “အလျင်အမြန်ယူဆောင်လာပါ” ဟူသော ဖတ်ရှုမှုအတွက် ကိုးကားနိုင်သည်။

22. Bring forth. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the reading “bring forth quickly.”

 

ဝတ်လုံ။ ဂရိဘာသာ “စတိုလီ” (stolē)၊ ခြေထောက်အထိရှည်လျားသော အပြင်ဘက်ဝတ်ရုံဖြစ်ပြီး၊ များသောအားဖြင့် အဆင့်အတန်းရှိသူများဝတ်ဆင်သည်။ အစပိုင်းမှပင် ဖခင်သည် သူ့ကို အစေခံအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ သားတစ်ဦးအဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။ ဖခင်သည် သားဖြစ်သူ၏တက်နွမ်းနယ်နေသောအဝတ်အစားများကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် အစေခံများရှေ့တွင်ပင် ရှက်ရွံ့မှုမဖြစ်စေရန် သူ၏ဝတ်လုံကို သားဖြစ်သူအပေါ် ခြုံပေးခဲ့သည် (COL ၂၀၃, ၂၀၄ ကိုကြည့်ပါ)။ အစေခံများသည် သခင်နှင့်အတူ သားဖြစ်သူကိုနှုတ်ဆက်ရန် လိုက်ပါလာဖွယ်မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် “အကောင်းဆုံးဝတ်လုံကို ယူဆောင်လာပါ” ဟူသော အမိန့်ကို ဖခင်နှင့်သားတို့ အိမ်သို့ချဉ်းကပ်လာချိန်တွင် ပေးခဲ့သည်။

Robe. Gr. stolē, a loose outer garment for men, which extended to the feet; usually worn by persons of rank. From the very first the father received him as a son and not as a servant. To begin with, the father had cast his own mantle about the youth, for the purpose of hiding his rags (see COL 203, 204) and sparing him the embarrassment of being seen in his tattered garments even by the servants of the household. It is unlikely that the servants accompanied their master as he ran forth to greet his son, and therefore the command to “bring forth the best robe” was given as father and son approached the house.

 

A ring. Another token that the father still owned him as a son. This was probably a signet ring (see on Esther 3:10; 8:2), and if so, the placing of it on his finger indicated even more clearly his restored status as a member of the family. No doubt the young man had long since sold or pawned the signet ring he formerly wore.

 

လက်စွပ်။ ဖခင်သည် သူ့ကို သားအဖြစ် ဆက်လက်အသိအမှတ်ပြုကြောင်း နောက်ထပ်သက်သေတစ်ခု။ ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော တံဆိပ်လက်စွပ်ဖြစ်သည် (ဧသတာ ၃:၁၀၊ ၈:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းကို လက်ချောင်းတွင်တပ်ဆင်ပေးခြင်းသည် မိသားစုဝင်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်ရရှိထားသော အဆင့်အတန်းကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ လူငယ်သည် ယခင်ကဝတ်ဆင်ခဲ့သော တံဆိပ်လက်စွပ်ကို ရောင်းချခဲ့ဖူးသည်မှာ သေချာသည်။

Shoes. Literally, “sandals” (see on Matt. 3:11). Servants commonly went barefoot. “Shoes” were a further indication that the father received the repentant prodigal as a son and not as a servant. The best robe, the ring, and the shoes were not necessities, but special tokens of favor. The father not only provided for the needs of his son, but honored him, and in so doing gave evidence of the love and joy that filled his own heart. By the use of this parable Jesus justifies the welcome He accorded the sinners who pressed about Him (see on v. 1) and reproved the scribes and Pharisees for their critical attitude toward Him for doing so (see on v. 2).

 

၂၄. ငါ၏သားသည် သေနှင့်နီ။ ဖခင်သိထားသည့်အတိုင်း “သေနှင့်နီ” ဟူသည်မှာ၊ ၎င်းတို့၏ခွဲခွာမှု၏ သဘောသဘာဝကြောင့် စာသားအဓိပ္ပာယ်နှင့် ပုံဆောင်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဖြစ်သည်။ “သေနှင့်နီ” ဟူသော စကားလုံး၏ ပုံဆောင်အသုံးကို အခန်းကြီး ၉:၆၀ တွင်ကြည့်ပါ။

24. My son was dead. That is, “dead” for all the father knew, literally and figuratively so because of the nature of their separation from each other. For the figurative use of the word “dead” see on ch. 9:60.

 

ရွှင်လန်းစပြုသည်။ လူငယ်သည် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အစေခံအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ပြန်လာမှုကို ဂုဏ်ပြုသော ပွဲတစ်ခုတွင် ဂုဏ်သရေရှိဧည့်သည်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အရှေ့တိုင်းပွဲလမ်းသဘင်သည် များသောအားဖြင့် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည်။

Began to be merry. The young man found himself, not a servant as he had hoped, but an honored guest at a banquet held to celebrate his return. An Oriental banquet commonly lasts for a number of hours.

 

၂၅. သူ၏အကြီးဆုံးသား။ ဤဥပမာတွင် အငယ်ဆုံးသားနှင့်ပတ်သက်၍ နောက်ထပ်တိုက်ရိုက်မပြောတော့ပေ။ သူ၏ပြန်လည်ထူထောင်မှုသည် ယခုပြီးပြည့်စုံပြီဖြစ်ပြီး၊ နောင်တရပြီး ပြန်လာသော အပြစ်သားများကို ကောင်းကင်ဘုံက ကြိုဆိုပုံနှင့်ပတ်သက်၍ ဥပမာ၏သင်ခန်းစာသည် ရှင်းလင်းသည်။ ယေရှုသည် “အခွန်ခံသူများနှင့် အပြစ်သားများ” အပေါ် သူ၏ဖော်ရွေသောသဘောထားကို ဤအထိတွင် တရားမျှတကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဥပမာ၏ကျန်ရှိသောအပိုင်း (အခန်းကြီး ၂၅-၃၂) သည် ဖာရိဆီများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများ၏ “အပြစ်သားများ” အပေါ် သဘောထားကို (အခန်းကြီး ၂ ကိုကြည့်ပါ) အကြီးဆုံးသားနှင့် အငယ်ဆုံးသားအပေါ် သဘောထားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဤဥပမာ၏ဤအပိုင်းကို ယေရှုသည် လူဆိုးများအပေါ် သူ၏ကုသပုံအတွက် “ညဉ်းညူ” နေသော ဤကိုယ်ကျိုးရှာသူများကို ဆုံးမရန် ဖော်ပြခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂ ကိုကြည့်ပါ)။

25. His elder son. In the parable nothing more is said directly concerning the younger son. His restoration is now complete, and the lesson of the parable in so far as he is concerned—the gracious welcome Heaven accords the returning and repentant sinner—is clear. Thus far Jesus has justified His friendly attitude toward “publicans and sinners” (see on v. 2). The remainder of the parable (vs. 25–32) deals with the attitude of the Pharisees and scribes toward “sinners” (see on v. 2), as represented by the attitude of the elder brother toward the younger. This part of the parable was set forth as a rebuke to these self-righteous hypocrites for their “murmuring” at the way Jesus treated the outcasts of society (v. 2).

 

လယ်ကွင်းထဲတွင်။ သူသည် သားတစ်ဦးအနေဖြင့် တာဝန်ကျေပွန်စွာ အလုပ်လုပ်နေသည် (မဿဲ ၂၁:၂၈-၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့အတူ၊ ဖာရိဆီများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများသည် ကောင်းကင်ဖခင်က သစ္စာရှိသားများအား ပေးအပ်သော အမွေကို ရယူရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့်မဟုတ်ဘဲ (မဿဲ ၂၂:၃၇ ကိုကြည့်ပါ)၊ တာဝန်ကျေရန်နှင့် လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ဖြောင့်မတ်မှုရယူရန် ခံစားချက်ဖြင့် ဝတ်ပြုကြသည်။ ဤသဘောထားသည် ဧသယာ (ဧသတာ ၁:၁၁-၁၅ ကိုကြည့်ပါ) နှင့် မာလခိ (မာလခိ ၁:၁၂-၁၄ ကိုကြည့်ပါ) ခေတ်က သူတို့၏ဘိုးဘေးများတွင်လည်း မှန်ကန်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သောနာခံမှုအစား၊ ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို စေ့စပ်သေချာစွာ လိုက်နာမှုဖြင့် ဘုရားကို အတုအယောင်ပေးအပ်ခဲ့သည် (မာကု ၇:၆-၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဆမ်ယူအယ်လ်၏ “နာခံခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းထက် သာလွန်ပြီး၊ နားထောင်ခြင်းသည် သိုးဆီဥထက် သာလွန်သည်” (၁ ဆမ်ယူအယ်လ် ၁၅:၂၂၊ မဿဲ ၇:၂၁-၂၇ ကိုကြည့်ပါ) ဟူသော စကားကို လျစ်လျူရှုထားသည်။

In the field. He was at work, as a dutiful son should be (see Matt. 21:28–31). Similarly, the scribes and Pharisees were hard at work in the hope of earning the inheritance the heavenly Father bestows upon faithful sons. But they were serving God, not from love (see on Matt. 22:37), but from a sense of duty and of earning righteousness by works. This same attitude had been true of their fathers in the days of Isaiah (see Isa. 1:11–15) and of Malachi (see Mal. 1:12–14). In place of true obedience they offered God the counterfeit of meticulous adherence to the traditions of men (see on Mark 7:6–13), blissfully ignoring the words of Samuel that “to obey is better than sacrifice, and to hearken than the fat of rams” (1 Sam. 15:22; cf. on Matt. 7:21–27).

 

ဂီတ။ ဂရိဘာသာ “ဆမ်ဖိုနီယာ” (sumphōnia)၊ တိကျစွာဆိုရလျှင် “အသံညီညွတ်မှု” ဟူသည်မှာ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “ဆင်ဖိုနီ” (symphony) ၏ရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။ “ဆမ်ဖိုနီယာ” သည် တူရိယာများ သို့မဟုတ် အသံများ၏ ညီညွတ်မှုကို သို့မဟုတ် တူရိယာတစ်ခု သို့မဟုတ် အသံများကို ညီညွတ်စွာ ဖော်ပြခြင်း သို့မဟုတ် တူရိယာတစ်ခုဖြစ်သည့် ဘဂ်ပိုက်နှင့်တူသည့် အရာကို ဖော်ပြသည် (ဒံယေလ ၃:၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ပွဲလမ်းသဘင်တွင် ငှားရမ်းထားသော ဖျော်ဖြေသူများပါဝင်ဖွယ်ရှိသည်။ ဖခင်သည် သူ၏ပျောက်ဆုံးနေသောသားပြန်လာမှုကို ခမ်းနားသောပွဲအဖြစ် ဂုဏ်ပြုရန် မည်သည့်ကြိုးပမ်းမှုကိုမျှ မချန်ထားခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် သားဖြစ်သူ၏ ပြန်လည်ရရှိထားသော အဆင့်အတန်းကို မြို့ထဲရှိလူအားလုံးသို့ အသိပေးသည့်သတင်းဖြစ်သည်။

Musick. Gr. sumphōnia, literally, “unison of sound,” from which comes our English word “symphony.” Sumphōnia may designate either a number of instruments or voices in unison or an instrument or voices in unison or an instrument resembling bagpipes (see on Dan. 3:5). The feast was probably provided with paid entertainers. Evidently the father spared no efforts to make the return of his long-lost son the occasion for a grand celebration, news of which would certify to all in the town the restored status of the son.

 

၂၈. သူသည် ဒေါသထွက်သည်။ ဖာရိဆီများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများ ယေရှုအပေါ် ဒေါသထွက်ခဲ့သည်အတိုင်း (အခန်းကြီး ၂ ကိုကြည့်ပါ)။ သားဖြစ်သူ၏ ဒေါသသည် ဖခင်၏ ပြည့်လျှံသော ဝမ်းမြူးမှုနှင့် ပြတ်သားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၀, ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

28. He was angry. As were the scribes and Pharisees toward Jesus (v. 2). The anger of the son stands forth in supreme contrast with the utter joy of the father (see on vs. 20, 22).

 

ဝင်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုသည်။ ဂရိဘာသာအရ၊ ဖခင်ကိုယ်တိုင်က ထပ်ခါတလဲလဲ တိုက်တွန်းပြီးနောက်ပင် သူသည် ဝင်ရောက်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။

Would not go in. According to the Greek, he persistently refused to do so even after repeated urging by his father in person.

 

၂၉. ငါသည် သင့်ကို အစေခံသည်။ ပြဿနာမှာ အကြီးဆုံးသားသည် သားတစ်ဦးအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ အစေခံတစ်ဦး၏ စိတ်ထားဖြင့် လုပ်ကိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဖခင်၏ဥစ္စာကို သူရထိုက်သည်ဟု တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ သူရရှိခဲ့သော အကြီးဆုံးသားအဖြစ် သူ၏အခွင့်အရေးကို ဖခင်က အသိအမှတ်မပြုသည့်အတွက် ဒေါသထွက်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။

29. I serve thee. The trouble was that the older brother labored in the mood of a servant, rather than as a son. He claimed his father’s property by right, because he had earned it, and felt angry (v. 28) toward his father for not recognizing what he considered his rights as the elder son.

 

ငါသည်ဘယ်သောအခါမျှ မဖောက်ပြန်ခဲ့ပါ။ သူသည်သားကောင်းတစ်ဦးအနေဖြင့် ပြင်ပကျင့်ဝတ်များကို တင်းကြပ်စွာလိုက်နာခဲ့သော်လည်း၊ စစ်မှန်သောနာခံမှု၏စိတ်ဓာတ်ကို မသိခဲ့ပါ။ သူ၏ဝန်ဆောင်မှုသည် သားသမီးဆိုင်ရာကျင့်ဝတ်ပုံစံများကို အစေခံကဲ့သို့ လိုက်နာခြင်းသာဖြစ်သည်။

Neither transgressed. He rigorously observed all the outward requirements made of dutiful sons, but knew nothing of the true spirit of obedience. His service was nothing more than servile compliance with the forms of filial piety.

 

သင်သည်ငါ့အား ဆိတ်သငယ်တစ်ကောင်ပင် တစ်ခါမျှမပေးခဲ့ပါ။ ဂရိဘာသာစကားတွင် “ငါ့အား” ဟူသောစကားလုံးကို အလေးပေးထားပြီး၊ “သင်သည်ငါ့အား ဆိတ်သငယ်တစ်ကောင်ပင်မပေးခဲ့” ဟူသောအဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးသားသည် သူ့ညီအား ပေးအပ်ထားသောအာရုံစိုက်မှုကို မနာလိုဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအာရုံစိုက်မှုအားလုံးသည် သူ့အတွက်ဖြစ်သင့်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် “ဆိတ်သငယ်တစ်ကောင်” ပင်မရရှိခဲ့သည့်အကြောင်း ညည်းညူခဲ့ပြီး၊ “ဆူထွယ်သောနွားသငယ်” အကြောင်းကိုပင် မပြောပါနှင့်။ ထို့ပြင်၊ သူ့စိတ်ထဲတွင် သူ့ညီအား ပြန်လည်လက်ခံခြင်းသည် ဖခင်က ယခုတရားဝင်အားဖြင့် အကြီးဆုံးသား၏ပိုင်ဆိုင်မှု (အခန်းငယ် ၁၂ ကိုကြည့်ပါ) ဖြစ်သော အိမ်ခြံမြေတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖြုန်းတီးသူညီဖြစ်သူအား ပေးအပ်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်ခဲ့သည်။ အကြီးဆုံးသားသည် ဆူထွယ်သောနွားသငယ်သည်ပင် တရားဝင်သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး၊ ဖခင်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထိုပစ္စည်းကို သို့မဟုတ် အခြားပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုခုကို အသုံးပြုပိုင်ခွင့်မရှိဟု သဘောထားဖြစ်နိုင်သည်။

Thou never gavest me a kid. The Greek stresses “me” as though he said, “You never gave a kid to me.” Whether the older brother realized it or not, he was jealous of the attention being shown his brother, and probably felt that all this attention should have been his instead. He complained about never having been rewarded with so much as a “kid,” to say nothing of a “fatted calf.” No doubt there also lurked in his heart the fear that the reinstatement of his younger brother might also mean that the father would bestow a portion of the estate—which was now legally the property of the older son (see on v. 12)—upon this wastrel brother. Perhaps the older brother here implied that even the fatted calf was legally his, and that his father had no right to use it or any other part of the property without his personal consent.

 

သူငယ်ချင်းများနှင့်အတူရွှင်မြူးပါစေ။ ဤတွင် သူသည် သူ၏ဘဝတွင် မပျော်ရွှင်ခဲ့ရသည့်အပြင်၊ သူ့ညီဖြစ်သူ၏ ဖောက်ပြန်စွာပျော်ပါးမှုကို အနည်းငယ်မနာလိုဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရှားစေသည်။ သူသည် ဖခင်အား ဝန်ဆောင်ရာတွင် “ရွှင်မြူး” မနေခဲ့ပါ။ တကယ်တော့၊ သူသည် ဖခင်၏အဖော်ကို မနှစ်သက်ဘဲ၊ သူ၏ “သူငယ်ချင်းများ” ၏အဖော်ကို ပိုမိုနှစ်သက်ခဲ့ပုံရသည်။

Make merry with my friends. Here he seems to imply, further, that his lot in life had been a gloomy one and that he had more or less envied his brother the riotous time he had enjoyed. He had not been “merry” in serving his father; in fact, apparently he did not enjoy his father’s company, but preferred that of his “friends.”

 

၃၀. ဤသင်၏သား။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် ကဲ့ရဲ့မှုကို ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၄:၃၀၊ ၁၅:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အကြီးဆုံးသားသည် သူ့ညီဖြစ်သူကို ညီအဖြစ်အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆန်သည်။ သူသည် ဖခင်အား “သင်၏သား” ဟုခေါ်ဆိုကာ အေးစက်စွာ ကဲ့ရဲ့သည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် သူသည် ဖခင်ထက်ရော ညီဖြစ်သူထက်ပါ ပိုမိုဖြောင့်မတ်သည်ဟု ခံစားနေပေမည်။

30. This thy son. An expression revealing contempt and sarcasm (see on chs. 14:30; 15:2). The older son disdains to own the younger son as his brother. Coldly he taunts his father by referring to his brother as “thy son.” Perhaps at heart he feels himself to be more righteous than either his father or his brother.

 

သင်၏အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုကို ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၁၂ ကိုကြည့်ပါ။

Hath devoured thy living. See v. 12.

 

ပြည့်တန်ဆာများနှင့်အတူ။ အကြီးဆုံးသားသည် သူ့ညီဖြစ်သူအကြောင်း ဤအချက်ကို အမှန်သိသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ယူဆခဲ့သည်ဖြစ်စေ ဖော်ပြမထားပါ။

With harlots. Whether the older brother knew this to be a fact concerning his younger brother or merely surmised that this had been the case is not stated.

 

၃၁. သား။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “တက်နွန်” ဟူသော “ကလေး” သို့မဟုတ် “သား” ဟူသောစကားလုံးဖြစ်သည်။ ဤတွင် ဖခင်သည် ပုံမှန်သုံးသော “သား” ဟူသော ဟူယို (huios) စကားလုံးကို မသုံးဘဲ၊ အကြီးဆုံးသားကို ပိုမိုရင်းနှီးသော “တက်နွန်” ဟူသောစကားလုံးဖြင့် ခေါ်ဆိုသည်။ သူသည် “ငါ့ချစ်သောသား” ဟုပြောသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

31. Son. Gr. teknon, “a child,” or “a son.” Here the father does not use the usual word for “son,” huios, but addresses the older brother with the more affectionate term, teknon. It is as if he had said, “my dear boy.”

 

၃၁။ သင်သည် ငါနှင့်အမြဲအတူရှိသည်။ သားငယ်သည် ဖခင်နှင့် “အမြဲ” အတူမရှိခဲ့ပါ၊ ဤတွင် ချက်ချင်းပွဲခံခြင်းအတွက် ကွာခြားချက်ရှိသည်။ သိုးထိန်းသည် ပျောက်ဆုံးသွားသော သိုးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် သိုးအုပ်မှ မလွှဲမရှောင်သော သိုးများအတွက် သူခံစားရသည့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ (အခန်းကြီး ၄၊ ၇ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဖခင်သည် သားကြီးအပေါ် တူညီသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိကြောင်း ထောက်ပြပြီး၊ ပွဲခံခြင်းဖြင့် ၎င်းကို ပြသရန် အခါမရှိခဲ့ပေ။

Thou art ever with me. The younger son had not been “ever” with him, and herein lay the difference for the immediate celebration. Compare the rejoicing of the shepherd over the one lost sheep as compared with that which he feels for the ones that had not strayed from the fold (see on vs. 4, 7). However, the father goes on to point out his equal love for the older son, even if there had been no occasion for showing it by means of a celebration.

 

အကျွမ်းတဝင်ရှိသမျှသည် သင့်အတွက်ဖြစ်သည်။ ဖခင်သည် သူ၏ “အသက်ရှင်နေထိုင်မှု” ကို “ခွဲဝေပေးခဲ့ပြီး” သားငယ်အား သူ၏အပိုင်းကို ပေးအပ်ခဲ့စဉ်ကာလတွင်၊ သားကြီးအား မွေးရာပါ အခွင့်အရေးအရ သူ့ထံသို့ ကျရောက်သော နှစ်ဆအပိုင်းကိုလည်း လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁၂ ကို ကြည့်ပါ)။ ဖခင်သည် ကြမ်းတမ်းခဲ့သည်ဟူသော စွပ်စွဲချက် (အခန်းကြီး ၂၉) သည် မမှန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ယခုအခါ ထိုပစ္စည်းဥစ္စာသည် သားကြီး၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပြီး၊ သူသည် သူငယ်ချင်းများနှင့် “ရွှင်လန်းစွာ” နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဖခင်သည် ညီဖြစ်သူ၏ ပြန်လာခြင်းကြောင့် သူ၏အခွင့်အရေးများ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ ထိခိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း သားကြီးအား အာမခံပေးသည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်ဆိုလျှင်၊ သူသည် စိတ်ပူပန်မှုကို ဖယ်ရှားပြီး ပွဲခံခြင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သည်။ ဖခင်သည် သားကြီး၏ အငြင်းပွားမှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု မမှန်ကြောင်း သက်သေပြပြီး၊ ညီဖြစ်သူကို ကြိုဆိုရန် သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်သည် (အခန်းကြီး ၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။

All that I have is thine. At the time the father had “divided” his “living” and assigned to the younger son his portion, he had also turned over to the older son the double portion that fell to him by birthright (see on v. 12). The contention that the father had been stingy (v. 29) is proved false. The property was now the elder son’s, and he might have “made merry” with his friends had he chosen to do so. The father herein also assures him that his rights will in no way be impaired by the return of his brother. If it is this that troubles him, he may put away his fears and join in the celebration. One by one the father proves all the arguments advanced by the older son invalid and invites him to join in welcoming his brother (see on v. 28).

 

၃၂။ ဤသည်မှာ သင့်လျော်သည်။ မှန်ပါသည်၊ သားငယ်သည် သူရရှိခဲ့သော ကြိုဆိုမှုကို ထိုက်တန်ခြင်းမရှိသော်လည်း၊ ဖခင်သည် ယင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုရန် သင့်လျော်ပြီး မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ပွဲခံခြင်းသည် ထိုက်တန်မှုအပေါ် အခြေခံ၍ ပြုလုပ်ခြင်းမဟုတ်၊ ၎င်းသည် ဖခင်၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ဖော်ပြမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး၊ ဤဝမ်းမြောက်ခြင်းတွင် သားကြီးလည်း ပါဝင်သင့်သည်ဟု “သင့်လျော်သည်”။ ယေရှုက ဤသည်မှာ ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များနှင့် ဖာရိဆီများ၏ အပြစ်သားများအပေါ် ထားရှိသင့်သော သဘောထားဖြစ်သည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဖခင်၏ ကြာရှည်ပျောက်ဆုံးနေသော သားငယ်အပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခင်မှုသည် သားကြီးအပေါ် သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ လျော့ပါးစေခြင်းမရှိပါ။ သူ၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ၎င်းတို့၏ ထင်ရှားသော အားနည်းချက်များရှိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးကို အား လုံးအဝိုင်းပါဝင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဖခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့ ထိုက်တန်မှုအပေါ် အခြေခံထားခြင်းမဟုတ်သည်ကို ကံကောင်းစွာပင် တွေ့ရသည်။

32. It was meet. True, the younger son did not deserve the reception he had received, yet the father protests that it is fitting and proper to give boy a joyous welcome. The feast is not being given on the basis of merit; it is simply an expression of the father’s joy, and in this joy it was also “meet” that the older brother should participate. This, Jesus says, should be the attitude of the scribes and Pharisees toward sinners. The father’s affection for his long-lost younger son in no way diminished his love for the older son. His love included both of them in spite of their obvious failings. Fortunately the love of our heavenly Father is not based on how deserving we may be of it.

 

ဤသင်၏ညီဖြစ်သူ။ သားကြီးက “ဤသင်၏သား” (အခန်းကြီး ၃၀) ဟူသော မထီမဲ့မြင်ပြုသော စကားရပ်ကို အသုံးပြုမှုကို ဖခင်က “သင်၏ညီဖြစ်သူ” ဟူသော နူးညံ့သော တောင်းပန်မှုစကားရပ်ဖြင့် ဖြေကြားသည်။ ဖခင်သည် သားကြီးအား တောင်းပန်ကြောင်း ပြောဆိုရာတွင်၊ ယေရှုသည် ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များနှင့် ဖာရိဆီများနှင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တောင်းပန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို “အခွင့်ထူးခံများနှင့် အပြစ်သားများ” (အခန်းကြီး ၁၊ ၂) ကဲ့သို့ အပြည့်အဝ ချစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမတော်မတရားဖြစ်ရပ်များအပေါ် သူ၏သဘောထားကို စိတ်ဆိုးစရာမလိုပါ။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အခွင့်အရေးနှင့် အထူးခံစားခွင့်များအတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုပါ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်းတို့၏လူသားများအပေါ် သဘောထားကို ပြောင်းလဲရန် “သင့်လျော်သည်”။ ကောင်းသောဆာမာရိယလူ၏ ဥပမာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ (အခန်းကြီး ၁၀:၂၅–၃၇) နှင့် ချမ်းသာသော လူငယ်အုပ်စိုးသူ၏ အတွေ့အကြုံ (မဿဲ ၁၉:၁၆–၂၂)။

This thy brother. In answer to the expression of contempt used by the older brother, “this thy son” (v. 30), the father uses an expression of tender entreaty, “thy brother.” In the pleading of the father with the older boy, Jesus represents His own pleading with the scribes and the Pharisees. He loves them fully as well as He does the “publicans and sinners” (vs. 1, 2). They need not take offense at His attitude toward these unfortunate outcasts of society. They need not fear for their own rights and privileges. But it is “meet” that they should change their attitude toward God and their fellow men. Compare the parable of the Good Samaritan (ch. 10:25–37) and the experience of the rich young ruler (Matt. 19:16–22).

 

သားကြီးသည် သူ၏အကျင့်ကို ပြုပြင်ခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် သားငယ်သည် နောင်တွင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ပြုမူခဲ့သလားဆိုသည့် အရိပ်အမြွက်မရှိပါ။ ဤအချက်များသည် ယေရှု သင်ကြားလိုသော ဥပမာ၏ သင်ခန်းစာများနှင့် သက်ဆိုင်မှုမရှိပါ။ တကယ်တော့၊ ဤဥပမာသည် နားထောင်သူများအပေါ် မူတည်ပြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ရလဒ်သည် နားထောင်သူများအပေါ်တွင် မူတည်သည် (COL ၂၀၉ ကို ကြည့်ပါ)။

No hint is given as to whether the elder son amended his ways, or whether the younger son henceforth conducted himself honorably. Neither point was relevant to the lessons Jesus intended the parable to teach. In fact, the parable was still being enacted and the outcome rested on the hearers (see COL 209).

ellen g. white comments

1, 2 COL 185, 186

1–7 2T 21

1–10 COL 185-197

2 COL 189; GW 170

4 COL 187; GW 181; 2T 21

4, 5 Ev 16

4–6 CT 198; FE 273; 2T 218; 6T 124

4–7 3T 99; 5T 604

4–10 4T 264; 7T 241

5–7 2T 22

6, 7 COL 189; GW 182; 6T 125

7 AA 154; COL 47, 237; FE 274; LS 188, 363; ML 122,  238, 307; TM 153; 2T 219; 3T 381; 5T 629; 6T 462; 8T 73

8 COL 192; 3T 99

8–10 MH 163; 5T 604

9, 10 COL 193; 3T 100

10 CS 348; FE 210; MH 494; MYP 23; 7T 265; WM 93

11–13 COL 198

11–24 Ev 56

11–32 COL 198-211; MYP 408

12 3T 100

13–20 3T 101

17–19 COL 202

18, 19 SC 53

19, 20 5T 632

20 COL 203; MYP 97; SC 54

20–24 3T 102

21 TM 153

21–23 COL 204

24 DA 496

24–3 COL 207

25–32 3T 103

30, 31 COL 208, 209

32 COL 209, 211; DA 495