ရှင်လုကာ ၁၈

 

အခန်းကြီး - ၁၈

chapter 18

 

၃ စွဲလမ်းတောင်းဆိုသော မုတ်ဆိုးမ။ ၉ ဖာရိရှဲနှင့် အခွန်ကောက်သူ။ ၁၅ ခရစ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာသော ကလေးများ။ ၁၈ ခရစ်တော်ကို လိုက်လိုသော အုပ်စိုးသူတစ်ဦး၊ သို့သော် သူ၏စည်းစိမ်ကြောင့် ဟန့်တားခံရသည်။ ၂၈ ခရစ်တော်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်သူများ၏ ဆုလာဘ်။ ၃၁ သူ၏သေခြင်းကို ကြိုပြောထားသည်။ ၃၅ မျက်မမြင်တစ်ဦးအား အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ပေးသနားခြင်း။

3Of the importunate widow. 9Of the Pharisee and the publican. 15Children brought to Christ. 18A ruler that would follow Christ, but is hindered by his riches. 28The reward of them that leave all for his sake. 31He foresheweth his death, 35 and restoreth a blind man to his sight.

 

၁. ဥပမာတစ်ခု။ [မတရားသောတရားသူကြီး၊ လုကာ ၁၈:၁–၈။ အခန်း ၁၁:၅–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဥပမာများအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ တွင်ကြည့်ပါ။] ဤဥပမာသည် အခန်း ၁၇:၂၀–၃၇ (အခန်းကြီး ၂၀ တွင်ကြည့်ပါ၊ COL ၁၆၄, ၁၆၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) တွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသော ညွှန်ကြားချက်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဤအချိန်သည် အေဒီ ၃၁ ခုနှစ်၊ မတ်လခန့်ဖြစ်ပြီး၊ လာဇရုကို ထမြောက်စေပြီး (အခန်းကြီး ၁၁, ၂၀ တွင်ကြည့်ပါ) မကြာမီ၊ နောက်ဆုံးပသခါပွဲမတိုင်မီ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အလိုတွင်ဖြစ်သည်။ နေရာသည် ဖီရိယဒေသတွင် တစ်နေရာရာဖြစ်နိုင်သည်။ ယခင်ညွှန်ကြားချက်အချို့ (အခန်းကြီး ၂၀ တွင်ကြည့်ပါ) သည် ဖာရိရှည်များထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြောဆိုထားပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ယခုအခါတွင်လည်း ရှိနေနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ဖာရိရှည်များ၏ ဘုရားသခင့်နိုင်ငံတော်မည်သည့်အချိန်တွင် ပေါ်ထွက်မည်နည်းဟူသော မေးခွန်းဖြင့် အနှောင့်အယှက်ပေးခံရချိန်တွင် (အခန်း ၁၇:၂၀) တပည့်များထံသို့ (အခန်း ၁၇:၁၊ အခန်း ၁၆:၁ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ) ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ယခုအခါ တပည့်များထံသို့ အဓိကအာရုံပြန်လှည့်သည်ဖြစ်နိုင်သည်။ တကယ်တော့၊ ဖာရိရှည်များ၏မေးခွန်းကို တိကျစွာဖြေကြားပြီး (အခန်းကြီး ၂၁)၊ ယေရှုသည် တပည့်များထံသို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အာရုံပြန်လှည့်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (အခန်းကြီး ၂၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

1. A parable. [The Unjust Judge, Luke 18:1–8. Cf. on ch. 11:5–8; on parables see pp. 203-207.] Very likely this parable was spoken on the same occasion as the instruction recorded in ch. 17:20–37 (see on v. 20; cf. COL 164, 165). It was probably now about the month of March, a.d. 31, not long after the raising of Lazarus (see on vs. 11, 20) and but a few weeks before the final Passover. The place was probably somewhere in Peraea. Some of the preceding instruction (see on v. 20) had been addressed directly to the Pharisees, and it is therefore probable that they were still present. However, Jesus had been addressing His disciples (ch. 17:1; cf. 16:1) when the Pharisees interrupted Him with their question about when the kingdom would appear (ch. 17:20). It is probable that Jesus now turns His attention again primarily to the disciples. As a matter of fact, after specifically answering the question of the Pharisees (v. 21), Jesus had already turned His attention back, in part, to the disciples (see on v. 22).

 

ဤတွင် ပြင်းပြစွာဆုတောင်းရန် သတိပေးချက်သည် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ အကျပ်အတည်းကာလအကြောင်း ဆွေးနွေးပြီးချင်း (အခန်း ၁၇:၂၂–၃၇)၊ အထူးသဖြင့် ရွေးချယ်ခံသူများကို လမ်းမှားသို့ဦးတည်စေနိုင်သော လှည့်ဖြားမှုများရှုထောင့်မှ လိုက်လာသည်ကို သတိပြုသင့်သည်။ အလားတူသတိပေးချက်တစ်ခုလည်း အခန်း ၂၁:၃၆ (မာကု ၁၃:၃၃ တွင်လည်းကြည့်ပါ) တွင်ရှိသည်။

It should be noted that the admonition to earnest prayer here given follows immediately a discussion of the time of crisis preceding the second advent (ch. 17:22–37), particularly from the standpoint of deceptions that would tend to lead the elect astray. The same is true of a similar admonition in ch. 21:36 (see also Mark 13:33).

 

ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်။ ဤဥပမာသည် နောက်ဆုံးကာလတွင် ဘုရားသခင်၏လူများ၏အတွေ့အကြုံအတွက် တိကျစွာသက်ဆိုင်သည် (COL ၁၆၄)၊ ၎င်းတို့ရင်ဆိုင်ရမည့် လှည့်ဖြားမှုများနှင့် ညှဉ်းဆဲမှုများကို မျှော်လင့်ထားသည်။

To this end. This parable applies specifically to the experience of God’s people in the last days (COL 164), in anticipation of the deception they must meet and the persecution they must suffer.

 

အမြဲဆုတောင်းရန်။ အထူးသဖြင့် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့် ၎င်းမတိုင်မီ စမ်းသပ်မှုကာလရှုထောင့်မှ။ ဆုတောင်းခြင်းသည် တာဝန်တစ်ခုထက်ပို၍ လိုအပ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤတွင် ယေရှုသည် ဆုတောင်းရန်အတွက် ဆုတောင်းခြင်းကို လုံးဝအာရုံစိုက်ရန် သို့မဟုတ် ဆုတောင်းမှုပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်သော ရည်မှန်းချက်များရရှိရန် ကောင်းကင်အင်အားစုများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် လက်တွေ့ကြိုးပမ်းမှုကို လျစ်လျူရှုရန် သို့မဟုတ် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးတာဝန်ကို လစ်လျူရှုရန် (အောက်တွင် “မအော့မနဲ့ဖြစ်ရန်” ကိုကြည့်ပါ) မရည်ညွှန်းပါ။ ယေရှုသည် ဆုတောင်းမှုများ၏အဖြေများနှောင့်နှေးနေသောအခါ ဆုတောင်းခြင်းကို မစွန့်လွှတ်ရန် (အခန်းကြီး ၇, ၈ တွင်ကြည့်ပါ) ဆိုလိုသည်။ “အမြဲ” ဆုတောင်းရန်ဆိုသည်မှာ နေ့စဉ်နှင့်နာရီတိုင်း ဘုရားသခင်နှင့် အဆက်အသွယ်မပြတ်ရှိနေရန် နေ့စဉ်နေထိုင်ရန်လည်း ဆိုလိုသည်။ ဥပမာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုဆိုင်ရာ နိယာမများအတွက် စာမျက်နှာ ၂၀၃, ၂၀၄ တွင်ကြည့်ပါ။ ယေရှု၏ဆုတောင်းခြင်းဘဝအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုအတွက် မာကု ၁:၃၅၊ ၃:၁၃ တွင်ကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် တပည့်များအား ဆုတောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်မံညွှန်ကြားချက်အတွက် လုကာ ၁၁:၁–၉ တွင်ကြည့်ပါ။ မဿဲ ၉:၃၈ တွင်လည်း နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Always to pray. Particularly in view of the second advent and the time of testing that precedes it. Prayer is more than a duty, it is a necessity. Jesus does not here refer to engaging in prayer to the exclusion of practical effort put forth to cooperate with heavenly agencies in securing the objectives for which prayer is made, or to the neglect of personal responsibility (see below on “not to faint”). Jesus means that we should not give up praying when the answers to our prayers are delayed (see vs. 7, 8). To pray “always” also means so to live, day by day and hour by hour, as to be in constant touch with God. For the principles of interpretation of parables see pp. 203, 204. For a discussion on the prayer life of Jesus see on Mark 1:35; 3:13. For further instruction concerning prayer given by Jesus to His disciples, see on Luke 11:1–9. Compare also his instruction in Matt. 9:38.

 

မအော့မနဲ့ဖြစ်ရန်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဆုတောင်းရာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မသွားရန်၊ ဆုတောင်းရာတွင် စိတ်ဓာတ်မကျရန် သတိပေးခံရသည်။ ခရစ်တော်ခေတ်က ယုဒလူမျိုးများသည် တစ်နေ့သုံးကြိမ် ဆုတောင်းရန် သင့်လျော်သည်ဟု သင်ကြားခဲ့သည် (ဒံယေလ ၆:၁၀ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤအချိန်နှစ်ခုသည် နံနက်နှင့်ညနေဆုတောင်းချိန်များဖြစ်ပြီး၊ အစ္စရေးလူမျိုးအားလုံးအတွက် နံနက်နှင့်ညနေယဇ်ပူဇော်သက္ကာများပြုလုပ်ချိန်နှင့် ကုလားကာရှေ့တွင် မီးရနံ့သင်းပျံ့စေချိန်ဖြစ်သည် (လုကာ ၁:၉, ၁၀ တွင်ကြည့်ပါ)။ အချို့ရဗ္ဗိများသည် ဆုတောင်းရန် သတ်မှတ်ချိန်များမှလွဲ၍ အခြားအချိန်များတွင် ဆုတောင်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ပင်ပန်းစေနိုင်သည်ဟု သင်ကြားခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်၊ ဤဥပမာတွင် စွဲလမ်းတောင်းဆိုသော မုတ်ဆိုးမသည် မတရားသောတရားသူကြီးကို ပင်ပန်းစေသည့်အလားပင်။

Not to faint. That is, they were admonished not to become weary of praying, not to lose heart in praying. The Jews of Christ’s time taught the desirability of praying thrice daily (see on Dan. 6:10.) Two of these times were the regular morning and evening hours of prayer, when the morning and evening sacrifices were offered for all Israel and when incense was ministered before the veil (see on Luke 1:9, 10). It is said that some rabbis went so far as to teach that a person should avoid praying at other than the stated times for prayer lest he disturb God and weary Him, as the importunate widow in this parable brought weariness to the unjust judge.

 

၂. မြို့တစ်မြို့တွင် တရားသူကြီးတစ်ဦး။ စာသားအရ “တစ်နေရာရာမြို့တစ်မြို့ရှိ တရားသူကြီးတစ်ဦး”။ ယေရှုသည် ဤသဘောသဘာဝ၏ ဥပမာကို အသုံးပြုရာတွင် သတိထားခဲ့သည်။ သူ၏ဥပမာသည် သတ်မှတ်ထားသော တရားသူကြီးတစ်ဦးဦးကို ရည်ညွှန်းမည်မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။ ယေရှု၏ရန်သူများသည် သူ့ကို အစိုးရအာဏာကို ထိခိုက်စေသည်ဟု စွပ်စွဲရန် အခွင့်အရေးကို အလွယ်တကူရယူလိုခဲ့သည် (အခန်း ၂၃:၂ တွင်ကြည့်ပါ)။

2. In a city a judge. Literally, “a certain judge in a certain city.” Jesus was circumspect in using an illustration of this nature. He made sure that His hearers could not refer it to any specific judge. Only too eagerly would Jesus’ enemies have availed themselves of any opportunity to charge Him with undermining the government (see on ch. 23:2).

 

ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့သူ။ ဤတရားသူကြီးသည် သူ့ကိုယ်သူ ဥပဒေအဖြစ်သတ်မှတ်ထားပုံရသည်။ သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သို့မဟုတ် လူသားများအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သို့မဟုတ် ဥပဒေဇယားနှစ်ခုလုံးအပေါ် လေးစားမှုမပြသခဲ့ပေ (မဿဲ ၂၂:၃၄–၄၀ တွင်ကြည့်ပါ)။

Feared not God. This judge was evidently a law to himself. He exhibited no love either for God or for his fellow men, or respect for either table of the law (see on Matt. 22:34–40).

 

မုတ်ဆိုးမ။ ရှေးခေတ်အရှေ့တိုင်းလူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် မုတ်ဆိုးမတစ်ဦးသည် အထူးသဖြင့် သူမ၏အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်ပေးမည့် သားများမရှိပါက အလွန်အကူအညီမဲ့ဆုံးသူဖြစ်သည်။ ဤမုတ်ဆိုးမသည် သူမကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိပုံရသည်။ ထို့ပြင်၊ သူမတွင် မတရားသောတရားသူကြီးကို လာဘ်ထိုးရန် သို့မဟုတ် တရားမျှတမှုအတွက် ပေးဆပ်ရန် ဘာမှမရှိခဲ့ပေ။ ဆာလံကျမ်းဆရာက ဘုရားသခင်ကို “မုတ်ဆိုးမများ၏ တရားသူကြီး” အဖြစ် သရုပ်ဖော်သည် (ဆာလံ ၆၈:၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယာကုပ်က “သန့်ရှင်းသောဘာသာ” ၏အမှတ်အသားတစ်ခုအဖြစ် မုတ်ဆိုးမများကို “သူတို့၏ဆင်းရဲဒုက္ခတွင် လည်ပတ်ကြည့်ရှုရန်” ဖော်ပြသည် (ယာကုပ် ၁:၂၇)။ ခရစ်တော်က ကျမ်းစာဆရာများနှင့် ဖာရိရှည်များအပေါ် ကျိန်ဆိုသော ကရုဏာတော်တစ်ခုသည် သူတို့ “မုတ်ဆိုးမများ၏အိမ်များကို မျိုချသည်” ဟူသောကြောင့်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၃:၁၄ နှင့် ယောဘ ၂၂:၉ တွင်ကြည့်ပါ)။

A widow. In ancient Oriental society a widow was often the most helpless of persons, particularly if she had no sons to champion her rights. This widow apparently had none to protect her. Furthermore, she had nothing wherewith to bribe the callous judge or to offer in payment for justice. The psalmist pictures God as “a judge of the widows” (see Ps. 68:5). James presents it as a mark of “pure religion” to “visit” the widows “in their affliction” (James 1:27). One of the woes Christ pronounced against the scribes and Pharisees was spoken because they “devour widows’ houses” (see on Matt. 23:14; see also on Job 22:9).

 

သူမလာခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာအရ “သူမသည် ဆက်လက်လာနေသည်”။

She came. According to the Greek, “she kept coming.”

 

ငါ့ကိုတရားမျှတအောင်ပြုပေးပါ။ သို့မဟုတ် “ငါ့အတွက် တရားမျှတမှုပြုပေးပါ” (COL ၁၆၆ တွင်ကြည့်ပါ)။ မုတ်ဆိုးမ၏ခင်ပွန်းသည် သူမအား ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် အခြားသူများထံ အပေါင်ထားထားသော ပိုင်ဆိုင်မှုကို ထားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်အရ (ဝတ်ပြု ၂၅:၂၃–၂၅ တွင်ကြည့်ပါ) သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် ပြန်လည်ပေးအပ်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ပုံရသည်။ သူမ၏အခွင့်အရေးကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိသဖြင့်၊ မုတ်ဆိုးမသည် တရားသူကြီး၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာစိတ်အပေါ် လုံးဝမှီခိုနေရသည်—သို့သော် သူသည် တရားမျှတမှုမရှိသလို ကရုဏာလည်းမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး၊ စာတန်၏စရိုက်ကို ထင်ဟပ်စေသည်။

Avenge me. Or, “do me justice” (see COL 166). It would seem that the widow’s husband had left her property, perhaps mortgaged to others, which they refused to return at the stipulated time according to the provisions of the law (see on Lev. 25:23–25). Evidently having no one to champion her rights, the widow was wholly dependent upon the judge’s sense of justice and mercy—but he was neither just nor merciful. He was the very antithesis of God; he reflected the character of Satan.

 

ရန်သူ။ ဂရိဘာသာ antidikos၊ တရားရေးရာတွင် ဆန့်ကျင်သူအတွက် သာမန်သုံးသော ဝေါဟာရဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် တရားခံ၊ တစ်ခါတစ်ရံ တရားလိုအဖြစ် (မဿဲ ၅:၂၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ စာတန်သည် ခရစ်ယာန်များ၏ antidikos အဖြစ် ပြောဆိုခံရသည် (၁ ပေတရု ၅:၈၊ ဇာခရိ ၃:၁–၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ Antidikos သည် LXX တွင် ၁ရာ ၂:၁၀၊ ဧသတာ ၈:၁ တွင်လည်း ပေါ်ထွက်သည်။

Adversary. Gr. antidikos, also used commonly as a legal term for an opponent in a lawsuit; usually the defendant, but sometimes the plaintiff (see on Matt. 5:25). Satan is spoken of as the antidikos of the Christian (1 Peter 5:8; see Zech. 3:1–4). Antidikos appears also in the LXX of Sam. 2:10; Esther 8:1.

 

၄. သူမလုပ်ပေးချင်ခဲ့ပေ။ ဂရိဘာသာအရ “သူသည် ဆက်လက်ငြင်းဆိုနေသည်”။ သူသည် စွဲမြဲစွာ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

4. He would not. According to the Greek, “he kept on refusing.” He did so persistently.

 

ထို့နောက်သူကပြောသည်။ သူမ၏စွဲမြဲမှုက သူ့ကို ပင်ပန်းစေခဲ့သည်။

Afterward he said. Her persistence wore him down.

 

သူ့စိတ်ထဲတွင်။ အခန်းကြီး ၁၁ တွင်ကြည့်ပါ။

Within himself. See on v. 11.

 

ငါသည် ဘုရားသခင်ကို မကြောက်ရွံ့ပါ။ အခန်းကြီး ၂ တွင်ကြည့်ပါ။

I fear not God. See on v. 2.

 

၅. ဤမုတ်ဆိုးမသည် ငါ့ကိုဒုက္ခပေးနေသည်။ သူမ၏တောင်းဆိုမှုကို စွဲမြဲစွာတင်ပြခြင်းသည် မုတ်ဆိုးမတွင်ရှိသည့် တစ်ခုတည်းသောလက်နက်ဖြစ်သည်။ သူမ၏လိုအပ်ချက်ကြီးမားမှုသည် တရားသူကြီး၏ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာစိတ်ကို မနှိုးဆွခဲ့ပေ (အခန်းကြီး ၃ တွင်ကြည့်ပါ)၊ သို့သော် သူမ၏စွဲမြဲမှုသည် သူ၏စိတ်မရှည်မှုကို နှိုးဆွရာတွင် ထိရောက်ခဲ့သည်။ ချက်ချင်းနှင့် အားထုတ်မှုနည်းနည်းဖြင့် သူသည် တရားမျှတမှုကို အမိန့်ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ တရားမျှတမှုပေးရန်ထက် ရှောင်ရှားရန် ပိုမိုလွယ်ကူသည်အထိ သူမလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

5. This widow troubleth me. Persistence in pressing her petition was the only weapon the widow had at her disposal. Her great need did not stir the judge’s sense of justice or mercy (see on v. 3), but her persistence was effective in arousing his impatience. Instantly and with little effort on his part he could have ordered justice, but he did not do so until it became easier to dispense justice than to avoid doing so.

 

ငါသူမကို တရားမျှတအောင်ပြုပေးမည်။ အခန်းကြီး ၃ တွင်ကြည့်ပါ။ တရားမျှတမှုစိတ်မှ သို့မဟုတ် သူမ၏အကူအညီမဲ့မှုအပေါ် ကရုဏာစိတ်မှမဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ကိုယ်သူ နောက်ထပ်အနှောင့်အယှက်မှ ကာကွယ်ရန်သာ။ သူသည် ဥပဒေကို လေးစားမှုမရှိသလို၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်မှုနှင့် ဖိနှိပ်မှုကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

I will avenge her. See on v. 3. Not from a sense of justice or from sympathy for her helplessness, but to protect himself from further inconvenience. He had no regard for the law, and was wholly indifferent to suffering and oppression.

 

ငါ့ကိုပင်ပန်းစေသည်။ စာသားအရ “ငါ့မျက်လုံးအောက်တွင် ထိုးသည်” သို့မဟုတ် “ဒဏ်ရာဖြစ်အောင်ထိုးသည်”၊ ထို့ကြောင့် ပုံဆောင်အနေဖြင့် “ငါ့ကို ရိုက်ပုတ်သည်” သို့မဟုတ် “ငါ့ကို ပင်ပန်းစေသည်”၊ ဆိုလိုသည်မှာ “ငါ့ကို သည်းမခံနိုင်သော စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်”။ ဤတရားသူကြီးသည် “အလွန်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်” ဟူသော ပုံဆောင်အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ဤအသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုသည်။

Weary me. Literally, “smite me below the eye,” or “smite so as to cause bruises”; hence, figuratively, “beat me out,” or “wear me out,” that is, “give me intolerable annoyance.” It is in this figurative sense of “greatly annoy” that the judge uses this expression here.

 

၆. မတရားသော။ ဤဝေါဟာရသည် ယေရှု၏ ထိုတရားသူကြီးအပေါ် ထင်မြင်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြသည်၊ သစ္စာမရှိသော အိမ်တော်ထိန်းအပေါ် သူ၏ထင်မြင်ချက်ကဲ့သို့ပင် (အခန်း ၁၆:၈ တွင်ကြည့်ပါ)။

6. Unjust. This term directly describes Jesus’ opinion of such a judge, as it does His opinion of the dishonest steward (see on ch. 16:8).

 

၇. မလုပ်ပေးလိမ့်မည်လော။ ဂရိဘာသာအရ ဤမေးခွန်းအတွက် အပြုသဘောဖြေကြားချက်ကို မျှော်လင့်ထားသည် (အခန်း ၆:၃၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဥပမာ၏သင်ခန်းစာသည် မတရားသောတရားသူကြီး၏ စရိုက်နှင့် တရားမျှတပြီး ကရုဏာရှိသော ဘုရားသခင်အကြား ထူးခြားသောခြားနားမှုအပေါ် အခြေခံသည်။ အကယ်၍ တရားသူကြီးသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သောအကြောင်းကြောင့် မုတ်ဆိုးမ၏တောင်းဆိုမှုကို နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်မည်ဆိုလျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူထံသို့ တောင်းဆိုမှုများတင်ပြသူများကို မည်မျှပို၍ တုံ့ပြန်ပေးမည်နည်း။ အလားတူခြားနားမှုအတွက် မဿဲ ၁၅:၂၆, ၂၇ တွင်ကြည့်ပါ။ မတရားသောတရားသူကြီးထံတွင် စွဲမြဲမှုသည် ရလဒ်များယူဆောင်လာပါက၊ တရားမျှတသောဘုရားသခင်ထံတွင် ထိုစွဲမြဲမှုသည် သတိမထားမိဘဲ ဆုမပေးခံရဘဲ ကျော်လွန်သွားမည်မဟုတ်ပေ။

7. Shall not? According to the Greek, a positive answer is expected to the question (see on ch. 6:39). The lesson of the parable is based on the striking contrast between the character of the unjust judge and a just, merciful God. If the judge, for selfish reasons, would eventually respond to the widow’s request, how much more will God respond to those who address their petitions to Him. For a similar contrast see on Matt. 15:26, 27. If persistence with an unrighteous judge brings results, certainly the same virtue will not pass unnoticed and unrewarded by a righteous God.

 

သူ၏ရွေးချယ်ခံသူများ။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ “ရွေးချယ်ထားသူများ” (ဆာလံ ၁၀၅:၆, ၄၃၊ ဟေရှာယ ၄၃:၂၀၊ ၆၅:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ)။

His own elect. That is, His “chosen” ones (see Ps. 105:6, 43; Isa. 43:20; 65:15).

 

၇. နေ့ညမပြတ် အော်ဟစ်ငိုကြွေးခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ဆက်လက်၍ သို့မဟုတ် စဉ်ဆက်မပြတ် (အခန်းကဏ္ဍ ၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ယောဟန်မြင်ခဲ့သော “ယဇ်ပလ္လင်အောက်ရှိ ဝိညာဉ်များ” ၏ တရားမျှတမှုအတွက် အော်ဟစ်ငိုကြွေးခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ဗျာဒိတ် ၆:၉, ၁၀)။

Cry day and night. That is, continuously, or persistently (see on v. 1). Compare the cry for justice of the “souls” John saw “under the altar” (Rev. 6:9, 10).

 

သူသည် ၎င်းတို့ကို အချိန်ကြာရှည်သည်းခံသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” အတွက် အဖြေကို နှောင့်နှေးနေပုံရသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် “လျင်မြန်စွာ” လုပ်ဆောင်နေသည်။ သူသည် ၎င်း၏ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” အတွက် သူ၏ကောင်းသော အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေမည့် အင်အားများကို စတင်လှုပ်ရှားစေပြီး၊ ဤအင်အားများသည် ရလဒ်များမထင်ရှားမီ အချိန်ကြာရှည်လှုပ်ရှားနေနိုင်သည်။ ထို့ပြင်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ညှဉ်းဆဲသူများအား နောင်တရရန် အချိန်နှင့် အခွင့်အရေးရရှိစေရန် ၎င်း၏ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” ကို “လက်စားချေရန်” နှောင့်နှေးစေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ညှဉ်းဆဲသူများကိုသာမက ညှဉ်းဆဲခံရသူများကိုလည်း ချစ်သည်။ သူသည် “သူ၏ကတိတော်နှင့်ပတ်သက်၍ နှေးကွေးမနေဘဲ”၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် “မည်သူမျှ ပျက်စီးစေလိုမည်မဟုတ်” (၂ ပေတရု ၃:၉)။ ထို့ပြင်၊ စမ်းသပ်မှုမှတစ်ဆင့် အကျင့်စာရိတ္တသည် ပြည့်စုံလာသည် (ယောဘ ၂၃:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဘုရားသခင်သည် အကျင့်စာရိတ္တဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အခွင့်အရေးပေးရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ဖြေကြားရာတွင် တစ်ခါတစ်ရံ နှောင့်နှေးစေနိုင်သည် (DA ၂၀၀၊ COL ၁၇၅, ၁၇၇ ကိုကြည့်ပါ)။ နှောင့်နှေးမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ပိုမိုပြင်းထန်စေရန်လည်း အထောက်အကူဖြစ်စေပြီး၊ ၎င်းမရှိပါက ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ (COL ၁၅၂ ကိုကြည့်ပါ)။ မတရားစွာ ခံစားရသော ၎င်း၏ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” အပေါ် ဘုရားသခင်၏သဘောထားနှင့် ၎င်းတို့သည် ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ထားရှိရမည့်သဘောထားအတွက်၊ ၁ ပေတရု ၂:၂၀–၂၄ ကိုကြည့်ပါ။

Though he bear long with them. It may often seem to “his own elect” that God is delaying His answer (see Hab. 1:2), while all the time He is actually working “speedily.” He sets in operation those forces that will accomplish His good will for the “elect,” and these forces may be in operation long before the results become apparent. Furthermore, God may at times delay “avenging” His “elect” in order that those who are persecuting them may have time and opportunity to repent. God loves the persecutors as well as the persecuted; He is “not slack concerning his promise,” yet at the same time He is “not willing that any should perish” (2 Peter 3:9). Furthermore, character is made perfect through trial (see on Job 23:10), and God may at times delay answering our petitions in order that opportunity may be afforded for the development of character (see DA 200; COL 175, 177). Delay also avails to intensify our sense of need, without which it is often impossible for God to work for us (see COL 152). For God’s attitude toward His “elect” who suffer unjustly, and for the attitude they should take under such circumstances, see 1 Peter 2:20–24.

 

၈. ငါသည် သင်တို့အား ပြောသည်။ ဤစကားလုံးများသည် ဤနေရာတွင်ဖော်ပြထားသော နိဂုံးချုပ်ခြင်းအား အလေးပေးသည်။

8. I tell you. These words lend emphasis to the conclusion here stated.

 

လူသား။ မဿဲ ၁:၁၊ မာကု ၂:၁၀ ကိုကြည့်ပါ။

Son of man. See on Matt. 1:1; Mark 2:10.

 

လာသောအခါ။ ဤသည်မှာ ယေရှုသခင်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ပထမဆုံး တိုက်ရိုက်ရည်ညွှန်းချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအား ဤအချိန်မတိုင်မီ ခြောက်လခန့်က အနည်းငယ်ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (မဿဲ ၁၆:၂၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအချိန်မတိုင်မီ တစ်နှစ်ခွဲခန့်က ပြောခဲ့သော အညစ်အကြေးများအကြောင်း ဥပမာသည် “လူသား” သည် ၎င်း၏ကောင်းကင်တမန်များကို အညစ်အကြေးများနှင့် ဂျုံများကို ခွဲခြားရန် စေလွှတ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသော်လည်း၊ ဤကမ္ဘာသို့ ထပ်မံကြွလာခြင်းကို တိုက်ရိုက်မရည်ညွှန်းပါ (မဿဲ ၁၃:၄၀–၄၃၊ လုကာ ၁၇:၂၂–၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Cometh. This is one of our Lord’s first direct references to His second coming, to which event He had already alluded briefly about six months prior to this time (see Matt. 16:27). The parable of the Tares, spoken approximately a year and a half before this time, refers to “the Son of man” sending His angels to separate the tares from the wheat (see on Matt. 24:31), but does not refer directly to His coming back to this earth again (see Matt. 13:40–43; cf. Luke 17:22–30).

 

အချို့သော ဝေဖန်ရေးဆရာများသည် လူသားကြွလာသောအခါ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ယုံကြည်ခြင်းကို တွေ့ရှိမည်လားဟူသော ဤဖော်ပြချက်နှင့် ယခင်ဥပမာအကြား ဆက်နွယ်မှုကို မမြင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ယေရှု၏ သီးခြားဖော်ပြချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လုကာက ၎င်းကို ဤနေရာတွင် မတော်မတရား ထည့်သွင်းခဲ့သည်ဟု နိဂုံးချုပ်ခဲ့သည်။ ဤအမြင်ကို လက်ခံသူများသည် “လူသားကြွလာသောအခါ” သူသည် ၎င်း၏ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” ကို “လက်စားချေ” မည်ဖြစ်ကြောင်း (အခန်းကဏ္ဍ ၇, ၈)၊ သူ၏ကြွလာခြင်းနှင့်ဆက်နွယ်ပြီး သမ္မာကျမ်းတွင် အခြားနေရာများတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည့် အချက်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပါ (မဿဲ ၁၆:၂၇၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအခါသမယတွင် သူသည် တရားသူကြီးအဖြစ် ထိုင်နေပြီး (မဿဲ ၂၅:၃၄–၄၆; ရောမ ၂:၁၆၊ ၂ တိမောသေ ၄:၁, ၈၊ ၁ ပေတရု ၄:၅၊ ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၁)။

Some critical commentators have failed to see the connection between this statement about the Son of man finding faith on earth when He comes, and the preceding parable. They have concluded, consequently, that it is a detached saying of Jesus that Luke accidentally inserted here. Those who take this point of view have, in so doing, failed to note that it is “when the Son of man cometh” that He will “avenge his own elect” (vs. 7, 8), a fact clearly noted elsewhere in Scripture in connection with His coming (see Matt. 16:27; Rev. 22:12). It is on that occasion that He sits as judge (Matt. 25:34–46; Rom. 2:16; 2 Tim. 4:1, 8; 1 Peter 4:5; Rev. 19:11).

 

ယုံကြည်ခြင်းကို တွေ့ရှိမည်လား။ စာသားအရ “ယုံကြည်ခြင်းကို တွေ့ရှိမည်လား”။ ခရစ်တော်ပြန်ကြွလာမည့် အချိန်မတိုင်မီ အခြေအနေများသည် မကောင်းမှုသည် အောင်မြင်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ၎င်း၏ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” ကို ၎င်းတို့၏ရန်သူများရှေ့တွင် ခံစားရစေရန်နှင့် ပြိုလဲစေရန် စွန့်ခွာထားပုံရသည် (GC ၆၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာကို ပေးပြီး ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ ယေရှုသည် ၎င်း၏ကြွလာခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာများအကြောင်း ဟောပြောစဉ်၊ ၎င်းတို့သည် “ကြီးစွာသောဆင်းရဲဒုက္ခ” (မဿဲ ၂၄:၂၁) ကို ခံစားရမည်ဟု ၎င်း၏တပည့်များကို ဆုံးမခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ၎င်းတို့ကို အဆုံးထိ စမ်းသပ်မည်ဖြစ်သည် (အခန်းကဏ္ဍ ၂၂)။ သို့သော်၊ “ရွေးချယ်ခံရသူများ” သည် “အဆုံးတိုင်အောင် ခံရပ်နိုင်ပြီး” “ကယ်တင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” (အခန်းကဏ္ဍ ၁၃)။

Shall he find faith? Literally, “Shall he find the faith?” Circumstances will be such immediately prior to Christ’s return that it will seem that evil has triumphed and that God has left “his own elect” to suffer and fall before their enemies (see GC 630). A few weeks after giving this parable, as Jesus spoke of the signs of His coming, He admonished His disciples that they must undergo “great tribulation” (Matt. 24:21) that would try them to the utmost (v. 22). Nevertheless, the “elect” will “endure unto the end” (v. 13) and be “saved.”

 

၉. ဤဥပမာ။ [ဖာရိရှဲနှင့် အခွန်ခံ၊ လုကာ ၁၈:၉–၁၄၊ ဥပမာများအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃–၂၀၇ ကိုကြည့်ပါ။] ဤဥပမာနှင့် ယခင်မတရားသော တရားသူကြီးအကြောင်း ဥပမာအကြား သိသာထင်ရှားသော ဆက်နွယ်မှုမရှိပုံရပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တူညီသောအခါသမယတွင် ပေးခဲ့ခြင်းရှိမရှိ သိရှိနိုင်ရန် နည်းလမ်းမရှိပုံရသည်။ ဤဥပမာသည် ယခင်ဥပမာကဲ့သို့ပင်၊ အေဒီ ၃၁ ခုနှစ်၊ မတ်လခန့်တွင်၊ ပီရီယာဒေသတစ်နေရာတွင် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

9. This parable. [The Pharisee and the Publican, Luke 18:9–14; on parables see pp. 203-207.] There is no apparent connection between this parable and the preceding one about the unjust judge, and there seems to be no way of knowing whether the two were given upon the same occasion. This parable, like the preceding one, was probably given about the month of March, a.d. 31, somewhere in the region of Peraea.

 

မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုံကြည်ခြင်း။ ၎င်းတို့ကို အမည်တပ်မဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများကို အထူးတလည် ရည်ညွှန်းထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ၎င်းသည် ဥပမာတွင် မိမိကိုယ်ကို “ဖြောင့်မတ်သည်” ဟု “ယုံကြည်ပြီး” “အခြားသူများကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူ” အဖြစ် ဖာရိရှဲတစ်ဦးကို ဥပမာအဖြစ် ဖော်ပြထားခြင်းဖြင့် အလေးပေးထားသည်။ ယေရှုသွန်သင်နေစဉ် မကြာသေးမီက ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်များ ရှိနေခဲ့ပြီး (အခန်းကဏ္ဍ ၁၅:၂၊ ၁၆:၁၄၊ ၁၇:၂၀ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယခုလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေပေမည်။ ဥပမာ၏ နိဒါန်းတွင် လုကာက ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံတွင် ယုံကြည်ခြင်းထက် မိမိတို့ကိုယ်ကို “ယုံကြည်သူများ” ထံသို့ ရည်ညွှန်းထားကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်းကဏ္ဍ ၁၈:၈, ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်မှ ဖွံ့ဖြိုးစေလိုသော စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော မမှန်ကန်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖာရိရှဲများ၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ဥပမာအနေဖြင့်၊ ဖိလိပ္ပိစာတွင် ရှင်ပေါလ်၏ ဖာရိရှဲအဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်ပါ (ဖိလိပ္ပိ ၃:၄–၆)။

Trusted in themselves. Though they are not named specifically, it is clear that Jesus has the Pharisees particularly in mind. This is emphasized by the fact that it is a Pharisee who, in the parable, is set forth as an example of one who “trusted” in himself that he was “righteous” and who “despised others.” Scribes and Pharisees had been present upon recent occasions when Jesus was teaching (see on chs. 15:2; 16:14; 17:20), and were probably present also now. In his introduction to the parable Luke points out that it is addressed to those who have faith “in themselves” rather than in God (see ch. 18:8, 9). Theirs is a false faith, in contrast with the true faith God would have them develop. For an illustration of the frame of mind of the Pharisees, “which trusted in themselves,” see Paul’s description of himself as a Pharisee (Phil. 3:4–6).

 

သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စံနှုန်းများအရ ဖြစ်ပြီး၊ ဖာရိရှဲများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဤစံနှုန်းများကို သေချာစွာ လိုက်နာခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး လိုက်နာသည်ဟု ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဖာရိရှဲများ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ စံနှုန်းသည် မောရှေ၏ပညတ်များနှင့် ရဗ္ဗိဆရာများ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို သေချာစွာ လိုက်နာခြင်းတွင် တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် လုပ်ဆောင်မှုဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖာရိရှဲများ၏ ဥပဒေကျင့်သုံးသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အယူအဆသည် အချို့သော အပြုအမူပုံစံကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိရမည်ဟူသော အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံသို့ နှလုံးသားဖြင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်းနှင့် လူတစ်ဦး၏ ရည်မှန်းချက်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များ၏ ပြောင်းလဲခြင်းကို အာရုံမထားခဲ့ပေ။ ဖာရိရှဲများသည် ဥပဒေ၏စာသားကို အလေးပေးခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ဝိညာဉ်ရေးသက်ရောက်မှုကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် လိုက်နာမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမရှိဘဲ၊ ပြင်ပမှ ဘုရားသခင်၏လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှုသည် ဘုရားသခင်တောင်းဆိုသမျှဖြစ်သည်ဟူသော အယူအဆသည် ၎င်းတို့၏ တွေးခေါ်မှုနှင့် နေ့စဉ်ဘဝကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ဤတရားဝင်ကျင့်သုံးသော ကယ်တင်ခြင်းနည်းလမ်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး ၎င်း၏တပည့်များနှင့် အခြားသူများကို အကြိမ်များစွာ သတိပေးခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၂၀၊ ၁၆:၆၊ လုကာ ၁၂:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

That they were righteous. That is, according to their own standards of righteousness, which Pharisees in general scrupulously lived up to, or at least pretended to live up to. The Pharisaic standard of righteousness consisted in strict observance of the laws of Moses and of rabbinical traditions. It was, essentially, righteousness by works. The Pharisaic, legalistic concept of righteousness operated on the premise that salvation was to be earned by observing a certain pattern of conduct, and gave little or no attention to the necessary devotion of the heart to God and the transformation of a man’s motives and objectives in life. The Pharisees emphasized the letter of the law, ignoring the spirit of it. The concept that outward conformity to divine requirements was all that God asked, irrespective of the motive that prompted compliance with them, actuated their thinking and living. At various times Jesus had warned His disciples and others against this formalistic approach to salvation (see on Matt. 5:20; 16:6; Luke 12:1).

 

မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း။ ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “exuoutheneō” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိပြီး “အရေးမပါဟု သတ်မှတ်ခြင်း”၊ “လုံးဝမထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း” သို့မဟုတ် “အထင်အမြင်သေးခြင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤစကားလုံးသည် “အရေးမထားသည်” (လုကာ ၂၃:၁၁၊ တမန်တော် ၄:၁၁၊ ရောမ ၁၄:၁၀) နှင့် “အထင်အမြင်သေးဖွယ်” (၂ ကောရိန္သု ၁၀:၁၀) ဟုလည်း ဘာသာပြန်ဆိုသည်။ မိမိကိုယ်ကို သီလစံပြအဖြစ် သတ်မှတ်သူများသည် ၎င်းတို့၏ လူသားများကို အထင်အမြင်သေးစိတ်ဖြင့် ရှုမြင်တတ်သည်။

Despised. Gr. exuoutheneō, “to make of no account,” “to despise utterly,” or “to treat with contempt.” This word is also translated “set at nought” (Luke 23:11; Acts 4:11; Rom. 14:10) and “contemptible” (2 Cor. 10:10). Those who consider themselves paragons of virtue tend to view their fellow men with contempt.

 

အခြားသူများ။ စာသားအရ “ကျန်သူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး “အခြားသူများအားလုံး” ကို ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဖာရိရှဲများသည် ၎င်းတို့၏ “ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို အသိအမှတ်မပြုသူများနှင့် ၎င်းအတိုင်း ဘဝကို မဖြတ်သန်းသူများအားလုံးကို အထင်အမြင်သေးစွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်။

Others. Literally, “the rest,” meaning, “all others.” That is, the Pharisees treated with contempt all those who did not acknowledge their definition of “righteousness” and did not order their lives accordingly.

 

၁၀. လူနှစ်ဦး။ ယေရှုသည် အခြားသူများ မရှိဟု မဆိုလိုပါ၊ သို့သော် ဥပမာနှင့်သက်ဆိုင်သော လူနှစ်ဦးကိုသာ ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကို သူတော်စင်အဖြစ် ယူဆပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားများထံ မိမိကိုယ်ကို ချီးမွမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် “တက်သွားသည်”။ အခြားတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်သားအဖြစ် ရှုမြင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ၎င်း၏အပြစ်ကို ဝန်ခံရန်၊ ကရုဏာတောင်းခံရန်နှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းရရှိရန် “တက်သွားသည်”။

10. Two men. Jesus does not mean that no others were present, but mentions only the two men with whom the parable is concerned. One of them considered himself a saint, and “went up” for the purpose of commending himself to God and man. The other looked upon himself as a sinner, and “went up” to confess his sin before God, to plead for His mercy, and to obtain pardon.

 

တက်သွားသည်။ ဤနေရာတွင် မြို့၏ အောက်ပိုင်းဒေသများမှ မိုရီယာတောင်သို့ ပုံမှန်တက်သွားခြင်းကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ ဖာရိရှဲများအတွက်၊ နံနက်နှင့် ညနေဆုတောင်းချိန်များနှင့် အခြားဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုမှုများတွင် တက်ရောက်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာရရှိရန်နှင့် လူတို့၏ ချီးမွမ်းမှုရရှိရန် ရည်ရွယ်သော အကျိုးများပေးသော လုပ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လုပ်ဆောင်သော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍ ယေရှုက “သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်ကို ရရှိပြီးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၆:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသားများရှေ့တွင် စစ်မှန်သော နှိမ့်ချမှုစိတ်ထားသည် နှလုံးသန့်စင်ခြင်း၏ အကောင်းဆုံး သက်သေတစ်ခုဖြစ်သည် (မိက္ခာ ၆:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Went up. Perhaps used here in reference to the normal ascent from the lower lying regions of the city up to Mt. Moriah. To the Pharisees, attendance at the morning and evening hours of prayer, as well as at other Temple services, was an act of merit intended to win the favor of God and the approbation of men. Of religious acts performed with these motives Jesus said, “They have their reward” (see on Matt. 6:2). A spirit of genuine humility before God and our fellow men is one of the best evidences of conversion (see on Micah 6:8).

 

ဆုတောင်းခြင်း။ မနက်ခင်း သို့မဟုတ် ညနေခင်းဆုတောင်းချိန်တွင် ဖြစ်နိုင်သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲပြီးနောက်တွင်ပင် တမန်တော်အချို့သည် ဆုတောင်းချိန်များတွင် ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုမှုသို့ တက်ရောက်သည့်အလေ့အထကို လိုက်နာပုံရသည် (တမန်တော် ၃:၁၊ ကိုးကား ၁၀:၃)။

Pray. Probably at either the morning or the evening hour of prayer (see on ch. 1:9, 10). Even after Pentecost some of the apostles seem to have followed the practice of attending the Temple service at the hours of prayer (Acts 3:1; cf. ch. 10:3).

 

ဖာရိရှဲ။ ထိုအချိန်က ဖာရိရှဲသည် ယုဒလူမျိုး၏ သာသနာ့အကျင့်စာရိတ္တအတွက် အမြင့်မားဆုံးစံနမူနာဖြစ်သည်။

A Pharisee. See pp. 51, 52. A Pharisee was the highest Jewish ideal of piety at that time.

 

အခွန်ခံ။ အခြားတစ်ဖက်တွင် အခွန်ခံသည် ယုဒလူမျိုး၏ လူမှုအဆင့်အတန်းတွင် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

A publican. See on p. 66. On the other hand, the publican represented the lowest level in the Jewish social scale.

 

၁၁။ ရပ်၍။ ဆုတောင်းချိန်တွင် မကြာခဏယူတတ်သော အနေအထားဖြစ်သည် (၁ရာ ၁:၂၆၊ ၂ရာ ၈:၁၄၊ ၂၂၊ မဿဲ ၆:၅၊ မာကု ၁၁:၂၅၊ ကိုးကား နေဟမိ ၈:၅၊ ဒံယေလ ၆:၁၀)။

11. Stood. A not infrequently assumed posture during prayer (see 1 Sam. 1:26; 1 Kings 8:14, 22; Matt. 6:5; Mark 11:25; see on Neh. 8:5; Dan. 6:10).

 

သူ့ဘာသာသူ။ ဆိုလိုသည်မှာ အသံတိတ်ဆုတောင်းခြင်း၊ နှုတ်ခမ်းများလှုပ်ရှားနေခြင်း သို့မဟုတ် တိုးတိုးလေးပြောဆိုခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် ဘုရားထံထက် သူ့ကိုယ်သူပြောဆိုနေပုံရသည်။ ဖာရိရှဲသည် ဗိမာန်တော်ဝင်းအတွင်း စုဝေးနေသော အခြားဝတ်ပြုသူများနှင့် အနီးကပ်မနေလိုသလို၊ သူသည် ၎င်းတို့ထက် သာလွန်သည်ဟု ထင်မှတ်ပုံရသည်။

With himself. That is, inaudibly, perhaps with his lips moving, or in an undertone. Apparently he was addressing himself rather than God. Possibly the Pharisee stood aloof from the other worshipers gathered in the Temple courts, as if he were too good to be closely associated with them, even in prayer.

 

အိုဘုရား၊ ကျေးဇူးတင်ပါသည်။ သူအမှန်တကယ်ဆိုလိုသည်မှာ “အိုဘုရား၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့သော လူတစ်ဦးကို ဝတ်ပြုရန်လာသူများထဲတွင် ရရှိထားသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်သင့်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် သာမန်လူထုထက် မယှဉ်နိုင်အောင် သာလွန်သည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။

God, I thank thee. Undoubtedly what he really meant was, “God, you should be thankful to have a person like me among those who have come to worship you. I am incomparably superior to the common herd.”

 

အခြားလူများနှင့်မတူ။ စကားလုံးအရ “ကျန်လူများ” ဆိုသည်မှာ အခြားလူသားအားလုံးကို ဆိုလိုသည် (ကိုးကား အခန်းငယ် ၉)။ သာမန်လူထုသည် သူ၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်မှတ်သော မြင့်မားသောစံနှုန်းနှင့် ဝေးကွာနေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြောင့်မတ်မှုအတိုင်းအတာကို အခြားလူများ၏ အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ဆုံးဖြတ်ခြင်းသည် ဘယ်သောအခါမှ အန္တရာယ်ကင်းမည်မဟုတ် (ကိုးကား မဿဲ ၅:၄၈)။ ဖာရိရှဲနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် ပေါလုသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်သားများထဲတွင် အကြီးကဲဟု ယူဆခဲ့သည် (ကိုးကား ၁ တိမောသေ ၁:၁၅)။

As other men. Literally, “as the rest of men,” that is, all other human beings (see on v. 9). The common herd fell far short of his exalted standard of self-righteousness. It is never safe to determine our measure of righteousness by comparison with our fellow men, whatever their state may be (see on Matt. 5:48). In striking contrast with the Pharisee, Paul considered himself the chief of sinners (see 1 Tim. 1:15).

 

လုယက်သူများ။ ဂရိလို “ဟာပါဂဲစ်” ဆိုသည်မှာ “လုယူသူများ”၊ “လုယက်သူများ” သို့မဟုတ် “အတင်းအဓမ္မယူသူများ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (ကိုးကား မဿဲ ၇:၁၅၊ လုကာ ၁၁:၃၉)။ ဖာရိရှဲသည် သူမကျူးလွန်သော အပြစ်များကို စာရင်းပြုစုပြီး သူ၏ အနုတ်လက္ခဏာသီလများကို စတင်ဖော်ပြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံတွင် သူ့ကို ချစ်ဖွယ်ဖြစ်စေမည်ဟု သူယုံကြည်သည်။ သူသည် သူမကျူးလွန်သော အပြစ်အချို့ကို စာရင်းပြုစုပြီး နှုတ်ဖြင့် ဖော်ပြသည်။ သူသည် မိမိ၏ သီလများအတွက် ကျေးဇူးတင်ရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ ဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ကရုဏာအတွက် မဟုတ်ပေ။ သူသည် တရားဥပဒေ၏ စာသားကို ဂရုတစိုက်လိုက်နာရန် အလျင်စလိုကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်ထံတွင် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ဖြစ်စေရန် စစ်မှန်သောနာခံမှုနှင့်အတူ ရှိရမည့် စိတ်ဓာတ်ကို လုံးဝသတိမထားမိပုံရသည်။

Extortioners. Gr. harpages, “ones who snatch away,” “rapacious ones”; hence, “robbers,” or “extortioners” (see on Matt. 7:15; Luke 11:39). The Pharisee begins a recital of his negative virtues. These, he is confident, will endear him to God. He draws up an oral list of some sins of which he is not guilty. He is thankful for his own virtues rather than for God’s righteousness and mercy. He is grateful that he has, by diligent effort, kept strictly within the letter of the law, but seems utterly oblivious of the spirit that must accompany true obedience in order to make it acceptable in God’s sight.

 

မဖြောင့်မတ်သူ။ သို့မဟုတ် “မဖြောင့်မတ်သူ”။ သူသည် တရားဥပဒေကို ထင်ရှားစွာ မချိုးဖောက်ခဲ့ပေ။

Unjust. Or, “unrighteous.” He had not openly broken the law.

 

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူများ။ (ကိုးကား မဿဲ ၅:၂၇–၃၂)။

Adulterers. See on Matt. 5:27–32.

 

သို့မဟုတ် ဤအခွန်ခံကဲ့သို့ပင်။ ဤတွင် “ဤ” ဟူသော စကားလုံးသည် အခွန်ခံကို ဖော်ပြရုံသာမက သူ့ကို အထင်အမြင်သေးသည့်သဘောကိုပါ ဖော်ပြသည် (ကိုးကား အခန်းငယ်များ ၁၄:၃၀၊ ၁၅:၂)။ “ဤအခွန်ခံ” သည် လူအုပ်နှင့် ဝေးရာတွင် ရပ်နေသဖြင့် ထင်ရှားသည် (အခန်းငယ် ၁၈:၁၃)။ ဖာရိရှဲ၏ မျက်လုံးသည် ဤလူမှုရေးအရဖယ်ရှားခံရသူ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိလိုက်သည်နှင့် သူသည် ဤသို့ဆုတောင်းသည်၊ “ထိုအရပ်တွင်၊ သခင်၊ ကျွန်ုပ်ဆိုလိုသည့်အရာ၏ နမူနာတစ်ခုရှိသည်—ထိုအခွန်ခံသူဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် သူကဲ့သို့ လူယုတ်မာမဟုတ်သည့်အတွက် ဝမ်းမြောက်ပါသည်။”

Or even as this publican. The word “this” is probably used here, not only to designate the publican, but also to express contempt concerning him (see on chs. 14:30; 15:2). “This publican” was particularly conspicuous, because he could be seen “standing afar off” from the crowd, in another direction (ch. 18:13). As the Pharisee’s eye detects the presence of this social scapegrace, he prays, as it were, “There, Lord, is a specimen of what I mean—that detestable tax collector. I rejoice that I am not a scoundrel as he is.”

 

၁၂။ တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ်အစာရှောင်သည်။ သူမကျူးလွန်သော အကျင့်ပျက်မှုများကို စာရင်းပြုစုပြီးနောက် ဖာရိရှဲသည် သူအထူးဂုဏ်ယူသော သီလများကို စာရင်းပြုစုရန် လှည့်သည်၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဝယ်ယူရန် မျှော်လင့်ထားသည့်အရာများဖြစ်သည်။ ဖာရိရှဲအားလုံးပင် တစ်ပတ်လျှင် နှစ်ကြိမ် (တနင်္လာနှင့် ကြာသပတေးနေ့များ) အစာရှောင်ခြင်းမပြုကြပေ (ကိုးကား မဿဲ ၆:၁၆–၁၈)။ ဖာရိရှဲများသည် အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းကို တရားဥပဒေမှာလိုအပ်သည်ထက် ပိုမိုလုပ်ဆောင်ကြပြီး ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ထက်ကျော်လွန်သော မိမိဆန္ဒအလျောက်လုပ်ဆောင်မှုများကို တန်ဖိုးထားမည်ဟု ယူဆကြသည် (ကိုးကား မဿဲ ၂၃:၂၃)။ ၎င်းတို့သည် အထူးသဖြင့် ပသခါပွဲနှင့် ပင်တေကုတ္တေပွဲကြား၊ တဲတော်ပွဲနှင့် အပ်နှံပွဲကြားကာလများတွင် အစာရှောင်ကြသည် (အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၁၀၈၊ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာများ ၇၀၉၊ ၇၁၀၊ ဝတ်ပြုရာ ၂၃:၂–၄၂၊ ကိုးကား ယောဟန် ၁၀:၂၂)။

12. I fast twice. Having drawn up a catalogue of the vices of which he is not guilty, the Pharisee now turns to enumerate the virtues of which he is particularly proud, ones that evidently he is counting on to purchase his salvation. Not even all Pharisees fasted “twice in the week,” that is, on Mondays and Thursdays (see on Matt. 6:16–18). The Pharisees prided themselves on fasting and tithing more than the letter of the law required, thinking that God would appreciate their voluntary efforts beyond the call of duty, as they liked to think (see on Matt. 23:23). They fasted particularly during the seasons between the Passover and Pentecost, and between the Feast of Tabernacles and the Feast of Dedication (see Vol. II, p. 108; Vol. I, pp. 709, 710; Lev. 23:2–42; see on John 10:22).

 

ဖာရိရှဲဒဿနအရ၊ ထိုက်တန်သည်ဟု ယူဆသော အကျင့်ကောင်းများဖြင့် လုံလောက်သောအကြွေးသည် မကောင်းသောအကျင့်များ၏ အကြွေးကို ပယ်ဖျက်နိုင်သည်။ အပ်နှံပွဲ (စာမျက်နှာ ၃၀) သည် တနင်္ဂနွေလတွင် ၉ လမြောက်ရက်သတ္တမမြောက်နေ့တွင် ကျင်းပပြီး၊ တဲတော်ပွဲပြီးဆုံးသည့် ၇ လမြောက်ရက် ၂၂ ရက်နေ့မှ နှစ်လခန့်အကြာတွင်ဖြစ်သည်။ ပသခါပွဲနှင့် ပင်တေကုတ္တေပွဲကြားတွင် ခုနစ်ပတ်ကြာသည်။

According to Pharisaic theology, a sufficient credit of supposedly meritorious deeds would cancel out a debit of evil deeds. The Feast of Dedication (see p. 30) came on the 25th day of the 9th month, approximately two months after the Feast of Tabernacles, which closed on the 22d day of the 7th month. Seven weeks, inclusive, elapsed between the Passover and Pentecost.

 

နောက်ပိုင်းတွင် ဇွဲရှိသော ခရစ်ယာန်များသည် ယုဒလူများနှင့် မရောထွေးစေရန် တစ်နှစ်အချို့သောအချိန်များတွင် ဗုဒ္ဓဟူးနှင့် သောကြာနေ့များတွင် အစာရှောင်ကြသည်။ ယုဒလူများက တနင်္လာနှင့် ကြာသပတေးနေ့များတွင် အစာရှောင်ကြသည်။ ဒီဒါချီ (အခန်း ၈:၁)၊ ခရစ်ယာန်မဟုတ်သော ၂ ရာစုမှ ခရစ်ယာန်စာတမ်းတွင် ဤသို့ဆိုထားသည်၊ “သို့သော် သင်တို့၏ အစာရှောင်ခြင်းကို မယုံကြည်သူများနှင့် တူညီစွာ သတ်မှတ်မထားပါနှင့်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် တစ်ပတ်၏ ဒုတိယနေ့နှင့် ပဉ္စမနေ့တွင် အစာရှောင်ကြသည်။ သင်တို့မူ စတုတ္ထနေ့နှင့် ပြင်ဆင်မှုနေ့တွင် အစာရှောင်ကြလော့။”

Later on, zealous Christians fasted on Wednesdays and Fridays at certain seasons of the year, in order to avoid being mistaken for Jews, who fasted on Mondays and Thursdays. In the Didache (ch. 8:1), a noncanonical Christian document of the 2d century, the admonition is given, “But let not your fasting be appointed in common with the hypocrites; for they fast on the second day of the week and on the fifth; but do ye fast during the fourth, and the preparation [day].”

 

အားလုံး၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးရန် မောရှေတရားဥပဒေတွင် အတိအကျမဖော်ပြထားသောအရာများပင် (ကိုးကား မဿဲ ၂၃:၂၃)—“စမုန်ဖြူ၊ စမုန်နက်နှင့် ဇီယာစေ့” ကဲ့သို့သောအရာများ။ ဤသည်မှာ ရဗ္ဗိဆရာများ၏ သွန်သင်ချက်ထက်ပင် ပိုလွန်ကောင်းမွန်ပေမည်။

Tithes of all. Even of things not specifically mentioned in the Mosaic law on tithing (see on Matt. 23:23)—such things as “mint and anise and cummin.” Perhaps this was more, even, than rabbinical teaching required.

 

ကျွန်ုပ်ပိုင်ဆိုင်သည်။ စကားလုံးအရ “ကျွန်ုပ်ရရှိသည်” ဆိုသည်မှာ သူ၏ တိုးပွားမှုကို ဆိုလိုသည်။

I possess. Literally, “I acquire,” that is, of his increase.

 

၁၃. အနားမှာဝေးကွာရပ်နေ၏။ ဖာရိဆီနှင့် အခြားဝတ်ပြုသူများနှင့်လည်း ဝေးကွာနေပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ လူအားလုံးက သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြမည်ကို သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အခြားသူများသည် အခွန်ကောက်သူနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်ဆံလိုကြမည်မဟုတ် (အခန်း ၃:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

13. Standing afar off. Probably from the Pharisee and from the other worshipers, evidently because he knew that they would all look askance at him. Other people would not relish close association with a publican (see on ch. 3:12).

 

မော့ကြည့်ခြင်း။ ဧဇကျေလမှ ဖြောင့်မတ်သူတစ်ဦးကို “ရုပ်တုများဆီသို့ မော့ကြည့်ခြင်းမပြုသူ” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၁၈:၆၊ ၁၅၊ ဆာ. ၁၈:၁၂ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဆုတောင်းရာတွင် လက်များကို ကောင်းကင်ဆီသို့ မြှောက်ထားပြီး မတ်တပ်ရပ်ရင်း ဆုတောင်းခြင်းသည်လည်း ဓလေ့ထုံးစံဖြစ်သည် (၂ရာ ၈:၂၂၊ ဆာ. ၂၈:၂၊ ဆာ. ၆၃:၄၊ ဆာ. ၁၃၄:၂၊ ၁ တိ ၂:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Lift up. Compare Ezekiel’s description of a righteous man as one who had not “lifted up his eyes to the idols” (Eze. 18:6, 15; cf. v. 12). It was also customary to stand in prayer, with hands uplifted toward heaven (see 1 Kings 8:22; Ps. 28:2; Ps. 63:4; 134:2; 1 Tim. 2:8).

 

ရင်ဘတ်ကိုရိုက်ပုတ်ခြင်း။ စကားလုံးအရ “ရင်ဘတ်ကို ဆက်လက်ရိုက်ပုတ်နေသည်”။ အခွန်ကောက်သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် သူ၏စကားများ၏ စိတ်ရင်းမှန်ကို သက်သေပြပြီး သူ၏မထိုက်တန်မှုကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည်။ သူသည် ဆုတောင်းရန်ပင် မထိုက်တန်ဟု ခံစားရသည်။ သို့သော် သူ၏လိုအပ်မှုခံစားချက်က သူ့ကို ဆုတောင်းရန် တွန်းအားပေးသည်။

Smote upon his breast. Literally, “kept on beating his breast.” The tax collector’s actions testify to the sincerity of his words and give a vivid expression of his sense of unworthiness. He felt himself unworthy even to pray. But his sense of need impelled him to pray.

 

ကရုဏာပြပါ။ သို့မဟုတ် “ကျေးဇူးပြုပါ”။ မဿဲ ၅:၇ ကိုကြည့်ပါ။ လိုအပ်မှုခံစားချက်သည် ဘုရားသခင်ထံတွင် လက်ခံမှု၏ ပထမဆုံးအခြေအနေဖြစ်သည်၊ သူ၏ကရုဏာမပါဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ လုံးဝဆုံးရှုံးမည်ကို သတိပြုမိခြင်း (COL ၁၅၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖာရိရှဲနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ အခွန်ကောက်သူသည် မကောင်းမှုများစွာကို တွေးတောပြီး ၎င်းတို့ကို ကျင့်ခဲ့ကြောင်း သိသည်။ သူသည် သီလများကို တွေးတောပြီး ၎င်းတို့မရှိကြောင်း သိသည်။ တမန်တော်ပေါလုကဲ့သို့ သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်သားဖြစ်ကြောင်း သိသည် (၁ တိ ၁:၁၅ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဘုရားကျေးဇူးကို အလွန်လိုအပ်နေသည်။ ကရုဏာသည် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာ၏ တစ်သွယ်ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်မဝင်လာမချင်း ထင်ရှားမပြခဲ့သောကြောင့် အပြည့်အဝမသိရှိနိုင်ခဲ့ပါ။ ကရုဏာသည် မထိုက်တန်သူများအတွက် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာ၏ ထင်ရှားမှုဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် “ကရုဏာပြပါ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဂရိစကားလုံးသည် ဟီဘရူး “ခတ်ဆဒ်” (ဆာ. ၃၆ မှတ်ချက်ထပ်ဆောင်းကိုကြည့်ပါ) နှင့် အနီးကပ်ဆက်စပ်နေပုံရသည်၊ ဤစကားလုံးကို များသောအားဖြင့် “ကရုဏာ” (၁ ရာ. ၁၆:၃၄၊ ဆာ. ၁၃၆:၁-၂၆) သို့မဟုတ် “မေတ္တာရှင်သန်မှု” (ဆာ. ၅၁:၁၊ ၁၃၈:၂) သို့မဟုတ် “ကောင်းမြတ်မှု” (ဆာ. ၅၂:၁) ဟု ဘာသာပြန်သည်။

Merciful. Or, “gracious.” See on Matt. 5:7. A sense of need is the first condition of acceptance with God, a consciousness that without His mercy we would be utterly lost (see COL 158). In contrast with the Pharisee, the publican no doubt thought of many vices, and knew that he had practiced them; he thought of the virtues, and knew that he had none of them. Like the apostle Paul, he knew himself to be a sinner (see 1 Tim. 1:15), in desperate need of divine grace. Mercy is one aspect of divine love, one that had not been manifested and therefore could not be known fully until sin entered the universe. Mercy is the expression of divine love manifested to those who do not deserve it. The Greek word here translated “merciful” seems to be closely related in meaning to the Heb. chesed (see Additional Note on Psalm 36), commonly translated “mercy” (1 Chron. 16:34; Ps. 136:1–26) or “lovingkindness” (Ps. 51:1; 138:2) or “goodness” (Ps. 52:1).

 

အပြစ်သား။ စကားလုံးအရ “အပြစ်သား” (၁ တိ ၁:၁၅ နှင့်နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခွန်ကောက်သူသည် အခြားအပြစ်သားမရှိသလို သူသာ တစ်ဦးတည်းဖြစ်သည်ဟု ပြောသည်။ ဖာရိဆီကဲ့သို့ပင် သူသည် မိမိကိုယ်ကို တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးအစားတွင် ထားသည်။ သူသည် အခြားသူများကဲ့သို့ သီလမရှိ၊ သူသည် အပြစ်သားဖြစ်သည်။ ဖာရိဆီသည် မိမိကိုယ်ကို “အခြားသူများ” ထက် အဆမတန်မြင့်မားသည်ဟု ထင်သည် (လုကာ ၁၈:၁၁)၊ အခွန်ကောက်သူသည် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများထက် အဆမတန်နိမ့်ကျသည်ဟု ထင်သည်။

A sinner. Literally, “the sinner” (cf. 1 Tim. 1:15). The tax collector speaks as if there were no other sinners—he is the only one. Like the Pharisee, he places himself in a class all by himself. He is not virtuous as other men are, he is the sinner. The Pharisee thought himself vastly above “other men” (Luke 18:11); the publican thought of himself as being vastly below other men.

 

၁၄. ငါပြောသည်။ ယေရှုသည် အရေးကြီးသောအမှန်တရားတစ်ခုကို မိတ်ဆက်ရန် သို့မဟုတ် ၎င်းကို အလေးပေးရန် မကြာခဏသုံးလေ့ရှိသော စကားရပ်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်တုံတရားတစ်ခု၏ နိဂုံးသို့ရောက်ရန် သို့မဟုတ် ဥပမာတစ်ခုကို မိတ်ဆက်ရန်လည်း ဖြစ်သည်။ “ငါပြောသည်” ဟူသော စကားရပ်ကို လုကာမှ မကြာခဏ မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်း ၄:၂၅၊ ၉:၂၇၊ ၁၀:၂၄၊ ၁၂:၅၁၊ ၁၃:၃, ၅, ၂၇၊ ၁၇:၃၄၊ ၁၈:၈, ၁၄၊ ၁၉:၄၀)။

14. I tell you. An expression Jesus often used to introduce an important statement of truth or to make it emphatic; also to introduce the conclusion to a line of reasoning or to a parable. The expression, “I tell you,” is frequently recorded by Luke (chs. 4:25; 9:27; 10:24; 12:51; 13:3, 5, 27; 17:34; 18:8, 14; 19:40).

 

ဖြောင့်မတ်စေခံရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်ထံတွင် လက်ခံခံရပြီး သူ့ရှေ့တွင် ဖြောင့်မတ်သူဟု ကြေညာခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ဖာရိဆီသည် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်သည် (အခန်း ၁၈:၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ဘုရားသခင်က ထိုသို့မထင်ပါ။ အခွန်ကောက်သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်သားဖြစ်ကြောင်း သိသည် (အခန်း ၁၈:၁၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဤသဘောပေါက်မှုသည် ဘုရားသခင်က သူ့ကို အပြစ်ကင်းသူဟု ကြေညာရန် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သည်—ဘုရားကရုဏာဖြင့် ဖြောင့်မတ်စေခံရသော အပြစ်သား (အခန်း ၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ လူနှစ်ဦး၏ မိမိကိုယ်ကိုနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ်ထားရှိသော သဘောထားများသည် ခြားနားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Justified. That is, accepted by God and declared righteous before Him. The Pharisee thought himself righteous (see v. 9), but God did not think so. The publican knew himself to be a sinner (see v. 13), and this realization opened the way for God to pronounce him sinless—a sinner justified by divine mercy (see on v. 13). It was the attitudes of the two men toward themselves and toward God that made the difference.

 

ထက်သာလျှင်။ ဖာရိဆီသည် ဘုရားကရုဏာနှင့်ကျေးဇူးတော်ကို လက်ခံရန် မထိုက်တန်ခဲ့ပါ။ မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်မှုက သူ၏နှလုံးတံခါးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး အခွန်ကောက်သူအား ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ငြိမ်သက်မှုပေးသော ဘုရားမေတ္တာ၏ ပြည့်ဝသောစီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ဖာရိဆီ၏ ဆုတောင်းချက်သည် ယေရှုခရစ်၏ ထူးခြားမှုများနှင့် မပါလာသောကြောင့် ဘုရားသခင်ထံတွင် လက်ခံမခံရပါ (PP ၃၅၃၊ ထွက် ၃၀:၈ ကိုကြည့်ပါ)။

Rather than. The Pharisee disqualified himself from receiving divine mercy and grace. Self-satisfaction closed the door of his heart to the rich currents of divine love that brought joy and peace to the publican. The prayer of the Pharisee was unacceptable before God, for it was not accompanied with the incense of the merits of Jesus Christ (see PP 353; see on Ex. 30:8).

 

မိမိကိုယ်ကို မြှောက်ပင့်သူ။ လုကာ ၁၄:၁၁၊ မာကု ၉:၃၅ ကိုကြည့်ပါ။ မာနနှင့် နှိမ့်ချမှုအကြား ပြဿနာသည် ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုအကြား ပဋိပက္ခတွင် နှလုံးသားတွင် ရှိသည်။

Exalteth himself. See on Luke 14:11; Mark 9:35. The problem of pride versus humility is at the very heart of the conflict between good and evil.

 

လုကာ ၁၈:၁၄ သည် လုကာ၏ “ကြီးမားသောထည့်သွင်းမှု” ကို ပိတ်သည်၊ အခန်း ၉:၅၁ မှ ၁၈:၁၄ ကို တစ်ခါတစ်ရံ ဤသို့ခေါ်သည် (အခန်း ၉:၅၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ အကြောင်းမှာ အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူများသည် ဤအပိုင်း၏ ဖြစ်ရပ်များနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို မမှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

Luke 18:14 closes the “great insertion” of Luke, as chs. 9:51 to 18:14 are sometimes called (see on ch. 9:51), owing to the fact that none of the other gospel writers take notice of most of the incidents and instruction recorded in this section of the narrative.

 

၁၅. မွေးကင်းစကလေးများ။ [ကလေးများကို ကောင်းကြီးပေးခြင်း၊ လုကာ ၁၈:၁၅-၁၇=မဿဲ ၁၉:၁၃-၁၅=မာကု ၁၀:၁၃-၁၆။ အဓိကမှတ်ချက်: မဿဲ။] သို့မဟုတ် “သူငယ်များ”။

15. Infants. [Blessing the Children, Luke 18:15–17=Matt. 19:13–15=Mark 10:13–16. Major comment: Matthew.] Or, “babes.”

 

၁၇. ဧကန်စင်စစ်။ မဿဲ ၅:၁၈ ကိုကြည့်ပါ။

17. Verily. See on Matt. 5:18.

 

ကလေးငယ်ကဲ့သို့။ မဿဲ ၁၈:၂-၄ ကိုကြည့်ပါ။

As a little child. See Matt. 18:2–4.

 

၁၈. အုပ်စိုးသူတစ်ဦး။ [ချမ်းသာသောလူငယ်အုပ်စိုးသူ၊ လုကာ ၁၈:၁၈-၃၀=မဿဲ ၁၉:၁၆-၃၀=မာကု ၁၀:၁၇-၃၁။ အဓိကမှတ်ချက်: မဿဲ။]

18. A certain ruler. [The Rich Young Ruler, Luke 18:18–30=Matt. 19:16–30=Mark 10:17–31. Major comment: Matthew.]

 

၂၄. သူအလွန်ဝမ်းနည်းသွားသည်။ ဤစကားလုံးများကို ချန်လှပ်ရန် အရေးကြီးသော စာသားသက်သေများ ကိုးကားနိုင်သည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကိုကြည့်ပါ)။

24. That he was very sorrowful. Important textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the omission of these words.

 

၃၁. ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရုဆလင်သို့ တက်သွားကြသည်။ [ယေရှုသည် သူ၏သေခြင်းကို ကြိုတင်ဟောသည်၊ လုကာ ၁၈:၃၁-၃၄=မဿဲ ၂၀:၁၇-၁၉=မာကု ၁၀:၃၂-၄၂။ အဓိကမှတ်ချက်: မဿဲ။] ဤဖြစ်ရပ်ကို ယေရှု၏ သေခြင်းဆိုင်ရာ တတိယအကြိမ်ကြေညာချက်ဟု များသောအားဖြင့် သိကြသော်လည်း၊ လုကာ၏ခရစ်ဝင်ကျမ်းအရ ဤသည်မှာ ဆဋ္ဌမအကြိမ်ဖြစ်သည်။ ပထမနှစ်ကြိမ်ကြေညာချက်များသည် ဂါလိလဲတွင် ယေရှုအား လူသိရှင်ကြား ပယ်ချခံရပြီးနောက် ခြောက်လအနားယူစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (အခန်း ၉:၂၂, ၄၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ အ.ဒီ. ၃၀ ခုနှစ် ပသခါပွဲနှင့် တဲတိုက်ပွဲတော်အကြားတွင်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက်၊ လုကာ၏ ပီရီယန်ဓမ္မအမှုတာဝန်ဆောင်မှု၏ တိုးချဲ့ဖော်ပြချက်အတွင်း (အခန်း ၉:၅၁ မှ ၁၈:၁၄)၊ အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူများမှ မဖော်ပြထားသော ယေရှု၏ဓမ္မအမှုတာဝန်တစ်ခု (အခန်း ၉:၅၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ လုကာသည် ယေရှုသည် သူ၏မကြာမီကြုံတွေ့ရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် သေခြင်းကို အနည်းဆုံး သွယ်ဝိုက်ဖော်ပြသည့် နောက်ထပ်သုံးကြိမ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (အခန်း ၁၂:၅၀၊ ၁၃:၃၃၊ ၁၇:၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသုံးကြိမ်ထပ်မံဖြစ်ပေါ်မှုများသည် အ.ဒီ. ၃၀ ခုနှစ် တဲတိုက်ပွဲတော်နောက်ပိုင်း ခြောက်လအတွင်းဖြစ်သည်။

31. We go up to Jerusalem. [Jesus Foretells His Death, Luke 18:31–34=Matt. 20:17–19=Mark 10:32–42. Major comment: Matthew.] Though the incident here recorded is commonly known as Jesus’ third announcement of His death, it is actually the sixth so far as the Gospel of Luke is concerned. The first two announcements came during the course of the six months of retirement following Jesus’ public rejection in Galilee (see ch. 9:22, 44), between the Passover of a.d. 30 and the Feast of Tabernacles in the same year. Subsequently, during the course of Luke’s extended account of the Peraean ministry (chs. 9:51 to 18:14), a phase of Christ’s ministry not reported by any of the other gospel writers (see on ch. 9:51), Luke records three additional instances in which Jesus referred, at least indirectly, to His imminent sufferings and death (see chs. 12:50; 13:33; 17:25). These three additional occasions came during the six months following the Feast of Tabernacles of a.d. 30.

 

၃၄. သူတို့မသိကြချေ။ လုကာသည် ယေရှုက သူတို့အား ရှင်းလင်းပြတော့မည့် ဝမ်းနည်းဖွယ်အမှန်တရားများကို တပည့်များက လုံးဝနားမလည်ကြောင်းကို အခြားခရစ်ဝင်ကျမ်းရေးသားသူများထက် ပို၍အလေးပေးဖော်ပြသည်။ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ယေရှုတည်ထောင်မည့်နိုင်ငံတော်၏ သဘောသဘာဝနှင့်ပတ်သက်၍ မတိကျသောအယူအဆများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကြိုတင်ထင်မြင်ထားသော အတွေးအခေါ်များနှင့် မကိုက်ညီသည့်အရာများကို စိတ်ထဲမှ ဖယ်ရှားပစ်ပုံရသည် (DA ၅၄၇, ၅၄၈ ကိုကြည့်ပါ)။

34. Neither knew they. Luke dwells more than the other Synoptists upon the complete failure of the disciples to comprehend the sad truths Jesus endeavored to make clear to them. The reason was simply that their minds were filled with misconceptions as to the nature of the kingdom Jesus came to establish. They apparently dismissed from their minds whatever did not agree with their preconceived ideas on the subject (see DA 547, 548).

 

၃၅. မျက်မမြင်တစ်ဦး။ [မျက်မမြင်ဗာတိမေး၊ လုကာ ၁၈:၃၅-၄၃=မဿဲ ၂၀:၂၉-၃၄=မာကု ၁၀:၄၆-၅၂။ အဓိကမှတ်ချက်: မာကု။]

35. A certain blind man. [Blind Bartimaeus, Luke 18:35–43=Matt. 20:29–34=Mark 10:46–52. Major comment: Mark.]

 

၃၉။ ရှေ့မှသွားသူများ။ သို့မဟုတ် “ရှေ့တွင်ရှိသူများ”။ ၎င်းသည် ယေရှုနှင့်အတူခရီးသွားနေသောအဖွဲ့၏ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဘေးထွက်အလင်းတစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ “ရှေ့မှသွားသူများ” သည် ယေရှု၏ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်နိုင်ပြီး၊ သူ့အနီးတွင်အမြဲစုဝေးနေသော သာမန်လူအုပ်ထဲမှလူများသာမက၊ ယေရှုသွားရာလမ်းကြောင်းတူညီစွာ ယေရုဆလင်သို့ဦးတည်သွားနေသော ဘုရားဖူးသွားသူများလည်းမဟုတ်ပေ (မာကု ၁၀:၄၇ တွင်ကြည့်ပါ)။

39. They which went before. Or, “the ones who were in front.” This furnishes the possibility of an interesting side light on the formation of the group traveling with Jesus. “They which went before” may have been part of Jesus’ own company, not simply some of the curious throng that always gathered about Him, nor even some of the pilgrims who chanced to be going up to Jerusalem in the same direction as Jesus (see on Mark 10:47).

 

၄၂။ သင့်ကိုကယ်တင်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သင့်ကိုအနာပျောက်စေခဲ့သည်။

42. Saved thee. That is, healed thee.

 

၄၃။ လူအားလုံး။ ဤနေရာတွင် လုကာ သည် မဿဲမှလည်းကောင်း၊ မာကုမှလည်းကောင်း ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော အရာတစ်ခုကို ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသည်—အံ့ဖွယ်အမှုကို မြင်တွေ့ခဲ့သူများ၏တုံ့ပြန်မှု။ ယေရှု၏တန်ခိုးကို မကြာခဏမာရ်နတ်နှင့်ဆက်စပ်ပေးခဲ့သော ယုဒလူခေါင်းဆောင်များနှင့်မတူဘဲ (မဿဲ ၁၂:၂၄ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ဘက်လိုက်မှုဖြင့် မျက်စိမကွယ်သော သာမန်လူထုသည် သူ၏တန်ခိုးကို ဘုရားသခင်ထံမှဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။

43. All the people. Luke here adds something that neither Matthew nor Mark mentions—the reaction of those who witnessed the miracle. In contrast with the Jewish leaders, who frequently attributed Jesus’ power to the devil (see on Matt. 12:24), the common people, their perception not blinded by prejudice, attributed His power to God.

ellen g. white comments

1 MH 225

1–8 COL 164-180

3 COL 166, 170

7 COL 171; 5T 524

7, 8 COL 177; DA 495; GC 631; PP 203; 1T 183; 6T 282

8 CW 98; PP 103; 5T 167, 232

9 COL 150

9–14 COL 150-163

11 COL 150, 152; DA 495; GW 140; MB 6; SL 9; 1T 416; 6T 399

11–14 1T 331

12 5T 539

12, 13 COL 151

13 CS 164; DA 495; Ev 291; GW 213; MB 8; ML 19; SC 30, 40; 1T 26; 5T 638; 6T 283

14 COL 152, 163

15–17 DA 511-517

16 CG 491, 565; MH 44; Te 290; 1T 397; 4T 142

18–23 DA 518-523

18–30 COL 390-396

22 1T 207

25 1T 141

27 DA 555

30 5T 42

31–34 DA 547-551

37 MH 107; 6T 262

41 4T 178