ရှင်လုကာ ၁၆

 

အခန်းကြီး - ၁၆

 chapter 16

 ၁ မတရားသော စီမံခန့်ခွဲသူ၏ ဥပမာပုံပြင်။ ၁၄ ခရစ်တော်သည် လောဘကြီးသော ဖာရိရှဲများ၏ လျှို့ဝှက်ယုံမှားမှုကို ဆုံးမသည်။ ၁၉ ချမ်းသာသော စားဖြုန်းတတ်သူနှင့် သူတောင်းစားလာဇရု။

1 The parable of the unjust steward. 14 Christ reproveth the hypocrisy of the covetous Pharisees. 19 The rich glutton, and Lazarus the beggar.

 

၁။ သူသည်လည်း မိန့်တော်မူသည်။ [မရိုးဖြူသော စီမံခန့်ခွဲသူ၊ လုကာ ၁၆:၁-၁၈၊ ဥပမာပုံပြင်များအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ ကို ကြည့်ပါ။] အခန်း ၁၆ ၏ ဥပမာပုံပြင်များနှင့် သွန်သင်ချက်များကို မည်သည့်အချိန်၊ နေရာ၊ သို့မဟုတ် အခြေအနေများအောက်တွင် ပေးခဲ့သည်နှင့်ပတ်သက်၍ တိကျသော အချက်အလက်မရှိပါ။ သို့သော် အခန်း၏အဖွင့်စကားများသည် အခန်း ၁၅ ၏ဖြစ်ရပ်များနောက်မကြာမီ၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ တူညီသောအခါသမယတွင် ဖြစ်သည်ဟု အပြင်းအထန်ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ သာသနာတော်ပြီးဆုံးမည့်ရက်များမတိုင်မီ အနည်းငယ်သောလများအလိုတွင်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အေဒီ ၃၁ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီ သို့မဟုတ် ဖေဖော်ဝါရီလခန့်တွင်ဖြစ်ပြီး၊ နေရာမှာ ယိုဒန်မြစ်တစ်ဖက်ကမ်း ဖရဲဧဧရိယာဖြစ်သည် (အခန်း ၁၅:၁ ကို ကြည့်ပါ)။

1. He said also. [The Dishonest Steward, Luke 16:1–18 On parables see pp. 203-207.] No specific information is given concerning the time, place, or circumstances under which the parables and instruction of ch. 16 were given. The opening words of the chapter, however, strongly imply that it was soon after the events of ch. 15, possibly upon the same occasion. It was but a few months before the close of Christ’s ministry, probably about January or February, a.d. 31, and the place, Peraea, the region beyond Jordan (see on ch. 15:1).

 

သူ၏တပည့်များထံသို့။ မကြာခဏဖြစ်တတ်သည့်အတိုင်း (မဿဲ ၅:၁၊ ၂ ကို ကြည့်ပါ) ယေရှုသည် အခြားသူများရှိနေနိုင်သော်လည်း သူ၏သွန်သင်ချက်ကို ပထမဦးစွာ တပည့်များထံ ဦးတည်ခဲ့သည်။ လုကာ ၁၅ (အခန်းငယ် ၂ ကို ကြည့်ပါ) တွင်ကဲ့သို့ ဤအခါသမယတွင် ဖာရိရှဲများရှိနေခဲ့သည် (အခန်း ၁၆:၁၄)၊ နောက်ဆုံးတွင် ယေရှုသည် ၎င်းတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက်မိန့်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၅၊ အခန်းငယ် ၉ ကို ကြည့်ပါ)။ အခွန်ခံသူများလည်း နားထောင်သူများအဝိုင်းတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ဤဥပမာပုံပြင်သည် ၎င်းတို့အတွက် အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုသည် သေချာပေါက် “ချမ်းသာသူများ” ဖြစ်ကြသည်။

Unto his disciples. As was so often the case (see on Matt. 5:1, 2, Jesus first addressed His teaching to the disciples even though others might be present. As in Luke 15 (see v. 2) there were Pharisees present upon this occasion ch. 16:14), and eventually Jesus spoke directly to them (v. 15; see on v. 9). Publicans were also in the circle of listeners, and the parable had special meaning for them. Many of them were no doubt “rich.”

 

ချမ်းသာသောလူတစ်ဦး။ ဤဥပမာပုံပြင်ကို လုကာတစ်ဦးတည်းသာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး၊ ဖရဲဧဧရိယာ သာသနာတော်မှတ်တမ်း၏ များစွာသောအပိုင်းများကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၉:၁၊ ၂၊ လုကာ ၉:၅၁ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာပုံပြင်နှင့် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော ချမ်းသာသူနှင့် လာဇရု ဥပမာပုံပြင်သည် အနာဂတ်ဘဝကို ရည်မှန်းပြီး လက်ရှိအခွင့်အရေးများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဤဘဝ၏ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အရာများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည် (လုကာ ၁၆:၂၅-၃၁)။ ဤအခန်း၏ ပထမဥပမာပုံပြင်သည် တပည့်များထံသို့ အထူးဦးတည်ပြီး ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယဥပမာပုံပြင်သည် ဖာရိရှဲများ၏ အကျိုးအတွက် အဓိကအားဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ ပထမဥပမာသည် ပညာရှိစီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် အရေးကြီးသော နိယာမတစ်ခုကို သရုပ်ပြသည်—လက်ရှိအခွင့်အရေးများကို သတိရှိစွာနှင့် စေ့စပ်သေချာစွာ အသုံးပြုခြင်း။ ဒုတိယဥပမာသည် စီမံခန့်ခွဲမှု ပြဿနာကို အနုတ်လက္ခဏာရှုထောင့်မှ ချဉ်းကပ်ပြီး၊ ညအချိန်တွင် ခေါ်သော မိတ်ဆွေဥပမာ (အခန်း ၁၁:၅-၁၀) နှင့် မတရားသော တရားသူကြီးဥပမာ (အခန်း ၁၈:၁-၈) များကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။

A certain rich man. Only Luke records this parable, as is true of much of the record of the Peraean ministry (see on Matt. 19:1, 2; Luke 9:51). This parable and the one that follows, the Rich Man and Lazarus, are both concerned with the use of present opportunities with a view to the future life (Luke 16:25–31), particularly with the use of the material things of this life. The first parable of this chapter was specifically addressed to the disciples, whereas the second one was spoken chiefly for the benefit of the Pharisees. The first illustrates a principle vital to wise stewardship—the discreet and diligent use of present opportunities. The second approaches the problem of stewardship from the negative point of view, as do the parables of the Friend Calling at Midnight (ch. 11:5–10) and the Unjust Judge (ch. 18:1–8).

 

ယေရှု၏ပထမဥပမာတွင် လူတို့အား ယာယီအရာများမှ ထာဝရအရာများသို့ ၎င်းတို့၏အတွေးများကို လှည့်ပြောင်းရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ မကြာမီက အခွန်ကောက်သူများအကြား ဤနှင့်ဆင်တူသောဖြစ်ရပ်တစ်ခုရှိခဲ့ပြီး၊ ပရိသတ်ထဲရှိ အခွန်ကောက်သူများသည် ယေရှု၏ဇာတ်လမ်းပြောပြမှုကို နားထောင်ရင်း အထူးသဖြင့် ခံစားမိဖွယ်ရှိသည်။

In the first parable Jesus calls upon men to turn their thoughts from the things of time to those of eternity (COL 366). Among the publicans there had been a case similar to this not long before (COL 368), and the publicans in the audience would likely be particularly impressed as they listened to Jesus’ narration of the story.

 

 

မှတ်ချက်ပေးသူများသည် ဤဥပမာပုံပြင်ကို ရှင်းပြရန် ယေဘုယျအားဖြင့် ခက်ခဲသည်ဟု ယူဆကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် ပုံပြင်ထဲတွင် မရိုးဖြူသော စီမံခန့်ခွဲသူအား ချီးမွမ်းပုံပေါက်သည့် အချက်ကြောင့်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအခက်အခဲများသည် “ချမ်းသာသောလူ” သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော အကြံပြုချက်ကဲ့သို့၊ ဥပမာပုံပြင်၏ အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးစားမှုကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဥပမာပုံပြင်ကို နိမိတ်ပုံအနေဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် မသင့်ပေ။ ဥပမာပုံပြင်များကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် အသေးစိတ်အချက်တိုင်းကို အထူးအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုဖြင့် ဖတ်ရန် ကြိုးစားမှုမပြုသင့်သည်မှာ အခြေခံမူတစ်ခုဖြစ်သည်။ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် မူများအတွက် စာမျက်နှာ ၂၀၃၊ ၂၀၄ ကို ကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် ဤဥပမာပုံပြင်ကို သတ်မှတ်ထားသော သမ္မာတရားတစ်ခုကို သရုပ်ပြရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကို အခန်းငယ် ၈-၁၄ တွင် သူထောက်ပြထားသည်။

Commentators generally find this parable difficult to explain, especially because of the seeming commendation accorded the dishonest steward of the story (see v. 8). These difficulties are due to the attempt to assign a meaning to every detail of the parable, such as the suggestion that the “rich man” represents God. But this parable is not to be interpreted allegorically. It is a fundamental principle in the interpretation of parables that no attempt should be made to read some special meaning into every detail. For principles of interpretation see pp. 203, 204. Jesus designed this parable to illustrate one specific truth, the one He points out in vs. 8–14.

 

အုပ်ထိန်းသူ။ အိမ်ထောင်စု သို့မဟုတ် အိမ်ရာတစ်ခု၏ရေးရာများကို စီမံသူ။ အကြောင်းအရာမှ ထင်ရှားသည်မှာ ဤ“အုပ်ထိန်းသူ”သည် ကျွန်တစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ လွတ်လပ်သူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် ကျွန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်း၏အနာဂတ်သည် အခြားပိုင်ရှင်တစ်ဦးလက်အောက်တွင် ကျွန်ဘဝဖြစ်လိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် အုပ်ထိန်းသူအဖြစ်မှ ဖယ်ရှားခံရပြီးနောက် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှုအတွက် စိုးရိမ်ရန် မလိုအပ်ပေ။ ထို့ပြင်၊ ကျွန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ၎င်းကိုယ်တိုင်အတွက် အကြံအစည်ရေးဆွဲထားသည့်အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လွတ်လပ်မှုမရှိခဲ့ပေ (အခန်းကြီး ၄)။

A steward. A manager of the affairs of a household or of an estate. As the context makes plain, this “steward” was a freeman rather than an overslave, such as some “stewards” were. Had he been a slave his prospect would have been slavery under some other owner, and thus he would have had no concern about earning a living after being relieved of his stewardship; furthermore, if a slave, he would not have been free to carry out the plan he proposed to himself (v. 4).

 

ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ ဂရိဘာသာအရ၊ အုပ်ထိန်းသူသည် ၎င်း၏သခင်၏ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်ဖြုန်းတီးနေဆဲဖြစ်သည်။ တကယ်တော့၊ ၎င်းသည် ၎င်း၏သခင်ကို စနစ်တကျလုယက်နေသည်ဟု စွပ်စွဲခံရပြီး၊ စွပ်စွဲချက်များသည် ၎င်း၏အုပ်ထိန်းမှုအကောင့်ကို ဖြေရှင်းရန်အခွင့်အရေးမရမီ ၎င်းကို ထုတ်ပယ်ရန်လုံလောက်စွာ သက်သေပြခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂)။ “ဖြုန်းတီးမှု”သည် အပြည့်အဝမစွမ်းဆောင်နိုင်မှု သို့မဟုတ် ပေါ့ဆမှုကြောင့်ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော်လည်း၊ အုပ်ထိန်းသူ၏လိမ္မာပါးနပ်မှု (အခန်းကြီး ၄–၈) က ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကိုအကျိုးစီးပွားကို ဂရုစိုက်ရာတွင် လုံလောက်စွာ လိမ္မာပါးနပ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။

Had wasted. According to the Greek, the steward was still wasting his master’s goods. In fact, he was accused of systematically robbing his master (see COL 366, 367), and the charges seemed sufficiently well substantiated to lead to his dismissal even before he had opportunity to give an account of his stewardship (v. 2). The “waste” may have been due in part to incompetence or to neglect, though the steward’s shrewdness (vs. 4–8) implies that he was clever enough when it came to looking after his own interests.

၂။ မည်သို့ဖြစ်သနည်း။ ဤဝါကျအား “သင်နှင့်ပတ်သက်၍ ငါကြားရသည်မှာ ဤအရာသည် အဘယ်ကြောင့်နည်း။” သို့မဟုတ် “သင်နှင့်ပတ်သက်၍ ငါကြားရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။” ဟုလည်း ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်။

2. How is it? This clause may also be translated, “What is this that I hear of thee?” or “Why is this that I hear of thee?”

 

စာရင်းတင်ပြပါ။ သူသည် သူ၏စာရင်းများကို ညှိနှိုင်းပြီး မှတ်တမ်းများကို သူ၏သခင်ထံ အပ်နှံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သခင်သည် ၎င်းတို့ကို စစ်ဆေးကာ စီမံခန့်ခွဲသူအပေါ် စွဲချက်များမှန်ကန်မှုရှိမရှိ ဆုံးဖြတ်မည်ဖြစ်သည်။

Give an account. He was to balance his accounts and hand the records over to his master, who would examine them to determine whether the charges against his steward were justified.

 

၃။ မိမိကိုယ်မိမိ ပြောသည်။ စီမံခန့်ခွဲသူသည် သူ၏သခင်ထံ စာရင်းများတင်ပြရန် ပြင်ဆင်ရင်း စာရင်းများကို ညှိနှိုင်းနေစဉ် ကိစ္စများကို စဉ်းစားခဲ့သည်။

3. Said within himself. As the steward balanced his accounts preparatory to giving them to his master, he thought matters over.

 

ငါမတတ်နိုင်။ သို့မဟုတ် “ငါမစွမ်းနိုင်” သို့မဟုတ် “ငါမလုံလောက်အောင် သန်မာမှုမရှိ”။

I cannot. Or, “I am not able,” or “I am not strong enough.”

 

ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ စီမံခန့်ခွဲသူသည် အပြစ်ရှိကြောင်း ထင်ရှားပြီး သူကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိခဲ့သည်။ သူ၏စီမံခန့်ခွဲမှုသည် ရိုးသားမှုဖြင့် ထင်ရှားခဲ့ပါက၊ သူစွဲချက်တင်ခံရသော လိမ္မာပါးနပ်သော လုပ်ဆောင်မှုအမျိုးအစားကို ဤအချိန်တွင် အသုံးမပြုလောက်ပေ။ သူသည် ထင်ရှားစွာ သူ၏ဉာဏ်ပညာဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ သူ့ကိုယ်သူ သက်တောင့်သက်သာနေထိုင်နိုင်ရန် ပို၍လိမ္မာပါးနပ်သော အကြံအစည်တစ်ခုကို အဆိုပြုခဲ့သည်။ စီမံခန့်ခွဲသူသည် ယခုအချိန်တွင် အာဏာရှိရာရာထူးကို အသုံးပြုပြီး၊ မသေချာသော အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် အစီအမံတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

I am resolved. Apparently the steward was guilty and knew that he could not clear himself. Had his stewardship been characterized by integrity it is not likely that he would at this time have resorted to the very type of shrewd dealing of which he had been accused. He had, apparently, been living by his wits and now proposed an even more clever scheme that would still make possible an easy living for himself. While the steward was yet in a position to do so, he would use his present position of authority as a means of providing for the uncertain future.

 

ငါထုတ်ပယ်ခံရသောအခါ။ သို့မဟုတ် “ငါထုတ်ပယ်ခံရသည့်အခါတိုင်း”။

When I am put out. Rather, “whenever I may be put out.”

 

၎င်းတို့။ စီမံခန့်ခွဲသူသည် သူ၏ “သခင်၏အကြွေးသူများ” (အခန်းငယ် ၅) ကို စိတ်ထဲထားသည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို သူ့အား ပုဂ္ဂိုလိကအကျိုးဆောင်ပေးရန် ထားရှိမည်ဖြစ်သည်။

They. The steward has in mind his “lord’s debtors” (v. 5). He would place them under personal obligation to him.

 

၅။ တစ်ဦးချင်းစီကို ခေါ်သည်။ သို့မဟုတ် “သူ၏သခင်၏အကြွေးသူများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆင့်ခေါ်သည်” (RSV)။ စီမံခန့်ခွဲသူသည် သူ၏အကြံအစည်ကို စနစ်တကျနှင့် စေ့စပ်သေချာစွာ အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏သခင်၏အကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ရာတွင် သူကိုယ်တိုင်၏အကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော စေ့စပ်သေချာမှုနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုခဲ့ပါက၊ သူသည် မအောင်မြင်သူမဖြစ်ဘဲ အောင်မြင်သူဖြစ်လာလောက်သည်။ ပိုတိဖာအိမ်၌ ကျွန်အဖြစ်ရှိခဲ့သော ယောသပ်သည် သူ၏သခင်အား ချစ်ခင်လေးစားစေသော အကျင့်စရိုက်များကို ပြသခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၉:၁-၆ ကို ကြည့်ပါ)။ သူ၏သခင်၏အကျိုးစီးပွားကို သူကိုယ်တိုင်၏အကျိုးစီးပွားသဖွယ် မြှင့်တင်ခြင်းဖြင့်၊ ယောသပ်သည် ပိုတိဖာအိမ်ထောင်စုအပေါ် စီမံခန့်ခွဲသူအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသည်ကို တွေ့ရသည်။

5. Called every one. Or, “summoning his master’s debtors one by one” (RSV). The steward carried out his scheme systematically and diligently. Had he used the same diligence and skill in furthering his master’s interests that he used in furthering his own he would have been a success rather than a failure. As a servant in the house of Potiphar, Joseph exhibited those traits of character that endeared him to his master (see Gen. 39:1–6). By promoting his master’s interests as if they were his own, Joseph found himself promoted to be steward over Potiphar’s household.

 

မင်းဘယ်လောက်အကြွေးတင်နေလဲ။ စီမံခန့်ခွဲသူသည် အရည်အချင်းမပြည့်မီမှု သို့မဟုတ် ပေါ့ဆမှုကြောင့် ယခင်ငွေပေးငွေယူများနှင့်ပတ်သက်၍ မပြည့်စုံသော မှတ်တမ်းများ သို့မဟုတ် မှတ်တမ်းမရှိသလောက်ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ရသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူသည် သခင်၏ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူသူများနှင့် လှည့်စားရန် လွယ်ကူစွာ ကြံစည်နိုင်ပြီး၊ သခင်၏အပေါ်တွင် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်စေကာ သူကိုယ်တိုင်နှင့် ဝယ်ယူသူများကို အကျိုးပြုနိုင်သည်။

How much owest thou? It would almost seem that because of incompetence or neglect the steward had either incomplete records or no records at all of previous transactions. If so, he could connive easily with those who purchased his master’s goods to defraud the master and to benefit both himself and the purchasers at the master’s expense.

 

၆။ အတိုင်းအထည်။ ဂရိစကားလုံး “ဘာတိုင်”၊ ဟေဗြဲစကားလုံး “ဘတ်” မှဆင်းသက်လာသော်လည်း ထုထည်ကွဲပြားပြီး၊ တစ်ခုလျှင် ဂါလံ ၁၀.၄ သို့မဟုတ် လီတာ ၃၉.၄ ခန့်ရှိသည် (စာမျက်နှာ ၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။ “အတိုင်းအထည် တစ်ရာ” ဆိုသည်မှာ ဂါလံ ၁,၀၄၀ သို့မဟုတ် ဟက်တိုလီတာ ၃၉.၄ ခန့်ဖြစ်ပြီး၊ အကြွေးပမာဏမှာ အတော်များပြားသည်။

6. Measures. Gr. batoi, from the Heb. bath, but of different capacity equal to about 10.4 gal., or 39.4 l. (see p. 50). One hundred “measures” would thus be about 1,040 gal. (39.4 hl.), a rather large debt.

 

ဆီ။ ပါလက်စတိုင်းနှင့် အနီးတစ်ဝိုက်ဒေသများတွင် သာမန်အသုံးပြုသော သံလွင်ဆီဖြစ်ပေမည်။

Oil. Doubtless olive oil, the common oil of Palestine and the surrounding lands.

 

စာချုပ်။ စကားလုံးအရ “ရေးထားသောစာများ” သို့မဟုတ် “စာရွက်စာတမ်းများ” ဟုဆိုလိုပြီး၊ ဤနေရာတွင် မူလအကြွေးဆပ်ရန်စာချုပ် သို့မဟုတ် မှတ်စုများကို ဆိုလိုသည်။

Bill. Literally, “writings,” or “documents,” here meaning the “contracts,” or “notes,” of the original transaction.

 

အမြန်။ အိမ်စာရေးမှူးနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်သူများ များပြားပုံရပြီး၊ သူ၏အကြံအစည်အောင်မြင်ရန်အတွက် နှောင့်နှေးမှုမရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ 

Quickly. There were apparently many who had done business with the steward, and if his scheme was to succeed, he must carry it through without delay.

 

၇။ အတိုင်းအထည်။ ဂရိစကားလုံး “ကိုရိုင်”၊ ဟေဗြဲစကားလုံး “ကော” မှဆင်းသက်လာသော်လည်း ထုထည်ကွဲပြားပြီး၊ တစ်ခုလျှင် ဘူးရှယ် ၁၄.၉၂ သို့မဟုတ် လီတာ ၅၂၅ ခန့်ရှိသည် (စာမျက်နှာ ၅၀ ကိုကြည့်ပါ)။ “အတိုင်းအထည် တစ်ရာ” ဆိုသည်မှာ ဘူးရှယ် ၁,၄၉၂ သို့မဟုတ် ဟက်တိုလီတာ ၅၂၅ ခန့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ထပ်အကြွေးပမာဏ များပြားသည်။ 

7. Measures. Gr. koroi, from Heb. kor, but of different volume equivalent to about 14.92 bu., or 525 l. (see p. 50). One hundred “measures” would thus be about 1,492 bu., or 525 hl., another large debt.

 

၈။ သခင်က ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ ဤစကားလုံးများသည် အချို့ထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း လုကာ၏ အယ်ဒီတာမှတ်ချက်မဟုတ်ဘဲ၊ ယေရှု၏ ဥပမာတရားတွင် ပါဝင်သည်။ ဤချီးမွမ်းစကားကို ပြောသူမှာ အပိုဒ် ၁ ရှိ “သူဌေး” ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် မရိုးဖြူသော အိမ်စာရေးမှူး၏ သခင်ကို လှည့်စားရန် အကြံအစည်ကို အပြည့်အဝချီးမွမ်းမည်မဟုတ်ကြောင်း မဖြစ်နိုင်ပါ (စီအိုအယ်လ် ၃၆၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏ ဤအိမ်စာရေးမှူးအပေါ် အကဲဖြတ်မှုသည် “မရိုးဖြူသောအိမ်စာရေးမှူး” ဟူသောစကားလုံးများတွင် ထင်ရှားသည်။ သို့သော် ဤချီးမွမ်းမှုသည် ဥပမာတရား၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သောကြောင့်၊ ယေရှုသည် သူဌေး၏ အိမ်စာရေးမှူးကို ချီးမွမ်းမှုတွင် တပည့်များနှင့် နားထောင်နေသော ပရိသတ်အား သင်ခန်းစာပေးရန် အသုံးဝင်သည့်အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဇာတ်ကြောင်းကိုယ်တိုင်က ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်သည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ သူဌေးသည် အိမ်စာရေးမှူး၏ မရိုးဖြူမှုကို သဘောမတူခဲ့ပါ။ ၎င်းမရိုးဖြူမှုကြောင့်ပင် သူ့ကို တာဝန်မှ ဖယ်ရှားခံရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလှည့်ဖျားသူ၏ လိမ္မာပါးနပ်မှုဖြင့် သူ၏မတော်မတရားပြုမှုကို အထွတ်အထိပ်သို့ ယူဆောင်လာပုံသည် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အကြံအစည်ကို ပိုမိုမြင့်မြတ်သော ရည်မှန်းချက်များနှင့် ထိုက်တန်စွာ အကောင်အထည်ဖော်ပုံသည် သူဌေးအား အိမ်စာရေးမှူး၏ ထက်မြက်မှုနှင့် ဇွဲလုံ့လကို လေးစားမဆီးမဆိုင်း ခံစားစေခဲ့သည်။

8. The lord commended. These words are not the editorial comment of Luke, as some have thought, but were part of Jesus’ parable. The speaker of these words of commendation is thus the “rich man” of v. 1. It is utterly inconceivable that Jesus would have given an unqualified commendation to the dishonest steward’s scheme to defraud his master (see COL 367). Jesus’ evaluation of this steward is revealed in the words, “the unjust steward.” However, as this commendation constitutes the climax of the parable, it is apparent that Jesus found in the rich man’s commendation of his steward something useful in teaching a lesson to the disciples and to the listening audience. The narrative itself makes plain what this was. The rich man did not condone his steward’s dishonesty; it was for dishonesty that he was being relieved of his duties. But the cleverness with which this scheming rascal brought his career of misconduct to a climax was so amazing, and the thoroughness with which he carried out his plan so worthy of more noble objectives, that the rich man could not help admiring his steward’s sharpness and diligence.

 

ပညာရှိစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိအကျိုးစီးပွားအတွက် ရှုထောင့်မှ၊ အနာဂတ်တွင် သူ့အပေါ် ကျေးဇူးဆပ်ရမည့် မိတ်ဆွေများစွာကို ဖန်တီးခြင်းဖြင့် ဖြစ်သည်။ “ပညာရှိစွာ” ဟူသောစကားလုံးသည် ဂရိစကားလုံး “ဖရိုနိမို့စ်” မှဆင်းသက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ပုဒ်မဆန္ဒပြုသည့်ပုံစံ “ဖရိုနိမို့စ်” (မဿဲ ၇:၂၄၊ ၁၀:၁၆ ကိုကြည့်ပါ) သည် “ဖရင်” ဆိုသည့် “စိတ်” မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ပြောပုံအရ၊ အိမ်စာရေးမှူးသည် “သူ၏ဦးနှောက်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်”။ သူသည် မိမိအနာဂတ်အတွက် လိမ္မာပါးနပ်စွာ စီစဉ်ထားခြင်းဖြင့် ကြိုတင်တွေးခေါ်မှုကို ပြသခဲ့သည်။ သူ၏ “ပညာ” သို့မဟုတ် “ထက်မြက်မှု” သည် ရှိစဉ်အခွင့်အလမ်းများကို အလျင်အမြန် အသုံးချခြင်းတွင် အဓိကအားဖြင့် တည်ရှိသည်။ အိမ်စာရေးမှူးသည် ယခင်က စီးပွားရေးလုပ်ကိုင်ရာတွင် နှောင့်နှေးခဲ့သလို၊ သူဌေး၏ အကြွေးသူများနှင့် နောက်ဆုံးဖြေရှင်းမှုကို နှောင့်နှေးခဲ့လျှင်၊ သူ၏မတော်မတရားသော အကြံအစည်သည် အောင်မြင်မည်မဟုတ်ပါ။

Done wisely. That is, from the viewpoint of self-interst, by making for himself a host of friends who would be obligated to him in days to come. The word “wisely” is from the Gr. phronimōs, which, like its adjectival form phronimos (see Matt. 7:24; 10:16), is from phrēn, “mind.” As we would say, the steward had “used his head.” He had exercised foresight by planning cleverly and shrewdly for his own future. His “wisdom,” or “sharpness,” consisted essentially in the assiduous use he made of present opportunities while they lasted. Had the steward been as dilatory in making a final settlement with his master’s debtors as he had been in conducting business previously, he would not have succeeded with his nefarious scheme.

 

ဤလောက၏သားများ။ စကားလုံးအရ “ဤခေတ်၏သားများ” ဟူ၍ ဆိုလိုပြီး၊ ဤလောကကို အချိန်နှင့် ဖြစ်ရပ်များရှုထောင့်မှ ရည်ညွှန်းသည်။ ဤလောကအတွက် အသက်ရှင်သူများကို ဤနေရာတွင် နောက်လောကအတွက် အသက်ရှင်သူများဖြစ်သော “အလင်းသားများ” နှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။

Children of this world. Literally, “children of this age,” considering the world from the viewpoint of time and events. Those who live for this world are referred to here in contrast with those who live for the next world, “the children of light.”

 

၎င်းတို့၏မျိုးဆက်။ ဆိုလိုသည်မှာ လက်ရှိခေတ်ကာလ၊ ၎င်းတို့စိတ်ဝင်စားပြီး အသက်ရှင်နေထိုင်ရာ တစ်ခုတည်းသော “ခေတ်ကာလ” ဖြစ်သည် (မဿဲ ၂၃:၃၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Their generation. That is, in the present age, the only “age” in which they are interested and for which they live (see on Matt. 23:36).

 

ထက်ပိုပညာရှိ။ ဤဘဝအတွက်သာ အသက်ရှင်သူများသည် ဤလောကမှပေးစွမ်းနိုင်သည့်အရာများကို လိုက်စားရာတွင် ခရစ်ယာန်များသည် ဘုရားသခင်၏ဝတ်ပြုခြင်းကို ရွေးချယ်သူများအား ပေးအပ်သော အရာများအတွက် ပြင်ဆင်ရာတွင် ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြသလေ့ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို မည်သို့ဝတ်ပြုရမည်ကို တွေးတောရန်ထက် ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သို့ဝတ်ပြုနိုင်မည်ကို ပိုမိုတွေးတောခြင်းသည် လူသားတို့၏အားနည်းချက်ဖြစ်သည် (စီအိုအယ်လ် ၃၇၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် “ဇွဲလုံ့လ” ဖြင့် ထူးခြားရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ဇွဲလုံ့လသည် “အသိပညာအရ” ဖြစ်ရမည် (ရောမ ၁၀:၂)။ ထူးခြားစေရန်အတွက် တန်ဖိုးများကို စစ်မှန်စွာ ခံစားသိရှိရမည် (မဿဲ ၆:၂၄-၃၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Wiser than. Men who live exclusively for this life often show more earnestness in their pursuit of what it has to offer than Christians do in their preparation for what God offers those who choose His service. It is a human weakness to give more thought to how we may serve ourselves than we do to how we can serve God and one another (see COL 370). The Christian does well to be characterized by “zeal,” but his zeal should be “according to knowledge” (Rom. 10:2). He must have a true sense of values in order to be so distinguished (see on Matt. 6:24–34).

 

အလင်းသားများ။ (ယောဟန် ၁၂:၃၆၊ ဧဖက် ၅:၈၊ ၁သက်သာလောနိတ် ၅:၅ ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေရှုသည် “ဘုရားသခင်၏သားများ” (မဿဲ ၅:၉၊ လုကာ ၂၀:၃၆၊ ယောဟန် ၁၁:၅၂)၊ “နိုင်ငံတော်၏သားများ” (မဿဲ ၈:၁၂၊ ၁၃:၃၈)၊ “သင်တို့၏ခမည်းတော်၏သားများ” (မဿဲ ၅:၄၅) စသည့်အသုံးအနှုန်းများကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံကာ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်ကို ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် ပထမဦးစားပေးသူများကို ရည်ညွှန်းသည် (မဿဲ ၆:၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

Children of light. Compare John 12:36; Eph. 5:8; 1 Thess. 5:5. Jesus also used such expressions as “children of God” (Matt. 5:9; Luke 20:36; John 11:52), “children of the kingdom” (Matt. 8:12; 13:38), “children of your Father” (Matt. 5:45), to refer to those who accepted His teachings and made the kingdom of heaven first in their lives (see on Matt. 6:33).

 

၉. မိမိတို့အတွက် သူငယ်ချင်းများပြုလုပ်ကြလော့။ ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများဆီသို့ လှည့်သည် (စီအိုအယ်လ် ၃၆၉ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ၎င်းတို့သည် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၄ တွင်ကြည့်ပါ) ဖြစ်ပြီး၊ ဂျူးလူမျိုး၏ခေါင်းဆောင်များအနေဖြင့် ဘုရားသခင်က ရွေးချယ်ထားသောလူများထံသို့ ပေးအပ်ထားသော သမ္မာတရားနှင့် ကောင်းချီးများကို အထူးသက်သေအနေဖြင့် စီမံခန့်ခွဲသူများဖြစ်သည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၂၆-၂၈ တွင်ကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်၏စီမံခန့်ခွဲသူများအနေဖြင့် ဣသရေလ၏ခေါင်းဆောင်များသည် ကောင်းကင်က ယုံကြည်ပေးအပ်ထားသော “ကုန်ပစ္စည်းများ” ကို ဖြုန်းတီးနေခဲ့ပြီး၊ မကြာမီတွင် ၎င်းတို့၏စီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် “စာရင်းပေးရမည်” ဖြစ်သည်။

9. Make to yourselves friends. Here Jesus turns to the Pharisees (see COL 369), who were present (see v. 14) and who, as leaders of the Jewish nation, were in a special sense stewards of the truth and blessings God had bestowed upon His chosen people (see Vol. IV, pp. 26-28). As stewards of Heaven, the leaders of Israel had been wasting the “goods” Heaven had entrusted to them, and it would not be long before they would be called upon to “give an account” of their stewardship.

 

ယေရှုသည် ကောင်းကင်ကို ဝယ်ယူရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ၎င်းက အာရုံစိုက်ညွှန်ပြသော သမ္မာတရားမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထာဝရသာယာမှုကို ရည်မှန်းပြီး လက်ရှိအခွင့်အလမ်းများကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ဤဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့လက်ထဲသို့ရောက်ရှိလာသော ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများသည် စီမံခန့်ခွဲသူမျှသာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သစ္စာရှိစီမံခန့်ခွဲမှု၏မူများကို သင်ယူရန် ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ထံ ယုံကြည်ပေးအပ်ထားသည်။ ဤဘဝတွင် ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်သမျှသည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် “အခြားသူ၏” ဖြစ်ပြီး၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ “ကိုယ်ပိုင်” မဟုတ်ပါ (လုကာ ၁၆:၁၂၊ ၁ ကောရိန္သု ၆:၁၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ယုံကြည်ပေးအပ်ထားသော ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများကို ကောင်းကင်ရှိဖခင်၏အကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ရန်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏လူသားအချင်းချင်း၏လိုအပ်ချက်များအတွက် အသုံးပြုရန် (သုတ္တံ ၁၉:၁၇၊ မဿဲ ၁၉:၂၁၊ ၂၅:၃၁–၄၆၊ လုကာ ၁၂:၃၃ တွင်ကြည့်ပါ) နှင့် ဧဝံဂေလိတရားတိုးတက်ရန် (၁ ကောရိန္သု ၉:၁၃၊ ၂ ကောရိန္သု ၉:၆, ၇ တွင်ကြည့်ပါ) အသုံးပြုရမည်။

Jesus does not imply that heaven is to be purchased. The truth to which He does direct attention is that we should make use of present opportunities with a view to our eternal welfare. We are but stewards of the material possessions that come to our hands in this life, and God has entrusted them to us that we may learn the principles of faithful stewardship. All that we have in this present life is actually “another man’s,” that is, God’s; it is not our “own” (Luke 16:12; see 1 Cor. 6:19). We are to use the material things entrusted to us to advance the interests of our Father in heaven, by applying them to the needs of our fellow men (see Prov. 19:17; Matt. 19:21; 25:31–46; Luke 12:33) and to the advancement of the gospel (see 1 Cor. 9:13; 2 Cor. 9:6, 7).

 

မမူန်၏မဖြောင့်မတ်မှု။ မဿဲ ၆:၂၄ တွင်ကြည့်ပါ။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် “စည်းစိမ်ဥစ္စာ” ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အတိုင်းအတာကို ဖော်ပြပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ငွေ” ကို “ညစ်ညမ်းသောအမြတ်အစွန်း” ဟူ၍ ပြောဆိုသည့်အလားဖြစ်သည်။ မမူန်ဖြင့် သူငယ်ချင်းများပြုလုပ်ရန်ဆိုသည်မှာ ၎င်းကို “အသုံးပြု၍” သူငယ်ချင်းများပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

Mammon of unrighteousness. See on Matt. 6:24. This expression indicates a degree of contempt for “riches,” much as we speak of “money” as “filthy lucre.” To make friends “of” mammon means to make friends “by means of” it.

 

သင်တို့ပျက်ကွက်သောအခါ။ စာသားဆိုင်ရာသက်သေများသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ တွင်ကြည့်ပါ) “၎င်းပျက်ကွက်သောအခါ” ဟူသောဖတ်ရှုမှုကို ထောက်ခံသည်။ “သင်တို့ပျက်ကွက်သောအခါ” ဟူသောဘာသာပြန်သည် “သင်တို့သေသောအခါ” ဟူ၍အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ သို့သော် ကျမ်းစာသည် လူသားများသည် သေဆုံးချိန်တွင် “ထာဝရအိမ်ယာများ” သို့ လက်ခံခံရသည်ဟု မသင်ကြားပါ၊ ဤဘာသာပြန်သည် လိုအပ်သကဲ့သို့၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ပြန်လာချိန်တွင်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၁၄:၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ “၎င်းပျက်ကွက်သောအခါ” ဆိုသည်မှာ “စည်းစိမ်ဥစ္စာ [မမူန်၏မဖြောင့်မတ်မှု] ပျက်ကွက်သောအခါ” ဖြစ်သည်။ စီမံခန့်ခွဲသူ၏ဝင်ငွေအရင်းအမြစ်ပျက်ကွက်သောအခါ (လုကာ ၁၆:၃)၊ ထိုအခါတွင် ၎င်းသည် အနာဂတ်ကို စဉ်းစားခဲ့သည် (အပိုဒ် ၄)။ ဤဥပမာပုံပြင်၏အချက်မှာ စီမံခန့်ခွဲသူ၏စီမံခန့်ခွဲမှုတွင် ပျက်ကွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏သေဆုံးခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်ပိုင်ဝင်ငွေဆုံးရှုံးမှုပြဿနာကို ဖြေရှင်းသည့်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာအခန်း၏အကြောင်းအရာနှင့် ကျမ်းစာ၏ယေဘုယျသဘောသည် “၎င်းပျက်ကွက်သောအခါ” ဟူသောဖတ်ရှုမှုကို လိုအပ်သည်။ “၎င်း” ၏ရှေ့ဆက်သည် “မမူန်” ဖြစ်ပြီး၊ “သူတို့” ၏ရှေ့ဆက်သည် “သူငယ်ချင်းများ” ဖြစ်သည်။

When ye fail. Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “when it fails.” The rendering “when ye fail” would mean “when ye die.” But the Scriptures do not teach that men are received “into everlasting habitations” at death, as this rendering would require, but at our Lord’s return (see John 14:3). “When it fails” means “when riches [the mammon of unrighteousness] fail.” When the steward’s source of income failed (Luke 16:3), then it was that he gave thought to the future (v. 4). The point of the parable is not the steward’s failure in his stewardship, or his death, but his method of solving the problem of loss of personal income. Thus the context, as well as the general tenor of Scripture, requires the reading “when it fails.” The antecedent of “it” is “mammon,” and the antecedent of “they” is “friends.”

 

၁၀. အနည်းဆုံးဖြစ်သောအရာ။ ဤနေရာတွင် မမူန် (သို့မဟုတ် စည်းစိမ်ဥစ္စာ) သည် “အနည်းဆုံး” သို့မဟုတ် “အနည်းငယ်” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ယေရှုသည် စီမံခန့်ခွဲသူ၏မရိုးသားမှုကို မချီးမွမ်းခဲ့ကြောင်း (အပိုဒ် ၈ တွင်ကြည့်ပါ) ထပ်မံထောက်ပြရမည်။ တပည့်များ သို့မဟုတ် ပရိသတ်ထဲရှိ အခြားသူများသည် ဤဥပမာပုံပြင်ကို မရိုးသားမှုအတွက် အကြောင်းပြချက်အဖြစ် မည်သည့်အတိုင်းအတာဖြင့်မဆို အသုံးပြုမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်၊ ယေရှုသည် ၎င်း၏တပည့်များအားလုံးသည် ဂရုတစိုက်ရိုးသားမှုနှင့် လုံ့လဝီရိယဖြင့် ထူးခြားရမည်ဟူသော နက်နဲသောသမ္မာတရားကို ဤနေရာတွင် ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြသည်။ မီဒရာရှ် (ရဗ္ဗား၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃:၁၊ ဆွန်စီနို ထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၄၉) အရ၊ ဘုရားသခင်သည် လူတစ်ဦးအား ကြီးမားသောအရာကို မပေးမီ သေးငယ်သောကိစ္စတွင် စမ်းသပ်ပြီးမှသာ၊ ထို့နောက်တွင် ၎င်းကို ကြီးမားသောအရာသို့ တိုးမြှင့်ပေးသည်။ မီဒရာရှ်သည် ဒါဝိဒ်ထံသို့ ဘုရားသခင်၏စကားဟု ယူဆသော ဥပမာတစ်ခုကို ပေးသည်၊ “သင်သည် သင်၏သိုးများနှင့် ယုံကြည်ထိုက်သူဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လာ၍ ငါ၏သိုးများကို စောင့်ရှောက်လော့။”

 

10. That which is least. Here it is implied that mammon (or, riches) is “least,” or “little.” Again it should be pointed out that Jesus did not commend the dishonesty of the steward (see on v. 8). Lest the disciples, or others in the audience, should seize upon this parable as providing, in any measure, an excuse for dishonesty, Jesus here clearly states the profound truth that all who would be His disciples must be characterized by scrupulous integrity and diligence. According to the Midrash (Rabbah, on Ex. 3:1, Soncino ed., p. 49), God does not give a big thing to a man until He has tested him in a small matter; afterward He promotes him to a great thing. The Midrash then gives as an example the supposed words of God to David: “Thou hast been found trustworthy with thy sheep; come, therefore, and tend my sheep.”

 

များစွာတွင်လည်း သစ္စာရှိမည်။ ၎င်းသည် တိုးမြှင့်ခံရမည် (မဿဲ ၂၅:၂၁ တွင်ကြည့်ပါ)။

Faithful also in much. He will be promoted (see on Matt. 25:21).

 

၁၁. စစ်မှန်သောစည်းစိမ်ဥစ္စာ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာ “စည်းစိမ်ဥစ္စာ” ဖြစ်သည် (ယာကုပ် ၂:၅ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယေရှု၏သတိပေးချက်ကို “ပျက်စီးသောအစာ” အတွက် မလုပ်ကိုင်ဘဲ၊ “ထာဝရအသက်သို့ တည်တံ့သောအစာ” အတွက် လုပ်ကိုင်ရန် နှိုင်းယှဉ်ပါ (ယောဟန် ၆:၂၇)။ ၎င်း၏ပေရဲဧရိယဓမ္မအမှုတော်တွင် အနည်းငယ်စောပိုင်းက ယေရှုသည် လူများအား ၎င်းတို့အတွက် ဘုရားသခင်ထံတွင် “စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိခြင်း” အစား မိမိတို့အတွက် ဘဏ္ဍာဥစ္စာစုဆောင်းခြင်းကို သတိပေးခဲ့သည် (လုကာ ၁၂:၂၁)။

11. The true riches. That is, spiritual “riches” (see James 2:5). Compare Christ’s admonition not to work for “the meat which perisheth, but for that meat which endureth unto everlasting life” (John 6:27). A little earlier in His Peraean ministry Jesus warned men against laying up treasure for themselves instead of being “rich toward God” (Luke 12:21).

 

၁၂. အခြားသူ၏အရာ။ ဤဘဝတွင် လူတစ်ဦးအား သင်ယူရန် အရေးကြီးဆုံးအရာများထဲမှတစ်ခုမှာ ၎င်း၏လက်ထဲသို့ရောက်ရှိလာသော ငွေနှင့် ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ချေးငှားထားခြင်းဖြစ်သည်။ သခင်ဘုရားသည် ဣသရေလကို ဤဆိုးရွားသောလှည့်စားမှုကို အလေးအနက်သတိပေးခဲ့ပြီး၊ လူများအား “စည်းစိမ်ဥစ္စာရရှိရန်စွမ်းအား” ကို ပေးသနားသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု သတိပေးခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၈:၁၈ တွင်ကြည့်ပါ)။

12. Another man’s. One of the most important things for a man to learn in this life is that all the money and material things that come into his possession are not his by virtue of his own wisdom and skill, but are on loan from God. The Lord solemnly warned Israel against this fatal deception and reminded them that it is God who gives men “power to get wealth” (see on Deut. 8:18).

 

ဤမူကို သွန်သင်ပေးသည့်အဆုံးအမကို အမြတ်ထုတ်ရန် ပျက်ကွက်ခြင်းသည် ဣသရေလ၏လူမျိုးတစ်ခုအနေဖြင့် ပျက်ကွက်မှုအတွက် များစွာတာဝန်ရှိသည် (အတွဲ ၄၊ စာမျက်နှာ ၃၂, ၃၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ လူများသည် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်ပြုရန်နှင့် ဘဝ၏ကောင်းသောအရာများကို ၎င်း၏ကျေးဇူးပြုသောလက်မှ လာသည်ဟု တန်ဖိုးထားရန် မလုပ်ဆောင်သောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် “၎င်းတို့၏စိတ်ကူးယဉ်မှုတွင် အချည်းနှီးဖြစ်လာ” ပြီး “၎င်းတို့၏မိုက်မဲသောနှလုံးသည်” “မှောင်မိုက်လျက်” ရှိသည် (ရောမ ၁:၂၁)။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏စီမံခန့်ခွဲသူမျှသာဖြစ်သည်။

Failure to profit by the instruction given them on this principle was, in large measure, responsible for Israel’s failure as a nation (see Vol. IV, pp. 32, 33). It is ever true that when men do not honor God and appreciate the good things of life as coming from His beneficent hand, they become “vain in their imaginations” and “their foolish heart” is “darkened” (Rom. 1:21). We are simply stewards of God.

 

သင်၏ကိုယ်ပိုင်အရာ။ ဤနေရာတွင် ယေရှုသည် ထာဝရအသက်နှင့် ၎င်းနှင့်အတူပါလာသော ကောင်းချီးများနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများကို ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် ရည်ညွှန်းသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် “ဘုရားသခင်၏အမွေခံသူများ နှင့် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ပူးတွဲအမွေခံသူများ” ဖြစ်သည် (ရောမ ၈:၁၇)။ ခရစ်တော်သည် ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် ထီးနန်းတင်မြှောက်ခံရသောအခါ၊ ၎င်းသည် သစ္စာရှိသူအားလုံးကို “ကမ္ဘာတည်ထောင်စဉ်ကတည်းက” ၎င်းတို့အတွက် “ပြင်ဆင်ထားသောနိုင်ငံတော်ကို အမွေဆက်ခံရန်” ကျေးဇူးပြုသောဖိတ်ကြားမှုကို တိုးချဲ့ပေးမည် (မဿဲ ၂၅:၃၄)။

That which is your own. Here Jesus refers to eternal life and the blessings and joys that accompany it, as our own. We are “heirs of God, and joint-heirs with Christ” (Rom. 8:17). When Christ is enthroned in glory He will extend to all the faithful the gracious invitation to come and “inherit the kingdom prepared for” them “from the foundation of the world” (Matt. 25:34).

 

၁၃. ကျွန်မရှိ။ မဿဲ ၆:၂၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ။ “ကျွန်” ဟူသောစကားလုံးမှအပ၊ ဤအကြောင်းအရာနှင့်သင့်လျော်သောစကားလုံးဖြစ်ပြီး၊ ဥပမာတရားထဲရှိ “ကျွန်” ဖြစ်သော အိမ်တော်ထိန်းကို ဆိုလိုသည်။ ယေရှု၏ဤဖော်ပြချက်သည် မဿဲ ၆:၂၄ တွင်ပေးထားသောစကားနှင့် တူညီသည်။ ယေရှု၏ယခင်သင်ကြားချက်များစွာကို ပီရဲအဆင့်တွင် (ဒီအေ ၄၈၈) ထပ်မံဟောကြားခဲ့သည်ကို သတိရသင့်သည်။ လုကာ သို့မဟုတ် မဿဲတို့သည် ဤစကားကို ၎င်းတို့၏ဧဝံဂေလိဇာတ်ကြောင်းတွင် မမှန်ကန်သောနေရာတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သည်ဟု ဝေဖန်သူများစွာက ယူဆရန် ခိုင်လုံသောအကြောင်းမရှိပါ။

13. No servant. See on Matt. 6:24. Except for the word “servant”—a word suitable to this context, which deals with the “servant” of the parable, the steward—Jesus’ statement as here given is identical with that of Matt. 6:24. It should be remembered that much of Jesus’ former teaching was repeated during the Peraean phase of His ministry (DA 488). There is no valid reason for supposing, as many critics do, that either Luke or Matthew must have inserted this saying at the wrong place in his gospel narrative.

 

၁၄. ဖာရိရှဲများ။ စာမျက်နှာ ၅၁၊ ၅၂ တွင်ကြည့်ပါ။

14. The Pharisees. See pp. 51, 52.

 

လောဘကြီးသူများ။ ဂရိစကားလုံး “ဖီလာဂျူရိုအိ” သည် စာသားအရ “ငွေကိုချစ်သူများ” ဟုဆိုလိုသည်။ ဤစကားလုံးသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤနေရာနှင့် တိမောသေ ၂၊ ၃:၂ တွင်သာ ပေါ်ထွက်သည်။ အချို့ဝေဖန်သူများက ဤနေရာတွင် လုကာဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ဖာရိရှဲများမဟုတ်ဘဲ ဆဒ္ဒုကီများဖြစ်သည်ဟု အကြံပြုကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် ဂျူးလူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ချမ်းသာဆုံးလူတန်းစားဖြစ်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ချမ်းသာမှုကိုပိုင်ဆိုင်ခြင်းအကြောင်းကို သီးသန့်ဆွေးနွေးခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကောင်းကင်နိုင်ငံသို့ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးသည်မှာ ချမ်းသာမှုကိုပိုင်ဆိုင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ချမ်းသာမှုကို မဖွယ်မရာချစ်ခြင်းနှင့် အလွဲအသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ အတော်အတန် “ဆင်းရဲသော” လူတစ်ဦးသည် လောဘကြီးခြင်းမှ ကင်းလွတ်ရန် မည်သည့်အရာမှ တားဆီးထားခြင်းမရှိပါ။ အခြားနေရာတွင် ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများအား လောဘကြီးသူများဖြစ်သည်ဟု ရှင်းလင်းစွာစွပ်စွဲထားသည် (မဿဲ ၂၃:၁၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ)။ ဖာရိရှဲများ၏ ဘဝဒဿနအရ၊ ချမ်းသာမှုသည် ဘုရားသခင်၏ဆုကျေးဇူးတစ်ခု၏သက်သေဖြစ်သည်။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ယေရှုသည် မည်သည့်ပိုင်ဆိုင်မှုမှမရှိရုံသာမက (မဿဲ ၈:၂၀ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ)၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုချင်ခဲ့ပါ (မဿဲ ၆:၂၄–၃၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ)။ ဤအရာနှင့် အခြားသောအချက်များတွင် သူ၏အခြေခံမူများနှင့် ဖာရိရှဲများ၏အခြေခံမူများသည် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

Covetous. Gr. philarguroi, literally, “money lovers.” The word occurs in the NT only here and in 2 Tim. 3:2. Some critical commentators have suggested that it was the Sadducees, not the Pharisees, as Luke has it, that are here described, on the basis that the former constituted the wealthiest class of Jewish society. But Jesus is not discussing the possession of riches in and of themselves. It is not the possession of wealth that bars a man from heaven, but rather his inordinate love and misuse of wealth. There is nothing to prevent a relatively “poor” man from being covetous. Elsewhere Jesus plainly charges the Pharisees with being covetous (see on Matt. 23:14). According to the philosophy of life of the Pharisees, wealth constituted an evidence of divine blessing. In comparison, Jesus not only had no possessions (see on Matt. 8:20), but did not even desire any (see on Matt. 6:24–34). In this as in other respects His principles and those of the Pharisees were utterly irreconcilable.

 

ဤအရာအားလုံးကိုကြားခဲ့သည်။ နောက်ဆက်တွဲ (အခန်းငယ် ၁၄–၃၁) သည် အခန်းငယ် ၁–၁၃ ဖော်ပြထားသော တူညီသောအခါသမယ၏အစီရင်ခံစာ၏ဆက်လက်ဖြစ်ပုံရသည်။

Heard all these things. What follows (vs. 14–31) is quite evidently a continuation of a report of the same occasion as that represented by vs. 1–13.

 

သူ့ကိုပြက်ယယ်ပြုကြသည်။ သို့မဟုတ် “သူ့ကိုလှောင်ပြောင်ကြသည်”။ ဖာရိရှဲများသည် ယေရှု၏စကားများသည် ၎င်းတို့အား ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေသည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့ပုံရသည် (အခန်းငယ် ၉–၁၃၊ အခန်းငယ် ၉ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ)။ လက်ရှိဇာတ်ကြောင်းအစီအစဉ်သည် အခန်း ၁၅:၁ မှစတင်ပြီး ယေရှု၏သင်ကြားချက်များ၏ တစ်ခုတည်းသောအခါသမယ၏မှတ်တမ်းဖြစ်ပုံရသည် (အခန်း ၁၅:၁၊ ၁၆:၁၊ ၁၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဖာရိရှဲများသည် အစမှရှိနှင့်ခဲ့ပြီး (အခန်း ၁၅:၂ တွင်ကြည့်ပါ)၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောသိုး၊ ပျောက်ဆုံးသွားသောငွေဒင်္ဂါး၊ နှင့် ပျောက်ဆုံးသွားသောသားတို့၏ဥပမာတရားများသည် ယေရှုက ၎င်းတို့အား “အခွန်ကောက်သူများနှင့် အပြစ်သားများ” (အခန်း ၁၅:၁–၃) ကို စိတ်ဝင်စားခြင်းကို တရားမျှတကြောင်း ဖာရိရှဲများထံ ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည်။

Derided him. Or, “sneered at Him.” No doubt the Pharisees realized that Jesus had been directing His remarks at them (see vs. 9–13; see on v. 9). It seems that the present narrative sequence, beginning with ch. 15:1, is the record of Jesus’ teachings upon a single occasion (see on chs. 15:1; 16:1, 14). If so, the Pharisees had been present from the beginning (see ch. 15:2), and the parables of the Lost Sheep, the Lost Coin, and the Lost Son had all been addressed to them by Jesus to justify His interest in “publicans and sinners” (see ch. 15:1–3).

 

၁၅. မိမိကိုယ်ကို တရားမျှတသည်ဟုဆိုကြသည်။ “တစ်ဦးသောဥပဒေပညာရှင်” တစ်ဦးသည် “အိမ်နီးချင်းသည် မည်သူနည်း” ဟူသောမေးခွန်းဖြင့် “မိမိကိုယ်ကို တရားမျှတသည်ဟု” ကြိုးစားခဲ့သူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ (အခန်း ၁၀:၂၅–၂၉)။ ဖာရိရှဲများသည် ချမ်းသာမှုသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ဆုလာဘ်ဖြစ်သည်ဟူသော ၎င်းတို့၏သဘောတရားကို လူများအား ယုံကြည်စေရန် အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏အမှုကို ကျွမ်းကျင်စွာခုခံကာကွယ်ခဲ့ပြီး၊ ဤလောက၏ပစ္စည်းဥစ္စာအနည်းငယ်ရှိသူများသည် ထိုသဘောတရားတွင် စိတ်ကျေနပ်မှုရရှိခဲ့သည်။

15. Justify yourselves. Compare “a certain lawyer” who sought “to justify himself” with the question, “Who is my neighbour?” (ch. 10:25–29). The Pharisees had met with success in persuading men of the validity of their theory that wealth is a reward for righteousness. They had ably defended their case, and at least those who had a measure of this world’s goods found satisfaction in such a theory.

 

ဘုရားသခင်သည် သင်တို့၏နှလုံးသားများကို သိတော်မူသည်။ ၁ရာ ၁၆:၇၊ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၈:၉ ကို ကြည့်ပါ။ ဖာရိရှဲများ၏ ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် လျှို့ဝှက်ယုံမှားသူများ ဖြစ်ကြသည် (မဿဲ ၆:၂၊ ၇:၅ ကို ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့၏ “ဖြောင့်မတ်ခြင်း” သည် အပေါ်ယံဖုံးအုပ်ထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၆၄:၆၊ မဿဲ ၂၃:၁၃-၃၃ ကို ကြည့်ပါ)။

God knoweth your hearts. See 1 Sam. 16:7; 1 Chron. 28:9. The trouble with the Pharisees was that they were hypocrites (see on Matt. 6:2; 7:5); their “righteousness” were nothing more than whitewash (see Isa. 64:6; Matt. 23:13–33).

 

စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ။ ဂရိစကားလုံး “ဘဒယူဂမာ” သည် “ပုပ်သိုးသောအရာ”၊ “စက်ဆုပ်ဖွယ်အရာ” ဟုဆိုလိုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၄၊ ၅၊ ၂၁:၂၇ တွင် ဘဒယူဂမာ၏အသုံးပြုမှုကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။

Abomination. Gr. bdelugma, “a putrid thing,” “a detestable thing.” Compare the use of bdelugma in Rev. 17:4, 5; 21:27.

 

၁၆. ပညတ္တိကျမ်းနှင့် ပရောဖက်များ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ တရားဝင်ကျမ်းစာများဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၇၊ ၇:၁၂၊ ၂၂:၄၀၊ လုကာ ၂၄:၂၇၊ ၄၄၊ တမန်တော်များကျမ်း ၁၃:၁၅၊ ၂၈:၂၃၊ လုကာ ၂၄:၄၄ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းကြည့်ပါ)။

16. The law and the prophets. That is, the canonical writings of the OT (see Matt. 5:17; 7:12; 22:40; Luke 24:27, 44; Acts 13:15; 28:23; see on Luke 24:44).

 

ယောဟန်အထိ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဗတ္တိဇံယောဟန်ဖြစ်သည်။ ယောဟန်က “ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်” ကို ဟောပြောသည်အထိ၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသည် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းဆီသို့ အဓိကလမ်းညွှန်ဖြစ်ခဲ့သည် (ရောမ ၃:၁, ၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ “အထိ” (ဂရိဘာသာ mechri) ဟူသော စကားလုံးသည် ကျမ်းစာအချို့၏အပေါ်ယံအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသူများက ယုံကြည်စေလိုသည့်အတိုင်း “တရားတော်နှင့်ပရောဖက်များ” ဖြစ်သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသည် ယောဟန်ဟောပြောချိန်တွင် ၎င်းတို့၏တန်ဖိုးနှင့်အာဏာကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်ဟု လုံးဝမဆိုလိုပါ။ ဤနေရာတွင် ယေရှု၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ယောဟန်၏ဓမ္မအမှုထမ်းခြင်းအထိ “တရားတော်နှင့်ပရောဖက်များ” သည်သာ လူတို့ထံတွင်ရှိခဲ့သည်ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိသည် မောရှေနှင့်ပရောဖက်များရေးသားခဲ့သောအရာများကို အစားထိုးရန် သို့မဟုတ် ပယ်ဖျက်ရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို ဖြည့်စွမ်းရန်၊ အားဖြည့်ရန်၊ အတည်ပြုရန်ဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၇-၁၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဧဝံဂေလိသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများအစား မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့ထံသို့ ထပ်မံဖြည့်စွမ်းပေးသည်။ ဤသည်မှာ မဿဲ ၂၈:၁၅ နှင့် ရောမ ၅:၁၄ ကဲ့သို့သော ကျမ်းပိုဒ်များတွင် mechri (“သို့” ဟုလည်းဘာသာပြန်သည်) ၏အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။

Until John. That is, John the Baptist. “Until” the preaching of the “kingdom of God” by John, the sacred writings of the OT constituted man’s primary guide to salvation (see Rom. 3:1, 2). The word “until” (Gr. mechri) in no way implies—as some superficial exponents of Scripture would have us believe—that “the law and the prophets,” the OT Scriptures, in any way lost their value or force when John began to preach. What Jesus here means is that until the ministry of John “the law and the prophets” were all that men had. The gospel came, not to replace or annul what Moses and the prophets had written, but rather to supplement, to reinforce, to confirm those writings (see on Matt. 5:17–19). The gospel does not stand in place of the OT, but in addition to it. This is clearly the sense in which mechri (also translated “to”) is used in such passages of Scripture as Matt. 28:15 and Rom. 5:14.

 

ဓမ္မသစ်ကျမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်ဥပမာမရှိပါ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်၊ ဓမ္မသစ်ယုံကြည်သူများသည် ၎င်းတို့၏ယုံကြည်ခြင်းကို အတည်ပြုရန် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများတွင် အကြံ့ခိုင်ဆုံးအတည်ပြုချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အမှန်စင်စစ် ဓမ္မဟောင်းသည် ပထမမျိုးဆက်ဓမ္မသစ်အသင်းတော်ပိုင်ဆိုင်သော တစ်ခုတည်းသောကျမ်းစာဖြစ်သည် (ယောဟန် ၅:၃၉ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် ယနေ့ခရစ်ယာန်ဟုခေါ်ဆိုသူအချို့ကဲ့သို့ ၎င်းကို မထီမဲ့မြင်မပြုခဲ့ဘဲ၊ ဂုဏ်ပြုတန်ဖိုးထားခဲ့ကြသည်။ ဤအခါ၌ပင် ယေရှုသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသည် လူတို့ကို ကောင်းကင်သို့လမ်းညွှန်ရန် လုံလောက်သည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (လုကာ ၁၆:၂၉-၃၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသည် ခရစ်ယာန်များအတွက် တန်ဖိုးမရှိ သို့မဟုတ် အာဏာမရှိဟု သင်ပြသူများသည် ခရစ်တော်သင်ပြခဲ့သည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သင်ပြသည်။ ရှင်ပေါလ်က ၎င်း၏သင်ပြချက်များတွင် “ပရောဖက်များနှင့် မောရှေပြောခဲ့သည့်အရာများမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာမှမပါဝင်” ဟု အတည်ပြုခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၆:၂၂)။ ၎င်း၏သင်ပြချက်တွင် ရှင်ပေါလ်သည် “မောရှေ၏တရားတော်” နှင့် “ပရောဖက်များ” ကို အစဉ်တစိုက်ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၈:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ)။

Throughout the NT there is no instance in which the OT is in any way belittled. On the contrary, it was in the OT Scriptures that NT believers found the strongest confirmation of their faith; in fact, the OT was the only Bible that the first-generation NT church possessed (see on John 5:39). They did not despise it, as do some today who call themselves Christians, but honored and cherished it. In fact, upon this very occasion Jesus set forth the writings of the OT as sufficient to guide men to heaven (see Luke 16:29–31). Those who teach that the OT Scriptures are without value or authority for the Christian, teach contrary to what Christ taught. Paul affirmed that his teachings included “none other things than those which the prophets and Moses did say should come” (Acts 26:22). In his teaching Paul referred constantly to “the law of Moses” and to “the prophets” (see Acts 28:23).

 

တောင်ပေါ်တရားဒေသနာတွင် ယေရှုသည် ၎င်း၏သင်ပြချက်များသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများကို ဖယ်ရှားမပေးကြောင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများမှ အနည်းငယ်ဆုံး “တစ်စွန်း” သို့မဟုတ် “တစ်ထွာ” ကိုပင် ဖယ်ရှားရန်မဟုတ်ကြောင်း အလေးအနက်ကြေငြာခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၁၈ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းက “ငါဆိုသည်ကား” (ကျမ်းပိုဒ် ၂၂ တွင်ကြည့်ပါ) ဟုကြေငြာချိန်တွင်၊ ဓမ္မဟောင်းသင်ပြချက်များနှင့် ၎င်း၏သင်ပြချက်များအကြား ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်းသည် ယခင်အရာများ၏ တန်ဖိုးနှင့်အရေးပါမှုကို လျှော့ချရန်မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းတို့ကို ထိုခေတ်ဂျူးလူမျိုးများ၏ ကျဉ်းမြောင်းသောအယူအဆများမှ လွတ်မြောက်စေရန်နှင့် ၎င်းတို့ကို ချဲ့ထွင်အားဖြည့်ရန်ဖြစ်သည်။

In the Sermon on the Mount Jesus made it clear that His teachings in no way set aside those of the OT. He emphatically declared that He did not come to take from the OT Scriptures the least “jot” or “title” (see on Matt. 5:18). When He declared, “but I say unto you” (see on v. 22), the contrast He drew between the teachings of the OT and His teachings was not intended to diminish the value or importance of the former, but rather to free them from the narrow concepts of the Jews of His day and to amplify and strengthen them.

 

ထိုအချိန်မှစ၍။ ဗတ္တိဇံယောဟန်က ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို ကြေငြာချိန်မှစ၍၊ ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ထပ်မံအလင်းရောင်ထွန်းလင်းလာခဲ့ပြီး၊ ဖာရိရှဲများသည် “လောဘကြီးခြင်း” (ကျမ်းပိုဒ် ၁၄ တွင်ကြည့်ပါ) အတွက် အကြောင်းပြချက်မရှိပါ။ ဓမ္မဟောင်းတွင် ၎င်းတို့အတွက် လုံလောက်သောအလင်းရှိခဲ့သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၂၉-၃၁ တွင်ကြည့်ပါ)၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ထိုအလင်းကို ပယ်ချခဲ့ကြသည် (ယောဟန် ၅:၄၅-၄၇ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယခုအခါ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ဘဝနှင့်သင်ပြချက်များမှတစ်ဆင့် ထွန်းလင်းလာသော ထပ်မံတိုးပွားလာသောအလင်းကိုလည်း ထပ်တူသဘောထားဖြင့် ပယ်ချခဲ့ကြသည် (ယောဟန် ၁:၄၊ ၁၄:၆ တွင်ကြည့်ပါ)။

Since that time. Since the proclamation of the kingdom of God by John the Baptist, additional light had been shining upon the pathway of salvation, and the Pharisees had no excuse whatever for being “covetous” (see v. 14). There had been sufficient light for them in the OT (see vs. 29–31), but they had rejected that light (see John 5:45–47); now they took the same attitude toward the increased light shining forth through the life and teachings of Jesus (see John 1:4; 14:6).

 

လူတိုင်း။ ယေရှုသည် ဤနေရာတွင် ပေရဲမြို့သားဒေသတွင် ၎င်းနောက်လိုက်သွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် လိုက်ပါလာသော လူအုပ်ကြီးများကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေပေမည် (အခန်း ၁၂:၁၊ ၁၄:၂၅၊ ၁၅:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်း၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ၊ အံ့ဖွယ်အမှုများနှင့် သင်ပြချက်များတွင် ကြီးမားသော၊ တစ်ခါတစ်ရံ မတိကျသောစိတ်ဝင်စားမှုရှိခဲ့သည်။

Every man. Probably Jesus is here referring to the vast throngs that followed Him wherever He went in Peraea (see on chs. 12:1; 14:25; 15:1). There was tremendous, though sometimes misguided, interest in Him personally and in His miracles and teachings.

 

အားထုတ်ဝင်ရောက်သည်။ ဂရိဘာသာ biazō၊ “အားသုံးရန်” သို့မဟုတ် “အားအသုံးပြုရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ လုကာ ၁၆:၁၆ ၏အဓိပ္ပာယ်ကို မဿဲ ၁၁:၁၂, ၁၃ တွင် ဆွေးနွေးထားသည်။

Presseth. Gr. biazō, “to use force,” or “to apply force.” See on Matt. 11:12, 13 for a discussion of the meaning of Luke 16:16.

 

၁၇. ပို၍လွယ်ကူသည်။ ကျမ်းပိုဒ် ၁၇ ၏မှတ်ချက်အတွက် မဿဲ ၅:၁၈ တွင်ကြည့်ပါ။

17. It is easier. For comment on v. 17 see on Matt. 5:18.

 

တစ်ထွာ။ ဂရိဘာသာ keraia၊ “ဦးချိုငယ်”၊ “အထွတ်အထိပ်” သို့မဟုတ် “အမှတ်”၊ keras မှ “ဦးချို” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ မဿဲ ၅:၁၈ တွင်ကြည့်ပါ။ keraia ၏အဓိပ္ပာယ်ကို ဥပမာအနေဖြင့်၊ အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ “G” ကို “C” မှ ခွဲခြားပေးသော အစိတ်အပိုင်းကို “တစ်ထွာ” ဟုခေါ်နိုင်သည်။

Tittle. Gr. keraia, “a little horn,” “an apex,” or “a point,” from keras, “a horn.” See on Matt. 5:18. As an illustration of the meaning of keraia, the part of the English letter “G” that distinguishes it from the letter “C” might be referred to as a “tittle.”

 

တရားတော်။ “တရားတော်” ဟူသော ဂျူးအသုံးအနှုန်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ထုတ်ဖော်ပြသထားသော အလိုတော်အားလုံး၊ အထူးသဖြင့် မောရှေ၏ရေးသားချက်များကို ဆိုလိုသည် (ဒီကား ၃၁:၉၊ သုတ္တံ ၃:၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင် ဤနေရာတွင်ကဲ့သို့ တစ်ခုတည်းအသုံးပြုသောအခါ၊ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတစ်ခုလုံးအတွက် ယေဘုယျအသုံးအနှုန်းအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ ၎င်း၏ဗားရှင်းတွင် ခရစ်နှစ် ၁၅၀ ခန့်က ခွဲထွက်ခရစ်ယာန်ဆရာ မာရှီယွန်သည် “တရားတော်” မှ “ငါ၏စကား” ဟု စကားလုံးပြောင်းလဲခဲ့ပြီး၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသို့ ထင်ရှားသောရည်ညွှန်းမှုနှင့် ယေရှု၏အတည်ပြုချက်ကို ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ မာရှီယွန်သည် ရှင်ပေါလ်၏အားပြင်းထက်သန်သောနောက်လိုက်တစ်ဦးဟု မိမိကိုယ်မိမိထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဓမ္မဟောင်းကဲ့သို့ ဂျူးဆိုင်ရာအရာများကို လုံးဝအသုံးမပြုခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသည် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူအတွက် တန်ဖိုးမရှိ သို့မဟုတ် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ယူဆသော ပထမဆုံးခရစ်ယာန်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

The law. By “the law” Jewish usage meant all the revealed will of God, particularly the writings of Moses (see on Deut. 31:9; Prov. 3:1). When used alone in the NT, as here, it may be considered as a general term for the entire OT. In his version Marcion, a schismatic Christian teacher of about a.d. 150, changed the wording from “the law” to “my word” in order to evade the obvious reference to the OT Scriptures and Jesus’ approval of them. Marcion thought himself an ardent follower of Paul, but had no use whatever for anything Jewish, such as the OT. He was one of the first Christians to take the position that the OT was without value or meaning to the Christian believer.

 

ရှုံးနိမ့်ခြင်း။ ဂရိဘာသာ piptō၊ “ကျသည်”။

Fail. Gr. piptō, “to fall.”

 

၁၈။ သူ၏ဇနီးကို ဖယ်ထားသည်။ မဿဲ ၅:၂၇-၃၂ ကိုကြည့်ပါ၊ မဿဲ ၁၉:၉၊ ၁ကောရိန္တု ၇:၁၀၊ ၁၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ လူတို့က တရားဝင်ဖြစ်စေသော်လည်း၊ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဧဝံဂေလိမှတ်တမ်းကို ဝေဖန်သူများက လုကာ ၁၆:၁၄-၁၈ တွင် ယေရှုက အခါအမျိုးမျိုးတွင် မိန့်တော်မူခဲ့သော ဆက်စပ်မှုမရှိသော စကားများကို လုကာက စုစည်းထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤအခန်းတစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်သော ဟောပြောချက်တစ်ခုဖြစ်စေသော အောက်ခံအတွေးစဉ်ကို သူတို့ မမြင်နိုင်ကြပါ။ ပိုဒ် ၁၅ အရ၊ ဖာရိရှဲများနှင့် သူတို့၏သွန်သင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအခြေအနေသည် သူတို့ထံတွင် လုံလောက်သောအလင်းမရှိသောကြောင့် မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် “ပညတ္တိကျမ်းနှင့် ပရောဖက်များ” ကို အစဉ်ရရှိခဲ့ပြီး (ပိုဒ် ၁၆)၊ မကြာသေးမီက ဧဝံဂေလိသတင်းကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ပိုဒ် ၁၇ တွင် ယေရှုသည် သူ၏သွန်သင်ချက်များနှင့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ သွန်သင်ချက်များအကြား အခြေခံစည်းလုံးမှုကို အတည်ပြုပြီး၊ ပိုဒ် ၁၈ တွင် ထိုအချက်ကို ဥပမာတစ်ခုဖြင့် ပြသသည်။ တောင်ပေါ်တရားဒေသနာတွင် ယေရှုသည် သူ၏သွန်သင်ချက်များသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို ဖျက်ဆီးခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် ဤဥပမာများကို အသုံးပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (မဿဲ ၅:၁၇-၁၉၊ ၂၇-၃၂ ကိုကြည့်ပါ)။

18. Putteth away his wife. See on Matt. 5:27–32; cf. Matt. 19:9; 1 Cor. 7:10, 11. Adultery is still adultery even when men legalize it. Modern critics of the gospel record claim that in Luke 16:14–18 Luke has brought together a group unrelated sayings spoken by Jesus upon various occasions. But they fail to see the underlying thread of thought that makes of the entire chapter, in fact, a systematic and unified discourse. According to v. 15, the Pharisees and their teachings were held in abomination before God. This situation was not, however, because they had not had sufficient light; they had had “the law and the prophets” all the time (v. 16), and, more recently, the gospel. In v. 17 Jesus affirms the fundamental unity of His teachings with those of the OT, and in v. 18 He gives an illustration of the fact. In the Sermon on the Mount Jesus had already used these same examples as evidence that His teachings did not cancel out those of the OT (see on Matt. 5:17–19, 27–32).

 

၁၉။ သူဌေးတစ်ဦး။ [သူဌေးနှင့် လာဇရု၊ လုကာ ၁၆:၁၉-၃၁။ ဥပမာများအကြောင်း စာမျက်နှာ ၂၀၃-၂၀၇ ကိုကြည့်ပါ။] ဤဥပမာကို ဟောပြောခဲ့သည့် အခြေအနေများအကြောင်း အနည်းငယ်သာ သိရှိထားပြီး ပိုဒ် ၁၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ။ ဤဥပမာသည် ဖာရိရှဲများကို အထူးတလည် ရည်ညွှန်းပြောဆိုထားပုံရသည် (အခန်း ၁၅:၂၊ ၁၆:၁၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ သို့သော် တပည့်တော်များ (အခန်း ၁၆:၁)၊ “အခွန်စာရင်းကောက်သူများနှင့် အပြစ်သားများ” (အခန်း ၁၅:၁)၊ နှင့် အများပြည်သူပရိသတ်လည်း (အခန်း ၁၂:၁၊ ၁၄:၂၅၊ ၁၅:၁ ကိုကြည့်ပါ) ရှိနေပုံရသည်။

19. A certain rich man. [The Rich Man and Lazarus, Luke 16:19–31. On parables see pp. 203-207.] For what little is known concerning the circumstances under which this parable was spoken see on vs. 1, 14. The parable was evidently addressed to the Pharisees in particular (see chs. 15:2; 16:14), though the disciples (ch. 16:1), the “publicans and sinners” (ch. 15:1), and without doubt a large audience also (see on chs. 12:1; 14:25; 15:1), were present.

 

ဤဥပမာတွင် ယေရှုသည် မရိုးသားသော အိမ်တော်စာရင်းစစ်ဥပမာ (အခန်း ၁၆:၁-၁၂) တွင် ဖော်ပြထားသော သင်ခန်းစာကို ဆက်လက်သွန်သင်ပြီး၊ လက်ရှိဘဝ၏ အခွင့်အလမ်းများကို အသုံးပြုပုံသည် အနာဂတ်ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်သည်ဟု ဆိုသည် (ပိုဒ် ၁၊ ၄၊ ၉၊ ၁၁၊ ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုဥပမာသည် တပည့်တော်များကို အထူးတလည် ရည်ညွှန်းခဲ့သော်လည်း (ပိုဒ် ၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ပိုဒ် ၉ တွင် ယေရှုသည် တပည့်တော်များမှ ရှိနေသော ဖာရိရှဲများဆီသို့ လှည့်ခဲ့သည် (ပိုဒ် ၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖာရိရှဲများသည် ယေရှု၏ အိမ်တော်စာရင်းစစ်ခြင်းဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ပြီး သူ့ကို ကဲ့ရဲ့ခဲ့ကြသည် (ပိုဒ် ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့နောက် ယေရှုသည် သူတို့သည် လူတို့က ဂုဏ်ပြုခံရသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ဖွင့်ထားသောစာအုပ်ကဲ့သို့ ဖတ်ရှုနိုင်သည်ဟု ထောက်ပြခဲ့သည် (ပိုဒ် ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ သူတို့သည် လုံလောက်သောအလင်းရရှိခဲ့ပြီး၊ “ပညတ္တိကျမ်းနှင့် ပရောဖက်များ” ၏ သွန်သင်မှုကို အချိန်ကြာရှည်ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ယောဟန်၏ဝန်ကြီအမှုတော်မှစ၍ ဧဝံဂေလိအလင်း ထပ်မံရရှိခဲ့သည် (ပိုဒ် ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ပိုဒ် ၁၇၊ ၁၈ တွင် ယေရှုသည် “ပညတ္တိကျမ်း” တွင်ဖော်ပြထားသော မူလအခြေခံများသည် ပြောင်းလဲမရ—ဘုရားသခင်သည် မပြောင်းလဲဟု အတည်ပြုပြီး၊ ဤမြင့်မြတ်သောအမှန်တရားကို ဥပမာတစ်ခုဖြင့် ပြသသည်။ သူဌေးနှင့် လာဇရှုဥပမာသည် လက်ရှိဘဝတွင် အခွင့်အလမ်းများနှင့် အခွင့်ထူးများကို အသုံးပြုပုံဖြင့် ကံကြမ္မာသည် ဆုံးဖြတ်ခံရကြောင်း ပြသရန်ဖြစ်သည် (COL ၂၆၀ ကိုကြည့်ပါ)။ ပထမဦးစွာ၊ “သူဌေးတစ်ဦး” သည် ဘဝ၏အခွင့်အလမ်းများကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုသူအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ စုပေါင်းအနေဖြင့်၊ သူဌေးကဲ့သို့ပင် သေစေနိုင်သော အမှားကို ကျူးလွန်နေသော ယုဒလူမျိုးကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည် (COL ၂၆၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာသည် မြင်ကွင်းနှစ်ခုပါဝင်သည်—တစ်ခုမှာ ဤဘဝ (ပိုဒ် ၁၉-၂၂) နှင့် နောက်တစ်ခုမှာ နောက်ဘဝ (ပိုဒ် ၂၃-၃၁) ဖြစ်သည်။ မရိုးသားသော အိမ်တော်စာရင်းစစ်ဥပမာသည် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသူတစ်ဦး၏ အပြုသဘောဆောင်သော ရှုထောင့်မှ ပြဿနာကို ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ သူဌေးနှင့် လာဇရှုဥပမာသည် ထိုပြဿနာကို အနုတ်လက္ခဏာရှုထောင့်မှ ချဉ်းကပ်ပြီး၊ ထိုကဲ့သို့သော ပြင်ဆင်မှုမပြုလုပ်သူတစ်ဦး၏ ရှုထောင့်မှဖြစ်သည်။ သူဌေးသည် ကယ်တင်ခြင်းသည် အာဗြဟံ၏အမျိုးအနွယ်အပေါ် မူတည်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ပြီး စရိုက်အပေါ် မူတည်ခြင်းမဟုတ်ဟု အမှားလုပ်ခဲ့သည် (ယေဇကျေလ ၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

In this parable Jesus continues the lesson set forth in the parable of the Dishonest Steward (ch. 16:1–12), that the use made of the opportunities of the present life determines future destiny (see on vs. 1, 4, 9, 11, 12). That parable had been addressed particularly to the disciples (see on v. 1), but in v. 9 Jesus had turned from the disciples to the Pharisees present (see on v. 9). The Pharisees refused to accept Jesus’ teachings on stewardship and sneered at Him (see v. 14). Jesus then pointed out that they might be honored by men, but that God read their hearts like an open book (see on v. 15). They had had sufficient light; they had long enjoyed the instruction of “the law and the prophets,” and since the ministry of John the added light of the gospel had been theirs (see on v. 16). In vs. 17, 18 Jesus affirms that the principles set forth in “the law” are immutable—God has not changed—and gives an example of this sublime truth. The parable of the Rich Man and Lazarus is then given to show that destiny is decided in this present life by the use made of its privileges and opportunities (see COL 260). In the first place, the “certain rich man” represents all men who make a wrong use of life’s opportunities, and, in a collective sense, it represents also the Jewish nation, which, like the rich man, was making a fatal mistake (see COL 267). The parable consists of two scenes, one representing this life (vs. 19–22), and another the next (vs. 23–31). The parable of the Dishonest Steward approached the problem from the positive point of view, that is, from the point of view of one who did make preparations for the future. The parable of the Rich Man and Lazarus approaches the same problem from the negative point of view, that is, from the point of view of one who failed to make such preparation. The rich man erred in thinking that salvation is based on Abrahamic descent rather than upon character (cf. Eze. 18).

 

အခြားဥပမာများကဲ့သို့ပင်၊ သူဌေးနှင့် လာဇရှုဥပမာကို ၎င်း၏အကြောင်းအရာနှင့် ကျမ်းစာ၏ ယေဘုယျသဘောတရားနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရမည်။ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် အရေးကြီးသောမူတစ်ခုမှာ ဥပမာတစ်ခုစီသည် အခြေခံအမှန်တရားတစ်ခုကို သွန်သင်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ ဥပမာ၏အသေးစိတ်အချက်များသည် သူတို့အလိုအလျောက် အရေးပါမှုမရှိဘဲ၊ ဇာတ်လမ်းအတွက် “အထောက်အကူအဖြစ်” သာဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဥပမာ၏အသေးစိတ်အချက်များကို အကြောင်းအရာက ထိုသို့သောအဓိပ္ပာယ်ရှိကြောင်း ထင်ရှားစွာဖော်ပြမထားပါက၊ ဝိညာဉ်ရေးအမှန်တရားအဖြစ် စာသားအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု မယူဆရပါ။ ဤမူမှ နောက်ထပ်မူတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်—ဥပမာ၏အသေးစိတ်အချက်များကို အဆုံးအမသွန်သင်ရန် အသုံးပြုခြင်းသည် မပညာရှိပါ။ ဥပမာ၏ အကြောင်းအရာတွင် ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသော အခြေခံသွန်သင်ချက်နှင့် ကျမ်းစာ၏ ယေဘုယျသဘောတရားဖြင့် အတည်ပြုထားသော အချက်များ၊ နှင့် အကြောင်းအရာတွင်ရှင်းပြထားသော အသေးစိတ်အချက်များသာ အဆုံးအမအတွက် တရားဝင်အခြေခံအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ စာမျက်နှာ ၂၀၃၊ ၂၀၄ ကိုကြည့်ပါ။ ယေရှုသည် ဤဥပမာဖြင့် လူတို့သည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်ကို ချက်ချင်းရရှိကြသည်ဟု သွန်သင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်ဟူသော အဆိုသည် ဤမူနှစ်ခုစလုံးကို ချိုးဖောက်သည်။

Like all other parables, that of the Rich Man and Lazarus must be interpreted in harmony with its context and with the general tenor of Scripture. One of the most important principles of interpretation is that each parable was designed to teach one fundamental truth, and that the details of the parable need not necessarily have significance in themselves, except as “props” for the story. In other words, the details of a parable must not be pressed as having a literal meaning in terms of spiritual truth unless the context makes clear that such a meaning is intended. Out of this principle grows another—that it is not wise to use the details of a parable to teach doctrine. Only the fundamental teaching of a parable as clearly set forth in its context and confirmed by the general tenor of Scripture, together with details explained in the context itself, may legitimately be considered a basis for doctrine. See pp. 203, 204. The contention that Jesus intended this parable to teach that men, whether good or bad, receive their rewards at death violates both of these principles.

 

အကြောင်းအရာတွင် ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း (အထက်တွင်ကြည့်ပါ)၊ ဤဥပမာသည် လက်ရှိဘဝ၏အခွင့်အလမ်းများကို လူတို့အသုံးပြုပုံဖြင့် အနာဂတ်ကံကြမ္မာသည် ဆုံးဖြတ်ခံရကြောင်း သွန်သင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ယေရှုသည် သေခြင်းတွင် လူ၏အခြေအနေ သို့မဟုတ် ဆုလာဘ်များပေးအပ်မည့်အချိန်ကို ဆွေးနွေးခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူသည် ဤဘဝနှင့် နောက်ဘဝအကြား ထင်ရှားသောကွဲပြားမှုကို ရေးဆွဲပြီး၊ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု၏ ဆက်စပ်မှုကို ပြသရုံသာဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ဤဥပမာကို လူတို့သည် သေဆုံးချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်ကို ချက်ချင်းရရှိသည်ဟု သွန်သင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းသည် ယေရှု၏ကိုယ်တိုင်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ထိုထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်မှာ “လူသားသည် … သူ၏ဖခင်၏ဘုန်းတော်နှင့် သူ၏ကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ကြွလာသောအခါ” “လူတိုင်းကို ၎င်းတို့၏အကျင့်အတိုင်း ဆုလာဘ်ပေးမည်” ဟူ၍ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၆:၂၇၊ ၂၅:၃၁-၄၁၊ ၁ကောရိန္တု ၁၅:၅၁-၅၅၊ ၁သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆၊ ၁၇၊ ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၂ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ပုံဆောင်ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များနှင့် ဇာတ်ကြောင်းများကို ကျမ်းစာတွင် အဆိုပါအမှန်တရားများနှင့်ပတ်သက်၍ စာသားဖြင့်ဖော်ပြထားသော ထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များအရ နားလည်ရမည်ဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရာတွင် အရေးကြီးသောစည်းမျဉ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤဥပမာကို အကြောင်းအရာနှင့် ခရစ်တော်၏သွန်သင်ချက်များ၏ ယေဘုယျသဘောတရားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုပုံစံတစ်ခုသို့ အတင်းအဓမ္မထည့်သွင်းရန် ကြိုးစားသူများပင်လျှင် ဥပမာ၏အသေးစိတ်အချက်များစွာသည် ပုံဆောင်သဘောဖြစ်သည်ဟု ဝန်ခံကြသည် (ပိုဒ် ၂၂-၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။

As clearly set forth in the context (see above), this parable was designed to teach that future destiny is determined by the use men make of the opportunities of this present life. Jesus was not discussing either the state of man in death or the time when rewards will be passed out; He was simply drawing a clear distinction between this life and the next and showing the relationship of each to the other. Furthermore, to interpret this parable as teaching that men receive their rewards immediately at death clearly contradicts Jesus’ own declaration that “the Son of man shall … reward every man according to his works” when He “shall come in the glory of his Father with his angels” (see on Matt. 16:27; 25:31–41; cf. 1 Cor. 15:51–55; 1 Thess. 4:16, 17; Rev. 22:12; etc.). It is one of the most important rules of interpretation that figurative expressions and narratives are to be understood in terms of the literal statements of Scripture concerning the truths referred to. Even those who attempt to force this parable into a pattern of interpretation that teaches contrary to the immediate context and to the general tenor of Christ’s teachings concede that many of the details of the parable are figurative (see on vs. 22–26).

 

ထို့ကြောင့် မဖြစ်မနေ မေးခွန်းထုတ်နိုင်သည်မှာ၊ “ယေရှုသည် ကျမ်းစာများတွင် အခြားနေရာများတွင် ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသော အမှန်တရားကို တိကျစွာမကိုယ်စားပြုသော ပုံဆောင်ဥပမာများကို ဥပမာတစ်ခုထဲသို့ အဘယ်ကြောင့် ထည့်သွင်းအသုံးပြုမည်နည်း၊ အထူးသဖြင့် သူ၏ကိုယ်တိုင် စာသားထုတ်ဖော်ပြောဆိုချက်များတွင် ဖြစ်သနည်း။” အဖြေမှာ သူသည် လူတို့ကို ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပရိသတ်ထဲတွင် များစွာသောသူများသည်—ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ—သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြား သတိရှိသောတည်ရှိမှုအခြေအနေဆိုင်ရာ အဆုံးအမကို ယုံကြည်လာခဲ့ကြသည် (COL ၂၆၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤမတိကျသောယုံကြည်ချက်သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မပေါ်ပေါက်ခဲ့သော်လည်း၊ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းပြီးနောက်ခေတ်ယုဒစာပေများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် ထင်ရှားပြီး (စာမျက်နှာ ၈၃-၁၀၂ ကိုကြည့်ပါ)၊ အခြားရိုးရာယုံကြည်ချက်များကဲ့သို့ပင်၊ ယေရှု၏ခေတ်တွင် ယုဒဘာသာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်လာခဲ့သည် (မာကု ၇:၇-၁၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာတွင် ယေရှုသည် လူကြိုက်များသောယုံကြည်ချက်တစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး၊ သူသွန်သင်လိုသော အရေးကြီးသောသင်ခန်းစာကို နားထောင်သူများ၏စိတ်ထဲတွင် ပြတ်သားစွာ စွဲမြဲစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ယခင်ဥပမာဖြစ်သော မရိုးသားသော အိမ်တော်စာရင်းစစ်ဥပမာ (လုကာ ၁၆:၁-၁၂) တွင်လည်း ယေရှုသည် မရိုးသားသော အိမ်တော်စာရင်းစစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ချီးမွမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ထောက်ခံခြင်းမပြုခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်သည် ဇာတ်လမ်း၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည် (ပိုဒ် ၈ ကိုကြည့်ပါ)။

It may then properly be asked, “Why would Jesus introduce into a parable figurative illustrations that do not accurately represent truth as clearly set forth elsewhere in the Scriptures, and particularly in His own literal statements?” The answer is that He was meeting people on their own ground. Many in the audience—without the least OT Scriptural reason for doing so—had come to believe in the doctrine of a conscious state of existence between death and the resurrection (see COL 263). This erroneous belief, which does not appear in the OT, pervades post-exilic Jewish literature in general (see pp. 83-102), and like many other traditional beliefs, had become a part of Judaism by the time of Jesus (see on Mark 7:7–13). In this parable Jesus simply made use of a popular belief in order thereby to make forcibly clear an important lesson He sought to plant in the minds of His hearers. It may also be noted that in the preceding parable, that of the Dishonest Steward (Luke 16:1–12), Jesus neither commended nor approved of the dishonest steward’s course of action, although that action constitutes the main part of the story (see on v. 8).

 

မော်ဒန်နစ်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဝေဖန်ရေးမှတ်ချက်က ကျမ်းပိုဒ် ၂၂ နှင့်ပတ်သက်၍ ဤသို့ဖော်ပြထားသည်- “သေပြီးနောက် ပျော်ရွှင်မှု သို့မဟုတ် ဆင်းရဲဒုက္ခသည် သေမင်းမတိုင်မီ ပြုမူဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ဆုံးဖြတ်သည်ဟူသော ယေဘုယျမူကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သို့သော် ဤပုံပြင်၏အသေးစိတ်အချက်များသည် ရှေးဟောင်းဂျူးယုံကြည်ချက်များမှ ရယူထားပြီး၊ ရှဲအိုးလ် [သို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းကုန်းရှိ ဝိညာဉ်များ၏အခြေအနေ] နှင့်ပတ်သက်သော ယုံကြည်ချက်များကို အတည်ပြုရန် နားလည်မရနိုင်ပါ” (သုတ္တံကျမ်း ၁၅:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Even the modernist International Critical Commentary comments as follows on v. 22: “The general principle is maintained that bliss and misery after death are determined by conduct previous to death; but the details of the picture are taken from Jewish beliefs as to the condition of souls in Sheol [see on Prov. 15:11], and must not be understood as confirming those beliefs.”

 

တစ်ခါတစ်ရံ ယေရှုသည် သူ၏ပုံပြင်များကို ပုံပြင်အဖြစ် ရှင်းလင်းစွာဖော်ပြလေ့ရှိသော်လည်း (မဿဲ ၁၃:၃၊ ၂၄၊ ၃၃၊ ၄၄၊ ၄၅၊ ၄၇)၊ လုကာ၏မှတ်တမ်းအရ လာဇရုနှင့် သူဌေးပုံပြင်ကို ပုံပြင်ဟု မဖော်ပြထားကြောင်း (ရှေးဟောင်းစာမူ [D] တစ်ခုတွင်သာ ပုံပြင်ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်) အာရုံစိုက်ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ပုံပြင်တစ်ခုကို ပုံပြင်ဟု ဖော်ပြခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နိုင်ငံသည် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် တူသည်ဟု ပြောဆိုခြင်းဖြင့် စတင်ဖော်ပြလေ့မရှိပေ (ဥပမာ- လုကာ ၁၅:၈၊ ၁၁၊ ၁၆:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအရာသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိ ပုံပြင်များဖြစ်သည့် တရားသူကြီးမှတ်တမ်း ၉:၈-၁၅ နှင့် ၂ ရာဇဝင် ၁၄:၉ တို့တွင်လည်း အလားတူဖြစ်သည်၊ သို့သော် ဤပုံပြင်များကို ပုံပြင်ဟု ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြထားသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို စာသားအတိုင်း ယုံကြည်ရမည်ဟု မည်သူမျှ မယူဆပေ။ ဤအငြင်းအခုံ၏ မမှန်ကန်မှုသည် ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်အနည်းငယ်ကို ဖတ်ရှုရုံဖြင့် ထင်ရှားသည်။

Sometimes attention is called to the fact that Jesus does not state that the story of the Rich Man and Lazarus is a parable, at least apparently in so far as Luke’s account goes (although one ancient manuscript [D] does call it a parable), whereas, elsewhere parables are usually so labeled (Matt. 13:3, 24, 33, 44, 45, 47). But it should be pointed out that although Jesus usually introduced a parable either by stating that it was a parable or by saying that the kingdom of heaven was like a person or a thing in the specific circumstances He then proceeded to relate, He did not always do so (see Luke 15:8, 11; 16:1 for examples). The same is true of various OT parables such as those of Judges 9:8–15 and 2 Kings 14:9, yet no one professes to believe that because these parables are not clearly labeled as such they are to be taken literally. The fallacy of such an argument is rendered obvious by a mere reading of the few references cited.

 

ဤ “သူဌေး” တွင် ယေရှုသည် ဖာရိရှဲများကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မြင်စေရန်နှင့် “သူဌေး” ၏ မပျော်ရွှင်သော အတွေ့အကြုံတွင် ၎င်းတို့၏ ဆိုးရွားသော ကံကြမ္မာကို ပုံဖော်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည် (ကျမ်းပိုဒ် ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤ “သူဌေး” ကို ယခင်ပုံပြင်ရှိ သူဌေး (ကျမ်းပိုဒ် ၁) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ဂရိစကားလုံး “ပလူဆီယို” ဟူသည့် “သူဌေး” ကို လက်တင်ဘာသာ Vulgate တွင် “ဒိုင်ဗစ်” (dives) ဟု ဘာသာပြန်ဆိုခြင်းသည် ထိုသူဌေး၏အမည်မှာ ဒိုင်ဗစ်ဖြစ်သည်ဟူသော လူကြိုက်များသော ဓလေ့ထုံးတမ်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အခြားဘာသာပြန်ကျမ်းများတွင် အမည်မျိုးစုံပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ ပုံပြင်ထဲရှိ ဆင်းရဲသောသူအား အမည်ပေးထားသည်ဖြစ်လျှင် သူဌေးကိုလည်း အမည်ပေးသင့်သည်ဟူသော ခံစားချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပုံရသည်။

In this “rich man” Jesus undoubtedly intended the Pharisees to see themselves, and in the unhappy experience of the “rich man” to picture their own hapless fate (see on v. 14). Compare this “rich man” with the one of the preceding parable (v. 1). The translation of the Gr. plousios, “rich,” by the Latin dives in the Vulgate, has given rise to the popular tradition that the man’s name was Dives. A variety of names appear in various other versions, probably as a result of the feeling that if the poor man of the parable was named, the rich man should be also.

 

ခရမ်းရောင်။ ဂရိစကားလုံး “ဖိုဖူရာ” သည် “ခရမ်းရောင်ထည်” သို့မဟုတ် “ခရမ်းရောင်ထည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်အထည်” ကို ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာ၌ ၎င်းသည် စျေးကြီးသော အပြင်ဘက်အဝတ်အထည်၊ “ဝတ်လုံ” သို့မဟုတ် “အင်္ကျီ” (ဂရိစကားလုံး “ဟီမာတီယွန်”၊ မဿဲ ၅:၄၀ ကိုကြည့်ပါ) ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းသည် တော်ဝင်ခရမ်းရောင်ဖြင့် ဆိုးထားသည်။ ခရမ်းရောင်သည် တော်ဝင်ဂုဏ်သိက္ခာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မူလက “ဖိုဖူရာ” သည် မြေထဲပင်လယ်တွင် သာမန်ရှိသော မူရက်စ်ဟုခေါ်သော ခရုခွံတစ်မျိုးကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းမှ ခရမ်းရောင်ဆိုးဆေးကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤအသုံးအနှုန်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏ညီမျှသည့်စကားလုံးသည် ထိုဆိုးဆေးဖြင့် ဆိုးထားသော ထည် သို့မဟုတ် ထိုထည်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အဝတ်အထည်ကို ရည်ညွှန်းလာသည် (မာကု ၁၅:၁၇၊ ၂၀၊ တမန်တော်မှတ်တမ်း ၁၆:၁၄၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၄ စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ)။ ဤဆိုးဆေးသည် ခရမ်းရောင်၊ နီညိုရောင်နှင့် အပြာရောင်ဟု အရိပ်သုံးမျိုးဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

Purple. Gr. porphura, “a purple fabric,” or “a garment made from purple cloth”; here it probably refers to the costly outer garment, the “cloak,” or “mantle” (Gr. himation; see on Matt. 5:40), dyed a royal purple color. Purple was the color of royal dignity. Originally, porphura referred to a species of shellfish common in the Mediterranean, the murex, from which a purple dye was extracted. Then the term, or its equivalent, came to be applied to cloth so dyed or a garment made from that cloth (see Mark 15:17, 20; Acts 16:14; Rev. 17:4; etc.). This dye came in three shades, which might be described as purple, crimson, and blue.

 

ပိတ်ဖြူထည်။ ဂရိစကားလုံး “ဘူဆွစ်” သည် “ပိတ်ပင်” သို့မဟုတ် “ပိတ်ထည်” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းမှပြုလုပ်ထားသော အထည်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤနေရာ၌ ၎င်းသည် အတွင်းအဝတ်အထည်၊ “အင်္ကျီ” သို့မဟုတ် “တူနစ်” (ဂရိစကားလုံး “ချီတိုန်”၊ မဿဲ ၅:၄၀ ကိုကြည့်ပါ) ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ၎င်းသည် အီဂျစ်ပိတ်ပင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ မူလက “ဘူဆွစ်” သည် ပိတ်ပင်ကိုယ်တိုင်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ထို့နောက် ပိတ်ပင်မှပြုလုပ်ထားသော ပိတ်ထည်ကို ရည်ညွှန်းလာသည်။ “ခရမ်းရောင်” သည် တော်ဝင်ဂုဏ်သိက္ခာ၏အရောင်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ “ပိတ်ဖြူထည်” သည် ဇိမ်ခံပစ္စည်း၏အထည်ဖြစ်သည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈:၁၂၊ ၁၉:၈၊ ၁၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Fine linen. Gr. bussos, “flax,” or “linen,” the cloth made from it; here it probably refers to the under garment, the “coat,” or “tunic” (Gr. chitōn; see on Matt. 5:40), made of Egyptian flax. At first bussos referred to the flax itself, and then came to be applied to linen cloth made from the flax. As “purple” was the color of royal dignity, so “fine linen” was the fabric of luxury (see Rev. 18:12; 19:8, 14).

 

၂၀။ သူတောင်းစား။ ဂရိစကားလုံး “ပတိုချိုစ်” သည် “ထိုင်း” သို့မဟုတ် “သူတောင်းစားကဲ့သို့ ကိုင်းညွတ်ထိုင်နေရသည်” ဟူသော “ပတာဆွစ်” မှဆင်းသက်လာသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ “ပတိုချိုစ်” သည် ရိုးရှင်းစွာ “ဆင်းရဲသော” ဟု ဆိုလိုပြီး၊ နာမ်စားအဖြစ်သုံးသောအခါ “ဆင်းရဲသောသူ” ဟု ဆိုလိုသည် (မဿဲ ၅:၃ ကိုကြည့်ပါ)။

20. Beggar. Gr. ptōchos, from the word ptassō, “to crouch,” “to cower,” “to go cowering or stooping like a beggar.” Sometimes ptōchos means simply “poor,” or used as a noun, “poor man” (see on Matt. 5:3).

 

လာဇရု။ ဂရိစကားလုံး “လာဇရိုစ်” သည် သာမန်ဟေဗြဲအမည် “ဧလအာဇာ” (ထွက်မြောက်ရာ ၆:၂၃ ကိုကြည့်ပါ) မှဆင်းသက်လာပြီး၊ “ဘုရားသခင်က ကူညီပေးသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ဤအမည်သည် ပုံပြင်ထဲရှိ ထိုသူ၏ ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေနှင့် အလွန်သင့်လျော်ကြောင်း သတိပြုရမည်။ ယေရှုသည် ပုံပြင်ထဲရှိ ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးအား အမည်ပေးသည့် တစ်ခုတည်းသော မှတ်တမ်းဖြစ်ပြီး၊ ဤကိစ္စတွင် ပုံပြင်၏ဆွေးနွေးချက်ကြောင့် (လုကာ ၁၆:၂၃-၃၁ ကိုကြည့်ပါ) လိုအပ်ခဲ့သည်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယေရှုသည် ဗေသနိရှိ လာဇရုကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေခဲ့သော်လည်း (ယောဟန် ၁၁:၁-၄၆ ကိုကြည့်ပါ)၊ ပုံပြင်ထဲရှိ လာဇရုနှင့် ယေရှု၏ အကြီးမားဆုံးသော အံ့ဖွယ်ပြုမှုခံရသူအကြား ဆက်စပ်မှုမရှိပေ။

Lazarus. Gr. Lazaros, a name derived from the common Hebrew name ’El‘azar (see on Ex. 6:23), which means “God has helped.” It is to be observed that the name is most appropriate to the spiritual condition of the man in the parable who bears it. This is the only recorded instance where Jesus gave one of the characters in a parable a name, a procedure made necessary in this case because of the dialogue of the parable (see Luke 16:23–31). Although but a few weeks later Jesus actually did raise Lazarus of Bethany from the dead (see John 11:1–46), there is no connection between the man of the parable and the one who became the object of Jesus’ greatest miracle.

 

သူ၏တံခါးဝတွင် လှဲထားသည်။ ချမ်းသာသူသည် လာဇရု၏လိုအပ်ချက်များကို သက်သာစေရန် ဆက်လက်အခွင့်အရေးရှိခဲ့သော်လည်း ထိုသို့မပြုခဲ့ပေ။ သေချာသည်မှာ၊ သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသူကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ၊ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်မှုအောက်တွင် ခံစားနေရသည်ဟု သူယူဆခဲ့ပေမည်။ သူ၏သဘောထားသည် ကာဣန်က “ငါသည် ငါ၏ညီအစ်ကို၏ စောင့်ရှောက်သူလော” ဟုပြောခဲ့သည့်အခါ၏ သဘောထားနှင့် ဆင်တူသည် (ကမ္ဘာဦး ၄:၉)။ လာဇရုနှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးသည် မတော်မတရားပြုမူမှုများကို ကျူးလွန်ခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ၊ ကရုဏာပြမှုများကို ချန်လှပ်ထားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သူသည် ဘဝတွင် သူ၏တာဝန်များအပေါ် အပြုသဘောဆောင်သောသဘောထားမဟုတ်ဘဲ အဆိုးမြင်သဘောထားကို ယူခဲ့သည်။ သူသည် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုကို တောင်းဆိုသည့် ဥပဒေ၏ “ဒုတိယ” မဟာပညတ်စကား၏ စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်ကို မသိခဲ့ပေ (မဿဲ ၅:၄၃၊ ၂၂:၃၉၊ ၂၅:၃၅-၄၄ ကို ကြည့်ပါ)။ ဂျူးလူမျိုးကဲ့သို့ပင်၊ ဤချမ်းသာသူသည် အပြုသဘောဆောင်သော ကောင်းမှုများကို မပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုအကြောင်းကြောင့် အပြုသဘောဆောင်သော ထိခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု အပြစ်ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံက သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့သော အားသာချက်အားလုံးကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကျေနပ်မှုအတွက် အသုံးပြုခဲ့သည် (COL ၂၉၁ ကို ကြည့်ပါ)။

Laid at his gate. The rich man had a continuing opportunity to relieve the needs of Lazarus, but did not do so. To be sure, he did not mistreat the sufferer, who, he no doubt concluded, must be suffering under the judgment of God. His attitude was similar to that expressed by Cain when he said, “Am I my brother’s keeper?” (Gen. 4:9). His relations with Lazarus did not involve the commission of wrong deeds, but rather the omission of deeds of mercy. He took a negative attitude toward his responsibilities in life, rather than a positive one. He knew nothing of the true meaning of the “second” great commandment of the law, which requires love toward one’s fellow men (see on Matt. 5:43; 22:39; 25:35–44). Like the Jewish nation, this rich man was doing no positive good, and was for that reason guilty of doing positive harm. All the advantages Heaven had accorded him were being appropriated to his own pleasure and gratification (see COL 291).

 

အနာများနှင့်ပြည့်နေသည်။ သို့မဟုတ် “အနာဖြစ်နေသည်”။ လာဇရုအား တံခါးဝတွင် “လှဲထားသည်” ဟူသောအချက်သည် သူသည် ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းမရှိသော မသန်စွမ်းသူဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

Full of sores. Or, “ulcerated.” The fact that Lazarus was “laid” at the gate indicates that he was an invalid, unable to move about by himself.

 

၂၁။ ကျွေးမွေးခံလိုသည်။ ဤသည်မှာ သူတံခါးဝတွင်ရှိရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်လိုအပ်နေပြီး၊ ချမ်းသာသူသည် ထိုလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ပုံပြင်တွင် လာဇရုသည် သူ၏ဆင်းရဲမှုနှင့် ဒုက္ခများကြောင့် ဘုရားသခင်ကို ညည်းညူမှု သို့မဟုတ် မကျေနပ်မှုဖော်ပြခဲ့သည်ဟူသော အရိပ်အမြွက်မရှိပေ။ ထင်ရှားစွာ၊ ယောဘကဲ့သို့ပင်၊ သူသည် ၎င်းအားလုံးကို စိတ်ရှည်သည်းခံမှုနှင့် ခွန်အားဖြင့် ခံယူခဲ့သည်။

21. Desiring to be fed. This was the reason for his being at the gate. He was in dire need, and the rich man was able to supply that need. There is nothing in the story to suggest that Lazarus murmured or complained against God because of his poverty and suffering. Apparently, like Job, he bore it all with patience and fortitude.

 

ကြွေကျသောအပိုင်းအစများ။ စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများသည် (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကို ကြည့်ပါ) “ကြွေကျသော [အရာများ]” ဟူသော ဖတ်ကြားချက်ကို ထောက်ခံသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ စားပွဲပေါ်မှ အပိုင်းအစများ (မာကု ၇:၂၈ ကို ကြည့်ပါ)။ ချမ်းသာသူသည် လာဇရုအား အစာပေးရန် လက်တစ်ဖက်မျှ မလှုပ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

Crumbs which fell. Textual evidence favors (cf. p. 146) the reading “the falling [things]”; that is, the table scraps (see on Mark 7:28). Apparently the rich man never turned a hand to provide Lazarus with food.

 

သူ၏အနာများကို လျှာဖြင့်လျက်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ဒုက္ခကို သက်သာစေသည်ဖြစ်စေ၊ ပိုမိုဖြည့်စွမ်းသည်ဖြစ်စေ လုံးဝရှင်းလင်းမှုမရှိပေ၊ သို့သော် နောက်ပိုင်းဖြစ်နိုင်ချေပိုများသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသူအတွက် ဒုက္ခ၏အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည်။ ထင်ရှားစွာ၊ သူသည် ဤတစ်ဝက်ရိုင်းသော အမှိုက်စားသတ္တဝါများ (မဿဲ ၇:၆၊ ၁၅:၂၆ ကို ကြည့်ပါ) သည် သူ၏အနာများကို လျှာဖြင့်လျက်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။

Licked his sores. It is not entirely clear whether this alleviated his misery or added to it, though the latter seems the more probable. If so, this was the climax of misery for the poor sufferer. Apparently he was unable to prevent these half-wild scavengers (see on Matt. 7:6; 15:26) from licking his ulcers.

 

၂၂။ ကောင်းကင်တမန်များဖြင့် သယ်ဆောင်ခံရသည်။ မဿဲ ၂၄:၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ လုကာ ၁၆:၂၅-၃၁ ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် လမ်းညွှန်မူများအတွက် အခန်းငယ် ၁၉ ကို ကြည့်ပါ။ ဤဥပမာပုံပြင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဤဘဝ၏အခွင့်အရေးများနှင့် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုပုံကို လာမည့်ဘဝ၏ဆုလာဘ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန်ဖြစ်ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ သေဆုံးချိန်တွင် ကံကြမ္မာသည် သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်ပြီး၊ လူများသည် နောက်ဘဝ၏ အခွင့်ထူးများကို ခံစားလိုပါက ဤလက်ရှိဘဝကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

22. Carried by the angels. Compare Matt. 24:31. For principles to guide in the interpretation of Luke 16:25–31, see on v. 19. It should be remembered that the purpose of the parable is to compare the opportunities of this life, and the use made of them, with the rewards of the life to come. Destiny is fixed at death, and men must use well this present life if they would enjoy the privileges of the next.

 

အာဗြဟံ၏ရင်ခွင်။ ယုဒလူမျိုးတို့၏ထုံးစံအရ “ပရဒိသု” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော စကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ တလ္လမွဒ် (ခစ်ဒူရှင်း ၇၂အေ၊ ဆွန်စီနိုထုတ်ဝေမှု၊ စာမျက်နှာ ၃၆၉) တွင် “အာဗြဟံ၏ရင်ခွင်” ကို ကောင်းချီးခံရသောသေသူများ၏နေရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ အခြားအခါတစ်ခုတွင် ယေရှုက “အရှေ့နှင့်အနောက်မှ လူများစွာ” လာပြီး “အာဗြဟံနှင့်အတူ” “ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ပွဲခံရာ” တွင် “ထိုင်ကြလိမ့်မည်” ဟူသော ပရဒိသုအကြောင်း မိန့်ဆိုခဲ့သည် (မဿဲ ၈:၁၁၊ လုကာ ၁၄:၁၅ တွင်ကြည့်ပါ)။

Abraham’s bosom. A typically Jewish idiom, meaning “paradise.” The Talmud (Kiddushim 72a; in Soncino ed., p. 369) mentions “Abraham’s lap” as a place of the blessed dead. On another occasion Jesus spoke of paradise as a place where “many” would “come from the east and west” and “sit down with Abraham” at the feast of “the kingdom of heaven” (see on Matt. 8:11; Luke 14:15).

 

ယေရှုသည် “ခမည်းတော်၏ရင်ခွင်ထဲတွင်” ရှိနေခြင်းအကြောင်း ယောဟန် ၁:၁၈ တွင်ကြည့်ပါ။ ပွဲခံရာတွင် လှဲလျောင်းနေရင်း “တစ်ဦး၏ရင်ခွင်ပေါ်တွင် မှီထားခြင်း” အကြောင်း ယောဟန် ၁၃:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ။ အာဗြဟံသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ဖခင်ဖြစ်သည် (ယောဟန် ၈:၃၉၊ ၅၆ တွင်ကြည့်ပါ) ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အစား အာဗြဟံထံမှ ကယ်တင်ခြင်းကို မျှော်လင့်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည် (လုကာ ၁၆:၂၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ ၎င်းတို့သည် အာဗြဟံသည် ၎င်း၏သားသမီးများကို ပရဒိသုသို့ ကြိုဆိုသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြပြီး၊ ယခုအခါ ခရစ်ယာန်များကို ကောင်းကင်တံခါးဝတွင် ကြိုဆိုသည်ဟု ပုံဖော်လေ့ရှိသော ပေတရုနှင့် ဆင်တူသည်။

On Jesus being “in the bosom of the Father” see on John 1:18. On “leaning on the bosom” of someone while reclining at a feast see on John 13:23. Abraham was the father of the Jews (see John 8:39, 56), and they had practically come to look to him for salvation in place of God (see on Luke 16:24). They conceived of Abraham as welcoming his children to paradise, as, in much the same way, Peter is sometimes now represented as greeting Christians at the gate of heaven.

 

သင်္ဂြိုဟ်ခံရသည်။ ဤဇာတ်လမ်းသည် ဥပမာမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ်ဖြစ်ရပ်ဟု ယူဆသူများသည် အကယ်၍ သူဌေးသည် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေရသည်မှာ ရုပ်ခန္ဓာအမှန်ဖြစ်လျှင်၊ လာဇရုသည်လည်း ရုပ်ခန္ဓာအမှန်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ယူဆောင်ခံရသည်ဟု သတိပြုသင့်သည်။ သို့သော်၊ လာဇရုနှင့် သူဌေး၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် ၎င်းတို့လာရာ ဖုန်မှုန့်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၇၊ ၃:၁၉၊ ဒေသနာ ၁၂:၇ တွင်ကြည့်ပါ)။

Was buried. Those who hold that this narrative is literal, and not a parable, should note that if the rich man is literally and bodily in torment, then Lazarus was borne to heaven literally and bodily. However, the bodies of both Lazarus and the rich man returned to the dust, whence they had come (see Gen. 2:7; 3:19; Eccl. 12:7).

 

၂၃. ငရဲ။ ဂရိစကားလုံး “ဟဒေစ်”၊ “သင်္ချိုင်း” သို့မဟုတ် “သေခြင်း” (မဿဲ ၁၁:၂၃ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဟဒေစ်သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမတိုင်မီ လူအားလုံး၊ ကောင်းသူများနှင့် ဆိုးသူများ၏ နေထိုင်ရာနေရာဖြစ်သည်။ စကားလုံးအရ၊ လာဇရုသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိလိမ့်မည်။

23. Hell. Gr. hadēs. “grave,” or “death” (see on Matt. 11:23). Hadēs is the abode of all men, good and bad, until the resurrection. Literally, Lazarus would be there also.

 

၎င်း၏မျက်စိ။ ဟဒေစ်တွင်ရှိသော သူဌေး၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အသက်မရှိတော့ပေ။ ၎င်းသည် မမြင်နိုင်ပေ (အခန်းကြီး ၂၄ တွင်ကြည့်ပါ)။

His eyes. The body of the rich man, now in hades, is lifeless. He cannot see (see on v. 24).

 

ဆင်းရဲဒုက္ခများ။ ဂရိစကားလုံး “ဘာစါနိုင်”၊ ဆက်စပ်သောကြိယာ “ဘာစါနီဇို” နှင့်ဆိုင်သည်၊ ၎င်းသည် ရောဂါကြောင့် ပြင်းထန်စွာ ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေသူများအတွက် (မဿဲ ၈:၆)၊ ပင်လယ်လှိုင်းများ၏ လှုပ်ရှားမှု (မဿဲ ၁၄:၂၄)၊ တပည့်များ၏ “လှော်တက်ဖြင့် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်မှု” (မာကု ၆:၄၈) အတွက် အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိစီးမှု (၂ပေတရု ၂:၈) နှင့် ယေရှုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မကောင်းဆိုးဝါးများကြောက်ရွံ့သော “ဆင်းရဲဒုက္ခ” (မဿဲ ၈:၂၉၊ မာကု ၅:၇၊ လုကာ ၈:၂၈) အတွက်လည်း အသုံးပြုသည်။ ဘာစါနိုစ် (ဘာစါနိုင်၏ အနည်းကိန်း) သည် ပြင်းထန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခ သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ညွှန်ပြပုံရသည်။

Torments. Gr. basanoi, related to the verb basanizō, which is used of persons suffering intensely from disease (Matt. 8:6), of the tossing of the waves of the sea (Matt. 14:24), and of the disciples “toiling” at the oars (Mark 6:48). It is also used of emotional stress (2 Peter 2:8), and of the “torment” evil spirits feared when brought face to face with Jesus (Matt 8:29; Mark 5:7; Luke 8:28). Basanos (singular of basanoi) thus seems to indicate acute distress or agitation.

 

သေခြင်းတွင် လူများသည် “ဆင်းရဲဒုက္ခများ” ခံစားရသည့်နေရာသို့ သွားသည်ဟူသော အယူအဆသည် ကျမ်းစာများနှင့် လုံးဝကွဲလွဲပြီး၊ “သေသူများသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိကြ” ဟု ရှင်းလင်းစွာ သင်ကြားထားသည် (ဒေသနာ ၉:၅၊ ဆာလံ ၁၄၆:၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်သည် သေခြင်းကို အိပ်စက်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၁:၁၁၊ ၁၄ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာမှ ယေရှုသည် သေခြင်းတွင် ဆိုးသူများသည် “ဆင်းရဲဒုက္ခများ” ခံစားရသည့်နေရာသို့ သွားသည်ဟု သင်ကြားနေသည်ဟု ကောက်ချက်ချခြင်းသည် ၎င်းသည် ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ အခြားအခါများတွင် ၎င်း၏ရှင်းလင်းသောသင်ကြားချက်များနှင့် ကျမ်းစာတစ်ခုလုံး၏သင်ကြားချက်များကို ဆန့်ကျင်ရာရောက်သည်။ အပြစ်ရှိသူများသည် မီးလောင်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားရမည့်နေရာမှာ “ဂီအင်နာ” ငရဲတွင်ဖြစ်ပြီး၊ ဟဒေစ်တွင် မဟုတ်ပေ (မဿဲ ၅:၂၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယေရှုသည် သူဌေးအား ဟဒေစ်တွင် “ဤမီးလျှံထဲတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခခံစားနေသည်” (လုကာ ၁၆:၂၄) ဟု ဖော်ပြသောအခါ၊ ၎င်းသည် ရှင်းလင်းစွာ ဥပမာအားဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏စကားများကို စကားလုံးအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းသည် မလျော်ကန်ပေ။ ဥပမာများ၏ရှင်းပြချက်တွင်ပါဝင်သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုမှုဆိုင်ရာ မူများအတွက် အခန်းကြီး ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ။

The idea that at death men go to a place where they suffer “torments” is utterly foreign to the Scriptures, which teach plainly that “the dead know not any thing” (Eccl. 9:5; see on Ps. 146:4). Jesus Himself compared death to a sleep (see John 11:11, 14). To conclude from this parable that Jesus was teaching that at death the wicked are taken to a place where they undergo “torments” is to make Him here contradict His plain teachings on that subject upon other occasions, as well as the teachings of the Bible as a whole. It is in the “hell” of geenna that sinners are to experience fiery torments (see on Matt. 5:22), not in hadēs. When Jesus therefore presented the rich man as a “tormented in this flame” (Luke 16:24), in hadēs, He is clearly speaking figuratively, and it is unwarranted to interpret His words literally. See on v. 19 for principles of interpretation involved in the explanation of parables.

 

အာဗြဟံကို မြင်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် ငရဲသည် စကားပြောနိုင်သောအကွာအဝေးတွင် ရှိနေပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိသူများသည် ငရဲတွင် သူငယ်ချင်းများနှင့် ချစ်ခင်ရသူများ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သက်သာစေနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ မြင်တွေ့ရပြီး၊ ငရဲရှိသူများသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဖြောင့်မတ်သူများ၏ ချမ်းသာမှုကို ကြည့်ရှုနိုင်သည်လော။ သို့သော် ဤဥပမာပုံပြင်ကို စကားလုံးအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ယူပါက၊ ၎င်းသည် အတိအကျ ထိုသို့သင်ကြားသည် (အခန်းငယ် ၁၉ ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ဤဥပမာကို စကားလုံးအတိုင်း ယူဆသူများသည် “အာဗြဟံ၏ရင်ခွင်” သည် ပုံဆောင်စကားသာဖြစ်ပြီး၊ သူတော်စင်များအားလုံး သူ၏ “ရင်ခွင်” တွင် စကားလုံးအတိုင်း အနားယူနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း အလျင်အမြန်ထည့်ပြောလိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ပုံဖော်ထားသော ကောင်းကင်နှင့် ငရဲ၏ နီးကပ်မှုသည်လည်း သက္ကရာဇ်ပုံဆောင်ချက်သာဖြစ်သည်ဟု ကြေညာလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤဥပမာပုံပြင်၏ ထင်ရှားသော ပုံဆောင်အပိုင်းများကို စကားလုံးအတိုင်း ယူဆရန်မလိုကြောင်း ဝန်ခံသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် ဥပမာပုံပြင်တစ်ခုလုံး၏ ပုံဆောင်သဘောကို ဝန်ခံလိုက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဥပမာပုံပြင်တစ်ခုလုံးသည် ပုံဆောင်သဘောဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရန် မလိုလားပါက၊ ၎င်းတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပုံဆောင်သဘောဖြင့် ယူဆရန်ဖြစ်စေ၊ မယူဆရန်ဖြစ်စေ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်သာဖြစ်ပြီး၊ ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ထားသော တသမတ်တည်းသော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် မူများပေါ်တွင် အခြေခံမထားကြောင်း ဝန်ခံရန် ဖိအားပေးခံရသည်။

Seeth Abraham. Can it be that heaven and hell are within speaking distance, and that those in heaven witness the suffering of friends and loved ones in hell without being able to alleviate their torment, while those in hell can observe the bliss of the righteous in heaven? Yet this is precisely what this parable teaches if it is to be taken literally (see on v. 19). But those who believe it is literal will hasten to add that “Abraham’s bosom” is only a figure of speech, that the saints are not literally all resting in his “bosom.” And they will also declare that the proximity of heaven and hell, here pictured, is also purely figurative. But the moment they admit that these and other obviously figurative portions of the parable are not to be taken literally, they concede the figurative character of the entire parable. If they are unwilling to admit that the entire parable is figurative, they are forced to concede that their decision as to whether one part is or is not to be taken figuratively is simply a matter of their own arbitrary choice, and not based on any clearly defined and consistent principle of interpretation.

 

သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် လာဇရု။ အခန်းငယ် ၂၂ ကို ကြည့်ပါ။ စာသားဆိုင်ရာ သက်သေများကို (စာမျက်နှာ ၁၄၆ ကို ကြည့်ပါ) “သူ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် အနားယူနေသော လာဇရု” ဟူသော ဖတ်ကြားချက်အတွက် ကိုးကားနိုင်သည်။

Lazarus in his bosom. See on v. 22. Textual evidence may be cited (cf. p. 146) for the reading “Lazarus resting in his bosom.”

 

၂၃. အာဗြဟံ။ ဤဥပမာအရ၊ အာဗြဟံသည် ဟေဒစ် (သေမင်းနယ်) ကို အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် တင်ပြထားပုံရသည် (အပိုဒ် ၂၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ချမ်းသာသောသူသည် အာဗြဟံကို ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ လှမ်းခေါ်သည်။ ဆင်းရဲသောသူသည် အာဗြဟံ၏ သားစဉ်မြေးဆက်ဖြစ်ပြီး၊ သားတစ်ယောက်က ဖခင်ထံသို့ ဆုတောင်းသကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ဆုတောင်းသည်။

24. Father Abraham. Apparently, according to the parable, Abraham is presented as presiding over hadēs (see on v. 23). The rich man addresses Abraham as if he were God. The sufferer is a descendant of the patriarch, and appeals to him as a son to a father.

 

လာဇရုကို စေလွှတ်ပါ။ ချမ်းသာသောသူသည် လာဇရုသည် ဟေဒစ်တွင် သူ၏အမိန့်ကို လိုက်နာရမည်ဟု ယူဆပုံရသည်၊ ဤသည်မှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ၎င်းတို့၏ ဆက်နွယ်မှုအဆင့်ကို တစ်နည်းအားဖြင့် ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

Send Lazarus. The rich man evidently assumes that Lazarus should be placed at his beck and call in hadēs, which, in a sense, would be a continuation of their relative positions on earth.

 

လက်ချောင်းထိပ်ကို ရေထဲသို့ဖြည့်ပါ။ ဂရိဘာသာစကားတွင် “ဗတ္တိဇံ” (အပိုဒ် မဿဲ ၃:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

Dip. Gr. baptō (see on Matt. 3:6).

 

လက်ချောင်းထိပ်။ ဤဥပမာတွင် မသေနိုင်သော၊ ခန္ဓာကိုယ်မရှိသော ဝိညာဉ်များဆိုသော မမှန်ကန်သော အယူဝါဒကို ထောက်ခံရန် ကြိုးစားသူများသည် ဤနေရာတွင် အဆင်မပြေမှုကို တွေ့ရသည်။ ဝိညာဉ်များတွင် “လက်ချောင်းများ” ရှိသည်ဟု ယူဆလျှင် မဖြစ်နိုင်ပေ။ လာဇရု၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သင်္ချိုင်းတွင်ရှိပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏လက်ချောင်းများလည်း သင်္ချိုင်းတွင်ရှိသည်။ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ၎င်းတွင်မရှိသင့်သော လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ယူ၍ ရေထဲသို့ဖြည့်ကာ၊ ထို့နောက် မရှိသောလျှာကို ထိမိသည်ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်ရန်ခက်ခဲသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ၊ ယေရှုသည် ဤဘဝနှင့်နောက်ဘဝအကြား ဆက်နွယ်မှုဆိုင်ရာ သီးခြားအမှန်တရားတစ်ခုကို ထင်ရှားစေရန် စိတ်ကူးယဉ်ဇာတ်လမ်းတစ်ခုကို ပြောပြခြင်းဖြစ်ပြီး (အပိုဒ် ၁၉ ကိုကြည့်ပါ)၊ သူ၏စကားများကို စာသားအတိုင်း လက်ခံရန် ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယခု ဟေဒစ်တွင် ပုံဆောင်ခံစားနေရသော ချမ်းသာသောသူသည် သူ၏ “ဒုက္ခများ” ကို အနည်းငယ်သက်သာစေမည့်အရာကို ကျေးဇူးပြု၍ လက်ခံလိုသည်။ ယခု ချမ်းသာသောသူသည် လာဇရုက သူ၏စားပွဲပေါ်မှ အစာကြွင်းကျန်များကို လိုလားခဲ့သကဲ့သို့ (အပိုဒ် ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ယခုအခါ သန့်ရှင်းပြီး အေးမြသောရေ တစ်စက်ကို လိုလားသည်။ အကယ်၍ ချမ်းသာသောသူတွင် “မျက်လုံး” (အပိုဒ် ၂၃) နှင့် “လျှာ” (အပိုဒ် ၂၄) ရှိပြီး၊ လာဇရုတွင် “လက်ချောင်း” (အပိုဒ် ၂၄) ရှိပါက၊ သေပြီးချက်ချင်း ကောင်းသောသူများနှင့် ဆိုးသောသူများသည် ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်များဆီသို့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများနှင့် အမှန်တကယ်သတ္တဝါများအဖြစ် သွားရမည်ဟု သွန်သင်ရန် လိုအပ်လိမ့်မည်။ သို့သော်၊ ၎င်းတို့သည် သေပြီးချက်ချင်း ၎င်းတို့၏ဆုလာဘ်များဆီသို့ မသွားကြဘူးဆိုသည်မှာ ဤဥပမာမှ ထင်ရှားသည်—၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် သင်္ချိုင်းတွင်ရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် မီးမရှိပေ (အပိုဒ် ၂၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Tip of his finger. Those who seek to find in this parable a support for the false doctrine of immortal, disembodied souls, find here embarrassment instead. As if disembodied spirits have “fingers”! Lazarus’ body was in the grave, and therefore his fingers were also in the grave. It is incredible that one disembodied spirit should take a finger, which it is not supposed to have, dip it in water, and then touch the nonexistent tongue of another disembodied spirit. Obviously, Jesus is relating an imaginative story designed to make clear a certain particular truth concerning the relationship between this life and the next (see on v. 19), and does not intend His words to be taken literally. To the rich man, now figuratively suffering in hades, the least alleviation of his “torments” would be graciously accepted. The rich man now longs for a drop of clear, cool water as Lazarus formerly desired the scraps from his table (see on v. 21). If the rich man had “eyes” (v. 23) and a “tongue” (v. 24), and Lazarus had a “finger” (v. 24), it would necessitate the teaching that immediately at death good and bad men go to their rewards as real beings with bodily parts! However, that they do not immediately go to their rewards at death is obvious from the parable itself—their bodies were in the grave, where there is no such thing as fire (see on v. 22).

 

ဤမီးလျှံတွင် ဒုက္ခခံစားရသည်။ ဆိုးသူများသည် သေပြီးချက်ချင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ယေရှု ဤကမ္ဘာသို့ ထင်ရှားစွာ ပြန်လည်ကြွလာသောအခါ (ထောင်စုနှစ်ပြီးနောက်) မှ ငရဲ၏မီးများကို ခံစားရမည်ဆိုသည့် သက်သေအတွက် အပိုဒ် ၁၉ ကိုကြည့်ပါ။ “ထာဝရမီး” နှင့်ပတ်သက်၍ မဿဲ ၅:၂၂ ကိုကြည့်ပါ။

Tormented in this flame. For evidence that it is not at death, but rather when Jesus returns visibly to this earth (after the millennium) that the wicked suffer the fires of hell, see on v. 19. Concerning “everlasting fire” see on Matt. 5:22.

 

၂၅. သား။ ဂရိဘာသာစကားတွင် “တေက်နွန်” (အခန်း ၁၅:၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

25. Son. Gr. teknon (see on ch. 15:31).

လက်ခံရရှိသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး မည်သူမဆို လိုလားနိုင်သမျှ ကောင်းသောအရာများအားလုံးကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး၊ အနာဂတ်ဘဝအတွက် မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ၎င်းသည် မဿဲ ၆:၃၃ ၏မူကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အသုံးပြုခဲ့သည်—၎င်းသည် “ဤအရာများအားလုံး” ကို ဦးစွာရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကောင်းကင်ကို ထပ်မံထည့်ပေးမည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူဌေးမိုက်သောသူ၏အတွေ့အကြုံ (လုကာ ၁၂:၁၆–၂၁ တွင်ကြည့်ပါ) နှင့် ယေရှု၏ ကောင်းကင်တွင် စည်းစိမ်ဥစ္စာစုဆောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သွန်သင်ချက်တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ပါ (မဿဲ ၆:၁၉–၂၁ တွင်ကြည့်ပါ)။ သူဌေးသည် ၎င်းရရှိမည့် ဆုလာဘ်အားလုံးကို ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည် (မဿဲ ၆:၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်ရှိ ၎င်း၏စာရင်းသည် ၎င်းအား ကိုယ်ကျင့်တရားအရ ဒိဝါလီခံသူအဖြစ် ပြသခဲ့သည်။ ၎င်းသည် စည်းစိမ်ဥစ္စာပိုင်ဆိုင်ခြင်းကြောင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမဟုတ်ကြောင်း (အပိုဒ် ၁၉ တွင်ကြည့်ပါ) ထောက်ပြရမည်၊ သို့သော် ၎င်းကို အလွဲသုံးစားပြုခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ၎င်းကို ဘုရားသခင်နှင့် ၎င်း၏လူသားအချင်းချင်း၏ဝန်ဆောင်မှုတွင် အသုံးမပြုဘဲ၊ မိမိကိုယ်ကိုသာ ဖြုန်းတီးခဲ့သည် (မဿဲ ၁၉:၂၁, ၂၂၊ ၂၅:၂၅–၃၀ တွင်ကြည့်ပါ)။ စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိခြင်းသည် အပြစ်မဟုတ်ပါ၊ အကြောင်းမှာ အာဗြဟံသည် အလွန်ချမ်းသာခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၃:၂ တွင်ကြည့်ပါ)။ ဤဥပမာပုံပြင်ထဲမှ သူဌေးသည် ၎င်း၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို အသုံးပြုသည့်နည်းလမ်းအတွက် တာဝန်ခံရမည်ကို ရိုးရှင်းစွာ မေ့လျော့ခဲ့သည်။

Receivedst. He had received all the good things that anyone could wish in his lifetime, and had made no preparations for the future life. He had applied the principle of Matt. 6:33 in reverse—he had sought “all these things” first and hoped that God would find some way of adding heaven later on. Compare the experience of the Rich Fool (see on Luke 12:16–21) and Jesus’ instruction about laying up riches in heaven (see on Matt. 6:19–21). The rich man had all the reward he was going to get (see on Matt. 6:2). His account in heaven showed him to be a moral bankrupt. It should be pointed out that he was not punished for possessing wealth (see on v. 19), but for misusing it. He squandered it on himself rather than putting it to use in the service of God and his fellow man (cf. Matt. 19:21, 22; 25:25–30). It is no sin to be rich, for Abraham was very rich (see Gen. 13:2). The rich man of the parable simply chose to forget that he was accountable for the way in which he used his riches.

 

လာဇရုနှင့်ဆိုးယုတ်သောအရာများ။ သူဌေးသည် ချမ်းသာခြင်းကြောင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်းမဟုတ်သည့်နည်းတူ၊ လာဇရုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဆင်းရဲခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ကောင်းကင်တွင် ဆုလာဘ်ရရှိခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်သည်မှာ ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းများမဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဖြစ်သည်။

Lazarus evil things. In the same way that the rich man was not punished because he was rich, Lazarus was not rewarded in heaven simply because he had been poor while on earth. It is moral character, not material possessions, that determines destiny.

 

၂၆. ဤအရာများအားလုံးအပြင်။ သူဌေး၏အသနားခံမှုကို အာဗြဟံ၏ဖြေကြားချက်တွင် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါဝင်သည်။ ပထမအပိုင်းတွင် (အပိုဒ် ၂၅) အာဗြဟံသည် ထိုတောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း လက်တွေ့အားဖြင့် ကြေညာပြီး၊ ဒုတိယအပိုင်းတွင် (အပိုဒ် ၂၆) ၎င်းသည် အနာဂတ်ဘဝ၏အစီအစဉ်များက ၎င်းကို မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထောက်ပြသည်။

26. Besides all this. Abraham’s answer to the rich man’s plea consists of two parts. In the first (v. 25) Abraham virtually declares that it would not be right to grant the request, and in the second (v. 26) he points out that the arrangements of the future life make it impossible to do so.ပင်လယ်ကွဲ. ဂရိဘာသာစကားဖြင့် “ခါစမာ” ဟု ခေါ်ဆိုပြီး၊ ဤသည်မှာ “အား ဟ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် “ခါအိနို” မှ ဆင်းသက်လာသည်။ “ပင်လယ်ကွဲ” သည် သူဌေးနှင့် လာဇရု အကြား အကျင့်စာရိတ္တကွာခြားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် “သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်” ဟူသော အချက်က သေပြီးနောက် အကျင့်စာရိတ္တကို ပြောင်းလဲ၍မရကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ဤအချိန်တွင် အကျင့်စာရိတ္တပြောင်းလဲရန် နောက်ကျသွားပြီဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၂၆:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သူဌေးအား “အာဗြဟံ၏ရင်ခွင်” ၏ ကောင်းချီးမှ တားဆီးထားသည့် ဤပင်လယ်ကွဲသည် လူ့ဘဝတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပေါ့ဆမှုဖြင့် သင့်လျော်သောအကျင့်စာရိတ္တဖွဲ့စည်းရန် အခွင့်အလမ်းများကို မသုံးစွဲခဲ့ခြင်းဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည် (COL ၂၇၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Gulf. Gr. chasma, “a chasm,” or “a gaping opening,” from chainō, “to yawn.” The “gulf” represents the difference in moral character between the rich man and Lazarus (see COL 269). That it is “fixed” emphasizes the fact that after death character cannot be changed. It is too late to change it (see Isa. 26:10). This chasm that barred the rich man from the bliss of “Abraham’s bosom” had been formed in the present life, by his own neglect to make proper use of opportunities then afforded for forming the right kind of character (see COL 271).

 

၂၇. ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တောင်းပန်ပါသည်။ ဤနေရာတွင် သူဌေးသည် သူ့အား သေပြီးနောက်ကျရောက်မည့် ကံကြမ္မာအတွက် သင့်လျော်သော သတိပေးချက်မရခဲ့ကြောင်း အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။

27. I pray thee therefore. The rich man here implies that he had not had a fair warning of the fate that awaited him at death.

 

သူ့ကိုပို့ပေးပါ။ သူကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်နေသော ဆွေမျိုးများနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်းမရှိသလို၊ “အာဗြဟံ” ကလည်း လာဇရုအား ထိုသို့ပြုခွင့်မပေးပါ။

Send him. He himself is unable to communicate with living relatives, and “Abraham” will not permit Lazarus to do so.

 

၂၉. မောရှေနှင့် ပြည်သူ့ဆရာများ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ယေရှု၏ခေတ်ကာလတွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများ၏ ထုံးစံအမည်ပေးခေါ်ဝေါ်မှုဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ယေရှုသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သွန်သင်ချက်များတွင် အမြင့်မားဆုံးတန်ဖိုးရှိသည်ဟု အကြိမ်ကြိမ်ညွှန်ပြခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာတွင်ကဲ့သို့၊ ၎င်းကို ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်ရန် လုံခြုံစိတ်ချရသော လမ်းညွှန်အဖြစ် သူ၏နားထောင်သူများသို့ အကြံပြုခဲ့သည် (မဿဲ ၅:၁၇–၁၉၊ လုကာ ၂၄:၂၅၊ ၂၇၊ ၄၄၊ ယောဟန် ၅:၃၉၊ ၄၅–၄၇ ကိုကြည့်ပါ)။

29. Moses and the prophets. That is, the Scriptures of the OT. This was a common designation for the canonical writings of the OT in the days of Jesus (see on v. 16). Again and again Jesus pointed to the OT as being of the highest value in matters of faith and doctrine, and, as here, recommended it to His hearers as a safe and sure guide to salvation (see Matt. 5:17–19; Luke 24:25, 27, 44; John 5:39, 45–47).

 

သူတို့စကားကို နားထောင်ပါစေ။ ဤတွင် ယေရှု၏သတိပေးချက်အရ—အာဗြဟံက သူဌေးအား ပြောသည်ဟု ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသော်လည်း—ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများသည် သူ၏ခေတ်ကာလလူများအတွက် ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်ရန် လုံလောက်သောလမ်းညွှန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ဤဘဝတွင် အနာဂတ်ဘဝနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များအတွက် တရားဝင်အရင်းအမြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူဌေးသည် သူလူ့ဘဝတွင်နေထိုင်ခဲ့သည့်ပုံစံအတိုင်း ရွေးချယ်နေထိုင်သူများအတွက် ကျရောက်မည့်ကံကြမ္မာနှင့်ပတ်သက်၍ လုံလောက်သောသတိပေးချက်ရရှိခဲ့သည်။ ထပ်မံအလင်းပေးခဲ့လျှင်လည်း ၎င်းကို ပယ်ချခဲ့မည်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၃၁ ကိုကြည့်ပါ)။

Let them hear them. According to Jesus’ admonition here given—though ostensibly it was uttered by Abraham to the rich man—the OT Scriptures constituted for the people of His day a sufficient guide to salvation and an authoritative source of information for people in this life concerning the future life. The rich man had ample warning of the fate that awaited men who chose to live as he had lived. Additional light would have been rejected had it been given (see on v. 31).

 

၃၀. မဟုတ်ပါ၊ အာဗြဟံအဘ။ သူဌေးသည် အာဗြဟံ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ပြီး၊ သူသည် အာဗြဟံထက် ပိုသိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ သူသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းများကို ယုံကြည်စရိတ်သက်သေအဖြစ် မတွေ့ခဲ့ပုံရပြီး၊ သူ၏ညီအစ်ကိုငါးဦးလည်း ထိုနည်းတူဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သံသယရှိသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဓမ္မဟောင်း၏ သိသာထင်ရှားသော သတင်းစကားများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖယ်ရှားပစ်သူများသည် ဤဥပမာထဲမှ သူဌေး၏ကံကြမ္မာကို ဆင်ခြင်သင့်သည်။ သူသည် “မောရှေနှင့် ပြည်သူ့ဆရာများ” ကို လက်လှမ်းမီနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှ အကျိုးမရခဲ့ပေ။

30. Nay, father Abraham. The rich man protests against the decision of Abraham, implying that he knows better than Abraham does. Apparently he had not found the OT convincing evidence, and doubts that his five brothers will. Those who today lightly cast aside the solemn messages of the OT would do well to ponder the fate of the rich man of this parable who, though he had access to “Moses and the prophets,” had not been profited thereby.

 

အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် သူတို့ထံသို့သွားလျှင်။ ဆိုလိုသည်မှာ သေပြီးသူတစ်ဦးမှ သူတို့ထံသို့ လာလျှင်ဖြစ်သည်။ အပိုဒ် ၁၉ တွင် မှတ်ချက်ပြုထားသည့်အတိုင်း၊ သူဌေးသည် ဤဘဝတွင် အကျင့်စာရိတ္တဖွဲ့စည်းရန်နှင့် အခြားသူများအတွက် ကောင်းမှုပြုရန် အခွင့်အလမ်းများကို အသုံးမပြုခဲ့သူတစ်ဦးချင်းစီကိုသာမက၊ ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်နေသော ယုဒလူမျိုးအား အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုသည် (တတိယတွဲ၊ စာမျက်နှာ ၃၀–၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

If one went unto them. That is, if any one would come to them from the dead. As noted under v. 19, the rich man represents not only individuals who fail to take advantage of the opportunities this life provides for the formation of character and for doing good to their fellow men, but also the Jewish nation, which, as a corporate entity, was pursuing the same course (see Vol. IV, pp. 30-33).

 

ထပ်မံသက်သေတောင်းဆိုရာတွင် သူဌေးသည် ကျမ်းတတ်ပညာရှင်များနှင့် ဖာရိရှဲများ၏ “လက္ခဏာတစ်ခု” အတွက် ထပ်ခါတလဲလဲ တောင်းဆိုမှုများကို ထင်ဟပ်စေသည်။ သို့သော် ယေရှု၏ဘဝ၊ သွန်သင်ချက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များသည် စိတ်ရင်းမှန်သူများအတွက် သူ၏ဘုရားသဘောကို ယုံကြည်စရိတ်သက်သေဖြစ်ခဲ့သည် (မဿဲ ၁၅:၂၁၊ ၁၆:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ယေရှုပေးသော သက်သေမျိုးသည် သူတို့လိုချင်သော သက်သေမျိုးမဟုတ်ပေ။

In demanding additional evidence the rich man reflects the repeated demands of the scribes and Pharisees for “a sign.” But the life, teachings, and works of Jesus constituted convincing evidence of His divinity for all whose motives were sincere (cf. on Matt. 15:21; 16:1). However, the kind of evidence Jesus offered them was not the kind they wanted.

 

၃၁. အကယ်၍ သူတို့သည် နားမထောင်လျှင်။ အပိုဒ် ၃၀ ကိုကြည့်ပါ။ ကျမ်းစာတွင်တွေ့ရသော ထာဝရအမှန်တရား၏ ရှင်းလင်းသောဖော်ပြချက်ဖြင့် မထိခိုက်သူများသည် အကြီးမားဆုံးသော အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ဖြင့်ပင် ပို၍အထင်ကြီးလေးစားမှုမရှိပေ။ ဤဥပမာကို ပြောပြပြီးရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ယေရှုသည် လာဇရုအမည်ရှိသူကို သေရာမှရှင်ပြန်ထမြောက်စေခဲ့သည်၊ ယင်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုသက်သေတောင်းဆိုသည့် ယုဒခေါင်းဆောင်များ၏ စိန်ခေါ်မှုကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်သည် လူမျိုးခေါင်းဆောင်များအား ယေရှု၏အသက်ကို အကြံအစည်ဖြင့် ပို၍ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန်ဦးတည်စေခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၁:၄၇–၅၄ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ပြင်၊ ၎င်းတို့၏မတည်မငြိမ်သော အနေအထားကို ကာကွယ်ရန် လာဇရုကိုလည်း ဖယ်ရှားရန်လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ကြရသည် (ယောဟန် ၁၂:၉၊ ၁၀၊ DA ၅၈၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ယုဒလူများသည် ဓမ္မဟောင်းကို ပယ်ချသူများသည် “သေရာမှရှင်ပြန်ထမြောက်သူ” ၏ သက်သေကိုပင် ပယ်ချမည်ဖြစ်ကြောင်း ယေရှု၏ဖော်ပြချက်၏ အမှန်တရားကို စစ်မှန်စွာ သရုပ်ပြခဲ့သည်။

31. If they hear not. See on v. 30. Those who are not impressed by the plain statement of eternal truth to be found in Scripture would not be more favorably impressed by the greatest of miracles. A few weeks after narrating this parable Jesus raised from the dead a man named Lazarus, as if in response to the challenge of the Jewish leaders for greater evidence than they had heretofore. But that very miracle led the leaders of the nation to intensify their plot against Jesus’ life (see on John 11:47–54). Not only so; they felt it necessary to do away with Lazarus in order to safeguard their own untenable position (see John 12:9, 10; DA 588). The Jews thus gave a literal demonstration of the truth of Jesus’ statement here, that those who reject the OT would reject “greater” light, even the testimony of one who “rose from the dead.”

 

ဆွယ်ပြောခြင်း။ ဆိုလိုသည်မှာ နောင်တရရန်ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

Persuaded. That is, to repent (see v. 30).

 

တစ်ဦးသေရာမှရှင်ပြန်ထမြောက်လျှင်ပင်။ ဤအရာပြီးနောက် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်ယေရှုသည် လာဇရုကို သေရာမှရှင်ပြန်ထမြောက်စေခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)၊ ဤဥပမာထဲမှ သူဌေးဖော်ပြခဲ့သော တောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် သူ၏ဝေဖန်သူများအား ပြသရန်အလို့ငှာ ဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ ယေရှုသည် “အာဗြဟံအဘ” က သူဌေးအား သတိပေးခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ယုဒလူအများစုသည် ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ တကယ်တော့၊ ထိုအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်သည်ပင် ၎င်းတို့အား ယခင်ကထက် ပိုမိုသေချာစွာ သူ၏သေဆုံးမှုကို အကြံအစည်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သည် (ယောဟန် ၁၁:၄၇–၅၄ ကိုကြည့်ပါ)။

Though one rose. A few weeks after this our Lord raised Lazarus from the dead (see on John 11:1), as if to provide His carping critics with a fulfillment of the request expressed by the rich man of the parable. But, as Jesus has “father Abraham” warn the rich man, most of the Jews still refused to believe. In fact, it was that very miracle that prompted them more definitely than in the past to plot His death (John 11:47–54).

ellen g. white comments

1 COL 366; 3T 401

1, 2 1T 226

1–9 COL 366-375

2 AH 368; COL 374; CS 178; GW 267; Te 48; TM 399; 2T 280,  501,  510,  518,  570,  571,  648,  684, 689; 3T 119,  386,  390, 544; 4T 468,  481,  612, 619; 5T 156, 465; 7T 176,  282, 295; 9T 246

2–9 COL 367; CS 100

5 MYP 306; 6T 480; 9T 245

8 COL 370; CS 149; 4T 68, 389

9 COL 373, 375; Ed 145; 1T 539, 542; 2T 664; 3T 117

9–11 1T 198

9–12 1T 538

10 AH 297, 387; CG 123, 154; CH 409; COL 266, 356; Ed 58,  59,  61, 114; ML 172; MM 177, 205; MYP 143,  148,  228, 230; PK 218,  222,  228, 487; PP 223, 574; TM 287; 2T 48,  78,  84,  309,  312, 700; 3T 22,  224, 556; 4T 186,  309,  311,  337,  487,  561,  572, 591; 5T 414; 6T 172; WM 153

10, 11 FE 152

11 2T 250; 3T 405; 4T 311; WM 17

11, 12 TM 286

11–13 1T 199

14, 15 1T 539

17 DA 308

19–21 COL 260

19–31 COL 260-271; 1T 539; WM 172

20, 21 2T 197

22–26 COL 263

26 Ev 620

27–31 COL 264

29, 31 PP 367

31 DA 407, 799