Wednesday, September 30, 2026

အခန်းကြီး - ( ၁၁ - ၁၂ - ၁၃ - ၁၄ )

  

၁၁:၁–၁၄:၉

ဘုရားသခင်၏
လမ်းလွဲသောသား

ဤစာအုပ်၏ တတိယမြောက် အဓိကအပိုင်းသည် စာအုပ်တစ်အုပ်လုံး၏ ကြက်ခြေခတ်ဖွဲ့စည်းပုံတွင် သတ္တမမြောက်အပိုင်းလည်း ဖြစ်သည်။

A ဣသရေလ၏ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လာခြင်း
(
၁၁:၁–၁၁)

B လှည့်စားတတ်သောသား
(
၁၁:၁၂–၁၂:၈)

C ဣသရေလကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ဦးဆောင်ထုတ်ဆောင်ခြင်း
(
၁၂:၉–၁၄)

D ဣသရေလအပေါ် ယေဟောဝါ၏ အမှုကို အနှစ်ချုပ်ခြင်း
(
၁၃:၁–၃)

C′ ဣသရေလကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ဦးဆောင်ထုတ်ဆောင်ခြင်း
(
၁၃:၄–၉)

B′ မိုက်မဲသောသား
(
၁၃:၁၀–၁၆)

A′ ယေဟောဝါ၏ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်
(
၁၄:၁–၉)

ဟောရှေ ၁–၃ တွင် ဣသရေလကို ယေဟောဝါ၏ လမ်းလွဲသောဇနီးအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့သော်လည်း၊ အခန်း ၁၁–၁၄ တွင် နိုင်ငံတော်ကို ယေဟောဝါ၏ လမ်းလွဲသော (အမွေမဲ့သားကဲ့သို့ အိမ်မှထွက်သွားသော) သားအဖြစ် ဖော်ပြရန် ဥပမာပြုချက်ကို ပြောင်းလဲထားသည်။

၁၁:၁–၁၁ (A)။ ဣသရေလ၏ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လာခြင်း။ ဟောရှေ ၁၁:၁–၄ တွင် မိမိ၏သားဖြစ်သော ဣသရေလအပေါ် ယေဟောဝါ၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကျမ်းစာတစ်လျှောက်လုံးတွင် အနူးညံ့ဆုံး ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၄ တွင် ဤဥပမာပြုချက်ကို ဘုရားသခင်က တိရစ္ဆာန်များကို မေတ္တာဖြင့် စောင့်ရှောက်ခြင်းအထိ တိုးချဲ့ထားသည်)။ ၎င်း၏ ချက်ချင်းဆက်စပ်သော အကြောင်းအရာတွင် “အီဂုတ္တုပြည်မှ ငါ့သားကို ငါခေါ်ထုတ်ခဲ့သည်” ဟူသောစကားသည် သမိုင်းဝင် ဣသရေလ၏ အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ သို့သော် ဟောရှေကျမ်းနှင့် ရှစ်ရာစုက ပရောဖက်များ၏ အခြားစာများတွင်လည်း ၎င်းသည် ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ဣသရေလ ပြန်လာခြင်းနှင့် မေရှိယကြွလာခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်သော အနာဂတ် နောက်ဆုံးကာလ ထွက်မြောက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (၂:၁၄–၁၅; ၁၂:၉၊ ၁၃; ၁၃:၄–၅; ဟေရှာယ ၁၁:၁၅–၁၆; ၃၅; ၄၀:၃–၅; ၄၁:၁၇–၂၀; ၅၁:၉–၁၁; ၅၂:၃–၆၊ ၁၁–၁၂; ၅၅:၁၂–၁၃; အာမုတ် ၉:၇–၁၅; မိက္ခာ ၇:၈–၂၀)။ နောက်ပိုင်းပရောဖက်များသည် အီဂုတ္တုပြည်မှ ဣသရေလ၏ ထွက်မြောက်ခြင်းကို မေရှိယနှင့်သက်ဆိုင်သော ထွက်မြောက်ခြင်းအသစ်၏ ပုံစံတစ်ရပ်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ မဿဲသည် ဤပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဆက်စပ်အကြောင်းအရာကို သစ္စာရှိစွာ လိုက်နာပြီး၊ ဟောရှေ ၁၁:၁ ကို နောက်ဆုံးကာလ ထွက်မြောက်ခြင်းအသစ်ကို ကြိုတင်ဟောပြောပြီး မေရှိယကို ကိုယ်စားပြုသော ဣသရေလအဖြစ် ညွှန်ပြသည့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ကျမ်းပိုဒ်အားလုံးအတွက် အကျဉ်းချုပ်စကားတစ်ရပ်အဖြစ် ကိုးကားသည်။ မေရှိယ၏ အသက်တာသည် ရှေးဣသရေလ၏ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်ဖော်ကျူးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သမိုင်းဝင် ဣသရေလ မအောင်မြင်ခဲ့သည့်နေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် အောင်မြင်မည် (မဿဲ ၁–၅)။

ယေဟောဝါ၏ နူးညံ့သောမေတ္တာကို ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့် နာခံခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်မည့်အစား၊ ကိုယ်တော်၏ အမွေမဲ့သားသည် ပုန်ကန်၍ အဘထံမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည် (ဟောရှေ ၁၁:၂; လုကာ ၁၅:၁၁–၃၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလသည် မိမိ၏ဥစ္စာများကို ဖြုန်းတီးသကဲ့သို့၊ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသော ဗာလကိုးကွယ်မှုအလယ်တွင် အကျင့်ပျက်ပြားသော အသက်ရှင်မှုအတွက် ဖြုန်းတီးခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ထံမှ နောက်ပြန်ဆုတ်ရန်/လမ်းလွဲရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြသဖြင့် (ဟောရှေ ၁၁:၇) သူတို့သည် ပြန်လည်လာ၍ နောင်တရရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၅)။ တရားဟောရာကျမ်းတွင် ထိုသို့ ပုန်ကန်သောသားအတွက် ပြစ်ဒဏ်မှာ သေခြင်းဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၂၁:၁၈–၂၁)။ ထိုအရာသည် နိုင်ငံတော်ဖျက်ဆီးခံရပြီး လူတို့ ပြည်နှင်ခံရသောအခါ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (ဟောရှေ ၁၁:၅–၆)။

ဟောရှေ ၁၁:၈–၁၁ သည် ဤစာအုပ်ထဲရှိ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော် ခုနစ်ခုအနက် ပဉ္စမမြောက် ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ လမ်းလွဲသောဇနီးအပေါ် ပြုသော ပဋိညာဉ်တရားစွဲဆိုမှုတွင် (၂:၁၄–၁၅) ကဲ့သို့ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ လမ်းလွဲသောသားအပေါ် ချမှတ်သော စီရင်ချက်သည် မမျှော်လင့်ထားသော အလှည့်အပြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ လွင်ပြင်ရှိ မြို့များဖြစ်သော အာဒမာနှင့် ဇေဗောအိမ်တို့ကို ပြုသကဲ့သို့ ဣသရေလကို စွန့်ပစ်၍ မိမိလူတို့ကို ထာဝရဖျက်ဆီးခြင်းသို့ အပ်နှံရန် ဘုရားသခင်၏နှလုံးသည် မခံနိုင်ခဲ့ပေ (ကမ္ဘာဦး ၁၉:၂၄–၂၅)။ ယေဟောဝါသည် ထိုမြို့များကို မိမိ၏အမျက်ဖြင့် မှောက်လှန်ခဲ့သည် (ဟေဗြဲ hapak)။ သို့သော် ယခုတွင် မိမိ၏နှလုံးသည်လည်း ပြင်းပြသောမေတ္တာကြောင့် မှောက်လှန်ခြင်း/လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်ခြင်း/မငြိမ်မသက်ဖြစ်ခြင်း (ဟေဗြဲ hapak; မြည်တမ်းစကား ၁:၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဖြစ်လာပြီး၊ မိမိ၏ သနားကရုဏာ/ကိုယ်ချင်းစာစိတ် (ဟေဗြဲ nikhumim) သည် နိုးကြား/လှုပ်ရှားလာသည် (စာသားအရ “နွေးလာသည်”; ဟောရှေ ၁၁:၈)။ ဣသရေလကို ထာဝရဖျက်ဆီးပစ်ရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝရှိသော်လည်း၊ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်သည် လက်စားချေတတ်သူ၊ အကြောင်းမဲ့ပြုတတ်သူ၊ နှလုံးသားကင်းမဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ ဣသရေလ၏ ခြင်္သေ့ (ဟေဗြဲ ’aryeh) သည် ဟောက်၍ မိမိ၏ လမ်းလွဲသောသားသမီးများ (ခြင်္သေ့ကလေးများ) ကို အိမ်သို့ပြန်လာရန် ခေါ်မည်။ နောက်တစ်ဖန် သူတို့သည် မဖျက်ဆီးခံရတော့ပေ။ ကြီးမြတ်သော ခြင်္သေ့ရှေ့တွင် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် သင့်လျော်သော သဘောထားဖြစ်သည့် တုန်လှုပ်ခြင်း (kharad) ဖြင့် သူတို့သည် ပြန်လာကြမည် (အခန်းငယ် ၉–၁၀)။ သို့သော် သူတို့သည် အီဂုတ္တုပြည် (=အာရှုရိ) မှ လျင်မြန်စွာ၊ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပျံဝဲလာသော ငှက်ကဲ့သို့လည်း ပြန်လာကြမည် (ဟေဗြဲ kharad ၏ ဒုတိယအဓိပ္ပာယ်) (အခန်းငယ် ၁၁)။ အမွေမဲ့သားသည် ဝမ်းမြောက်သောအဘ၏ ကြိုဆိုခြင်းကို ခံယူ၍ အိမ်သို့ပြန်လာမည်။

၁၁:၁၂–၁၂:၈ (B)။ လှည့်စားတတ်သောသား။ ယုဒသည် သစ္စာရှိသော သန့်ရှင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လှည့်လည်နေဆဲ (rad၊ “လျှောက်သွားသည်”၊ “လှည့်လည်သည်”၊ “အုပ်စိုးသည်” သို့မဟုတ် “မစည်းကမ်းဘဲ ပြုမူသည်”) ဖြစ်သော်လည်း (၁၁:၁၂ခ) ဣသရေလသည် လေကို စုဝေးစေရန် ကြိုးပမ်းနေသောသူကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားခဲ့သည် (၁၂:၁)။ ဟောရှေသည် ဤအခန်းငယ်များကို ဘီစီ ၇၂၀ ပြည့်နှစ်များအလယ်ခန့်တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအချိန်တွင် နောက်ဆုံးသော ဣသရေလရှင်ဘုရင်အောက်၌ ခဏတာ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားနေသော ဣသရေလသည် ယေဟောဝါအပေါ် လှည့်စားစွာ ပြုမူခဲ့သည် (၁၁:၁၂; ၁၂:၁)၊ ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်ကို လှည့်စားဖောက်ဖျက်ကာ အာရှုရိနှင့် နိုင်ငံခြားစာချုပ်များ ချုပ်ဆိုခဲ့သည် (၁၂:၁)၊ ကုန်သွယ်ရေးတွင်လည်း လှည့်စားသော ချိန်ခွင်များကို အသုံးပြုခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇; သုတ္တံကျမ်း ၁၁:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားခြင်းသည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ကြောင့် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားကြပြီး၊ အဘယ်သူမျှ သူတို့ကို အပြစ်ရှိကြောင်း စွပ်စွဲနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည် (ဟောရှေ ၁၂:၈; ဗျာဒိတ် ၃:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ယေဟောဝါသည် “ယာကုပ်” အပေါ် ပြုသော မိမိ၏ ပဋိညာဉ်တရားစွဲဆိုမှု (ဟေဗြဲ rib) တွင် ယုဒကိုလည်း ထည့်သွင်းခဲ့ပြီး စီရင်ချက်ကို ကြေညာတော်မူသည်။ လက်တုံ့ပြန်သော တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ မူအရ၊ သူတို့၏ လှည့်စားသောနည်းလမ်းများနှင့် ကိုက်ညီသော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည် (ဟောရှေ ၁၂:၂)။ ဟောရှေသည် ဣသရေလ၏ ဘိုးဘေးယာကုပ်၏ အတွေ့အကြုံကို သတိပေးခြင်းဖြင့် လှည့်စားခြင်း၏ အကြောင်းအရာကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ ယာကုပ်၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းနှင့် သူ၏အမည် (ya‘aqob၊ “အစားထိုးသူ”) ကိုယ်တိုင်သည် လှည့်စားခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်။ ဤစာအုပ်တွင် ဘိုးဘေးများခေတ်ကို ဖော်ပြသော တစ်ခုတည်းသော ရည်ညွှန်းချက်ဖြစ်သည်။ ဟောရှေသည် ယာကုပ်၏ နောင်တရခြင်းဆိုင်ရာ အပြုသဘောဆောင်သော အတွေ့အကြုံကို အဓိကထားသည်။ ယာကုပ်သည် ယဗ္ဗုတ်မြစ်အနီးတွင် ဝမ်းနည်းပူဆွေး၍ မျက်ရည်ကျကာ ကောင်းကင်တမန်နှင့် လုံးပန်းပြီး အောင်မြင်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၂:၂၄–၂၈)။ ထို့အပြင် ဗေသလတွင် ယာကုပ်မြင်ခဲ့သော ညအချိန် ရူပါရုံကိုလည်း အာရုံစိုက်သည် (ကမ္ဘာဦး ၂၈:၁၂–၁၉)။ အချို့ဘာသာပြန်ချက်များသည် ဟောရှေ၏ ခေတ်ပြိုင်ပရိသတ် (နှင့် ကျွန်ုပ်တို့) ထံသို့ ဤသတင်းစကားကို ရောက်ရှိစေရန် ယာကုပ်၏အတွေ့အကြုံကို ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ အား ပြောဆိုခြင်းအဖြစ် ဖော်ပြသည် (ဟောရှေ ၁၂:၄)။ အခြားဘာသာပြန်ချက်များ၊ အယ်လ်အက်စ်အက်စ် အပါအဝင်၊ “သူ့အား ပြောဆိုသည်” ဟု ဖတ်ကြသည်။ အတွေ့အကြုံသည် ယာကုပ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော်လည်း နောက်မျိုးဆက်များက ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် သူတို့ အပေါ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ ဆက်စပ်ခံစားနိုင်ကြသည်။ ဟောရှေသည် မိမိ၏ အပိုဆောင်းအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်ဖော်ပြရင်း၊ ဣသရေလ၏ သစ္စာရှိအကြွင်းအကျန်များ (ယနေ့ကျွန်ုပ်တို့အပါအဝင်) ကို ဘုရားသခင်၏အကူအညီဖြင့် နောင်တရ/ပြန်လာရန် (ဟေဗြဲ shub) တိုက်တွန်းသည်။ ထို့ပြင် ကရုဏာ/မေတ္တာ (khesed၊ “ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း”) နှင့် တရားမျှတခြင်း (mishpat) ဟူသော အခြေခံပဋိညာဉ် သတ်မှတ်ချက်များကို စောင့်ထိန်းရန်နှင့် မိမိတို့၏ဘုရားသခင်ကို အစဉ်မပြတ် စောင့်မျှော်/မျှော်လင့်ရန် (qawah) တိုက်တွန်းသည် (အခန်းငယ် ၆; မိက္ခာ ၆:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၂:၉–၁၄ (C)။ ဣသရေလကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ဦးဆောင်ထုတ်ဆောင်ခြင်း။ ယေဟောဝါသည် မိမိသည် ထွက်မြောက်ရာ၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ကြောင်း ဣသရေလကို သတိပေးတော်မူသည်။ ဣသရေလ၏ လက်ရှိကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို အပြန်အလှန်လှောင်ပြောင်သည့်ပုံစံဖြင့် ယေဟောဝါသည် သူတို့၏ ပုန်ကန်ခြင်းကို အပြစ်ပေးရန် သူတို့၏ ဇိမ်ခံကြွယ်ဝမှုများကို ချွတ်ပစ်တော်မူမည်။ တဲတော်ပွဲကာလအတွင်း ရက်အနည်းငယ်သာ တဲများတွင် နေထိုင်ရမည့်အစား (ဝတ်ပြုရာ ၂၃:၄၂–၄၃) သူတို့သည် တစ်ဖန် အမြဲတမ်း တဲများတွင် နေထိုင်ရမည် (ဟောရှေ ၁၂:၉–၁၀)။ ဂိလဒ် (gil‘ad၊ “သက်သေခံပုံ” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော) တွင် ယာကုပ်သည် လာဗန်နှင့် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ကို အမှတ်တရပြုရန် ကျောက်ပုံ (gal) တည်ဆောက်၍ ယဇ်ပူဇော်ခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၃၁:၅၂)။ သို့သော် ဣသရေလသည် ထိုနေရာ၌ အယူမှားသော ယဇ်ပလ္လင်များကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ထိုယဇ်ပလ္လင်များ ဖျက်ဆီးခံရသောအခါ ၎င်းတို့သည် ကျောက်ပုံများ (gal) ဖြစ်သွားမည် (ဟောရှေ ၁၂:၁၁)။ အခန်းငယ် ၁၂–၁၄ တွင် ဟောရှေသည် ရှုရိပြည်၌ ယာကုပ်က သိုးများကို ထိန်းသိမ်း/စောင့်ရှောက်ခဲ့သည့် (shamar) အတွေ့အကြုံ (ကမ္ဘာဦး ၂၈–၂၉) ကို ပရောဖက်မောရှေက ထွက်မြောက်ရာအချိန်တွင် ဣသရေလကို ထိန်းသိမ်း/စောင့်ရှောက်/ကာကွယ်ခဲ့သည့် (shamar) အတွေ့အကြုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ မောရှေကြိုတင်ဟောခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကျိန်စာများကို ရည်ညွှန်း၍ (တရားဟောရာ ၄:၂၅–၂၆; ၃၂:၁၆) ယေဟောဝါသည် ဣသရေလကို သူတို့၏ သွေးအပြစ်ထဲတွင် ထားရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏တရားကို သူတို့ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း/အရှက်ကွဲစေခြင်းအတွက် ပြန်ပေးမည် (ဟေဗြဲ shub၊ စာသားအရ “ပြန်ပေးသည်”) ဟု မိန့်တော်မူသည် (ဟောရှေ ၁၂:၁၄)။

၁၃:၁–၃ (D)။ ဣသရေလအပေါ် ယေဟောဝါ၏ အမှုကို အနှစ်ချုပ်ခြင်း။ စိတ်မကောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်နေသော အခန်းငယ်သုံးခုတွင် ဟောရှေသည် ဣသရေလ၏ ဖောက်ပြန်ခြင်းနှင့် ယေဟောဝါ၏ ပဋိညာဉ်တရားစွဲဆိုမှုတွင် အခြေခံစွဲချက်များကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြသည်။ အခန်းငယ် ၁ ကို ဖောက်ပြန်ခြင်းမပြုမီ ဧဖရိမ်သည် တုန်လှုပ်ခြင်း (ဟေဗြဲ retet) ဖြင့်—ဆိုလိုသည်မှာ နှိမ့်ချစွာနှင့် “ဘာသာရေးရိုသေမှု” ဖြင့် (အန်ဂျေပီအက်စ်; ဟေရှာယ ၆၆:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)—ပြောဆိုခဲ့သည်ဟုလည်း နားလည်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် သူသည် လူတို့ တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် အာဏာသြဇာကြီးမားစွာ ပြောဆိုခဲ့သည် (retet) ဟုလည်း နားလည်နိုင်သည်။ မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို အပြုသဘောဆောင်သော အကဲဖြတ်ချက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ဗာလ၏ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှုတွင် အပြစ်ရှိလာပြီး (ဝိညာဉ်ရေးအရ) သေဆုံးခဲ့ကြသည် (ဟောရှေ ၁၃:၁)။ အခန်းငယ် ၂ သည် ဣသရေလသည် ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် “ပို၍ပို၍” အပြစ်ပြုနေခဲ့ပုံကို အနှစ်ချုပ်သည်။ ဤအပိုင်း၏ နောက်ဆုံးအခန်းငယ်ဖြစ်သော အခန်းငယ် ၃ သည် သဘာဝလောကမှ ဥပမာလေးခု—နံနက်ခင်း မြူ/မိုးတိမ်၊ အစောပိုင်းနှင်း၊ လေရှေ့၌ လွင့်သွားသော ဖွဲနှင့် မီးခိုး—ကို အသုံးပြု၍ ဣသရေလသည် သမိုင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။

၁၃:၄–၉ (C′)။ ဣသရေလကို အီဂုတ္တုပြည်မှ ဦးဆောင်ထုတ်ဆောင်ခြင်း။ ၁၃:၄က သည် ကိုက်ညီသော အပိုင်းဖြစ်သည့် ၁၂:၉–၁၄ ၏ အဖွင့်အခန်းငယ်ကို စကားလုံးနီးပါး အတိအကျ ပြန်လည်ဖော်ပြသည်။ ဣသရေလ၏ ထွက်မြောက်ခြင်းကို အာရုံစိုက်၍ ၁၃:၄–၅ သည် ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၁–၃ ရှိ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြပြီး ပဋိညာဉ်၏ နိဒါန်း (“ငါသည် ယေဟောဝါဖြစ်၏” ဟု စာသားအရ ဆိုလိုသည်)၊ ယေဟောဝါသည် အီဂုတ္တုပြည်မှ သူတို့ကို လွတ်မြောက်စေပြီး တော၌ ဦးဆောင်ခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည့် သမိုင်းနောက်ခံနှင့် အခြားဘုရားများကို မကိုးကွယ်ရဟူသော ပထမပညတ်တော်၏ အဓိက သတ်မှတ်ချက်ကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် ယေဟောဝါသည် ဣသရေလကို မောရှေ ကြိုတင်ဟောထားသည့် လမ်းအတိုင်း လိုက်သွားခြင်းအတွက် စွဲချက်တင်တော်မူသည် (တရားဟောရာ ၈:၁၁–၁၅; ၃၁:၂)။ သူတို့ ဝပြည့်၍ ကျေနပ်လာသောအခါ မာနထောင်လွှားလာပြီး ယေဟောဝါကို မေ့လျော့ကာ အခြားဘုရားများနောက်သို့ လိုက်သွားကြသည် (ဟောရှေ ၁၃:၆)။ ဤအပိုင်း၏ အဆုံးတွင် ယေဟောဝါသည် သူတို့၏ ဘုရားများစွာကို ကိုးကွယ်ခြင်းအတွက် ဣသရေလကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ သေစေနိုင်သော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ တိုက်ခိုက်မှု ပုံရိပ်ကို အသုံးပြု၍ ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် စီရင်ချက်ချတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၇–၉)။ ယေဟောဝါသည် ကျားသစ်ကဲ့သို့ စောင့်ကြည့်/ချောင်းမြောင်းနေခြင်း (’ashur) ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် အာရှုရိ (’ashur) ဟူသော တူညီသံထွက်စကားလုံးနှင့် စကားလုံးကစားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် အာရှုရိကို ဣသရေလ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် အကျိုးဆောင်အဖြစ် အသုံးပြုမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

၁၃:၁၀–၁၆ (B′)။ မိုက်မဲသောသား။ ဧဖရိမ်သည် ၁၁:၁၂–၁၂:၈ တွင် ဖော်ပြသကဲ့သို့ လှည့်စားတတ်သောသားသာမက၊ မွေးဖွားချိန်တွင် သားအိမ်အဝသို့ပင် ထွက်လာရန် ဉာဏ်မရှိသောသားလည်း ဖြစ်သည် (၁၃:၁၃)။ ဤမွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ ဥပမာပြုချက်သည် ဣသရေလအစိုးရတွင် အကျပ်အတည်းဖြစ်ပေါ်နေသောအချိန်ကို ဖော်ပြသည်။ ရှလ္မနေဇာ V က ဟောရှေမင်းနှင့် တော်ဝင်မိသားစု၊ အဆင့်မြင့်အစိုးရအရာရှိများကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ဖြစ်နိုင်သည် (၇၂၂ ဘီစီ; အခန်းငယ် ၉–၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။ သားအိမ်အတွင်း ကလေးက ပြောင်းပြန်အနေအထားဖြင့် ရှိနေခြင်းသည် မိခင်၏အသက်ကိုလည်း အလွန်အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည်။ အခြေအနေသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပုံရသည်။

ထင်ရှားသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် နီးကပ်လာသော သေခြင်း၏ အခြေအနေအလယ်တွင်၊ သခင်ဘုရားသည် ဤစာအုပ်ထဲရှိ နောက်ဆုံးကာလ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော် ခုနစ်ခုအနက် ဆဋ္ဌမမြောက်ကို တင်ပြတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ သေလွန်သူများထဲမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့ကို သင်္ချိုင်းတွင်းမှ ပြန်ဝယ်/လွှတ်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး သေခြင်းမှ ရွေးနှုတ်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည်။ နောက်ဆက်တွဲ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းသည် ကြေညာချက်များ (အမ်တီ၊ “ငါသည် ဖြစ်မည်…”) သို့မဟုတ် သေခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်းအပေါ် အောင်ပွဲကို ကြေညာသည့် အပြောအမေးဆန်သော မေးခွန်းများ (အယ်လ်အက်စ်အက်စ်၊ “အဘယ်မှာရှိသနည်း…?”) ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟေဗြဲစာသားတွင် စကားစုနှစ်ခုသည် ဆင်တူသည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၄–၅၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယေဟောဝါသည် လက်စားချေခြင်း/အပြစ်ပေးခြင်း (တစ်ခါတစ်ရံ “သနားခြင်း၊ ကိုယ်ချင်းစာခြင်း၊ နောင်တရခြင်း” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်) အဆုံးသတ်မည်ဟု အာမခံတော်မူသည် (စာသားအရ “ငါ၏မျက်စိမှ ဖုံးကွယ်ထားမည်”)။ သို့သော် ထိုအချိန်အတောအတွင်း ဣသရေလ၏ အသီးအပွင့်များသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုသည် ရှေးရိုးစကားအရ ခြောက်သွေ့စေသော အရှေ့လေရှေ့၌ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး (ဟောရှေ ၁၃:၁၅)၊ ရှမာရိသည် သုံးနှစ်ကြာ ဝိုင်းရံခံရမည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇:၅)။ ပဋိညာဉ်ကျိန်စာများ ပြည့်စုံသည့်အနေဖြင့် အာရှုရိတပ်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ အကြမ်းဖက်သော တိုက်ခိုက်မှုသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲဖွင့်မည် (ဟောရှေ ၁၃:၁၆; ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၅:၁၆; အာမုတ် ၁:၁၃; “ပရောဖက်များထဲမှ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ခြင်း” စာမျက်နှာ ၉၈၁ ကိုကြည့်ပါ)။

၁၄:၁–၈ (A′)။ ယေဟောဝါ၏ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကတိတော်။ ဟောရှေ ၁၄:၁–၉ သည် စာအုပ်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းဖြစ်ပြီး ၁၁:၁–၁၁ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ မကြာမီ ပြည်နှင်ခံရ၍ မိဘမဲ့ဖြစ်လာမည့် လူမျိုးထံသို့ ၎င်းက ရည်ညွှန်းသည်။ ၁၄:၁–၃ တွင် ဟောရှေသည် ဣသရေလအား ယေဟောဝါထံ ပြန်လာရန် တိုက်တွန်းပြီး၊ ကိုယ်တော်ထံ မည်သို့ပြောရမည်ကိုပင် အကြံပြုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ နောင်တရခြင်းဆိုင်ရာ စကားများ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းတောင်းခံမှုများနှင့် မှန်ကန်သောလုပ်ရပ်များအတွက် ကတိပြုခြင်းများ (ယဇ်များ/“ကျွန်ုပ်တို့၏နှုတ်ခမ်းအသီး”) နှင့် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းကိုသာ သစ္စာရှိ၍ ယုံကြည်အားထားရန် ကတိများ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ထံတွင် မိဘမဲ့သူသည် ကရုဏာ/သနားခြင်းကို ရရှိကြောင်း ကတိပြု၍ ရဲရင့်စွာ လာရန် သူတို့ကို တိုက်တွန်းသည် (အခန်းငယ် ၃)။

နောက်ဆုံးကာလ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကျမ်းပိုဒ်ခုနစ်ခုအနက် နောက်ဆုံးဖြစ်သော အခန်းငယ် ၄–၈ တွင် တစ်နေ့နေ့၌ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း (ဟေဗြဲ meshubah၊ “နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း၊” “ဖောက်ပြန်ခြင်း၊” “လမ်းလွဲခြင်း”) ကို ကုစားပြီး “အခမဲ့ ချစ်တော်မူမည်” (ဟေဗြဲ nedabah၊ “အခြေအနေမထားဘဲ”) ဟူသော ဘုန်းအသရေရှိသော ကတိတော်ကို ဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်သည် လွှဲသွားမည် (အခန်းငယ် ၄)။ အခန်းငယ် ၅–၆ တွင် ယေဟောဝါသည် မိမိကိုယ်ကို ဣသရေလကို ရေလောင်းပေးသော နှင်းအဖြစ် ပုံဖော်တော်မူသည်။ ထိုအကျိုးကြောင့် ဣသရေလသည် လျင်မြန်စွာနှင့် အလွန်များပြားစွာ ကြီးထွားလာမည်။ နှင်းပန်း/ကရိုကပ်ပန်းကဲ့သို့ ဖြစ်မည်၊ အမြစ်များဖြင့် တည်ငြိမ်မှုရှိမည်၊ အကိုင်းအခက်/အညွန့်များ ဖြန့်ကားခြင်းဖြင့် တင့်တယ်မည်၊ လက်ဘနုန်၏ အားကောင်းသော အာရဇ်တောများကဲ့သို့ မွှေးကြိုင်၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိမည်၊ သံလွင်ပင်ကဲ့သို့ လှပမည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ကတိပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကောင်းချီးများ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၃၀:၉–၁၀; ၃၃:၁၃–၁၆)။ ဥပမာပြုချက်ကို ပြောင်းလဲ၍ ဟောရှေ ၁၄:၇ တွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်သည် အကိုင်းအခက်များ ဖြန့်ကားသောအပင်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည် (ကျမ်းစာတစ်လျှောက်တွင် ဤသို့ဖော်ပြခြင်းမှာ ဤတစ်ကြိမ်သာ ဖြစ်သည်)။ ပြန်လာမည့်သူများသည် (ပြည်နှင်ခံရာမှ နှင့် ယေဟောဝါထံသို့) ကိုယ်တော်၏ အရိပ်အောက်တွင် ထိုင်/နေထိုင်ကြမည် (သီချင်း ၂:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် စပါးသစ်၊ စိမ်းလန်းစိုပြေသော စပျစ်နွယ်ပင်နှင့် လက်ဘနုန်မှ ထွက်သော စပျစ်ရည်၏ ချိုမြိန်သောရနံ့တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပေါများသည့်အသက်ကို ခံစားကြမည် (ဟောရှေ ၁၄:၇; သီချင်း ၄:၁၁–၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တစ်ဖန် ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်ကို စားသုံးနိုင်သောအသီးရှိသည့် အမြဲစိမ်းသစ်ပင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည် (ကျောက်ထင်းရှူးပင်၊ Pinus pinea ဖြစ်နိုင်သည်)။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှုမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ဣသရေလ၏ အသီးအပွင့်များခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အရင်းအမြစ် ဖြစ်တော်မူသည် (ဟောရှေ ၁၄:၈)။

၁၄:၉။ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ နိဂုံးချုပ် — ယေဟောဝါ၏ လမ်းများသည် ဖြောင့်မတ်ကြသည်! ဟောရှေ၏ နောက်ဆုံးသင်ခန်းစာမှာ သူ၏သတင်းစကားပါ အကြောင်းအရာများကို နားလည်သိရှိရန် (ဟေဗြဲ yada‘) ဉာဏ်ပညာရှိသော စာဖတ်သူများကို ဖိတ်ခေါ်သည့် ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ စကားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုသတင်းစကားကို မိမိတို့၏အသက်တာတွင် လက်တွေ့ကျသော နည်းလမ်းများဖြင့် အသုံးချရန် ဖြစ်သည်။ ဖိတ်ခေါ်ချက်သည် “အဘယ်သူသည် ပညာရှိသနည်း” (သို့မဟုတ် “ပညာရှိသူမည်သူမဆို…”) ဟူသော မေးခွန်းဖြင့် စတင်သည် (ဟေဗြဲ mi khakam)။ ၎င်းသည် အခြားသော ဉာဏ်ပညာဖိတ်ခေါ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသည် (ဆာလံ ၁၀၇:၄၃; ယေရမိ ၉:၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ဖြောင့်မတ်သူနှင့် မတရားသော/ပုန်ကန်သောသူတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမှုသည်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်သည် (ဆာလံ ၁:၆; သုတ္တံကျမ်း ၁၀:၂၄၊ ၂၉–၃၀; ၁၁:၃; ၁၂:၃၊ ၅၊ ၇)။ သို့သော် ဟောရှေကျမ်းတွင် အသေးစိတ်ဖော်ပြထားသော ဣသရေလ၏ ယေဟောဝါကို ပုန်ကန်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ဟောရှေသည် မတရားသောသူအတွက် ပိုမိုတိကျသော “ပုန်ကန်သူများ” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟောရှေသည် ယေဟောဝါ၏ လက္ခဏာတော်ကို အတည်ပြုခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်သည်။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းများသည် ဖြောင့်မတ်ကြသည် (ဟေဗြဲ yashar၊ “ဖြောင့်မတ်သော၊” “တည့်မတ်သော၊” “တရားမျှတသော”)။ သူသည် စာဖတ်သူအား ရွေးချယ်စရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ယေဟောဝါ၏ ဖြောင့်မတ်သောလမ်းများအတိုင်း လျှောက်လှမ်းခြင်း (ဆိုလိုသည်မှာ ပဋိညာဉ်သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း လိုက်နာခြင်း) နှင့် ဣသရေလ၏ အနာဂတ်အတွက် ကတိပြုထားသော ဘုန်းအသရေရှိသည့် ကောင်းချီးများကို ရိတ်သိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ပုန်ကန်၍ အပြစ်၌ ခလုတ်တိုက်ခြင်း (ဆိုလိုသည်မှာ ပဋိညာဉ်ကျိန်စာများကို ရိတ်သိမ်းခြင်း၊ ဟောရှေ ၄:၅; ၅:၅; ၁၄:၂; ဝတ်ပြုရာ ၂၆:၃၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် စာဖတ်သူသည် ထာဝရဘုရားက ပေးထားသော မျှော်လင့်ချက်ကို လက်ခံရမည် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်သော မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်း၌ တုန်လှုပ်ယိမ်းယိုင်နေရမည်။

 

No comments:

Post a Comment