Wednesday, September 30, 2026

ဇေဖနိအနာဂတ္တိကျမ်း-ဇေ-Zephaniah – Zeph.



 



မာတိကာ (Table of Contents)
အခန်းကြီး - ၁
အခန်းကြီး - ၂
အခန်းကြီး - ၃

ဇေဖနိ

နိဒါန်း

ခေါင်းစဉ်နှင့် စာရေးသူ။ ဇေဖနိကျမ်းသည် ပရောဖက်ငယ်များအနက် နဝမမြောက်ကျမ်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏စာရေးသူ၏အမည်ကို ခေါင်းစဉ်အဖြစ် ခံယူထားသည်။ သို့သော် ဤအမည်၏အဓိပ္ပာယ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကျမ်းပညာရှင်များအကြား အငြင်းပွားမှုရှိသည်။ အများစုက ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “ယဟဝေသည် ဖုံးကွယ်ထားသည်/ကာကွယ်ထားသည်” ဟုယူဆကြပြီး၊ ၎င်းသည် “ဖုံးကွယ်သည်၊ ဝှက်ထားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် tsapan အမြစ်စကားလုံးနှင့် ဘုရားသခင်၏အမည် ယဟဝေ ၏ အတိုကောက်ပုံစံဖြစ်သော ယဟ တို့မှ ဆင်းသက်လာသည်။ အခြားသူများကမူ “ယဟဝေ၏ကင်းစောင့်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်ဟု အဆိုပြုကြပြီး၊ ၎င်းသည် “စောင့်ကြည့်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည့် tsapah အမြစ်စကားလုံးနှင့် ယဟ တို့မှ ဆင်းသက်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤကျမ်းတွင် ပရောဖက်ဇေဖနိသည် ဟေဇကိယ၏ မြစ်လေးဆက်မြောက် မြစ်တော်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (ဇေ ၁း၁)။ တိတိကျကျ မဖော်ပြထားသော်လည်း ဤမျှရှည်လျားစွာ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကို ဖော်ပြထားခြင်းသည် ယုဒပြည်၏ကျော်ကြားသော ဘုရင်ဟေဇကိယကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ ပရောဖက်ကျမ်းများအနက် အခြားမည်သည့်ကျမ်းခေါင်းစဉ်မျှ ပရောဖက်၏မျိုးရိုးကို မျိုးဆက်လေးဆက်အထိ ပြန်လည်ခြေရာခံဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။

ရက်စွဲ။ ဇေဖနိသည် အာမုန်၏သား၊ နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသော မနာရှေ၏မြေးဖြစ်သည့် ယောရှိမင်းလက်ထက်တွင် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည် (ဇေ ၁း၁)။ ယောရှိသည် ယုဒနိုင်ငံကို ဘီစီ ၆၄၁ မှ ၆၀၉ အထိ အုပ်စိုးခဲ့သောကြောင့် ပရောဖက်သည် ဤကာလအတွင်းတွင် သာသနာပြုခဲ့ရမည်။ ထို့ထက် တိကျစွာဆိုရလျှင် ဇေဖနိသည် နိနေဝေမြို့ပျက်စီးမည့်အကြောင်း ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည် (ဇေ ၂း၁၃–၁၅)။ ထိုမြို့သည် ဘီစီ ၆၁၂ ခုနှစ်တွင် ပျက်စီးခဲ့သည်။ ယုဒပြည်၏ဆိုးညစ်မှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားခြင်း (၁း၄–၆၊ ၈–၁၂၊ ၃း၁–၃၊ ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် ဘီစီ ၆၂၂ ခုနှစ်တွင် “ပညတ္တိကျမ်းစာ” ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းနှင့်အတူ အရှိန်အဟုန်မြင့်လာခဲ့သည့် ယောရှိ၏ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုမတိုင်မီကာလကို ညွှန်ပြနေဖွယ်ရှိသည်။ ဤအချက်များကြောင့် ဇေဖနိ၏သာသနာပြုကာလသည် ယောရှိမင်းနန်းစံ၏ ပထမပိုင်း၊ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ဘီစီ ၆၃၀–၆၂၅ ဝန်းကျင်ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ ယုဒပြည်၏ နောက်ဆုံးဘုရားသခင်ကို ရိုသေသောဘုရင်လက်ထက်တွင် ဝိညာဉ်ရေးရာနိုးကြားမှုကို ပိုမိုတိုးတက်စေရန် ယဟဝေသည် သူ့ကို ပရောဖက်အဖြစ် ပေါ်ထွန်းစေခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

နောက်ခံအခြေအနေများ။ ဘီစီ ၇၂၂ ခုနှစ်တွင် မြောက်ပိုင်းအစ္စရေးနိုင်ငံ၏ အဆုံးသတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ရှမာရိမြို့ကျဆုံးခြင်းသည် တောင်ပိုင်းယုဒနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်များအား ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်း ခံရနိုင်ကြောင်း သတိပေးသင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် မနာရှေ (ဘီစီ ၆၉၇–၆၄၃) နှင့် အာမုန် (ဘီစီ ၆၄၃–၆၄၁) တို့၏နန်းစံကာလများတွင် ဆိုးညစ်မှုနှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲခြင်းတို့သည် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ယောရှိ (ဘီစီ ၆၄၁–၆၀၉) နန်းတက်လာသောအခါ ယုဒပြည်သူတို့သည် နိုင်ငံခြားဘာသာရေးကိုးကွယ်မှု အမျိုးမျိုးတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြပြီး၊ ကြယ်တာရာနတ်ဘုရားများနှင့် ခါနာန်အမျိုးသားတို့၏ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည် (ဇေ ၁း၄–၅၊ ၄ရာ ၂၃း၄–၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤဝိညာဉ်ရေးနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အနိမ့်ဆုံးအခြေအနေများသည် နိုင်ငံတော်၏တည်ရှိမှုကိုပင် ခြိမ်းခြောက်လာခဲ့သည်။ ယုဒလူ့အဖွဲ့အစည်းသည် ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ နိုင်ငံအတွက် ဤအရေးကြီးသောအချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် မကြာမီကျရောက်လာမည့် တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်း လူတို့အား သတိပေးရန် ဇေဖနိကို ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။

ဇေဖနိ၏သာသနာပြုမှုသည် ယေရမိ၏သာသနာပြုမှု အစောပိုင်းကာလနှင့် တစ်ချိန်တည်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ဝန်းကျင်တွင် နိုင်ငံတကာအခြေအနေသည် မတည်ငြိမ်ဘဲ အာရှုရိ၏အင်အား ကျဆင်းလာနေစဉ် နာဗိုပေါလက်ဆာ၏လက်အောက်တွင် ဗာဗုလုန်သည် အင်အားကြီးထွားလာခဲ့သည်။ မကြာမီ ဗာဗုလုန်သည် ယုဒပြည်အပါအဝင် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံများအတွက် ကြီးမားသောအန္တရာယ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အီဂုတ္တုပြည်ကလည်း ယုဒပြည်ကို အခါအားလျော်စွာ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ ယုဒပြည်တွင် နိုင်ငံရေးနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ကျဆင်းမှုအလွန်ပြင်းထန်နေချိန်တွင် ဘုရားသခင်သည် ဇေဖနိကို ပရောဖက်ပြုသာသနာအတွက် ခေါ်တော်မူခဲ့သည်။

ဓမ္မဗေဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်။ ဇေဖနိကျမ်းသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့အနေဖြင့် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးအပေါ် သစ္စာရှိနေရန် လိုအပ်ကြောင်း အတည်ပြုဖော်ပြသည်။ ပရောဖက်သည် ယုဒပြည်၏ ဆက်လက်၍ ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတို့ကြောင့် ယဟဝေက တရားစီရင်မည့် မကြာမီကျရောက်တော့မည့် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ သို့သော် လူမျိုးတို့ထံ မိမိ၏သာသနာကို ပြည့်စုံစေရန် သစ္စာရှိသော ကျန်ကြွင်းသူတို့ကိုလည်း ကိုယ်တော်သည် ထိန်းသိမ်းထားမည်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော် နှစ်ရပ်စလုံးကို ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သည်။

၁။ ထာဝရဘုရား၏နေ့။ ဇေဖနိ၏သတင်းစကားသည် ထာဝရဘုရား၏နေ့ ရောက်ရှိလာခြင်းအပေါ် အဓိကအာရုံစိုက်ထားသည်။ ထိုနေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် လောကတစ်ခုလုံးကို တရားစီရင်ပြီး သစ္စာရှိသောကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ဖြောင့်မတ်ကြောင်း ဖော်ပြမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို မကြာမီရောက်လာမည့် စစ်ပွဲနေ့ (ဇေ ၁း၇၊ ၁၄)၊ မှောင်မိုက်သော၊ မိုးတိမ်ဖုံးသော၊ စိတ်ညှိုးငယ်ခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းနှင့် အပျက်အစီးတို့၏နေ့ (ဇေ ၁း၁၅–၁၆) အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာရခြင်း၌ နှစ်သက်တော်မမူသော်လည်း မိမိ၏လူတို့အား ကိုယ်တော်ကိုရှာရန်နှင့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်ခံရရန် သတိပေးချက်ပေးတော်မူသည် (ဇေ ၃း၁၇–၂၀)။ ဆိုးညစ်သောသူတို့အတွက် ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏အပြစ်ဒဏ်ကို ယူဆောင်လာမည် (ဇေ ၁း၇–၃း၈)၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့အတွက်မူ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ယူဆောင်လာမည် (ဇေ ၃း၉–၂၀)။ ထိုနေ့သည် သမိုင်းအတွင်း ပြည့်စုံမှု (ဇေ ၂း၄–၁၅) နှင့် နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ပြည့်စုံမှု (ဇေ ၃း၈–၁၃) နှစ်မျိုးစလုံးရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်လူတို့ (ဇေ ၁း၄–၁၃) နှင့် လူမျိုးတို့ (ဇေ ၂း၄–၁၅) နှစ်ဖက်စလုံးကို သက်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်လည်း ဤတူညီသော အလွန်အရေးကြီးသည့် ဖြစ်ရပ်ကာလကို “တရားစီရင်ရာနေ့” (မ ၁၀း၁၅၊ ၁၁း၂၂၊ ၂၄၊ ၁၂း၃၆၊ ၂ပေ ၃း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ “နောက်ဆုံးသောနေ့” (ယော ၆း၃၉–၄၀၊ ၄၄၊ ၅၄၊ ၁၁း၂၄၊ ၁၂း၄၈)၊ “ထာဝရဘုရား၏နေ့” (တ ၂း၂၀၊ ၁ကော ၅း၅၊ ၂ကော ၁း၁၄၊ ၁သက် ၅း၂၊ ၂သက် ၂း၂၊ ၂ပေ ၃း၁၀)၊ “ခရစ်တော်၏နေ့” (ယေရှု၏နေ့) (ဖိ ၁း၆၊ ၁၀၊ ၂း၁၆)၊ “ဘုရားသခင်၏နေ့” (၂ပေ ၃း၁၂)၊ “ကြီးမြတ်သောနေ့” (ယု ၆၊ ဗျာ ၆း၁၄၊ ၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် “မင်္ဂလာရှိသောမျှော်လင့်ခြင်း” (တိ ၂း၁၃) စသည့် စကားအသုံးအနှုန်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ရည်ညွှန်းထားသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ခရစ်တော်၏ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်နေ့ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယုံကြည်သူများသည် ဤဖြစ်ရပ်ကို မျှော်လင့်စောင့်စားသင့်ပြီး ထိုနေ့အတွက် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့် လောကကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးသင့်သည်။

၂။ တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတော်။ ဇေဖနိသည် ယဟဝေကို တရားမျှတမှုနှင့် တရားစီရင်ခြင်း၏ဘုရားသခင်ဖြစ်သကဲ့သို့ ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်၏ဘုရားသခင်အဖြစ်လည်း ဖော်ပြသည်။ အမှန်မှာ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် ထိခိုက်နာကျင်စေသော ချစ်ခြင်းမှ ပေါက်ဖွားလာပြီး တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်တို့ ရောနှောပါဝင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အမျက်တော်ဖြင့် ဆိုးညစ်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည် (ဇေ ၁း၂–၁၈)။ သို့သော် မိမိ၏လူတို့အတွက်လည်း ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ပြီး ယုဒနှင့် အစ္စရေးတို့၏ ကျန်ကြွင်းသူများ၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ယုံကြည်သော နူးညံ့သိမ်မွေ့သူနှင့် နှိမ့်ချသူတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်၍ ချီးမြှောက်မည် (ဇေ ၂း၇၊ ၉၊ ၃း၁၂)။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အပေါ် အစ္စရေး၏ဘုရင်အဖြစ် စိုးစံမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏လူတို့သည် မကောင်းမှုကို နောက်တစ်ဖန် မကြောက်ရွံ့ကြတော့မည် (စက်ကျူးဂျင့်ကျမ်းတွင် “မြင်ကြတော့မည်မဟုတ်” ဟု ဆိုသည်) (ဇေ ၃း၁၅)။

စာပေဆိုင်ရာလက္ခဏာများ။ ဇေဖနိသည် အားကောင်းပြီး တိုတောင်းသိပ်သည်းသော ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ တိုက်ရိုက်နှင့် ပြတ်သားသော သတင်းစကားကို ပေးပို့ထားပြီး အားကောင်းသော အပြောအဆိုစွမ်းရည်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရဘုရား၏နေ့၏ ဖျက်ဆီးတတ်သောသဘောကို စစ်ပွဲနှင့် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ပုံရိပ်များဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည် (ဇေ ၁း၂–၃၊ ၁၅)။ ဤကျမ်းတွင် အဓိကအပိုင်းသုံးပိုင်း ပါရှိသည်။ ယုဒပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း (ဇေ ၁း၁–၁၈)၊ လူမျိုးတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း (ဇေ ၂း၁–၁၅) နှင့် ယုဒပြည်ပျက်စီးခြင်းနှင့် သစ္စာရှိသောကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ထိန်းသိမ်းခြင်း (ဇေ ၃း၁–၂၀) တို့ဖြစ်သည်။


အခန်းကြီး - ၁

၁း၁–၁၈

ယုဒပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း

အခန်းကြီး ၁ သည် ဘုရားသခင်၏ ယုဒပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ထားသည်။ ထာဝရဘုရား၏နေ့အကြောင်း ဖော်ပြချက်က ဆက်လက်၍ ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲခြင်းနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတို့ကြောင့် ယုဒပြည်၏ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေဖြစ်လာကြောင်း ဖော်ပြသည် (“ပရောဖက်များတွင် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်း” စာ ၉၈၁ ကိုရှု)။

၁း၁

ကျမ်းဦးစာတမ်း

အခန်းငယ် ၁း၁ သည် စာရေးသူနှင့် သူ၏သတင်းစကားပြောကြားသည့် အချိန်ကာလကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ အခြားပရောဖက်ကျမ်းအချို့ကဲ့သို့ပင် ဤကျမ်းသည် ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ပရောဖက်ထံသို့ ရောက်လာကြောင်း ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အစပြုသည် (ဟော ၁း၁၊ ယောလ ၁း၁၊ ယောန ၁း၁၊ မိက္ခာ ၁း၁ ကိုရှု)။ ဇေဖနိ၏အမည်သည် “ယဟဝေသည် ဖုံးကွယ်ထားသည်/ကာကွယ်ထားသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါက ဆိုးညစ်သောလူတို့ထံ အရေးတကြီးဖြစ်သော်လည်း မနှစ်မြို့ဖွယ် သတင်းစကားကို ပေးပို့သော ပရောဖက်တစ်ပါးအတွက် အလွန်သင့်လျော်သောအမည်ဖြစ်သည်။ ဇေဖနိသည် မင်းမျိုးမင်းနွယ်မှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူသာသနာပြုခဲ့သည့် ယုဒဘုရင်ယောရှိထံသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခွင့် ရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်ကို ရိုသေသောဘုရင်ဖြစ်သည့် ယောရှိသည် သူနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သော အခြားပရောဖက်များနှင့်အတူ ဇေဖနိ၏စကားကို နားထောင်ကာ မိမိဆောင်ရွက်ခဲ့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို အားပေးမှုရရှိခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

၁း၂–၆

ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာခြင်း

ယဟဝေသည် ပထမဦးစွာ သက်ရှိအရာအားလုံးအပေါ် မိမိ၏တရားစီရင်ခြင်းကို ဦးတည်ခဲ့ပြီး (ဇေ ၁း၂–၃) ထို့နောက် မိမိ၏လူတို့ဖြစ်သော ယုဒပြည်အပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄–၆)။ အခန်းငယ် ၂–၃ သည် ထာဝရဘုရား၏ အလွန်ပြင်းထန်သော တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာထားသည်။ ဆိုးညစ်မှုအမျိုးမျိုးအပေါ် အမျက်ဒေါသနှင့် အငြိုးအတေး၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူသားများ၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ ငှက်များနှင့် ငါးများအပါအဝင် အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းခြင်းကို ပြန်လည်ပျက်စီးစေသကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးမည် (အခန်းငယ် ၃၊ က ၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လူသားတို့၏အပြစ်ကြောင့် သဘာဝတရားတစ်ခုလုံးသည် ညည်းတွား၍ ဆင်းရဲခံခဲ့ရသည် (ရော ၈း၂၁–၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဇေဖနိ ၁း၂–၃ တွင် ယဟဝေ၏တရားစီရင်ခြင်းကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဖြစ် ဖော်ပြထားသော်လည်း အခန်းငယ် ၄–၆ တွင် ယုဒပြည်နှင့် ၎င်း၏နေထိုင်သူများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ထားသည်။ တရားစီရင်ခြင်းသည် ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့မှ စတင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏သခင်ဘုရားကို တမင်တကာ လမ်းလွဲခဲ့ကြသောကြောင့် အခြားသူများထက် ပို၍အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်ကြသည်။ သူတို့၏အဓိကအပြစ်ဖြစ်သော ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းတွင် ဗာလနှင့် ကောင်းကင်ကြယ်တို့ကို ကိုးကွယ်ခြင်း ပါဝင်သည်။ ထိုဘုရားများကို ခါနာန်လူမျိုးများနှင့် အာရှုရိလူမျိုးများက ကိုးကွယ်ကြသည် (တရား ၄း၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် (ဇေ ၁း၄) သူတို့သည် စကားအားဖြင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း ဝန်ခံသော်လည်း လက်တွေ့တွင် မိလကုံ/မောလက် (ဟေဗြဲ malkam) ၏နာမတော်ကို တိုင်တည်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် ရှောလမုန်မင်းက နိုင်ငံခြားမယားများကို နှစ်သက်စေရန် မြင့်သောအရပ်တစ်ခု ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သော အမ္မုန်လူမျိုးတို့၏ ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သည် (၃ရာ ၁၁း၅–၇)။

ထာဝရဘုရားသည် လူသုံးစုကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေကို ကိုးကွယ်သူများ၊ ယဟဝေနှင့် မိလကုံ/မောလက် နှစ်ဦးစလုံးကို တိုင်တည်ကျိန်ဆိုသူများနှင့် ထာဝရဘုရားထံမှ ပြန်လှည့်၍ ကိုယ်တော်ကို ရှာခြင်းမှလည်း ပြန်လှည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုခေတ်တွင်သာမက ယနေ့တွင်လည်း ယဟဝေကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် အခြားဘုရားများ သို့မဟုတ် အာဏာများကို ကိုးကွယ်ခြင်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဘာသာရေးပုံစံကို လက်ခံကျင့်သုံးခြင်းသည် ခေတ်စားခဲ့သည်။ သို့သော် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းသည် အခြားဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် မသဟဇာတဖြစ်ပါ။

၁း၇–၁၈

ထာဝရဘုရား၏နေ့

ဤအပိုင်းတွင် ထာဝရဘုရား၏နေ့ မကြာမီရောက်လာမည့်အကြောင်းဖြင့် စတင်သည့် အပိုင်းခွဲနှစ်ခု ပါရှိသည်။ ၁း၇–၁၃ တွင် ထာဝရဘုရား၏နေ့၌ ယုဒပြည်အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၄–၁၈ တွင် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာသဘောဖြင့် ထပ်မံဖော်ပြသည်။

၁း၇–၁၃။ ထာဝရဘုရား၏နေ့၌ ယုဒပြည်ပျက်စီးခြင်း။ ဇေဖနိသည် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ယဟဝေကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားသော ယဇ်ပူဇော်ပွဲတစ်ရပ်အဖြစ် ဖော်ပြသည်။ ၁း၇ ရှိ ယဇ်ပူဇော်ပွဲသည် အပြစ်ရှိသော ယုဒနိုင်ငံကို ပျက်စီးစေခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဖိတ်ကြားခံရသော သန့်ရှင်းစေထားသူ ဧည့်သည်များသည် ထာဝရဘုရားအသုံးပြုမည့် နိုင်ငံခြားလူမျိုးများကို အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၏ ကိရိယာများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုသည် (ဟေရှာ ၁၃း၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနေရာရှိ ဟေဗြဲစကားလုံး qadash (“သန့်ရှင်းသော၊ သန့်ရှင်းစေထားသော”) သည် “အထူးရည်ရွယ်ချက်အတွက် သီးခြားထားသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပုံရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာသာပြန်အချို့တွင် “ဖိတ်ကြားထားသော” ဟု ပြန်ဆိုကြသည်။ ဇေဖနိ၏အကြောင်းအရာတွင် ၎င်းသည် ဗာဗုလုန်လူတို့ကို ရည်ညွှန်းသည် (ဟဗ ၁း၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရားသည် ယုဒပြည်၏ မင်းများ၊ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အရာရှိများအပြင် ဘုရင်၏သားသမီးများ၊ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များကိုလည်း အပြစ်ဒဏ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံးသည် ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြပြီး အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ နိုင်ငံခြားဝတ်စုံများသည် အယူမှားကိုးကွယ်ခြင်းအပါအဝင် အယူမှားတန်ဖိုးများနှင့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ခြင်းကို ထင်ဟပ်စေသည် (ဟေရှာ ၃း၁၆–၂၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် တံခါးခုံကို ခုန်ကျော်ဝင်ကြမည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ဗိမာန်တော်အတွင်း ဝင်သောအခါ တံခါးခုံပေါ်သို့ ခြေမချသည့် အယူမှားဓလေ့ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (ဇေ ၁း၉၊ ၁ရာ ၅း၄–၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဇေဖနိ ၁း၉ ၏ ဒုတိယပိုင်းသည် မိမိတို့၏ဆိုးညစ်သော သခင်များ ကြွယ်ဝလာစေရန် အမိန့်များကို ဆောင်ရွက်ရာတွင် နယ်နိမိတ်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့သော ကျွန်များကိုလည်း ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ငါးတံခါး (မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိသည်)၊ ဒုတိယ/အသစ်ရပ်ကွက် (သူဌေးများနေထိုင်ရာ၊ ဗိမာန်တော်၏ အနောက်မြောက်ဘက်)၊ မက်ခတေရှ်/မော်တာ (ဈေးရပ်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်) နှင့် တောင်ကုန်းများ (အိုဖေလ၊ ဇိအုန်နှင့် မောရိယတောင်တို့ ပါဝင်သည်) သည် ယေရုရှလင်မြို့အတွင်းရှိ အပိုင်းများ သို့မဟုတ် နေရာများဖြစ်ကြသည်။ ယုဒပြည်၏မြို့တော်ဖြစ်သော ယေရုရှလင်သည် နိုင်ငံတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်စားပြုသည် (အခန်းငယ် ၁၀–၁၂)။ ယဟဝေ၏ မလွဲမသွေကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းသည် မိမိ၏လူတို့ဖြစ်သော ယုဒပြည်မှ စတင်မည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် တမင်တကာ ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကိုးကွယ်ခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အမိန့်များကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြသည်။

၁း၁၄–၁၈။ ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ထပ်မံဖော်ပြခြင်း။ အခန်းငယ် ၁း၁၄–၁၈ တွင် သမ္မာကျမ်းစာ၏ မည်သည့်အပိုင်းထက်မဆို ထာဝရဘုရား၏နေ့အကြောင်း အသေးစိတ်အကျဆုံး ဖော်ပြချက်ပါရှိသည်။ အခန်းငယ် ၇–၁၃ တွင် ယုဒပြည်ကို ပျက်စီးခြင်း၏ ချက်ချင်းရည်မှန်းချက်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ၁း၁၄–၂း၃ တွင် ယုဒပြည်ကို အထူးတိကျစွာ မရည်ညွှန်းထားခြင်းနှင့် ၂း၄–၁၅ တွင် နိုင်ငံခြားလူမျိုးများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာထားခြင်းတို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဖြစ် အသုံးချနိုင်ပုံ ရှိသည်။ အမှန်မှာ နောက်ဆုံးသော ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် ယုဒပြည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်နိုင်ငံများကိုသာမက လောကတစ်ခုလုံးကိုပါ တရားစီရင်ခြင်းသို့ ယူဆောင်လာမည်။ “နေ့” ဟူသောစကားလုံးသည် ၁း၁၅–၁၆ တွင် ခုနစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြီး ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ခုနစ်ရက်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်စေသည် (က ၁–၂)။ ဘုရားသခင်သည် ဤလောကကို ခုနစ်ရက်ဖြင့် ဖန်ဆင်းခဲ့သကဲ့သို့ ၎င်း၏ပျက်စီးခြင်းကို ကြေညာရာတွင် “နေ့” ခုနစ်ရက်ကို အသုံးပြုတော်မူသည်။

ပရောဖက်သည် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ဖော်ပြရန် စကားလုံးတွဲငါးတွဲကို အသုံးပြုသည်။ ပထမစကားလုံးတွဲသည် ထိုနေ့က ယူဆောင်လာမည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်မှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖော်ပြသည်။ ဒုတိယတွဲသည် မြေကြီး၏ အလွန်ပြင်းထန်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပျက်စီးခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ တတိယတွဲသည် မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်ညှိုးငယ်ခြင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ဖော်ပြသည်။ စတုတ္ထတွဲသည် အနက်ရောင်မိုးတိမ်များရှေ့တွင် လုံးဝအကူအညီမဲ့နေသည့် ခံစားချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ပဉ္စမတွဲသည် တိုက်ခိုက်လာမည့် ရန်သူများကို သတိပေးသော စစ်ပွဲတံပိုးသံများကို ဖော်ပြသည်။ ထိုနေ့တွင် လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ငွေ သို့မဟုတ် ရွှေဖြင့် ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားကြမည် (ဇေ ၁း၁၈)။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် တရားမျှတမှု၏ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ထိုအရာများသည် အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိကြမည်။ ထာဝရဘုရား၏အမျက်တော်နေ့တွင် ကိုယ်တော်သည် ဆိုးညစ်သူတို့၏ သွေးကို မြေမှုန့်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူတို့၏အူကို မစင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း သွန်းလောင်းတော်မူမည် (အခန်းငယ် ၁၇)။

ဇေဖနိသည် မကြာမီကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည်လည်း ခရစ်တော်၏ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း မကြာမီဖြစ်မည့်အကြောင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (ဗျာ ၂၂း၁၂)။ ထိုနေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် နောင်တမရသူတို့အပေါ် စစ်ပွဲ၏ခါးသီးမှုကို ကျရောက်စေပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ မနာလိုခြင်းသည် မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းကာ မြေကြီး/ပြည်တစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုမည် (ဇေ ၁း၁၄၊ ၁၈)။ “ယုဒပြည်အပေါ် မကြာမီကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဤပရောဖက်ပြုချက်များသည် ခရစ်တော်ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာချိန်တွင် နောင်တမရသောလောကအပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းများနှင့် တူညီသောအင်အားဖြင့် သက်ရောက်သည်” (PK ၃၈၉)။


အခန်းကြီး - ၂

၂း၁–၁၅

လူမျိုးတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း

အခန်းကြီး ၂ သည် ယုဒပြည်အား နောင်တရရန် တိုက်တွန်းပြီး အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံငါးနိုင်ငံအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာသည်။ ဘုရားသခင်၏အပြစ်ဒဏ်ပြီးနောက် ထိုနိုင်ငံများ၏ အခြေအနေသည် ယုဒပြည်ထက်ပင် ပိုမိုဆိုးရွားကြောင်း ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်သည်။ ယုဒပြည်မှမူ ဘုရားသခင်သည် ကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားမည် (အခန်းငယ် ၄–၇)။

၂း၁–၃

ယဟဝေ၏ကရုဏာတော်ကို ရှာရန် အရေးတကြီးခေါ်ဆိုခြင်း

သူတို့၏ဆိုးညစ်မှုကြောင့် ယုဒပြည်သည် အယူမှားလူမျိုးများကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးခြင်းကို ခံထိုက်သည် (၂း၄–၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဇေဖနိသည် သူတို့နောင်တရလျှင် ကရုဏာတော်ရရှိနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ ပြည်၏နူးညံ့သိမ်မွေ့သူ/နှိမ့်ချသူတို့သည် ဖြောင့်မတ်သူတို့ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ “ထာဝရဘုရားကို ရှာသည်” ဆိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းကို ရှာဖွေသည်ဟု ဆိုလိုသည် (အခန်းငယ် ၃)။ ဇေဖနိသည် ဆိုးညစ်သူတို့အား မိမိတို့၏လမ်းများမှ နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လာရန် အရေးတကြီးခေါ်ဆိုသကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သူတို့အားလည်း ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတမှုဆိုင်ရာ အမိန့်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရန် အားပေးသည်။ အခန်းငယ် ၂ တွင် “မတိုင်မီ” ဟူသောစကားကို သုံးကြိမ်ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြထားခြင်းသည် နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရားကို ရှာရန် ခေါ်ဆိုမှု၏ အရေးတကြီးသဘောကို အလေးပေးသည်။ တရားစီရင်ရာနေ့၌ ကိုယ်တော်၏အမျက်တော်မှ သူတို့ကို ဖုံးကွယ်၍ အကာအကွယ်ပေးတော်မူမည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဟေဗြဲစကားလုံး ’ulai (“ဖြစ်နိုင်သည်”၊ “အကယ်၍ဖြစ်ပါက”) သည် ကရုဏာပြရန် ဘုရားသခင်၏ လွတ်လပ်စွာဆုံးဖြတ်နိုင်မှုကို ဖော်ပြသည်။ လူသားတို့သည် ထိုအရာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိကြ (အခန်းငယ် ၃)။

၂း၄–၁၅

ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များ

အခန်းငယ် ၂း၄–၁၅ တွင် ဖိလိတ္တိလူတို့၊ မောဘလူတို့၊ အမ္မုန်လူတို့၊ အီသီယိုးပီးယား/ကုရှလူတို့နှင့် အာရှုရိလူတို့အပေါ် ဆန့်ကျင်သော ပရောဖက်ပြုချက်များ ပါရှိသည်။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် အစ္စရေး၏အနောက်ဘက်တွင် နေထိုင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၄–၇)၊ မောဘနှင့် အမ္မုန်တို့သည် အရှေ့ဘက်တွင် နေထိုင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၈–၁၁)၊ အီသီယိုးပီးယားလူတို့သည် တောင်ဘက်တွင် နေထိုင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၂)၊ အာရှုရိလူတို့သည် မြောက်ဘက်တွင် နေထိုင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၅)။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ဆိုးညစ်မှုများ၊ အထူးသဖြင့် ယုဒပြည်အပေါ် ရန်လိုမှုများကြောင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးမည်။ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သော ယဟဝေသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့အပေါ် အုပ်စိုးပြီး လောကတစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်တော်မူသည်။

၂း၄–၇။ ဖိလိတ္တိပြည်။ ဖိလိတ္တိလူတို့၏ပြည်တွင် အဓိကမြို့ကြီးငါးမြို့ရှိပြီး ၎င်းတို့ကို ပင်တပိုလစ်ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ဂါဇာ၊ အာရှကေလုန်၊ အာဇုတ်၊ ဧကြုန်နှင့် ဂါသ်တို့ဖြစ်သည် (ဇေ ၂း၅၊ ၁ရာ ၆း၁၇)။ ဤနေရာတွင် ယေရမိ ၂၅း၂၀ တွင်ကဲ့သို့ ဂါသ်ကို ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းမြို့သည် အစောပိုင်းကတည်းက ပျက်စီးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရေသိ/ခရေသိလူတို့သည် ခရေတေကျွန်းမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ပြီး ဖိလိတ္တိပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်း၏ တောင်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ကြသည် (၁ရာ ၃၀း၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ထိုမြို့များကို လူသူကင်းမဲ့စေပြီး ထိုမြို့များတွင် နေထိုင်သူများကို ဖျက်ဆီးမည်။ ထူးခြားစွာပင် ဇေဖနိသည် ဘုရားသခင်၏ ဖိလိတ္တိလူတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မရှင်းပြပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အာမုတ်ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည်။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် လူများကို ရက်စက်စွာ ဖမ်းဆီး၍ ဧဒုံပြည်သို့ ရောင်းချခဲ့ကြသည် (အာ ၁း၆)။ ထို့ကြောင့် ယုဒပြည်၏ကျန်ကြွင်းသူတို့သည် ဖျက်ဆီးခံထားရသော ဖိလိတ္တိပြည်တွင် မိမိတို့၏သိုးစုများကို ကျွေးမွေးကြမည်။

၂း၈–၁၂။ မောဘ၊ အမ္မုန်နှင့် အီသီယိုးပီးယား။ ဇေဖနိကျမ်းတွင် မောဘနှင့် အမ္မုန်တို့သည် မူလဇစ်မြစ်တူပြီး ပထဝီဝင်အရ နီးကပ်သောကြောင့် အတူတကွပေါ်လာသည်။ သူတို့၏သမိုင်းသည် အာဗြဟံနှင့် လောတတို့၏ခေတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် သောဒုံနှင့် ဂေါမောရမြို့များကို ဖျက်ဆီးရာမှ သူတို့ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် လောတ၏သမီးနှစ်ဦးထံမှ မောဘနှင့် ဗင်အမ္မိ (အမ္မုန်) တို့သည် လောတ၏သားများ ဖြစ်လာကြသည် (က ၁၉း၃၆–၃၈)။ ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏သားမြေးများသည် မျိုးဆက်များစွာတိုင် အစ္စရေးလူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ ရာစုနှစ်တစ်ခုခန့်တွင် ဘုရားသခင်သည် အမ္မုန်နှင့် မောဘတို့ကို ရက်စက်မှုကြောင့် အပြစ်တင်ခဲ့သည် (အာ ၁း၁၃၊ ၂း၁)။ ယခုတွင် သူတို့၏ ယုဒပြည်အပေါ် စော်ကားသော ကဲ့ရဲ့မှုများ၊ မာနထောင်လွှားမှုများနှင့် မောက်မာသောခြိမ်းခြောက်မှုများကြောင့် အပြစ်စီရင်ပြီး သောဒုံနှင့် ဂေါမောရမြို့များကို ဖျက်ဆီးခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ဖျက်ဆီးမည်ဟု ကျိန်ဆိုတော်မူသည် (ဇေ ၂း၈–၉)။ ထိုနိုင်ငံများသည် ထိုမြို့များ၏ ပျက်စီးခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သော်လည်း မိမိတို့၏ညီအစ်ကိုဖြစ်သော အစ္စရေးအပေါ် ကရုဏာမပြခဲ့ကြ။ တစ်ဖန် ယဟဝေသည် သူတို့၏ပြည်ကို ယုဒပြည်၏ ကျန်ကြွင်းသူတို့အား ပေးတော်မူမည်။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားများအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူပြီး အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သောကိုးကွယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်။ ဝေးလံသောကမ်းရိုးတန်းများမှ လူတို့ပင် ကျန်ကြွင်းသူများနှင့်အတူ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ကြမည် (အခန်းငယ် ၁၁)။

ဟေဗြဲစကားလုံး kushim (စာသားအတိုင်း “ကုရှလူများ”) သည် တစ်ခါတစ်ရံ “အီသီယိုးပီးယားလူများ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုသော်လည်း ယနေ့ခေတ် ဆူဒန်နိုင်ငံတွင်ရှိသော အာဖရိက၏ အရှေ့မြောက်ပိုင်းလူမျိုးများကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကိုလည်း မိမိ၏ဓားဖြင့် သတ်မည်ဟုသာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဖော်ပြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အထူးအပြစ်တစ်ခုကို စိတ်ထဲတွင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် တောင်ဘက်ရှိ လူသိအများဆုံး အဝေးဆုံးနိုင်ငံကို ဥပမာအဖြစ် ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ခြင်းသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးအပေါ် သက်ရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

၂း၁၃–၁၅။ အာရှုရိ။ ဇေဖနိ၏သာသနာပြုချိန် (ခန့်မှန်းခြေ ဘီစီ ၆၃၀–၆၂၅) တွင် အာရှုရိသည် ယုဒပြည်အတွက် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်း၏မြို့တော် နိနေဝေသည် မေဒိလူများနှင့် ဗာဗုလုန်လူများ၏ လက်ချက်ဖြင့် ဘီစီ ၆၁၂ ခုနှစ်တွင် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသော်လည်း ဇေဖနိ၏သာသနာပြုချိန် (ခန့်မှန်းခြေ ဘီစီ ၆၃၀–၆၂၅) တွင် အင်အားကြီးနေဆဲဖြစ်သည်။ နိနေဝေမြို့တွင် မိုင်ရှစ်မိုင် (၁၂.၉ ကီလိုမီတာ) ပတ်လည်ရှိ တံတိုင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသော အတွင်းမြို့တစ်မြို့၊ ထို့အပြင် အပြင်မြို့တစ်မြို့၊ မျှော်စင်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာနှင့် တံခါးပေါင်း ဆယ့်လေးခု ရှိသည်။ ဤမျှ ကြီးမားပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော မြို့ကြီး၏အဆုံးကို ကြိုတင်ကြေညာခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး အန္တရာယ်ကြီးမားသော အမှုတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့မည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် လူသားများကို ကိရိယာအဖြစ် အသုံးပြု၍ မိမိလက်ကိုဆန့်ပြီး အာရှုရိကို ဖျက်ဆီးတော်မူမည် (ဇေ ၂း၁၃)။ တစ်ချိန်က မာနထောင်လွှားခဲ့သော မြို့သည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး တောကန္တာရကဲ့သို့ ခြောက်သွေ့သွားမည်။ ဖြတ်သန်းသွားသူများသည် ကဲ့ရဲ့၍ လေချွန်ကြမည်၊ ထိတ်လန့်အံ့ဩခြင်းဖြင့် လက်သီးများကို လှုပ်ပြကြမည်။ ဘုရားသခင်သည် နာဟုံမှတစ်ဆင့် နိနေဝေမြို့ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း၊ လိမ်လည်ခြင်း၊ လုယက်ခြင်း၊ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်းနှင့် စုန်းအတတ်ပြုခြင်းတို့အတွက် အပြစ်တင်တော်မူခဲ့သည် (နာ ၁း၁၄၊ ၃း၁–၄)။ ဇေဖနိသည် မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အခြားသူအားလုံးထက် ကြီးမြတ်သည်ဟု ယူဆသော ဤပျော်ပါးပျော်ရွှင်နေသည့် မြို့ကို အပြစ်တင်သည် (ဇေ ၂း၁၅)။ သူ၏ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံသည့်အတိုင်း မေဒိလူများနှင့် ဗာဗုလုန်လူများသည် ဘီစီ ၆၁၂ ခုနှစ်တွင် နိနေဝေမြို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ အမှန်ပင် မာနသည် ပျက်စီးခြင်း၏ရှေ့တွင် လိုက်လာတတ်သည်။


အခန်းကြီး - ၃

၃း၁–၂၀

တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီး

နောက်ဆုံးအခန်းသည် ယုဒပြည်နှင့် လူမျိုးများအပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ထပ်မံဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ၁း၂–၃ ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာသဘောကို ဆက်လက်ဖော်ပြပြီးနောက် သစ္စာရှိသောသူတို့ကို ဘုန်းအသရေရှိသော ကောင်းချီးခံစားရသည့် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမည်ဟူသော ကတိတော်များဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ပရောဖက်သည် ယေရုရှလင်နှင့် ၎င်း၏နေထိုင်သူတို့၏ ထင်ရှားပြောင်မြောက်သောအပြစ်များနှင့် ဘုရားသခင်၏သတိပေးချက်များကို အမြဲတစေ နားမထောင်ရန် ငြင်းဆန်မှုတို့ကြောင့် သူတို့ကို အပြစ်တင်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို လုံးဝမဖျက်ဆီးတော်မူပါ။ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းသော မနာလိုသောဘုရားသခင် ယဟဝေသည် သစ္စာရှိသောကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ကာကွယ်ပြီး ထာဝရဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းသို့ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမည်။

၃း၁–၇

ယေရုရှလင်မြို့ကို ဆုံးမခြင်း

ဇေဖနိသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ ခေါင်းမာခြင်း၊ မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်းတို့ကြောင့် အမင်္ဂလာရှိကြောင်း ကြေညာသည်။ ၃း၂ တွင် ပရောဖက်သည် သူတို့၏ မကောင်းမှုများကို အနုတ်သဘောဆောင်သော ဝါကျလေးကြောင်းဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ထားသည်။ ယေရုရှလင်သည် နာခံရန်၊ ဆုံးမခြင်းကို လက်ခံရန်၊ ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်ရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထိုအရာများအားလုံးသည် ဘုရားသခင်ရွေးချယ်ထားသော လူတို့ ပြုလုပ်သင့်သည့်အရာများဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၃–၄ တွင် ထိုအချိန်က အဓိကလူမှုအဆင့်အတန်းလေးမျိုးဖြစ်သော မင်းများ/အရာရှိများ၊ တရားသူကြီးများ/အုပ်စိုးသူများ၊ ပရောဖက်များနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဘုရားသခင် ရှုတ်ချတော်မူသည်။ သူတို့၏အပြစ်၊ မတရားမှု၊ မသန့်ရှင်းမှု၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ပညတ်တော်အပေါ် အကြမ်းဖက်ချိုးဖောက်မှုတို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အပြစ်တင်တော်မူသည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့အပေါ် အမြဲသစ္စာရှိနေသော်လည်း ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၏ လူတို့သည် ခေါင်းဆောင်များဖြစ်စေ၊ နောက်လိုက်များဖြစ်စေ အရှက်အကြောက်မရှိကြ (အခန်းငယ် ၅)။ ယဟဝေသည် သူတို့နှင့် အခြားလူမျိုးများကို အပြစ်ဒဏ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် သူတို့အား ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ဆုံးမမှုကို လက်ခံရန် ဖြစ်ပေါ်စေသင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှုသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၇)။ ယုဒပြည်သည် မိမိတို့အလယ်တွင် ရှိနေသော ဖြောင့်မတ်သောထာဝရဘုရားကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး ပျက်စီးခြင်းကို ခံထိုက်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။

၃း၈–၁၃

လူမျိုးအပေါင်းတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း

၃း၈ တွင် ယဟဝေသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နေထိုင်သူအားလုံးကို သက်သေပြရန် အမျက်တော်နှင့် တရားစီရင်ခြင်း၌ ထတော်မူမည့် ကြီးမြတ်သောနေ့ကို ရူပါရုံဖြင့် မြင်တော်မူသည်။ လောက၏ဘုရင်နှင့် တရားသူကြီးသည် လူမျိုးတို့ကို စုဝေးစေ၍ တိုင်းနိုင်ငံများကို စုစည်းကာ မိမိ၏ပြင်းထန်သောအမျက်တော်ဖြင့် အပြစ်ပေးတော်မူမည်။ ဤကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းသည် မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုပြီး မိမိ၏မနာလိုခြင်းမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေမည်။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် ဟေရှာယနှင့်အတူ ထာဝရဘုရားသည် တရားသူကြီး၊ ပညတ်တရားပေးသူနှင့် ဘုရင်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကြမည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကယ်တင်တော်မူမည် (ဟေရှာ ၃၃း၂၂)။

ဇေဖနိ ၃း၈ တွင် အလေးပေးဖော်ပြထားသော တရားသူကြီးနှင့် ပညတ်တရားပေးသူ၏ အခန်းကဏ္ဍများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အခန်းငယ် ၉–၁၃ တွင် ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်ရှင်နှင့် ဘုရင်အဖြစ် ပေါ်လွင်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူမျိုးတို့၏ နှုတ်ခမ်း/ဘာသာစကားကို သန့်ရှင်းစေမည် (ဟေရှာ ၆း၅–၇ တွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ဟေရှာယ၏နှုတ်ခမ်းကို သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သစ္စာရှိသောကျန်ကြွင်းသူတို့ ကျန်ရှိနိုင်ရန် ယုဒပြည်နှင့် လူမျိုးတို့ထံမှ မသန့်ရှင်းသောအရာများကို ဖယ်ရှားတော်မူမည်။ ထိုသူတို့သည် တညီတညွတ်တည်း ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ခေါ်၍ အစေခံကြမည် (ဟေဗြဲ shekem ’ekhad၊ “ပခုံးတစ်ခုတည်းဖြင့်၊ ပခုံးချင်းယှဉ်လျက်” ဟု ဆိုလိုသည်၊ ဇေ ၃း၉)။ နူးညံ့သိမ်မွေ့၊ နှိမ့်ချ၍ ကြေကွဲသောစိတ်ရှိသည့် ကျန်ကြွင်းသူတို့သည် ယဟဝေကို နှစ်သက်စေရန် ရှာကြမည် (အခန်းငယ် ၁၂)။ သူတို့အလယ်တွင် မတရားမှုနှင့် လိမ်လည်မှုမရှိတော့ဘဲ ယဟဝေ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ကြမည်။ မည်သူမျှ သူတို့ကို မကြောက်ရွံ့စေတော့ပါ။ ရာစုနှစ်များစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဘေးအန္တရာယ်များပြီးနောက် မည်မျှမင်္ဂလာရှိသော လောကဖြစ်မည်နည်း။

၃း၁၄–၂၀

ရွေးနုတ်ခြင်းနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်း

ဇေဖနိသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့အား ယဟဝေ၏အတိတ်က ပြုတော်မူခဲ့သောအမှုများ (၃း၁၅က)၊ အနာဂတ်တွင် ကယ်တင်မည့်အမှု (အခန်းငယ် ၁၇) နှင့် ချစ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ပြည့်ဝသော ဘုရင်အဖြစ် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေတော်မူခြင်း (အခန်းငယ် ၁၅–၁၇) တို့ကြောင့် သီချင်းဆိုရန်၊ ကြွေးကြော်ရန်၊ ဝမ်းမြောက်ရန်နှင့် ပျော်ရွှင်ရန် ခေါ်ဆိုသည်။ အခန်းငယ် ၁၄–၁၇ သည် ကိုယ်ပိုင်အဓိပ္ပာယ်ပြည့်စုံသော ဆာလံတိုတစ်ပုဒ်ကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး ချီအက်စ်တစ်ပုံစံ ဖွဲ့စည်းပုံရှိသည်။ အစတွင် ယဟဝေ၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အစ္စရေးတို့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် အဆုံးတွင် ယဟဝေသည် သူတို့ထံ ပြန်လာခြင်းအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ယဟဝေသည် ယုဒပြည်၏ ကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းအားဖြင့် ချစ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်၏ ပဋိညာဉ်ကို စောင့်ထိန်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအာမခံချက်သည် သစ္စာရှိသူတို့အတွက် အမှန်ပင် ဝမ်းမြောက်စရာအကြောင်း ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် ၁၈–၂၀ တွင် ယဟဝေသည် မိမိ၏လူတို့ကို ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ရွေးနုတ်၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမည်၊ လူမျိုးတို့အကြား နာမည်ကျော်ကြားမှုနှင့် ဂုဏ်အသရေကို ပေးမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ တက်ကြွသောကြိယာများစွာကို အသုံးပြုထားခြင်း၊ အလေးပေးသော အာမေဋိတ်စကား “ကြည့်ရှုလော့” (ဟေဗြဲ hinni၊ hinneh မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဘာသာပြန်အချို့တွင် ချန်လှပ်ထားသည်၊ အခန်းငယ် ၁၉) နှင့် နောက်ဆုံးတွင် ယဟဝေကိုယ်တော်တိုင် မိန့်တော်မူခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုထားခြင်းတို့သည် ဤအရာကို အစ္စရေးမှတစ်ဆင့် မိမိ၏ပဋိညာဉ်ကတိတော်များကို ပြည့်စုံစေရန် ယဟဝေ၏အလိုတော်ကို ကြေညာခြင်းဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ယဟဝေသည် ဆိုးညစ်သူများအတွက် အပြစ်ဒဏ်ပေးသော အချုပ်အခြာအာဏာပိုင် ဘုရားသခင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏လူတို့အတွက် ရွေးနုတ်ခြင်းကို ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကိုစောင့်ထိန်းသော ဘုရားသခင်အဖြစ်လည်းကောင်း မိန့်တော်မူသည်။

ဇေဖနိကျမ်းသည် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ဆိုးညစ်သူတို့အတွက် ပျက်စီးခြင်းနေ့အဖြစ်သာမက အဆုံးတိုင်အောင် ထာဝရဘုရားကို ယုံကြည်၍ လိုက်လျှောက်သူတို့အတွက် ရွေးနုတ်ခြင်း၊ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ဆုလာဘ်များရရှိမည့်နေ့အဖြစ်လည်း ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြသည် (ဆာ ၁၈း၂၀၊ ဟေရှာ ၄၀း၁၀၊ ၆၂း၁၁၊ တ ၃း၂၀–၂၁၊ ဧ ၄း၃၀၊ ဟေဗြဲ ၁၁း၆၊ ဗျာ ၁၁း၁၈)။ ဤအရာသည် ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏ “မင်္ဂလာရှိသောမျှော်လင့်ခြင်း” ဖြစ်သည် (တိ ၂း၁၃၊ ရော ၁၀း၁၂၊ ၁ကော ၁၂း၁၃၊ ဂလာ ၃း၇–၉၊ ၂၈၊ ကော ၃း၁၁)။ ဤနောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် စကြဝဠာဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခကြီးကို အဆုံးသတ်စေမည်။

 



No comments:

Post a Comment