ဆုတောင်းပြီး လုပ်ဆောင်ပါ
မိခင်ဆုတောင်းသောအခါ
အဘီဂေးလ် ဒူးမန် (Abigail Duman)
ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်အတွက် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ရန်
အသင့်ရှိသော နှိမ့်ချသူများကို ရှာဖွေနေတော်မူသည်။ ထိုအရာသည် ရိုးရှင်းသော
ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု၊ စကားအနည်းငယ် သို့မဟုတ် ရိုးသားစွာ ဆုတောင်းခြင်းတစ်ခုမျှသာ
ဖြစ်နေလျှင်ပင် ဖြစ်သည်။ သင်သည် ခဏရပ်ပြီး ကိုယ်တော်၏အသံကို နားထောင်ရန်
အသင့်ရှိပါသလား။
ရာသီဥတုခန့်မှန်းချက်တွင် တစ်နာရီလျှင် မိုင် ၆၀ (ကီလိုမီတာ ၉၆)
ကျော်နှုန်းဖြင့် လေပြင်းတိုက်ခတ်မည့် မုန်တိုင်းတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း
သတိပေးထားသည်။ မိုးကောင်းကင်သည် မှောင်မိုက်လာပြီး လေက တဝီဝီမြည်လာသည်နှင့် ဘရိုက်စ်သည်
ကားကို ဂရုတစိုက်မောင်း၍ အိမ်သို့ ပြန်လာနေသည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု
အရှေ့ပိုင်းရှိ သူနေထိုင်သောဒေသတွင် နွေဦးရာသီမုန်တိုင်းများသည်
အထူးအဆန်းမဟုတ်သော်လည်း အလွန်ပြင်းထန်လေ့တော့ မရှိပါ။
အိမ်သို့ပြန်ရောက်သောအခါ ဘရိုက်စ်၏မိဘများသည် ဤမုန်တိုင်းမှာ ပြင်းထန်သောမုန်တိုင်းဖြစ်ကြောင်း
ခံစားမိကြသည်။ လေပြင်းများက သစ်ပင်များကို ယိမ်းထိုးစေပြီး အကိုင်းအခက်များကို
ချိုးဖဲ့ပစ်နေစဉ် မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။
“ဒီမုန်တိုင်းက
ကျွန်မတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီးပိုဆိုးလာပြီ” ဟု မိခင်က ပြောသည်။ “ဘရိုက်စ်
ဒီမုန်တိုင်းထဲမှာ ကားမောင်းနေတယ်ဆိုတာ မသိရရင် ပိုစိတ်အေးရမယ်။”
“ဘုရားသခင်ရဲ့
ကောင်းကင်တမန်တွေ သူနဲ့အတူရှိတယ်” ဟု ဖခင်က သူမ၏ပခုံးကို ညင်သာစွာထိရင်း ပြောသည်။
“သူက လုံခြုံတဲ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။”
လေ၏အသံသည် အူမြည်သံမှ အပေါ်ဘက်တွင် အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သွားသော
ရထားကြီးတစ်စင်း၏ တဂျိန်းဂျိန်းမြည်သံကဲ့သို့ ပြောင်းလဲလာသောအခါ ထိုလင်မယားသည်
ဘေးကင်းစေရန် ပြတင်းပေါက်များနှင့် အပြင်ဘက်နံရံများမှ ဝေးသော အိမ်နောက်ဘက်
ရေချိုးခန်းထဲသို့ ခိုလှုံသွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး အတူတကွ ကပ်ထိုင်ရင်း သားဖြစ်သူ
ဘရိုက်စ် ဘေးကင်းရန် ဆုတောင်းကြသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် မိခင်က
ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ရာက သူမအား သီးခြားလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို လုပ်ရန်
လှုံ့ဆော်နေသည်။
“ဘရိုက်စ်ကို
ဖုန်းခေါ်ပါ။ အခုချက်ချင်း ခေါ်ပါ!”
“ကောင်းပြီ” ဟု
ဖခင်က ပြောရင်း မိမိ၏လက်ကိုင်ဖုန်းကို လှမ်းယူသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဘရိုက်စ်သည် လေပြင်းနှင့် မိုးရေများက ကားကို ရိုက်ခတ်နေသဖြင့်
လမ်းကို မြင်နိုင်ရန် အခက်အခဲဖြစ်နေသည်။ ကားရှေ့မှန်သုတ်တံများက ရှေ့မှန်ပေါ်မှ
ရေများကို မနိုင်မနင်းသာ သုတ်ပေးနိုင်ပြီး လေဖြင့် လွင့်ပါလာသော
အကိုင်းအခက်ငယ်များက ကားဘေးဘက်များကို ကုတ်ခြစ်နေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်
သူ့အိမ်ဝင်းထဲသို့ ဝင်သည့် ရင်းနှီးသောလမ်းသို့ ရောက်လာသောအခါ
စိတ်အနည်းငယ်သက်သာသွားသည်။ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာ ကျိုးပဲ့သံကို ကြားလိုက်ရပြီး
သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် သူ့ကားရှေ့တည့်တည့်သို့ အသံကျယ်စွာဖြင့် ပြိုလဲကျလာသည်။
သစ်ရွက်များသည် နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။
“ဝိုး!” ဟု
ဘရိုက်စ်က အော်လိုက်သည်။
အခု ဘာလုပ်ရမလဲ။
သူသည် ကားဂီယာကို နောက်ဆုတ်ရန် ပြောင်းလိုက်ပြီး အတားအဆီးမှ ဝေးရာသို့
စတင်နောက်ဆုတ်မောင်းသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် သူ့ဖုန်း မြည်လာသည်။
ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တွင် အလုပ်လုပ်သောအခါ စက္ကန့်တိုင်းသည်
အရေးကြီးသည်။
အဖေပါ။
ဘရိုက်စ်သည် ဘရိတ်ပေါ်သို့ ခြေတင်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို နားနှင့်ကပ်လိုက်သည်။
“ဟယ်လို”
ကျိုးပဲ့သံ—ပြိုကျသံ။
ကြီးမားသော သစ်ပင်ပင်စည်တစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ့ကား တုန်ခါသွားသည်။
နောက်ထပ်သစ်ပင်တစ်ပင်က ကားနောက်ဘက်ကို ဖြတ်ကျလာပြီး နောက်ထိုင်ခုံပိုင်းကို
ပြားချပ်သွားစေသဖြင့် သတ္တုများ ကွေးသွားပြီး မှန်များလည်း ကွဲကြေသွားသည်။
“သား၊
အဆင်ပြေရဲ့လား” ဟု ဖခင်က မေးသည်။
ဘရိုက်စ်သည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။
“အင်း၊ ထင်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ကားကတော့ အဆင်မပြေဘူး—ကျွန်တော့်ကားနောက်ထိုင်ခုံပေါ်မှာ သစ်ပင်တစ်ပင်
ရှိနေတယ်!”
သူသည် ကားထဲမှ ခုန်ထွက်ပြီး ကားရှေ့တွင် လဲကျနေသောသစ်ပင်နှင့် ကားနောက်ဘက်ပေါ်သို့
လဲကျနေသော အခြားသစ်ပင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“စက္ကန့်အနည်းငယ်သာ
နောက်ကျခဲ့ရင် အဲဒီဒုတိယသစ်ပင် ကျသွားတဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော်ထိုင်နေမှာပဲ။”
“ကိုယ်တော်ရဲ့
ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းပါ” ဟု ဖခင်က အသက်ရှူထုတ်ရင်း
ပြောသည်။ “အဖေ လာကြိုမယ်။”
ဘရိုက်စ် ဘေးကင်းစွာ အိမ်သို့ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ
အကြောင်းအရာတိုင်းကို အံ့ဩစွာဖြင့် အတူတကွ ပြန်လည်သုံးသပ်ကြသည်။ ဆုတောင်းခြင်းကို
တုံ့ပြန်၍ ဘုရားသခင်သည် မိခင်တစ်ဦးအား သားဖြစ်သူကို ဖုန်းခေါ်ရန် စိတ်နှလုံးထဲတွင်
လှုံ့ဆော်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုစက္ကန့်အနည်းငယ်သည် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။
တစ်နည်းအားဖြင့်
ဘဝသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုနှင့်တူသည်—အလင်းနှင့်အမှောင်တို့၏ တိုက်ပွဲ၊
ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူ့ကို ယုံကြည်အားကိုးကြောင်း ဆုံးဖြတ်ပေးသော
စမ်းသပ်ချိန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မုန်တိုင်းကို ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ရန် သင့်ကို
လမ်းညွှန်ပေးနိုင်သောသူထံ သင်လှည့်လာနေပါသလား။ ဘုရားသခင်၏အသံကို
နားထောင်ပါ—သင်၏စိတ်ထဲတွင် မှန်ကန်သောအရာကို လုပ်ဆောင်ရန် သတိပေးနေသော
တိတ်ဆိတ်ပြီး တည်ငြိမ်သောအသံကို နားထောင်ပြီး တုံ့ပြန်ပါ။ ကိုယ်တော်စကားပြောသောအခါ
လုပ်ဆောင်ရန် အသင့်ရှိပါ။ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်တွင် အလုပ်လုပ်သောအခါ စက္ကန့်တိုင်းသည် အရေးကြီးသည်။ ထို့အပြင် သတင်းကောင်းတစ်ခုမှာ—ဘုရင်တို့၏ဘုရင်အတွက်
အလုပ်လုပ်ရခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ထာဝရ တည်တံ့မည်ဖြစ်သည်။
No comments:
Post a Comment