ဇာခရိအနာဂတ္တိကျမ်း-ဇာ-Zechariah – Zech.

 

မာတိကာ (Table of Contents)

အခန်းကြီး - ၁

အခန်းကြီး - ၂

အခန်းကြီး - ၃

အခန်းကြီး - ၄

မာလခိ

နိဒါန်း

ခေါင်းစဉ်။ ဤကျမ်းကို ပရောဖက်မာလခိ၏အမည်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ထားပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် သူ့အားဖြင့် ဣသရေလအမျိုးထံသို့ ပေးပို့တော်မူသော ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားများ ပါဝင်သည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး mal’aki သည် “ငါ၏တမန်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသောကြောင့်၊ အချို့သောအနက်ဖွင့်သူများက ထိုစကားလုံးသည် ကိုယ်ပိုင်အမည်မဟုတ်ဟု အကြံပြုကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤကျမ်းကို မည်သူရေးသားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အမည်တစ်ခုတွင် ယေဘုယျအဓိပ္ပါယ်ရှိခြင်းက ထိုအမည်သည် ကိုယ်ပိုင်အမည်မဟုတ်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ဩဗဒိသည် “ထာဝရဘုရား၏ကျွန်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသော်လည်း၊ ပရောဖက်တစ်ပါး၏အမည်လည်း ဖြစ်သည်။

ရေးသားသည့်ကာလ။ မာလခိသည် မိမိ၏သတင်းစကားကို ရက်စွဲမဖော်ပြထားသော်လည်း၊ ဤကျမ်း၏အကြောင်းအရာအရ စာရေးသူသည် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝနောက်ပိုင်းကာလ၌ အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သည်မှာ သံသယအနည်းငယ်သာရှိသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဘီစီ ပဉ္စမရာစုအလယ်ပိုင်းကာလ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ထိုအချိန်ကာလတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အလားတူပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ထားသည့် ဧဇရနှင့် နေဟမိတို့၏ခေတ်ပြိုင်ဖြစ်သည်။

နောက်ကြောင်းခံအခြေအနေ။ မဟာကုရုသည် ဗာဗုလုန်လူမျိုးများအပေါ် အောင်ပွဲရပြီးနောက် (ဘီစီ ၅၃၉) ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည် (ဧဇ၊ ၁း၂)။ ထိုအမိန့်ကြောင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ သုံ့ပန်းဘဝသည် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ပထမအသုတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူများသည် ဘီစီ ၅၃၆ ခုနှစ်တွင် ဗိမာန်တော်အုတ်မြစ်ကို ချခဲ့ကြသည်။ မာလခိသည် ဟဂ္ဂဲနှင့် ဇာခရိတို့နောက်ပိုင်းတွင် အမှုတော်ဆောင်ခဲ့ရမည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏အချိန်ကာလအတွင်း ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဧဇ၊ ၆း၁၄)။ မာလခိ၏ဟောပြောချက်တွင် ထင်ဟပ်နေသော လူမှုရေးနှင့် ဘာသာရေးအခြေအနေများသည် ဧဇရနှင့် နေဟမိတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသောအခြေအနေများနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ မာလခိသည် မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များကို အမြတ်ထုတ်ခြင်း (မာလ၊ ၃း၅၊ နေဟမိ ၅း၁–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ကွာရှင်းခြင်းနှင့် လူမျိုးခြားတို့နှင့် ရောနှောလက်ထပ်ခြင်း (မာလ၊ ၂း၁၀–၁၆၊ နေဟမိ ၁၀း၃၀၊ ၁၃း၂၃–၂၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) စသည့် အလားတူအလွဲသုံးစားမှုများကို ရှုတ်ချသည်။ မာလခိနှင့် နေဟမိနှစ်ဦးစလုံးသည် ဘာသာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းကို အလေးပေးကြသည် (မာလ၊ ၃း၇–၁၀၊ နေဟမိ ၁၀း၃၇–၃၉)။

စာရေးသူ။ စာရေးသူနှင့်ပတ်သက်၍ သိရှိရသမျှသည် ဤကျမ်းကိုယ်တိုင်ထဲမှသာ ဖြစ်သည်။ မာလခိသည် ဤကျမ်း၏စာရေးသူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်ဖြစ်သည်ဟူသော ယနေ့ခေတ်ပညာရှင်များအနက် တိုးပွားလာသောအရေအတွက်၏အမြင်ကို ဤအနက်ဖွင့်ချက်က လက်ခံထားသည်။

ဓမ္မဗေဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်။ မာလခိသည် မိမိ၏သတင်းစကားကို ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူမျိုးအကြား ပဋိညာဉ်၏အခြေခံပေါ်တွင် တင်ပြသည်။ ပဋိညာဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ဘက်မှ များပြားလှသောမေတ္တာနှင့် မထိုက်တန်ဘဲ ရရှိသောကျေးဇူးတော်ကို ပေးတော်မူသည် (မာလ၊ ၁း၂၊ ၉၊ တရား၊ ၇း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မာလခိသည် ထိုလက်ဆောင်များအပေါ် လူတို့၏တုံ့ပြန်မှုကို ကိုင်တွယ်သည်။

·        ၁။ နာခံခြင်း။ ဘုရားသခင်သည် မိမိရွေးချယ်တော်မူခြင်းကို လူတို့က မေတ္တာ၊ နာခံခြင်း (တရား၊ ၂၀း၁၂–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ သစ္စာရှိခြင်း (မာလ၊ ၂း၁၄–၁၆) နှင့် ရိုသေလေးစားခြင်း (၁း၆) တို့ဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် မျှော်လင့်တော်မူသည်။ ဤပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးက တောင်းဆိုထားသော တာဝန်များနှင့်အညီ လူတို့မနေထိုင်ကြသောကြောင့် မာလခိသည် ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ မပြောင်းလဲသောမေတ္တာကို လူတို့အား အာမခံပေးသော်လည်း၊ သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုအတွက်လည်း တာဝန်ယူစေသည်။ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာသည် အခြေအနေမရှိဘဲ ပေးသောမေတ္တာဖြစ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများမှာ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ “တစ်ပါးတည်းဖြစ်ခြင်း” ကို အခြေခံ၍ (တရား၊ ၆း၄–၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) မာလခိသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ လုံးဝနှင့် မခွဲမခွာသော ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုသာမက လူသားအချင်းချင်းဆက်ဆံရေးတွင်လည်း လူမှုရေးတရားမျှတမှု၊ တန်းတူညီမျှမှုနှင့် အိမ်ထောင်ရေးကတိသစ္စာများကဲ့သို့ သစ္စာရှိခြင်းနှင့် သစ္စာစောင့်သိခြင်းကို တောင်းဆိုသည် (မာလ၊ ၂း၉–၁၀၊ ၁၄–၁၆)။

·        ၂။ ပဋိညာဉ်။ မာလခိသည် မိမိ၏သတင်းစကားကို ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ ဘာသာစကားများဖြင့် တင်ပြပြီး၊ ထိုအထဲမှ အများအပြားကို တရားဟောရာကျမ်းမှ ယူထားသည်။ “မေတ္တာ၊” “ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊” “သစ္စာရှိခြင်း၊” “မောရှေ၏တရား၊” “ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်း” စသည့် ဝေါဟာရများသည် ပဋိညာဉ်အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ မာလခိက လေဝိအမျိုးယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပဋိညာဉ်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ၊ ကျိန်ခြင်းများကို အလေးပေးခြင်းလည်း ထိုအခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသည် (၂း၂၊ ၃း၈–၁၀၊ ၁၂)။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့အား “အောက်မေ့” ရန် ခေါ်တော်မူသည်။ ထိုအယူအဆသည် ပဋိညာဉ်တွင် ထည့်သွင်းထားသော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဆက်ဆံရေး၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည် (၄း၄၊ တရား၊ ၄း၁၀၊ ၅း၁၅၊ ၃၂း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအပြင် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ နာမတော်ကို ရိုသေသူတို့ကိုလည်း အောက်မေ့မည်ဟု ကတိပေးတော်မူသည် (မာလ၊ ၃း၁၆)။

·        ၃။ လူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်။ မာလခိကျမ်းတွင် လူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်မှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများ ပြင်းထန်စွာပါဝင်သည် (၁း၅၊ ၁၁၊ ၁၄၊ ၂း၁၀၊ ၃း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအရာများသည် စာဖတ်သူအား ဘုရားသခင်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရန် အားပေးခြင်းအားဖြင့် အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်အတွက် ခိုင်မာသောအခြေခံကို ပေးသည်။ ဤလူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်မှုသည် အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်အတွက် ခိုင်မာသောအခြေခံဖြစ်သည်။ မာလခိသည် အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်၍ ရှုတ်ချပြီး နောင်တမရသူတို့၏အနာဂတ်ကို သတိပေးသည်။ သို့သော် ပိုမိုကောင်းမွန်သောအနာဂတ်နှင့် သစ္စာရှိသော ကျန်ကြွင်းသူတို့ကိုလည်း ကတိပေးသည် (၁း၅၊ ၂း၁၄၊ ၃း၁၂၊ ၁၆–၁၈၊ ၄း၂)။ အနာဂတ်မျိုးဆက်တစ်ဆက်သည် ထာဝရဘုရား၏နေ့အတွက် သူတို့ကိုပြင်ဆင်ပေးမည့် နိုးကြားခြင်းကို တွေ့ကြုံရမည် (၂း၁၅၊ ၄း၅–၆)။

စာပေပုံစံလက္ခဏာများ။ မာလခိ၏ရေးသားဟန်သည် စကားပြေနှင့် ကဗျာကြားတွင် ရှိသည်။ အစပိုင်းဖော်ပြချက် (၁း၁) နောက်တွင် ယုဒပြည်သူများနှင့် ဘုရားသခင်အကြား ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု ငါးကြိမ်အဖြစ် မိမိ၏သတင်းစကားကို တင်ပြသည်။ ထိုငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုသည် အဆိုတစ်ရပ်ကို ယုတ္တိနည်းဖြင့် ခုခံတင်ပြသော နှုတ်ဖြင့်ဆွေးနွေးမှုဖြစ်သည်။

အခန်းကြီး - ၁

၁း၁–၅

ပထမအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု

အကျဉ်းချုပ်နိဒါန်း (၁း၁) ပြီးသည်နှင့် ဤကျမ်းသည် ပထမအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုသို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအပိုင်းတွင် မိမိ၏လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ လူတို့က မိမိတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကို မေးခွန်းထုတ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်က ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၂–၅)။

၁း၁။ အစပိုင်းဖော်ပြချက်။ အစပိုင်းဖော်ပြချက်တွင် သတင်းစကား၏မူလပေးရှင်ဖြစ်သူ (ထာဝရဘုရား)၊ ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားကို သယ်ဆောင်သူ (မာလခိ)၊ လက်ခံသူများ (ဣသရေလ) နှင့် သတင်းစကား၏သဘောသဘာဝ (ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်) တို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး massa’ သည် တိုက်ရိုက်အားဖြင့် “ဝန်ထုပ်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသော်လည်း ဤအခြေအနေတွင် ပရောဖက်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ ဆက်သွယ်ပေးသော သတင်းစကားဟူသည့် နည်းပညာဆိုင်ရာအဓိပ္ပါယ် “ပရောဖက်ပြုချက်” ကို ဆောင်သည်ဟု ထင်ရှားသည် (ဟေရှာ၊ ၁၉း၁၊ ၂၁း၁၊ နာ၊ ၁း၁၊ ဟဗ၊ ၁း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပရောဖက်များသည် မိမိတို့၏သတင်းစကားများ၏ ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သော အာဏာနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို အလေးပေးရန် “ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်” ဟူသောစကားကို ထပ်ခါတလဲလဲ အသုံးပြုကြသည်။ သုံ့ပန်းဘဝနောက်ပိုင်းကာလတွင် ယေဘုယျအသုံးပြုသကဲ့သို့ ဣသရေလဟူသောအမည်သည် ယုဒပြည်ရှိ ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ရည်ညွှန်းသည်။

၁း၂–၅။ ရွေးချယ်တော်မူသောသူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာ။ မာလခိကျမ်းရှိ ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုများအားလုံးသည် အခြေခံအားဖြင့် တူညီသောဖွဲ့စည်းပုံကို လိုက်နာကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကနဦးပြောဆိုချက်၊ လူတို့၏ကန့်ကွက်ချက်နှင့် ထိုကန့်ကွက်ချက်အပေါ် ဘုရားသခင်၏တုံ့ပြန်ချက်တို့ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် လူတို့သည် မိမိတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏မေတ္တာကို မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ “ငါသည် သင်တို့ကို ချစ်ပြီ” ဟူသောစကားကို “ငါသည် သင်တို့ကို ချစ်၏” ဟုလည်း ဘာသာပြန်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏မေတ္တာသည် လူတို့၏ ထိုက်တန်မှု သို့မဟုတ် အတွင်းစိတ်အရည်အသွေးတစ်စုံတစ်ရာပေါ် အခြေမခံဘဲ ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ပေါ် အခြေခံသည် (တရား၊ ၇း၇)။ ထိုသို့များပြားလှသော ကျေးဇူးတော်ကို လူတို့သည် မေတ္တာဖြင့် နာခံခြင်းအားဖြင့် တုံ့ပြန်သင့်သည် (တရား၊ ၆း၆၊ ၁၀း၁၂–၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် သူတို့က ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကို မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြသည် (မာလ၊ ၁း၂)။

တုံ့ပြန်ရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် ဧသောအစား ယာကုပ်ကို ရွေးချယ်တော်မူခြင်းအကြောင်းကို ထိုအချိန်က ဧသော၏မြေ၏အခြေအနေက သက်သေပြနေကြောင်း သတိပေးတော်မူသည်။ “ဧသောကို ငါမုန်း၏” ဟူသော ပြင်းထန်သည့်စကားသည် ဧသော သို့မဟုတ် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များအပေါ် ရန်ငြိုးထားခြင်းကို မဆိုလိုပေ (အခန်းငယ် ၃)။ ထိုသို့မုန်းတီးခြင်းကို ပညတ်တရားက အမှန်တကယ် တားမြစ်ထားသည် (တရား၊ ၂၃း၇)။ အခြေအနေအရ ထိုစကား၏အဓိပ္ပါယ်မှာ “ဧသောအစား ယာကုပ်ကို ငါရွေးချယ်ပြီ” ဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။ ဧသောကို မရွေးချယ်ခြင်းသည် ထိုအချိန်က သူ၏မြေ၏အခြေအနေတွင် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ဧဒုံအမျိုးသားတို့၏အဖြစ်သည် ဘုရားသခင်က ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏အပြစ်များနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း ဤဖော်ပြချက်က သံသယမရှိစေပါ။ သူတို့ဆုံးရှုံးခဲ့သမျှကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ပြန်လာမည်ဟူသော ရည်မှန်းချက်ကို သူတို့သည် လူဆိုးသောပြည်ဖြစ်သောကြောင့် ပယ်ချခံခဲ့ရသည် (မာလ၊ ၁း၄)။ သူတို့ကို ဆန့်ကျင်သော ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် အစဉ်အမြဲတည်မည်။ ဘီစီ ပဉ္စမရာစုအတွင်း နဗတေးလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏အာဏာကို ချဲ့ထွင်ခဲ့ပြီး ဧဒုံပြည်သားတို့ကို တောင်ဘက်သို့ ပိုမိုတွန်းပို့ခဲ့ကြသည်။ ဓမ္မသစ်ကာလတွင် ထိုဒေသကို အိဒုမဲယပြည်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်ဟူသော အယူအဆသည် အရေးကြီးသော သမ္မာကျမ်းစာပုံစံတစ်ရပ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်နှင့် ဘုရားသခင်ထံမှ ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းသို့ ဦးတည်ပြီး၊ ထိုအရာသည် နောင်တနှင့် သန့်စင်ခြင်းသို့ဖြစ်စေ၊ ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းသို့ဖြစ်စေ ရလဒ်ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ဤပထမအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုသည် အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်၏ အပြုသဘောဆောင်သောမှတ်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ဂုဏ်အသရေကို မြင်ရပြီး၊ ဣသရေလနယ်နိမိတ်ပြင်ပ၌ပင် ကိုယ်တော်၏ကြီးမြတ်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုကြမည်။ ကိုယ်တော်သည် သမိုင်းကို အုပ်စိုးတော်မူသောသခင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကြေညာကြမည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုကို လူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်သော ရှုထောင့်တစ်ရပ်သို့ ချဲ့ထွင်ပေးသည်။

၁း၆–၂း၉

ဒုတိယအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု၊ ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ရိုသေခြင်း

ဒုတိယအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုတွင် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို မရိုသေကြောင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား ဘုရားသခင်စွပ်စွဲသည့် ဆွေးနွေးချက်နှစ်ခု ပါဝင်သည် (၁း၆–၁၁၊ ၁၂–၁၄)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏အချုပ်အခြာအာဏာကို အတည်ပြုသော တစ်ဦးတည်းသောမိန့်ခွန်း ပါဝင်သည် (၂း၁–၉)။

၁း၆–၁၁။ ပထမဆွေးနွေးချက်။ ဤငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုတွင် မာလခိသည် ယဟောဝါ ဇေဗာအုတ် (“ဗိုလ်ခြေတို့၏ထာဝရဘုရား၊” “အနန္တတန်ခိုးရှင်ထာဝရဘုရား၊” “ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့များ၏ထာဝရဘုရား”) ဟူသောအမည်ကို ဆယ့်တစ်ကြိမ် အသုံးပြု၍ မိမိ၏သတင်းစကား၏ ဘုရားသခင်ထံမှဖြစ်သော မူလရင်းမြစ်ကို အလေးပေးသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ဥပမာစကားနှစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် ဣသရေလလူတို့၏သဘောထားကို မိမိအဘကို ရိုသေသောသားနှင့် မိမိသခင်ကို ရိုသေသောကျွန်တို့၏သဘောထားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ဣသရေလ၏အဘအဖြစ် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဖန်ဆင်း၍ စောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့သည် (ဟေရှာ၊ ၆၄း၈၊ ဟော၊ ၁၁း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဣသရေလ၏သခင်အဖြစ် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထုတ်ဆောင်၍ ရွေးနုတ်တော်မူကာ သူတို့၏သခင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် သဘာဝအလျောက် ရိုသေလေးစားခြင်းကို မျှော်လင့်တော်မူသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏သားသမီးများက ကိုယ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ အရှက်ခွဲခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို အရှက်ရစေခဲ့ကြသည်။

“ရိုသေခြင်း” ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံး kabod သည် တိုက်ရိုက်အားဖြင့် “လေးလံသည်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် အလေးထားရမည့်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသမျှကို အလေးအနက်ထားခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရိုသေသင့်သည်။ သို့သော် သင့်လျော်သောဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ထာဝရဘုရား၏စားပွဲပေါ်တွင် အပြစ်အနာအဆာရှိသော ယဇ်များကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သောလက်ဆောင်များကို ပါရှားအုပ်ချုပ်ရေးမှူးထံ၌ သူတို့ဘယ်တော့မျှ ပူဇော်မည်မဟုတ်ကြပေ (မာလ၊ ၁း၈)။ ထိုနည်းအားဖြင့် သူတို့သည် လူတို့နှင့် လူမျိုးတို့၏အမြင်တွင် ထာဝရဘုရား၏အရေးပါမှုကို လျော့နည်းစေခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာ၏အပြစ်များကို အပြစ်ဖြေခြင်းအတွက် ခရစ်တော်၏ယဇ်ကို ပုံဆောင်နိုင်ရန် ပြည့်စုံသောယဇ်သာလျှင် လိုအပ်သည်။ ညစ်ညူးသောယဇ်များကို ယဇ်ပူဇော်နိုင်ရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ဗိမာန်တော်ဝင်းထဲသို့ မဝင်နိုင်စေရန် တံခါးများကို တစ်စုံတစ်ဦးက ပိတ်ထားပေးစေလိုသည်အထိ ထာဝရဘုရားသည် ထိုအကျင့်ကို စက်ဆုပ်ဖွယ်အဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၀)။

ထာဝရဘုရားသည် အားလုံးတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြမည့် အနာဂတ်အကြောင်းကို ဖော်ပြ၍ အဆုံးသတ်တော်မူသည်။ လူမျိုးခြားများအကြားတွင် ကိုယ်တော်၏နာမတော်သည် ကြီးမြတ်လာမည်။ ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို ယခင်ပရောဖက်များ၏ ရေးသားချက်များတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ဟေရှာ၊ ၅၆း၆–၇ ကိုရှု)။ ဤကျယ်ပြန့်၍ ကြီးမြတ်သော ရူပါရုံသည် သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ သေးသိမ်သောသဘောထားနှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

၁း၁၂–၁၄။ ဒုတိယဆွေးနွေးချက်။ ပထမဆွေးနွေးချက်ကဲ့သို့ပင် ဒုတိယဆွေးနွေးချက်တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ပြောဆိုချက်၊ တုံ့ပြန်ချက်နှင့် ပဋိညာဉ်၏ လူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်သောသဘောကို ရည်ညွှန်းချက်တို့ ပါဝင်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ယဇ်များကို သာမန်အရာများကဲ့သို့ သဘောထားခြင်းနှင့် မိမိတို့၏အမှုတော်ကို အခွင့်ထူးတစ်ရပ်အစား ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဟု ယူဆကာ ညည်းညူခြင်းတို့အတွက် ထာဝရဘုရားသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ရှုတ်ချတော်မူသည် (မာလ၊ ၁း၁၂–၁၃)။ တုံ့ပြန်ရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏အပြစ်အနာအဆာရှိ၍ မရိုမသေပြုသော ယဇ်များကို ပယ်ချတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကြီးမြတ်သောဘုရင်ဖြစ်သဖြင့် လူမျိုးတို့အကြား ကြောက်ရွံ့ရမည်ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၃–၁၄)။

အခန်းကြီး - ၂

၂း၁–၉။ ဘုရားသခင်၏မိန့်ခွန်း။ ယခု မာလခိသည် ဆွေးနွေးချက်မှ ဘုရားသခင်၏တစ်ဦးတည်းသော မိန့်ခွန်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ “ယခုမူကား” ဟူသောစကားသည် တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည် (ဟေရှာ၊ ၅း၅၊ ၁၆း၁၄၊ ယေ၊ ၁၈း၁၁၊ ဟော၊ ၅း၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရားသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဆန့်ကျင်သည့် အထောက်အထားများကို တင်ပြပြီးဖြစ်၍ ယခု စီရင်ချက်ချမည်ဖြစ်သည်။ mitswah ဟူသောစကားလုံးသည် တိုက်ရိုက်အားဖြင့် “ပညတ်”၊ “အမိန့်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်များကို စောင့်ရှောက်ရန် မျှော်လင့်ထားသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ဆန့်ကျင်၍ ကိုယ်တော်၏စီရင်ချက်သည် သေချာကြောင်း အလေးပေးသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏သဘောထားကို ပြောင်းလဲ၍ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ရိုသေခြင်း၊ ဘုန်းပေးခြင်းမပြုလျှင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဘုရားသခင်က ကျိန်ခြင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူမည် (မာလ၊ ၂း၂၊ ၁း၆၊ တော၊ ၆း၂၄–၂၆၊ တရား၊ ၂၈–၂၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဘုရားသခင်သည် ကျိန်ခြင်း၏အကျိုးဆက်နှစ်ရပ်ကို ထပ်မံရှင်းပြတော်မူသည်။ ပထမအချက်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များကို ဘုရားသခင် ဆုံးမတော်မူမည် (မာလ၊ ၂း၃)။ ဤစကားစု၏ ဟေဗြဲအသံထွက်နှင့်ပတ်သက်၍ ပညာရှင်များအကြား အငြင်းပွားမှုရှိသည်။ မူလဟေဗြဲစာသားတွင် သရသံများ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ “သားစဉ်မြေးဆက်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် အမှန်တွင် “လက်ရုံး” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရနိုင်ပြီး၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အစွမ်းကို အားနည်းစေ၍ လုံးဝအလုပ်မလုပ်နိုင်အောင် ပြုမည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည် (၁ရာ၊ ၂း၃၁၊ ဆာ၊ ၁၀း၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် “သားစဉ်မြေးဆက်” သို့မဟုတ် “အမျိုးအနွယ်” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်သည် ပိုမိုသင့်လျော်သည်။ အခြေအနေအရ ga‘ar (“ဆုံးမခြင်း”) ဟူသောစကားလုံးအသုံးပြုမှုက ဘုရားသခင်သည် လေဝိနှင့်ပြုသော ပဋိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရန်မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို မပေးဘဲ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏သားစဉ်မြေးဆက်များကို အရှက်ရစေမည်ဟု ဆိုလိုသည် (မာလ၊ ၂း၄)။

ကျိန်ခြင်း၏ ဒုတိယအကျိုးဆက်အဖြစ် ယဇ်ပူဇော်သောတိရစ္ဆာန်များ၏ အညစ်အကြေး၊ နွားချေးများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏မျက်နှာပေါ်သို့ ဖြန့်ပက်တော်မူမည်။ ဤအလွန်အရှက်ရစေသောအမှုသည် သူတို့ကို အရှက်ရစေရုံသာမက မသန့်ရှင်းသူများအဖြစ်လည်း ဖြစ်စေမည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်များမှ အညစ်အကြေးများကို ပုံမှန်အားဖြင့် ဖယ်ရှား၍ မီးရှို့ကြသည် (ဝတ်၊ ၄း၁၁–၁၂)။ သို့သော် ဤထုံးတမ်းဆိုင်ရာ ညစ်ညူးခြင်းကြောင့် မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ဘုရားသခင်ခန့်ထားသူများပင် ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်မှ ဖယ်ရှားခံရ၍ ယဇ်များ၏အညစ်အကြေးနှင့်အတူ အပြင်သို့ ပစ်ချခံရမည်။

ဘုရားသခင်သည် လေဝိနှင့်ပြုသော ပဋိညာဉ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ဤတင်းကျပ်သော စီရင်ချက်ကို ချမှတ်တော်မူသည် (မာလ၊ ၂း၄)။ “ပယ်ဖျက်သည်” သို့မဟုတ် “မြေသို့ကျသည်” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်များသည် ဟေဗြဲစာသားကို မလိုအပ်ဘဲ ပြောင်းလဲထားသည်ဟု ယူဆရသည်။ လေဝိသည် ကိုယ်တော်ကို ရိုသေကြောက်ရွံ့၍ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ရှေ့တွင် ရိုသေလေးစားစွာ ရပ်နေခဲ့သောအချိန်ကို ဘုရားသခင်က အပြုသဘောဖြင့် ပြန်လည်အောက်မေ့တော်မူသည် (အခန်းငယ် ၅)။ လေဝိသည် အမှန်တရားကို သွန်သင်သကဲ့သို့ သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်များဖြစ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ထာဝရဘုရား၏တမန်များအဖြစ် ဘုရားသခင်၏သွန်သင်ချက်ကို မျှဝေရန် တာဝန်ပေးခံခဲ့ရသည် (အခန်းငယ် ၆–၇)။ မာလခိ၏အမည်ကိုယ်တိုင်၏အဓိပ္ပါယ် (“ငါ၏တမန်”) ကို အခြေခံထားသော ဤစကားလုံးကစားနည်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ပျက်ကွက်မှုကို ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားကို မဆက်သွယ်ပေးခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် လေဝိနှင့်ပြုသော ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်၍ ပျက်စီးစေခဲ့ကြသည်။

ဘုရားသခင်၏အပြစ်ဒဏ်သည် သဘာဝအတိုင်း နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုစရာဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ (၁း၇) ကိုယ်တော်သည်လည်း သူတို့ကို လူတို့ရှေ့တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုစရာဖြစ်စေ၍ အရှက်ရစေမည် (၂း၉)။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ မလျှောက်လှမ်းခဲ့ကြသကဲ့သို့ တရားတော်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် မမျှတစွာ ခွဲခြား၍ မျက်နှာလိုက်ခဲ့ကြသည် (၁း၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၂း၁၀–၃း၆

တတိယအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု၊ ဘုရားသခင်၏တရားမျှတမှုနှင့် တရားစီရင်ခြင်း

မာလခိသည် တတိယအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုကို လူတို့ထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းခြင်းဖြင့် စတင်သည် (၂း၁၀)။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏စွပ်စွဲချက်ကို တင်ပြပြီး၊ လူတို့က မိမိတို့ကိုယ်ကို ခုခံရန် နှစ်ကြိမ်ကြိုးပမ်းကြသည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၃)။ ပထမတွင် ဘုရားသခင်၏စီရင်ချက်ကို ကန့်ကွက်ကြပြီး၊ ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏တရားမျှတမှုသည် မျှတမှုရှိမရှိ မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်က လူတို့၏အပြုအမူနှင့်ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၄ခ–၁၆၊ ၁၇ခ)။ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်း ကြွလာမည်ဟူသော ကြေညာချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ဗိမာန်တော်သို့ ကြွလာမည် (၃း၁–၂)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ (အခန်းငယ် ၃–၄) နှင့် လူတို့ (အခန်းငယ် ၅–၆) နှစ်ဖက်စလုံးသည် မိမိတို့၏အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ကြရမည်။

၂း၁၀–၁၃။ လူတို့ကို ဘုရားသခင်၏တရားစွဲဆိုချက်။ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် ပရောဖက်၏ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်တွန်းမှုသည် ဤအပိုင်းသို့ ကူးပြောင်းရန် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ “တစ်ပါးတည်းသောဘုရားသခင်” အဖြစ် ယဟောဝါ၏သဘောသဘာဝသည် လူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်သော အဓိပ္ပါယ်ရှိကြောင်းကို ကိုးကား၍ မာလခိသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ မျက်နှာလိုက်မှုကို ရှုတ်ချသည် (၂း၉–၁၀၊ တရား၊ ၆း၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အာဗြဟံမဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်း၏အဘဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၄း၂၂၊ ဟော၊ ၁၁း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် bara’ (“ဖန်ဆင်းသည်”) ဟူသောကြိယာ၏ ပြုသူအဖြစ် ဘုရားသခင်တစ်ပါးတည်းသာ ပေါ်ထွက်သည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသားအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသည် (က၊ ၁–၂)။ ထို့အပြင် အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်နုတ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏လူတို့ကိုလည်း ဖန်ဆင်းတော်မူသည် (ဟေရှာ၊ ၄၃း၁၊ ၇၊ ၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ဒံယေလက မိမိ၏နောင်တဆုတောင်းချက်တွင် မိမိကိုယ်ကို လူတို့အထဲတွင် ထည့်သွင်းခဲ့သကဲ့သို့ မာလခိသည်လည်း “ငါတို့သည်” အချင်းချင်းအပေါ် အဘယ်ကြောင့် သစ္စာဖောက်၍ သစ္စာမဲ့ကြသနည်းဟု မေးသောအခါ မိမိကိုယ်ကို လူတို့အထဲတွင် ထည့်သွင်းထားသည် (ဒံ၊ ၉း၄ခ–၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်နှင့် လူတို့အားလုံးပြုထားသော ပဋိညာဉ်အားဖြင့် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ညီအစ်ကိုရင်းချာမှုနှင့် ဘုံဘိုးဘွားမှ ဆင်းသက်လာမှုကို သူက အလေးပေးသည်။ ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် တန်းတူညီမျှမှုသည် အချင်းချင်းအပေါ် သင့်လျော်စွာ ပြုမူခြင်းသို့ ဦးတည်သင့်သည်။ ဟေဗြဲကြိယာ bagad (“သစ္စာဖောက်သည်၊” “သစ္စာမဲ့သည်”) သည် မာလခိ ၂း၁၀–၁၆ တွင် ငါးကြိမ် ပေါ်လာပြီး၊ အိမ်ထောင်ရေးနှင့် လူမှုရေးဆက်ဆံရေးတွင် သစ္စာမဲ့သောအပြုအမူကို ဘုရားသခင်ရှုတ်ချတော်မူခြင်းကို အလေးပေးသည်။ မိသားစုဆက်ဆံရေးမှ ဥပစာများကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် သူတို့၏စုပေါင်းပဋိညာဉ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းအားဖြင့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပြီး၊ ဘုံဘိုးဘွားရှိသော ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ညီအစ်ကိုရင်းချာမှုကို အလေးပေးသည်။

အခန်းငယ် ၁၁–၁၃ တွင် ပရောဖက်သည် ယုဒပြည်သားအမျိုးသားများက တစ်ပါးအမျိုးသားဘုရားများကို ကိုးကွယ်သော အမျိုးသမီးများနှင့် လက်ထပ်ကြသည်ဟု စွပ်စွဲသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး to‘ebah (“စက်ဆုပ်ဖွယ်အရာ၊” “ရွံရှာဖွယ်အရာ”) သည် မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ တစ်ပါးအမျိုးသားဘုရားများ သို့မဟုတ် တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် လက်ထပ်ပြီး သူတို့၏ဘုရားများကို ကိုးကွယ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (ဧဇရ ၉း၁၄ ကိုလည်းရှု)။ စက်ဆုပ်ဖွယ်အရာမှာ လူမျိုးရောနှောလက်ထပ်ခြင်းကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘဲ ထိုအရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု ပျက်စီးခြင်းဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တစ်ပါးအမျိုးသားအမျိုးသမီးများသည် အယူမှားဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကို လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လူမှုရေးပြဿနာသည် ဘာသာရေးအချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ရှေးအရှေ့အနီးဒေသရှိ လူမျိုးများသည် လူမျိုးကွဲပြားသော်လည်း အသက်တာကို သန့်ရှင်းသောအပိုင်းနှင့် လောကီအပိုင်းဟူ၍ မခွဲခြားကြပေ။ အရာအားလုံးတွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာအဓိပ္ပါယ်များ ပါဝင်သည်။ ယုဒပြည်သားတို့သည် ယနေ့လူအချို့က လောကီဆန်သောအမှုဟု ယူဆနိုင်သည့်အရာအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏သန့်ရှင်းရာဌာနကို ညစ်ညူးစေခဲ့ကြသည် (မာလ၊ ၂း၁၁)။ အမျိုးသမီးများ၏ လူမျိုးမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ဘာသာရေးယုံကြည်ချက်က အရေးကြီးသည်။ ဟေဗြဲစကားလုံး qodesh (“သန့်ရှင်းသောအဖွဲ့အစည်း၊” “သန့်ရှင်းရာဌာန၊” “သန့်ရှင်းသောနေရာ”) သည် ဗိမာန်တော်ကို တိုက်ရိုက်ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်အတွက် သီးသန့်ထားသမျှအရာအားလုံးကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဗိမာန်တော်၊ မြို့နှင့် လူတို့ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့အား တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် လက်ထပ်ခြင်းကို အတိအလင်းတားမြစ်ထားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသူတို့သည် ဣသရေလလူတို့ကို ဘုရားသခင်ထံမှ လွှဲသွားစေမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၃၄း၁၁–၁၆၊ တရား၊ ၇း၃–၄)။ ထိုလက်ထပ်မှုများနှင့် ထိုအရာများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အယူမှားဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုအားဖြင့် လူတို့သည် ထုံးတမ်းအရသာမက ကိုယ်ကျင့်တရားအရပါ မသန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဤသို့ပြုသူမည်သူမဆိုကို ယာကုပ်၏တဲများထဲမှ ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားပေးရန် ထာဝရဘုရားအား ပရောဖက်က တောင်းဆိုလိုသည် (မာလ၊ ၂း၁၂)။ Karat သည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းမှ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေး၍ ဖယ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် အလွန်ပြင်းထန်သောအခြေအနေတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းအားဖြင့် ထုတ်ပယ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (က၊ ၁၇း၁၄၊ ဝတ်၊ ၇း၂၀၊ ၂၁၊ ၁၇း၁၀၊ ၁၉း၈၊ ၂၀း၁၇၊ ဒံ၊ ၉း၂၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

နောက်ဆုံးတွင် မာလခိသည် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်၍ အသက်ရှင်နေကြသော်လည်း ထာဝရဘုရားထံသို့ ပူဇော်သက္ကာယူလာပြီး ယဇ်ပလ္လင်ကို မျက်ရည်နှင့် ငိုကြွေးခြင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသူတို့၏ အလုံးစုံဟန်ဆောင်မှုကို ဖော်ပြသည် (မာလ၊ ၂း၁၃)။ အကျင့်ပျက်ခြင်းသည် ပြင်းထန်သောဘာသာရေးခံစားချက်များကို ဖော်ပြခြင်းကို အမြဲတမ်းတားဆီးမည်ဟု မဆိုလိုပေ။

၂း၁၄–၁၇။ ကန့်ကွက်ချက်များကို ချေပခြင်း။ မာလခိက ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ပူဇော်သက္ကာများကို နှစ်သက်လက်ခံတော့မည်မဟုတ်ဟု ကြေညာသောအခါ လူတို့က အကြောင်းရင်းကို သိလိုကြသည်။ သူတို့သည် အိမ်ထောင်ရေးကတိသစ္စာကို ချိုးဖောက်ခဲ့ကြောင်း မာလခိက ဖြေကြားသည်။ ထိုအရာကြောင့် သူတို့၏ဘာသာရေးခံစားချက်များကို ဖော်ပြခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ကျင့်တရားအသက်တာသည် ပဋိညာဉ်၏တန်ဖိုးများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်နေသည် (ဧဇရ ၉–၁၀ ကိုရှု)။ အမျိုးသားများသည် မိမိတို့ငယ်စဉ်က အိမ်ထောင်ပြုခဲ့သော ယုဒအမျိုးသမီးများကို ကွာရှင်း၍ အယူမှားသောအမျိုးသမီးများနှင့် လက်ထပ်ခဲ့ကြပုံရသည်။

ဘုရားသခင်သည် အိမ်ထောင်ရေးကို မိမိ၏လူတို့အပေါ် ပြသတော်မူသော ပဋိညာဉ်မေတ္တာနှင့် သစ္စာရှိခြင်းကို ထင်ဟပ်စေလိုတော်မူသည် (ယေ၊ ၂း၂၊ ဟော၊ ၂း၁၈–၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အိမ်ထောင်ရေးသည် အမျိုးသားတစ်ဦး၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ဘုရားသခင်တို့အကြား သက်သေဖြစ်သော အမြဲတမ်းပဋိညာဉ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည် (မာလ၊ ၂း၁၄၊ သု၊ ၂း၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့နှစ်ဦးအကြား နက်ရှိုင်းသောရင်းနှီးမှုရှိစေရန် ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်တော်မူသည်။ khaberet ဟူသောစကားလုံးသည် အရာအားလုံးကို အတူမျှဝေသော နီးစပ်သောမိတ်ဆွေ၊ အဖော်၊ အဖက်အဖြစ် ဆိုလိုသည်။

မာလခိ ၂း၁၅–၁၆ တွင် သဒ္ဒါဆိုင်ရာပြဿနာများစွာရှိသောကြောင့် ဘာသာပြန်ရန် ခက်ခဲသည်။ ဘာသာပြန်ချက်အချို့က “တစ်” ဟူသောစကားကို ဘုရားသခင်နှင့် သက်ဆိုင်စေသည်။ အခြားဘာသာပြန်ချက်များက “တစ်” ကို အိမ်ထောင်ရေးပေါင်းစည်းမှုနှင့် သက်ဆိုင်စေပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ပထမဆုံးဇနီးမောင်နှံကို တစ်ဦးတည်းဖြစ်စေခဲ့သော ဖန်ဆင်းခြင်းအချိန်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဝိညာဉ်တော်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် လင်နှင့်မယားတို့သည် ဘုရားသခင်က ထိုအိမ်ထောင်ရေးတွင် ဆက်လက်ပါဝင်နေသောကြောင့် မူလဝိညာဉ်ရေးရာ မေတ္တာနှင့် နားလည်မှုနှောင်ကြိုးတစ်ရပ်ကို အတူမျှဝေကြသည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။ ထိုသို့သော ပေါင်းစည်းမှုသည် “ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့သော သားသမီးများ” ကို ဖြစ်စေသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့တွင် ဘုရားသခင်နှင့် မှန်ကန်သောဆက်ဆံရေးရှိသော အမေနှင့်အဖေ နှစ်ဦးစလုံးရှိ၍ ဘုရားသခင်နောက်သို့ လိုက်ရန် သွန်သင်ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ဇနီးများကို ကွာရှင်း၍ တစ်ပါးအမျိုးသားဇနီးများကို ယူခဲ့သော ယုဒအမျိုးသားများအား မာလခိက ယခင်အိမ်ထောင်များ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာအတိုင်းအတာသည် ဘုရားသခင်က သက်သေအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေသောကြောင့် ဆက်လက်တည်ရှိကြောင်း သတိပေးသည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်၏ မူလစံပြအခြေအနေကို ကြည့်လျှင် ဘုရားသခင်သည် ကွာရှင်းခြင်းကို မုန်းတော်မူသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ (အခန်းငယ် ၁၆)။ မိမိတို့၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို ကွာရှင်းသူများသည် သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ သစ္စာမဲ့ခြင်းကို ပြုကြသည် (ဟေဗြဲ bagad)။

လူတို့၏ဒုတိယကန့်ကွက်ချက်သည် နောက်ဆက်တွဲ ဘုရားသခင်၏မိန့်ခွန်း (၃း၁–၆) သို့ ကူးပြောင်းရန်နှင့် မိတ်ဆက်ရန် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ “တရားစီရင်တော်မူသောဘုရားသခင်သည် အဘယ်မှာရှိသနည်း” ဟူသောမေးခွန်းသည် ဘုရားသခင်၏ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ဖြောင့်မတ်မှုကို အယုံအကြည်မဲ့စွာ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာက ကိုယ်တော်အား ပြန်လည်ဖြေကြားစေသည်။

အခန်းကြီး - ၃

၃း၁–၆။ ဘုရားသခင်၏တုံ့ပြန်ချက်၊ တရားစီရင်ခြင်း ကြွလာမည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ဗိမာန်တော်သို့ ရုတ်တရက်နှင့် သိသာထင်ရှားစွာ ကြွလာ၍ တရားစီရင်မည်ဟု မိမိ၏လူတို့အား အာမခံတော်မူသည် (ဆာ၊ ၉၆း၁၃၊ ၉၈း၉၊ ဒံ၊ ၇း၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကိုယ်တော်မကြွလာမီ လမ်းကိုပြင်ဆင်ရန် မိမိ၏တမန်ကို စေလွှတ်တော်မူမည်။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် “ငါ၏တမန်” သည် ပရောဖက်၏အမည်နှင့် တူညီသော်လည်း အခြေအနေအရ မာလခိကိုယ်တိုင်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထိုတမန်သည် ဘုရားသခင်ကြွလာမည်ကို ကြေညာ၍ လူတို့အား လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးရန် အားပေးမည် (ဟေရှာ၊ ၄၀း၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်းကို ကြေညာမည် (ဆာ၊ ၆၈း၁၂၊ ၁၈၊ ဟေရှာ၊ ၅၂း၇–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

တရားစီရင်ခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် မကြာခဏ အပြုသဘောဆောင်သောအဓိပ္ပါယ် ရှိသည်။ သို့သော် မာလခိ၏ခေတ်တွင် ယုဒပြည်သားတို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် လူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေ၍ ကိုယ်တော်ကို နှစ်သက်လိုကြသည်ဟူသော စကားသည် အရွဲ့တိုက်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆနိုင်သည် (အာ၊ ၅း၁၈–၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မာလခိအတွက် ထူးခြားသောအယူအဆဖြစ်သည့် ပဋိညာဉ်၏တမန်သည် “ထာဝရဘုရား” နှင့် ရှင်းလင်းစွာ အပြိုင်ထားရှိထားသဖြင့် ပရောဖက်အတွက် မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်အတွက်၊ အထူးသဖြင့် မေရှိယအတွက် အမည်ဖြစ်သည်ဟု ညွှန်ပြသည်။ ဤနေရာရှိ “သခင်” သည် ဟေဗြဲ ’adon မှ ဘာသာပြန်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုရင်အဖြစ် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းသည် (ဇာ၊ ၄း၁၄၊ ၆း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

“တရားစီရင်တော်မူသောဘုရားသခင်” သည် တရားစီရင်ရန် မိမိ၏သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သို့ ကြွလာပြီး လေဝိအမျိုးသားများမှ စတင်တော်မူမည် (မာလ၊ ၃း၃၊ ၂း၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို သန့်စင်၍ စစ်ဆေးပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြန်လည်နိုးကြားခြင်းကို ဖြစ်စေမည်။ ထိုအရာကြောင့် ယဇ်များနှင့် ပူဇော်သက္ကာများသည် ထာဝရဘုရားအတွက် ထုံးတမ်းအရ သန့်ရှင်း၍ နှစ်သက်လက်ခံဖွယ် ဖြစ်လာမည် (ယေ၊ ၂း၂–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် လူအပေါင်းတို့ကို တရားစီရင်တော်မူမည်။ ဗေဒင်အတတ်ပြုသူများ၊ သူ့မယားကို ပြစ်မှားသူများ၊ မမှန်သောကျိန်ဆိုသူများ၊ တစ်ပါးအမျိုးသားများကို မတရားပြုသူများ၊ အလုပ်သမားတို့၏ လုပ်အားခကို လိမ်လည်သူများနှင့် မုဆိုးမများ၊ မိဘမဲ့များကို ဖိနှိပ်သူများကို ဖယ်ရှားတော်မူမည်။

မာလခိ ၃း၆ သည် နောက်ဆက်တွဲအပိုင်းကို မိတ်ဆက်ပေးသော အကူးအပြောင်းအခန်းငယ်ဖြစ်သည်ဟု လူအများက ယူဆကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘာသာပြန်ချက်အချို့တွင် မဘာသာပြန်ဘဲ ချန်ထားသော ဟေဗြဲဆက်စပ်စကား ki (“အကြောင်းမူကား၊” “အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်”) သည် “အမှန်ပင်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မပြောင်းလဲတော်မူခြင်းက ဖြစ်ပျက်သမျှကို လျစ်လျူရှုသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်သည် အမြဲတမ်းဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ အစဉ်အမြဲ သနားခြင်းကရုဏာရှိသော ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူမည်ကို အလေးပေးသည် (ထွက်၊ ၃၄း၆–၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ယာကုပ်၏သားစဉ်မြေးဆက်များအား ကျေးဇူးတော်ပြတော်မူ၍၊ သူတို့သည် မိမိတို့ဘိုးဘေးကဲ့သို့ လမ်းလွဲ၍ လိမ်လည်သူများဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်တော်မူသည်။

၃း၇–၁၂

စတုတ္ထအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု၊ နောင်တရခြင်း၏ လက်တွေ့အကျိုးကျေးဇူးများ

စတုတ္ထအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုသည် ၃း၆ တွင် ဖော်ပြထားသော ယာကုပ်အကြောင်းကို ဆက်လက်ယူ၍ လူတို့၏သဘောထားနှင့် အပြုအမူကို သူတို့၏ဘိုးဘေးများနှင့် တန်းတူထားသည်။ ထိုအရာမှ မာလခိခေတ်ရှိ လူတို့အား ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လာရန် ဘုရားသခင်၏ခေါ်တော်မူခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီး၊ လူတို့က ပြန်လည်တုံ့ပြန်ကြသည် (အခန်းငယ် ၇)။ ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု၏ အဓိကအပိုင်းတွင် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများဆိုင်ရာ ပညတ်များနှင့် ဆက်စပ်နေသော ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ဖော်ပြထားသည်။ အာမရ် ယဟောဝါ ဇေဗာအုတ် (“ဗိုလ်ခြေတို့၏ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်၊” “အနန္တတန်ခိုးရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်၊” “ကောင်းကင်တပ်ဖွဲ့များ၏ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်”) ဟူသောစကားသည် မာလခိ၏ ပရောဖက်ပြုခွင့်အာဏာကို အလေးပေးသည်။

၃း၇–၉။ အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်း။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ဘိုးဘေးများလက်ထက်ကတည်းက ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏အမိန့်များနှင့် စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များမှ ဆက်လက်လွဲရှောင်နေကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အား ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လာရန် တိုက်တွန်းခြင်းဖြင့် ဆွေးနွေးမှုကို စတင်တော်မူသည်။ ထိုစကားသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖော်ပြသော ပုံမှန်အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာလျှင် ဘုရားသခင်လည်း သူတို့ထံ ပြန်လာတော်မူမည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဝေးကွာသွားခြင်းကို ရပ်တန့်ကြမည်။

လူတို့သည် ချက်ချင်းတုံ့ပြန်၍ မည်သည့်နည်းဖြင့် ပြန်လာရမည်နည်းဟု မေးကြသည်။ ထိုမေးခွန်းသည် မိမိတို့တွင် နောင်တရရန်လိုအပ်သည့်အရာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်း အပြစ်ကင်းကြောင်းပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ထာဝရဘုရားက ရှင်းလင်းသော ဥပမာတစ်ရပ်ဖြင့် ဖြေကြားသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို လုယက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအခါ သူတို့က မည်သည့်နည်းဖြင့် လုယက်ခဲ့ကြသနည်းဟု ထပ်မံမေးသောအခါ ဘုရားသခင်က “ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများတွင်” လိမ်လည်ခဲ့ကြသည်ဟု ဖြေတော်မူသည်။ ထိုအရာကြောင့် ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများသည် သူတို့အပေါ် ကျရောက်လာသည် (အခန်းငယ် ၈–၉)။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သည် တိုက်ရိုက်အားဖြင့် “ဆယ်ပုံတစ်ပုံ” ကို ဆိုလိုပြီး၊ ဣသရေလလူတို့က မိမိတို့၏ဝင်ငွေ သို့မဟုတ် ရရှိသောအရာ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို ထာဝရဘုရားထံ ပေးရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ပညတ်ကို ရည်ညွှန်းသည် (က၊ ၁၄း၁၈–၂၀၊ ၂၈း၂၀–၂၂၊ ဝတ်၊ ၂၇း၃၀–၃၃)။ ပူဇော်သက္ကာဆိုသည်မှာ ဗိမာန်တော်သို့ ယူဆောင်လာသော မည်သည့်လက်ဆောင်မဆို ဖြစ်သည်။

၃း၁၀–၁၂။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများ။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား ဒုတိယအကြိမ် တိုက်တွန်းတော်မူပြီး၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မိမိ၏အိမ်တော်၌ အစားအစာရှိစေရန် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အလုံးစုံကို ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ ယူဆောင်လာရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ဘဏ္ဍာတိုက်ဆိုသည်မှာ ဗိမာန်တော်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဆိုလိုသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအရာကို စမ်းသပ်ချက်တစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်တော်မူသည်။ လူတို့သည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများကို သစ္စာရှိစွာ ယူဆောင်လာလျှင် ကောင်းကင်ပြတင်းပေါက်များကို ဖွင့်၍ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို သွန်းလောင်းတော်မူမည်။ ထိုအရာအားဖြင့် မိမိ၏သားသမီးများ လိုအပ်သမျှကို ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းက ပေးတော်မူကြောင်း သက်သေပြမည် (စာ ၆၀၂ ရှိ “ပဋိညာဉ်ပြန်လည်သစ်လွင်ခြင်းနှင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့” ကိုရှု)။ ဤအပြန်အလှန်ရွေ့လျားမှုသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဘုရားသခင်၏ပလ္လင်တော်ခန်းမ တည်ရှိရာ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနကို ဆက်စပ်ပေးသည်။

ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းကို ကမ္ဘာဦးကျမ်းထဲတွင် စတင်ဖော်ပြပြီးဖြစ်ကာ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ၏အယူအဆနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသည် (က၊ ၁၄း၁၈–၂၀၊ ၂၈း၂၀–၂၂)။ မာလခိ၏ဤတရားဟောချက်သည် ဣသရေလအမျိုး၏အစမှတ်နှင့်ဆိုင်သော ထိုမှတ်တမ်းများ၏ ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို ထင်ဟပ်သည်။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းသည် ဘုရားသခင်အား ပေးချေခြင်းမဟုတ်သကဲ့သို့၊ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာသည်လည်း ပေးသူအား ဘုရားသခင်က အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယာကုပ်သည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော အရောင်းအဝယ်စာချုပ်ထက် ပိုမိုအဓိပ္ပါယ်ရှိကြောင်း သင်ယူရခဲ့သည် (က၊ ၂၇း၂၀၊ ၃၂း၂၇–၃၀)။ အိမ်ထောင်ရေးကဲ့သို့ပင် ယင်းသည် အပြန်အလှန်ကျေးဇူးတော်၊ မေတ္တာ၊ သစ္စာရှိခြင်း၊ ယုံကြည်မှုနှင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုတို့အပေါ် အခြေခံသော ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည် (မာလ၊ ၂း၁၁–၁၆ ကိုရှု)။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မိမိတို့မထိုက်တန်ဘဲ ရရှိသောကရုဏာတော်အတွက် ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်အဖြစ် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများကို ကိုယ်တော်ထံ ယူဆောင်လာသင့်သည်။ ကိုယ်တော်က အစပြု၍ သူတို့အား ပေးထားပြီးသားအရာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ပြန်လည်ပေးခြင်းအားဖြင့် တုံ့ပြန်သင့်သည်။

မြေ၏အသီးအပွင့်များကို ကောင်းကြီးပေးမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ကတိသည် တရားဟောရာကျမ်းရှိ ပဋိညာဉ်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် ဆင်တူသည် (မာလ၊ ၃း၁၁–၁၂၊ တရား၊ ၂၈း၁၂–၁၃၊ ၃၀း၈–၁၀)။ ဘုရားသခင်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများသည် ထပ်မံ၍ လူတိုင်းနှင့်သက်ဆိုင်သော အဓိပ္ပါယ်ရှိလာပြီး၊ အာဗြဟံကို လူအပေါင်းတို့အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာဖြစ်စေမည်ဟူသော ကတိတော်ကို မကြာမီပြည့်စုံစေတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (မာလ၊ ၃း၁၂၊ က၊ ၁၂း၃၊ မာလ၊ ၁း၅၊ ၁၂၊ ၂း၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၃း၁၃–၄း၃

ပဉ္စမအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှု၊ ဘုရားသခင်ကို အမှုဆောင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးများ

ပဉ္စမအကြိမ် ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုသည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်ကွဲပြားသော သဘောထားနှစ်ရပ်ရှိသည့် လူအုပ်စုနှစ်စုကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် အုပ်စုတစ်ခုစီကို သူတို့ပြောသောစကားများအားဖြင့် ဖော်ပြသည်။ ပထမအုပ်စုသည် ဘုရားသခင်က သူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ သတ်မှတ်ထားသည့်အရာကို ကန့်ကွက်ပြောဆိုကြသည် (၃း၁၃–၁၅)။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ကန့်ကွက်ချက်များကို တိုက်ရိုက်မဖြေကြားပေ။ ထိုအစား ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့၍ မိမိတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏အစီအစဉ်များကို ယုံကြည်သူ ဒုတိယအုပ်စုထံသို့ အာရုံပြောင်းတော်မူသည် (အခန်းငယ် ၁၆–၁၇)။ ထိုအပိုင်းသည် လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းတွင် ဤအုပ်စုနှစ်စုအတွက် ဖြစ်ပျက်မည့်အရာကို ဘုရားသခင်ရှင်းပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (၃း၁၈–၄း၃)။

၃း၁၃–၁၅။ လူတို့၏စကား။ ထာဝရဘုရားက လူတို့သည် ကိုယ်တော်အပေါ် ကြမ်းတမ်း၍ မာနကြီးသောစကားများ ပြောဆိုကြပြီး၊ ကိုယ်တော်အား အမှုဆောင်ခြင်းသည် အချည်းနှီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြောင်း စွပ်စွဲတော်မူသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အမိန့်များကို မိမိတို့အတွက် အကျိုးအမြတ်ရရှိရန် နည်းလမ်းတစ်ရပ်အဖြစ် သဘောထားသောကြောင့် ကိုယ်တော်အား အမှုဆောင်ခြင်းကို ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းသာ ဖြစ်စေသော အလုပ်ကြမ်းတစ်ရပ်ဟု ယူဆကြသည် (၃း၁၄)။ မာနကြီးသူတို့ကို မင်္ဂလာရှိသူဟု ခေါ်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို လူမျိုးအပေါင်းက မင်္ဂလာရှိသူဟု ခေါ်ကြမည်ဟူသော ကတိတော်ကို လှောင်ပြောင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၂၊ ၁၅)။ မာနကြီးသူနှင့် လူဆိုးတို့သည် ဘုရားသခင်ကို စမ်းသပ်သော်လည်း အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ကြသည်ဟု ကြေညာခြင်းအားဖြင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ပေးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို စမ်းသပ်ရန် ဘုရားသခင်၏တောင်းဆိုချက်ကို လှောင်ပြောင်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၀၊ ၁၅)။ ဘုရားသခင်က ဝင်ရောက်မတားဆီးသောကြောင့် သူတို့သည် ဂရုမစိုက်တော့ကြပေ။

၃း၁၆–၁၇။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သူများ။ ယခင်အပိုင်း၏ ဆွေးနွေးချက်နောက်တွင် ၃း၁၆ သည် ပရောဖက်ပြုမိန့်ခွန်းသို့ ပြောင်းလဲသည်။ ဘုရားသခင်၏သတင်းစကားကို အပြုသဘောဖြင့် တုံ့ပြန်သူများကို ထာဝရဘုရားအား ကြောက်ရွံ့သူများ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်ကို ရိုသေသူများအဖြစ် မာလခိက ဖော်ပြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို khashab ပြုကြသည်။ ဤဟေဗြဲစကားလုံးကို တစ်ခါတစ်ရံ “ဆင်ခြင်အောက်မေ့သည်” ဟု ဘာသာပြန်သော်လည်း၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပါယ်မှာ တန်ဖိုးထား၍ အလေးထားခြင်း ဖြစ်သည် (ဟေရှာ၊ ၁၃း၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုသဘောထားသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ပြသခဲ့သောသဘောထားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည် (မာလ၊ ၁း၆၊ ၁၁)။ ထာဝရဘုရားသည် ပုန်ကန်သူတို့၏ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို လက်မခံတော်မူသော်လည်း (၁း၈၊ ၁၀၊ ၁၃) ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သူတို့၏ ဆုတောင်းသံကို နားထောင်တော်မူသည်။

မာလခိသည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ရှိ ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်တွင် ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သူတို့၏ စကားများနှင့် အပြုအမူများနှင့်ပတ်သက်၍ ရေးသားထားသော အောက်မေ့ရာစာလိပ် သို့မဟုတ် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖော်ပြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကောင်းကင်စာအုပ်များစွာအကြောင်း ပြောထားပြီး၊ အထူးအရေးကြီးဆုံးမှာ ယုံကြည်သူတို့၏အမည်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော အသက်စာစောင်ဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၃၂း၃၂–၃၃၊ ဆာ၊ ၆၉း၂၈၊ ဒံ၊ ၁၂း၁)။ “အောက်မေ့ရာစာအုပ်” ဟူသောဖော်ပြချက်သည် မာလခိတွင်သာ ထူးခြားစွာတွေ့ရသည်။ ထိုအရာသည် အသက်စာစောင်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သော်လည်း လုပ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်သောစာအုပ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ပို၍ဖြစ်နိုင်သည် (ဧသတာ၊ ၂း၂၃၊ ၆း၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ “အောက်မေ့ခြင်း” ဟူသောစကားသည် ဘုရားသခင်သည် မည်သူ့ကိုမျှ၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမေ့တော်မူကြောင်း အလေးပေးသည်။ ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အထူးပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်လာကြပြီး တရားစီရင်ရာနေ့တွင် မိမိတို့၏ဆုကို ရရှိကြမည် (မာလ၊ ၃း၁၇၊ ထွက်၊ ၁၉း၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကယ်တင်စောင့်ရှောက်တော်မူမည်။

၃း၁၈–၄း၃။ ကံကြမ္မာနှစ်ရပ်။ တရားစီရင်ရာနေ့တွင် သန့်စင်သောမီးသည် ကိုယ်တော်အား အမှုမဆောင်သော မာနကြီးသူများနှင့် လူဆိုးများကို လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးမည်ဟု ထာဝရဘုရား ကြေညာတော်မူသည်။ မီးသည် သူတို့ကို အမြစ်ဖြစ်စေ အကိုင်းအခက်ဖြစ်စေ မကျန်ရစ်စေဘဲ လုံးဝလောင်ကျွမ်းစေမည် (၄း၁၊ ၃း၂–၃၊ ၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရငရဲမီးထဲတွင် “ဝိညာဉ်” လောင်ကျွမ်းနေခြင်း မရှိပေ။ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏နာမတော်ကို ကြောက်ရွံ့သူတို့၏ကံကြမ္မာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လွတ်လပ်စွာ လယ်ပြင်ထဲ ပြေးလွှားနေသော နွားသငယ်များကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်၍ ခုန်ပေါက်ကြမည်။ ဆိုးညစ်သူတို့၏ ပြာပေါ်တွင်လည်း နင်းကြမည် (မာလ၊ ၄း၂–၃၊ ၃း၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

“ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏နေ” ဟူသောစကားစုကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဤနေရာ၌သာ တွေ့ရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာရေးသားသူများသည် ဘုရားသခင်ကို နေနှင့်ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြရန် တွန့်ဆုတ်ခဲ့ကြသည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အယူမှားနေဝတ်ပြုမှု ကျယ်ပြန့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည် (သို့သော် ဆာ၊ ၈၄း၁၁၊ ဟေရှာ၊ ၆၀း၁–၃ ကိုရှု)။ ဤနေရာတွင် ထိုပုံရိပ်သည် နေ၏ရောင်ခြည်များ၊ အတောင်များသည် အနာကျက်ခြင်းကို ဆောင်ယူလာမည့် နေ့သစ်တစ်နေ့၏ အရုဏ်တက်ခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ “ဖြောင့်မတ်ခြင်း” သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့၏အသက်တာတွင် ကယ်တင်၍ လွတ်မြောက်စေရန် ကိုယ်တော်၏ကရုဏာတော်ဖြင့် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ခြင်းကို မကြာခဏ ဖော်ပြသည် (ဆာ၊ ၉၆း၁၀–၁၃၊ ၉၇း၄၊ ၉၈း၁–၂၊ ဟေရှာ၊ ၅၆း၁၊ ရော၊ ၃း၂၁–၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နေ့သစ်သည် အသက်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ယူဆောင်လာမည်။ ကယ်တင်ခံရသူတို့ကို နွားသငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ သူတို့သည် push ပြုကြမည်။ ထိုအယူအဆမှာ နွားသငယ်များသည် ခြံမှထွက်လာပြီး လယ်ကွင်းထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ ပြေးလွှားသကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ခုန်ပေါက်၍ ပြေးလွှားကြမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လူဆိုးတို့၏ပြာပေါ်တွင် နင်းကြမည်။ ဤပုံရိပ်သည် မာလခိ ၄း၁ နှင့်လည်း ဆက်စပ်နေပြီး မာနကြီးသူတို့သည် လုံးဝမီးလောင်ကျွမ်းမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထာဝရငရဲမီးထဲတွင် “ဝိညာဉ်” လောင်ကျွမ်းနေခြင်း မရှိပေ။

အခန်းကြီး - ၄

၄း၄–၆

နောက်ဆုံးတိုက်တွန်းချက်

မာလခိကျမ်းသည် လူတို့ထံသို့ ထာဝရဘုရား၏ နောက်ဆုံးတိုက်တွန်းချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ယခင်ငြင်းခုံဆွေးနွေးမှုများ၏ အဓိကအကြောင်းအရာများကို အနှစ်ချုပ်၍ အတူတကွချိတ်ဆက်ပေးပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာအခြေအနေနှင့်လည်း ဆက်စပ်ပေးသည်။

၄း၄။ တရားတော်ကို အောက်မေ့ပါ။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား တရားတော်ကို “အောက်မေ့” ရန် တိုက်တွန်းတော်မူသည်။ ဣသရေလနှင့်ပြုသော ဘုရားသခင်၏ပဋိညာဉ်တွင် အဓိကအယူအဆဖြစ်သော အောက်မေ့ခြင်းသည် ဖြစ်ရပ်ကို စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်မှတ်မိခြင်းသက်သက်ထက် ပိုမိုအဓိပ္ပါယ်ရှိသည် (ထွက်၊ ၁၃း၃၊ ၂၀း၈၊ တရား၊ ၅း၁၅၊ ၂၄း၁၈)။ ထိုအရာသည် ပြန်လည်အောက်မေ့ခြင်းအပေါ် သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး ဤနေရာတွင် တရားတော်ကို နာခံခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်းဖြစ်သည် (ဆာ၊ ၁၀၃း၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မောရှေ၏တရားသည် ကျယ်ပြန့်စွာဆိုလျှင် သိနာတောင်ပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ khuqqim (“ထုံးဖွဲ့ချက်များ၊” “အမိန့်များ”) နှင့် mishpatim (“စီရင်ချက်များ၊” “ပညတ်များ”) တို့နှင့်အတူ တရားတော်၏ အလုံးစုံကို ရည်ညွှန်းသည် (ဝတ်၊ ၂၆း၄၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟောရပ်သည် သိနာအတွက် အခြားအမည်တစ်ခုဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၃၃း၆)။ ပဋိညာဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရည်ညွှန်းထားခြင်းများကြောင့် တရားတော်ကို အောက်မေ့ရန် ဤတိုက်တွန်းချက်သည် မိမိ၏လူတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နောက်ဆုံးအနှစ်ချုပ်အဖြစ် သဘာဝကျစွာ ဖော်ပြပေးသည် (မာလ၊ ၁း၆၊ ၂း၆၊ ၃း၇၊ ၁၄)။

၄း၅–၆။ ဧလိယကြွလာခြင်း။ ထာဝရဘုရားသည် တရားတော်အကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်းမှ ပရောဖက်ပြုချက်သို့ ပြောင်းလဲ၍ အတိတ်ကို ရည်ညွှန်းချက်များနှင့် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များကို ပေါင်းစပ်တော်မူသည်။ ထာဝရဘုရား၏နေ့အတွက် လမ်းကိုပြင်ဆင်ရန် ပရောဖက်ဧလိယကို စေလွှတ်မည်ဟု ကတိပေးတော်မူသည်။ ဝိညာဉ်ရေးရာပြန်လည်နိုးကြားခြင်းအတွက် ပုံမှန်ပရောဖက်တစ်ပါးဖြစ်သော ဧလိယသည် ၃း၁ တွင် ပရောဖက်ပြုထားသော တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယေရှုသည် ဤကျမ်းချက်ကို ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်နှင့် သက်ဆိုင်စေတော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် ယေရှုအတွက် လမ်းကိုပြင်ဆင်ရန် “ဧလိယ၏ဝိညာဉ်နှင့် တန်ခိုး၌” ကြွလာခဲ့သည် (လု၊ ၁း၁၇) (မ၊ ၃း၁–၁၂၊ ၁၇း၁၂–၁၃)။ “ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သော ထာဝရဘုရား၏နေ့” ကြွလာမည်ဟူသော ကြေညာချက်သည် ယခင်က ဘုရားသခင်၏ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည့်အရာများနှင့် ရှင်းလင်းစွာ ဆက်စပ်နေသည် (မာလ၊ ၃း၂၊ ယောလ၊ ၂း၃၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မာလခိတွင် တရားတော်နှင့် ပရောဖက်ပြုချက်တို့ကို တွဲဖက်ထားခြင်းအားဖြင့် အတိတ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။

ပရောဖက်ပြုတမန်သည် မိဘများ၏နှလုံးကို သားသမီးများထံသို့ လှည့်ပေးမည်၊ သားသမီးများ၏နှလုံးကို မိဘများထံသို့ လှည့်ပေးမည်။ ဤဖော်ပြချက်သည် ၃း၁ တွင် တမန်၏အခန်းကဏ္ဍကို ချဲ့ထွင်ပြီး၊ တမန်သည် ထာဝရဘုရားအတွက် လမ်းကို မည်သို့ပြင်ဆင်မည်ကို ဖော်ပြသည်။ မာလခိသည် မိသားစုဆိုင်ရာ ဥပစာများစွာနှင့် အဘများ၊ ဘိုးဘေးများကို ရည်ညွှန်းချက်များကို အသုံးပြုသည် (၁း၆၊ ၂း၆၊ ၁၀)။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မျိုးဆက်များအကြား ကွာဟချက်များကိုသာ ပေါင်းကူးပေးမည်ဟု မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုကြီးမားသောအရာကို ကတိပေးတော်မူသည်။ သိနာတောင်တွင် ဘိုးဘေးများနှင့် ပြုခဲ့သော မူလပဋိညာဉ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ကတိပေးတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့် အောက်မေ့ရန်ခေါ်ခြင်းသည် မိမိတို့ဘိုးဘေးများ၏ ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် ခေါ်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ မိဘများနှင့် သားသမီးများအကြား နှလုံးသားများ အပြန်အလှန်လှည့်ခြင်းသည် တရားတော်နှင့် ပရောဖက်ပြုချက်တို့၏ အချိန်ဦးတည်ချက်နှစ်ရပ်၊ အတိတ်နှင့် အနာဂတ်တို့ကို ညွှန်ပြသည်။ လူတို့သည် ဤသတင်းစကားကို ပယ်ချလျှင် ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျိန်ခြင်းကို သက်ရောက်စေမည်ဟူသော သတိပေးချက်ဖြင့် ဤတိုက်တွန်းချက်ကို အဆုံးသတ်သည်။ “မြေကြီး” ဟူသောစကားသည် ဣသရေလပြည်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သကဲ့သို့ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်သည် လူတိုင်း၏ဘုရားဖြစ်ကြောင်း မာလခိက ကြေညာထားခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။

ခရစ်ယာန်များသည် မာလခိကျမ်းကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ နောက်ဆုံးကျမ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ အနာဂတ်ကို မျှော်ကြည့်ရင်း အဆုံးသတ်ချက်မပါဘဲ အဆုံးသတ်ထားခြင်းသည် သင့်လျော်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် လာမည့်ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ကတိပေးသော်လည်း နောင်တမရသူများကိုလည်း သတိပေးတော်မူသည်။ မိမိ၏လူတို့အား မိမိ၏မိသားစုအတွင်း ဆက်လက်တည်ရှိရန်၊ မိမိ၏တရားတော်ကို စောင့်ရှောက်ရန်၊ မိမိ၏ပရောဖက်များကို နားထောင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ရိုသေချီးမွမ်းရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည် (၃း၁၆)။ ဤကျမ်းသည် တရားစီရင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖွင့်ထား၍ အဆုံးစကားကို မပြောရသေးဘဲ အဆုံးသတ်ထားသည်။ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်။