အခန်းကြီး - (၈ - ၉ )

 ၉း၁–၂၇

မေရှိယ ကြွလာခြင်း

အခန်း ၈ ၏ ရူပါရုံရရှိပြီးနောက် ဆယ်နှစ်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ထိုကာလအတွင်း အစ္စရေးကို အောင်နိုင်ခဲ့သော ဘာဗုလုန်သည် မေဒိနှင့် ပါးရှားတို့ထံ ကျဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ယုဒလူမျိုးများသည် ဘာဗုလုန်တွင် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲများနှင့် ထိုအပြောင်းအလဲများသည် မိမိ၏လူမျိုးအတွက် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ပုံရသည်။ ဤအခန်းကို နိဒါန်း (၉း၁–၂)၊ ဒံယေလ၏ ဆုတောင်းခြင်း (အခန်းငယ် ၃–၁၉) နှင့် သီတင်းပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ ပရောဖက်ပြုချက် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၇) ဟူ၍ ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဤအခန်းနှင့် အခန်း ၈ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ၂၃၀၀ ရက်၏ ပရောဖက်ပြုချက်အကြား ရှင်းလင်းသော ဆက်နွှယ်မှုရှိသည်။

၉း၁–၁၉

နိဒါန်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း

ဤအခန်းသည် ဒံယေလနှင့် သူ၏လူမျိုးအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်ကာလဖော်ပြချက်ဖြင့် စတင်သည်။ ဘာဗုလုန်အင်ပါယာသည် အဆုံးသတ်သွားပြီး အင်ပါယာအသစ်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဒံယေလ၏ နိုင်ငံလေးနိုင်ငံဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ ဤရက်စွဲသည် ဘုရားသခင်၏ လူများ ပြည်နှင်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အချိန်ရောက်ရှိလာပြီဟုလည်း ဖော်ပြသောကြောင့် အရေးကြီးသည်။ ဟေရှာယက ကြိုတင်ကြေညာခဲ့သော မေရှိယပုံဆောင်သူ ဘုရင်ကုရု (ဟေ ၄၄း၂၈–၄၅း၄) သည် အုပ်စိုးနေပြီဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ လူများအတွင်း၊ အထူးသဖြင့် ဒံယေလအတွင်း မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ ယေရမိကျမ်းကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ဒံယေလသည် ပြည်တော်၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အနှစ်ခုနစ်ဆယ် ပရောဖက်ပြုချက်သည် မကြာမီ အဆုံးသတ်တော့မည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူနားမလည်နိုင်ခဲ့သော အနှစ် ၂၃၀၀ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် အနှစ်ခုနစ်ဆယ်အကြား ဆက်နွှယ်မှုကို သူအထူးစိုးရိမ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ပိုရှည်လျားသော ကာလသည် သီတင်းပတ်ခုနစ်ဆယ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော်လည်း အနှစ်ခုနစ်ဆယ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် အခြားပရောဖက်ပြုချက်အတွက် လမ်းခင်းပေးသည်။ ပရောဖက်သည် နက်ရှိုင်းသော မသေချာမှုကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့မျှော်ကြည့်ကာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။

ဒံယေလ ဆုတောင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အခန်း ၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ရူပါရုံကို သူနားလည်မှုလွဲခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယေရမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အရ (ယေ ၂၉း၁၀) ယုဒလူမျိုးများ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာရမည့်အချိန်သည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သော်လည်း ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံက သန့်ရှင်းရာဌာန/ဗိမာန်တော်ကို မူလမှန်ကန်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ထူထောင်ရန် အချိန်ကြာမြင့်ဦးမည်ဟု သူ့အား ထင်မြင်စေခဲ့သည်။ အစ္စရေး၏ အပြစ်များကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သုံ့ပန်းဘဝကာလကို ဆက်လက်ရှည်စေမည်ဟု ဒံယေလ စိုးရိမ်ခဲ့သည်မှာ သေချာပေသည်။ ဤဆုတောင်းချက်သည် ကျမ်းစာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အရှည်လျားဆုံးနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အကောင်းဆုံး ဆုတောင်းချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့နှင့် ဘုရားသခင်အကြား ကြွလာမည့် မေရှိယက အမြင့်မြတ်ဆုံး အလယ်အလတ်ဖြစ်သူအဖြစ် ထမ်းဆောင်မည့် အခန်းကဏ္ဍကို ကြိုတင်ဖော်ပြသည့် ပရောဖက်ပြုရေးဆိုင်ရာ ကြားဝင်တောင်းပန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို စံနမူနာပြုထားသည်။ ကြားဝင်တောင်းပန်သူအဖြစ် ဒံယေလသည် လူမျိုးများအကြား ပြန့်ကျဲနေသော လူများအတွက်သာမက ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်ရှိ ခေါင်းဆောင်များအတွက်ပါ တောင်းပန်ခဲ့သည် (ဒံ ၉း၇)။ ပထမဦးစွာ သူသည် သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ရပ်တည်ခဲ့သည် (နှိုင်းယှဉ်ပါ ဟေဗြဲ ၇း၂၅)။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ရှိသော မိမိလူမျိုးနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်စေပြီး ဘုရားသခင်ထံ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်၍ ကောင်းချီးပေးရန် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည် (ဒံ ၉း၈–၉၊ ၂ကော ၅း၂၁)။ တတိယအနေဖြင့် ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်က မိမိလူများအပေါ် ပြုတော်မူသမျှတွင် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်တော်မူကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် (ဒံ ၉း၇၊ ၁၈၊ ရော ၃း၂၅–၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူများရှေ့၌ ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒံယေလသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းရာ၌ လူသားတို့၏ အောင်မြင်မှုများကို အားကိုးခြင်းမပြုဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းလျှောက်ခဲ့သည် (ဒံ ၉း၁၈၊ မ ၇း၁၁၊ ယော ၁၆း၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

 

၉း၂၀–၂၇

အပတ်ခုနစ်ဆယ်

ဒံယေလသည် ဆုတောင်းနေဆဲအချိန်တွင် ဂါဗြေလသည် ပေါ်လာ၍ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် တွေ့ရသော အရေးအကြီးဆုံး မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များအနက် တစ်ခုကို သူ့အား ပေးခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၉း၂၄–၂၇ သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ရပ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် မေရှိယပေါ်ထွန်းမည့်အချိန်သာမက၊ ကိုယ်တော်၏ လူထုရှေ့ ပြုတော်မူမည့်အမှုကာလ၊ လူသားတို့အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းအသေခံတော်မူခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ အာမခံဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ပြုတော်မူမည့်အမှုတို့ကိုပါ နှစ်ပေါင်းခြောက်ရာနီးပါး ကြိုတင်၍ ဟောပြောထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် မိမိဆုတောင်းချက်တွင် ဘုရားသခင်ကို ခေါ်ဝေါ်ရန် အမည်သုံးမျိုးကို အသုံးပြုသည်။ ယေဟောဝါ (အငယ် ၄၊ ၈၊ ၁၀၊ ၁၃–၁၄)၊ အဒေါနိုင် (အငယ် ၄၊ ၇၊ ၉၊ ၁၅–၁၆၊ ၁၉) နှင့် အယ်လိုဟင် (အငယ် ၄၊ ၉–၁၁၊ ၁၃–၁၅၊ ၁၇–၂၀၊ ၂၃) တို့ဖြစ်သည်။

၉း၂၀–၂၃။ ဂါဗြေလကြွလာခြင်းနှင့် ဒံယေလ ၈။ ဒံယေလ၏ ဆုတောင်းချက်ကို တုံ့ပြန်၍ ကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလကို တစ်ဖန် စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည် (အငယ် ၂၀–၂၁၊ ၈း၁၆–၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် ရူပါရုံကို နားလည်စေရန် ဒံယေလကို ကူညီပေးရန် ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၃၊ မာရေအာ)။ ဂါဗြေလပေးသော အချက်အလက်သည် ရူပါရုံအသစ်တစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဒံယေလနားမလည်ခဲ့သော အခန်းကြီး ၈ ရှိ အစောပိုင်းရူပါရုံ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည် (၈း၂၇)။ သူနားမလည်ခဲ့သည့်အရာမှာ အချိန်နှင့်ဆိုင်သော အပိုင်းဖြစ်သည့် ညနေနှင့် နံနက် ၂,၃၀၀ ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များ၊ ချိုလေးချောင်းနှင့် ချိုငယ်အကြောင်းတို့အတွက် ရှင်းလင်းချက်ကို သူရရှိခဲ့သော်လည်း (အငယ် ၂၀–၂၅) ညနေ၊ နံနက် ၂,၃၀၀ အကြောင်းအတွက်မူ ရှင်းလင်းချက်ကို မရရှိခဲ့ပေ။

ဒံယေလ ၈ နှင့် ၉ အကြား နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေကြောင်း ပြသသည့် သီးခြားဆက်စပ်ချက်အချို့ ရှိသည်။ ပထမ၊ တူညီသောကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလသည် ဒံယေလထံသို့ တစ်ဖန်ပြန်လာသည် (၈း၁၆၊ ၉း၂၁)။ ဒုတိယ၊ ဒံယေလသည် အခန်းကြီး ၈ ၏ ရူပါရုံကို ရည်ညွှန်းသည် (၉း၂၁)။ တတိယ၊ ဂါဗြေလသည် ယခင်ရူပါရုံကို နားလည်စေရန် ဒံယေလထံသို့ လာသည် (အငယ် ၂၃)။ စတုတ္ထ၊ ဒံယေလ ၈ တွင် ရှင်းပြမထားသော အချိန်နှင့်ဆိုင်သော အပိုင်းကို ယခု ၉း၂၄–၂၇ တွင် ဆွေးနွေးထားသည်။ ပဉ္စမ၊ အခန်းနှစ်ခန်းစလုံးတွင် ဒံယေလသည် ရူပါရုံအတွက် စကားလုံးနှစ်မျိုးဖြစ်သော မာရေအာနှင့် ခါဇုန်ကို အသုံးပြုသည်။ ခါဇုန်ကို ၈း၁၊ ၂၊ ၁၃၊ ၁၅၊ ၁၇၊ ၂၆ နှင့် ၉း၂၁၊ ၂၄ တွင် အသုံးပြုထားပြီး၊ မာရေအာကို ၈း၁၆၊ ၂၆–၂၇ နှင့် ၉း၂၃ တွင် အသုံးပြုထားသည်။ ၈း၂၆ တွင် ဂါဗြေလက “ညနေ၊ နံနက်တို့၏ ရူပါရုံ [မာရေအာ] သည် မှန်၏” ဟု ပြောသောအခါ၊ သူသည် နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀ နှင့်ဆိုင်သော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူပြန်လာသောအခါ ဒံယေလအား မာရေအာရူပါရုံကို နားလည်စေရန် လာခဲ့သည်ဟု ပြောသည် (၉း၂၃)။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဒံယေလနားမလည်ခဲ့သည့်အရာမှာ ဒံယေလ ၈ တွင်ပါသော အချိန်နှင့်ဆိုင်သည့် အပိုင်းဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၉ တွင် ဂါဗြေလသည် သူ့ထံသို့ တစ်ဖန်လာ၍ ညနေ၊ နံနက် ၂,၃၀၀ နှင့်ဆိုင်သော အချိန်အပိုင်းကို ရှင်းပြမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

၉း၂၄။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ ရည်ရွယ်ချက်။ နှစ်-ရက် နိယာမအရ အပတ်ခုနစ်ဆယ်သည် နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ ဖြစ်သည် (စာ ၄၆ ရှိ “သမ္မာကျမ်းစာ၏ အပေါကလစ်ပရောဖက်ပြုချက်များကို အနက်ဖွင့်ခြင်း” ကို ကြည့်ပါ)။ ဂါဗြေလက အပတ်ခုနစ်ဆယ်ကို ဒံယေလ၏ လူမျိုးအတွက် “သတ်မှတ်ထားသည်” သို့မဟုတ် “ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ထားသည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး ခါတက်သည် “ဖြတ်တောက်သည်” သို့မဟုတ် “ဖြတ်ထုတ်သည်” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ဤအမြစ်စကားလုံးသည် ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင် ဤတစ်နေရာတည်း၌သာ တွေ့ရသော်လည်း၊ ကျမ်းစာခေတ်နောက်ပိုင်း ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် “ဖြတ်သည်”၊ “ဖြတ်ထုတ်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ဂရိဘာသာပြန်ဖြစ်သော စက်ကျူးဂျင့်တွင် အသုံးပြုထားသော ကြိယာမှာ ဆွန်တမ်နို ဖြစ်ပြီး၊ “ဖြတ်သည်”၊ “ဖြတ်ထုတ်သည်”၊ “အပိုင်းပိုင်းဖြတ်သည်” သို့မဟုတ် “ပိုင်းခြားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များရှိသည်။ ဆက်စပ်နေသော အကြောင်းအရာအရ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဒံယေလ ၈ နှင့် ၉ အကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုများကို ထောက်ထားလျှင်၊ အပတ်ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ သည် ဒံယေလ ၈း၁၄ ရှိ ညနေ၊ နံနက် ၂,၃၀၀ ဟူသော ပိုရှည်သောကာလထဲမှ “ဖြတ်ထုတ်ထားသော” ကာလဖြစ်သည်။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်အတွင်း ပြီးမြောက်ရမည့် အမှုကြီးကို အဆုံးမဲ့ကြိယာပုံစံ ခြောက်ခုဖြင့် အတွဲသုံးတွဲအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

အပြစ်ကို အဆုံးသတ်ရန် နှင့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားရန်၊ ထိုအရာကို အဆုံးသတ်ရန် (ခါလာ) ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် “မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှာ” ကြွလာတော်မူခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၉း၂၆)။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်၌ ယုံကြည်ခြင်းထားသူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်းကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (ရောမ ၃–၅၊ ၂ကော ၅း၁၇–၂၁)။ အဓမ္မအမှုအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း (ခိပ္ပရ်၊ “အပြစ်ဖြေခြင်းပြုသည်”၊ ဘာသာပြန်အချို့တွင် “ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသည်” ဟု ပြန်ဆိုထားသည်) နှင့် ထာဝရဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆောင်ယူရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ယေရှုခရစ်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းပူဇော်သကာအားဖြင့် ပြီးမြောက်ခဲ့သည် (၁ယော ၂း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းအားဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ကြေညာခြင်းခံရနိုင်သည် (ဟေရှာ ၅၃း၁၁–၁၂၊ ရော ၃း၄–၅၊ ၂၁–၃၁)။ တံဆိပ်ခတ်ရန် ဟူသည်မှာ တစ်စုံတစ်ရာကို စစ်မှန်ကြောင်း အတည်ပြုရန်နှင့် ၎င်း၏ စစ်မှန်မှုကို အခိုင်အမာဖော်ပြရန် ဆိုလိုသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာတွင်မူ ၎င်းကြေညာထားသောအရာသည် သမိုင်းတွင် ပြည့်စုံလာသောအခါ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် အတည်ပြုခံရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာတွင် ပရောဖက်ပြုချက်မှာ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ပြည့်စုံခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် ဒံယေလအားဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့် သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်၏ ကျန်အပိုင်းများလည်း ပြည့်စုံမည်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကြွလာခြင်းကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းဟု မှတ်ယူသည် (ဥပမာ၊ မ ၂း၅–၆)။ ပေါလုအဆိုအရ ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ကြွလာတော်မူသည် (ဂလာ ၄း၄)။ ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်လည်း အမှုတော်အစတွင် အချိန်ပြည့်စုံပြီ သို့မဟုတ် ရောက်လာပြီဟု မာကု ၁း၁၄–၁၅ တွင် ကြေညာခြင်းအားဖြင့် ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုသို့သောစကားရပ်ကို ဒံယေလ ၉ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းအဖြစ် ထိုအချိန်က ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်သည်။

အလွန်သန့်ရှင်းရာကို ဘိသိက်ပေးရန် ဟူသည်မှာ ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ် ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ “အလွန်သန့်ရှင်းရာ” ဟူသော စကားရပ်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် သို့မဟုတ် ထိုဌာနတော်နှင့် ဆက်နွယ်သည့်အရာတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းရန် လက်တွေ့အားဖြင့် အမြဲအသုံးပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဥပမာ၊ ထွက် ၂၆း၃၃၊ ၂၉း၃၇၊ ၃၀း၁၀၊ ၂၉၊ တော ၄း၄၊ ၁၉)။ အကောင်းဆုံးအနက်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ ဤနေရာတွင် မေရှိယဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူပြီးနောက် အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးပိုင်းအနီးတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် အမှုတော်စတင်ခဲ့သည့် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု နားလည်ခြင်းဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၉း၁၈–၂၄၊ ထွက် ၄၀း၉–၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအရာသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခန့်အပ်ပွဲအခမ်းအနားအတွင်း မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ပဲ့တင်ထပ်ဖော်ပြသည် (ဝတ် ၈း၁၀–၁၂)။

နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀ ပရောဖက်ပြုချက်
(ဒံယေလ ၈ နှင့် ၉)

ဘီစီ ၄၅၇။ အပတ် ၇၀ (နှစ်ပေါင်း ၄၉၀) ၏ အစ။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် အမိန့်တော် (၉း၂၅) ထုတ်ပြန်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအမိန့်ကို ပါရှားဘုရင် အာတဇေရဇ် ပထမသည် နန်းစံသတ္တမနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည် (ဧဇ ၇း၁၁–၂၆)။

အေဒီ ၂၇။ အပတ် ၆၉ (နှစ်ပေါင်း ၄၈၃) ၏ အဆုံး။ မေရှိယမင်းသား ကြွလာမည့်အချိန် (ဒံ ၉း၂၅) နှင့် နောက်ဆုံးအပတ်၏ အစကို ကြိုတင်ဟောထားသည်။ တိဗေရိယု ဆီဇာ နန်းစံဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ယေရှုနှစ်ခြင်းခံပြီး အမှုတော်စတင်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည် (လု ၃း၁၊ ၂၁)။

အေဒီ ၃၁။ နောက်ဆုံးအပတ်၏ အလယ်၊ အပတ် ၇၀ (နှစ်ပေါင်း ၄၉၀) ၏ အလယ်ပိုင်း (ဒံ ၉း၂၇) ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် ၃ နှစ်ခွဲ အမှုတော်ဆောင်ပြီးနောက် ခရစ်တော်အသေခံတော်မူခြင်းအားဖြင့် လူအားလုံးအကျိုးအတွက် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့သည်။

အေဒီ ၃၄။ အပတ် ၇၀ (နှစ်ပေါင်း ၄၉၀) ၏ အဆုံး။ စတေဖန်သည် အာဇာနည်အဖြစ် အသေခံရခြင်းနှင့် ထိုနှင့်ဆက်စပ်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကြောင့် ယုဒပြည်မှ ခရစ်ယာန်များ ကွဲပြားပျံ့နှံ့သွားကာ ဧဝံဂေလိတရားကို တစ်ပါးအမျိုးသားများထံ ပျံ့နှံ့စေခြင်းဖြင့် မှတ်သားရသည်။

အေဒီ ၁၈၄၄။ ရက်ပေါင်း ၂,၃၀၀ (နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀) ၏ အဆုံး။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးကာလ တရားစီရင်ခြင်းအမှု၏ အစကို မှတ်သားစေသည်။

၉း၂၅–၂၇။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အချိန်ဇယား။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အစမှာ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် အမိန့် (စာသားအတိုင်း “စကားတော်”) ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၅)။ နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ ၏ အစမှတ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ထုတ်ပြန်သည့် သီးခြားအမိန့်တစ်ရပ် ဖြစ်ရမည်။ ဧဇရနှင့် နေဟမိကျမ်းများတွင် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ၎င်း၏ဗိမာန်တော်နှင့် ပတ်သက်သည့် အဓိကအမိန့်သုံးရပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ (၁) ဘီစီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကုရုမင်းကြီးထံမှ ထုတ်ပြန်သောအမိန့် (ဧဇ ၁း၂–၄)၊ (၂) ဘီစီ ၅၁၉ ခုနှစ်တွင် ယခင်အမိန့်ကို အတည်ပြုသော ဒါရိမင်းကြီး၏ အမိန့် (၆း၃–၁၂) နှင့် (၃) ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် အာတဇေရဇ် ပထမ၏ အမိန့် (၇း၁၂–၂၆၊ နေ ၂း၄–၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအမိန့်တစ်ရပ်တည်းကသာ ယုဒလူတို့အား ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသည် မြို့ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ယုဒလူတို့အား မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဥပဒေများအတိုင်း မြို့ကို စီမံအုပ်ချုပ်ရန် ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၃ရာ ၂၀း၃၄၊ ၄ရာ ၁၄း၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအမိန့်က အတိအကျ ထိုအရာကိုပင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည် (ဧဇ ၇း၁၂–၂၆)။ ထိုအမိန့်သည် မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်လည်း ခွင့်ပြုခဲ့သည် (“အာတဇေရဇ် ပထမ၏ အမိန့်သည် ဒံယေလ ၉း၂၅ ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ပုံ” စာ ၅၈၄ ကို ကြည့်ပါ)။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်သည် မေရှိယ—“ဘိသိက်ခံသူ”၊ မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူ—အထိ ဆက်လက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ပရောဖက်ပြုချက်အရ အပတ်ခုနစ်ဆယ်ကို အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲထားသည်။ အပတ်ခုနစ်ပတ်၊ အပတ် ၆၂ ပတ်နှင့် အပတ်တစ်ပတ်တို့ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းတွင် အပတ်ခုနစ်ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၉ နှစ်သည် ဘီစီ ၄၅၇ မှ ဘီစီ ၄၀၈ အထိ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်ကာလကို မြို့နှင့် မြို့ရိုး ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ အေဒီ ခြောက်ရာစုမှ ဆယ်ရာစုအတွင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ယုဒပညာရှင်အုပ်စုဖြစ်သည့် မာဆိုရက်များ၏ ပုဒ်ဖြတ်ပုံကို လိုက်နာသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်အချို့တွင် “အပတ်ခုနစ်ပတ်” နောက်၌ အပြည့်ရပ်မှတ်ထားကာ “မေရှိယ၊ မင်းသား” သည် အပတ်ခုနစ်ပတ်၏ အဆုံးတွင် ရောက်လာသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် မာဆိုရက်တို့၏ ပုဒ်ဖြတ်ပုံကို ခရစ်ယာန်ခေတ်စတင်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းခြောက်ရာခန့်အကြာတွင် စာသားထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မူရင်းစာသား၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ကြောင်း သတိပြုရမည်။ အေဒီ ၁၅၀ ခန့်တွင် ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ဂရိဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့သော သီအိုဒိုရှင်း (Theodotion) သည် “အပတ်ခုနစ်ပတ်နှင့် အပတ် ၆၂ ပတ်” ဟု ဖတ်ထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အပတ်ခုနစ်ပတ်နှင့် အပတ် ၆၂ ပတ်တို့သည် နောက်အငယ်တွင် အတူတကွ ပါဝင်နေပြီး၊ အငယ် ၂၅ ကို မေရှိယသည် နှစ်ပေါင်း ၄၉ ကြာပြီးနောက် ကြွလာမည်ဟု ဆိုလိုသည်ဟု မယူဆနိုင်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်အငယ်တွင် ကိုယ်တော်သည် နှစ်ပေါင်း ၄၈၃ ကြာပြီးနောက် ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည်ဟု ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပတ် ၆၂ ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၈၃ သည် ဘီစီ ၄၀၈ မှ အေဒီ ၂၇ အထိ ကြာမြင့်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် မေရှိယ ပေါ်ထွန်းရမည်ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၂၇ တွင် ယေရှုသည် အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိခဲ့သည် (လု ၃း၂၃)။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် အေဒီ ၁ မတိုင်မီ လေးနှစ်မှ ငါးနှစ်ခန့်တွင် မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ခေတ်ကို အေဒီ ၅၃၂ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့သော ရောမဘုန်းတော်ကြီး ဒီယိုနီးရှီယပ်စ် အက်ဇီဂွတ်စ် (Dionysius Exiguus) သည် ခရစ်တော်၏ မွေးဖွားသည့်နှစ်ကို အနည်းဆုံး လေးနှစ်ခန့် မှားယွင်းတွက်ချက်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းနှင့် ဘိသိက်ခံခြင်းသည် တိဗေရိယု ဆီဇာ နန်းစံဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ဖြစ်ခဲ့သည် (လု ၃း၁)။ ထိုအချိန်သည် အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ နောက်ဆုံးအပတ် စတင်ချိန်လည်း ဖြစ်သည်။ တိဗေရိယုသည် အေဒီ ၁၄ တွင် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာသည်။ ဆီးရီးယားနည်းဖြင့် နန်းစံနှစ်များကို တွက်ချက်လျှင် သူ၏ နန်းစံဆယ့်ငါးနှစ်သည် အေဒီ ၂၇ စက်တင်ဘာ/အောက်တိုဘာတွင် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ယေရှုသည် နှစ်ခြင်းခံခဲ့သည်။

အေဒီ ၃၁ တွင် ခုနစ်နှစ်ကြာသော နောက်ဆုံးအပတ်၏ အလယ်၌ မေရှိယသည် သေဒဏ်ခံရမည်—စာသားအတိုင်း “ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည်”—ဖြစ်သည်။ ယေရှုအသေခံတော်မူသောအခါ ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ချက်နှင့် ပြည့်စုံချက်တို့ ဆုံတွေ့ခဲ့သည် (ထွက် ၁၂း၂၁၊ ၁ကော ၅း၇)။ ဗိမာန်တော်ရှိ ကန့်လန့်ကာသည် အပေါ်မှအောက်သို့ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခဲ့သည် (မ ၂၇း၅၀–၅၁)။ ဤဖြစ်ရပ်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုရေးစနစ်၏ အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ အသုံးပြုထားသော ဝေါဟာရများက ကိုယ်တော်သည် လူတိုင်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းခံရပြီး အကြမ်းဖက်သေဆုံးခြင်းကို ခံစားရမည်ဟု ဖော်ပြသည် (စာသားအတိုင်း “သူ့အတွက် မည်သူမျှမရှိ”)။ ဤသည်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ ယေရှု၏ အတွေ့အကြုံကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည် (မ ၂၆း၅၆၊ ယော ၁း၁၁)။

ဒံယေလ ၉း၂၆ တွင် ကြွလာမည့် မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူ၏ လူတို့သည် မြို့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဖျက်ဆီးမည်ဟုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော မင်းသားနှင့် လူတို့ကို အစဉ်အလာအားဖြင့် တိတုနှင့် အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သူ၏ ရောမစစ်တပ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ဤအမြင်အတွက် ထောက်ခံချက်ကို ဒံယေလ ၈း၂၄ တွင် တွေ့ရပြီး၊ ထိုနေရာ၌ “ဖျက်ဆီးသည်” ဟူသော တူညီသည့် ကြိယာကို ရောမတို့၏ အမှုကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည်။ ဤအမြင်သည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဆက်စပ်အကြောင်းအရာအရ ပို၍သင့်လျော်သည်မှာ ဤနေရာကို အငယ် ၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသော မေရှိယမင်းသားဖြစ်သည့် ယေရှုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု မြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကြွလာမည့် “မင်းသား၏ လူတို့” ဆိုသည်မှာ မေရှိယ၏ လူတို့၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ယုဒလူတို့ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ သမိုင်းက ရောမတို့သည် တိတု၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ သို့သော် မြို့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းသည် ယုဒလူတို့က ရောမတို့ကို ပုန်ကန်ပြီး အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ရောမစစ်တပ်က ဝန်းရံထားသည့်အချိန်၌ လက်မလျှော့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသဘောအရ ယုဒလူတို့၏ မေရှိယ၏ လူတို့သည် မိမိတို့၏မြို့နှင့် ဗိမာန်တော် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အဆုံးသည် “ရေလွှမ်းမိုးခြင်း” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် အေဒီ ၇၀ နွေရာသီတွင် ရောမတို့က ယေရုရှလင်မြို့၏ ကာကွယ်ရေးများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် ကောင်းစွာ ကိုက်ညီသည်။ စစ်တပ်အင်အားများကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြခြင်းကို ကျမ်းစာ၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ဥပမာ၊ ဟေရှာ ၈း၇–၈၊ ယေ ၄၆း၆–၈၊ ၄၇း၂)။

နောက်အငယ် (ဒံ ၉း၂၇) သည် “သူ” ဟူသော နာမ်စားဖြင့် စတင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အငယ် ၂၆ ရှိ မေရှိယကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ အငယ် ၂၆ တွင် မင်းသား/အုပ်စိုးသူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်လျှင် အငယ် ၂၇ တွင် ဖော်ပြထားသော “သူ” သည် ကြွလာမည့် မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူထံသို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မေရှိယအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။ အငယ် ၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသော မင်းသား/အုပ်စိုးသူသည် တိတုကို ရည်ညွှန်းလျှင်မူ အငယ် ၂၇ ရှိ “သူ” သည် ရှေ့က ရည်ညွှန်းထားသောသူမှ မေရှိယထံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်လာမည်။ ကြွလာမည့် မင်းသား/အုပ်စိုးသူကို မေရှိယအဖြစ် ယူဆခြင်းသည် သဒ္ဒါအရ တစ်သမတ်တည်းဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်ဝါဒ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အဘယ်ကြောင့် မှားယွင်းသည်ကို ရှင်းပြရာတွင်လည်း အထောက်အကူပြုသည်။ အနာဂတ်ဝါဒကို အနက်ဖွင့်သူများသည် ရောမစစ်ဗိုလ်ချုပ် တိတုကို ကြွလာမည့် မင်းသား/အုပ်စိုးသူအဖြစ် မြင်ကြပြီး၊ အငယ် ၂၇ ရှိ “သူ” သည် မေရှိယထံသို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ အန္တိခရစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဒံယေလ ၂ ၏ ခြေချောင်းဆယ်ချောင်းအဆင့်နှင့် အခန်းကြီး ၇ ၏ ချိုဆယ်ချောင်းပါသော သားရဲအဆင့်ကို ဆိုလိုသည်။ သူတို့၏အမြင်အရ နောက်ဆုံးအန္တိခရစ်သည် ခရစ်တော်ပြန်ကြွလာမည့်အချိန်မတိုင်မီ နောက်ဆုံးခုနစ်နှစ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်ကို အတည်ပြုခြင်းတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအမြင်သည် အငယ် ၂၆ နှင့် ၂၇ အကြား အချိန်ကာလရှည်လျားသော ကွာဟချက်ရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။ အငယ် ၂၆ ရှိ ပထမရာစု အေဒီက တိတုမှ အငယ် ၂၇ ရှိ နောက်ဆုံးကာလ၏ အနာဂတ်ရောမအုပ်စိုးသူဖြစ်သည့် အန္တိခရစ်အထိ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စာသားသည် ထိုသို့သော ကွာဟချက်ကို မထောက်ခံပါ။ အငယ် ၂၇ တွင် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုသူမှာ ခရစ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဤနေရာတွင် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သည်။

မေရှိယသည် “လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုမည် [ခိုင်ခံ့စေမည်]” ဟု ဆိုထားခြင်းသည် ထိုပဋိညာဉ်ကို လူများစွာထံ တိုးချဲ့ပေးမည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏အသေခံတော်မူခြင်းသည် ဘုရားသခင်က မိမိလူတို့နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့ပြီး (မ ၂၆း၂၈) တစ်ပါးအမျိုးသားများပါ ပါဝင်စေရန် တိုးချဲ့ပေးခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအပတ်အတွင်း၊ အေဒီ ၃၄ တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုအပတ်၏ အဆုံးတွင် သီအိုကရေစီအုပ်ချုပ်မှုသည် တရားဝင်အဆုံးသတ်သွားပြီး ဣသရေလ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တစ်ပါးအမျိုးသားယုံကြည်သူများက လက်ခံခဲ့ကြသည် (တမန် ၈ နှင့် ၉ ကို ကြည့်ပါ)။ အပတ်၏ အလယ်တွင် မေရှိယ၏အသေခံတော်မူခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်ကို အဆုံးသတ်စေမည်ဖြစ်သည် (ယော ၄း၂၁၊ ဟေဗြဲ ၁၀း၁၊ ၉ ကို ကြည့်ပါ)။

အငယ် ၂၇ ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် အနည်းငယ် နက်နဲမရှင်းလင်းဘဲ ဘာသာပြန်ပုံအမျိုးမျိုး ရှိသည်။ အချို့က ဖျက်ဆီးသူသည် “စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများ၏ အတောင်ပံ” ပေါ်တွင် ရှိမည်ဟု ဖော်ပြကြသည်။ အချို့က “ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာတစ်ခုကို တည်ထောင်မည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ အခြားသူများက “ဗိမာန်တော်၏ အတောင်ပံတစ်နေရာတွင် ထားရှိမည့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများ” ကို ရည်ညွှန်းကြသည်။ ဤအနက်ဖွင့်ဆိုချက်အားလုံးတွင် စာသားသည် အငယ် ၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသော ပျက်စီးခြင်းကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော် ပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုသည် (မ ၂၄း၁၅–၁၆၊ လု ၂၁း၂၀–၂၂)။ “အတောင်ပံပေါ်တွင်” ဟူသော စကားရပ်သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများ ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးခြင်းသည် လိုက်လာမည်ကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုတွင် အတွေးသစ်တစ်ရပ် ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော နောက်ဆုံးပျက်စီးခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသူအပေါ် သွန်းလောင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးခြင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့တစ်ခုတည်း၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်က ဖိနှိပ်သူအပေါ် သတ်မှတ်ထားသော အဆုံး/ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည့်အချိန်အထိ သို့မဟုတ် ထိုအချိန်၌ပင် ခရစ်ယာန်တို့၏ အတွေ့အကြုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည် (ဟေရှာ ၁၀း၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ဒံယေလ ၈ နှင့် ဆက်နွယ်မှုကို တွေ့ရှိရသည်။ အယူမှားသောပုံစံနှင့် ခရစ်ယာန်ပုံစံတို့ဖြင့် ရှိနေသော ရောမ၏ ပျက်စီးစေသောအာဏာကို ဒံယေလ ၈း၂၄–၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ မင်းသားကို ချိုငယ်က တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပျက်စီးစေသော အပြစ်ကျူးလွန်မှုဟု ခေါ်ထားသည် (အငယ် ၁၃၊ ၁၁း၃၁၊ ၁၂း၁၁ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ထိုနေရာများတွင် ပျက်စီးစေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာဟု ခေါ်ထားသည်)။ အဆုံးတွင် ချိုငယ်သည် လူသားတို့၏ အားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကျိုးပဲ့သွားမည်ဟု သခင်ဘုရားက ဒံယေလအား မိန့်တော်မူခဲ့သည် (၈း၂၅)။ ဤသည်မှာ ပျက်စီးစေသောအာဏာအား ပြုလုပ်ရန် သခင်ဘုရားသတ်မှတ်ထားသော အမှုဖြစ်ပြီး၊ ယခု ၉း၂၇ တွင် ထိုအယူအဆတစ်ခုတည်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလ ၉ သည် ရက်ပေါင်း/နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀ ၏ အစမှ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အဆုံးတိုင်အောင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုအဆုံးတွင် ချိုငယ်သည် မျက်နှာဖုံးဖွင့်ဖော်ခံရပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူတို့၏ ရန်သူများသည် အပြီးအပိုင် အနိုင်ယူခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းသည် အောင်မြင်သော ဘုရားသခင်၏ ကြွေးကြော်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

 

၉း၁–၂၇

မေရှိယ ကြွလာခြင်း

အခန်း ၈ ၏ ရူပါရုံရရှိပြီးနောက် ဆယ်နှစ်ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ထိုကာလအတွင်း အစ္စရေးကို အောင်နိုင်ခဲ့သော ဘာဗုလုန်သည် မေဒိနှင့် ပါးရှားတို့ထံ ကျဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ယုဒလူမျိုးများသည် ဘာဗုလုန်တွင် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံနေရဆဲဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲများနှင့် ထိုအပြောင်းအလဲများသည် မိမိ၏လူမျိုးအတွက် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ပုံရသည်။ ဤအခန်းကို နိဒါန်း (၉း၁–၂)၊ ဒံယေလ၏ ဆုတောင်းခြင်း (အခန်းငယ် ၃–၁၉) နှင့် သီတင်းပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ ပရောဖက်ပြုချက် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၇) ဟူ၍ ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ဤအခန်းနှင့် အခန်း ၈ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ၂၃၀၀ ရက်၏ ပရောဖက်ပြုချက်အကြား ရှင်းလင်းသော ဆက်နွှယ်မှုရှိသည်။

၉း၁–၁၉

နိဒါန်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း

ဤအခန်းသည် ဒံယေလနှင့် သူ၏လူမျိုးအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်ကာလဖော်ပြချက်ဖြင့် စတင်သည်။ ဘာဗုလုန်အင်ပါယာသည် အဆုံးသတ်သွားပြီး အင်ပါယာအသစ်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဒံယေလ၏ နိုင်ငံလေးနိုင်ငံဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ ဤရက်စွဲသည် ဘုရားသခင်၏ လူများ ပြည်နှင်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အချိန်ရောက်ရှိလာပြီဟုလည်း ဖော်ပြသောကြောင့် အရေးကြီးသည်။ ဟေရှာယက ကြိုတင်ကြေညာခဲ့သော မေရှိယပုံဆောင်သူ ဘုရင်ကုရု (ဟေ ၄၄း၂၈–၄၅း၄) သည် အုပ်စိုးနေပြီဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ လူများအတွင်း၊ အထူးသဖြင့် ဒံယေလအတွင်း မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့သည်။ ယေရမိကျမ်းကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ဒံယေလသည် ပြည်တော်၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အနှစ်ခုနစ်ဆယ် ပရောဖက်ပြုချက်သည် မကြာမီ အဆုံးသတ်တော့မည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူနားမလည်နိုင်ခဲ့သော အနှစ် ၂၃၀၀ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် အနှစ်ခုနစ်ဆယ်အကြား ဆက်နွှယ်မှုကို သူအထူးစိုးရိမ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ပိုရှည်လျားသော ကာလသည် သီတင်းပတ်ခုနစ်ဆယ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော်လည်း အနှစ်ခုနစ်ဆယ်၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် အခြားပရောဖက်ပြုချက်အတွက် လမ်းခင်းပေးသည်။ ပရောဖက်သည် နက်ရှိုင်းသော မသေချာမှုကို ရင်ဆိုင်နေရစဉ် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရှေ့သို့မျှော်ကြည့်ကာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။

ဒံယေလ ဆုတောင်းရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အခန်း ၈ တွင် ဖော်ပြထားသော ရူပါရုံကို သူနားလည်မှုလွဲခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယေရမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အရ (ယေ ၂၉း၁၀) ယုဒလူမျိုးများ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာရမည့်အချိန်သည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သော်လည်း ဒံယေလ၏ နောက်ဆုံးရူပါရုံက သန့်ရှင်းရာဌာန/ဗိမာန်တော်ကို မူလမှန်ကန်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ထူထောင်ရန် အချိန်ကြာမြင့်ဦးမည်ဟု သူ့အား ထင်မြင်စေခဲ့သည်။ အစ္စရေး၏ အပြစ်များကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သုံ့ပန်းဘဝကာလကို ဆက်လက်ရှည်စေမည်ဟု ဒံယေလ စိုးရိမ်ခဲ့သည်မှာ သေချာပေသည်။ ဤဆုတောင်းချက်သည် ကျမ်းစာတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အရှည်လျားဆုံးနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အကောင်းဆုံး ဆုတောင်းချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူသားတို့နှင့် ဘုရားသခင်အကြား ကြွလာမည့် မေရှိယက အမြင့်မြတ်ဆုံး အလယ်အလတ်ဖြစ်သူအဖြစ် ထမ်းဆောင်မည့် အခန်းကဏ္ဍကို ကြိုတင်ဖော်ပြသည့် ပရောဖက်ပြုရေးဆိုင်ရာ ကြားဝင်တောင်းပန်ခြင်း၏ သဘောသဘာဝကို စံနမူနာပြုထားသည်။ ကြားဝင်တောင်းပန်သူအဖြစ် ဒံယေလသည် လူမျိုးများအကြား ပြန့်ကျဲနေသော လူများအတွက်သာမက ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်ရှိ ခေါင်းဆောင်များအတွက်ပါ တောင်းပန်ခဲ့သည် (ဒံ ၉း၇)။ ပထမဦးစွာ သူသည် သူတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ထာဝရဘုရားရှေ့၌ ရပ်တည်ခဲ့သည် (နှိုင်းယှဉ်ပါ ဟေဗြဲ ၇း၂၅)။ ဒုတိယအနေဖြင့် သူသည် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်ရှိသော မိမိလူမျိုးနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်စေပြီး ဘုရားသခင်ထံ သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်၍ ကောင်းချီးပေးရန် တောင်းလျှောက်ခဲ့သည် (ဒံ ၉း၈–၉၊ ၂ကော ၅း၂၁)။ တတိယအနေဖြင့် ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်က မိမိလူများအပေါ် ပြုတော်မူသမျှတွင် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်တော်မူကြောင်း ထင်ရှားစေခဲ့သည်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည် (ဒံ ၉း၇၊ ၁၈၊ ရော ၃း၂၅–၂၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူများရှေ့၌ ဘုရားသခင်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဒံယေလသည် ခွင့်လွှတ်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းရာ၌ လူသားတို့၏ အောင်မြင်မှုများကို အားကိုးခြင်းမပြုဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းလျှောက်ခဲ့သည် (ဒံ ၉း၁၈၊ မ ၇း၁၁၊ ယော ၁၆း၂၄ ကိုကြည့်ပါ)။

 

၉း၂၀–၂၇

အပတ်ခုနစ်ဆယ်

ဒံယေလသည် ဆုတောင်းနေဆဲအချိန်တွင် ဂါဗြေလသည် ပေါ်လာ၍ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် တွေ့ရသော အရေးအကြီးဆုံး မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များအနက် တစ်ခုကို သူ့အား ပေးခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၉း၂၄–၂၇ သည် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ရပ်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် မေရှိယပေါ်ထွန်းမည့်အချိန်သာမက၊ ကိုယ်တော်၏ လူထုရှေ့ ပြုတော်မူမည့်အမှုကာလ၊ လူသားတို့အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းအသေခံတော်မူခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ အာမခံဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ပြုတော်မူမည့်အမှုတို့ကိုပါ နှစ်ပေါင်းခြောက်ရာနီးပါး ကြိုတင်၍ ဟောပြောထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် မိမိဆုတောင်းချက်တွင် ဘုရားသခင်ကို ခေါ်ဝေါ်ရန် အမည်သုံးမျိုးကို အသုံးပြုသည်။ ယေဟောဝါ (အငယ် ၄၊ ၈၊ ၁၀၊ ၁၃–၁၄)၊ အဒေါနိုင် (အငယ် ၄၊ ၇၊ ၉၊ ၁၅–၁၆၊ ၁၉) နှင့် အယ်လိုဟင် (အငယ် ၄၊ ၉–၁၁၊ ၁၃–၁၅၊ ၁၇–၂၀၊ ၂၃) တို့ဖြစ်သည်။

၉း၂၀–၂၃။ ဂါဗြေလကြွလာခြင်းနှင့် ဒံယေလ ၈။ ဒံယေလ၏ ဆုတောင်းချက်ကို တုံ့ပြန်၍ ကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလကို တစ်ဖန် စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည် (အငယ် ၂၀–၂၁၊ ၈း၁၆–၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူသည် ရူပါရုံကို နားလည်စေရန် ဒံယေလကို ကူညီပေးရန် ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၃၊ မာရေအာ)။ ဂါဗြေလပေးသော အချက်အလက်သည် ရူပါရုံအသစ်တစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဒံယေလနားမလည်ခဲ့သော အခန်းကြီး ၈ ရှိ အစောပိုင်းရူပါရုံ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရှင်းပြခြင်းဖြစ်သည် (၈း၂၇)။ သူနားမလည်ခဲ့သည့်အရာမှာ အချိန်နှင့်ဆိုင်သော အပိုင်းဖြစ်သည့် ညနေနှင့် နံနက် ၂,၃၀၀ ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များ၊ ချိုလေးချောင်းနှင့် ချိုငယ်အကြောင်းတို့အတွက် ရှင်းလင်းချက်ကို သူရရှိခဲ့သော်လည်း (အငယ် ၂၀–၂၅) ညနေ၊ နံနက် ၂,၃၀၀ အကြောင်းအတွက်မူ ရှင်းလင်းချက်ကို မရရှိခဲ့ပေ။

ဒံယေလ ၈ နှင့် ၉ အကြား နီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေကြောင်း ပြသသည့် သီးခြားဆက်စပ်ချက်အချို့ ရှိသည်။ ပထမ၊ တူညီသောကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလသည် ဒံယေလထံသို့ တစ်ဖန်ပြန်လာသည် (၈း၁၆၊ ၉း၂၁)။ ဒုတိယ၊ ဒံယေလသည် အခန်းကြီး ၈ ၏ ရူပါရုံကို ရည်ညွှန်းသည် (၉း၂၁)။ တတိယ၊ ဂါဗြေလသည် ယခင်ရူပါရုံကို နားလည်စေရန် ဒံယေလထံသို့ လာသည် (အငယ် ၂၃)။ စတုတ္ထ၊ ဒံယေလ ၈ တွင် ရှင်းပြမထားသော အချိန်နှင့်ဆိုင်သော အပိုင်းကို ယခု ၉း၂၄–၂၇ တွင် ဆွေးနွေးထားသည်။ ပဉ္စမ၊ အခန်းနှစ်ခန်းစလုံးတွင် ဒံယေလသည် ရူပါရုံအတွက် စကားလုံးနှစ်မျိုးဖြစ်သော မာရေအာနှင့် ခါဇုန်ကို အသုံးပြုသည်။ ခါဇုန်ကို ၈း၁၊ ၂၊ ၁၃၊ ၁၅၊ ၁၇၊ ၂၆ နှင့် ၉း၂၁၊ ၂၄ တွင် အသုံးပြုထားပြီး၊ မာရေအာကို ၈း၁၆၊ ၂၆–၂၇ နှင့် ၉း၂၃ တွင် အသုံးပြုထားသည်။ ၈း၂၆ တွင် ဂါဗြေလက “ညနေ၊ နံနက်တို့၏ ရူပါရုံ [မာရေအာ] သည် မှန်၏” ဟု ပြောသောအခါ၊ သူသည် နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀ နှင့်ဆိုင်သော အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သူပြန်လာသောအခါ ဒံယေလအား မာရေအာရူပါရုံကို နားလည်စေရန် လာခဲ့သည်ဟု ပြောသည် (၉း၂၃)။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဒံယေလနားမလည်ခဲ့သည့်အရာမှာ ဒံယေလ ၈ တွင်ပါသော အချိန်နှင့်ဆိုင်သည့် အပိုင်းဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၉ တွင် ဂါဗြေလသည် သူ့ထံသို့ တစ်ဖန်လာ၍ ညနေ၊ နံနက် ၂,၃၀၀ နှင့်ဆိုင်သော အချိန်အပိုင်းကို ရှင်းပြမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

၉း၂၄။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ ရည်ရွယ်ချက်။ နှစ်-ရက် နိယာမအရ အပတ်ခုနစ်ဆယ်သည် နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ ဖြစ်သည် (စာ ၄၆ ရှိ “သမ္မာကျမ်းစာ၏ အပေါကလစ်ပရောဖက်ပြုချက်များကို အနက်ဖွင့်ခြင်း” ကို ကြည့်ပါ)။ ဂါဗြေလက အပတ်ခုနစ်ဆယ်ကို ဒံယေလ၏ လူမျိုးအတွက် “သတ်မှတ်ထားသည်” သို့မဟုတ် “ပိုင်းခြားသတ်မှတ်ထားသည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံး ခါတက်သည် “ဖြတ်တောက်သည်” သို့မဟုတ် “ဖြတ်ထုတ်သည်” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည်။ ဤအမြစ်စကားလုံးသည် ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင် ဤတစ်နေရာတည်း၌သာ တွေ့ရသော်လည်း၊ ကျမ်းစာခေတ်နောက်ပိုင်း ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် “ဖြတ်သည်”၊ “ဖြတ်ထုတ်သည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ဂရိဘာသာပြန်ဖြစ်သော စက်ကျူးဂျင့်တွင် အသုံးပြုထားသော ကြိယာမှာ ဆွန်တမ်နို ဖြစ်ပြီး၊ “ဖြတ်သည်”၊ “ဖြတ်ထုတ်သည်”၊ “အပိုင်းပိုင်းဖြတ်သည်” သို့မဟုတ် “ပိုင်းခြားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များရှိသည်။ ဆက်စပ်နေသော အကြောင်းအရာအရ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဒံယေလ ၈ နှင့် ၉ အကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုများကို ထောက်ထားလျှင်၊ အပတ်ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ သည် ဒံယေလ ၈း၁၄ ရှိ ညနေ၊ နံနက် ၂,၃၀၀ ဟူသော ပိုရှည်သောကာလထဲမှ “ဖြတ်ထုတ်ထားသော” ကာလဖြစ်သည်။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်အတွင်း ပြီးမြောက်ရမည့် အမှုကြီးကို အဆုံးမဲ့ကြိယာပုံစံ ခြောက်ခုဖြင့် အတွဲသုံးတွဲအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

အပြစ်ကို အဆုံးသတ်ရန် နှင့် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားရန်၊ ထိုအရာကို အဆုံးသတ်ရန် (ခါလာ) ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် “မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ကို ပယ်ဖျောက်ခြင်းငှာ” ကြွလာတော်မူခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၉း၂၆)။ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်၌ ယုံကြည်ခြင်းထားသူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်းကို ပေးတော်မူခဲ့သည် (ရောမ ၃–၅၊ ၂ကော ၅း၁၇–၂၁)။ အဓမ္မအမှုအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း (ခိပ္ပရ်၊ “အပြစ်ဖြေခြင်းပြုသည်”၊ ဘာသာပြန်အချို့တွင် “ပြန်လည်သင့်မြတ်စေသည်” ဟု ပြန်ဆိုထားသည်) နှင့် ထာဝရဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆောင်ယူရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ယေရှုခရစ်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းပူဇော်သကာအားဖြင့် ပြီးမြောက်ခဲ့သည် (၁ယော ၂း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းအားဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ကြေညာခြင်းခံရနိုင်သည် (ဟေရှာ ၅၃း၁၁–၁၂၊ ရော ၃း၄–၅၊ ၂၁–၃၁)။ တံဆိပ်ခတ်ရန် ဟူသည်မှာ တစ်စုံတစ်ရာကို စစ်မှန်ကြောင်း အတည်ပြုရန်နှင့် ၎င်း၏ စစ်မှန်မှုကို အခိုင်အမာဖော်ပြရန် ဆိုလိုသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆက်စပ်အကြောင်းအရာတွင်မူ ၎င်းကြေညာထားသောအရာသည် သမိုင်းတွင် ပြည့်စုံလာသောအခါ ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် အတည်ပြုခံရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ဤနေရာတွင် ပရောဖက်ပြုချက်မှာ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ပြည့်စုံခြင်းသည် ဘုရားသခင်သည် ဒံယေလအားဖြင့် မိန့်တော်မူခဲ့ကြောင်းနှင့် သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်၏ ကျန်အပိုင်းများလည်း ပြည့်စုံမည်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကြွလာခြင်းကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းဟု မှတ်ယူသည် (ဥပမာ၊ မ ၂း၅–၆)။ ပေါလုအဆိုအရ ကိုယ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ သင့်လျော်သောအချိန်တွင် ကြွလာတော်မူသည် (ဂလာ ၄း၄)။ ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်လည်း အမှုတော်အစတွင် အချိန်ပြည့်စုံပြီ သို့မဟုတ် ရောက်လာပြီဟု မာကု ၁း၁၄–၁၅ တွင် ကြေညာခြင်းအားဖြင့် ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ ထိုသို့သောစကားရပ်ကို ဒံယေလ ၉ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းအဖြစ် ထိုအချိန်က ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်ခဲ့ကြမည်ဖြစ်သည်။

အလွန်သန့်ရှင်းရာကို ဘိသိက်ပေးရန် ဟူသည်မှာ ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ် ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမှာ “အလွန်သန့်ရှင်းရာ” ဟူသော စကားရပ်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် သို့မဟုတ် ထိုဌာနတော်နှင့် ဆက်နွယ်သည့်အရာတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းရန် လက်တွေ့အားဖြင့် အမြဲအသုံးပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည် (ဥပမာ၊ ထွက် ၂၆း၃၃၊ ၂၉း၃၇၊ ၃၀း၁၀၊ ၂၉၊ တော ၄း၄၊ ၁၉)။ အကောင်းဆုံးအနက်ဖွင့်ဆိုချက်မှာ ဤနေရာတွင် မေရှိယဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူပြီးနောက် အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးပိုင်းအနီးတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် အမှုတော်စတင်ခဲ့သည့် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု နားလည်ခြင်းဖြစ်သည် (ဟေဗြဲ ၉း၁၈–၂၄၊ ထွက် ၄၀း၉–၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအရာသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခန့်အပ်ပွဲအခမ်းအနားအတွင်း မြေကြီးပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ပဲ့တင်ထပ်ဖော်ပြသည် (ဝတ် ၈း၁၀–၁၂)။

နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀ ပရောဖက်ပြုချက်
(ဒံယေလ ၈ နှင့် ၉)

ဘီစီ ၄၅၇။ အပတ် ၇၀ (နှစ်ပေါင်း ၄၉၀) ၏ အစ။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် အမိန့်တော် (၉း၂၅) ထုတ်ပြန်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအမိန့်ကို ပါရှားဘုရင် အာတဇေရဇ် ပထမသည် နန်းစံသတ္တမနှစ်တွင် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည် (ဧဇ ၇း၁၁–၂၆)။

အေဒီ ၂၇။ အပတ် ၆၉ (နှစ်ပေါင်း ၄၈၃) ၏ အဆုံး။ မေရှိယမင်းသား ကြွလာမည့်အချိန် (ဒံ ၉း၂၅) နှင့် နောက်ဆုံးအပတ်၏ အစကို ကြိုတင်ဟောထားသည်။ တိဗေရိယု ဆီဇာ နန်းစံဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ယေရှုနှစ်ခြင်းခံပြီး အမှုတော်စတင်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည် (လု ၃း၁၊ ၂၁)။

အေဒီ ၃၁။ နောက်ဆုံးအပတ်၏ အလယ်၊ အပတ် ၇၀ (နှစ်ပေါင်း ၄၉၀) ၏ အလယ်ပိုင်း (ဒံ ၉း၂၇) ဖြစ်သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် ၃ နှစ်ခွဲ အမှုတော်ဆောင်ပြီးနောက် ခရစ်တော်အသေခံတော်မူခြင်းအားဖြင့် လူအားလုံးအကျိုးအတွက် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့သည်။

အေဒီ ၃၄။ အပတ် ၇၀ (နှစ်ပေါင်း ၄၉၀) ၏ အဆုံး။ စတေဖန်သည် အာဇာနည်အဖြစ် အသေခံရခြင်းနှင့် ထိုနှင့်ဆက်စပ်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကြောင့် ယုဒပြည်မှ ခရစ်ယာန်များ ကွဲပြားပျံ့နှံ့သွားကာ ဧဝံဂေလိတရားကို တစ်ပါးအမျိုးသားများထံ ပျံ့နှံ့စေခြင်းဖြင့် မှတ်သားရသည်။

အေဒီ ၁၈၄၄။ ရက်ပေါင်း ၂,၃၀၀ (နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀) ၏ အဆုံး။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးကာလ တရားစီရင်ခြင်းအမှု၏ အစကို မှတ်သားစေသည်။

၉း၂၅–၂၇။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အချိန်ဇယား။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အစမှာ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် အမိန့် (စာသားအတိုင်း “စကားတော်”) ဖြစ်သည် (အငယ် ၂၅)။ နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ ၏ အစမှတ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်နှင့် ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ထုတ်ပြန်သည့် သီးခြားအမိန့်တစ်ရပ် ဖြစ်ရမည်။ ဧဇရနှင့် နေဟမိကျမ်းများတွင် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ၎င်း၏ဗိမာန်တော်နှင့် ပတ်သက်သည့် အဓိကအမိန့်သုံးရပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ (၁) ဘီစီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကုရုမင်းကြီးထံမှ ထုတ်ပြန်သောအမိန့် (ဧဇ ၁း၂–၄)၊ (၂) ဘီစီ ၅၁၉ ခုနှစ်တွင် ယခင်အမိန့်ကို အတည်ပြုသော ဒါရိမင်းကြီး၏ အမိန့် (၆း၃–၁၂) နှင့် (၃) ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် အာတဇေရဇ် ပထမ၏ အမိန့် (၇း၁၂–၂၆၊ နေ ၂း၄–၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) တို့ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအမိန့်တစ်ရပ်တည်းကသာ ယုဒလူတို့အား ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်၍ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသည် မြို့ကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကိုသာ ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ယုဒလူတို့အား မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဥပဒေများအတိုင်း မြို့ကို စီမံအုပ်ချုပ်ရန် ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည် (၃ရာ ၂၀း၃၄၊ ၄ရာ ၁၄း၂၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအမိန့်က အတိအကျ ထိုအရာကိုပင် သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည် (ဧဇ ၇း၁၂–၂၆)။ ထိုအမိန့်သည် မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်လည်း ခွင့်ပြုခဲ့သည် (“အာတဇေရဇ် ပထမ၏ အမိန့်သည် ဒံယေလ ၉း၂၅ ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်ပုံ” စာ ၅၈၄ ကို ကြည့်ပါ)။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်သည် မေရှိယ—“ဘိသိက်ခံသူ”၊ မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူ—အထိ ဆက်လက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

ပရောဖက်ပြုချက်အရ အပတ်ခုနစ်ဆယ်ကို အပိုင်းသုံးပိုင်းခွဲထားသည်။ အပတ်ခုနစ်ပတ်၊ အပတ် ၆၂ ပတ်နှင့် အပတ်တစ်ပတ်တို့ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းတွင် အပတ်ခုနစ်ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၉ နှစ်သည် ဘီစီ ၄၅၇ မှ ဘီစီ ၄၀၈ အထိ ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်ကာလကို မြို့နှင့် မြို့ရိုး ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ အေဒီ ခြောက်ရာစုမှ ဆယ်ရာစုအတွင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ယုဒပညာရှင်အုပ်စုဖြစ်သည့် မာဆိုရက်များ၏ ပုဒ်ဖြတ်ပုံကို လိုက်နာသော အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်အချို့တွင် “အပတ်ခုနစ်ပတ်” နောက်၌ အပြည့်ရပ်မှတ်ထားကာ “မေရှိယ၊ မင်းသား” သည် အပတ်ခုနစ်ပတ်၏ အဆုံးတွင် ရောက်လာသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် မာဆိုရက်တို့၏ ပုဒ်ဖြတ်ပုံကို ခရစ်ယာန်ခေတ်စတင်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းခြောက်ရာခန့်အကြာတွင် စာသားထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မူရင်းစာသား၏ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ကြောင်း သတိပြုရမည်။ အေဒီ ၁၅၀ ခန့်တွင် ဟေဗြဲကျမ်းစာကို ဂရိဘာသာသို့ ပြန်ဆိုခဲ့သော သီအိုဒိုရှင်း (Theodotion) သည် “အပတ်ခုနစ်ပတ်နှင့် အပတ် ၆၂ ပတ်” ဟု ဖတ်ထားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အပတ်ခုနစ်ပတ်နှင့် အပတ် ၆၂ ပတ်တို့သည် နောက်အငယ်တွင် အတူတကွ ပါဝင်နေပြီး၊ အငယ် ၂၅ ကို မေရှိယသည် နှစ်ပေါင်း ၄၉ ကြာပြီးနောက် ကြွလာမည်ဟု ဆိုလိုသည်ဟု မယူဆနိုင်ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်အငယ်တွင် ကိုယ်တော်သည် နှစ်ပေါင်း ၄၈၃ ကြာပြီးနောက် ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည်ဟု ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အပတ် ၆၂ ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၈၃ သည် ဘီစီ ၄၀၈ မှ အေဒီ ၂၇ အထိ ကြာမြင့်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် မေရှိယ ပေါ်ထွန်းရမည်ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၂၇ တွင် ယေရှုသည် အသက်သုံးဆယ်ခန့်ရှိခဲ့သည် (လု ၃း၂၃)။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် အေဒီ ၁ မတိုင်မီ လေးနှစ်မှ ငါးနှစ်ခန့်တွင် မွေးဖွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ခေတ်ကို အေဒီ ၅၃၂ ခုနှစ်တွင် သတ်မှတ်ခဲ့သော ရောမဘုန်းတော်ကြီး ဒီယိုနီးရှီယပ်စ် အက်ဇီဂွတ်စ် (Dionysius Exiguus) သည် ခရစ်တော်၏ မွေးဖွားသည့်နှစ်ကို အနည်းဆုံး လေးနှစ်ခန့် မှားယွင်းတွက်ချက်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းနှင့် ဘိသိက်ခံခြင်းသည် တိဗေရိယု ဆီဇာ နန်းစံဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ဖြစ်ခဲ့သည် (လု ၃း၁)။ ထိုအချိန်သည် အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ နောက်ဆုံးအပတ် စတင်ချိန်လည်း ဖြစ်သည်။ တိဗေရိယုသည် အေဒီ ၁၄ တွင် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာသည်။ ဆီးရီးယားနည်းဖြင့် နန်းစံနှစ်များကို တွက်ချက်လျှင် သူ၏ နန်းစံဆယ့်ငါးနှစ်သည် အေဒီ ၂၇ စက်တင်ဘာ/အောက်တိုဘာတွင် စတင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ယေရှုသည် နှစ်ခြင်းခံခဲ့သည်။

အေဒီ ၃၁ တွင် ခုနစ်နှစ်ကြာသော နောက်ဆုံးအပတ်၏ အလယ်၌ မေရှိယသည် သေဒဏ်ခံရမည်—စာသားအတိုင်း “ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည်”—ဖြစ်သည်။ ယေရှုအသေခံတော်မူသောအခါ ရှေ့ပြေးပုံဆောင်ချက်နှင့် ပြည့်စုံချက်တို့ ဆုံတွေ့ခဲ့သည် (ထွက် ၁၂း၂၁၊ ၁ကော ၅း၇)။ ဗိမာန်တော်ရှိ ကန့်လန့်ကာသည် အပေါ်မှအောက်သို့ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားခဲ့သည် (မ ၂၇း၅၀–၅၁)။ ဤဖြစ်ရပ်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုရေးစနစ်၏ အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။ အသုံးပြုထားသော ဝေါဟာရများက ကိုယ်တော်သည် လူတိုင်း၏ စွန့်ပစ်ခြင်းခံရပြီး အကြမ်းဖက်သေဆုံးခြင်းကို ခံစားရမည်ဟု ဖော်ပြသည် (စာသားအတိုင်း “သူ့အတွက် မည်သူမျှမရှိ”)။ ဤသည်မှာ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်ရှိ ယေရှု၏ အတွေ့အကြုံကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည် (မ ၂၆း၅၆၊ ယော ၁း၁၁)။

ဒံယေလ ၉း၂၆ တွင် ကြွလာမည့် မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူ၏ လူတို့သည် မြို့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ဖျက်ဆီးမည်ဟုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော မင်းသားနှင့် လူတို့ကို အစဉ်အလာအားဖြင့် တိတုနှင့် အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော သူ၏ ရောမစစ်တပ်များအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။ ဤအမြင်အတွက် ထောက်ခံချက်ကို ဒံယေလ ၈း၂၄ တွင် တွေ့ရပြီး၊ ထိုနေရာ၌ “ဖျက်ဆီးသည်” ဟူသော တူညီသည့် ကြိယာကို ရောမတို့၏ အမှုကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည်။ ဤအမြင်သည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဆက်စပ်အကြောင်းအရာအရ ပို၍သင့်လျော်သည်မှာ ဤနေရာကို အငယ် ၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသော မေရှိယမင်းသားဖြစ်သည့် ယေရှုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု မြင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကြွလာမည့် “မင်းသား၏ လူတို့” ဆိုသည်မှာ မေရှိယ၏ လူတို့၊ တစ်နည်းအားဖြင့် ယုဒလူတို့ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ သမိုင်းက ရောမတို့သည် တိတု၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ သို့သော် မြို့နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းသည် ယုဒလူတို့က ရောမတို့ကို ပုန်ကန်ပြီး အေဒီ ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ရောမစစ်တပ်က ဝန်းရံထားသည့်အချိန်၌ လက်မလျှော့ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသဘောအရ ယုဒလူတို့၏ မေရှိယ၏ လူတို့သည် မိမိတို့၏မြို့နှင့် ဗိမာန်တော် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အဆုံးသည် “ရေလွှမ်းမိုးခြင်း” ကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟူသော ဖော်ပြချက်သည် အေဒီ ၇၀ နွေရာသီတွင် ရောမတို့က ယေရုရှလင်မြို့၏ ကာကွယ်ရေးများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ပုံစံနှင့် ကောင်းစွာ ကိုက်ညီသည်။ စစ်တပ်အင်အားများကို ရေလွှမ်းမိုးခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြခြင်းကို ကျမ်းစာ၏ အခြားနေရာများတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ဥပမာ၊ ဟေရှာ ၈း၇–၈၊ ယေ ၄၆း၆–၈၊ ၄၇း၂)။

နောက်အငယ် (ဒံ ၉း၂၇) သည် “သူ” ဟူသော နာမ်စားဖြင့် စတင်ပြီး၊ ၎င်းသည် အငယ် ၂၆ ရှိ မေရှိယကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း ရှင်းလင်းသည်။ အငယ် ၂၆ တွင် မင်းသား/အုပ်စိုးသူသည် ခရစ်တော်ဖြစ်လျှင် အငယ် ၂၇ တွင် ဖော်ပြထားသော “သူ” သည် ကြွလာမည့် မင်းသား သို့မဟုတ် အုပ်စိုးသူထံသို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မေရှိယအဖြစ် ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရမည့်သူလည်း ဖြစ်သည်။ အငယ် ၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသော မင်းသား/အုပ်စိုးသူသည် တိတုကို ရည်ညွှန်းလျှင်မူ အငယ် ၂၇ ရှိ “သူ” သည် ရှေ့က ရည်ညွှန်းထားသောသူမှ မေရှိယထံသို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်လာမည်။ ကြွလာမည့် မင်းသား/အုပ်စိုးသူကို မေရှိယအဖြစ် ယူဆခြင်းသည် သဒ္ဒါအရ တစ်သမတ်တည်းဖြစ်ပြီး၊ အနာဂတ်ဝါဒ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် အဘယ်ကြောင့် မှားယွင်းသည်ကို ရှင်းပြရာတွင်လည်း အထောက်အကူပြုသည်။ အနာဂတ်ဝါဒကို အနက်ဖွင့်သူများသည် ရောမစစ်ဗိုလ်ချုပ် တိတုကို ကြွလာမည့် မင်းသား/အုပ်စိုးသူအဖြစ် မြင်ကြပြီး၊ အငယ် ၂၇ ရှိ “သူ” သည် မေရှိယထံသို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးအဆင့်ရှိ အန္တိခရစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဒံယေလ ၂ ၏ ခြေချောင်းဆယ်ချောင်းအဆင့်နှင့် အခန်းကြီး ၇ ၏ ချိုဆယ်ချောင်းပါသော သားရဲအဆင့်ကို ဆိုလိုသည်။ သူတို့၏အမြင်အရ နောက်ဆုံးအန္တိခရစ်သည် ခရစ်တော်ပြန်ကြွလာမည့်အချိန်မတိုင်မီ နောက်ဆုံးခုနစ်နှစ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်တစ်ရပ်ကို အတည်ပြုခြင်းတွင် ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအမြင်သည် အငယ် ၂၆ နှင့် ၂၇ အကြား အချိန်ကာလရှည်လျားသော ကွာဟချက်ရှိသည်ဟု ယူဆထားသည်။ အငယ် ၂၆ ရှိ ပထမရာစု အေဒီက တိတုမှ အငယ် ၂၇ ရှိ နောက်ဆုံးကာလ၏ အနာဂတ်ရောမအုပ်စိုးသူဖြစ်သည့် အန္တိခရစ်အထိ ဖြစ်သည်။ သို့သော် စာသားသည် ထိုသို့သော ကွာဟချက်ကို မထောက်ခံပါ။ အငယ် ၂၇ တွင် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုသူမှာ ခရစ်တော်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် ဤနေရာတွင် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်စရာ ဖြစ်သည်။

မေရှိယသည် “လူများစွာနှင့် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုမည် [ခိုင်ခံ့စေမည်]” ဟု ဆိုထားခြင်းသည် ထိုပဋိညာဉ်ကို လူများစွာထံ တိုးချဲ့ပေးမည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏အသေခံတော်မူခြင်းသည် ဘုရားသခင်က မိမိလူတို့နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုပေးခဲ့ပြီး (မ ၂၆း၂၈) တစ်ပါးအမျိုးသားများပါ ပါဝင်စေရန် တိုးချဲ့ပေးခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်သည် အပတ်ခုနစ်ဆယ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအပတ်အတွင်း၊ အေဒီ ၃၄ တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုအပတ်၏ အဆုံးတွင် သီအိုကရေစီအုပ်ချုပ်မှုသည် တရားဝင်အဆုံးသတ်သွားပြီး ဣသရေလ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို တစ်ပါးအမျိုးသားယုံကြည်သူများက လက်ခံခဲ့ကြသည် (တမန် ၈ နှင့် ၉ ကို ကြည့်ပါ)။ အပတ်၏ အလယ်တွင် မေရှိယ၏အသေခံတော်မူခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်ကို အဆုံးသတ်စေမည်ဖြစ်သည် (ယော ၄း၂၁၊ ဟေဗြဲ ၁၀း၁၊ ၉ ကို ကြည့်ပါ)။

အငယ် ၂၇ ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းသည် အနည်းငယ် နက်နဲမရှင်းလင်းဘဲ ဘာသာပြန်ပုံအမျိုးမျိုး ရှိသည်။ အချို့က ဖျက်ဆီးသူသည် “စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများ၏ အတောင်ပံ” ပေါ်တွင် ရှိမည်ဟု ဖော်ပြကြသည်။ အချို့က “ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာတစ်ခုကို တည်ထောင်မည်” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည်။ အခြားသူများက “ဗိမာန်တော်၏ အတောင်ပံတစ်နေရာတွင် ထားရှိမည့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများ” ကို ရည်ညွှန်းကြသည်။ ဤအနက်ဖွင့်ဆိုချက်အားလုံးတွင် စာသားသည် အငယ် ၂၆ တွင် ဖော်ပြထားသော ပျက်စီးခြင်းကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆထားကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော် ပျက်စီးခြင်းကို ဆိုလိုသည် (မ ၂၄း၁၅–၁၆၊ လု ၂၁း၂၀–၂၂)။ “အတောင်ပံပေါ်တွင်” ဟူသော စကားရပ်သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာများ ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးခြင်းသည် လိုက်လာမည်ကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် ယခုတွင် အတွေးသစ်တစ်ရပ် ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အဆုံးတွင် ဘုရားသခင်သတ်မှတ်ထားသော နောက်ဆုံးပျက်စီးခြင်းသည် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသူအပေါ် သွန်းလောင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ ပျက်စီးခြင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့တစ်ခုတည်း၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာမဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်က ဖိနှိပ်သူအပေါ် သတ်မှတ်ထားသော အဆုံး/ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည့်အချိန်အထိ သို့မဟုတ် ထိုအချိန်၌ပင် ခရစ်ယာန်တို့၏ အတွေ့အကြုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမည် (ဟေရှာ ၁၀း၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤနေရာတွင် ဒံယေလ ၈ နှင့် ဆက်နွယ်မှုကို တွေ့ရှိရသည်။ အယူမှားသောပုံစံနှင့် ခရစ်ယာန်ပုံစံတို့ဖြင့် ရှိနေသော ရောမ၏ ပျက်စီးစေသောအာဏာကို ဒံယေလ ၈း၂၄–၂၅ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ မင်းသားကို ချိုငယ်က တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပျက်စီးစေသော အပြစ်ကျူးလွန်မှုဟု ခေါ်ထားသည် (အငယ် ၁၃၊ ၁၁း၃၁၊ ၁၂း၁၁ တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ထိုနေရာများတွင် ပျက်စီးစေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာဟု ခေါ်ထားသည်)။ အဆုံးတွင် ချိုငယ်သည် လူသားတို့၏ အားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကျိုးပဲ့သွားမည်ဟု သခင်ဘုရားက ဒံယေလအား မိန့်တော်မူခဲ့သည် (၈း၂၅)။ ဤသည်မှာ ပျက်စီးစေသောအာဏာအား ပြုလုပ်ရန် သခင်ဘုရားသတ်မှတ်ထားသော အမှုဖြစ်ပြီး၊ ယခု ၉း၂၇ တွင် ထိုအယူအဆတစ်ခုတည်းကို ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလ ၉ သည် ရက်ပေါင်း/နှစ်ပေါင်း ၂,၃၀၀ ၏ အစမှ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အဆုံးတိုင်အောင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုအဆုံးတွင် ချိုငယ်သည် မျက်နှာဖုံးဖွင့်ဖော်ခံရပြီး ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူတို့၏ ရန်သူများသည် အပြီးအပိုင် အနိုင်ယူခံရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းသည် အောင်မြင်သော ဘုရားသခင်၏ ကြွေးကြော်ချက်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။