အခန်းကြီး - ၂
ဟဂ္ဂဲ
နိဒါန်း
ခေါင်းစဉ်နှင့် စာရေးသူ။ ဟဂ္ဂဲဟူသောအမည်သည်
ဟေဗြဲစကားလုံး khag (“ပွဲတော်”) မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ai ဟူသော အဆုံးသတ်သည် ယာဝေး (“သခင်ဘုရား၏ပွဲတော်”)
၏ အတိုကောက်ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့၊ ပိုင်ဆိုင်မှုနာမ်စားဖြစ်သော (“ငါ၏ပွဲတော်”) ဟူသော
အဓိပ္ပာယ်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ပရောဖက်ဟဂ္ဂဲ၏ အမည်နှင့် သာသနာပြုလုပ်ငန်းသည်
မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏လူတို့အား
မိမိတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏အစီအစဉ်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် တက်ကြွစေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
ဧဇရကျမ်းတွင် ဟဂ္ဂဲအကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (ဧဇ ၅း၁၊ ၆း၁၄)၊ ဇာခရိကလည်း
သူ၏လုပ်ငန်းကို ရည်ညွှန်းထားသည် (ဇာ ၈း၉)၊ သို့သော် သူ၏မျိုးရိုး၊ အလုပ်အကိုင်
သို့မဟုတ် အသက်အရွယ်နှင့်ပတ်သက်၍ မည်သည့်အချက်အလက်မျှ မရှိပါ။ ကျမ်းစာသားအရ သူသည်
တက်ကြွသော လူငယ်တရားဟောဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ထင်မြင်ရသည်။
ဟဂ္ဂဲသည်
ယုဒပြည်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် သိမ်းသွားခြင်းမှ
ပြန်လာခဲ့သလားဆိုသည်ကို ဤကျမ်းက ဖော်ပြခြင်းမရှိပါ။ သို့သော် သူသည် ထာဝရဘုရား၏
ပရောဖက်ဖြစ်ကြောင်း နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အခိုင်အမာဆိုထားသည် (ဟဂ္ဂဲ ၁း၃၊ ၂း၁)။
ဤအစပြုမှုအသစ်များ၏ ပရောဖက်သည် မိမိ၏သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဆက်သွယ်ပေးသော
သတင်းစကားဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုရန် “တမန်တော်စကား” နှင့်
၎င်း၏အမျိုးမျိုးသောပုံစံများကို အကြိမ်နှစ်ဆယ်ကျော် အသုံးပြုခဲ့သည် (၁း၁၃
ကိုကြည့်ပါ၊ ၁း၂–၃၊ ၁၂၊ ၂း၁၊ ၁၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်များကို
အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းအကြောင်းအရာပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ
ဝေါဟာရများဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။
ရက်စွဲ။ ဟဂ္ဂဲသည်
သိမ်းသွားခြင်းနောက်ပိုင်း ယုဒပြည်တွင် အမှုဆောင်ခဲ့သော ပထမဆုံးသော
ပရောဖက်ဖြစ်သည်။ အခြားပရောဖက်များနည်းတူ သူ၏သတင်းစကားများအတွက်
တိကျသောရက်စွဲများကို ဖော်ပြခဲ့သည် (ယေဇ ၈း၁၊ ဒံ ၁း၁၊ ၂း၁၊ ဇာ ၁း၇၊ ဧဇ ၁း၁၊ နေ
၁း၁၊ ၂း၁ တို့ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ သူ၏ပရောဖက်ပြုလုပ်ငန်းသည် သုံးလကျော်မျှသာ
ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် ထောင်စုနှစ်များကို
ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ သူသည် ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက်နေ့၊
လဆန်းပွဲတော်ကျင်းပသည့်နေ့တွင် ပထမဆုံးသတင်းစကားကို ကြေညာခဲ့သည် (ဟဂ္ဂဲ ၁း၁)။
နောက်ဆုံးပရောဖက်ပြုချက်ကို နှစ်လခန့်အကြာ ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၁၈ ရက်နေ့တွင်
ကြေညာခဲ့သည် (၂း၁၀၊ ၂၀)။
နောက်ခံအခြေအနေများ။ အစောပိုင်း
ပါရှားခေတ်အတွင်း ယေရုရှလင်မြို့သည် ပြည်နယ်၏ နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်မဟုတ်ခဲ့ပါ။
ယုဒပြည်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးသည် မိဇပါမြို့တွင် နေထိုင်ပြီး ဘာသာရေးဗဟိုချက်မှာ
ယေရုရှလင်မြို့၌ ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။ နယ်မြေအပေါ် ခဏတာအုပ်ချုပ်ခဲ့သော
နောက်ပိုင်းဗာဗုလုန်လူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို အပျက်အစီးအဖြစ် ချန်ထားခဲ့ကြသည်
(ယေ ၄၀း၅–၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုမြို့သည် ပြည်နယ်၏ နိုင်ငံရေးဗဟိုချက်အဖြစ်
မလုပ်ဆောင်တော့သော်လည်း ဘာသာရေးဗဟိုချက်နှင့် ဘုရားဖူးရာနေရာအဖြစ်
ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည် (ယေ ၄၁း၄–၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှေးဟောင်းသုတေသနအထောက်အထားများအရ
အပျက်အစီးများအကြားနှင့် နောက်ပိုင်းဗာဗုလုန်လူတို့၏ ဖျက်ဆီးမှုဒဏ်ကို
အပြည့်အဝမခံရသော မြို့၏အချို့နေရာများတွင် လူများ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။
ဗာဗုလုန်မင်းများ
အားနည်းလာပြီး နိုင်ငံတော်သည် တဖြည်းဖြည်း အာဏာမဲ့လာစဉ် မေဒိနှင့် ပါရှားတို့သည်
အင်အားတိုးပွားလာကြသည်။ ယနေ့ အီရန်နိုင်ငံတောင်ပိုင်းဒေသရှိ မထင်ရှားသော
မျိုးနွယ်စုများမှ ကုရုသည် ပေါ်ထွန်းလာပြီး နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံပြီးတစ်နိုင်ငံ
သိမ်းပိုက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် နောက်ပိုင်းဗာဗုလုန်လူတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သူသည်
ဘီစီ ၅၃၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၂ ရက်နေ့တွင် ဗာဗုလုန်မြို့သို့ ဝင်ရောက်သောအခါ
ပြင်းထန်သော ခုခံမှုကို မတွေ့ခဲ့ရပါ။ ထို့ကြောင့် မေဒိမင်း၏မြေးဖြစ်သော
အာခမေနိဒ်မင်း ကုရုသည် နောက်ပိုင်းဗာဗုလုန်လူတို့ တည်ဆောက်ခဲ့သော အင်ပါယာထက်ပင်
ပိုမိုကြီးမားသော အင်ပါယာကို စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။
ဧဇရသည်
ဟေရှာယနှင့် ယေရမိတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံစေသည့် အဖြစ်အပျက်များကို
အသေးစိတ်မှတ်တမ်းတင်ထားသည် (ဧဇ ၁း၁–၄၊ ၆ရာ ၃၆း၂၂–၂၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ ဟေရှာ
၄၄း၂၄–၄၅း၂၅၊ ယေ ၂၉း၁၀)။ “ဘိသိက်ခံသူ” ဟုခေါ်သော ကုရုသည် (ဟေဗြဲ mashiakh) ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်
အမိန့်ပေးခဲ့သည် (ခန့်မှန်းအားဖြင့် ဘီစီ ၅၃၈ ခုနှစ်၊ ၆ရာ ၃၆း၂၂–၂၃၊ ဟေရှာ
၄၄း၂၄–၄၅း၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် သိမ်းသွားခံရသူများသည် အုပ်စုလိုက်
ယုဒပြည်သို့ ပြန်လာပြီး ယေရုရှလင်မြို့တွင် ပြန်လည်အခြေချခဲ့ကြသည် (ဧဇ ၁း၁၁၊ ၇း၇)။
ကုရုသည် အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးပြီးနောက် သူ၏သား ကမ္ဗိဇိသည် ထီးနန်းကို ဆက်ခံခဲ့သည်
(ဘီစီ ၅၃၀–၅၂၂)။ သူ၏အုပ်ချုပ်မှုအတွင်း အိမ်နီးချင်းအုပ်စုများ၏
ဆန့်ကျင်မှုကြောင့် ယေရုရှလင်ဗိမာန်တော် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရေးသည် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်
(ဧဇ ၄း၂၄)။ ကမ္ဗိဇိသည် ပါရှားပြည်သို့ ပြန်သွားစဉ် ထီးနန်းလုယူသူဟု ခေါ်ဆိုကြသည့်
“ပုံစံတု စမေရဒစ်” ကို တိုက်ခိုက်ရန် သွားရာလမ်းတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ သေဆုံးသဖြင့်
သူ၏အုပ်ချုပ်မှု အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။
ထို့နောက် ဒါရိယု
ဟိစတာစပက်သည် အာဏာရလာခဲ့သည် (ဘီစီ ၅၂၂–၄၈၆)။ သူသည် အာခမေနိဒ်မိသားစုမှ
ဖြစ်သော်လည်း မဟာကုရု ဒုတိယ၏ အမျိုးအနွယ်မဟုတ်ပါ။ သူသည် မိမိမင်းမဖြစ်မီ
လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရသော သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသော ဗိမာန်တော်များကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အားပေးထောက်ခံခဲ့ပြီး သူ၏ကြေညာချက်များက
ဗိမာန်တော်အုပ်ချုပ်သူများ၏ ကောင်းသောဆန္ဒကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ယုဒလူတို့အတွက်
သူ၏အရေးကြီးဆုံး ပံ့ပိုးမှုမှာ ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်ဗိမာန်တော်ကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ၎င်း၏ဝတ်ပြုရေးလုပ်ငန်းများ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို ထောက်ခံပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်
(ဧဇ ၆)။
ဓမ္မဗေဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်။ ဟဂ္ဂဲသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိသည့်အချိန်တွင် မျှော်လင့်ချက်ကို အသက်သွင်း၍
နေထိုင်ပြီး ဟောပြောခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယုဒပြည်သို့ ပြန်လာသူများသည်
အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ရေးကိုသာ အာရုံစိုက်နေခဲ့ကြသည်။
၁။ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်။ သူတို့၏အခြေအနေကြောင့် လူများသည် မိမိတို့၏
ရုပ်ဝတ္ထုပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်သာ အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏နိုင်ငံနှင့် မိမိတို့အား ပေးထားသောပြည်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။
ဟဂ္ဂဲသည် သူတို့၏အာရုံကို ပိုမိုမြင့်မားသောနေရာသို့၊ ထာဝရဘုရားသည်
သူတို့၏ဘိုးဘေးများအား ပေးထားခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကတိတော်များသို့ လှည့်စေခဲ့သည်။
အာဗြံအား ပေးခဲ့သောကတိတော် (က၊ ၁၅း၁၃–၁၄ ကိုကြည့်ပါ) နှင့် အဲဂုတ္တုပြည်မှ
ထွက်မြောက်ခြင်းတွင် ပြည့်စုံခဲ့သောကတိတော်သည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းနှင့်လည်း
သက်ဆိုင်ကြောင်း သူက အာမခံခဲ့သည်။ ဟဂ္ဂဲသည် ထာဝရဘုရားထံမှ တိုက်ရိုက်ရရှိသော
ပရောဖက်အာဏာဖြင့် မောရှေ၏စကားကို ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည်။
၂။ ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်း။ ဟဂ္ဂဲသည် မောရှေ၏သာသနာအစတွင် ပြောကြားခဲ့သော ကောင်းချီးများနှင့်
ကျိန်ခြင်းများကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြသည်။ သူသည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ
တရားစီရင်မှုတစ်ရပ်ဖြင့် မိမိ၏နားထောင်သူများကို စိန်ခေါ်ကာ လွန်ခဲ့သော
နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့်က အစ္စရေးလူတို့ တုံ့ပြန်ခဲ့သကဲ့သို့ တုံ့ပြန်လာစေခဲ့သည်။
သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်များသည် တရားဟောရာကျမ်း၏ အကျဉ်းချုပ်ပုံစံဖြစ်သော်လည်း
အလွန်ဝေးကွာသော အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကတိတော်များဖြင့်
ပိုမိုခိုင်မာစေထားသည်။ ကတိပြုထားသော ကယ်တင်ခြင်းကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန်
ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့အကြား ကိန်းဝပ်၍ သူတို့ကို လမ်းညွှန်ရန်၊ ကာကွယ်ရန်နှင့်
အပြစ်ဖြေရှင်းပေးရန် သန့်ရှင်းရာဌာနတော် လိုအပ်ခဲ့သည်။ လူမျိုး၏
အပြစ်လွှတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများအားဖြင့်
ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့က ကိုယ်တော်အား ချီးမွမ်းရန်
မျှော်လင့်ရာနေရာကို ပေးခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရား၏ စိတ်တော်ကို
နှစ်သက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ဝတ်ပြုရေးလုပ်ငန်းများသည် လာမည့်
ဒါဝိဒ်မင်းမျိုးဆက်ဘုရင်၊ မေရှိယ၏ အပြစ်ဖြေခြင်းလုပ်ငန်းကို ညွှန်ပြမည်ဖြစ်သည်။
၃။ မေရှိယဆိုင်ရာ မျှော်လင့်ချက်။ ဟဂ္ဂဲ၏ မေရှိယအုပ်စိုးမည့်အကြောင်းနှင့် လူမျိုးတို့က ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန်တော်၌
ကိုယ်တော်အား လက်အောက်ခံမည့်အကြောင်း ရူပါရုံသည် သူ့ခေတ်က သနားစရာအဖြစ်မှန်ကို
ကျော်လွန်ပြီး အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အစီအစဉ်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် ပဋိညာဉ်ကတိတော်
ပြည့်စုံလာမည်ကို မျှော်လင့်ရန် ယုံကြည်သူအားလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။
စာပေဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်များ။ ဟဂ္ဂဲကျမ်းသည် ရိုးရှင်းပြီး တိုက်ရိုက်သော ဟန်ပန်နှင့်
တက်ကြွသောအသံနေအသံထားကို အသုံးပြု၍ သတင်းစကားကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။ ထိုအထဲတွင်
အပြောအဆိုဆိုင်ရာ မေးခွန်းများ (ဟဂ္ဂဲ ၁း၄၊ ၉၊ ၂း၃၊ ၁၂–၁၃၊ ၁၉)၊ အဓိကစကားစုများ
(၁း၅၊ ၇)၊ အပြိုင်ဖော်ပြချက်များ (၁း၄၊ ၆၊ ၉–၁၀) နှင့် ရည်ညွှန်းချက်များ (က၊
၄၆း၃၊ ထွက် ၃း၁၂၊ တရား ၂၈း၂၂–၂၄၊ ၃၈–၄၀၊ ယောရှု ၁း၉၊ ဟေရှာ ၇း၁၄ တို့နှင့်
နှိုင်းယှဉ်ပါ) ပါဝင်သည်။ ဤကျမ်းသည် အပြိုင်ပရောဖက်ပြုချက် လေးခုဖြင့်
ဖွဲ့စည်းထားသော အချိန်အစဉ်အတိုင်း တည်ဆောက်ထားသည်။ ပထမပရောဖက်ပြုချက် (၁း၁–၁၁၊
ဩဂုတ် ၂၉၊ ထို့နောက် လူတို့၏တုံ့ပြန်မှု ၁း၁၂–၁၅၊ စက်တင်ဘာ ၂၁) နှင့်
တတိယပရောဖက်ပြုချက် (၂း၁၀–၁၉၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၈) တို့သည် နားထောင်သူတို့၏
ပျက်ကွက်မှုများကို စွဲချက်တင်ကြသည်။ ဒုတိယပရောဖက်ပြုချက် (အခန်းငယ် ၁–၉၊
အောက်တိုဘာ ၁၇) နှင့် စတုတ္ထပရောဖက်ပြုချက် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၃၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၈) တို့က
လူတို့အား မျှော်လင့်ချက်ပေးကြသည်။
အခန်းကြီး - ၁
၁း၁–၁၁
မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ပုံရသော အခြေအနေ
သိမ်းသွားခြင်းမှ
ပြန်လာပြီးနောက် အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော ထွက်မြောက်ခြင်းအတွေ့အကြုံသည် ပြန်လာသူများ
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မဖြစ်ခဲ့ပါ။ သူတို့၏ဘိုးဘေးများ အဲဂုတ္တုပြည်မှ
ဘုန်းအသရေဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း (ခန့်မှန်းအားဖြင့် ဘီစီ ၁၄၄၇) နှင့် မတူဘဲ
ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ခွာရာတွင် ထွက်ခွာခြင်းကို အချက်ပြသော နိမိတ်လက္ခဏာများ သို့မဟုတ်
အံ့ဖွယ်အမှုများ မရှိခဲ့ပါ။ ကတိပြုထားသော မေရှိယ အုပ်စိုးမည့်
ယနေ့ခေတ်နိုင်ငံတော်၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် ပါရှားအင်ပါယာ၏ အင်အားအောက်တွင်
ပြိုကွဲသွားပြီး ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် သူတို့၏
မူလစိတ်အားထက်သန်မှုလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဟဂ္ဂဲ ၁း၁–၁၁ သည် သူတို့အကြား
ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသော အဆောက်အအုံကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန်
ပျက်ကွက်ခဲ့သည့် လူတို့ကို ပြစ်တင်ဆုံးမထားသည်။ ပရောဖက်၏အဆိုအရ
သူတို့ကြုံတွေ့နေရသော စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းသည် ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်းကြောင့်
ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
၁း၁။ နိဒါန်း။ ဗာဗုလုန်မှ
ထွက်မြောက်စဉ် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသော တန်ခိုးကို
မြင်သာထင်ရှားစွာ မပြခဲ့သော်လည်း မိမိ၏လူတို့အကြား တိတ်ဆိတ်စွာ ရှိနေတော်မူခဲ့သည်။
သို့သော် ဟဂ္ဂဲရရှိခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ထင်ရှားသော
ဘုရားသခင်၏တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်တောက်ကာ လူတို့အလိုအပ်ဆုံးအချိန်တွင် တိကျစွာ
ရောက်လာခဲ့သည်။ ဟဂ္ဂဲသည် ပါရှားဘုရင် ဒါရိယု၏ ဒုတိယနှစ်၊ ဆဋ္ဌမလ၏ ပထမနေ့
(ဆိုလိုသည်မှာ ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၉ ရက်၊ ၁း၁) တွင် သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်ကို
ရက်စွဲသတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုနေ့သည် လဆန်းပွဲတော်ကျင်းပသည့် ပွဲတော်နေ့ဖြစ်သည် (တော
၁၀း၁၀၊ ၂၈း၁၁၊ ၄ရာ ၄း၂၃၊ ဆာ ၈၁း၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။
ယာဝေး၏ပရောဖက်တစ်ဦးသည်
မိမိ၏သာသနာအတွက် ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ် ဟေဗြဲဘုရင်တစ်ပါးကို မဖော်ပြခဲ့သည်မှာ
ဤအချိန်သည် ပထမဆုံးဖြစ်သည်။ ဟဂ္ဂဲ၏သတင်းစကားများကို ရက်စွဲသတ်မှတ်စဉ် သူတို့၌
ဘုရင်မရှိသောကြောင့် ဒါရိယုဘုရင်ကိုသာ ရည်ညွှန်းရသည်။ ဤအချက်သည် ယုဒပြည်၏
ကိုလိုနီအဆင့်အတန်းနှင့် ပရောဖက်နေထိုင်ခဲ့သည့် ဆုတ်ယုတ်သောခေတ်ကို ဝမ်းနည်းဖွယ်
သတိပေးချက်ဖြစ်သည်။ ရှာလတေလ၏သား ဇေရုဗဗေလသည် ဒါဝိဒ်၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော်လည်း
အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည် (ဧဇ ၃း၂၊ နေ ၁၂း၁၊ ဧဇ ၂း၂၊ ဇာ ၄း၆၊ မ ၁း၁၂၊ လု
၃း၂၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ရာဇဝင်ချုပ်ရေးသားသူက ဇေရုဗဗေလကို ပေဒါယ၏သားဟု
သတ်မှတ်ထားသည် (၅ရာ ၃း၁၇–၁၉)။ အချို့က သူ့ကို ဧဇရကျမ်းတွင်
ယုဒပြည်၏အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ဖော်ပြထားသော ရှေရှဗဇာနှင့် ဆက်စပ်ကြသည် (ဧဇ
၁း၅–၁၁၊ ၅း၁၄)။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ယောယခိန်၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်ကြောင်း
ထင်ရှားပြီး (၄ရာ ၂၄း၁၅၊ ၅ရာ ၃း၁၇) ယုဒပြည်၏ထီးနန်းအတွက် တရားဝင်အခွင့်အရေးရှိသူ
ဖြစ်သည်။
ယောဇဒက်၏သား
ယောရှု (ယောဇဒက်ဟုလည်း ခေါ်သည်) သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်ပြီး
အာရုန်၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သည် (၅ရာ ၅း၁–၁၅)။ သူသည် ပရောဖက်၏စကားများကို နားထောင်သော
အရည်အချင်းရှိသည့် ဝိညာဉ်ရေးခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ပရောဖက်ဟဂ္ဂဲကို မျိုးရိုးဇာတိ သို့မဟုတ် ကျော်ကြားသောအဆွေအမျိုး မဖော်ပြဘဲ
ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ပရောဖက်ဖြစ်သောကြောင့်
ဘုရင်များအုပ်ချုပ်သည့်ခေတ်ရှိ ပရောဖက်များကဲ့သို့ပင် အာဏာအပြည့်ဖြင့်
ဟောပြောခဲ့သည်။ dabar yahweh (“ယာဝေး၏နှုတ်ကပတ်တော်” ဟု တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပာယ်ရသည်)
ဟူသောစကားစုသည် ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅း၁ တွင် အာဗြံထံ ဘုရားသခင်၏ဗျာဒိတ်တော်ကို
ဖော်ပြရန် ပထမဆုံးပေါ်လာသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိသော အာဏာရှိသည့်
ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုကို ဖော်ပြရန် အသုံးများလာခဲ့သည်။ ဤ “နှုတ်ကပတ်တော်” သည်
ကျွန်ုပ်တို့အား ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းကို ဆင်နွှဲရန် ခေါ်ယူသည်။
၁း၂–၄။ သူတို့၏ခရီးလမ်းတွင် သူတို့၏နေရာ။ ပရောဖက်သည် ယာဝေး ဇေဗာအုတ် (“ဗိုလ်ခြေတို့၏သခင်၊ ဗိုလ်ခြေတို့၏ဘုရားသခင်”) ဟူသောအမည်ကို
ခေါ်ဆိုခြင်းဖြင့် မိမိ၏သတင်းစကားကို စတင်ခဲ့သည် (၁း၂)။ ထိုအမည်သည်
ပဋိညာဉ်ဘုရားသခင်ဖြစ်သော အစ္စရေး၏ယာဝေးသည် ဗိုလ်ခြေများနှင့်
လူမျိုးများအားလုံးအပေါ် အုပ်စိုးတော်မူခြင်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။ ထာဝရဘုရားသည်
လူသားတို့၏အရေးကိစ္စများကို ထိန်းချုပ်တော်မူသည် (ဒံ ၄း၃၄–၃၅ နှင့်
နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကို
မပြီးစီးစေခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏လူတို့သည် မိမိတို့အကြား ထာဝရဘုရား၏မျက်မှောက်တော်ကို
အမှန်တကယ် ငြင်းပယ်နေကြသည်။ ယောရှုနှင့် ဇေရုဗဗေလတို့သည် ယေရုရှလင်သို့
ရောက်ရှိပြီး နှစ်နှစ်အကြာတွင် ဗိမာန်တော်၏အုတ်မြစ်ကို ချထားခဲ့ကြသည် (ဧဇ ၃း၈–၁၀)။
သို့သော် နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်နီးပါး ကြာသည့်တိုင် ဆောက်လုပ်ရေးကို မပြီးစီးသေးပါ။
ဘုရားသခင်မရှိဟု ထင်မြင်သောကြောင့် လူတို့သည် ဘာသာရေးအဆောက်အအုံကို
ပြန်လည်ထူထောင်ရန်ထက် မိမိတို့၏အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးကို အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။
လူတို့ပြောသည့်စကားနှင့်
ထာဝရဘုရားပြောသည့်စကားအကြား ခြားနားချက်သည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ တရားစီရင်မှုတစ်ရပ်ကို
ဆိုလိုနိုင်သည် (ထွက် ၃၃း၁၂–၁၃၊ ဟေရှာ ၁း၁၈၊ ၄၃း၂၆၊ ဟော ၄း၁၊ ၁၂း၂၊ မိက္ခာ ၆း၂
နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အား လျစ်လျူရှုခြင်း၊ ပေါ့ဆခြင်းနှင့်
မှားယွင်းသော ဦးစားပေးမှုများအားဖြင့် မိမိ၏လုပ်ငန်းကို အဟန့်အတားပြုနေကြသည်ဟု
စွပ်စွဲခဲ့သည်။ ဟဂ္ဂဲသည် ရန်သူများ၏ ဆန့်ကျင်မှု (ဧဇ ၄း၅) သို့မဟုတ်
အရင်းအမြစ်မလုံလောက်မှုကဲ့သို့သော ဆောက်လုပ်ရေးနှောင့်နှေးရသည့်
လူမှုနိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်များကို ဆွေးနွေးခြင်းမပြုပါ။ လူတို့သည်
ဗိမာန်တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်ခြင်းမရှိကြပါ။ ထိုအချိန်မရောက်သေးဟုသာ
သူတို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည် (ဟဂ္ဂဲ ၁း၂)။ ထိုအတောအတွင်း သူတို့သည် sepunim (“သစ်သားပြားများဖြင့် ဖုံးထားသော”၊ “အမိုးရှိသော”)
အိမ်များတွင် နေထိုင်ကြသည်။ ဇိမ်ခံနန်းတော်များမဟုတ်သော်လည်း
အမိုးရှိသောအိမ်များဖြစ်ပြီး အပျက်အစီးအဖြစ်ရှိနေသော ဗိမာန်တော်နှင့်
ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ဟဂ္ဂဲကျမ်းနှင့် ရှေးဟောင်းသုတေသနတွေ့ရှိချက်များအရ
ဟဂ္ဂဲခေတ်တွင် ယုဒပြည်သည် ဆင်းရဲသောပြည်နယ်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
၁း၅–၁၁။ အတိတ်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားခြင်း။ အစ္စရေးလူတို့သည် ကတိထားရာပြည်သို့ မဝင်မီ မောရှေသည်
သူတို့အား အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်းအကြောင်း သတိပေးပြီး
အတိတ်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်စဉ်းစားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဟဂ္ဂဲသည်
အလားတူနည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ လူတို့အား မိမိတို့၏လမ်းစဉ်များကို ဆင်ခြင်ရန်နှင့်
ပဋိညာဉ်ချိုးဖောက်မှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နက်ရှိုင်းသည့်
သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် စီးပွားရေးအကျပ်အတည်းကို စဉ်းစားရန် ခေါ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ်
၅–၇၊ ၂း၁၅–၁၈၊ တရား ၂၈း၁၅၊ ၃၈–၃၉၊ ၄၈၊ ဝတ် ၂၆း၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မည်မျှပင်
မျိုးစေ့ချ၍ စိုက်ပျိုးစေကာမူ ရိတ်သိမ်းရရှိသည်မှာ အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ခဲ့သည် (မိက္ခာ
၆း၁၄–၁၅၊ ဟဂ္ဂဲ ၂း၁၅–၁၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။
အဝတ်အစားရှိသော်လည်း
အစ္စရေးလူတို့သည် အပူမရနိုင်ကြပါ (၁း၆)။ သိုးနှင့်ဆိတ်များသည် ကျန်းမာသော
သိုးမွေးနှင့်အမွေးများ ထွက်စေရန် အာဟာရလိုအပ်သည်။ စိမ်းလန်းသောစားကျက်ရှားပါးမှုက
သူတို့၏ထုတ်လုပ်မှုကို ထိခိုက်စေခဲ့နိုင်သည်။ ရေမရှိသောကြောင့် ပိတ်ချည်လည်း
လုံလောက်စွာမရရှိနိုင်သဖြင့် လုံလောက်သောအဝတ်အစားပစ္စည်း မရှိခြင်းကြောင့်
မည်သူမျှ နွေးထွေးမှုမရခဲ့ကြပါ။ သူတို့၏ သားရေအိတ်ငယ်များပင် ပုပ်ပြီး
ပေါက်ပြဲသွားကာ သူတို့၏လုပ်ခများ မြေပြင်သို့ ကျသွားစေခဲ့သည်။ ထိုခေတ်တွင်
အများစုသော အရောင်းအဝယ်များကို ပစ္စည်းချင်းလဲလှယ်ခြင်းဖြင့် ပြုလုပ်ကြသော်လည်း
ယုဒပြည်သူများသည် အခွန်အတွက်၊ နိုင်ငံခြားသားများနှင့် ကုန်သွယ်ရန် သို့မဟုတ်
လုပ်ခပေးရန် ရှမာရိ၊ ဖိလိတ္တိ-အာရပ် သို့မဟုတ် ဖိုနီးရှားဒင်္ဂါးများကို
အသုံးပြုခဲ့ကြနိုင်သည်။
အတိတ်ကို
ပြန်လည်စဉ်းစားခြင်းသည် ပစ္စုပ္ပန်တွင် အပြုသဘောဆောင်သော လုပ်ရပ်များဆီသို့
ဦးတည်ရမည်။ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့အား တောင်ပေါ်သို့ တက်၍ သစ်သားများစုဆောင်းပြီး
မိမိ၏နှစ်သက်ခြင်းနှင့် ဘုန်းအသရေအတွက် ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်
(အခန်းငယ် ၈)။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော ဗိမာန်တော်သည် ကိုယ်တော်အား ဂုဏ်ပြုစေမည်။
ထိုအမိန့်သည် လူတို့အား လက်ဘနွန်မှ သစ်သားရှာဖွေရန် မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်ဟု
မဆိုလိုပါ။ အိမ်နီးချင်းများနှင့် ဆက်ဆံရေးတင်းမာနေသည့်အချိန်တွင် ထိုအလုပ်သည်
မဖြစ်နိုင်လောက်ပါ။ ပို၍ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျောက်တုံးအဆောက်အအုံကို ထောက်ရန်
ငြမ်းနှင့် ဗိမာန်တော်အမိုးအတွက် လိုအပ်သောသစ်များကို ယုဒတောင်ကုန်းများအနီးရှိ
တောင်ကုန်းများမှ ရှာဖွေခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးကောင်းသော
ကျောက်ထုတ်ရာနေရာနှင့် နီးကပ်သောကြောင့် အလုပ်ပြီးစီးရန် သစ်သားသာ လိုအပ်ခဲ့သည်။
သူတို့သည်
မိမိတို့၏အိမ်များကိုသာ အာရုံစိုက်နေစဉ် ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်ကို အပျက်အစီးအဖြစ်
ချန်ထားခဲ့သောကြောင့် သူတို့၏ ဆိုးရွားသောအခြေအနေကို ကိုယ်တော်က ဖြစ်စေခဲ့ကြောင်း
ထာဝရဘုရားက ရှင်းပြခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၉)။ မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် ပူပြင်းခြောက်သွေ့သော
သဲကန္တာရလေများကြောင့် ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန်၊ စပါး၊
စပျစ်ရည်နှင့် ဆီမရရှိခြင်းအပါအဝင် အခြေအနေများကို ဘုရားသခင်က တာဝန်ယူခဲ့သည်
(အခန်းငယ် ၁၁)။ စိုက်ပျိုးရေးအခြေပြု လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုသည်
အထူးသဖြင့် မိုးရေကို အမြင့်ဆုံးအသုံးချရန် လှေကားထစ်မြေများနှင့်
ရေကန်များလိုအပ်သော တောင်တန်းဒေသများတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့်
အစာရေစာငတ်မွတ်မှုအကြား ခြားနားချက်ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ယုဒတောင်ကုန်းဒေသသည်
ပင်လယ်မှလာသော လေထုဖိအားနှင့် လေများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ရာသီအလိုက် မိုးများကို
လိုအပ်သည် (ဝတ် ၂၆း၄၊ တရား ၂၈း၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုဒေသတွင်
ရာသီနှစ်မျိုးသာရှိသည်—ခြောက်သွေ့ရာသီနှင့် မိုးရာသီဖြစ်သည်။ တစ်နှစ်တာ၏
အများစုတွင် မြေထဲပင်လယ်မှလာသော အစိုဓာတ်သည် တောင်ကုန်းဒေသအပေါ်တွင် စုဝေးမတိုင်မီ
နှင်းအဖြစ် ကျဆင်းသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်မှ နှင်းကို ပေးတော်မူသည် (က၊ ၂၇း၂၈၊
တရား ၃၃း၂၈၊ ဇာ ၈း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ယုဒပြည်၏
အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ကိုယ်တော်၏အိမ်တော်ကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
၁း၁၂–၁၅
လူတို့၏ တုံ့ပြန်မှု
တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့်
လူတို့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ခန့်က သိနာတောင်ခြေတွင် ရှေးအစ္စရေးလူတို့
သစ္စာပြုခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏အသံကို နားထောင်၍ နာခံခဲ့ကြသည်
(၁း၁၂၊ ထွက် ၁၉း၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအပိုင်း၏အဆုံးတွင် ထာဝရဘုရား၏လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကို
ဖွဲ့စည်းထားသော အုပ်စုတိုင်း—အရပ်ဘက်အုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့၊
ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များနှင့် ကျန်လူများ—တို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထာဝရဘုရားက
နှိုးဆော်တော်မူခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (ဟဂ္ဂဲ ၁း၁၄)။ သူတို့၏အဖြေသည်
တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်ရမည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူတိုင်းက ပရောဖက်ကို ထောက်ခံခဲ့ကြပြီး၊
ထို့ကြောင့် လူထု၏တုံ့ပြန်မှုအရ ဟဂ္ဂဲသည် အအောင်မြင်ဆုံးပရောဖက်များထဲမှ
တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဇေရုဗဗေလ၊
ယောရှုနှင့် ကျန်လူများသည် ထာဝရဘုရား၏အသံကို နားထောင်၍ နာခံခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ်
၁၂)။ ဟဂ္ဂဲသည် ပြန်လာသူများနှင့် ယုဒပြည်တွင် ဆက်လက်ကျန်ရစ်သူများအကြား
ခွဲခြားဖော်ပြခြင်းမပြုပါ။ she’erit (“ကျန်ကြွင်းသူ၊ အကြွင်းအကျန်”) တွင် သိမ်းသွားခြင်း၏
အတွေ့အကြုံကြောင့် ထိခိုက်ခံရသူအားလုံး ပါဝင်သည်။ ထိုသူတို့အားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည်
မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းတော်မူမည်။ မောရှေသည် အစ္စရေးလူတို့အား
သိမ်းသွားခြင်းဖြစ်နိုင်ကြောင်း (တရား ၂၈း၃၆၊ ၄၁၊ ၆၃–၆၈)၊ ထိုအရာသည်
အမြင့်ဆုံးကျိန်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ဘုရားသခင်
ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို သိမ်းသွားရာမှ ပြန်ခေါ်လာ၍ သနားတော်မူမည်ဟုလည်း
ကတိပြုခဲ့သည် (တရား ၃၀း၃)။ လူ့အဖွဲ့အစည်း ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်းသည် ထိုကတိတော်ကို
ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရား၏တမန်အဖြစ် ဟဂ္ဂဲသည် လူတို့အား မျှော်လင့်ချက်ပေးပြီး
ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်ကို ကတိပြုခဲ့သည် (ဟဂ္ဂဲ ၁း၁၃၊ တရား ၇း၂၁၊ ယောရှု ၁း၉၊ ဆာ
၂၃း၄၊ ဟေရှာ ၄၃း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ပါရှားအင်ပါယာ၏ တရားဝင်တမန်ကဲ့သို့ပင်
သူသည် “မဟာဘုရင်” ထံ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိခဲ့သည်။
ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်ချက်သည်
မိမိ၏လူတို့ကို လှုပ်ရှားစေပြီး အလုပ်လုပ်စေခဲ့သည် (၆ရာ ၃၆း၂၂–၂၃၊ ဧဇ ၁း၁–၄၊ ဟေရှာ
၄၁း၂၊ ၂၅၊ ဇာ ၄း၆–၁၀၊ ဖိ ၂း၁၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ အားပေးမှုကြောင့်
သူတို့သည် ငြမ်းအတွက် သစ်ပင်များခုတ်၊ ကျောက်တုံးများကို ဖယ်ရှားပြီး ဆောက်လုပ်မည့်နေရာကို
ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်။ ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဒါရိယုမင်း၏ ဒုတိယနှစ်၊
ဆဋ္ဌမလ၏ နှစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့ (ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်၊ ဟဂ္ဂဲ ၁း၁၅) တွင်
လူတို့သည် ယေရုရှလင်၌ ဗိမာန်တော်ကို စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ဗိမာန်တော်သည် ပဋိညာဉ်၏
မငြင်းနိုင်သောသင်္ကေတနှင့် မျှော်လင့်ချက်၏ ထင်ရှားသောသက်သေတစ်ရပ်ကို ပေးခဲ့သည်။
အခန်းကြီး - ၂
၂း၁–၉
မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဗိမာန်တော်
ဟဂ္ဂဲသည်
တဲတော်ပွဲတော်၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင် သူ၏ဒုတိယသတင်းစကားကို တင်ပြခဲ့သည်။ ထိုလ၏
နှစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့ (ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၁၇ ရက်) သည်
ပွဲတော်အခမ်းအနားများ၏ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သည်။ သူသည် ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော
ဗိမာန်တော်သည် ရှောလမုန်၏ ခမ်းနားသောဗိမာန်တော်နှင့် မယှဉ်နိုင်ဟု စိတ်ဓာတ်ကျနေသော
လူတို့ကို ဟောပြောခဲ့သည်။ သူတို့၏သဘောထားကို ပယ်ချပြီး အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာစဉ်
ထာဝရဘုရားသည် သူတို့နှင့် တည်ထောင်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်ကို သတိပေးခဲ့သည် (၂း၅)။
သူတို့သည် ခွန်အားရှိရမည်။ ဤအပိုင်း၏ အထွတ်အထိပ်မှာ လူမျိုးအပေါင်းတို့၏
အလိုဆန္ဒသည် ကြွလာမည့်အကြောင်း ကြေညာခြင်းဖြစ်သည်။
၂း၁–၃။ မှေးမှိန်သွားသော ဘုန်းအသရေ။ တဲတော်ပွဲတော်ကို သတ္တမလ (တိရှရီဟု ခေါ်သည်) တွင်
ကျင်းပပြီး တောကန္တာရ၌ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ရသော အတွေ့အကြုံကို လူတို့အား သတိရစေသည်
(ဝတ် ၂၃း၃၃–၄၄၊ တော ၂၉း၁၂–၄၀၊ တရား ၁၆း၁၃–၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။
ဘာသာရေးပြက္ခဒိန်၏ အထွတ်အထိပ်သည် လ၏ နှစ်ဆယ့်တစ်ရက်နေ့ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင်
ပွဲတော်စားသောက်ခြင်းနှင့် ရိတ်သိမ်းမှုကို ဆင်နွှဲကြသည်။ သို့သော် ဟဂ္ဂဲခေတ်တွင်
ရိတ်သိမ်းမှုနည်းပါးသဖြင့် ဆင်နွှဲရန် အနည်းငယ်သာရှိခဲ့သည်။
မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုသည် ဆောက်လုပ်သူများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ကျဆင်းစေခဲ့သည် (ဧဇ ၃း၁၂
ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဟဂ္ဂဲသည် ထာဝရဘုရားထံမှ သတင်းစကားကို ပေးခဲ့သည်။
ဗာဗုလုန်လူတို့သည် ရှောလမုန်၏ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဘီစီ ၅၈၆ ခုနှစ်တွင်
အသက်ရှင်နေခဲ့သူ အနည်းငယ်သာ ရှိနိုင်သောကြောင့် ယခင်ဗိမာန်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို
မြင်ဖူးသူရှိသလားဟု လူတို့အား မေးခဲ့ခြင်းသည် အပြောအဆိုဆိုင်ရာ
မေးခွန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အထင်ကြီးဖွယ်နည်းသော်လည်း ဗိမာန်တော်၏
ဘုန်းအသရေသည် တစ်ချိန်က အလှဆင်ထားသော ရွှေငွေကြောင့်မဟုတ်ဘဲ
ဝတ်ပြုရာအိမ်တော်အတွင်း ထာဝရဘုရား၏မျက်မှောက်တော်ကြောင့် ဖြစ်သည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၇
ကိုကြည့်ပါ)။
၂း၄–၅။ ပဋိညာဉ်နှင့် ကတိတော်။ ဟဂ္ဂဲကျမ်းသည် ဗာဗုလုန်မှ ပြန်လာခြင်း၏ ပုံဆောင်ချက်အဖြစ် အဲဂုတ္တုပြည်မှ
ထွက်မြောက်ခြင်းကို အသုံးပြုသည်။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာစဉ် ကိုယ်တော်သည်
သူတို့နှင့် ပြုခဲ့သော ပဋိညာဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်း ဘုရားသခင်က လူတို့အား
သတိပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၅)။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့အား ရွေးနုတ်ခြင်းကို
ကတိပြုခဲ့သည် (က၊ ၃း၁၅)၊ အာဗြံအား ထိုအကြောင်း အာမခံခဲ့သည် (က၊ ၁၂၊ ၁၅၊ ၂၂)၊
အစ္စရေးလူတို့နှင့် ထိုကတိကို တရားဝင်ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့သည် (ထွက် ၁၉–၂၀၊ ၃၄း၁၀၊ ၃ရာ
၈း၉ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ဒါဝိဒ်အားလည်း အာမခံခဲ့သည် (၂ရာ ၇း၁–၁၆)။ ဘုရားသခင်သည်
မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိတော်မူသည်။ ပရောဖက်သည် ဇေရုဗဗေလ၊ ယောဇဒက်၏သား
ယောရှုနှင့် ပြည်သူလူထုအား ခွန်အားရှိရန် အားပေးရာတွင် နုန်၏သား ယောရှုအား
မောရှေပြောခဲ့သောစကားကို ပဲ့တင်ထပ်ခဲ့သည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၄၊ တရား ၃၁း၇၊ ယောရှု ၁း၆–၇၊ ၉၊
၁၈)။ သူသည် ဟေဗြဲကြိယာ hazaq (“ခွန်အားရှိလော့”) ကို သုံးကြိမ် အသုံးပြု၍ လက်ရှိတာဝန်တွင်
ကြိုးပမ်းအားထုတ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း အလေးပေးခဲ့သည် (ဇာ ၈း၉၊ ၁၃ နှင့်
နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သို့သော် အောင်မြင်မှုသည် သူတို့အကြား ကိန်းဝပ်နေသော
ထာဝရဘုရား၏ဝိညာဉ်တော်ထံမှ လာမည်ဖြစ်သည် (ဟဂ္ဂဲ ၁း၁၂–၁၅ ၏ အနက်ဖွင့်ချက်ကို
ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်သည် လူမျိုးများအပေါ်ရှိ
သူတို့၏ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပြီး ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့နှင့်အတူ
ရှိနေခြင်းအပေါ် အခြေခံထားသည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးမည်ဖြစ်သည်။
၂း၆–၉။ အနာဂတ်ဘုန်းအသရေ။ ထွက်မြောက်ရာအဲဂုတ္တုပြည်၌
ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ခြောက်သွေ့သောမြေတို့ကို
တုန်လှုပ်စေမည်ဟု ထာဝရဘုရားက ကတိပြုခဲ့သည် (ဟေဗြဲ ၁၂း၂၆–၂၉ ကိုကြည့်ပါ)။
ရှေးအရှေ့အလယ်ပိုင်း စာပေများတွင် နတ်ဘုရားများသည် မြေငလျင်များ၊ နေကြတ်ခြင်း၊
လကြတ်ခြင်းနှင့် မုန်တိုင်းများအားဖြင့် မိမိတို့၏တန်ခိုးကို ပြသကြသည်။
ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏လူတို့နှင့် ရင်းနှီးပြီးသား ပုံရိပ်များကို အသုံးပြု၍
မိမိ၏အာဏာကို ထူထောင်ခဲ့သည် (သူကြီး ၅း၄၊ ယောလ ၂း၁၀–၁၁၊ အာ ၉း၁ နှင့်
နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သဘာဝလောကနှင့် နိုင်ငံရေးလောကအပေါ် ဘုရားသခင်၏အုပ်စိုးမှုသည်
လူမျိုးအားလုံးကို တုန်လှုပ်စေမည်ဖြစ်ပြီး ယုဒပြည်သားတို့သည် ဗိမာန်တော်ကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကုရုနှင့် ဒါရိယုတို့၏ အမိန့်များမှတစ်ဆင့် ထိုအရာကို
မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ခဏကြာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် သမိုင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်၍
မိမိ၏တန်ခိုးကို ထင်ရှားစွာပြသခြင်းအားဖြင့် လူမျိုးအားလုံးကို
တစ်ဖန်တုန်လှုပ်စေကာ လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အလိုဆန္ဒထံသို့ ဦးဆောင်မည်ဖြစ်သည်။
ဟဂ္ဂဲသည်
ငွေနှင့်ရွှေတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ပိုင်ဆိုင်ရာဖြစ်ကြောင်း အာမခံခြင်းအားဖြင့်
လူတို့၏စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏အဓိကအာရုံမှာ
စီးပွားရေးကြွယ်ဝချမ်းသာမှု မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအသရေကို
ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သိမ်းသွားခြင်း၏ အရှက်ကွဲမှုနောက်တွင် ထာဝရဘုရားသည်
ဗိမာန်တော်အသစ်၌ မိမိ၏ဂုဏ်အသရေနှင့် ဘုန်းအသရေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်။ ဟဂ္ဂဲသည်
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အားပေးခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည်
သူတို့အကြား ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းစေသောမျက်မှောက်တော်၏ သင်္ကေတတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ မေရှိယ၏မျက်မှောက်တော်သည်
ထိုဗိမာန်တော်သို့ ပိုမိုကြီးမားသော ဘုန်းအသရေကို ဆောင်ကြဉ်းပေးမည် (မာလ ၃း၁
ကိုကြည့်ပါ)။ အမှန်မှာ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဗိမာန်တော်၏
လုပ်ငန်းတာဝန်များကို မိမိကိုယ်တိုင် ထမ်းဆောင်မည် (ယော ၂း၁၉)။
၂း၁၀–၁၉
ပဋိညာဉ်အပေါ် အပ်နှံထားသော ယုံကြည်သူများ၏ အသက်တာ
အစ္စရေးလူတို့အား
သန့်ရှင်းရာဌာနကို တည်ဆောက်ရန် မတောင်းဆိုမီ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား
ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် သန့်ရှင်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေများကို
ပေးခဲ့သည်။ ဒါရိယု၏ ဒုတိယနှစ်၊ နဝမလ၏ နှစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့ (ဘီစီ ၅၂၀ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ
၁၈ ရက်) တွင် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် စတင်ပြီးနောက်
ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာ၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ
မည်သို့အသက်ရှင်ရမည်ကို သွန်သင်ခဲ့သည် (၂း၁၀)။ ဟဂ္ဂဲသည်
သန့်ရှင်းခြင်း၏အရေးကြီးမှုနှင့် ညစ်ညူးခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်မှုကို ရှင်းပြခဲ့သည်
(အခန်းငယ် ၁၀–၁၄)။ သို့သော် ကျိန်ခြင်းကို ကောင်းချီးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော
ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကိုလည်း သတိပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၅–၁၉၊ တရား ၂၈း၁–၁၄
ကိုကြည့်ပါ)။ “အရင်မိုး” သည် အောက်တိုဘာလတွင် မကြာသေးမီက ရွာသွန်းခဲ့ပြီး
၎င်း၏ပေါများမှုက စပါးရိတ်သိမ်းမှုကောင်းမည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ပေးကာ
ယုဒပြည်၏မျှော်လင့်ချက်ကို ပြန်လည်အားဖြည့်ပေးခဲ့သည်။
၂း၁၀–၁၄။ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ညစ်ညူးခြင်း။ ပရောဖက်၏စကားများသည် လူတို့သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ရန်
လိုအပ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ မောရှေသည် ထာဝရဘုရားထံ ချဉ်းကပ်ရန်အတွက်
သန့်ရှင်းခြင်းသည် လိုအပ်ချက်တစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း လူတို့အား သွန်သင်ခဲ့သည် (ဝတ်
၁၇–၂၆)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ထိုကိစ္စများနှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့အား သွန်သင်ရန်
တာဝန်ရှိကြသည် (တရား ၁၇း၈–၁၃၊ ယေဇ ၄၄း၂၃–၂၄၊ မာလ ၂း၁–၇ ကိုကြည့်ပါ)။ ဟဂ္ဂဲသည်
ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့၏ ထိုတာဝန်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ မသန့်ရှင်းခြင်းသည်
ထိတွေ့မှုအားဖြင့် ကူးစက်နိုင်သော်လည်း သန့်ရှင်းခြင်းသည် ထိုသို့မကူးစက်နိုင်ကြောင်း
သူက သတိပေးခဲ့သည် (ဝတ် ၂၂း၄၊ တော ၁၉း၂၂)။ သေသူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ထိတွေ့ခြင်းသည်
လူတစ်ဦးကို မသန့်ရှင်းစေပြီး ထိုမသန့်ရှင်းသူ ထိတွေ့သမျှအရာများ၊
ပူဇော်သက္ကာများအပါအဝင် အခြားအရာအားလုံးကိုလည်း ညစ်ညူးစေသည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့၏
အလိုဆန္ဒကြွလာခြင်းကို ခံစားရရန် သူတို့သည် မိမိတို့၏နှလုံးကို သန့်ရှင်းစေပြီး
ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လှည့်ရန် လိုအပ်သည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၁၇)။
လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အလိုဆန္ဒ
ရာစုနှစ်များစွာကြာအောင်
ယုဒနှင့် ခရစ်ယာန်အနက်ဖွင့်သူများသည် ဟေဗြဲစကားလုံး khemdah ကို “အလိုဆန္ဒ” ဟု
ဘာသာပြန်ခြင်းကို ထောက်ခံခဲ့ကြပြီး ထိုအရာကြောင့် “လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အလိုဆန္ဒ”
သည် မြတ်နိုးဖွယ် မေရှိယဘွဲ့အမည်တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၇)။ သို့သော်
ခေတ်သစ်ဘာသာပြန်သူများက ထိုအနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို မေးခွန်းထုတ်လာပြီး အများစုက khemdah ကို “ဥစ္စာပစ္စည်း” ဟု ဘာသာပြန်ရန် ထိုဘာသာပြန်ချက်ကို
စွန့်လွှတ်လာကြသည်။ ဘာသာဗေဒအရ ဘာသာပြန်ချက်နှစ်မျိုးစလုံး ဖြစ်နိုင်သော်လည်း
ဆက်နွယ်နေသောအကြောင်းအရာက ရိုးရာဘာသာပြန်ချက်ကို ထောက်ခံသည်။
၁။ ဝါကျဖွဲ့စည်းပုံ။ “သူတို့သည်
လာကြလိမ့်မည်” ဟူသော ကြိယာသည် တတိယပုဂ္ဂိုလ် အများကိန်းဖြစ်သော်လည်း khemdah နာမ်သည် ဣတ္ထိလိင် တစ်လုံးကိန်းဖြစ်သည်။ khemdah သည် ဝါကျ၏အကြောင်းအရာဖြစ်ရန်အတွက် ကြိယာနှင့် ကိန်းအရ
ကိုက်ညီရမည်။ စာသားကို မပြောင်းလဲဘဲ ထိုစကားစုကို ဘာသာပြန်နိုင်သည့်
တစ်ခုတည်းသောနည်းမှာ “သူတို့ [လူမျိုးများ] သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့၏
အလိုဆန္ဒထံသို့ လာကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကြိယာ၏ အကြောင်းအရာသည် အခန်းငယ် ၇ ၏
ပထမပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသော လူမျိုးများဖြစ်ပြီး “အလိုဆန္ဒ” ဟူသော နာမ်သည် ကြိယာ၏
အပြုခံဖြစ်သည်။
၂။ ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်း။ ဟဂ္ဂဲ ၂း၆–၇ သည် သဘာဝနှင့် လူမျိုးများကို တုန်လှုပ်စေမည့်
ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ သူတို့သည် အစီအစဉ်အသစ်တစ်ရပ်ကို
ဖန်တီးမည့် ထာဝရဘုရား၏ အင်အားကြီးမားသော ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းကို မြင်တွေ့ရမည်။
ထိုခမ်းနားသောတန်ခိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လူမျိုးများသည် ခိုလှုံရာရှာဖွေရန်
မေရှိယထံသို့ လာကြမည်။ အခန်းငယ် ၂၁–၂၃ သည်လည်း ကြွလာမည့် မေရှိယနှင့်စပ်လျဉ်း၍
သဘာဝနှင့် လူမျိုးများ တုန်လှုပ်မည့်အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤအပိုင်းသည်
ဘုရားသခင်၏ဘုန်းအသရေကို အလေးပေးသည်။ လူတို့သည် ဗိမာန်တော်အသစ်၏ ဘုန်းအသရေကို
ရှောလမုန်၏ဗိမာန်တော်ထက် နိမ့်ကျသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃)။ သို့သော်
ပရောဖက်သည် ထိုမှားယွင်းသောအမြင်ကို ချက်ချင်းပြင်ဆင်ခဲ့သည်။
ဗိမာန်တော်၏ဘုန်းအသရေသည် အပြင်ပန်းအသွင်အပြင်မှ မလာဘဲ (အခန်းငယ် ၉) ၎င်းအတွင်းရှိ
ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်မှ လာသည် (အခန်းငယ် ၄–၆)။ ထိုဘုန်းအသရေ၏တန်ခိုးသည်
ဗိမာန်တော်တစ်ခုလုံးကို ပြည့်စုံစေမည် (အခန်းငယ် ၇)၊ ထို့နောက် မြေကြီးနှင့်
လူမျိုးများထံသို့ လျှံထွက်ကာ သူတို့ကို တုန်လှုပ်စေမည်။ ထိုဗိမာန်တော်၌
လူမျိုးများသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အလိုဆန္ဒကို တွေ့ရှိကြမည်ဖြစ်၍
ယခင်ဗိမာန်တော်ထက် ပိုမိုဘုန်းအသရေရှိလာမည် (အခန်းငယ် ၉)။ ငွေနှင့်ရွှေသည်
အရေးမကြီးပါ။ အကြောင်းမှာ အားလုံးသည် ထာဝရဘုရား၏ပိုင်ဆိုင်ရာ ဖြစ်သောကြောင့်
ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၈)။
၃။ khemdah ကို အသုံးပြုခြင်း။ khemdah ဟူသော
စကားလုံးတွင် အစ္စရေးဘုရင်များကို ရည်ညွှန်းသည့် အသုံးအနှုန်းများအပါအဝင်
အသုံးပြုပုံအမျိုးမျိုး ရှိသည်။ ဘုရင်စနစ်၏ အစပိုင်းတွင် “အစ္စရေး၏အလိုဆန္ဒ” သည်
ခန့်အပ်ခံဘုရင် ရှောလုအပေါ် ရှိခဲ့သည် (၁ရာ ၉း၂၀)။ လူတို့သည် ဆိုးညစ်သောဘုရင်ကို
အလိုမရှိကြပါ (၆ရာ ၂၁း၂၀)။ ထို့ကြောင့် ဟဂ္ဂဲသည် မေရှိယကို အစ္စရေးအပါအဝင်
လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ အလိုဆန္ဒအဖြစ် သင့်လျော်စွာ သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။
၂း၁၅–၁၉။ ကောင်းချီးများက မျှော်လင့်ချက်ကို ခိုင်မာစေသည်။ လူတို့သည် အခြေခံကျသော ပြောင်းလဲမှုကို လိုအပ်ခဲ့ကြသည်။
နှစ်ဆယ်ယူနစ်ရမည်ဟု မျှော်လင့်သောအခါ ဆယ်ယူနစ်သာ ရိတ်သိမ်းရပြီး၊ စပျစ်နယ်ရာမှ
အရည်ငါးဆယ်ယူနစ် ရမည်ဟု မျှော်လင့်သောအခါ နှစ်ဆယ်ယူနစ်သာ ရရှိကြောင်း ဟဂ္ဂဲက
သူတို့အား သတိပေးခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများ ပြည့်စုံစေရန်
သူတို့၏လက်နှင့်လုပ်သော လယ်ယာများကို ပူလောင်သောအရှေ့လေ၊
စိုထိုင်းသောအနောက်လေကြောင့် ဖြစ်သော အပင်ရောဂါနှင့် မိုးသီးများဖြင့်
ဒဏ်ခတ်ခဲ့သည် (တရား ၂၈း၂၂၊ အာ ၄း၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအတွေ့အကြုံအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည်
သူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေကို နားလည်ပြီး ကိုယ်တော်ထံ ပြန်လှည့်လာစေလိုခဲ့သော်လည်း
သူတို့မပြန်လှည့်ခဲ့ကြပါ။ ထို့ကြောင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကိုယ်တော်သည်
မတူညီသောအရာကို ပြုမည်။ သူတို့မထိုက်တန်သော်လည်း ကရုဏာပြမည်။ သူတို့အား
ကောင်းချီးပေးမည် (ဟဂ္ဂဲ ၂း၁၉)။ မေတ္တာသည် လူတို့ကို လှည့်ပြန်စေသည်။ မှန်ပါသည်၊
သူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေရန် သတိပေးခံရရန် လိုအပ်သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ကရုဏာသည်
သူတို့၏နှလုံးသားများကို ပြောင်းလဲစေမည်။
၂း၂၀–၂၃
ပစ္စုပ္ပန်ကတိတော်များနှင့် အနာဂတ်မျှော်လင့်ချက်များ
ဟဂ္ဂဲ၏နောက်ဆုံးသတင်းစကားထဲရှိ
ရထားများကို လှန်ပစ်ခြင်း၊ မြင်းများနှင့် မြင်းစီးသူများကို ပစ်ချခြင်း၊
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တုန်လှုပ်ခြင်းဟူသော ပုံရိပ်များသည်
ထွက်မြောက်ရာအဖြစ်အပျက်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်သတိရစေသည် (ထွက် ၁၄း၂၃–၂၅ ကိုကြည့်ပါ)။
သူသည် အတိတ်ကို ကြည့်ရှုကာ ပစ္စုပ္ပန်တွင် အသုံးချပြီးနောက် အနာဂတ်နှင့်
ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်း၊ စောင့်မျှော်နေသော မေရှိယ၊ မိမိ၏လူတို့၏
မျှော်လင့်ရာထံသို့ ညွှန်ပြခဲ့သည်။
၂း၂၀–၂၂။ တုန်လှုပ်ခြင်း။ အသစ်ဖြစ်ပေါ်သော ထွက်မြောက်ခြင်းတွင် ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို
တုန်လှုပ်စေမည်။ ဤကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်သည် ဒါရိယုရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော
ပဋိပက္ခများထက် ကျော်လွန်၍ ထာဝရဘုရား၏ နိုင်ငံတော်တည်ထောင်ခြင်းဆီသို့ ညွှန်ပြသည်
(ဒံ ၂း၄၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ စကားအသုံးအနှုန်းများသည်
ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို အောင်မြင်မည့် စကြဝဠာဆိုင်ရာ
ပဋိပက္ခ၏ အထွတ်အထိပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ဟဂ္ဂဲ ၂း၇ ကဲ့သို့ပင် လူမျိုးများကို
တုန်လှုပ်စေခြင်းသည် ဗိမာန်တော်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်မဟုတ်ဘဲ မေရှိယ၏
တရားသူကြီးနှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဆောင်ရွက်မည့် အခန်းကဏ္ဍနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။
၂း၂၃။ တံဆိပ်လက်စွပ်။ ဇေရုဗဗေလသည်
အုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၁)။ ထိုဘွဲ့အမည်သည် ပါရှားနိုင်ငံ၏
လက်အောက်ခံအဖြစ် သူ၏အဆင့်အတန်းကို အလေးပေးဖော်ပြသည် (၁း၁ ၏ အနက်ဖွင့်ချက်ကို
ကြည့်ပါ)။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် သူ့ကို “ငါ၏ကျွန်” ဟုလည်း သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
ထိုဘွဲ့အမည်ကို ဒါဝိဒ်နှင့် မေရှိယတို့အတွက် အသုံးပြုခဲ့သည် (ဟေရှာ ၄၂း၁၊ ၄၉း၅–၇၊
၅၂း၁၃–၅၃း၁၂)။ ဇေရုဗဗေလသည် မေရှိယ၏ ပုံဆောင်ချက်တစ်ရပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေပုံရသည်။
ဤနောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုတွင် တံဆိပ် (khotam) သည် ဘုရားသခင်၏
ရွေးနုတ်နိုင်သောတန်ခိုးနှင့် ယခင်ကျိန်ခြင်းများကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ခြင်း၏
သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ယေရမိသည် ကောနိယ (ယောယခိန်) အား သတိပေးခဲ့သည့်အကြောင်း
ဟဂ္ဂဲ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနေပုံရသည်။ သူသည် ယုဒပြည်၏ နောက်ဆုံးဘုရင်ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း
ထာဝရဘုရား၏လက်တော်ရှိ တံဆိပ်လက်စွပ် (khotam) ဖြစ်ခဲ့လျှင်ပင်
ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို ထိုနေရာမှ နုတ်ပစ်မည်ဟု သတိပေးခဲ့သည် (ယေ ၂၂း၂၄–၃၀)။ သို့သော်
ယခု ထာဝရဘုရားသည် ကျိန်ခြင်းကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ ဘယ်သောအခါမျှ ဘုရင်မဖြစ်ခဲ့သော
ဇေရုဗဗေလကို တံဆိပ်လက်စွပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်စေမည်။ သူသည် ထာဝရဘုရား၏ khotam အဖြစ် ကြွလာမည့်သူ၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည်
ဒါဝိဒ်မင်းမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတအဖြစ် ကောနိယကို ပယ်ချခဲ့သော်လည်း
ဇေရုဗဗေလကို မေရှိယ၏ သင်္ကေတအဖြစ် ပြုလုပ်မည်။ ဟဂ္ဂဲကျမ်းသည် ယုဒပြည်၏
ကျန်ကြွင်းသူများ၏ အတွေ့အကြုံနှင့် မျှော်လင့်ချက်များအပေါ် အခြေခံထားသော
မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် အနာဂတ်သို့ ရှုမျှော်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ထားသည်။

No comments:
Post a Comment