ကျမ်းစာဖတ်ရုံမျှနှင့်
မလုံလောက်ပါ
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်းလည်း အသက်ရှင်ရမည်။
ရှောင် ဘွန်းစထရာ (Shawn Boonstra)
“ကိုယ်တော်ကို မပြစ်မှားမိစေခြင်းငှာ ဗျာဒိတ်တော်ကို
နှလုံးထဲမှာ သိုထားပါပြီ။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူ၏။
အထုံးအဖွဲ့တော်တို့ကို သွန်သင်တော်မူပါ။” (ဆာ၊ ၁၁၉း၁၁၊ ၁၂)
တစ်ခါက ညအိပ်ရန်
နေရာတစ်ခုလိုအပ်နေသော ခရီးသွားသူနှစ်ဦးအကြောင်း ရှေးဟောင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ်
ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် တောအုပ်ထဲမှ ဖြတ်သန်းသွားကြစဉ် မီးခိုးများထွက်နေသော
ထောင်ချောက်ဖမ်းသမားအိုတစ်ဦး၏ တဲအိမ်ဟောင်းတစ်လုံးကို တစ်ဦးက သတိပြုမိသည်။
သူတို့သည် တံခါးခေါက်၍ ထိုညအတွက် တည်းခိုခွင့်ရနိုင်မရနိုင် မေးမြန်းကြသည်။
အဘိုးအိုက နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပြီး သူပိုင်ဆိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အိပ်ခန်းကို
သူတို့အား အသုံးပြုခွင့်ပေးခဲ့သည်။
သို့သော်
ထိုလူနှစ်ဦးသည် ငွေအမြောက်အမြားကို သယ်ဆောင်လာကြသောကြောင့်
ကောင်းစွာမအိပ်နိုင်ခဲ့ကြပါ။ ငွေကို လုံခြုံစေရန် တစ်ဦးအိပ်နေစဉ် အခြားတစ်ဦးက
ငွေကို စောင့်ကြည့်ရန် အလှည့်ကျလုပ်ခဲ့ကြသည်။ မိုးမလင်းမီ
နံနက်အစောပိုင်းအချိန်တွင် စောင့်ကြည့်နေသောသူသည် တံခါးအောက်မှ အလင်းရောင်တစ်စင်း
ထွက်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ သူသည် တိတ်တဆိတ် တံခါးကို အနည်းငယ်ဖွင့်ကြည့်ရာ ထောင်ချောက်ဖမ်းသမားသည်
စားပွဲ၌ထိုင်ကာ ကျမ်းစာကို ဂရုတစိုက် လေ့လာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
ထောင်ချောက်ဖမ်းသမားက ကျမ်းစာကို ပိတ်ပြီး ဦးညွှတ်ဆုတောင်းသောအခါ ထိုလူက တံခါးကို
ပြန်ပိတ်ကာ မိမိ၏အဖော်ကို နှိုးလိုက်သည်။ “အခုတော့ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး
အိပ်လို့ရပြီထင်တယ်။ ဒီလူက ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့သူပဲ” ဟု သူက ပြောသည်။
အကယ်၍ သူသည်
တံခါးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထောင်ချောက်ဖမ်းသမားက ချားလ်စ် ဒါဝင်၏ မျိုးစိတ်များ၏ မူလအစ စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုလေ့လာနေသည်ကို တွေ့ခဲ့ရလျှင်လည်း
ထိုသို့ပင် ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်လောဟု မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ်
ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ရှိသည်။ အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ညအချိန်နောက်ကျပြီး အိမ်သို့
လမ်းလျှောက်ပြန်လာစဉ် သူ့နောက်တွင် ခြေလှမ်းများစွာ၏ အသံကို ကြားရသည်။ သူသည်
စိုးရိမ်တကြီး နောက်သို့လှည့်ကြည့်ရာ လူငယ်အုပ်စုတစ်စုက သူ့နောက်သို့
လိုက်လာနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏နှလုံးခုန်နှုန်း မြန်လာပြီး
ဓားပြတိုက်ခံရတော့မည်—သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုဆိုးသောအရာတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်—ဟု
ကြောက်ရွံ့ကာ လမ်းလျှောက်နှုန်းကို မြှင့်လိုက်သည်။ ထိုအုပ်စုသည် သူ့ကို အလွယ်တကူ
လိုက်မီလာကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် လူအများစုသည် ကျမ်းစာများ ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်ကို သူသတိပြုမိသည်။
သူတို့သည် သူခိုးများမဟုတ်ကြပါ။ စနေနေ့ည ကျမ်းစာလေ့လာပွဲမှ အိမ်သို့ပြန်လာသော
လူငယ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖြစ်ကြသည်။ သူသည် စိတ်သက်သာရာရသည့်အနေဖြင့် တိတ်တဆိတ်
သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် ပုံဖော်ခံရသော ယုံကြည်စိတ်ချမှု
ကျမ်းစာကို
အလေးအနက်လေ့လာသူများကို ကျွန်ုပ်တို့က အဘယ်ကြောင့် ပို၍ယုံကြည်စိတ်ချလိုကြသနည်း။
ယုံကြည်သူများကို လှောင်ပြောင်လေ့ရှိသော ယဉ်ကျေးမှုတစ်ရပ်ရပ်၏ သဘောထားကို
ခဏဘေးဖယ်ထားပြီး စဉ်းစားကြည့်ပါ။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းရှိသူများကို
လှောင်ပြောင်ကြသော်လည်း လူအများစုသည် ကျမ်းစာအတိုင်း အသက်ရှင်ရန် ရွေးချယ်သူတစ်ဦးသည် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ ယုံကြည်စိတ်ချထိုက်သူ
ဖြစ်နိုင်ခြေပိုများကြောင်း အလိုလိုအသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ဒံယေလသည်
ဗာဗုလုန်ယဉ်ကျေးမှုထဲတွင် နေထိုင်ရင်း အခက်အခဲမျိုးစုံ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော်
အခန်းကြီး ၂ တွင် သူက အချိန်ပိုပေးရန် တောင်းဆိုသောအခါ ရှင်ဘုရင်က အလိုလို သူ့ကို
ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့သည်ကို သတိပြုမိမည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ
လူများစွာသည် ကျမ်းစာအတိုင်း အသက်ရှင်သူများကို ယုံကြည်စိတ်ချလိုသည့်
အကြောင်းရင်းနှင့်ပင် ကျမ်းစာကို မုန်းတီးကြပုံရသည်။ အကြောင်းမှာ ကျမ်းစာသည်
လူသားများအပေါ် မြင့်မားသော ကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းများကို တောင်းဆိုထားကြောင်း
သူတို့သိရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာသည် လူသားများသည်
အမြင့်ဆုံးဖန်ဆင်းရှင်ထံ၌ တာဝန်ရှိကြောင်း အင်အားပြင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက
ကိုယ်ကျင့်တရားရှိသော ဘုရားသခင်ထံ၌ တာဝန်ခံရန် မိမိဆန္ဒအလျောက် ရွေးချယ်သောအခါ ထိုသူကို
အိမ်နီးချင်းအဖြစ် ထားရှိခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မကန့်ကွက်ကြပါ။ သို့သော်
ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှလည်း ထိုကိုယ်ကျင့်တရားစံနှုန်းကို တောင်းဆိုကြောင်း
ကျွန်ုပ်တို့သိလာသောအခါမူကား—အလွန်မကြာခဏပင် အခြေအနေသည် လုံးဝကွဲပြားသွားသည်။
ဖတ်ရှုခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့
ကျမ်းစာကို ဖတ်ရုံမျှ နှင့်
မလုံလောက်ပါ။ တက္ကသိုလ်များစွာတွင် ကျမ်းစာကို စာပေအဖြစ် လေ့လာသည့်
သင်တန်းများရှိကြသည်။ ပါမောက္ခများသည် ယုံကြည်သူများမဟုတ်ကြသော်လည်း
ကျမ်းစာစာသားကို ဖတ်ရှုခဲ့ကြပြီး ထိုစာသားကြောင့်မူကား မပြောင်းလဲကြပါ။
သူတို့အတွက် ကျမ်းစာသည် ဒေါ့စတိုယက်ဖ်စကီး၊ ဆွန်ဇူး သို့မဟုတ် ရှိတ်စပီးယားတို့၏
လက်ရာများနှင့် မတူသည့်အရာမဟုတ်ဘဲ ကောင်းမွန်သောစာရေးသားမှု၏ နောက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုသာ
ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျမ်းစာကို နှလုံးထဲသို့ မသွင်းယူကြပါ။ အကြောင်းမှာ ကျမ်းစာသည်
လူသားတို့၏ ဖန်တီးမှုသက်သက်သာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြပြီး ဘုရားသခင်၏ မှုတ်သွင်းခြင်းဖြင့်
ရေးသားထားသည်ဟူသော ၎င်း၏အဆိုကို အသိပညာနည်းပါး၍ အယူသည်းသောခေတ်မှ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့်
အယူအဆတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားအများအပြားသည်လည်း
ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို မိမိတို့အတွင်းသို့
စုပ်ယူခြင်းမရှိဘဲ လုံးဝမပြောင်းလဲဘဲ ထွက်ခွာသွားကြမည်ဖြစ်သည်။
ဘုရားသခင်၏ သမ္မာတရား၏ တန်ခိုးကို ကိုယ်တော်အား ဆန့်ကျင်သောလောကထဲတွင်
အသက်ရှင်နေသော အသက်တာတစ်ခု၌ လက်တွေ့အသုံးချခြင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ
မဖော်ပြနိုင်သောအရာ မရှိပါ။
သို့ဖြစ်၍
ယုံကြည်သူများအတွက် မည်သို့ကွာခြားသနည်း။ ခရစ်ယာန်များသည် ကျမ်းစာကို
ဖတ်ရုံမျှနှင့် မလုံလောက်ကြောင်း၊ ၎င်းအတိုင်း အသက်ရှင်ရမည် ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ဤဘဝတွင် အရာများစွာကို သင် လက်တွေ့မလုပ်ကြည့်မချင်း နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ သင့်အိမ်မှ တစ်ခါမျှမထွက်ဘဲ
လေထီးခုန်ခြင်း မည်သို့လုပ်ဆောင်သည်ကို သေချာစွာ လေ့လာနိုင်သည်—လေခုခံအား၏
သိပ္ပံနည်းကျအကြောင်းကို လေ့လာနိုင်သည်၊ လေထီး၏ အရွယ်အစားကို တိုင်းတာနိုင်သည်၊
သင့်ကိုယ်အလေးချိန်ကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်နိုင်သည်။ သင်္ချာနည်းဖြင့် တွက်ချက်လျှင်
သင့်လေထီးသည် သေစေနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ကျရောက်ခြင်းမှ သင့်ကို
ကယ်တင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။ သို့သော် သင်သည်
လေထီးခုန်ခြင်းကို အမှန်တကယ် နားလည် သလော။ မနားလည်ပါ။ ထိုအရာကို နားလည်ရန် လက်တွေ့ကြုံတွေ့ရ မည်ဖြစ်သည်။
ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းတွင်လည်း
ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သင်သည် ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုရုံဖြင့် နိုင်ငံတော်ထဲသို့
ဝင်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ကျမ်းစာ၏ မှန်ကန်သောအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိရန်အတွက်
၎င်းကဖော်ပြသော အခြေခံမူများအတိုင်း အသက်ရှင်ရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်ခြင်းကို
လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိပြောသည့်အရာကို အမှန်သိတော်မူကြောင်း
ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်သည့်အခါမှသာ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဘဝကို
အကြီးအကျယ်ပြောင်းလဲစေနိုင်သော တန်ခိုးကို သင်တွေ့ရှိရမည်။
ပေတရုက
“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် အသစ်တစ်ဖန် မွေးဖွားကြ၏” ဟု ရေးသားခဲ့သည် (၁ပေ၊
၁း၂၃)။ သို့သော် ကျမ်းစာတစ်အုပ်ကို မိမိအိမ်၌ ထားရှိခြင်းအားဖြင့်
ကယ်တင်ခြင်းရရှိသည်ဟု သူဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဒုတိယရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၌
ကျမ်းစာပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသူများ ရှိမည်မှာ
သေချာသလောက်
ဖြစ်သည်။ သူတို့နှင့် သန့်ရှင်းသောမြို့အတွင်းရှိ
လူအုပ်ကြားက ကွာခြားချက်မှာ ကယ်တင်ခံရသူများသည် “သိုးသငယ်သွားလေရာရာသို့
လိုက်သောသူများ” ဖြစ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည် (ဗျာ၊ ၁၄း၄)။
ပရောဖက် ယေရမိက
ကျမ်းစာကို အစားအစာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ ကျော်ကြားလှသည်။ “ကိုယ်တော်၏စကားကို
တွေ့သောအခါ စားပါ၏။ ထိုစကားသည် အကျွန်ုပ်အဖို့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်
ရွှင်လန်းခြင်းဖြစ်ပါ၏” (ယေ၊ ၁၅း၁၆)။ ယေရှုကလည်း အလားတူ ဥပမာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
“လူသည် မုန့်အားဖြင့်သာ အသက်ကို မမွေးရ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်ထွက်သမျှသော
စကားအားဖြင့် အသက်ကို မွေးရမည်” (မ၊ ၄း၄)။
အစားအစာသည်
ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဆဲလ်တိုင်းကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးသည်။
အာဟာရဓာတ်များသည် လိုအပ်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိပြီး အသုံးချခံရသည်။
ထိုအာဟာရမရှိလျှင် သင်သေဆုံးရမည်။ ထိုနည်းတူ ကျမ်းစာကိုလည်း အတွင်းသို့ စားသွင်းရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အတွေးတော်များသည်
သင်၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ သင်မည်သူဖြစ်သည်ကို တဖြည်းဖြည်း
ပြောင်းလဲပေးရမည်။ ၎င်းကို မည်သို့စားသွင်းရမည်နည်း။ ဖတ်ရှုခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးအားဖြင့် ဖြစ်သည်။
ကျဉ်းသောလမ်း
ဘုရားသခင်၏
သမ္မာတရား၏ တန်ခိုးကို ကိုယ်တော်အား ဆန့်ကျင်သောလောကထဲတွင် အသက်ရှင်နေသော
အသက်တာတစ်ခု၌ လက်တွေ့အသုံးချခြင်းကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ မဖော်ပြနိုင်သောအရာ မရှိပါ။
စစ်မှန်သောလူ့အသက်တာနှင့်ပတ်သက်သော ဘုရားသခင်၏ အယူအဆသည် ကျွန်ုပ်တို့၏
အပြစ်ရှိသောလူ့သဘာဝ၏ သဘောထားများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်နေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏
ပျင်းရိပြီး ကျဆုံးနေသော သဘာဝသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတွင်း သက်တောင့်သက်သာ လွယ်ကူစွာ
နေထိုင်ရခြင်းကို နှစ်သက်သည်။ ယေရှုက ကျွန်ုပ်တို့အား သွန်သင်ခဲ့သည့်အတိုင်း
ထိုလမ်းသည် ကျယ်သောလမ်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ရှိသောသဘာဝသည် ထိုလမ်းကို
နှစ်သက်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုလမ်းသည် လွယ်ကူသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် အဆုံး၌ ထိုလမ်းသည် အခကြေးငွေပေးရသော အမြန်လမ်းဖြစ်ကြောင်း၊
ထိုအခကြေးငွေမှာ မည်သည့်အပြစ်သားမျှ မတတ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားကြောင်း
လူတို့သိရှိလာသောအခါ လွယ်ကူသည်ဟု ထင်ရတော့မည်မဟုတ်ပါ။
ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့်
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြထားသော အခြေခံမူများအတိုင်း
(ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်) အသက်ရှင်ရန် ရွေးချယ်သူများသည် ထိုလမ်းသည်
ကျဉ်းမြောင်းသော်လည်း အခကြေးငွေကို လူသားအဖြစ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အလယ်တွင်
လာရောက်နေထိုင်ခဲ့သော ဘုရားသခင်က ကြိုတင်ပေးဆပ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိကြမည်။
ယေရှုက တစ်ခါက ဆုတောင်းခဲ့သည်မှာ “ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဤလောကမှ
နှုတ်ယူတော်မူစေခြင်းငှာ ဆုတောင်းသည်မဟုတ်ပါ။ ဆိုးညစ်သောသူ၏ လက်မှ
ကင်းလွတ်စေတော်မူမည်အကြောင်းကို ဆုတောင်းပါ၏။ သူတို့သည် ဤလောကနှင့်
မဆိုင်ကြသကဲ့သို့ အကျွန်ုပ်သည်လည်း ဤလောကနှင့် မဆိုင်ပါ။
ကိုယ်တော်၏သမ္မာတရားအားဖြင့် သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေတော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏
နှုတ်ကပတ်တော်သည် သမ္မာတရားဖြစ်ပါ၏” (ယော၊ ၁၇း၁၅–၁၇)။
မာရ်နတ်ကိုယ်တိုင်ပင်
ကျမ်းစာက မည်သို့ဆိုထားသည်ကို သိသည်။ ထိုအရာသည် သမ္မာတရားဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း
သူသိသည်။ အကယ်၍ သူမသိခဲ့လျှင် ယေရှုသည် သူ့ကို လိမ်လည်သူဟု
စွပ်စွဲနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မာရ်နတ်သည် လမ်းမှားနေသူမျှသာ
ဖြစ်သွားမည်။ မဟုတ်ပါ။ သူသည် ကျမ်းစာ၏အဓိပ္ပာယ်ကို သိလျက်နှင့် တမင်တကာ
လွဲမှားဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သင်ကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုနေခြင်းကိုလည်း သူက
မကန့်ကွက်ပါ—သင် ထိုအတိုင်း အသက်မရှင်သရွေ့ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့အသက်ရှင်ခြင်းသည်
ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်ကျင့်စရိုက်—ကိုယ်တော်၏နာမတော်—ကို ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်
သင်၏နဖူးပေါ်၌ ရေးထိုးထားစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သင်သည် သိုးသငယ်နှင့်အတူ
ဇိအုန်တောင်ပေါ်တွင် တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည် (ဗျာ၊ ၁၄း၁)။
No comments:
Post a Comment