သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ
ဟူသောမူသည် မိမိကိုယ်ကို ဆန့်ကျင်နေပါသလား။
ထင်ရှားသော နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများနှင့်
ကန့်ကွက်ချက်အချို့ကို ဖြေရှင်းခြင်း
ဂျွန် ပက်ခ်ဟမ် (John Peckham)
ကမ္ဘာ့ဖလား ဘောလုံးပြိုင်ပွဲမှ အလွန်အရေးကြီးသော
ပွဲတစ်ပွဲကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူအများအနှစ်သက်ဆုံး
အားကစားနည်းတစ်ခု၏ အဆုံးအဖြတ်အရေးကြီးသည့် ပွဲတစ်ပွဲဖြစ်သော်လည်း ဒိုင်လူကြီးလုံးဝမရှိဟု
စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ နှစ်ဖက်စလုံးက တစ်ဖက်အသင်း၏ အကောင်းဆုံးကစားသမားများကို
အနီကတ်ပြကာ ပြိုင်ပွဲမှ ထုတ်ပယ်ရန် ကြိုးစားကြမည်။ တစ်ဖက်က ဂိုးသွင်းလိုက်တိုင်း
အခြားတစ်ဖက်က လူကျွံဘောဟု သတ်မှတ်ရန် ကြိုးစားမည်။ ဘောလုံးက
စည်းပြင်ထွက်သွားသောအခါ နှစ်ဖက်စလုံးက ဘောလုံးသည် မိမိတို့၏ဘောလုံးဖြစ်သည်ဟု
အခိုင်အမာဆိုကြမည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပရမ်းပတာဖြစ်လာမည်။
နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်ဘက်က မှန်သည်ကို မည်သူက
ဆုံးဖြတ်မည်နည်း။ ဤသည်မှာ အဆုံးအဖြတ်ပေးရန် အာဏာပိုင်တစ်ရပ် လိုအပ်ကြောင်း ပြသသည့်
ဥပမာများစွာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုအာဏာကို ကစားသမားများ သို့မဟုတ်
အသင်းများကိုယ်တိုင်ထံ အပ်နှင်း၍ မရပါ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် မိမိတို့ဘက်ကို
အကျိုးရှိစေမည့်အတိုင်း ဆုံးဖြတ်ရန် လွယ်ကူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မည်သူက ဆုံးဖြတ်မည်နည်းဟူသော
ကိစ္စတွင် အရေးပါမှုသည် ပို၍ပင် ကြီးမားသည်။ ပရိုတက်စတင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး၏
ကာလရှည်ကြာ တည်ရှိလာသော မူတစ်ရပ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အာဏာသည်
လူသားများထံ—တစ်ဦးချင်းဖြစ်စေ၊ စုပေါင်း၍ဖြစ်စေ—မတည်ရှိဘဲ သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်၌
တည်ရှိသည်ဟူသော မူဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ အရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော
အဆုံးစွန်အာဏာပိုင် ဘုရားသခင်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့်
လက်တွေ့အသက်တာအတွက် စံနှုန်းအဖြစ် ထိုအာဏာကို အပ်နှင်းတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤအရေးကြီးသော ပရိုတက်စတင့်ယုံကြည်ချက်နှင့်
လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသော မူအတွင်း
ဖော်ပြထားသည်။ အတိုချုပ်ဆိုရလျှင်၊ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
ယုံကြည်ခြင်းနှင့် လက်တွေ့အသက်တာအတွက် ထူးခြားစွာ စံနှုန်းဖြစ်စေရန် ဘုရားသခင်က
အပ်နှင်းထားသောအရာမှာ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်သည်။
ထိုစံနှုန်းအပေါ်တွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်မှလွဲ၍ အခြားအရာတစ်စုံတစ်ရာက
အုပ်စိုးခြင်းမရှိပါ။[၁]
သို့သော် ဤမူကို မကြာခဏ ဝေဖန်ကြပြီး ထင်ရှားသော
ကန့်ကွက်ချက်အချို့လည်း ရှိသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောစကားကို
တိတိကျကျ မဖော်ပြထားသောကြောင့် ဤမူသည် မိမိကိုယ်ကို မဆန့်ကျင်ဘူးလား။ ထို့အပြင်
သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် မည်သည့်ကျမ်းများ ပါဝင်ရမည်ကို အသင်းတော်က ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း
မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အသင်းတော်၏အာဏာသည် သမ္မာကျမ်းစာထက် အရင်တည်ရှိနေသည်ဟု
ဆိုရမည်မဟုတ်ပါလား။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
ပျက်ပြယ်သွားမည်မဟုတ်ပါလား။
ဤကန့်ကွက်ချက်များသည် အလေးအနက်ထားစဉ်းစားရမည့်
ကန့်ကွက်ချက်များဖြစ်သည်။[၂] ၎င်းတို့ကို ကောင်းစွာဖြေရှင်းရန် ပထမဦးစွာ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
အမှန်တကယ် ဘာကိုဆိုလိုပြီး ဘာကိုမဆိုလိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ရန်လိုသည်။
“သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ”
ဟူသောမူ၏ အဓိပ္ပာယ်
၎င်း၏အခြေခံအချက်မှာ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
သမ္မာကျမ်းစာ၏ ထူးခြားသောအခန်းကဏ္ဍနှင့်ပတ်သက်၍ အတည်ပြုချက်နှစ်ရပ်ကို
ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ နှစ်ရပ်စလုံးသည် ဘုရားသခင်က သမ္မာကျမ်းစာကို
ထူးခြားသောအာဏာ ပေးအပ်ထားခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။
ပထမအချက်မှာ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်က ယုံကြည်ခြင်းနှင့်
လက်တွေ့အသက်တာအတွက် စံနှုန်းအဖြစ် ခန့်အပ်ထားသော ဘုရားသခင်၏ဗျာဒိတ်တော်အတွက်
ထူးခြားစွာ စံသတ်မှတ်ပေးနိုင်သော၊ အမှားမရှိသော အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည်
ဘုရားသခင်သည် မိမိကိုယ်ကို သမ္မာကျမ်းစာမှတစ်ဆင့်သာ ဖော်ပြတော်မူသည် သို့မဟုတ်
သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်တည်းကိုသာ ဖတ်ရှုသင့်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ သဘာဝတရားသည်
ဖန်ဆင်းရှင်အကြောင်း သက်သေခံသည် (ဆာ ၁၉း၁–၄၊ ရော ၁း၁၈–၂၃)။ ထို့အပြင်
သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က သမ္မာကျမ်းစာအပြင်ဘက်တွင်လည်း စစ်မှန်သော
ပရောဖက်ပြုခြင်းရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုသည် (တ ၂း၁၇၊ ၁ကော ၁၄း၂၉)။ သို့သော်
ယုံကြည်ခြင်း၏ စံနှုန်းအဖြစ် ဘုရားသခင်က အပ်နှင်းထားသော ထူးခြားသည့်
စံသတ်မှတ်နိုင်သော အရင်းအမြစ်မှာ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။
အခြားအရာတိုင်းကို သမ္မာကျမ်းစာဖြင့် စမ်းသပ်၊ တိုင်းတာပြီး ဆုံးဖြတ်ရမည်။
ဒုတိယအချက်မှာ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ အနက်ဖွင့်ခြင်း အတွက်
ထူးခြားသောအာဏာရှိသည့် နောက်ဆုံးစံနှုန်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ
အခြားစံနှုန်းအားလုံးကို သတ်မှတ်ပေးသည့် စံနှုန်းဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ
အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြချက်များ၊ ယုံကြည်ချက်ဆိုင်ရာ ဝန်ခံချက်များ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၊
ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် အတွေ့အကြုံတို့သည် အားလုံးမှားယွင်းနိုင်သောကြောင့်
သမ္မာကျမ်းစာကို အနက်ဖွင့်ရာတွင် စံနှုန်းများအဖြစ် အသုံးပြုမည့်အစား
သမ္မာကျမ်းစာ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်စေပြီး သမ္မာကျမ်းစာဖြင့် စမ်းသပ်ရမည်။
“သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ”
ဟူသောမူ၏ အရေးကြီးသော ဆက်စပ်မူသုံးရပ်
သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
လက်တွေ့တွင် မည်သို့လုပ်ဆောင်သည်ကို ရှင်းလင်းစေပြီး အများအားဖြင့်
မှားယွင်းအသုံးချခြင်းများမှ ကာကွယ်ပေးသော နီးကပ်စွာဆက်နွယ်နေသည့်
မူသုံးရပ်ရှိသည်။
သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံး ဟူသောမူအရ
သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးသည် စံနှုန်းအဖြစ် အတူတကွ လုပ်ဆောင်သည် (၂တိ ၃း၁၆
နှိုင်းယှဉ်ပါ)။[၃] သမ္မာကျမ်းစာ၏ အချို့သောအစိတ်အပိုင်းများကို ဦးစားပေးပြီး
အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို လျစ်လျူရှုခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးဖယ်ထားခြင်း မပြုရ။
သမ္မာကျမ်းစာ၏ အပြန်အလှန်နှိုင်းယှဉ်မှုမူ သည် သမ္မာကျမ်းစာကို
ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသော ကျမ်းစာများ၏ တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်ပြီး
အတွင်းပိုင်းညီညွတ်သော စုစည်းမှုတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ ထို့ကြောင့်
ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုချင်းစီကို သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံး၏ ကျယ်ပြန့်သော
သွန်သင်ချက်များ၏ အလင်းဖြင့် နားလည်ရမည် (ဟေရှာ ၈း၂၀၊ လု ၂၄း၂၇၊ ၄၄၊ ၄၅)။
သမ္မာကျမ်းစာသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏
မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မှားယွင်းနိုင်သော
အနက်ဖွင့်သူများသာဖြစ်သဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာကို အနက်ဖွင့်ရာတွင်
သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို အမြဲတမ်း နှိမ့်ချစွာ ရှာဖွေ၍
လက်အောက်ခံရမည်။
နောက်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း အရေးအကြီးဆုံးမဟုတ်ဟု မဆိုနိုင်သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာအရာများကို
ဝိညာဉ်ရေးရာအားဖြင့် နားလည်ပိုင်းခြားရသည် ဟူသောမူ (၁ကော
၂း၁၁–၁၄ ကိုကြည့်ပါ) က သမ္မာကျမ်းစာသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏
မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသောကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မှားယွင်းနိုင်သော အနက်ဖွင့်သူများသာဖြစ်သဖြင့်
သမ္မာကျမ်းစာကို အနက်ဖွင့်ရာတွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို
အမြဲတမ်း နှိမ့်ချစွာ ရှာဖွေ၍ လက်အောက်ခံရမည်ဟူသောအချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြသည်။
“သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ”
ဟူသောမူက မဆိုလိုသည့်အရာများ
သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူအပေါ်
ဝေဖန်ချက်များစွာသည် နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းများအပေါ် အခြေခံထားသောကြောင့် ဤမူက
မည်သည့်အရာကို မဆိုလိုသည်ကိုလည်း နားလည်ရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။
သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
သမ္မာကျမ်းစာသည် အသိပညာအတွက် တစ်ခုတည်းသော မှန်ကန်သည့်အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် သဘာဝတရား၊ သမိုင်း၊ အတွေ့အကြုံနှင့် သေချာဂရုစိုက်၍ လေ့လာထားသော
ပညာရပ်များမှလည်း သင်ယူကြသည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူက
ဤအရာများနှင့် အခြားအရာအားလုံးကို သမ္မာကျမ်းစာက ပြောဆိုထားသည့်အရာများနှင့်
ပတ်သက်၍ သမ္မာကျမ်းစာဖြင့် အမြဲတမ်း စမ်းသပ်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်
သမ္မာကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုခြင်း သို့မဟုတ် အနက်ဖွင့်ခြင်းတွင်—အမှန်တကယ်တော့
မည်သည့်အရာကိုမဆို ဖတ်ရှုရာတွင်—ဆင်ခြင်တုံတရားစွမ်းရည်ကို မလွဲမသွေ အသုံးပြုကြသည်
(တ ၁၇း၂၊ ၁၈း၄)။ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူက
လူ့ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် အတွေ့အကြုံတို့သည် မှားယွင်းနိုင်သောကြောင့် ၎င်းတို့ကို
သမ္မာကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်များ၏ လက်အောက်တွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် အစဉ်မပြတ်
ထားရှိရမည်ဟုသာ ဆိုသည် (၁ကော ၃း၁၉၊ ၂၀၊ သု ၂၈း၂၆၊ ယေ ၁၇း၉၊ ရော ၁း၂၁၊ ၁တိ ၆း၂၀
နှိုင်းယှဉ်ပါ)။
သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
သမ္မာကျမ်းစာကို အနက်ဖွင့်ရန် မလိုအပ်ဟုလည်း မဆိုလိုပါ။ ထို့အပြင် သမ္မာကျမ်းစာ၏
အနက်ဖွင့်ချက်တိုင်းသည် တန်းတူမှန်ကန်သည်ဟုလည်း မဆိုလိုပါ။ လူသားများသည် မည်သည့်ဆက်သွယ်ပြောဆိုမှုကိုမဆို—နှုတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊
စာဖြင့်ဖြစ်စေ—လက်ခံရရှိသည့်အခါ မှန်ကန်စွာဖြစ်စေ၊ မှားယွင်းစွာဖြစ်စေ
အနက်ဖွင့်ကြသည်။ စဉ်းစားကြည့်ပါ။ တစ်စုံတစ်ဦးက သင့်အား စကားပြောသောအခါ
သူပြောသောစကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သင်နားလည်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည်
အနက်ဖွင့်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ စာဖြင့်ရေးသားထားသော စကားလုံးများတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင်
ဖြစ်သည်။ ယခုသင်ဖတ်နေသော စကားလုံးများကို သင် “အလိုအလျောက်” နားလည်နေသည်ဟု
ထင်ရသည့်တိုင် သင်သည် ၎င်းတို့၏အဓိပ္ပာယ်ကို အနက်ဖွင့်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပိုင်းခြားသိမြင်မှုနှင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏
အပြန်အလှန်နှိုင်းယှဉ်မှုမူတို့သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ထို့အပြင် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
အသင်းတော်သမိုင်းကို လျစ်လျူရှုရမည် သို့မဟုတ် ပယ်ချရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ယခင်က
ကျမ်းစာနှင့်ပတ်သက်၍ အလေးအနက်စဉ်းစားခဲ့သူများ တွေ့ရှိခဲ့သည့်အရာများနှင့်
သူတို့မှားယွင်းခဲ့သည့်နေရာများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းဖြင့်
အမှားအယွင်းကြီးများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူက
ဤအရာအားလုံးသည် နောက်ဆုံးအာဏာပိုင်နှင့် စံနှုန်းဖြစ်သော သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်၏
လက်အောက်တွင် ရှိရမည်ဟု ဆိုသည်။ ဤအချက်သည် သမ္မာကျမ်းစာကို သမ္မာကျမ်းစာပြင်ပရှိ
ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့်အညီ အနက်ဖွင့်ရမည်ဟု ဆိုသူများနှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
ဓမ္မသွန်သင်ချက်တိုင်းအတွက် သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီအတိုင်း
တိတိကျကျ ဖော်ပြချက်တစ်ခု လိုအပ်သည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ခိုင်လုံသော ဓမ္မဗေဒသည်
သမ္မာကျမ်းစာမှ တိုက်ရိုက်ရရှိနိုင်သကဲ့သို့ သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံး၏
သွန်သင်ချက်နှင့် ကိုက်ညီသော ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်ကောက်ချက်ချခြင်းနှင့်
နိဂုံးချုပ်ကောက်ချက်ချခြင်းတို့မှလည်း ရရှိနိုင်သည်။ သွန်သင်ချက်များစွာကို
သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် ဝါကျတစ်ကြောင်းတည်းဖြင့် မဖော်ပြထားသော်လည်း သမ္မာကျမ်းစာက အစဉ်တစိုက်
သွန်သင်ထားသောအရာမှ ဆင်းသက်လာပါက သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူနှင့်အညီ
ကျမ်းစာအခြေပြု ဓမ္မသွန်သင်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။
“သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ”
ဟူသောမူသည် ကျမ်းစာနှင့်မညီပါသလား။
ဤနားလည်မှုများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် အများအားဖြင့်
ပြောဆိုကြသည့် ကန့်ကွက်ချက်အချို့ထံ ပြန်သွားကြပါစို့။ ပထမကန့်ကွက်ချက်မှာ
ဤသို့ဖြစ်သည်။ “သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောစကားလုံးများသည်
သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် မည်သည့်နေရာ၌မျှ မတွေ့ရပါ။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဤမူကို တိတိကျကျ
မသွန်သင်ပါက သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူသည်
မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ချေပနေသည် မဟုတ်ပါလား။”
ပထမဦးစွာ သတိပြုရမည့်အချက်မှာ ဤကန့်ကွက်ချက်သည်
ဓမ္မသွန်သင်ချက်တိုင်းကို သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင်
စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီအတိုင်း—သို့မဟုတ် ထိုသို့နီးပါး—တွေ့ရမည်ဟူသော
ယူဆချက်ပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူတွင်
ထိုသို့သောတောင်းဆိုချက် မရှိပါ။ မေးခွန်းမှာ ထိုစကားစုကို စာသားထဲတွင်
တွေ့ရပါသလားဟူသော မေးခွန်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထိုမူကို သမ္မာကျမ်းစာက အမှန်တကယ် သွန်သင်ထားပါသလား ဟူသော
မေးခွန်းဖြစ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာသည် မိမိ၏ထူးခြားသော အာဏာကို အစဉ်တစိုက်
ကြွေးကြော်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် တမန်တော်ပေါလုက “ကျမ်းစာရှိသမျှသည်
ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသောအားဖြင့် ဖြစ်၏” ဟု အတည်ပြုထားသည် (၂တိ ၃း၁၆)။
ယေရှုကိုယ်တော်တိုင်ကလည်း “ကျမ်းစာကို ပယ်ဖျက်၍မရ” ဟု သွန်သင်တော်မူသည် (ယော
၁၀း၃၅)။ ထို့အပြင် ၁သက်သာလောနိတ် ၂း၁၃ တွင် တမန်တော်တို့၏ သတင်းစကား—ဓမ္မသစ်ကျမ်းတွင်
ပါဝင်သည့် သတင်းစကား—ကို “လူတို့၏စကားကဲ့သို့မဟုတ်၊ အမှန်ဖြစ်သည်အတိုင်း
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်” အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
ထိုနည်းတူ သမ္မာကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်များသည်
အခြားသောအရာများကို လက်အောက်ခံအနေအထားတွင် ထားရှိကြောင်း အစဉ်တစိုက် ဖော်ပြထားသည်။
ဥပမာအားဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာသည် လူသားတို့၏ ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် အတွေ့အကြုံတို့သည်
မှားယွင်းနိုင်ပြီး လှည့်ဖြားခံရလွယ်ကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြသည်။
“နှလုံးသည် ခပ်သိမ်းသောအရာထက် လိမ်လည်တတ်၏။ အလွန်ဆိုးယုတ်၏” (ယေ ၁၇း၉)။
“မိမိနှလုံးကို ကိုးစားသောသူသည် မိုက်သောသူဖြစ်၏” (သု ၂၈း၂၆)။
“ဤလောက၏ပညာသည် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိုက်မဲခြင်းဖြစ်၏” နှင့် “ပညာရှိတို့၏
အကြံအစည်များသည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း ထာဝရဘုရားသိတော်မူ၏” (၁ကော ၃း၁၉၊ ၂၀)။
ထို့အပြင် သမ္မာကျမ်းစာသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ လက်အောက်တွင် အကြိမ်ကြိမ်ထားရှိသည်။
ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင် “သင်တို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာကြောင့်
ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်ကြပြီ” ဟု ပြုသူများကို ဆုံးမတော်မူသည် (မ
၁၅း၆)။ ထို့အပြင် သာသနာရေးအာဏာပိုင်များသည် ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်ချက်များကို
လက်အောက်ခံရမည်ဟုလည်း သမ္မာကျမ်းစာက ဖော်ပြသည်။ “လူ၏စကားကို နားထောင်ခြင်းထက်
ဘုရားသခင်၏စကားကို နားထောင်သင့်၏” (တ ၅း၂၉)။
ဗေရိမြို့သားများသည် ဤကတိကဝတ်ကို စံနမူနာပြုခဲ့သောကြောင့်
သမ္မာကျမ်းစာက သူတို့ကို ချီးမွမ်းထားသည်။ ပေါလုသည် သူတို့အလယ်၌ တရားဟောသောအခါ
သူတို့သည် ယခင်က အသိအမှတ်ပြုထားသော ကျမ်းစာအားဖြင့် ပေါလု၏ သွန်သင်ချက်များကို
စမ်းသပ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် “ဤအရာများ မှန်သည်မမှန်သည်ကို သိခြင်းငှာ ကျမ်းစာကို
နေ့စဉ်စေ့စေ့ကြည့်ရှုကြ၏” (တ ၁၇း၁၁)။
ဤအရာများသည် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူကို
စုစည်း၍ ဖော်ပြထားသည့် ကျမ်းစာသွန်သင်ချက်များစွာထဲမှ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သည်။[၄]
ဤသည်မှာ အဝိုင်းပတ်ဆင်ခြင်ခြင်းမျှသာ
မဟုတ်ပါလား။
နောက်ထပ်ကန့်ကွက်ချက်တစ်ခုမှာ မကြာခဏ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
“သမ္မာကျမ်းစာကို ကာကွယ်ရန် သမ္မာကျမ်းစာကိုပင် ကိုးကားခြင်းသည် အဝိုင်းပတ်ဆင်ခြင်ခြင်း
မဟုတ်ပါလား။ သမ္မာကျမ်းစာက ထူးခြားသောအာဏာရှိသည်ဟု ဆိုသောကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏
ထူးခြားသောအာဏာရှိသည်ဟူသော အဆိုကို သင်ယုံကြည်နေသည်။ ဤသည်မှာ
အဝိုင်းပတ်ဆင်ခြင်ခြင်းနှင့်တူသည် မဟုတ်ပါလား။”
ဤစိုးရိမ်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုသင့်သော်လည်း ၎င်း၏ ပထမဆုံးခံစားချက်အရ
ယုံကြည်ရလွယ်သော အင်အားသည် အနည်းငယ် လှည့်စားနိုင်သည်။ မည်သည့်အရင်းအမြစ်မဆို
မိမိ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် မိမိ၏အာဏာနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိကိုယ်တိုင်
ဖော်ပြသောအခါ မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းတစ်မျိုး ရှိသည်မှာ မှန်သည်။
သို့သော် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းခြင်းသည် အမှားအယွင်းပါသော
အဝိုင်းပတ်အငြင်းအခုံနှင့် လုံးဝတူညီခြင်းမရှိပါ။
ဥပမာအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယခုမှပင် တွေ့ဆုံကြသည်ဟု
ယူဆကြည့်ပါ။ ကျွန်ုပ်က မိမိကိုယ်ကို “ဂျွန်” ဟု မိတ်ဆက်သည်။ ထို့နောက် သင်က
သင့်မိတ်ဆွေကို ကျွန်ုပ်၏နာမည်မှာ ဂျွန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။ သင့်မိတ်ဆွေက
“သူ့နာမည်က ဂျွန်ဆိုတာ မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ” ဟု မေးသည်။
သင်က “သူကိုယ်တိုင် အဲဒီလိုပြောတယ်” ဟု ဖြေသည်။ ထိုအခါ
သင့်မိတ်ဆွေက “ဒါ အဝိုင်းပတ်ဆင်ခြင်ခြင်းပဲ” ဟု ပြောလျှင် ရယ်စရာကောင်းမည်
မဟုတ်ပါလား။ သူသည် ကျွန်ုပ်က မိမိကိုယ်ကို ပြောဆိုသည့်အတိုင်း အမှန်တကယ်ဖြစ်မဖြစ်
သံသယဝင်နိုင်သည်။ သို့သော် ကျွန်ုပ်က မိမိသည် ဂျွန်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုထားသည်ကို
အသိအမှတ်ပြုခြင်းတွင် ယုတ္တိဗေဒအမှား မရှိပါ။
ထိုနည်းတူ ဤနေရာတွင် ဆိုလိုသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာသည်
အဝိုင်းပတ်ဆင်ခြင်မှုဖြင့် မိမိ၏အာဏာကို သက်သေပြ သည်ဟု ဆိုခြင်းမဟုတ်ပါ။
ဆိုလိုသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာထဲတွင် သမ္မာကျမ်းစာသည် ထူးခြားသောအာဏာရှိကြောင်း
သွန်သင်သော ကျမ်းပိုဒ်များစွာ ပါဝင်သောကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူကို
မသွန်သင်ပါဟူသော ကန့်ကွက်ချက်ကို ချေပနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည်
ထူးခြားသောအာဏာရှိသည်ဟူသော အဆိုကို လက်ခံမလက်ခံသည်မှာမူ
အခြားမေးခွန်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။
မည်သည့်ကျမ်းများ ပါဝင်သနည်း။
အလားတူအခြေခံရှိသည့် ကန့်ကွက်ချက်တစ်ခုမှာ
ကျမ်းဂန်နှင့်ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။ “သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းပေးထားသော
မာတိကာစာရင်း မရှိပါ။ ခရစ်တော်နောက်ပိုင်း ရာစုနှစ်များစွာကြာပြီးမှ
အသင်းတော်ကောင်စီများက မည်သည့်ကျမ်းများကို သမ္မာကျမ်းစာကျမ်းဂန်ထဲတွင်
ထည့်သွင်းရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် အသင်းတော်သည်
သမ္မာကျမ်းစာအပေါ် အာဏာရှိသည်ဟု မဆိုလိုပါလား” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။
အသင်းတော်က ၎င်း၏ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ကျမ်းဂန်ကို ဆုံးဖြတ်ဖန်တီးခဲ့သည် ဟု ယုံကြည်မှသာ
ဤကန့်ကွက်ချက်သည် အင်အားရှိမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပရိုတက်စတင့်များသည်
ယေဘုယျအားဖြင့် ကျမ်းဂန်ကို ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် ဆုံးဖြတ်တော်မူပြီး
အသင်းတော်က ၎င်းကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
အသင်းတော်ကောင်စီများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာကျမ်းများသည်
ကျမ်းဂန်ဖြစ်လာခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုအစား ဘုရားသခင်ခန့်အပ်ထားသော ထိုစာပေများသည်
လူသားများက အသိအမှတ်မပြုမီကတည်းကပင် မူလသဘောအရ
ကျမ်းဂန်ဖြစ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ထိုစာပေများကို
အခြားအရာများအပြင် မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်
လက်တွေ့အသက်တာအတွက် စံနှုန်းအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်တော်မူခြင်းတို့ကို
ပြုတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဘူမိဗေဒပညာရှင်တစ်ဦးက စိန်တစ်လုံးကို စိန်ဖြစ်ကြောင်း
ဖော်ထုတ်အသိအမှတ်ပြုခြင်းကြောင့် ထိုစိန်သည် စိန်ဖြစ်လာခြင်းမဟုတ်သကဲ့သို့
ခရစ်ယာန်များက ဘုရားသခင်ပေးအပ်တော်မူသော ယုံကြည်ခြင်း၏ စံနှုန်းအဖြစ်
သတ်မှတ်ထားသည့် ကျမ်းများကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းကြောင့် ထိုကျမ်းများသည်
ကျမ်းဂန်ဖြစ်လာခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျမ်းဂန်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း၏ သမိုင်းကြောင်းသည်
ရှုပ်ထွေးပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မသန့်ရှင်းသော်လည်း ဤအချက်ကို ပြောင်းလဲစေမည်မဟုတ်ပါ။
တစ်စုံတစ်ရာသည် ရွှေဟုတ်မဟုတ်နှင့်ပတ်သက်၍ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အငြင်းပွားခဲ့ခြင်းက
ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် ရွှေဖြစ်မဖြစ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ
လူအများက ယေရှုကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်မပြုကြသော်လည်း ထိုအရာက ကိုယ်တော်သည်
အမှန်တကယ် သခင်ဖြစ်တော်မူသည်ဟူသော အချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။ သင်ဖြစ်စေ၊
ကျွန်ုပ်ဖြစ်စေ၊ အခြားမည်သူမဆိုဖြစ်စေ အသိအမှတ်ပြုသည်ဖြစ်စေ မပြုသည်ဖြစ်စေ
ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
အခြားနေရာတွင် အသေးစိတ်ရှင်းပြခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်က
အုပ်စိုးသောအာဏာရှိစေရန် ခန့်အပ်ထားသည့် မည်သည့်ကျမ်းများဖြစ်ကြောင်း လူသားများ
မည်သို့အသိအမှတ်ပြုနိုင်သည်ကို သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က ညွှန်ပြထားသည်။
ထိုကျမ်းများတွင် ရှိရမည့် လက္ခဏာများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ—
၁။ ထူးခြားသောသဘောဖြင့် ပရောဖက် သို့မဟုတ် တမန်တော်ထံမှ
ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ရမည်။ ခရစ်တော်ထံသို့ ရှေ့သို့ညွှန်ပြခြင်း သို့မဟုတ်
ထမြောက်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်သက်သေအဖြစ်
ပထမမျိုးဆက်သက်သေများအနေဖြင့် ခရစ်တော်ထံသို့ ပြန်လည်ညွှန်ပြခြင်း ဖြစ်ရမည် (၂ပေ
၃း၁၊ ၂၊ ဧ ၂း၂၀)။
၂။ ယခင်ဗျာဒိတ်တော်နှင့် ကိုက်ညီမှုရှိရမည် (ဟေရှာ ၈း၂၀)။
၃။ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သက်သေပြနိုင်သည့် လက္ခဏာများ ရှိရမည်။
ဆိုလိုသည်မှာ လက်ခံလိုသူများအတွက် သမ္မာကျမ်းစာကိုယ်တိုင်က မိမိသည်
လူသားတို့၏စကားမျှသာမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ကြောင်း
ဖော်ပြနိုင်ရမည် (ယော ၇း၁၇၊ ၁၀း၄၊ ၅၊ ၁သက် ၂း၁၃ နှိုင်းယှဉ်ပါ)။[၅]
ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းဖြစ်သော
သမ္မာကျမ်းစာ
ဤနားလည်မှုအရ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ထူးခြားသောအာဏာသည်
ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ထံမှ လာကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သိရှိလာသည်။ ဘုရားသခင်သည်
သမ္မာကျမ်းစာကို ထိုသို့သောအာဏာကို ပိုင်ဆိုင်စေရန် ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူခြင်း၊
မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းနှင့် တာဝန်ပေးအပ်တော်မူခြင်းတို့ကို ပြုတော်မူသောကြောင့်
သမ္မာကျမ်းစာသည် အသင်းအဖွဲ့တိုင်း၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာတိုင်း၊ ကောင်စီတိုင်းနှင့်
ကိုယ်ပိုင်ဖတ်ရှုနားလည်မှုတိုင်း—မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်အနက်ဖွင့်ချက်အပါအဝင်—ကို
စမ်းသပ်ပြီး လိုအပ်ပါက ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အသုံးပြုရမည့် တစ်ခုတည်းသော
စံနှုန်းအဖြစ် ရပ်တည်နေသည်။
သို့သော် ဤမူသည် ယုံကြည်ရုံမျှသာ ပြုရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။
လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည့်အရာလည်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ကျင့်သုံးမည်နည်း။
အတိုချုပ်ဆိုရလျှင် သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူကို
ကျင့်သုံးခြင်းသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အရာအားလုံးကို သမ္မာကျမ်းစာဖြင့် စမ်းသပ်ကာ
ပေါလု၏ အကြံပေးချက်အတိုင်း “အတွေးရှိသမျှကို ခရစ်တော်၏နာခံခြင်း၌ ဖမ်းဆီးချုပ်ထား”
ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်သည် (၂ကော ၁၀း၅)။ ထိုသို့ပြုရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာသည်
အမှားမရှိသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ သမ္မာကျမ်းစာအနက်ဖွင့်ချက်များမှာမူ
အမှားမကင်းကြောင်း အမြဲသတိရရမည်။
[၁] သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ ဟူသောမူကို
အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုပုံ မတူညီကြပါ။ ဤဆောင်းပါးတွင် စာရေးသူက
“ကျမ်းဂန်အခြေပြု သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာ” ဟု ခေါ်ဆိုသည့်
အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို အသုံးပြုထားသည်။ ဂျွန် စီ. ပက်ခ်ဟမ်၊ ကျမ်းဂန်အခြေပြု
ဓမ္မဗေဒ—သမ္မာကျမ်းစာကျမ်းဂန်၊ သမ္မာကျမ်းစာတစ်ခုတည်းသာနှင့် ဓမ္မဗေဒနည်းလမ်း (ဂရန်းရက်ပစ်၊ အာ့ဒ်မန်းစ်၊
၂၀၁၆)၊ အခန်း ၆ ကိုကြည့်ပါ။
[၂] အခြားကန့်ကွက်ချက်များနှင့်
ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်
ဆက်လက်ဖြေရှင်းမည်။
[၃] ၂တိမောသေ ၃း၁၆ သည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကိုသာ
ရည်ညွှန်းသည်ဟု အချို့က ယူဆကြသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ဓမ္မသစ်ကျမ်းကို
ရေးသားနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် “ကျမ်းစာ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော
ဝေါဟာရကို ဤနေရာနှင့် အလားတူအကြောင်းအရာများတွင် နည်းပညာဆိုင်ရာ ဝေါဟာရအဖြစ်
အသုံးပြုထားပြီး ဘုရားသခင်က ဗျာဒိတ်ပေး၊ မှုတ်သွင်း၍ ယုံကြည်ခြင်းနှင့်
လက်တွေ့အသက်တာအတွက် စံနှုန်းအဖြစ် ပေးအပ်ထားသော စာပေများကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု
ယုံကြည်ရန် ခိုင်လုံသောအကြောင်းပြချက်များ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင်
ကျမ်းစာအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည့် စာပေများလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။
[၄] ဤအကြောင်းအရာကို ပညာရပ်ဆိုင်ရာအမြင်ဖြင့်
လေ့လာရန် ပက်ခ်ဟမ်၏ လက်ရာကို ကြည့်ပါ။
[၅] ကျမ်းဂန်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော
ဤအချက်များနှင့် အခြားကိစ္စများကို ပညာရပ်ဆိုင်ရာအမြင်ဖြင့် လေ့လာရန် ပက်ခ်ဟမ်၏ ကျမ်းဂန်အခြေပြု
ဓမ္မဗေဒ၊ အခန်း ၁–၃ ကို ကြည့်ပါ။
No comments:
Post a Comment