Wednesday, September 30, 2026

အခန်းကြီး - ( ၆- ၇ - ၈ - ၉ - ၁၀ )

  

၆:၁–၃ (D)။ ဣသရေလ၏ နောင်တရခြင်းနှင့် အနာရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း/ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း။ ဟောရှေ ၆:၁–၃ သည် ကျမ်းအတွင်း နောက်ဆုံးကာလ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်း ဖော်ပြသော အပိုဒ်ခုနစ်ပိုင်းအနက် စတုတ္ထပိုင်းနှင့် အလယ်ဗဟိုဖြစ်သည်။ ဟောရှေ ၅:၁၃–၁၅ တွင် ဖျားနာခြင်းနှင့် ခြင်္သေ့၏ အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် သေခြင်းသို့ ဦးတည်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသော်လည်း ဤအခန်းငယ်များတွင် ဣသရေလက ယေဟောဝါထံသို့ ပြန်လာရန် (shub — “ပြန်လာသည်”၊ “နောင်တရသည်”) ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို တုံ့ပြန်၍ အနာရောဂါပျောက်ကင်းခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤအပိုဒ်တွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုရန် ဝန်လေးသော ဝေဖန်ရေးဆရာအချို့ ရှိသော်လည်း ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ဘာသာစကားမှာ ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။ အခြားကျမ်းပိုဒ်များတွင် အတူတကွ အသုံးပြုသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှစ်လုံးဖြစ်သည့် qum (“ပြန်လည်အသက်ရှင်သည်”၊ “ထသည်”) နှင့် ‘khayah (“ထမြောက်စေသည်”၊ “ပြန်လည်ထူထောင်သည်”၊ “ရပ်သည်”; ၆:၂) တို့သည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ရှင်းလင်းစွာ ရည်ညွှန်းသည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၃:၂၁; ယောဘ ၁၄:၁၂–၁၄; ဟေရှာယ ၂၆:၁၄၊ ၁၉)။

သုံးရက်ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် ယောန၏ အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည်။ ယောနသည် ငါးကြီး၏ဝမ်းထဲ၌ သုံးရက်နှင့် သုံးည နေစဉ် ဆုတောင်းရာတွင် အသုံးပြုခဲ့သော ပရောဖက်၏ ဘာသာစကားသည် မိမိကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက်ကို စာသားအရသာ ဖော်ပြခြင်းထက် ကျော်လွန်၍ အမှန်တကယ် သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံကို ဖော်ပြသည် (ယောန ၂:၂၊ ၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ရှစ်ရာစုအစောပိုင်းတွင် ယောန၏ အတွေ့အကြုံ ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကြာသောအချိန်တွင်၊ ဣသရေလတို့သည် သူ၏ “သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း” ကို ထင်ရှားစွာ မှတ်မိနေဆဲဖြစ်စဉ်၊ ရှစ်ရာစုနှောင်းပိုင်း ပရောဖက်ဟောရှေသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။ နောက်အခန်းတွင် ဟောရှေသည် ဣသရေလကို yonah (ယောန၏အမည်၊ “ချိုးငှက်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်; ၇:၁၁) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းအားဖြင့် ယောနနှင့် ထပ်တူညီမှုကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။ ယောနကဲ့သို့ပင် ဣသရေလသည် ထာဝရဘုရား၏မျက်မှောက်တော်မှ ထွက်ပြေးခဲ့သည် (၇:၁၃; ယောန ၁:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ အာရှုရိပြည်သို့ သွားခဲ့သည် (ဟောရှေ ၇:၁၁; ယောန ၃:၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ ထို့နောက် မျိုချခြင်းခံခဲ့ရသည် (ဟေဗြဲ bala‘; ဟောရှေ ၈:၈; ယောန ၁:၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟောရှေသည် ဣသရေလ (နှင့် ယုဒ) ၏ ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းနှင့် နောက်တစ်ဖန် ပြန်လာခြင်းကို ယောန၏ “သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း” အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်ဖော်ပြခြင်းအဖြစ် မြင်ခဲ့သည်။

ရှစ်ရာစု ဘီစီအတွင်းပင် ဟေရှာယသည် မေရှိယကို ကိုယ်စားပြုသော ဣသရေလအဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုမေရှိယ၏ အသက်တာသည် အထူးသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဣသရေလ၏ အတွေ့အကြုံကို ပြန်လည်ဖော်ပြမည်ဖြစ်သည် (အထူးသဖြင့် ဟေရှာယ ၄၂–၅၃ ၏ ကျွန်တော်သီချင်းများကိုကြည့်ပါ)။ ဟောရှေ ၅:၁၁–၆:၃ နှင့် မေရှိယဆိုင်ရာ ကျွန်တော်သီချင်းများအကြား အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်မှုများစွာ ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ratsats (“ချိုးဖျက်သည်” သို့မဟုတ် “နင်းချေသည်”)၊ kholi (“အနာရောဂါ”၊ “ဝမ်းနည်းခြင်း” သို့မဟုတ် “နာကျင်ခြင်း”)၊ rapa’ (“အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေသည်”)၊ nasa’ (“သယ်ဆောင်သည်”၊ “ထမ်းသည်” သို့မဟုတ် “ဖယ်ရှားသွားသည်”)၊ ’asham (“အပြစ်ရှိခြင်း” သို့မဟုတ် “အပြစ်”)၊ khabash (“စည်းနှောင်သည်”)၊ nakah (“ရိုက်သည်”) နှင့် မေရှိယဆိုင်ရာ ဆာလံ ၂၂ တွင် တွေ့ရသော အခြားဘာသာစကားဆိုင်ရာ အပြိုင်များစွာတို့ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟောရှေသည် ဣသရေလကို အခြားယောနတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ သူသည် သေပြီးနောက် တတိယနေ့တွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်မည်။ ဟေရှာယကလည်း မေရှိယသည် ကိုယ်စားပြုသော ဣသရေလဖြစ်ပြီး ပထမဣသရေလကဲ့သို့ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ကျွန် ယောန (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၄:၂၅)၊ ကျွန် ဣသရေလနှင့် မေရှိယကျွန်တို့အကြား ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ဤဆက်နွှယ်မှုများကို သိရှိတော်မူခဲ့ပြီး၊ ယောနသည် ငါး၏ဝမ်းထဲ၌ “သုံးရက်နှင့် သုံးည” ရှိခဲ့သကဲ့သို့ ပုံဆောင်ချက်၏ ပြည့်စုံသော ယောနသည်လည်း မြေကြီး၏နှလုံးထဲ၌ ရှိပြီး သုံးရက်ကြာပြီးနောက် ထမြောက်မည်ဟု ယုံကြည်စွာ ကြွေးကြော်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၁၂:၄၀)။ ထိုနည်းတူ ပေါလုကလည်း ခရစ်တော်သည် “ကျမ်းစာနှင့်အညီ” တတိယနေ့တွင် ထမြောက်တော်မူကြောင်း ပြောနိုင်သည် (၁ ကောရိန္တုဩဝါဒစာ ၁၅:၄)။ ယေရှုနှင့် ပေါလုနှစ်ဦးစလုံးသည် ပရောဖက်များက ဖော်ပြခဲ့သော ယောန/ဣသရေလ ပုံဆောင်ချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းကို တိကျစွာ ကြေညာခဲ့ကြသည်။

ယေဟောဝါသည် အရုဏ်တက်ချိန်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မိုးရေကဲ့သို့လည်းကောင်း ဣသရေလထံသို့ ကြွလာတော်မူမည် (ဟောရှေ ၆:၃)။ ဤနေရာတွင် ယေဟောဝါ၏ဖော်ပြချက်နှင့် ဆာလံ ၇၂:၆ ရှိ မေရှိယဆိုင်ရာ (ဒါဝိဒ်၏) ရှင်ဘုရင်၏ဖော်ပြချက်တို့အကြား ဘာသာစကားဆင်တူမှုသည် ဤအပိုဒ်ကို မေရှိယဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်များ ပေးစွမ်းသည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ သန့်ရှင်းသောပြည်တွင် မိုးသည် သီးနှံစိုက်ပျိုးရာကာလတစ်လျှောက် ဆောင်းဦးရာသီ (စက်တင်ဘာနှင့် အောက်တိုဘာ) မှ နွေဦးအစပိုင်းအထိ ရွာသွန်းသည် (တစ်ခါတစ်ရံ “အစောမိုး” ဟု ဘာသာပြန်သည်)။ ရာသီကုန်ဆုံးချိန်တွင်လည်း (မတ်လနှောင်းပိုင်းနှင့် ဧပြီလ၊ တစ်ခါတစ်ရံ “နောက်မိုး” ဟု ဘာသာပြန်သည်) မိုးပြန်ရွာလာပြီး ရိတ်သိမ်းရန်အတွက် စပါးကို မှည့်စေသည်။ ဟောရှေ ၆:၁–၃ ၏ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အခြေအနေတွင် (ယောလ ၂:၂၃၊ ၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ဤနှိုင်းယှဉ်ချက်သည် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်း (တမန်တော် ၂) နှင့် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းမတိုင်မီ မိမိ၏လူတို့ကို စုသိမ်းရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် အထွတ်အထိပ်သို့ သွန်းလောင်းခြင်း (ဗျာဒိတ် ၁၄:၁၄–၁၆; ၁၈:၁–၄) တို့ကို ကြိုတင်ပုံဖော်သည်။

၆:၄–၆ (C′)။ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်များအားဖြင့် ယုဒနှင့် ဣသရေလတို့ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရခြင်း။ ဟောရှေ ၆:၄–၆ သည် ၅:၁၂–၁၄ နှင့် ကိုက်ညီပြီး တူညီသောအကြောင်းအရာများကို ပြောင်းပြန်အစီအစဉ်ဖြင့် ထပ်မံဖော်ပြသည်။ သမိုင်းဝင် ဣသရေလနှင့် ယုဒတို့သည် နောင်တရရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိခဲ့ကြပေ။ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် ဘုရားသခင်သည် ထိုနှစ်နိုင်ငံစလုံးအား မိမိအနေဖြင့် သူတို့နှင့် အဘယ်သို့ပြုရမည်နည်းဟု မေးတော်မူသည် (၆:၄)။ သူတို့၏ khesed (“ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိမှု”၊ “ချစ်ခြင်းမေတ္တာ”၊ “သစ္စာရှိခြင်း”) ကို နံနက်မိုးတိမ်များနှင့် နေထွက်လာသောအခါ ပျောက်ကွယ်သွားသော နှင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ အခန်းငယ် ၅ တွင် ဘုရားသခင် ဣသရေလကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်တော်မူသည့် ပုံရိပ်ကို ထပ်မံဖော်ပြသော်လည်း ဤနေရာတွင် ထိုဖြတ်တောက်ခြင်းကို ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ပရောဖက်များမှတစ်ဆင့် ထုတ်ဖော်ကြေညာသော တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ မိန့်မြွက်ချက်များဖြင့် ပြုတော်မူကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၅)။ နောက်အခန်းငယ်တွင် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော၊ အပြင်ပန်းပုံစံသာရှိသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများ မဟုတ်ဘဲ khesed (“ပဋိညာဉ်သစ္စာရှိမှု”၊ “ချစ်ခြင်းမေတ္တာ”၊ “ကရုဏာ”၊ “ကြင်နာမှု”) နှင့် da‘at (“မှန်ကန်သော အသိအမှတ်ပြုခြင်း”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆက်ဆံရေးရှိခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းခြင်း) ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည် (အခန်းငယ် ၆)။ ဖာရိရှဲများကို စိန်ခေါ်ရာတွင် ယေရှုသည် ဤအခန်းငယ်ကို ကိုးကားတော်မူပြီး ဤပရောဖက်ပြုစကားကို မိမိ၏ကရုဏာပြည့်ဝသော အမှုတော်နှင့် ဆက်စပ်တော်မူသည် (မဿဲ ၉:၁၃)။

၆:၇–၉ (B′)။ ဧဖရိမ်၌ လူမှုရေးမတရားမှု။ ဟောရှေ ၆:၇–၉ သည် ၅:၁၀–၁၁ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်ဖောက်ဖျက်ခြင်းကို အာဒံခေတ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ ဟေဗြဲ ’adam ကို နေရာအမည် (“အာဒံ၌”) သို့မဟုတ် လူသားအားလုံးကို ယေဘုယျရည်ညွှန်းသော စကား (“လူတို့ကဲ့သို့”) ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသော်လည်း ဤနေရာတွင် ပထမဆုံးလူသား၏ ကိုယ်ပိုင်အမည်အဖြစ် ဘာသာပြန်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် မနာခံခြင်းအားဖြင့် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြသည် (၆:၇; ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁–၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဟောရှေ ၆:၈–၉ သည် ၅:၁၀–၁၁ နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ လူမှုရေးမတရားမှုများကို အမျိုးမျိုးဖော်ပြပြီး ထိုအရာများကို စုပေါင်း၍ zimmah (“နာမည်ပျက်စေသောအမှု”၊ “ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရာဇဝတ်မှုများ”၊ “လူဆိုးအကျင့်”၊ “ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမှုများ”) ဟု ခေါ်သည်။

၆:၁၀–၁၁ (A′)။ ဣသရေလ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်သောအရာ။ ဟောရှေ ၆:၁၀–၁၁ သည် ၅:၈–၉ နှင့် ကိုက်ညီပြီး ဧဖရိမ်/ဣသရေလ၏ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ညစ်ညူးခြင်း (tame’) နှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်း (zenut) ကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချသည် (၄:၁၁–၁၄ အပေါ် ဝေဖန်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ထိုအရာကို “ကြောက်မက်ဖွယ်သောအရာ” (ဟေဗြဲ sha‘aririyyah) ဟု ခေါ်သည်။ ဤအပိုင်းသည် ပိုမိုဝေးကွာသော အနာဂတ်တွင် ယုဒအတွက် ချိန်းချက်ထားသော တရားစီရင်ခြင်း၏ ရိတ်သိမ်းခြင်း ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (၆:၁၁က)။

 

၆:၁၁ခ–၇:၁၆

ယေဟောဝါထံသို့ ပြန်မလာခြင်းကြောင့် ဣသရေလအတွက် မြည်တမ်းခြင်း

ဟောရှေ ၆:၁၁ခ–၇:၁၆ သည် ဟောရှေကျမ်း၏ အလယ်ဗဟိုနှင့် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော ကြက်ခြေခတ်ဖွဲ့စည်းပုံပါ အပိုင်းဖြစ်သည်။ စွဲချက်များစွာဖြင့် ယေဟောဝါသည် ဣသရေလ၏ အပြစ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အနာဂတ်အကြောင်း မြည်တမ်းတော်မူသည်။ ပဋိညာဉ်တရားစီရင်မှုတွင် တရားရုံးရှေ့၌ သက်သေတစ်ဦးကို မိန့်ဆိုနေသကဲ့သို့ သူတို့ကို တတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့် ရည်ညွှန်းတော်မူသည်။ ဤအပိုင်းသည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံးတည်ရှိခဲ့သော နှစ်များအတွင်း မတည်ငြိမ်သော သမိုင်းအခြေအနေ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (ဟောရှေကျမ်း—နိဒါန်းကိုကြည့်ပါ)။

A ဘုရားသခင်၏ မအောင်မြင်သော ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း (၆:၁၁ခ–၇:၂)

B ရှမာရိ၏ ပြည်တွင်းမူဝါဒများနှင့် အကျင့်အပြုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း (၇:၃–၇)

C နိုင်ငံခြားရေးတွင် မိုက်မဲမှုအတွက် မြည်တမ်းခြင်း (၇:၈–၉)

D ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာ၍ ရှာဖွေရန် ပျက်ကွက်ခြင်း (၇:၁၀)

C′ နိုင်ငံခြားရေးတွင် မိုက်မဲမှုအတွက် မြည်တမ်းခြင်း (၇:၁၁–၁၂)

B′ ပြည်တွင်းမူဝါဒများနှင့် အကျင့်အပြုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း (၇:၁၃–၁၄)

A′ ဘုရားသခင်၏ မအောင်မြင်သော ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း (၇:၁၅–၁၆)

ဟေဗြဲစကားလုံး shub (“ပြန်လာသည်”၊ “ပြန်လည်တည်ထောင်သည်”၊ “နောင်တရသည်”) သည် ဤအပိုင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရာကို အနှစ်ချုပ်ပေးသည်။ ဣသရေလသည် ယေဟောဝါထံသို့ ပြန်မလာခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ကံကြမ္မာကို အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။ ဤအပိုင်းသည် ၆:၁၁ခ ဖြင့် စတင်ပြီး ၇:၁ တွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသောအကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်သည့် မှီခိုဝါကျအဖြစ် ဘာသာပြန်ခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေမည် (shub) ဟူသော အယူအဆကို ဖော်ပြသည်။ အပိုင်းသည် ၇:၁၆ တွင် ဣသရေလလူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသောဘုရားထံသို့ ပြန်လှည့်မလာခဲ့ကြခြင်း (shub) အတွက် ဘုရားသခင်၏ မြည်တမ်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (ထိုအရာသည် “အမြင့်မြတ်ဆုံးသောသူ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်; တရားဟောရာ ၃:၁၂; ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၁၀; ဟေရှာယ ၅၉:၁၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအပိုင်းနှင့် ကျမ်းတစ်အုပ်လုံး၏ အလယ်ဗဟိုဖြစ်သော ဟောရှေ ၇:၁၀ တွင် ယေဟောဝါက မိမိ၏လူတို့အပေါ် တရားဝင်သက်သေခံ၍ ဘုရားသခင်၏ စွဲချက်ကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် ကိုယ်တော်၏ ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးရှိသော်လည်း သူတို့သည် ယေဟောဝါထံသို့ ပြန်လာရန်နှင့် မိမိတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို ရှာဖွေရန် ဆက်လက်ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။

၆:၁၁ခ–၇:၂ (A)။ ဘုရားသခင်၏ မအောင်မြင်သော ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း။ ယေဟောဝါသည် ဣသရေလ၏ ကံကြမ္မာကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေပြီး သူတို့ကို အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေလိုတော်မူသည်။ သို့သော် သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေး၍ ခွန်အားပေးရန် ကိုယ်တော်၏ ကြိုးပမ်းမှုများရှိသော်လည်း သူတို့သည် မကောင်းမှုလမ်းသို့ လိုက်သွားကြပြီး ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏မကောင်းသောအမှုများအားလုံးကို သိတော်မူကြောင်းကိုပင် သတိမပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသည် (၇:၂)။

၇:၃–၇ (B)။ ရှမာရိ၏ ပြည်တွင်းမူဝါဒများနှင့် အကျင့်အပြုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း။ ဟောရှေ ၇:၃–၇ သည် ဣသရေလနိုင်ငံအဖြစ် တည်ရှိခဲ့သည့် သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးနှစ်များကို ဖော်ပြဖွယ်ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးပြီးတစ်ပါးသည် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု၊ မုသာစကားနှင့်/သို့မဟုတ် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတို့ဖြင့် နန်းတက်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၃; သူတို့၏ရှင်ဘုရင်များ ကျဆုံးခြင်းကို ရည်ညွှန်းသော အခန်းငယ် ၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ စာသားသည် “သူ့မယားကို ပြစ်မှားသူများ” (na’ap) ဟူသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှင့် “ဖုတ်သည်” (’apah)၊ “အမျက်ထွက်သည်” (’ap) ဟူသော အသံဆင်တူစကားလုံးများကို အသုံးပြု၍ စကားလုံးကစားထားသည် (အခန်းငယ် ၄၊ ၆; ၈:၅; ၁၁:၉)။ ယေဟောဝါသည် အုပ်ချုပ်သူများ၏ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှုနှင့် နိုင်ငံရေးသစ္စာဖောက်မှုအပေါ် ထက်သန်သောစိတ်ကို မုန့်ဖုတ်သူသည် မုန့်ဖုတ်နေစဉ်တစ်လျှောက် မီးကို လောင်ကျွမ်းအောင် ထပ်မံမွှရန် မလိုအပ်လောက်အောင် ပူပြင်းသော မီးဖိုတစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည် (၇:၄၊ ၇)။ အုပ်ချုပ်သူတို့သည် စပျစ်ရည်ကြောင့်လည်း မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည် (အခန်းငယ် ၅; အပြိုင်ဖြစ်သော အခန်းငယ် ၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ လက်ကိုဆန့်ခြင်း/လက်ချင်းဆက်ခြင်း (အခန်းငယ် ၅) သည် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် သဘောတူညီချက်တစ်ရပ်ကို အတည်ပြုခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ထိုသို့ ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၄၂:၆ ကိုကြည့်ပါ)။

၇:၈–၉ (C)။ နိုင်ငံခြားရေးတွင် မိုက်မဲမှုအတွက် မြည်တမ်းခြင်း။ ဣသရေလ၏ အခြေအနေကို ရောထွေးပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖုတ်ထားသော မုန့်နှင့် ဖော်ပြသည့် မုန့်ဖုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အီဂုတ္တုပြည်နှင့် အာရှုရိပြည်တို့အပေါ် သစ္စာခံမှုများအကြား အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည့် သူတို့၏ အန္တရာယ်ကြီးမားသော မူဝါဒကို ဖော်ပြသည်။ မုန့်ဖုတ်သူများသည် ပျားအုံပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော မီးဖိုအတွင်း မုန့်စိမ်းကို လှည့်ပေးရသည်၊ ထိုသို့ပြုမှ မုန့်၏အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသည် ပူပြင်းသော မီးခဲများနှင့် ထိတွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မုန့်ဖုတ်သူက လှည့်ပေးရန် ပျက်ကွက်သော ဝိုင်းဝိုင်းပြားပြား မုန့်တစ်ချပ်ကဲ့သို့ ဣသရေလသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက်ဖုတ်ထားသော မုန့်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဣသရေလ၏ နိုင်ငံရေးအခြေအနေ၏ အရည်အသွေးညံ့ဖျင်းမှုကို သင့်လျော်စွာ ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။

၇:၁၀ (D)။ ဣသရေလသည် ပြန်လာ၍ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေရန် ပျက်ကွက်ခြင်း။ ဟောရှေသည် ဣသရေလ၏ မာန (ဆိုလိုသည်မှာ ယေဟောဝါ၊ ဟောရှေ ၅:၁–၇ အပေါ် ဝေဖန်ချက်ကိုကြည့်ပါ—သို့သော် ဘာသာပြန်ချက်အချို့က ဤစာသားသည် ဣသရေလ၏ မာနထောင်လွှားမှုကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ယူဆကြသည်) ကို ဣသရေလသည် အခြားမဟာမိတ်များကို လိုက်ရှာသော်လည်း ယေဟောဝါထံသို့ ပြန်မလာကြောင်း ဘုရားသခင်၏ စွဲချက်ကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြသော တရားဝင်သက်သေခံချက်အဖြစ် တင်ပြသည်။ ဣသရေလ ရပ်တန့်ရမည့် သီးခြားအပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကို ယေဟောဝါက မဖော်ပြခဲ့ပါ။ ထိုအစား လူတို့အား အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လာရန်/နောင်တရရန် (ဟေဗြဲ shub) နှင့် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေရန် (ဟေဗြဲ baqash သို့မဟုတ် darash)၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်တော်နှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆက်ဆံရေးရှိရန် (ဟေဗြဲ da‘at) အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုတော်မူသည် (၂:၇; ၃:၅; ၅:၁၅; ၆:၁၊ ၃၊ ၆; ၁၀:၁၂; ၁၁:၅၊ ၁၀–၁၂; ၁၂:၆; ၁၄:၁–၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအားလုံးသည် ဤအခြေခံလိုအပ်ချက်နှစ်ရပ်နောက်သို့ သဘာဝအလျောက် လိုက်ပါလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဣသရေလသည် အမြဲတမ်း ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်အနေဖြင့် ထပ်မံလုပ်ဆောင်နိုင်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ဖောက်ဖျက်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မကြာမီကျရောက်တော့မည့် ပျက်စီးခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်သည် မြည်တမ်းတော်မူသည်။

၇:၁၁–၁၂ (C′)။ နိုင်ငံခြားရေးတွင် မိုက်မဲမှုအတွက် မြည်တမ်းခြင်း။ ဟောရှေ ၇:၁၁–၁၂ သည် အခန်းငယ် ၈–၉ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ မိုက်မဲသော ချိုးငှက် (yonah; ၆:၁–၃ အပေါ် ဝေဖန်ချက်ကိုကြည့်ပါ) ကဲ့သို့ ဧဖရိမ်သည် ပထမဦးစွာ အီဂုတ္တုပြည်ကို ခေါ်ပြီးနောက် အာရှုရိနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ အီဂုတ္တုပြည်ဘက်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲခဲ့သည် (၇:၁၁; ဟောရှေကျမ်း—နိဒါန်းကိုကြည့်ပါ)။ အမှန်ပင် သူတို့သည် အလွန်ရောထွေးနေကြသည်။

၇:၁၃–၁၄ (B′)။ ပြည်တွင်းမူဝါဒများနှင့် အကျင့်အပြုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း။ ဟောရှေ ၇:၁၃–၁၄ သည် အခန်းငယ် ၃–၇ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ယေဟောဝါသည် ဝမ်းနည်းဖွယ်အော်ဟစ်သံ (ဟေဗြဲ ’oy) ဖြင့် အော်ဟစ်တော်မူသည်။ ထိုအော်ဟစ်သံသည် သာမန်အားဖြင့် အသုဘမြည်တမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဘေးအန္တရာယ် ကျရောက်တော့မည့် အခြေအနေအတွက် သီးသန့်အသုံးပြုသော အော်ဟစ်သံဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၃; ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၄:၇–၈; ဟေရှာယ ၃:၁၁; ယေရမိ ၄:၁၃; ယေဇကျေလ ၂၄:၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘာသာပြန်သူများသည် ဟောရှေ ၇:၁၄ ရှိ အဓိကကြိယာကို “စုဝေးသည်” သို့မဟုတ် “ခုတ်ထစ်သည်/အနာတရဖြစ်အောင် ခွဲခြမ်းသည်” ဟူ၍ အမျိုးမျိုး ဘာသာပြန်ကြသည်။ နောက်ဆုံးအဓိပ္ပာယ်သည် မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှု၏ အဖွဲ့ဝင်များသည် မိုးရွာစေရန် ဘာလကို အာရုံစိုက်လာစေဖို့ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်သော အကြမ်းဖက်ဓလေ့ကို ရည်ညွှန်းမည်ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၂၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၇:၁၅–၁၆ (A′)။ ဘုရားသခင်၏ မအောင်မြင်သော ကြိုးပမ်းမှုများအတွက် မြည်တမ်းခြင်း။ ဟောရှေ ၇:၁၅–၁၆ သည် ကြက်ခြေခတ်ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အဆုံးပိုင်းဖြစ်ပြီး ၆:၁၁ခ–၇:၂ ရှိ အစပိုင်းနှင့် တူညီသောအကြောင်းအရာများကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။

၈:၁–၉:၇ခ

နိုင်ငံရေးနှင့် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ သစ္စာမရှိခြင်းအတွက် စွဲချက်

ဤအပိုင်း (C′) သည် အထက်တွင် ဖော်ပြထားသော ကိုက်ညီသည့်အပိုင်း (C) တွင် တွေ့ရသော အကြောင်းအရာအမျိုးမျိုးကို ထပ်မံဖော်ပြပြီး ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

A လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာခြင်း (၈:၁–၃)

B နိုင်ငံရေးနှင့် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အပြစ်များ (၈:၄–၆)

C အခြားလူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း (၈:၇–၁၃)

D ဣသရေလကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို မေ့လျော့ခြင်း (၈:၁၄)

C′ အခြားလူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း (၉:၁–၄)

B′ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပွဲတော်များ ပျက်သုဉ်းခြင်း (၉:၅–၆)

A′ လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာခြင်း (၉:၇က–ခ)

၈:၁–၃ (A)။ လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာခြင်း။ ဟောရှေ ၈:၁–၃ သည် ဣသရေလ၏ နောက်ဆုံးရှင်ဘုရင် ဟောရှေ၏ နန်းစံကာလ (၇၃၂–၇၂၂ ဘီစီ) အတွင်း ရေးသားခဲ့ဖွယ်ရှိပြီး၊ ၅:၈ တွင် C အပိုင်း စတင်ခဲ့သကဲ့သို့ shopar ကို မှုတ်၍ ဣသရေလအပေါ် မကြာမီကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းကို သတိပေးခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ယေဟောဝါသည် လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းကို လင်းယုန်/လင်းတတစ်ကောင်က သားကောင်အပေါ် ရုတ်တရက် ထိုးဆင်းလာခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည် (တရားဟောရာ ၂၈:၄၉–၅၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤသည်မှာ ဣသရေလကို ဖန်ဆင်းစဉ်က ယေဟောဝါသည် မိမိ၏အသိုက်အပေါ် လင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံဝဲကာ ကာကွယ်တော်မူခဲ့သော ပုံရိပ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားခြင်းဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၃၂:၁၀–၁၂)။ ဟောရှေ ၈:၁–၃ သည် ဣသရေလ၏အပြစ်များကို ယေဘုယျအားဖြင့် အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြသည်။ ဣသရေလက ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းသည်ဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တွင် ယေဟောဝါ၏ ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ကိုယ်တော်၏ တရားတော်ကို ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် စွဲချက်များနှင့် ပဋိညာဉ်ကျိန်စာများ ဆက်လက်ပေါ်ပေါက်လာသည်။

၈:၄–၆ (B)။ နိုင်ငံရေးနှင့် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အပြစ်များ။ အခန်းငယ် ၄ သည် ဣသရေလ၏ သမိုင်းအဆုံးပိုင်းတွင် ရှင်ဘုရင်များ အလျင်အမြန် အဆက်ဆက် ပြောင်းလဲနန်းတက်ခဲ့ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ အများစုသည် အာဏာသိမ်းမှု၊ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုနှင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုတို့မှတစ်ဆင့် နန်းတက်ခဲ့ကြသည် (ဟောရှေကျမ်း—နိဒါန်းကိုကြည့်ပါ)။ ယေဟောဝါသည် ယေရောဗောင် I က ဗေသလ၌ တည်ထားခဲ့သော ရွှေနွားသငယ်ကိုလည်း အတုအယောင်ကိုးကွယ်မှုအဖြစ် ရှုတ်ချတော်မူသည်။ ထိုနွားသငယ်ကို “ရှမာရိ၏ နွားသငယ်” ဟု ခေါ်သည် (တစ်နိုင်ငံလုံးကို ကိုယ်စားပြုသော အမည်ပြောင်းသုံးခြင်း၊ ၁၀:၅; ၁၃:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤအချိန်တွင် ဣသရေလ၏ သမိုင်းအခြေအနေအရ အာရှုရိသည် နွားသငယ်တည်ရှိသော ဒန်မြို့ပါဝင်သည့် နိုင်ငံမြောက်ပိုင်းကို သိမ်းပိုက်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် နွားသငယ်တစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိခဲ့သည်။

၈:၇–၁၃ (C)။ အခြားလူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း။ အခန်းငယ် ၇ တွင် အကြောင်းနှင့်အကျိုးကို ဖော်ပြသည့် ပုံပြင်ဆန်သော ပညာစကားတစ်ရပ် ပါရှိသည်။ ဣသရေလသည် အင်အားကြီးနိုင်ငံများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းများအကြား ဟိုပြောင်းဒီပြောင်းလုပ်ခြင်းအားဖြင့် ပဋိပက္ခ၏ “လေ” ကို မျိုးစေ့ချခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပိုမိုပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိကြမည်ဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီးမှုကြီးမားသော မုန်တိုင်း/လေပြင်း/လေပွေကို ရိတ်သိမ်းရမည် (ဟေရှာယ ၂၉:၆; အာမုတ် ၁:၁၄; နာဟုံ ၁:၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အခြားပုံရိပ်တစ်ခုတွင် ဣသရေလကို ရင့်ကျက်မှုမရောက်သည့် အပင်၏ပင်စည်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားပြီး ထို့ကြောင့် မုန့်ညက်ထုတ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အကယ်၍ ထွက်ရှိလာခဲ့လျှင်ပင် ထိုစပါးကို တိုင်းတစ်ပါးသားများက မျိုချလိမ့်မည်။

ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလကို မနှစ်မြို့ဖွယ်သောအရာတစ်ခုနှင့်လည်း ထပ်မံနှိုင်းယှဉ်တော်မူသည် (ဟောရှေ ၈:၈)။ ထို့နောက် ချစ်သူများကို ငှားရမ်းသော တောမြည်းတစ်ကောင်နှင့် (အခန်းငယ် ၉; ယေရမိ ၂:၂၄–၂၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)၊ အောက်တန်းကျသော အစေခံများနှင့် (ဟောရှေ ၈:၁၀) နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ ဤပုံရိပ်များအားလုံးသည် ဣသရေလက အခြားလူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဣသရေလသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အပြစ်များကိုလည်း ကျူးလွန်ခဲ့ပြီး (၄:၈ ကိုကြည့်ပါ) ဘုရားသခင်၏ တရားတော်မှ အရေးကြီးသော သွန်သင်ချက်များစွာကို ပယ်ချခဲ့သည် (၈:၁၁–၁၃က)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် ထွက်မြောက်ရာအဖြစ်အပျက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်၍ ကြေညာတော်မူသည်။ ဣသရေလသည် အီဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားရမည် (အခန်းငယ် ၁၃ခ)။

၈:၁၄ (D)။ ဣသရေလကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို မေ့လျော့ခြင်း။ အခန်းငယ် ၁၄ သည် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းကြောင့် ဣသရေလအပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းကို အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြသည်။ ထိုအရာသည် တရားဟောရာ ၃၂:၁၅–၁၈ ၏ ပဋိညာဉ်တရားစီရင်မှုနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ဟောရှေကျမ်း၌ ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းအရာကို တိတိကျကျ ရည်ညွှန်းသည့် တစ်ခုတည်းသောနေရာဖြစ်သကဲ့သို့ ဟေရှာယ ၅၁:၁၃ နှင့်လည်း အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သော်လည်း သူတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်ကို အောက်မေ့မည့်အစား ဣသရေလနှင့် ယုဒနှစ်နိုင်ငံစလုံးသည် မိမိတို့လက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အရာများကို ယုံကြည်အားထားခဲ့ကြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့၏ ကြီးမားသော ဗိမာန်တော်များ၊ နန်းတော်များနှင့် မြို့ရိုးခံတပ်များ/ခံတပ်မြို့များ တည်ဆောက်ခြင်းစီမံကိန်းများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ပြစ်ဒဏ်၊ မီးဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းဟူသော ပဋိညာဉ်ကျိန်စာသည် သမိုင်းတွင် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ အာရှုရိသည် ၇၂၂ ဘီစီတွင် ရှမာရိကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ဗာဗုလုန်လူတို့သည် ၅၈၆ ဘီစီတွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည် (တရားဟောရာ ၃၂:၂၂)။

၉:၁–၄ (C′)။ အခြားလူမျိုးများနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း။ ဟောရှေ ၉:၁–၄ သည် ၈:၇–၁၃ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဟောရှေသည် ဣသရေလ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်းကို ထပ်မံဖော်ပြသည်။ သူတို့သည် ပြည့်တန်ဆာ၏အခကို နှစ်သက်ကြသော်လည်း ထိုအခကို လက်ခံရရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ပြည်၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခွင့် မရှိတော့ (ဝတ်ပြုရာ ၂၅:၂၃ ကိုကြည့်ပါ)၊ “အီဂုတ္တုပြည်သို့ ပြန်သွားရမည်” (ဟောရှေ ၉:၃; ၉:၆; ၁၁:၅၊ ၁၀–၁၁ တွင် ထပ်မံဖော်ပြထားသည်)။

၉:၅–၆ (B′)။ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပွဲတော်များ ပျက်သုဉ်းခြင်း။ ဟောရှေ ၉:၅–၆ သည် ၈:၄–၆ နှင့် ကိုက်ညီပြီး အတုအယောင်ကိုးကွယ်မှု၏ အကြောင်းအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ တဲတော်ပွဲအတုအယောင်အပါအဝင် ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ပြက္ခဒိန်တစ်ခုလုံး (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၂:၃၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သည် လူမျိုး၏ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရခြင်းတို့နှင့်အတူ အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

၉:၇က–ခ (A′)။ လာမည့်တရားစီရင်ခြင်းကို ကြေညာခြင်း။ ဟောရှေ ၉:၇က–ခ သည် ဤအပိုင်းကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြပြီး ၈:၁–၃ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဟောရှေသည် အပြစ်ဒဏ်/အပြစ်နှင့်ထိုက်သော အပြန်အလှန်ပေးဆပ်ရမည့်နေ့ရက်များ မကြာမီရောက်လာတော့မည်ဟု ကြေညာသည်။ ထိုလူမျိုးသည် မိမိတို့ပြုခဲ့သည့်အရာကို သိကြပြီး ယေဟောဝါသည် သူတို့ကို တာဝန်ယူစေတော်မူမည်။

 

၉:၇ခ–၁၀:၁၅

ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်း/ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းအတွက် စွဲချက်

ဟောရှေ ၉:၇ခ–၁၀:၁၅ သည် အထက်တွင် ဆွေးနွေးခဲ့သော ဣသရေလ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်းအကြောင်းကို ထပ်မံခိုင်မာစေပြီး ပိုမိုအသေးစိတ် ဖော်ပြသည်။ ဤအပိုင်းတစ်ခုလုံးသည် သမိုင်းနှင့် ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ဣသရေလ၏ ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်း (ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခြင်း) သည် ရှည်လျားသောသမိုင်းရှိကြောင်း ပြသသည်။ ထိုအရာသည် အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်သည့်အချိန်နှင့် တရားသူကြီးများခေတ်အထိ ပြန်လည်ရောက်ရှိပြီး ဣသရေလအတွက် အလွန်ရိုသေလေးစားဖွယ်ကောင်းသော မြင့်မြတ်သည့် ပထဝီဝင်နေရာအချို့နှင့်လည်း ဆက်နွှယ်နေသည်။

A ဗေသလ (“ဘုရားသခင်၏အိမ်”) ၌ အပြစ်များ (၉:၇ခ–၈)

B ဂိဗာ၌ အပြစ်များ (၉:၉)

C ဗာလပေုရ၌ အပြစ်များ (၉:၁၀–၁၄)

D ဂိလဂါလ၌ အပြစ်များ (၉:၁၅–၁၀:၄)

C′ ဗေသအာဝင်၌ အပြစ်များ (၁၀:၅–၈)

B′ ဂိဗာ၌ အပြစ်များ (၁၀:၉–၁၀)

A′ ဗေသလ၌ အပြစ်များ (၁၀:၁၁–၁၅)

၉:၇ခ–၈ (A)။ ဗေသလ၌ အပြစ်များ။ “မိမိဘုရားသခင်၏အိမ်” (ဟေဗြဲ bet-’elohayw) ဟူသော ရည်ညွှန်းချက်သည် “ဘုရားသခင်၏အိမ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဗေသလကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည် (အခန်းငယ် ၈)။ ဤအရာသည် ၁၀:၁၅ (A′ အပိုင်း) တွင် ဗေသလကို ဖော်ပြခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဟောရှေ ၉:၇ခ–၈ ကို မိုက်မဲသော ပရောဖက်များနှင့် ish haruakh (စာသားအရ “ဝိညာဉ်၏လူ”၊ “ဝိညာဉ်တော်မှ မှုတ်သွင်းခံရသောသူ”) တို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ စွဲချက်အဖြစ် နားလည်နိုင်သည်။ ထိုသူတို့သည် ရူးသွပ်သွားကြသည်။ သို့မဟုတ် အခြားနည်းအားဖြင့် ဣသရေလရှိ မတရားသောသူများက မှန်ကန်သော ပရောဖက်များကို မှားယွင်းစွာ အကဲဖြတ်ခြင်းဟုလည်း နားလည်နိုင်သည်။ ဟောရှေ ၁၀:၁၁–၁၅ တွင် လူမျိုးသည် မိမိတို့၏ အင်အားကြီးသူများကို အချည်းနှီးယုံကြည်အားထားခြင်းအတွက် စွဲချက်တင်ခံရသည်။ အပိုင်းနှစ်ခုစလုံးသည် သူတို့၏မတရားမှုကြောင့် ပြစ်ဒဏ်ကျရောက်လာမည်ကို ဖော်ပြသည် (၉:၇; ၁၀:၁၅)။ တစ်ချိန်က ပရောဖက်များ ထွန်းကားခဲ့သောနေရာဖြစ်သည့် ဗေသလ (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂:၃) သည် ရွှေနွားသငယ်ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် အဓိကဗဟိုဌာန ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက်များသည် လူတို့အတွက် မိုက်မဲသူများနှင့် ထောင်ချောက်များ ဖြစ်လာကြသည် (ဟောရှေ ၉:၇–၈)။

၉:၉ (B)။ ဂိဗာ၌ အပြစ်များ။ ဟောရှေ၏ ဂိဗာကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် တရားသူကြီးများခေတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသည်။ ထိုအချိန်တွင် လေဝိသားတစ်ဦး၏ မယားငယ်ကို အဓမ္မပြုကျင့်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် အမျက်ဒေါသထွက်မှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည် (တရားသူကြီးမှတ်စာ ၁၉–၂၁)။ တရားသူကြီးမှတ်စာ၏ အဆုံးတွင် ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသော ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဣသရေလကျဆင်းခဲ့သော အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသည့် ယိုယွင်းပျက်စီးမှုအဆင့်ကို ပြသသည်။ ယခု ဟောရှေသည် ထိုမျိုးဆက်ကို မိမိခေတ်ရှိ မျိုးဆက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး၊ ယခုခေတ်မျိုးဆက်သည်လည်း ထိုနည်းတူ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေကြောင်း ဖော်ပြသည် (ဟောရှေ ၉:၉)။

၉:၁၀–၁၄ (C)။ ဗာလပေုရ၌ အပြစ်များ။ သမိုင်းနှင့် ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ နှိုင်းယှဉ်ချက်များကို ဆက်လက်အသုံးပြုရင်း ဟောရှေသည် အီဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်သည့်ကာလသို့ ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည် (၉:၁၀)။ ဘုရားသခင်၏ “သားဦး” ဖြစ်သော ဣသရေလ (ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၂) နှင့် ကိုယ်တော်၏ နှစ်သက်ဖွယ်အတွေ့အကြုံကို အစောပိုင်းမှည့်သော သင်္ဘောသဖန်းသီး၏ အရသာနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ သို့သော် ကာနန်ပြည်သို့ မဝင်ရောက်မီ ဗာလပေုရ၌ ဣသရေလ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖောက်ပြန်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောအချိန်တွင် သူတို့သည် laboshet (စာသားအရ “အရှက်ကွဲခြင်း”) ဖြစ်သည့် ဗာလ၏ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှု ထုံးတမ်းများနှင့် နတ်ဘုရားများထံ မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခဲ့ကြသည် (တောလည်ရာ ၂၅:၁–၅)။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွံရှာဖွယ်အရာ ဖြစ်လာကြသည် (ဟောရှေ ၉:၁၀)။ မျိုးပွားခြင်းဆိုင်ရာ ကိုးကွယ်မှုကို သရော်သည့်ပုံစံဖြင့် ဟောရှေသည် လူတို့အလိုရှိသော မျိုးပွားခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရာကို ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးသည်။ ထိုအရာများမှာ မျိုးမပွားနိုင်ခြင်း၊ ရင်သွေးသတ်ခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ပျက်ခြင်းနှင့် နို့အုံခြောက်သွေ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၁–၁၄)။

၉:၁၅–၁၀:၄ (D)။ ဂိလဂါလ၌ အပြစ်များ။ ဟောရှေခေတ်တွင် ဂိလဂါလသည် အရေးကြီးသော ကိုးကွယ်မှုဗဟိုဌာနတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည် (၄:၁၅; ၁၂:၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။ ဣသရေလသည် ထိုနေရာ၌ ပြုခဲ့သော မကောင်းမှုများကြောင့် ယေဟောဝါက သူတို့ကို မုန်းကြောင်း မိန့်တော်မူပြီး၊ ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းရှင်းပြ၍ သူတို့ကို နောက်တစ်ဖန် ချစ်တော်မမူတော့ကြောင်း ဆိုလိုသည် (၉:၁၅)။ ဤအခြေအနေတွင် “မုန်းသည်” ဟူသည်မှာ ငြင်းပယ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည် (မာလခိ ၁:၂–၅ အပေါ် ဝေဖန်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ မိမိလူတို့ကို စာနာမှုကင်းမဲ့စွာ၊ အကြောင်းမဲ့ စွန့်ပစ်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူတို့ကို လွှတ်ပေးရခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏နှလုံးသား၌ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ဖြစ်စေသည် (ဟောရှေ ၁၁:၈–၉ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧဖရိမ်၏အမည် (ဟေဗြဲ para’၊ “အသီးများစွာသီးသော”) နှင့် စကားလုံးကစား၍ ဟောရှေသည် သူတို့သည် ခြောက်သွေ့သွားပြီး အသီး (peri) ကို နောက်တစ်ဖန် မသီးတော့ကြောင်း ကြေညာသည် (၁၃:၁၅; ၁၄:၈ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ဧဖရိမ်ကို မိမိ၏အိမ်တော်မှ ပစ်ပယ်/ငြင်းပယ်/နှင်ထုတ်မည် (garash) ဟု မိန့်တော်မူသည် (၉:၁၅)။ ဤသည်မှာ ယေဟောဝါနှင့် ဣသရေလအကြား ကွာရှင်းခြင်းကို အပြီးသတ်စေသည့် နည်းပညာဆိုင်ရာ စကားရပ်ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၁:၇; တောလည်ရာ ၃၀:၉)။

ဂိလဂါလကို အထူးရွေးချယ်ဖော်ပြခြင်းမှာ ရှင်ဘုရင်ရှောလု၏ မအောင်မြင်သော နန်းစံခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်က သူ့ကို ငြင်းပယ်ခြင်းတို့နှင့် သမိုင်းကြောင်းအရ ဆက်နွှယ်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁:၁၄–၁၅)။ ယခု ဘုရားသခင်သည် ရှောလုကဲ့သို့ ခေါင်းမာ/ပုန်ကန်သော မိမိလူတို့နှင့် သူတို့၏ မင်းများ (ဟေဗြဲ sar) ကို ငြင်းပယ်တော်မူမည်။ ရှောလုထံမှ နိုင်ငံတော်ကို ဘုရားသခင် ဖြတ်ယူတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ဣသရေလနိုင်ငံကိုလည်း ဖယ်ရှားတော်မူမည်။ လူတို့ကို “လူမျိုးတို့အကြား လှည့်လည်သွားလာသူများ” အဖြစ် သိမ်းသွားတော်မူမည် (ဟောရှေ ၉:၁၇)။ ထာဝရဘုရားကို မရိုသေကြသောကြောင့် ကိုးကွယ်မှုဗဟိုဌာနများ၊ ထိုနေရာရှိ ယဇ်ပလ္လင်များနှင့် မြင့်မြတ်သောတိုင်များကို ဖြိုဖျက်ပြီး သူတို့၏ရှင်ဘုရင်ကိုလည်း ဖယ်ရှားတော်မူမည် (တရားဟောရာ ၂၈:၃၆ ၏ ပဋိညာဉ်ကျိန်စာ ပြည့်စုံခြင်း)။ နှလုံးနှစ်ခြမ်းကွဲနေသော လူတို့သည် (ဟေဗြဲ khalaq၊ “ချောမွေ့၍ ချော်လဲစေသော”၊ “လှည့်စားတတ်သော”) မိမိတို့၏ လူသားရှင်ဘုရင်သည် ကောင်းချီးမဟုတ်ဘဲ အစားအစာထုတ်လုပ်သော လယ်ကွင်းအလယ်၌ ပေါက်လာသော အဆိပ်ရှိသောအပင်နှင့်တူကြောင်း နောက်ကျမှ သိရှိလာကြမည် (ဟောရှေ ၁၀:၁–၄)။

၁၀:၅–၈ (C′)။ ဗေသအာဝင်၌ အပြစ်များ။ ဟောရှေ ၁၀:၅–၈ သည် ၉:၁၀–၁၄ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဟောရှေသည် ဗေသအာဝင်၌ ကိုးကွယ်မှုစနစ် ဖြိုဖျက်ခံရခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဗေသအာဝင် (“ဒုစရိုက်၏အိမ်”၊ ဗေသလ—“ဘုရားသခင်၏အိမ်”—အတွက် မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ခေါ်သောအမည်၊ ၄:၁၅; ၅:၈ ကိုကြည့်ပါ) ၏ ဘုန်းအသရေ သို့မဟုတ် တင့်တယ်ခြင်းကို ဖယ်ရှားခံရမည်။ ဤအရာသည် ဧလိလက်ထက်တွင် ဖိလိတ္တိလူတို့က သေတ္တာတော်ကို ဖမ်းဆီးသွားသောအခါ ဣခဗောဒ် (“ဘုန်းအသရေ ထွက်သွားပြီ”) ဟု ကလေးအား အမည်ပေးခဲ့ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၄:၂၁)။ ရွှေနွားသငယ်ကို အာရှုရိ၏ ကြီးမြတ်သောရှင်ဘုရင်ထံသို့ အပ်နှံရမည် (ဟောရှေ ၅:၁၂–၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဧဖရိမ်၏ ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ မြင့်သောအရပ်များကို ဖျက်ဆီးမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ရှင်ဘုရင်ကို ဖြတ်တောက်/ဖျက်ဆီးမည်။ သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် အရှက်ကွဲခြင်းကြောင့် လူတို့သည် တောင်များနှင့် တောင်ကုန်းများကို မိမိတို့အပေါ် ပြိုကျစေရန် တောင်းဆိုကြမည် (လုကာ ၂၃:၃၀; ဗျာဒိတ် ၆:၁၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ အချုပ်အားဖြင့် အာရှုရိသည် ဣသရေလကို လုံးဝဖျက်ဆီးပြီး နိုင်ငံအဖြစ် ပျက်ပြားစေမည် (၇၂၂ ဘီစီနှင့် ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ပြည့်စုံခဲ့သည်)။

၁၀:၉–၁၀ (B′)။ ဂိဗာ၌ အပြစ်များ။ ဟောရှေ ၁၀:၉–၁၀ သည် ၉:၉ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလကို “ဂိဗာလက်ထက်ကာလများ” မှစ၍ ဆက်လက်ကျူးလွန်လာခဲ့သော အပြစ်များအတွက် စွဲချက်တင်တော်မူသည်။

၁၀:၁၁–၁၅ (A′)။ ဗေသလ၌ အပြစ်များ။ ဟောရှေ ၁၀:၁၁–၁၅ သည် ၉:၇ခ–၈ နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ၁၀:၁၁ တွင် ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလကို တစ်ချိန်က စပါးနယ်ခြင်းကို နှစ်သက်ခဲ့ပြီး နွားမောင်းတံ သို့မဟုတ် တင်းကျပ်သော ကြိုးကိုပင် မလိုအပ်သော နွားမငယ်တစ်ကောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်တော်မူသည်။ သို့သော် ယခုတွင် ထိုနွားမငယ်ကို ယုဒနှင့်အတူ ထမ်းပိုးတပ်ရမည်။ အခြားစိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့အား ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မျိုးစေ့ချရန်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရိတ်သိမ်းရန်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေခြင်းအားဖြင့် မြေကို ထွန်ယက်ရန် တိုက်တွန်းတော်မူသည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် ကိုယ်တော်သည် ကြွလာ၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မိုးရွာစေမည်။ “မိုးရွာစေသည်” ဟူသော ဟေဗြဲ yarah သည် “သွန်သင်သူ” ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သည် (အခန်းငယ် ၁၂)။ မြေကို ထွန်ယက်ခြင်းဟူသော အခြေခံအလုပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထိုအစား မတရားမှုကို ထွန်ယက်/မျိုးစေ့ချပြီး မတရားခြင်းကို ရိတ်သိမ်းခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ပြစ်ဒဏ်အဖြစ် သူတို့၏ ခံတပ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်။ ထိုခံတပ်အချို့သည် ယေဟုလက်ထက် ၈၄၁ ဘီစီတွင် ရှလ္မနေဇာ III က ဣသရေလပြည်၌ စစ်ဆင်ရေးပြုလုပ်စဉ် ရှင်ဘုရင်ကို လက်နက်ချအညံ့ခံစေခဲ့သောအခါ ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရပြီးဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၄)။ ဗေသအာဗေလ၏ တည်နေရာကို မသိရပေ။

No comments:

Post a Comment