Sunday, September 27, 2026

ခါနာန်ပြည်နယ်စပ်တွင်

 

ခါနာန်ပြည်နယ်စပ်တွင်

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သာသနာပြုလုပ်ငန်းနှင့်အတူ

ရှုခန်းတွင် ခါနာန်ပြည်နယ်စပ်

“ထိုနောက် ငါကြည့်ရှု၍ လူအမျိုးမျိုး၊ အနွယ်အမျိုးမျိုး၊ အမျိုးအနွယ်အမျိုးမျိုး၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတို့တွင် မည်သူမျှ ရေတွက်၍ မကုန်နိုင်သော လူအုပ်ကြီးသည် ဖြူသောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်လျက်၊ လက်တွင် ထန်းလက်ကို ကိုင်လျက်၊ ပလ္လင်တော်ရှေ့၊ သိုးသငယ်တော်ရှေ့၌ ရပ်နေကြသည်ကို မြင်၏။ ထိုသူတို့သည် ကျယ်သောအသံနှင့် ‘ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူသော ငါတို့ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်တော်သည် ကယ်တင်တော်မူခြင်းအမှုကို ပိုင်တော်မူ၏’ ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏” (ဗျာ၊ ၇း၉၊ ၁၀)။

အချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီးပြီ။ လေ့လာမှုလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ့်နှစ်ဦးအနက် ဆယ်ဦးက ကတိထားရာပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သဘောတူခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အကြောင်းပြချက်များသည်လည်း ယုတ္တိရှိပုံရသည်။ ခါနာန်ပြည်သားများသည် ပို၍ အင်အားကြီးပြီး လက်နက်အင်အားလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်ကြသဖြင့် အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် အောင်မြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမရှိပေ။ သို့သော် သူတို့၏ အချက်အလက်များတွင် ပြဿနာတစ်ခုရှိသည်။ ထိုအချက်အလက်များက သူတို့အား ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို သံသယဝင်စေရန် သွေးဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။

“ထ၍၊ ထိုပြည်ကို အလျားအနံ လျှောက်လော့။ အကြောင်းမူကား ထိုပြည်ကို သင်၌ ငါပေးမည်” ဟု ဘုရားသခင်က အာဗြဟံအား မိန့်တော်မူခဲ့သည် (က၊ ၁၃း၁၇)။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား ဖြစ်နိုင်ပုံမရသည့်အရာများကို ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုလေ့ရှိသည်ကို သတိပြုမိပါသလား။ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်ခွာရန်လော။ ဖာရောဘုရင်က ထွက်ခွာခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်နီသို့ ရောက်သည့်လမ်းကို ရွေးပြီး ထွက်ခွာရန်လော။ ထိုပင်လယ်ကို မည်သို့ ဖြတ်ကူးကြမည်နည်း။ ခါနာန်ပြည်ကို သိမ်းပိုက်ရန်လော။ မည်သို့ သိမ်းပိုက်ကြမည်နည်း။

သို့သော် သူတို့သည် နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်ကြာပြီးနောက် ကတိထားရာပြည်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်သောအခါ ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်ကို သတိပြုပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်ကို သယ်ဆောင်လျက် ရေထဲသို့ ဝင်သောအခါ ယော်ဒန်မြစ်သည် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့သည်။ ယေရိခေါမြို့ရိုးများ ပြိုကျသောအခါတွင်လည်း သူတို့သည် ပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်နောက်သို့ လိုက်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ ထိုပဋိညာဉ်သေတ္တာတော်သည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ထိုအရာသည် ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် မကိုက်ညီပုံရသောကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်ကို သံသယဝင်နေကြသည်။ ဆယ့်နှစ်ဦးအနက် နှစ်ဦးသာ ဘုရားသခင်က တောင်းဆိုထားလျှင် ထိုအရာသည် သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဟု ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ပရိသတ်များကလည်း ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို ယုံကြည်ခြင်းမရှိဘဲ အားမပေးသူများ၏ စကားကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် တော၌ နှစ်ပေါင်းလေးဆယ် ပိတ်မိနေခဲ့ကြသည်။

သူတို့ကို ခါနာန်ပြည်မှ ပြန်လှည့်စေသောအခါ ဘုရားသခင်သည် မိမိရည်ရွယ်ထားသည့်အရာကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် နယ်စပ်ကို ဖြတ်၍ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းမျှသာမဟုတ်သကဲ့သို့ ရွာအနည်းငယ်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းမျှလည်း မဟုတ်ပေ။ “ငါသည် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ မြေတစ်ပြင်လုံးသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်လိမ့်မည်” ဟု ဘုရားသခင်က မောရှေအား မိန့်တော်မူခဲ့သည် (တော၊ ၁၄း၂၁)။

ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင်လည်း ထိုရည်ရွယ်ချက်အဆုံးသတ်ကိုပင် တွေ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် လောကကို ထွန်းလင်းစေမည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည် (ဗျာ၊ ၁၈း၁)။ ကျွန်ုပ်တို့ဘက်မှ ယုံကြည်ခြင်းမရှိခြင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာမြေကို ပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီး ခရစ်တော်၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ရန် ကိုယ်တော်၏ အစီအစဉ်များကို ပျက်စီးစေနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ယုံကြည်ခြင်းမရှိခြင်းကြောင့် ထိုအမှုကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သော်လည်း ရပ်တန့်ပစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ လောက—လောကတစ်လောကလုံး—သည် အလင်းတော်ဖြင့် ထွန်းလင်းလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်က “ဤပြည်သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခြင်းမဟုတ်သည်ကို သတိပြုပါ။ ထိုအစား မြေတစ်ပြင်လုံးကို ကိုယ်တော်၏ပိုင်ဆိုင်ရာအဖြစ် တောင်းဆိုတော်မူခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းအသင်းတော်ကိုဖြစ်စေ၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းအသင်းတော်ကိုဖြစ်စေ ပြောဆိုသည်ဖြစ်စေ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အမြဲတမ်းတူညီခဲ့သည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်မှာ ကမ္ဘာမြေတစ်လောကလုံးဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ဟေရှာယအားဖြင့် မိန့်တော်မူသော ကိုယ်တော်၏စကားကို သေချာနားထောင်ကြည့်ပါ။

“တပါးအမျိုးသားတို့အဖို့ သင်သည် ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းဖြစ်၍ မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ရောက်စေခြင်းငှာ အလင်းကို ငါပေးမည်” (ဟေရှာ၊ ၄၉း၆)။

“အကြောင်းမူကား၊ မှောင်မိုက်သည် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်း၍၊ အလွန်မှောင်မိုက်သည် လူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် သင်၌ ပေါ်ထွန်းတော်မူ၍၊ ဘုန်းတော်သည် သင်၌ ထင်ရှားလိမ့်မည်။ တပါးအမျိုးသားတို့သည် သင်၏အလင်းသို့ လာကြ၍၊ ရှင်ဘုရင်တို့သည် သင်၏ထွန်းလင်းခြင်းသို့ လာကြလိမ့်မည်” (ဟေရှာ၊ ၆၀း၂၊ ၃)။

ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးသောကာလ ကျန်ကြွင်းသောအသင်းတော်၏ တာဝန်သည် အစ္စရေးလူမျိုးအတွက် ရှိခဲ့သည့်တာဝန်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အပြစ်သားများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟာတိုက်လှန်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများအရ၊ ထိုစည်းမျဉ်းများသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်အပေါ် အခြေခံထားသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် လူသားမျိုးနွယ်အား ထူးခြားစွာ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးထားတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်ထံမှ လှည့်ထွက်၍ မိမိတို့နှစ်သက်သည့်အတိုင်း အသက်ရှင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၌ လွတ်လပ်ခွင့်ရှိသည် (တ၊ ၁၄း၁၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူမျိုးနိုင်ငံများ တည်ရှိနေခြင်းကိုယ်တိုင်က ထိုလွတ်လပ်ခွင့် အမှန်တကယ်ရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ ဒံယေလ၏ ရူပါရုံတွင် ပင်လယ်မှတက်လာသော သားရဲများသည်လည်း ထိုလွတ်လပ်ခွင့်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ဖော်ပြနေသည်။ လေတို့သည် ရေမျက်နှာပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်စေပြီး၊ မျိုးဆက်တစ်ဆက်ပြီးတစ်ဆက် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံများအကြား အာဏာအပြောင်းအလဲများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော နာကျင်မှုနှင့် စိတ်နှလုံးကြေကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုပြဿနာသည် တရားစီရင်ခြင်းကို စီရင်တော်မူ၍ လူသား၏သားတော်အား သူ၏နိုင်ငံတော် ပေးအပ်သည့်အချိန်အထိ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပါ။

“လူမျိုးခပ်သိမ်းတို့၊ တိုင်းနိုင်ငံခပ်သိမ်းတို့၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတို့သည် ဝတ်ပြုစေခြင်းငှာ အုပ်စိုးခြင်း၊ ဘုန်းအသရေ၊ နိုင်ငံတော်ကို သူ၌ အပ်ပေးကြ၏။ သူ၏အုပ်စိုးခြင်းသည် နိစ္စထာဝရအုပ်စိုးခြင်းဖြစ်၍ မပျောက်မပျက်ရ။ သူ၏နိုင်ငံသည် ဖျက်ဆီးခြင်းမရှိရ” (ဒံ၊ ၇း၁၄)။

ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးသောကာလ ကျန်ကြွင်းသောအသင်းတော်၏ တာဝန်သည် အစ္စရေးလူမျိုးအတွက် ရှိခဲ့သည့်တာဝန်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အပြစ်သားများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူမျိုးအားလုံးထံသို့ ခရစ်တော်၏အလင်းကို ယူဆောင်သွားရမည်။ “ထိုနောက် ကောင်းကင်အလယ်၌ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ပျံဝဲသည်ကို ငါမြင်၏။ သူသည် မြေကြီးပေါ်မှာ နေသောသူတို့အား ဟောပြောစရာ ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ကိုင်ဆောင်၍၊ လူမျိုးအသီးသီး၊ အနွယ်အသီးသီး၊ ဘာသာစကားအသီးသီး၊ လူအသီးသီးတို့အား ဟောပြောရန်၊ ‘ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းပေးကြလော့။ တရားစီရင်တော်မူသောအချိန် ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ရေတွင်းများကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ကိုးကွယ်ကြလော့’ ဟု ကျယ်သောအသံနှင့် ပြောဆို၏” (ဗျာ၊ ၁၄း၆၊ ၇)။

နယ်စပ်တွင် ရပ်နေခြင်း

အစ္စရေးလူမျိုးကဲ့သို့ပင် ယခုကျွန်ုပ်တို့သည် ကတိထားရာပြည်၏ နယ်စပ်တည့်တည့်တွင် ထိုင်နေကြသည်။ ဘုရားသခင်က ဖြစ်ပျက်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်တော်မူခဲ့သမျှသည် အများအားဖြင့် ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားပြီဖြစ်သည်၊ သို့မဟုတ် ယခုပင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ဟု ထင်ရှားနေသည်။ အစ္စရေးလူမျိုးကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကတိထားရာပြည်ထဲသို့—ရူပါရုံအားဖြင့်—ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပြန်လာကာ သစ္စာရှိရန် စိန်ခေါ်မှုတစ်ရပ် ပေးခဲ့သူထံမှ အားပေးစရာ သတင်းစကားတစ်ရပ်ကို ရရှိထားကြသည်။

“ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ကြီးမားသော အခက်အခဲများနှင့် စမ်းသပ်မှုများ ရှိနေပါသည်။ ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် ခိုင်မာသောသတ္တိနှင့် မလျော့သောကြိုးစားအားထုတ်မှု လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် အရာအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ယခုအချိန်အထိ ဘေးကင်းစွာ ဦးဆောင်လာခဲ့သော တပ်မှူးတော်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအပေါ် မူတည်နေပါသည်။ ယခုမှစ၍ မယုံကြည်ခြင်း ဝင်လာခွင့်ပြုမည်လော။ သံသယနှင့် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတို့ကို အားနည်းစွာ အလျှော့ပေးမည်လော။ လောကနှင့် အပေးအယူလုပ်၍ ကောင်းကင်ခါနာန်ပြည်မှ လှည့်ထွက်မည်လော။”* ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ် မေးရမည့်မေးခွန်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစ္စရေးလူမျိုးတို့၏ အမှားကို ထပ်မံပြုလုပ်၍ နောက်ထပ်မျိုးဆက်တစ်ဆက်အတွက် ဤနေရာတွင်ပင် ဆက်နေရန် ရွေးချယ်မည်လောဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဧရာမရန်သူများနှင့် ပြည့်နေသည်မှာ သံသယမရှိပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏အမြင်အရ အမှောင်၏အင်အားများသည် ပို၍အာဏာရှိပုံ၊ ပို၍သြဇာကြီးပုံနှင့် အရင်းအမြစ်များ ပို၍များပြားပုံရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်ထားသောတာဝန်—ကျွန်ုပ်တို့ ဝေမျှရန် တောင်းဆိုခံထားရသော သတင်းစကား—ကို ကျွန်ုပ်တို့မြင်သောအခါ ကိုယ်တိုင်အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားမိကြသော်လည်း ထိုသတင်းစကားကို ကျွန်ုပ်တို့ မျှဝေရမည့် ကမ္ဘာကြီးအကြောင်း စဉ်းစားသောအခါ ထိတ်လန့်မှုတစ်မျိုးကိုလည်း ခံစားရသည်။ “ဤသတင်းစကားလား။ ထိုသူတို့ထံသို့လား။ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ” ဟု မေးမိကြသည်။

ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းသည် နောက်ဆုတ်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည့်ပုံပေါ်သော လေ့လာမှုများ—လက်တွေ့အချက်အလက်များ—ထံသို့ ပြန်လှည့်ရန် ကျွန်ုပ်တို့ သွေးဆောင်ခံရသည်။ အသင်းတော်များသည် အရွယ်အစား လျော့ကျလာနေကြသည်။ လူငယ်များသည် ဘာသာတရားမှ လှည့်ထွက်နေကြသည်။ လူတို့သည် အမှန်တရား၏ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော အယူအဆကိုပင် စွန့်လွှတ်ထားကြသည်။ ခရစ်တော်၏ဘုန်းတော်ဖြင့် ထိုကမ္ဘာကြီးကို မည်သို့ ထွန်းလင်းစေကြမည်နည်း။ ထိုသာသနာပြုလုပ်ငန်းသည် အောင်မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့် လုပ်ငန်းတစ်ခုဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်က အစ္စရေးလူမျိုးတို့သည် ထိုစိန်ခေါ်မှုကို ပယ်ချရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည့်နေ့တွင် မိန့်တော်မူခဲ့သည့် အလားတူအရာကိုပင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြန်လည်သတိပေးတော်မူသည်။ “ထိုနောက် အာဏာကြီးသော အခြားသောကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်ကို ငါမြင်၏။ မြေကြီးသည် သူ၏ဘုန်းတော်နှင့် ထွန်းလင်းလေ၏” (ဗျာ၊ ၁၈း၁)။

ဘုရားသခင်သည် မိမိပိုင်ဆိုင်မည့် ကမ္ဘာကြီးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ရဲဝံ့စွာ တောင်းဆိုစေတော်မူနေသည်။ သင်၏ခြေကို မြှောက်ပါ။ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကို ကျော်ဖြတ်၍ မျဉ်းကိုဖြတ်ပြီး ခါနာန်ပြည်ထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်ပါ။ ဝေဖန်သူများ မည်သို့ပင်ပြောဆိုကြပါစေ၊ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ရန် သတ္တိလိုအပ်သည်ကို နားလည်ပါ။ သစ္စာရှိပါ။ ယေရှုအကြောင်း သင်သိထားသည့်အရာကို တစ်စုံတစ်ဦးအား ပြောပြပါ။ မကြာမီ ကမ္ဘာကြီးကို ထွန်းလင်းစေတော့မည့် အလင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပါ။


  • အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ Review and Herald၊ ၁၈၈၁ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၂၉ ရက်။

 

No comments:

Post a Comment