Wednesday, September 30, 2026

ယောလအနာဂတ္တိကျမ်း-ယောလ-Joel – Joel.

 

 

မာတိကာ (Table of Contents)
အခန်းကြီး - ၁
အခန်းကြီး - ၂
အခန်းကြီး - ၃

ယောလ

နိဒါန်း

အမည်နှင့် စာရေးသူ။ ဤကျမ်းကို ၎င်း၏စာရေးသူဖြစ်သော ပရောဖက်ယောလ၏အမည်ဖြင့် ခေါ်တွင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အမည်သည် “ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟူသောအဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် အခြားသူအများအပြားလည်း ဤအမည်ကို ခံယူထားကြသဖြင့် ဤအမည်သည် မထူးဆန်းလှပေ။ ယောလ၏ဘဝနှင့်ပတ်သက်၍ အများအပြားကို မသိရှိရသေးသော်လည်း၊ သူ၏ကဗျာရေးသားမှု အရည်အသွေးမြင့်မားခြင်းနှင့် ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုရေးထုံးတမ်းများကို ကောင်းစွာရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခြင်းတို့က သူသည် ပညာကောင်းစွာသင်ယူထားသူဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ သူ၏သတင်းစကားအများစုသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်ကို ရည်ညွှန်းထားသောကြောင့် သူသည် ယေရုရှလင်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။

ရေးသားသည့်အချိန်။ ယောလကျမ်းတွင် ၎င်းကို မည်သည့်အချိန်က ရေးသားခဲ့သည်ကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ရန် တိုက်ရိုက်အချက်အလက် မပေးထားပေ။ အဓိကအားဖြင့် ကျမ်းအတွင်းရှိ အထောက်အထားများကို အခြေခံ၍ ပညာရှင်များက ဘုရင်များအစောပိုင်းခေတ်မှ ပြည်နှင်ခံရပြီးနောက်ကာလအထိ အချိန်ကာလအမျိုးမျိုးကို အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။ နောက်ပိုင်းကာလဖြစ်ကြောင်း ထောက်ခံသည့်အထောက်အထားများ ရှိသော်လည်း၊ ဤအနက်ဖွင့်ကျမ်းသည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ကိုးရာစုခန့်က အစောပိုင်းကာလဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။ ဤအချိန်ကာလသည် ကျမ်းတွင် ထင်ဟပ်နေသော သမိုင်းနောက်ခံအခြေအနေနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီပုံရသော်လည်း အနည်းငယ်နောက်ကျသောကာလ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အထောက်အထားလည်း ရှိသည်။

နောက်ကြောင်းခံအခြေအနေ။ ယောလသည် တိုင်းပြည်၏ စိုက်ပျိုးရေးထုတ်လုပ်မှုတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် ကျိုင်းကောင်ဘေးကြီး၏ နောက်ခံအခြေအနေအောက်တွင် သူ၏သတင်းစကားကို ပေးခဲ့သည်။ ဤကျိုင်းကောင်ဘေးသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် ယောလ၏သာသနာပြုလုပ်ငန်းနှင့် သက်ဆိုင်သည့် သမိုင်းနောက်ခံအခြေအနေများမှာ မည်သို့ဖြစ်သည်ကို ကျမ်းတွင် မဖော်ပြထားသောကြောင့် ဤကျမ်း၏နောက်ခံအခြေအနေကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခက်ခဲသည်။ ပညာရှင်အချို့သည် ကျမ်းအတွင်းရှိ အခြေအနေဆိုင်ရာအချက်အလက်များကို အခြေခံ၍ ၎င်း၏နောက်ခံကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ထိုကျမ်းတွင် ဘုရင်အကြောင်း ရည်ညွှန်းထားခြင်းမရှိဘဲ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူများကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြထားသည်၊ ဗိမာန်တော်ဝတ်ပြုရေးလုပ်ငန်းများ တက်ကြွစွာဆောင်ရွက်နေသည်ကို ပုံဖော်ထားသည်၊ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရသော အစ္စရေးလူမျိုးများနှင့် ဂရိလူမျိုးများထံ ရောင်းစားခံရသော ယုဒကျွန်များအကြောင်း ဆွေးနွေးထားသည်၊ ထို့အပြင် အီဂျစ်၊ ဧဒုံ၊ တိုင်ရာ၊ ဇိဒုန်နှင့် ဖိလိတ္တိပြည်တို့ကို ရန်သူများအဖြစ် ရည်ညွှန်းထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှင်အချို့က ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုလုပ်ငန်းသည် ဘုရင်ယောရှ၏ ငယ်ရွယ်စဉ်ကာလအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ဟု အငြင်းပွားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူများက ယုဒပြည်အပေါ် အာဏာကို ချုပ်ကိုင်ထားကြသည် (၄ရာ၊ ၁၁း၁၈–၂၁)။ ထို့ကြောင့် ယောလ၏ တိုင်းတစ်ပါးလူမျိုးများအပေါ် ပြင်းထန်စွာပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းသည် ယောရံမင်းလက်ထက်တွင် လူမျိုးများစုပေါင်း၍ ယုဒပြည်ကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်သည် (ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၈၅၂–၈၄၁ ခုနှစ်၊ ၆ရာ၊ ၂၁း၁၆–၁၇)။ သို့သော် ဤအခြေအနေဆိုင်ရာအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုနိုင်ပုံ တစ်မျိုးထက်မက ရှိနိုင်သောကြောင့် ပညာရှင်အများစုသည် တူညီသောအချက်အလက်များကို နောက်ပိုင်းကာလ၊ အထူးသဖြင့် ဗိမာန်တော်ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီးနောက် ပြည်နှင်ခံရခြင်းမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့်ကာလဟု နားလည်ရန် ပိုမိုနှစ်သက်ကြသည်။

ယောလကျမ်းသည် ကျိုင်းကောင်များကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်းကာလအတွင်း ဖန်တီးထားသည့် တစ်စုတစ်စည်းတည်းသော စာပေလက်ရာဖြစ်သည်။ အချက်အလက်များ၏ မရှင်းလင်းမှုကြောင့် အကြွင်းမဲ့သေချာမှု မရနိုင်သော်လည်း အာရှုရိလူမျိုးများနှင့် ဗာဗုလုန်လူမျိုးများကို ရန်သူများအဖြစ် ရည်ညွှန်းထားခြင်း လုံးဝမရှိခြင်းသည် ယောလသည် ထိုလူမျိုးများ အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည်တို့၏ ရန်သူများအဖြစ် ပေါ်ပေါက်မလာမီ ကာလတွင် သာသနာပြုခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်သည်။ ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားသည် သူ၏ခေတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ကျိုင်းကောင်ကျူးကျော်မှုကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အစပြုပြီး အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် တရားစီရင်ခြင်းများနှင့် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ကြိုတင်ဟောပြောထားသည်။ ဤအချက်သည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုလုပ်ငန်းကို ဘုရင်များအစောပိုင်းခေတ်အတွင်း တစ်ချိန်ချိန်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု သတ်မှတ်စေသည်။

ဓမ္မဗေဒနှင့် ရည်ရွယ်ချက်။ ယောလကျမ်းသည် ရှေးရိုးပရောဖက်ပြုချက်အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏နေ့နှင့် ဆက်စပ်သည့် အခြေအနေတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအတိုင်းအတာများအထိ ကျယ်ပြန့်လာသော အစ္စရေးနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်အတွင်း ဖွဲ့စည်းထားသည့် ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားကို ပါဝင်စေသည်။

၁။ ထာဝရဘုရား၏နေ့။ ယောလသည် ဘုရားသခင်က သမိုင်းတွင် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်၍ မိမိ၏လူတို့ကို တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကယ်တင်ခြင်းပြုကာ၊ ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်ကို ဆန့်ကျင်သူများကို အပြစ်ပေးမည့် ထာဝရဘုရား၏နေ့ဟူသော အယူအဆပေါ်တွင် သူ၏သတင်းစကားကို ဖွဲ့စည်းထားသည် (ဟေရှာ၊ ၁၃း၆–၁၆၊ အာ၊ ၅း၁၈–၂၀၊ ဩ၊ ၁၅–၁၆၊ ဇေ၊ ၁း၇–၁၈၊ မာလ၊ ၄း၅)။ ယောလသည် ထာဝရဘုရား၏နေ့ ရောက်လာခြင်းကို အဆင့်သုံးဆင့်ဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ ပထမအဆင့်တွင် မကြုံစဖူးသော ကျိုင်းကောင်ဘေးသည် မြေပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်သော တရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာက လက်အောက်ခံခြင်းနှင့် နောင်တရခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် လိုအပ်စေသည် (ယောလ၊ ၁း၁–၂၀)။ လူတို့သည် ပဋိညာဉ်အရ မိမိတို့၏တာဝန်များကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသောကြောင့် ထိုလက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ထာဝရဘုရားက ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်ဟု ယောလက အရိပ်အမြွက်ဖော်ပြသည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင် ကျိုင်းကောင်ဘေးထက် ပိုမိုဆိုးရွားသော တရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည်၊ ထိုအရာမှာ ထာဝရဘုရား ဦးဆောင်သော ရန်သူကျူးကျော်တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်သည် (၂း၁–၂၇)။ နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရဘုရားသည် ကရုဏာတော်ဖြင့် အပြစ်ဒဏ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်၍ မြေနှင့် လူတို့ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ထူထောင်တော်မူမည်။ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ထာဝရဘုရား၏နေ့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းတော်မူမည်၊ ကောင်းကင်၌ နိမိတ်လက္ခဏာများလည်း ပေါ်ပေါက်မည်၊ ထို့နောက် မိမိ၏လူတို့ကို သူတို့၏မြေသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်တော်မူမည်။ ထိုနောက် ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးတို့ကို ယောရှဖတ်ချိုင့်ဝှမ်း၌ စုဝေးစေ၍ ဘုရားသခင်၏စီရင်ချက်ကို ခံယူစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဇိအုန်တောင်မှ ဘုရားသခင်၏အုပ်စိုးမှုကို အပြီးသတ်တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည် (၂း၂၈–၃း၂၁)။

၂။ ဘုရားသခင်နှင့် မကောင်းမှု။ ဤကျမ်းတွင် အစ္စရေးအတွင်း၌လည်းကောင်း၊ လူမျိုးများအကြား၌လည်းကောင်း ဘုရားသခင်နှင့် မကောင်းမှုတို့အကြား ပဋိပက္ခတစ်ရပ်ကို ပုံဖော်ထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သန့်ရှင်းသော စရိုက်လက္ခဏာနှင့်အညီ မိမိ၏လူတို့နှင့် ရန်သူလူမျိုးတို့ကိုပါ တရားစီရင်တော်မူမည်။ အမှန်မှာ တရားစီရင်ခြင်းသည် မိမိ၏လူတို့ထံမှ စတင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းက ပဋိညာဉ်ဆက်နွယ်မှုတွင် ပါဝင်သော တာဝန်များကို ဖော်ပြသည်။ မိမိ၏လူတို့က နောင်တရခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်လာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ကရုဏာတော်ဖြင့် လျော့ပါးစေတော်မူမည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတသောတုံ့ပြန်မှုသည် ကရုဏာနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့နှင့် အမြဲတမ်း ရောနှောလျက်ရှိသည်။ ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့အား တိုင်းတာ၍မရနိုင်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများကို ရက်ရောစွာ ပေးသနားတော်မူ၍၊ သူတို့ကို ဝိညာဉ်တော်၏ ကိရိယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲတော်မူမည်။ ဘုရားသခင်သည် ရန်သူလူမျိုးများ၌ ထင်ရှားနေသော မကောင်းသောအင်အားများကို မရပ်မနား တိုက်လှန်နေခြင်းအားဖြင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခ၏အကြောင်းအရာသည် အထူးသဖြင့် ထင်ရှားလာသည်။ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ ထာဝရဘုရား၏နေ့တွင် ဘုရားသခင်သည် အပြစ်နှင့် ပုန်ကန်မှုတို့ဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားသော ကမ္ဘာ၏ ရှုပ်ထွေးပျက်စီးနေသည့် အခြေအနေများကို ပြောင်းပြန်လှန်တော်မူမည်။ ဘုရားသခင်ရွေးချယ်တော်မူသော မြို့ဖြစ်သည့် ဇိအုန် (ယေရုရှလင်) သည် ဤပဋိပက္ခတွင် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်မည် (ဇိအုန်ကို ခုနစ်ကြိမ် ဖော်ပြထားသည်၊ ၂း၁၊ ၁၅၊ ၂၃၊ ၃၂၊ ၃း၁၆–၁၇၊ ၂၁)။ ဘုရားသခင်၏မျက်မှောက်တော်နှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘုရင်စိုးစံရာနေရာဖြစ်သော ဇိအုန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် မိမိ၏လူတို့နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်ကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။ ၎င်းသည် ကျန်ကြွင်းသောသူတို့အတွက် ခိုလှုံရာနှင့် ဝမ်းမြောက်ရာအရပ်အဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို နောက်ဆုံးအကြိမ် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခြင်းအကြောင်း ကြေညာသည်။ ကယ်တင်ခြင်း၏ကတိတော်များသည် လူတို့၏နှလုံးသားထဲသို့ မျှော်လင့်ခြင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်။

 

အခန်းကြီး - ၁

၁း၁–၂၀

ထာဝရဘုရား၏ ချက်ချင်းကျရောက်သောနေ့

ယောလ ၁း၁–၁၂ တွင် ကျိုင်းကောင်ကျူးကျော်မှု၊ မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် မီးလောင်ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ်၍ တိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးကို ဆိုးရွားစွာ ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသို့ ပြောမကုန်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ပရောဖက်သည် ခေါင်းဆောင်များနှင့် လူတို့အား ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ပြု၍ အကျပ်အတည်းကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲပေးတော်မူရန် ထာဝရဘုရားထံ တောင်းလျှောက်ကြရန် ခေါ်ဆိုသည် (အခန်းငယ် ၁၃–၂၀)။

၁း၁–၁၂။ တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်။ ပရောဖက်သည် စီးပွားရေးကို ဖျက်ဆီးပစ်သည့် မကြုံစဖူးသော ကျိုင်းကောင်ဘေးကြီးကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ဤသတင်းစကား၏ အကြောင်းအရာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ကျွန်ဖြစ်သော ပရောဖက်အား ဖွင့်ပြတော်မူပြီး၊ ထိုပရောဖက်က ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြွေးကြော်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁)။

ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကျိုင်းကောင်သည် စားသုံးနိုင်သော သာမန်အင်းဆက်တစ်မျိုးကို ရည်ညွှန်းဖွယ်ရှိသည် (ဝတ်၊ ၁၁း၂၂)။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသတစ်လျှောက်တွင် ကျိုင်းကောင်ဘေးများသည် အမြဲတမ်း စိုးရိမ်စရာဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အာဖရိကအရှေ့ပိုင်းနှင့် အာရှအနောက်တောင်ပိုင်းရှိ မိုးနည်းရေရှားဒေသများမှ ရောက်လာတတ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အုပ်စုများဖွဲ့၍ ဝေးလံသောဒေသများသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားကြပြီး ထိုနေရာများတွင် အပင်များစွာကို လျင်မြန်စွာ စားသုံးဖျက်ဆီးကြသည်။ ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကျိုင်းကောင်များသည် ထွက်ခွာသွားကြသည် သို့မဟုတ် ထိုနေရာတွင်ပင် ဆက်လက်နေထိုင်၍ မျိုးပွားကြပြီး မိမိတို့၏ဖျက်ဆီးရေးလုပ်ငန်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ပရောဖက်များသည် ကျိုင်းကောင်များ (တရား၊ ၂၈း၃၈၊ ၄၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) နှင့် မိုးခေါင်ခြင်း (တရား၊ ၁၁း၁၇) ကဲ့သို့သော ဖျက်ဆီးတတ်သည့် သဘာဝဖြစ်ရပ်များကို ဘုရားသခင်၏လူတို့ ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာမရှိခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော်၏တရားစီရင်ခြင်း ပေါ်ထွက်ခြင်းများအဖြစ် ကြေညာလေ့ရှိကြသည် (တရား၊ ၂၈း၁၅၊ ၃၈၊ ၄၂၊ ၁၁း၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) သို့မဟုတ် လူမျိုးများအပေါ် ကျရောက်သော တရားစီရင်ခြင်းအဖြစ် ကြေညာကြသည် (ထွက်၊ ၁၀း၁–၂၀ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို အပြစ်ပေးသောအခါ ကိုယ်တော်၌ ခိုလှုံရာရှာတွေ့နိုင်စေရန် ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းသို့ သူတို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူသည် (တရား၊ ၃၀း၁–၃၊ ၃ရာ၊ ၈း၃၅၊ ၆ရာ၊ ၆း၂၆)။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဤအရာများသည် သဘာဝဖြစ်ရပ်အလုံးစုံကို ထိန်းချုပ်တော်မူသော မေတ္တာရှိသည့်အဘ၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်မှုများဖြစ်သည်။

ကျိုင်းကောင်များ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် ရံဖန်ရံခါ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော်လည်း ယောလဖော်ပြသော ကျိုင်းကောင်ဘေးသည် ကောက်ပဲသီးနှံများ၊ စပါးနှင့် သစ်သီးခြံများကို ထူးခြားစွာ အကြီးအကျယ် ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထိုဘေးသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏နောက်တွင် အစာရေစာငတ်မွတ်ခြင်း၊ ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ရောဂါများ ကျန်ရစ်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များတွင် စားစရာမရှိတော့သကဲ့သို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်များတွင်လည်း ဗိမာန်တော်၌ ထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ယဇ်များကို ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များ မရှိတော့ပေ။

ကျိုင်းကောင်များအပြင် ပြင်းထန်သော မိုးခေါင်ခြင်းကြောင့် မီးလောင်ကျွမ်းပြီး မြေပြင်ကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ထိုမီးသည် ကျိုင်းကောင်များ၏ အလွန်အမင်းစားသုံးဖျက်ဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်ကျန်ရှိသမျှကိုပင် ဖျက်ဆီးခဲ့ဖွယ်ရှိသည် (ယောလ၊ ၁း၁၉)။ ပရောဖက်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ အုပ်စုအမျိုးမျိုးဖြစ်သည့် အသက်ကြီးသူများ၊ ပြည်သူပြည်သားများ၊ သေရည်သောက်သူများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လယ်သမားများကို အသီးသီး ရည်ညွှန်းပြောဆို၍ ဤဘေးဒုက္ခသည် သူတို့တစ်ဦးစီအပေါ် မည်သို့သက်ရောက်ခဲ့သည်ကို အာရုံပြုစေသည်။ စီးပွားရေးနှင့် ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေ နှစ်ရပ်စလုံး ပျက်စီးယိုယွင်းလာခြင်းသည် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး အရေးတကြီး တုံ့ပြန်ရန် လိုအပ်စေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် အီဂျစ်ပြည်၌ ပြုတော်မူခဲ့သောအရာကို ယခုအခါ အစ္စရေးအပေါ် ပြုတော်မူနေခြင်းဖြစ်သည် (ထွက်၊ ၁၀း၄၊ ၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဤမျှပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်နှင့် ထိုက်တန်စေမည့် အပြစ်များကို ပရောဖက်က စာရင်းမပြုထားသော်လည်း သေရည်သောက်သူများကို ရည်ညွှန်းထားခြင်းသည် လူတို့သည် အပြစ်ရှိသော ကာမဂုဏ်ပျော်ပါးမှုများကို နှစ်သက်ခံစားနေကြကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်သည်။ အခြားပရောဖက်များကလည်း သေရည်သောက်ခြင်းကို အတိအလင်း ပြစ်တင်ရှုတ်ချကြသည် (ဟော၊ ၇း၅၊ အာ၊ ၄း၁)။ ယောလ ၂း၂၇ သည်လည်း ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းပြဿနာရှိကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်သည်။ ထိုအပြစ်သည် ပဋိညာဉ်ဆက်နွယ်မှုကို အလွန်လေးနက်စွာ ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ပေမည်။ ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်အဖြစ် လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်အလုံးစုံတို့သည် ခြောက်သွေ့သွားကြပြီး လူအပေါင်းတို့၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း (စာသားအရ “အာဒံ၏သားများ”) သည် ညှိုးနွမ်းသွားခဲ့သည် (၁း၁၂)။ ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဘုရားသခင်သည် ပထမလူသားနှစ်ဦးအား ဥယျာဉ်ရှိ သစ်ပင်အပေါင်းတို့၏ အသီးကို အစားအစာအဖြစ် ပေးတော်မူခဲ့သော်လည်း ယခုတွင် သစ်ပင်များ အသီးမသီးခြင်းကြောင့် လူသားတို့၏ ရှင်သန်နေထိုင်မှုသည် ခြိမ်းခြောက်ခံနေရသည်။

၁း၁၃–၂၀။ တရားစီရင်ခြင်းအပေါ် တုံ့ပြန်မှု။ ထိုသို့ ပျက်စီးစေသော ဘေးဒုက္ခကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဦးဆောင်၍ အသက်ကြီးသူများနှင့် လူတို့ကို ခေါ်ယူကာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းပြုစေသင့်သည်။ လူသားတို့၏ နည်းဗျူဟာများနှင့် အရင်းအမြစ်များသည် ဤအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ဝိညာဉ်ရေးရာအကြောင်းတရားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်းကို ဝိညာဉ်ရေးရာအရင်းအမြစ်များဖြင့် ရင်ဆိုင်သင့်သည်။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းသည် ဘေးဒုက္ခခံစားနေရသူများအား အကျပ်အတည်းကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားနိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ရပ် ပေးသည်။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသူတို့သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ကို သွန်းလောင်းကြပြီး၊ မိမိတို့ခံစားနေရသော ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းအလယ်တွင် သက်သာရာကို ပေးနိုင်တော်မူသူမှာ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြသည်။ ဆာလံကျမ်းအချို့တွင် အစ္စရေးလူမျိုးတို့ မည်သို့ငိုကြွေးမြည်တမ်းခဲ့ကြသည်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုဆာလံများတွင် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖော်ပြချက်များသာမက ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားကြောင်း ဖော်ပြချက်များနှင့် ကိုယ်တော်အား ချီးမွမ်းမည်ဟူသော ကတိများလည်း ပါဝင်လေ့ရှိသည် (ဆာ၊ ၃၊ ၄၊ ၁၃၊ ၂၂၊ ၃၁၊ ၃၉၊ ၅၇၊ ၆၉၊ ၇၁၊ ၇၇၊ ၁၃၉)။

မျက်မှောက်ခေတ်တွင် အစာရှောင်ခြင်း (အစားအစာမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်း) သည် ဆန္ဒပြရန်နှင့် အထက်အာဏာပိုင်များအပေါ် ဖိအားပေးရန် နည်းလမ်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ကျမ်းစာခေတ်တွင် အစာရှောင်ခြင်းသည် အပြစ်ကြောင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဆုံးစွန်သော မှီခိုမှုကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းတို့ကို ဖော်ပြသည်။ ပညတ်တရားအရ အစာရှောင်ခြင်းကို အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင်သာ ပြဋ္ဌာန်းထားသော်လည်း အကျပ်အတည်းကာလများတွင် ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ရှာဖွေရန် နောင်တရခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းကို ဖော်ပြသည့်အနေဖြင့် အစာရှောင်ရန် ခေါ်ဆိုနိုင်ကြသည် (၁ရာ၊ ၇း၆၊ ၆ရာ၊ ၂၀း၃၊ နေ၊ ၉း၁–၃၊ ယောန၊ ၃း၅–၈)။

အကူအညီတောင်း၍ အော်ဟစ်ခြင်းသည် ကျမ်းစာထဲတွင် ဆုတောင်းခြင်း၏ အဓိကလုပ်ငန်းတာဝန်များအနက် တစ်ရပ်ဖြစ်ပုံရသည်။ မြေတစ်ပြင်လုံးကို လွှမ်းမိုးနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် အကျပ်အတည်းအတွက် သင့်လျော်သော တုံ့ပြန်မှုအဖြစ် ယောလသည် လူတို့အား ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်ရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားထံ အော်ဟစ်ခြင်းအားဖြင့် ဒုက္ခခံစားနေရသော လူတို့သည် နာကျင်မှုကိုသာ ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ မခံမရပ်နိုင်သော မိမိတို့၏အခြေအနေများကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်သူမှာ ထာဝရဘုရားတစ်ပါးတည်းသာဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းရန်၊ အစာရှောင်ရန်နှင့် ဆုတောင်းရန် တိုက်တွန်းခြင်းအားဖြင့် ပရောဖက်သည် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးနှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များသည် ထာဝရဘုရား၏ လက်ရာဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိစွာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနေစဉ် နွားများ၊ သိုးစုများနှင့် လယ်ပြင်ရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် မိမိတို့၏ ဆာလောင်ခြင်းကို ပြည့်စုံစေရန် ဖန်ဆင်းရှင်ထံ ညည်းတွားခဲ့ကြသည် (သူတို့၏ ဆုတောင်းခြင်းနည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်သလော) (ယောလ၊ ၁း၁၈)။ လူသားတို့၏ အပြစ်ကြောင့် လူသားနှင့် တိရစ္ဆာန်အသက်နှစ်မျိုးစလုံး ဆင်းရဲခံစားခဲ့ကြရပြီး၊ နှစ်မျိုးစလုံးသည် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်အပေါ် မှီခိုခဲ့ကြရသည်။

ဤကျမ်း၏ ပထမပိုင်းတွင် ကျိုင်းကောင်ကျူးကျော်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခေတ်ပြိုင်အကျပ်အတည်းတစ်ရပ်နှင့် ထိုအကျပ်အတည်းအပေါ် တုံ့ပြန်ရန် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ထိုဘေးဒုက္ခသည် မည်မျှပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခဲ့စေကာမူ ထိုထက်ပိုမိုဆိုးရွားသော တရားစီရင်ခြင်းတစ်ရပ်သည် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းပေါ်တွင် စောင့်ကြိုနေသည်။ ထိုအရာမှာ မကြာမီကျရောက်တော့မည့် ထာဝရဘုရား၏နေ့ ဖြစ်သည်။

 


အခန်းကြီး - ၂

၂း၁–၂၇

ထာဝရဘုရား၏ ကျရောက်လုနီးသောနေ့

ကျိုင်းကောင်ဘေးကျရောက်မှု၏ ပုံရိပ်ကို အသုံးပြု၍ ပရောဖက်က ယုဒပြည်ကို အပြစ်ပေးရန် ထာဝရဘုရားသည် တိုင်းတစ်ပါးတပ်မတော်ကို ပေါ်ပေါက်စေမည်ဟု ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည် (၂း၁–၁၁)။ ကျရောက်လုနီးသော ပိုမိုပြင်းထန်သည့် ဘေးအန္တရာယ်ကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် လူတို့သည် နောင်တရ၍ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လှည့်သင့်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၂–၁၇)။

၂း၁–၁၁။ တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်။ ရှေးခေတ်မြို့များ၏ မြို့ရိုးပေါ်ရှိ မျှော်စင်များတွင် အစောင့်များက တာဝန်ယူစောင့်ကြည့်ကြပြီး ရန်သူတပ်မတော် သို့မဟုတ် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းပေါ်၌ သံသယဖြစ်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့မြင်သည်နှင့် တံပိုး (ရှိုဖာ) ကို မှုတ်ကြသည်။ ထိုသို့ အထူးသိရှိထားသော အချက်အလက်ရှိသဖြင့် ပရောဖက်က ကျရောက်လုနီးသော ဘေးအန္တရာယ်ကို သတိပေးရန် တံပိုးချိုကို မှုတ်စေဖို့ တောင်းဆိုခဲ့သည်။ အကျပ်အတည်းသည် ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ခြင်း၊ မိုးတိမ်များနှင့် မီးတို့နှင့်အတူ ရောက်လာမည် (အခန်းငယ် ၂–၃)။ ထူးခြားစွာပင် ထိုအရာများသည် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ပြုရန် ဆင်းသက်ကြွလာစဉ် သိနာတောင်ပေါ်၌လည်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၅း၂၂)။ ယခုမူ ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်ကျိန်ခြင်းများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကြွလာမည်ဖြစ်သည်။ အီဂုတ္တုပြည်ပေါ်သို့ နဝမမြောက်ဘေးဒဏ်၏ မှောင်မိုက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းခဲ့သကဲ့သို့ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၀း၂၁–၂၃) ထာဝရဘုရားသည် မိမိအပေါ် သစ္စာမရှိသော လူတို့အပေါ်သို့လည်း မှောင်မိုက်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းမည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပရောဖက်က ဇိအုန်တောင်ဘက်သို့ ချီတက်လာသော အင်အားကြီးတပ်မတော်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည်။ ပညာရှင်အချို့က ဤအပိုင်းသည် အခန်းကြီး ၁ ကဲ့သို့ပင် ကျိုင်းကောင်များ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခြင်းကို ဖော်ပြသည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ကျိုင်းကောင်များနှင့် ပတ်သက်သည့် ဘာသာစကားနှင့် ပုံရိပ်များသည် မကြာမီကျရောက်တော့မည့် ရန်သူတိုက်ခိုက်မှုကို ပုံဆောင်၍ ကြေညာနေသည်ဟု ထင်ရှားသည်။ မရပ်မနား ရှေ့သို့ချီတက်လာသော ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြန်လည်ပုံဖော်ခြင်းအားဖြင့် ပရောဖက်သည် ရန်သူ၏ စစ်ရေးစွမ်းရည်ကို ဖော်ပြသည်။ သူတို့သည် အတားအဆီးတစ်စုံတစ်ရာကမျှ မတားဆီးနိုင်သော နှင်းထုတောင်ပြိုကျသကဲ့သို့ လာကြမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအင်အားကြီးတပ်မတော် ရှေ့သို့ချီတက်လာစဉ် လူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ထိတ်လန့်၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး စကြဝဠာ၏ အစီအစဉ်သည် ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်လာမည်။ ဤကဗျာဆန်သော ဖော်ပြချက်သည် ထာဝရဘုရား၏ ကျရောက်လုနီးသော တရားစီရင်ခြင်း၏ ပြင်းထန်မှုကို အလေးပေးထားပြီး၊ ယခင်ကျိုင်းကောင်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အကျပ်အတည်းထက် အဆမတန်ကြီးမားမည်ဖြစ်သည်။ ကျူးကျော်လာသော တပ်မတော်အကြောင်း အကျဉ်းချုံးဖော်ပြပြီးနောက် ဤအပိုင်းသည် အံ့အားသင့်ဖွယ် အချက်တစ်ခုဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ရန်သူတပ်မတော်သည် ထာဝရဘုရား၏ တပ်မတော်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတပ်မတော်သည် မိမိ၏လူတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရန် ရှေ့သို့ချီတက်နေသော ထာဝရဘုရား၏ အပိုင်ဖြစ်သည် (ယောလ ၂း၁၁)။ တစ်ခါတစ်ရံ အစ္စရေးလူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ဇိအုန်အတွက် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရသောနေ့အဖြစ် နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များကို ယုံကြည်စိတ်ချ၍ လုံခြုံသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြပြီး၊ ရှမာရိကဲ့သို့ အခြားမြို့များသည် ရှုံးနိမ့်နိုင်သော်လည်း ဇိအုန်သည် ထာဝရဘုရားနှင့် ထူးခြားသောနည်းဖြင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့် ထာဝရတည်လိမ့်မည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ အမှန်ပင် ရန်သူမည်သူမျှ ဇိအုန်ကို မသိမ်းပိုက်နိုင်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားကိုယ်တော်တိုင်က သိမ်းပိုက်နိုင်သည်။ ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ တာဝန်များကို သူတို့ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသောကြောင့် လူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ရန်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်သူတို့အပေါ် သင့်လျော်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ရန် ထိုဖျက်ဆီးတတ်သော တပ်မတော်၏ ရှေ့မှ ချီတက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

၂း၁၂–၁၇။ တရားစီရင်ခြင်းအပေါ် တုံ့ပြန်မှု။ ယခုအခါ ပရောဖက်သည် စိတ်နှလုံးပြောင်းလဲရန် အတိအလင်း တောင်းဆိုသည်။ ကျိုင်းကောင်များ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုကို တုံ့ပြန်ရန် သူတောင်းဆိုခဲ့သော အပြင်ပန်းနောင်တပြခြင်း၏ အမှတ်အသားများသည် အတွင်းစိတ်၏ အတွေးများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ထင်ဟပ်သင့်သည်။ အစ္စရေးလူတို့သည် ဝမ်းနည်းခြင်း သို့မဟုတ် နောင်တရခြင်းကို ဖော်ပြရန် မိမိတို့၏အဝတ်ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ဆုတ်ဖြဲကြသော်လည်း ယောလက လူတို့အား အဝတ်ကိုမဟုတ်ဘဲ မိမိတို့၏စိတ်နှလုံးကို ဆုတ်ဖြဲရန် ပြောသည် (၂း၁၃)။ ကျရောက်လုနီးသော ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို သင့်လျော်စွာ တုံ့ပြန်ရန် နောင်တရခြင်းသည် အစာရှောင်ခြင်း၊ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ငိုကြွေးခြင်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အား မိမိထံသို့ ပြန်လှည့်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၂)၊ ထိုခေါ်ဆိုမှုကို ပရောဖက်က ချက်ချင်းပင် ထပ်မံအလေးပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လူတို့ နောင်တရရန်၊ မိမိထံသို့ ပြန်လှည့်ရန်နှင့် သူတို့၏အသက်တာ၏ ဦးတည်ချက်ကို လုံးဝပြောင်းလဲရန် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် သူတို့ပြန်လှည့်ရမည့် သတ်မှတ်ထားသော အပြစ်များကို ထပ်မံဖော်ပြခြင်းမရှိသော်လည်း ယခင်က မှတ်ချက်ပြုခဲ့သကဲ့သို့ ယစ်မူးခြင်း (၁း၅) နှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း (၂း၂၇) တို့သည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော ကောက်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချ၍ ထာဝရဘုရားထံ ပြန်လှည့်လာပြီးနောက် ဘုရားသခင်နှင့် ပျက်စီးနေသော ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ဝန်ချတောင်းပန်ရမည့် အပြစ်များကို သိရှိလာကြမည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။

နောင်တရခြင်း၏ အခြေခံအဖြစ် ပရောဖက်သည် “သင်တို့၏ဘုရားသခင်” ဟူသော အသုံးအနှုန်း၌ အရိပ်အမြွက်ပါဝင်နေသည့် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိလူတို့ကြား ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ရည်ညွှန်းသည် (အခန်းငယ် ၁၃)။ ထို့အပြင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဂုဏ်ရည်များကို စာရင်းပြုစုခြင်းအားဖြင့် ယောလသည် ဘုရားသခင်၏ မပြောင်းလဲသော စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ပဋိညာဉ်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းကို ညွှန်ပြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် တရားစီရင်ခြင်းကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲပေးမည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို ခိုင်မာစေသည်။ အမှန်မှာ ဘုရားသခင်သည် အငြိုးထားသော တရားသူကြီးမဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးပြုတတ်၍ သနားကြင်နာတတ်သော သခင်ဘုရားဖြစ်တော်မူသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄း၆–၇; တောလည်ရာကျမ်း ၁၄း၁၈; နေဟမိ ၉း၁၇; ဆာလံကျမ်း ၈၆း၁၅; ၁၀၃း၈; ၁၄၅း၈; ယောန ၄း၂; နာဟုံ ၁း၃)။ သို့သော် နောင်တရခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို မှော်ဆန်သောနည်းဖြင့် ထိန်းချုပ်ရန် လုပ်ဆောင်ချက်မဟုတ်ပေ။ ထာဝရဘုရားသည် အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်တော်မူသဖြင့် မိမိလူတို့၏ နောင်တရတုံ့ပြန်မှုကို လက်ခံမည် သို့မဟုတ် ပယ်ချမည်ကို ကိုယ်တော်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။ သူတို့လုပ်နိုင်သမျှမှာ နောင်တရ၍ ကျန်အရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံထားရန်သာ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်က ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြသကဲ့သို့ ထာဝရဘုရားသည် အပြစ်ဒဏ်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းမည်မည်မဟုတ်ကို မည်သူသိနိုင်သနည်း (ယောလ ၂း၁၄)။ “မည်သူသိနိုင်သနည်း” ဟူသော စကားရပ်သည် မသေချာမှုအလယ်၌ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖော်ပြပြီး လူတို့အား မိမိတို့၏ဆန္ဒအလျောက် အပ်နှံနာခံရန် ခေါ်ဆိုသည်။

ပရောဖက်သည် တံပိုးမှုတ်ရန် ထပ်မံခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင် တိုက်ခိုက်လာမည့် တပ်မတော်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြေညာရန်မဟုတ်ဘဲ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံ၍ ထာဝရဘုရားထံ အသနားခံရန် သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲကို ခေါ်ယူရန် တံပိုးမှုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယောလသည် သိနာပဋိညာဉ်ကို အမှတ်ရစေသော ဘာသာစကားဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို မိန့်မှာခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ပေါ်လာရန် ပြင်ဆင်နိုင်စေဖို့ အသင်းတော်သားတို့ကို သန့်ရှင်းစေကြရန် သူတို့အား အမိန့်ပေးခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၁၉း၁၀ ကိုရှု)။ ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုသို့သော စည်းဝေးပွဲသို့ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်စုခေါင်းဆောင်များသာ တက်ရောက်ကြသည်။ သို့သော် ကျရောက်လုနီးသော အကျပ်အတည်း၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် ကလေးများနှင့် နို့စို့ကလေးများအပါအဝင် တစ်နိုင်ငံလုံးသည် စည်းဝေးပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် လိုအပ်လာသည်။ ထိုကလေးများနှင့် နို့စို့ကလေးများသည် တရားဝင်ဝတ်ပြုရေး တာဝန်များ မရှိကြပေ (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁း၂၁–၂၄)။ မကြာသေးမီက လက်ထပ်ထားသူများပင်လျှင် ထိုသို့သော စည်းဝေးပွဲများမှ ပုံမှန်အားဖြင့် ကင်းလွတ်ခွင့်ရကြသော်လည်း (တရားဟောရာကျမ်း ၂၄း၅) ယခုတွင် မိမိတို့၏ လက်ထပ်ပြီးနောက် ပျားရည်ဆမ်းခရီးကိုပင် ရပ်တန့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော အကျပ်အတည်းကာလသည် သူတို့အား တရားဝင်ဖြစ်သော လူသားတို့၏ အပျော်အပါးတစ်ရပ်ကိုပင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ငြင်းပယ်၍ ဗိမာန်တော်သို့လာပြီး သန့်ရှင်းသော စည်းဝေးပွဲ၌ ပါဝင်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤမျှကျယ်ပြန့်သော နောင်တရဝမ်းနည်းခြင်း၏ သရုပ်ပြမှုသည် ယောန၏ ဟောပြောခြင်းကို နိနေဝေမြို့သားတို့ တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည် (ယောန ၃း၅–၉)။

ယောလသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ လူထုကို ကိုယ်စားပြုသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား အတွင်းဝင်း၌ ရပ်ကြရန် ခေါ်ဆိုခဲ့သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၆း၃၆)။ ထိုနေရာသည် မုတ်ဆောင် (ဆိုလိုသည်မှာ ဗိမာန်တော်တံခါး) နှင့် မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်ကြားရှိ ဧရိယာဖြစ်ပြီး ယဇ်ပုရောဟိတ်များက မိမိတို့၏ ဝတ်ပြုရေးဆိုင်ရာ အမှုအခင်းအချို့ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည့်နေရာ ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် နှစ်ပေါင်းများစွာမတိုင်မီ ဗိမာန်တော်ကို ဖွင့်လှစ်အပ်နှံစဉ် ရှောလမုန်က ထာဝရဘုရားထံ ဆုတောင်းခဲ့သည့် ထိုနေရာ၌ပင် လူမျိုးအတွက် ငိုကြွေး၍ ကြားဝင်ဆုတောင်းခဲ့ကြသည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၈း၂၂)။ ပညာရှင်များက ယောလရေးစပ်ခဲ့သည့် ဤကဲ့သို့သော ဆုတောင်းချက်များကို “အများပြည်သူတို့၏ မြည်တမ်းဆုတောင်းချက်များ” ဟု ခေါ်ကြသည် (ဆာလံကျမ်း ၄၄; ၇၉–၈၀; ၈၉; ယေရမိမြည်တမ်းစကား ၃း၄၀–၄၂; ၅း၁–၂၂ ကိုရှု)။ ဤဆုတောင်းချက်သည် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ဆုတောင်းခြင်း၏ အရေးကြီးသော အချက်သုံးချက်ကို ဖော်ပြသည်။ ပထမအချက်မှာ လူတို့ကို သနား၍ ချမ်းသာစေရန် ဘုရားသခင်ထံ တောင်းလျှောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသို့တောင်းလျှောက်ရာတွင် လူတို့၏ အပြစ်ရှိမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်အပေါ် သီးသန့်မှီခိုရခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ပဋိညာဉ်ကို အခြေခံ၍ အသနားခံခြင်းဖြစ်သည်။ ယုဒပြည် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းတွင် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်၌ အထူးအကျိုးစီးပွားရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏လူများနှင့် ကိုယ်တော်၏ အမွေတော်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (ယောလ ၂း၁၇)။ လူတို့အား မိမိတို့၏ ပဋိညာဉ်တာဝန်များကို ဂုဏ်ပြုရန် တိုက်တွန်းခြင်း (အခန်းငယ် ၁၃) သည် ဘုရားသခင်အား မိမိလူတို့နှင့် ပြုထားသော ပဋိညာဉ်ကို အောက်မေ့တော်မူရန် တောင်းလျှောက်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသည်။ တတိယအချက်မှာ ဆုတောင်းချက်သည် လူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာ ကြွယ်ဝခြင်းထက် တိုင်းနိုင်ငံများအကြား ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်ပေးရန် အာရုံစိုက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

၂း၁၈–၂၇။ တရားစီရင်ခြင်းကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲခြင်း။ ယောလ ၂း၁၈ သည် ယောလကြေညာခဲ့သော အကျပ်အတည်းအတွင်း အလှည့်အပြောင်းတစ်ရပ်ကို အမှတ်အသားပြုသည်။ ဘုရားသခင်၏ မကုန်ခန်းနိုင်သော မေတ္တာတော်ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် လူတို့၏ နောင်တကို လက်ခံ၍ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်ကို ဖြေကြားမည်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏မြေယာနှင့် မိမိ၏လူတို့အပေါ် ကရုဏာပြုသော အာရုံကို ပြန်လည်လှည့်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ပဋိညာဉ်ဆက်နွယ်မှုကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး ကျိုင်းကောင်ဘေးဒဏ်၏ အကျိုးဆက်များကို ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန် စတင်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ပဋိညာဉ်ကတိတော်များကို ထပ်မံအတည်ပြုပြီး စပါး၊ စပျစ်ရည်နှင့် ဆီတို့ကို မိမိလူတို့အား ပြန်လည်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၁း၁၃–၁၅)။ အစာခေါင်းပါးခြင်းနှင့် အခြားအခက်အခဲများကြောင့် ဆင်းရဲခံနေရသော လူတို့အတွက် ထိုကတိတော်များသည် အသက်တာကိုယ်တိုင် ပြန်လည်အသစ်ဖြစ်လာမည့် မျှော်လင့်ချက်ကဲ့သို့ အသံထွက်ခဲ့ရမည်။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကိုပင် ကျော်လွန်၍ သူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခံရခြင်းကို ဖယ်ရှားပြီး သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့၏ လုံခြုံမှုကို ခြိမ်းခြောက်နေသော ရန်သူကိုပင် နှင်ထုတ်မည်ဖြစ်သည် (စာသားအတိုင်း “မြောက်ဘက်မှလာသောသူ”; အကြောင်းအရာအရ ဘာသာပြန်ချက်အချို့တွင် “တပ်မတော်” သို့မဟုတ် “တပ်အုပ်ကြီး” ဟု ဖြည့်စွက်ထားသည်; ယောလ ၂း၂၀)။ အစာမရှိခြင်းကြောင့် အားနည်းသွားသော ထိုရန်သူသည် အရှေ့ပင်လယ် (သေမင်းပင်လယ်) နှင့် အနောက်ပင်လယ် (မြေထဲပင်လယ်) ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားပြီး အနံ့ဆိုးများ ထွက်ပေါ်လာစေမည်။ “မြောက်ဘက်မှလာသောသူ” သည် မည်သူဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေကြဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီး သို့မဟုတ် ကျူးကျော်လာသော တိုင်းတစ်ပါးတပ်မတော်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည်။ ကျိုင်းကောင်များကို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသော်လည်း ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကျူးကျော်လာသော တိုင်းတစ်ပါးတပ်မတော်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သည်။ အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည်တို့ကို ကျူးကျော်မှုအများစုသည် မြောက်ဘက်မှတစ်ဆင့် မြေထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော ဆီးရီးယားလူမျိုးများ၊ အာရှုရိလူမျိုးများနှင့် ဗာဗုလုန်လူမျိုးများထံမှ ဖြစ်ခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၁၄း၃၁; ၄၁း၂၅; ယေရမိ ၁း၄၊ ၁၃–၁၅; ၄း၆; ဇေဖနိ ၂း၁၃; ယေဇကျေလ ၃၈း၆၊ ၁၅; ၃၉း၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

ထိုသို့ ပေါများလှသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ရရှိလာခြင်းနှင့်အညီ ယခင်က ညည်းတွား၍ မြည်တမ်းခဲ့ကြသူများအား ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းအတွက် ဝမ်းမြောက်ဆင်နွှဲရန် ပရောဖက်က ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ အခြေအနေများကို လုံးဝပြောင်းပြန်ဖြစ်စေသည့်အနေဖြင့် ပရောဖက်သည် ထာဝရဘုရား၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကြောင့် ပုံဖော်၍ လူပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ ဖော်ပြထားသော မြေကြီးအား ဝမ်းမြောက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ လယ်ပြင်ရှိ တိရစ္ဆာန်များအား လယ်ကွင်းများနှင့် သစ်ပင်များသည် အသက်သစ်ကို ရရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း အာမခံခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိုးကိုရွာစေ၍ မိုးခေါင်ခြင်းကို ပြောင်းလဲကာ (ယောလ ၁း၇) ပေါများသော ရိတ်သိမ်းခြင်းများကို ပြန်လည်ဆောင်ကြဉ်းပေးမည်ဖြစ်သောကြောင့် လူတို့အား ထာဝရဘုရား၌ ဝမ်းမြောက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည် (၂း၂၁–၂၄)။ ပွဲကျင်းပရန် ခေါ်ဆိုမှုသည် သက်မဲ့မြေကြီးမှ တိရစ္ဆာန်များထံသို့၊ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏လူတို့ထံသို့ အဆင့်ဆင့် ရွေ့လျားသွားသည်။ ဤအရာသည် အခန်းကြီး ၁ ၏ အစီအစဉ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၁ သည် လူတို့အား ငိုကြွေးမြည်တမ်းရန် ခေါ်ဆိုခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး (၁း၂–၁၅) တိရစ္ဆာန်များနှင့် မြေကြီးတို့၏ စိတ်မချမ်းမြေ့ဖွယ် အခြေအနေကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည် (၁း၁၆–၂၀)။ ပထမမိုး/ဆောင်းဦးမိုးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် စက်တင်ဘာနှင့် အောက်တိုဘာလများတွင် စတင်ရွာသွန်းပြီး ထွန်ယက်ခြင်းနှင့် မျိုးစေ့ကြဲခြင်းအတွက် သင့်လျော်သော အခြေအနေများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ နောက်မိုး/နွေဦးမိုးသည် မတ်လနှင့် ဧပြီလများတွင် ရွာသွန်းပြီး သီးနှံများ အပြည့်အဝမှည့်လာစေရန် အထောက်အကူပြုသည်။

ဟေဗြဲစကားလုံး “ဟမ်မိုရေ” ကို ပုံမှန်အားဖြင့် “ပထမမိုး” သို့မဟုတ် “ဆောင်းဦးမိုး” ဟု ဘာသာပြန်ကြသော်လည်း “ဆရာ” ဟူသော အဓိပ္ပါယ်လည်း ရနိုင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် ယောလ ၂း၂၃ သည် “ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ဆရာ” ကို စေလွှတ်ပေးမည်ဟူသော ကတိတော် ဖြစ်လာမည်။ အကြောင်းအရာအရ “လိစ်ဒါကာ” (“ဖြောင့်မတ်စွာ၊” “သစ္စာရှိစွာ”) ဟူသော စကားလုံးနှင့် ဆက်စပ်၍ “ပထမမိုး” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်ကို ပိုမိုနှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သမ္မာကျမ်းစာသည် မိုးကို မှန်ကန်သော သွန်သင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ထားပြီး (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၈း၃၅–၃၆; ဟေရှာယ ၃၀း၂၀–၂၃) ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မရှိခြင်းကို မိုးခေါင်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည် (အာမုတ် ၈း၁၁–၁၂)။ အခြားတစ်ဖက်တွင် “ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ဆရာ” ဟူသော ဘာသာပြန်ချက်သည် မောရှေက ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သော နောက်ဆုံးကာလပရောဖက်ကို ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (တရားဟောရာကျမ်း ၁၈း၁၅–၁၈; ၃၄း၁၀)။ ယခင်က ဖော်ပြခဲ့သော “မြောက်ဘက်မှလာသူ” နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် ဤမေရှိယပုဂ္ဂိုလ်သည် အမှားကို ဖော်ထုတ်၍ လူတို့အား အမှန်တရားကို သွန်သင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

အခြေအနေကို လုံးဝပြောင်းပြန်ဖြစ်စေသည့်အနေဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့သော နှစ်ကာလများကို ပြန်လည်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ပြီး၊ အတိတ်ကာလထဲသို့ပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ ဘေးဒဏ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသမျှကို ပြန်လည်ရယူပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤအံ့ဖွယ်ကောင်းသော ရွေးနုတ်ခြင်းလုပ်ရပ်သည် အခြေခံအမှန်တရား လေးရပ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်၍ ထပ်မံအတည်ပြုခြင်းဖြင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အလယ်တွင် မိမိ၏ ရှိနေတော်မူခြင်းကို ပြန်လည်အတည်ပြုမည်၊ သူတို့နှင့် မိမိ၏ ပဋိညာဉ်ဆက်ဆံရေးကို ထပ်မံအတည်ပြုမည်၊ သူတို့၏ သီးသန့်သစ္စာစောင့်သိမှုကို တောင်းဆိုမည်၊ အရှက်ကွဲခြင်းမှ သူတို့ကို ကယ်နုတ်မည် (ယောလ ၂း၂၇)။ ဖျက်ဆီးသော ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် ရွေးနုတ်သော ထာဝရဘုရား၏နေ့ ဖြစ်လာမည်။ ပျက်စီးသွားသော မြေကြီးသည် စိမ်းလန်းစိုပြည်၍ အသီးအနှံပေါများသော မြေသြဇာကောင်းသည့် မြေဖြစ်လာမည်၊ အစာငတ်နေသော နွားများသည် ပေါများသော စားကျက်များ၌ ကျက်စားကြမည်၊ ဘုရားသခင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော လူတို့သည် ပဋိညာဉ်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ၌ မွေ့လျော်ကြမည်။

၂း၂၈–၃း၂၁

နောက်ဆုံးကာလ၏ ထာဝရဘုရား၏နေ့

ယောလကျမ်း၏ နောက်ဆုံးအဓိကအပိုင်းသည် နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာဘက်သို့ ထင်ရှားစွာ လှည့်ပြောင်းသွားသည်။ အစ္စရေးနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်သည် ဆက်လက်၍ ရည်ညွှန်းရာဘောင်အဖြစ် ရှိနေသော်လည်း ပရောဖက်ပြုသတင်းစကား၏ အကျယ်အဝန်းသည် အမျိုးသားရေးနှင့် လူမျိုးရေး နယ်နိမိတ်များကို ကျော်လွန်၍ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ကယ်တင်ခြင်း၏ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ထာဝရဘုရား၏နေ့ကို ဖော်ပြသည်။ ထိုနေ့နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဘုရားသခင်သည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အပေါ် ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းမည် (၂း၂၈–၃၂)၊ မိမိလူတို့၏ ရန်သူများကို တရားစီရင်မည် (၃း၁–၁၅)၊ နောက်ဆုံးတွင် မိမိ၏ ထာဝရနိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်မည် (၃း၁၆–၂၁)။

၂း၂၈–၃၂။ ကတိတော်များ၏ ဖော်ပြချက်။ အခန်းငယ် ၂၈ ၏ အဖွင့်ဝါကျသည် အပိုင်းသစ်တစ်ခု စတင်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ အမှတ်အသားပြုသည်။ ဤကတိတော်သည် ဘုရားသခင်၏ လူအပေါင်းတို့သည် ပရောဖက်များ ဖြစ်လာကြစေလိုခဲ့သော မောရှေ၏ ဆန္ဒကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည် (တောလည်ရာကျမ်း ၁၁း၂၉)။ ဓမ္မဟောင်းကာလတစ်လျှောက် ဘုရားသခင်သည် ရွေးချယ်ထားသော လူပုဂ္ဂိုလ်အချို့ (ဥပမာ တရားသူကြီးများ၊ ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ) အား သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် ဝိညာဉ်တော်ကို အခါအားလျော်စွာ ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ယောလအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် အသက်အရွယ်၊ ကျားမ သို့မဟုတ် လူမှုရေးနယ်နိမိတ်များ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အပေါ် ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တော်ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးအတိုင်းအတာဖြင့် သွန်းလောင်းခြင်းသည် ယောလ ၂း၂၃ တွင် ပေးထားသော မိုးရွာမည်ဟူသော ကတိတော်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည်။ မိုးသည် အပင်များကို အသက်ပြန်လည်ရှင်သန်စေသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း လူတို့ကို အသစ်ပြန်လည်ရှင်သန်စေမည်။ ဤနေရာ၌ ကြိုတင်ဟောကြားထားသော ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းသည် အထူးသဖြင့် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူး ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လူအပေါင်းတို့ကို ပရောဖက်များဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့် ဝိညာဉ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို အစွမ်းထက်စွာ ကြေညာစေမည်ဖြစ်သည်။

ယောလသည် ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ ဖြစ်ပေါ်လာမည့်၊ ထာဝရဘုရား၏နေ့မတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို ကြေညာခဲ့သည်။ ဤနိမိတ်များတွင် သွေး၊ မီး၊ မီးခိုးတိုင်များနှင့် နေ၊ လတို့၏ တုန်လှုပ်ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ပါဝင်မည် (အခန်းငယ် ၃၀–၃၁)။ ထိုအရာအချို့သည် ထွက်မြောက်ရာဖြစ်ရပ်များနှင့် ဆက်စပ်သည့် အဖြစ်အပျက်များတွင်လည်း ပါဝင်ခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၇း၁၇–၂၅; ၉း၂၃–၂၉; ၁၃း၂၁–၂၂; ၁၉း၁၆–၁၈) နှင့် အခြားသော ဘုရားသခင်၏ ထင်ရှားပေါ်လာခြင်းများတွင်လည်း တွေ့ရသည် (ဆာလံကျမ်း ၁၈း၇–၁၅; ဟဗက္ကုတ် ၃း၈–၁၆)။ ဤအပိုင်းတိုသည် မိမိ၏နာမတော်ကို “ခေါ်သော” မည်သူမဆိုကို ကယ်တင်မည်ဟူသော ထာဝရဘုရား၏ ကတိတော်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မိမိကို ဝတ်ပြု၍ မိမိပြုတော်မူသော အမှုများကို အများရှေ့၌ ကြေညာသော မည်သူမဆိုကို ဆိုလိုသည် (ဆာလံကျမ်း ၁၀၅း၁; ဟေရှာယ ၁၂း၄)။ ထိုသူတို့ကို နောက်ဆုံးကာလ၏ ဇိအုန်၌ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ နေထိုင်မည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၊ ကျန်ကြွင်းသူများအဖြစ် ခေါ်တော်မူမည်ဟု ကိုယ်တော်က ကတိပြုခဲ့သည် (ယောလ ၂း၃၂; အောက်တွင် “ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်း” ကိုရှု)။


အခန်းကြီး - ၃

၃း၁–၁၅။ တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖော်ပြချက်။ ယောလ ၃း၁–၁၅ ၏ အဖွင့်စကားဖြစ်သော “ထိုကာလ၌၊ ထိုအချိန်၌” ဟူသော စကားရပ်သည် ဤအပိုင်း၏ နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြပြီး ပရောဖက်၏ အသက်တာကာလထက် များစွာကျော်လွန်သော အဖြစ်အပျက်များကို ညွှန်ပြသည်။ မိမိလူတို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းနှင့် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ထာဝရဘုရားသည် ရွေးချယ်ထားသော လူတို့ကို ဖိနှိပ်ခဲ့သောကြောင့် ထိုလူမျိုးတို့ ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံစေရမည်။ အခြားသော ပြစ်မှုများနှင့်အတူ သူတို့သည် မြေယာကို သိမ်းယူခဲ့ကြသည်၊ လူတို့ကို ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခဲ့ကြသည်၊ ဘုရားသခင်၏ ဘဏ္ဍာများကို လုယက်ယူ၍ တိုင်းတစ်ပါး၏ ဗိမာန်တော်များနှင့် နန်းတော်များကို အလှဆင်ခဲ့ကြသည် (အခန်းငယ် ၅–၆)။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့အပေါ် သူတို့ပြုခဲ့သည့် မကောင်းမှုများကိုပင် သူတို့အပေါ် ပြန်လည်ကျရောက်စေခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည်ပေးဆပ်စေမည်။ တုရု၊ ဇိဒုန်၊ ဖိလိတ္တိ၊ ဧဒုံနှင့် အီဂုတ္တုတို့ကို ဖော်ပြထားသော်လည်း အာရှုရိ သို့မဟုတ် ဗာဗုလုန်အကြောင်း ရည်ညွှန်းထားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ယူထားသည် (အခန်းငယ် ၁၁)။ ဤအချက်က ထိုနိုင်ငံရေးနှင့် လူမျိုးရေးအဖွဲ့အစည်းများသည် နောက်ဆုံးကာလ၏ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် စုဝေးလာမည့် ရန်သူလူမျိုးများစွာထဲမှ နမူနာအဖြစ် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း ညွှန်ပြသည်။

ယောရှဖတ်ချိုင့်ဝှမ်း (အခန်းငယ် ၂၊ ၁၂) ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသည့်အပြင်၊ အကယ်၍ ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ရှိသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပါက ၎င်း၏တည်နေရာကို မသိရှိရပေ။ လေ့လာချက်နှစ်ရပ်က ထိုအမည်သည် ပုံဆောင်သဘောဖြင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အကြံပြုသည်။ ပထမအချက်မှာ ယောရှဖတ်ဟူသော အမည်သည် “ထာဝရဘုရားသည် တရားစီရင်တော်မူသည်” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသောကြောင့် တရားစီရင်ရာနေရာအတွက် အလွန်သင့်လျော်သော အမည်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ “ယောရှဖတ်ချိုင့်ဝှမ်း” ဟူသောအမည်သည် ယုဒရှင်ဘုရင် ယောရှဖတ်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ရန်သူလူမျိုးများ၏ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို အောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးခဲ့သော ဗေရခါချိုင့်ဝှမ်းကို အမှတ်ရစေသည် (၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၀း၂၆)။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ “ယောရှဖတ်ချိုင့်ဝှမ်း” ဟူသော အမည်သည် တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်မည့်နေရာကို ရည်ညွှန်းခြင်းထက် လူမျိုးအပေါင်းတို့၏ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။ ထူးခြားစွာပင် ယောလသည် ထိုနေရာကိုပင် “ဆုံးဖြတ်ရာချိုင့်ဝှမ်း” ဟုလည်း ခေါ်သည် (ယောလ ၃း၁၄)။ ၎င်းသည် လူမျိုးတို့၏ ဘုရားသခင်၏လူများအပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများအတွက် သူတို့ကို အပြစ်ပေးရန် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ညွှန်ပြသည်။ ရိတ်သိမ်းခြင်းမြင်ကွင်းတစ်ခုသည်လည်း ထိုအဖြစ်အပျက်ကိုပင် ပုံဖော်ထားသည်။ တံစဉ်ကို ထည့်၍ ရိတ်ရန်နှင့် ဆင်းလာ၍ စပျစ်သီးများကို နင်းချေရန် အမိန့်ပေးခြင်း (အခန်းငယ် ၁၃) သည် ကောင်းကင်တမန်အဖွဲ့အား ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိပြီး (ဆာလံကျမ်း ၁၀၃း၂၀; ဇာခရိ ၁၄း၅) ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၏ ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြသည် (ဟေရှာယ ၆၃း၁–၆)။ ပရောဖက်သည် နောက်ဆုံးကာလ၏ ထာဝရဘုရား၏နေ့နှင့် စကြဝဠာဆိုင်ရာ နိမိတ်များကို ထပ်မံဆက်စပ်ထားသည်။ နေနှင့်လ မှောင်မိုက်ခြင်း၊ ကြယ်များ၏ အလင်းမှိန်ခြင်းတို့သည်လည်း ထိုနေ့၏ ပြင်းထန်မှုကို ပိုမိုအလေးပေးဖော်ပြသည် (ယောလ ၃း၁၅)။ ထိုမျှအစွမ်းထက်သော တရားသူကြီးရှေ့တွင် ဖန်ဆင်းခံလောက၏ အစီအစဉ်ပင် တုန်လှုပ်ပါက (အခန်းငယ် ၁၆) ရန်သူတပ်များသည် အောင်မြင်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိပေ။

ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်း

ပေတရု၏အဆိုအရ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် တပည့်အုပ်စုငယ်အပေါ် ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းသည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့သည် (တမန်တော် ၂း၁၆–၂၁)။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအပေါ်၌ပင် ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းခဲ့သည် (တမန်တော် ၁၀း၄၄–၄၅)။ ခရစ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းအမှုနှင့် ဝိညာဉ်တော်ကြွလာခြင်းတို့သည် ခေတ်သစ်တစ်ခုကို စတင်ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့သည် နောက်ဆုံးကာလခေတ် စတင်ဝင်ရောက်လာခြင်းကို အချက်ပြသော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပြည့်စုံခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယောလသည် ကယ်တင်ခြင်းခေတ် စတင်ခြင်းကိုသာမက ထာဝရဘုရား၏နေ့တွင် ထိုခေတ်၏ အဆုံးစွန်ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုက မိမိ၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း—အဆုံးစွန်သော ထာဝရဘုရား၏နေ့—နှင့် ဆက်စပ်ထားသော စကြဝဠာဆိုင်ရာ နိမိတ်များကို ဖော်ပြခဲ့သည် (မဿဲ ၂၄း၂၉; ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၆း၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းအရ ယောလ ၃း၁–၂ တွင် ဖော်ပြထားသော လူမျိုးတို့၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် စကြဝဠာဆိုင်ရာ တိုက်လှန်ပွဲ၏ အဆုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်မည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၀း၇–၁၅)။ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပြည့်စုံခဲ့ခြင်းသည် သခင်ဘုရားကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရာ၌လည်းကောင်း၊ ထိုကြွလာခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍လည်းကောင်း ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံး အနာဂတ်တွင် ပြည့်စုံမည့်အရာကို ညွှန်ပြသည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ အစပြုသည့် ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းသည် ထူးခြားသောနည်းဖြင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ ဘုရားသခင်၏လူတို့ (နောက်ဆုံးကာလ၏ ကျန်ကြွင်းသူများ) နှင့် လောကကို ခရစ်တော်၏ ဘုန်းအသရေရှိသော ပြန်လည်ကြွလာခြင်းသို့ ဦးတည်သွားမည့် နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်များအတွက် ပြင်ဆင်ပေးမည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂း၁၇; ၁၉း၁၀; ၂၂း၁၇ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ထိုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ဇိအုန်တောင်ပေါ်၌ ခိုလှုံရာကို ရှာတွေ့ကြမည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄း၁)။ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့၌ ဝိညာဉ်တော်ကြွလာခြင်းသည် အရင်မိုးနှင့်တူပြီး အဆုံးကာလ၌ ဝိညာဉ်တော်၏ ပိုမိုပြင်းထန်၍ ဘုန်းအသရေရှိသော ထင်ရှားပေါ်လွင်ခြင်းသည် ရိတ်သိမ်းရန်အတွက် သီးနှံများကို ရင့်မှည့်စေသော နောက်မိုးနှင့်တူမည် (ယောလ ၂း၂၃; ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄း၁၄–၂၀; ၁၈း၁; ဟေရှာယ ၄၄း၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ယောလသည် ကယ်တင်ခြင်းသမိုင်း၏ အချိန်ကာလအကျယ်အဝန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြချက်တိုတစ်ခုအတွင်း စုစည်းထားသည်။ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်း၊ စကြဝဠာဆိုင်ရာ နိမိတ်များနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ အရိပ်လက္ခဏာများ၊ ဇိအုန်တောင်ပေါ်ရှိ ကျန်ကြွင်းသူများနှင့် လူမျိုးတို့၏ တရားစီရင်ခြင်းတို့သည် နောက်ဆုံးကာလဆိုင်ရာ အရာများနှင့် အဖြစ်အပျက်များ အစုအဖွဲ့တစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းပြီး အဆုံးကာလသို့ ဦးတည်သွားသော သမိုင်း၏ အရေးပါသော အချိန်ကာလတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ရန်သူသည် ထိုက်တန်သော ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကို ပဋိညာဉ်လူမျိုးအဖြစ် ထပ်မံအတည်ပြုမည်။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိတို့၏ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး ဇိအုန်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူကြောင်း သူတို့အား စိတ်ချစေခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ ထွက်မြောက်ရာကာလတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူတို့အလယ်၌ တပ်ချ၍ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့အလယ်၌ အမြဲတမ်းကိန်းဝပ်ရန် ဇိအုန်ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ မည်သည့် တိုင်းတစ်ပါးသား သို့မဟုတ် အခြားလူမျိုးသားမျှ ဇိအုန်ကို ဖြတ်သန်းသွားမည်မဟုတ်ဟူသော ကတိတော်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများကို ဖယ်ထုတ်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ သန့်ရှင်းသောမြို့ဖြစ်သော ဇိအုန်သည် မသန့်ရှင်းသောသူများနှင့် ပုန်ကန်သောသူများအတွက် ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိသော နေရာဖြစ်မည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ကို ခေါ်သောသူတို့အတွက် ထိုမြို့သည် ခိုလှုံရာနှင့် နေအိမ်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိမည် (၂း၃၂; ဇာခရိ ၁၄း၁၇; ဟေဗြဲ ၁၂း၂၂; ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၁း၁–၃၊ ၂၇)။

၃း၁၈–၂၁။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ၏ ဖော်ပြချက်။ ယောလသည် ဘုရားသခင်၏လူတို့အတွက် ဘုန်းအသရေရှိသော အနာဂတ်ကို ကြေညာခြင်းဖြင့် မိမိ၏ကျမ်းကို အဆုံးသတ်သည်။ နောက်ဆုံးကာလခေတ်ဖြစ်သော “ထိုနေ့” ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ (၃း၁၈) သည် ကျမ်း၏အစပိုင်း၌ မြည်တမ်းခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်အားလုံးကို ပြောင်းပြန်ဖြစ်စေမည်။ စပျစ်ရည်မရှိခြင်း (၁း၅) သည် စပျစ်ရည်ထွက်ရှိစေမည့် စပျစ်ခြံများမှ စပျစ်သီးရည်မြစ်များ စီးထွက်ခြင်းဖြင့် အစားထိုးခံရမည်။ ယခင်က အစာငတ်နေခဲ့သော နွားများ (၁း၁၈) သည် စားကျက်များစွာ ရရှိသဖြင့် တောင်ကုန်းများမှ နို့ရည်ချောင်းများ အလျှံပယ် စီးဆင်းမည်။ ခြောက်သွေ့နေသော ချောင်းများ (၁း၁၇–၂၀) သည် ပေါများသောရေဖြင့် ပြည့်လျှံစီးဆင်းမည်။ ယခင်က ဝမ်းမြောက်ခြင်းမှ ကင်းမဲ့ခဲ့သော ဗိမာန်တော် (၁း၉၊ ၁၃၊ ၁၆) သည် အသက်ရေ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်လာ၍ (ယေဇကျေလ ၄၇း၁–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ) ခြောက်သွေ့သော ရှိတ္တိမ်/အကေးရှားချိုင့်ဝှမ်းကို ရေသွင်းပေးမည်။ (အကေးရှားပင်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ခြောက်သွေ့၍ မြေဆီလွှာမကောင်းသော မြေတွင် ပေါက်ကြသည်။) ဤချိုင့်ဝှမ်းသည် သေမင်းပင်လယ်အထိ စီးဆင်းသွားသော ကိဒြုန်ချိုင့်ဝှမ်း၏ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် အလေးပေးချက်သည် ၎င်း၏ ပထဝီဝင်တည်နေရာအပေါ် မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးကာလ၌ ဗိမာန်တော်မှ စီးထွက်လာမည့် ပရဒိသုဆန်သော အသက်ပေးရေများအပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။ ဤပုံရိပ်သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်ရှိ မြစ်ကို ပြန်လည်ညွှန်းပြပြီး အသစ်သော ယေရုရှလင်မြို့၌ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ စီးထွက်လာမည့် အသက်ရေမြစ်ကို ရှေ့သို့ညွှန်ပြသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၂း၁–၂)။

ထိုအရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အီဂုတ္တုသည် နိုင်းမြစ်ရှိနေသော်လည်း ဘုရားသခင်၏လူတို့အပေါ် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများကြောင့် ဧဒုံနှင့်အတူ လူဆိတ်ညံသောအရပ်များ ဖြစ်လာမည် (ယောလ ၃း၁၉)။ ဤလူမျိုးနှစ်မျိုးသည် အစ္စရေးနှင့် ယုဒပြည်တို့၏ အမြဲတစေ ရန်ဘက်ပြုသူများဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်နှင့် မိမိလူတို့၏ ရန်သူများကို ပုံဆောင်သည်။ ပရောဖက်သည် တိကျသော ဘာသာစကားဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသည် သူတို့၏လုံခြုံမှုကို ခြိမ်းခြောက်နေသမျှ အရာအားလုံးကို ဖယ်ရှားခြင်းပါဝင်မည်ဟု အတည်ပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ယောလသည် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းသတင်းစကားဖြင့် မိမိ၏ကျမ်းကို အဆုံးသတ်သည်။ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သည် ထာဝရတည်ရှိမည်၊ အကြောင်းမှာ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်၌ ကိန်းဝပ်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂၀–၂၁)။

 


No comments:

Post a Comment