၁၉။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်

 ၁၉။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော အခြေခံမူများသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ထင်ရှားစွာပါဝင်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အသက်တာအားဖြင့်လည်း ပုံဖော်ပြသထားသည်။ ယင်းတို့သည် လူတို့၏ အပြုအမူနှင့် အချင်းချင်းဆက်ဆံရေးနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အလိုတော်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြကြပြီး၊ ခေတ်ကာလမရွေး လူအားလုံးအပေါ် လိုက်နာရန် ချည်နှောင်ထားသည်။

ဤပညတ်ချက်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူမျိုးတော်တို့အကြား ပဋိညာဉ်၏ အခြေခံဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းတွင်လည်း စံနှုန်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်အားဖြင့် ဤပညတ်ချက်များသည် အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပေးပြီး ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး လိုအပ်ကြောင်းကို သိမြင်နိုးကြားစေသည်။

ကယ်တင်ခြင်းသည် အကျင့်အားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးတော်သက်သက်အားဖြင့် ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုကယ်တင်ခြင်း၏ အသီးအပွင့်မှာ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့နာခံခြင်းသည် ခရစ်ယာန်အကျင့်စာရိတ္တကို ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး၊ ကောင်းမွန်ပြည့်စုံသော အသက်တာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုနာခံခြင်းသည် သခင်ဘုရားအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် လူသားချင်းတို့အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကို သက်သေပြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော နာခံခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် လူတို့၏အသက်တာကို ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစေပြီး၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်သက်သေခံချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

(ထွက် ၂၀း၁-၁၇၊ တရား ၂၈း၁-၁၄၊ ဆာ ၁၉း၇-၁၄၊ ၄၀း၇၊ ၈၊ မ ၅း၁၇-၂၀၊ ၂၂း၃၆-၄၀၊ ယော ၁၄း၁၅၊ ၁၅း၇-၁၀၊ ရော ၈း၃၊ ၄၊ ဧ ၂း၈-၁၀၊ ဟေဗြဲ ၈း၈-၁၀၊ ၁ယော ၂း၃၊ ၅း၃၊ ဗျာ ၁၂း၁၇၊ ၁၄း၁၂။)

သမ္မာကျမ်းစာအရ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် အဘယ်နည်း

မှန်ကန်ခြင်းနှင့် မှားယွင်းခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနှုန်းများမှာ အဘယ်နည်း။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို “ဒေကလော့ဂ်”၊ “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်” သို့မဟုတ် “ပညတ်တော်ဆယ်ပါး” ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြသည်။ အချို့နေရာများတွင် ၎င်းတို့ကို ဆိုင်းဘုတ်များ၊ နံရံပန်းချီများ သို့မဟုတ် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ရုပ်တုများ၊ အသင်းတော်နံရံများ၊ ရုပ်တုများနှင့် အဆောက်အအုံများပေါ်တွင် ရေးသားဖော်ပြထားသည်ကို တွေ့ရနိုင်သည်။

၎င်းတို့သည် လူသားတို့သိရှိထားသည့် ရှေးအကျဆုံး ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်ချက်များထဲမှ အချို့ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို သမ္မာကျမ်းစာ၏ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ပထမဆုံး ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

ဤပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀ တွင် တွေ့ရပြီး၊ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာအတွက် လူသားတို့သည် လွတ်လပ်မှု၊ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် သီလရှိသော အသက်တာကို အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်ရန် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ပုံစံတစ်ရပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးလာခဲ့သည်။

ပထမပညတ်တော်အချို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ကျန်းမာကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား ကူညီပေးပြီး၊ ကျန်ပညတ်တော်များသည် အခြားလူသားများနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို လမ်းညွှန်ပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆည်းကပ်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်းကို ဖော်ပြရန် လူသားတို့အတွက် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ဖော်ပြရန် ဘုရားသခင်အတွက် နည်းလမ်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အကြောင်း ပိုမိုလေ့လာရန် အောက်ပါအကြောင်းအရာများကို ဖော်ပြသွားမည်ဖြစ်သည်။

• ယုံကြည်ချက် ၁၉။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်
• ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။
• ပထမပညတ်တော် ၄ ပါးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
• ၁။ ငါ့ရှေ့မှာ အခြားဘုရားများကို မထားနှင့် (ထွက် ၂၀း၃)။
• ၂။ ရုပ်တုများကို မပြုလုပ်နှင့်၊ ထိုအရာတို့ရှေ့၌ ဦးမချနှင့်၊ ထိုအရာတို့ကို ဝတ်မပြုနှင့် (ထွက် ၂၀း၄)။
• ၃။ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီးမခံယူနှင့် (ထွက် ၂၀း၇)။
• ၄။ ဥပုသ်နေ့ကို အောက်မေ့၍ သန့်ရှင်းစွာ ထားလော့ (ထွက် ၂၀း၈)။
• နောက်ဆုံးပညတ်တော် ၆ ပါးသည် အခြားလူတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။
• ၅။ ကိုယ်၏အဘနှင့် အမိကို ရိုသေလော့ (ထွက် ၂၀း၁၂)။
• ၆။ လူအသက်ကို မသတ်နှင့် (ထွက် ၂၀း၁၃)။
• ၇။ သူ့မယားကို မပြစ်မှားနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၄)။
• ၈။ သူ့ဥစ္စာကို မခိုးနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၅)။
• ၉။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူတစ်ပါးကို မမှန်သောသက်သေကို မခံနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၆)။
• ၁၀။ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို တပ်မက်ခြင်းမရှိစေနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၇)။
• ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။
• ပညတ်တော်သည် အပြစ်ကို ဖော်ပြပေးသည်—သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူသောသူမှာ ယေရှုဖြစ်သည်။
• နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိကို ခံယူတော်မူခြင်း

ယုံကြည်ချက် ၁၉။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော အခြေခံမူများသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ထင်ရှားစွာပါဝင်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အသက်တာအားဖြင့်လည်း ပုံဖော်ပြသထားသည်။ ယင်းတို့သည် လူတို့၏ အပြုအမူနှင့် အချင်းချင်းဆက်ဆံရေးနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ အလိုတော်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖော်ပြကြပြီး၊ ခေတ်ကာလမရွေး လူအားလုံးအပေါ် လိုက်နာရန် ချည်နှောင်ထားသည်။

ဤပညတ်ချက်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူမျိုးတော်တို့အကြား ပဋိညာဉ်၏ အခြေခံဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းတွင်လည်း စံနှုန်းဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်အားဖြင့် ဤပညတ်ချက်များသည် အပြစ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသပေးပြီး ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး လိုအပ်ကြောင်းကို သိမြင်နိုးကြားစေသည်။

ကယ်တင်ခြင်းသည် အကျင့်အားဖြင့်မဟုတ်ဘဲ ကျေးဇူးတော်သက်သက်အားဖြင့် ရရှိခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုကယ်တင်ခြင်း၏ အသီးအပွင့်မှာ ပညတ်တော်များကို နာခံခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသို့နာခံခြင်းသည် ခရစ်ယာန်အကျင့်စာရိတ္တကို ဖွံ့ဖြိုးစေပြီး၊ ကောင်းမွန်ပြည့်စုံသော အသက်တာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုနာခံခြင်းသည် သခင်ဘုရားအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် လူသားချင်းတို့အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ကို သက်သေပြသည်။ ယုံကြည်ခြင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော နာခံခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အားဖြင့် လူတို့၏အသက်တာကို ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ထင်ရှားစေပြီး၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်သက်သေခံချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

(ထွက် ၂၀း၁-၁၇၊ တရား ၂၈း၁-၁၄၊ ဆာ ၁၉း၇-၁၄၊ ၄၀း၇၊ ၈၊ မ ၅း၁၇-၂၀၊ ၂၂း၃၆-၄၀၊ ယော ၁၄း၁၅၊ ၁၅း၇-၁၀၊ ရော ၈း၃၊ ၄၊ ဧ ၂း၈-၁၀၊ ဟေဗြဲ ၈း၈-၁၀၊ ၁ယော ၂း၃၊ ၅း၃၊ ဗျာ ၁၂း၁၇၊ ၁၄း၁၂။)

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။

မောရှေသည် သိနာတောင်ပေါ်သို့ တက်ကြွပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို လက်ခံရရှိခဲ့သည့်အကြောင်းကို သမ္မာကျမ်းစာ၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်းတွင် တွေ့ရပြီး၊ တရားဟောရာကျမ်းတွင်လည်း ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်ခံခဲ့ရပြီးနောက် တော၌ ရှိနေကြသည်။

နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ ကျွန်ခံခဲ့ရပြီးနောက် ဤလူအုပ်ကြီးတွင် ပါဝင်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးနှင့် ကလေးများသည် စည်းကမ်းနှင့် ခေါင်းဆောင်မှု လိုအပ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ အများအပြားသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ကျွန်အဖြစ် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာကြသူများဖြစ်ပြီး၊ အခြားမည်သည့်ဘဝမျိုးကိုမျှ မသိခဲ့ကြပေ။

ကတိထားရာပြည်သို့ ရှာဖွေသွားနေစဉ် တော၌ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ [အပြစ်ရှိသောသဘောသဘာဝ] ကို လိုက်လျှောက်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် မောရှေသည် သိနာတောင်ပေါ်၌ ဘုရားသခင်နှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စာဖြင့် ရေးသားမှတ်တမ်းတင်ရမည့် အချိန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ပညတ်တော်များကို ကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ရေးထွင်းပြီးနောက် မောရှေသည် ထိုကျောက်ပြားများကို ဣသရေလလူမျိုးတို့ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀ တွင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားဖော်ပြထားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နောက်လိုက်များသည် မိမိတို့အတွက် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် မိမိ၏လူမျိုးတော်အပေါ်ထားရှိသော မျှော်လင့်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ပထမပညတ်တော် ၄ ပါးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

၁။ ငါ့ရှေ့မှာ အခြားဘုရားများကို မထားနှင့် (ထွက် ၂၀း၃)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဘုရားသခင်ထက် အခြားမည်သည့်အရာနှင့် မည်သူ့ကိုမျှ ပို၍ ဝတ်မပြုသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

တစ်ဆူတည်းသော စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာ သို့မဟုတ် မည်သူ့ကိုမဆို ဝတ်ပြုခြင်းသည် ဤပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ နာမည်ကျော်သူများ၊ တရားဟောဆရာများ၊ နိုင်ငံရေးသမားများ၊ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ သို့မဟုတ် အခြားမည်သည့်လူသား သို့မဟုတ် ဘုရားတစ်ပါးကိုမဆို အထူးကိုးကွယ်ခြင်းသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ အခြားဘုရားများကို ထားခြင်းဖြစ်သည်။

၂။ ရုပ်တုများကို မပြုလုပ်နှင့်၊ ထိုအရာတို့ရှေ့၌ ဦးမချနှင့်၊ ထိုအရာတို့ကို ဝတ်မပြုနှင့် (ထွက် ၂၀း၄)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဝတ်ပြုရန် သို့မဟုတ် အစေခံရန် ဘုရားများ သို့မဟုတ် ရုပ်တုများကို မဖန်တီးသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ကြုံနေရသော စွဲလမ်းမှုများစွာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ယနေ့ခေတ် ခရစ်ယာန်များသည် အီလက်ထရွန်နစ်ပစ္စည်းများ၊ အလုပ်၊ ငွေကြေးနှင့် ဆက်ဆံရေးများကိုပင် ဘုရားသခင်ထက် ဦးစားပေးမိခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးကြီးသောအရာများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ဦးစားပေးမှုများ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ထားရှိနိုင်သည်။

၃။ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီးမခံယူနှင့် (ထွက် ၂၀း၇)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ သခင်ဘုရားထံ အမှန်တကယ် စကားပြောသောအခါ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်အကြောင်း အမှန်တကယ် ပြောဆိုသောအခါမှသာ သခင်ဘုရား၏ နာမတော်ကို အသုံးပြုသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကို အသုံးပြု၍ ကျိန်ဆိုခြင်း သို့မဟုတ် ဆဲဆိုခြင်း၊ အမှန်တကယ်တွင် မိမိအကျိုးအတွက်သာ လုပ်ဆောင်နေသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်သည်ဟု ဆိုခြင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီး အသုံးပြုခြင်း၏ နည်းလမ်းများဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ဂုဏ်ပြုမှုဖြင့် အသုံးပြုသင့်သည်။ ဘုရားသခင်ထံ စကားပြောသောအခါ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်အကြောင်း ပြောသောအခါ ကိုယ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုရန် သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်အကြောင်း သွန်သင်ရန် ဖြစ်သင့်သည်။

၄။ ဥပုသ်နေ့ကို အောက်မေ့၍ သန့်ရှင်းစွာ ထားလော့ (ထွက် ၂၀း၈)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းသင့်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ဥပုသ်နေ့ကို အဘယ်ကြောင့် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်ကို အောက်မေ့သင့်ကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများလည်း အောက်မေ့နိုင်ရန် ဥပုသ်နေ့အကြောင်းကို သွန်သင်ပေးသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့ လူအများသည် တစ်ပတ်လျှင် တစ်ရက်ကို အသင်းတော်သို့ တက်ရောက်ရန်နှင့် မိသားစုလှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်တွင် ပါရှိသော “အောက်မေ့” ဟူသော စကားလုံးကို အထူးသတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ [ဥပုသ်နေ့] သည် တစ်ပတ်၏ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့အဖြစ် အောက်မေ့ရမည့်နေ့ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့တွင် အသင်းတော်သို့ တက်ရောက်ရုံသာမက တစ်နေ့တာလုံး ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသင့်သည်၊ [ကိုယ်တော်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၊ အခြားခရစ်ယာန်များနှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း] ပြုသင့်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းသောအမှုကိုလည်း ပြုသင့်သည်။ ၎င်းသည် တန်ဖိုးထားမြတ်နိုးပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ခံစားရမည့်အရာဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးပညတ်တော် ၆ ပါးသည် အခြားလူတို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

၅။ ကိုယ်၏အဘနှင့် အမိကို ရိုသေလော့ (ထွက် ၂၀း၁၂)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ မိမိတို့၏ အဘနှင့် အမိကို ရိုသေလေးစားသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပဉ္စမပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် မိမိတို့၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ မိဘများနှင့် ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ယင်းတွင် နာခံခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းတို့ ပါဝင်သော်လည်း မိဘများသည် မတရားပြုမူခြင်း၊ အနိုင်ကျင့်ခြင်း သို့မဟုတ် ခရစ်ယာန်နှင့်မသင့်လျော်သော အပြုအမူများ ပြုမူသောအခါတွင်မူ ကွဲပြားစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ မိမိတို့၏ မိဘများကို စကားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆက်သွယ်ပြောဆိုရာတွင်လည်းကောင်း ရိုသေလေးစားမှုကို ဆက်လက်ပြသနိုင်သကဲ့သို့၊ သူတို့၏ အကြံဉာဏ်ကိုလည်း နားထောင်နိုင်ပြီး မိမိတို့အတွက် အခြားလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

၆။ လူအသက်ကို မသတ်နှင့် (ထွက် ၂၀း၁၃)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ လူ့အသက်ကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းသင့်ပြီး အခြားသူတစ်ဦး၏ အသက်ကို မည်သည့်အခါမျှ မသတ်သင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားလူသားတစ်ဦးကို တမင်တကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ဆဋ္ဌမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အသက်ကို ပေးသနားတော်မူသောအရှင်ဖြစ်သောကြောင့် အခြားသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် [ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းခြင်း] ကို ပုံပျက်စေခြင်းဖြစ်သည်။ သေဆုံးမှုတိုင်းသည် ဤပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်မည်မဟုတ်သော်လည်း သေဆုံးမှုနောက်ကွယ်ရှိ ရည်ရွယ်ချက်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် မတော်တဆသေဆုံးမှုနှင့် ကြိုတင်ကြံစည်၍ ကျူးလွန်သော ပြစ်မှုကြောင့် သေဆုံးမှုတို့သည် နှစ်မျိုးစလုံးတွင် လူ့အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသော်လည်း တစ်မျိုးမှာ ထိခိုက်နစ်နာစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

၇။ သူ့မယားကို မပြစ်မှားနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၄)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အိမ်ထောင်ရေးကို ရိုသေလေးစားသင့်ပြီး မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ကတိကို စောင့်ထိန်းကာ အခြားသူတစ်ဦး၏ အိမ်ထောင်ရေးတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

သတ္တမပညတ်တော်သည် မိမိတို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် [အိမ်ထောင်ကတိများ]၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ဖက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတို့ကို ရိုသေလေးစားခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ မိမိလက်ထပ်ထားသောသူမှတစ်ပါး အခြားသူတစ်ဦးနှင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းသည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ထိုမျှသာမက ပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။ မိမိ၏ အိမ်ထောင်ဖက်မဟုတ်သော အခြားသူတစ်ဦးနှင့် ပလေတိုနစ်မဟုတ်သော မည်သည့်အပြုအမူမဆို၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တွယ်တာမှုများပင် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သည်။

၈။ သူ့ဥစ္စာကို မခိုးနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၅)။

ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အခြားသူများ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရိုသေလေးစားသင့်ပြီး ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မိမိအတွက် ယူခြင်း သို့မဟုတ် သိမ်းထားခြင်း မပြုသင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

မည်သို့သော ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအခြေအနေမျိုးတွင်ပင် မိမိနှင့် မသက်ဆိုင်သောအရာကို ယူခြင်းသည် အဋ္ဌမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသူတစ်ဦးပိုင်ဆိုင်သောအရာကို ယူလိုလျှင် သို့မဟုတ် အသုံးပြုလိုလျှင် ဦးစွာ ခွင့်ပြုချက်တောင်းသင့်သည်။ သူတို့က ခွင့်မပြုပါက ထိုအရာကို ယူခြင်း သို့မဟုတ် အသုံးပြုခြင်းသည် ခိုးယူခြင်းဖြစ်သည်။

၉။ ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူတစ်ပါးကို မမှန်သောသက်သေကို မခံနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၆)။

ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အခါမျှ မမှန်သော စွပ်စွဲချက်များကို မပြုလုပ်သင့်သကဲ့သို့ အခြားသူတစ်ဦး၏ ဂုဏ်သတင်းကို မရိုးမသားဖြင့် ထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်း မပြုသင့်ပါ။

[မရိုးမသား ပြုမူခြင်း]၊ အခြားသူတစ်ဦးကို မကောင်းမြင်လာအောင် ကြိုးစားခြင်း သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်တိုင်၏ အကြောင်းကိုပင် အမှန်မဟုတ်သည့်ပုံစံဖြင့် ဖော်ပြခြင်းတို့သည် နဝမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းတွင် အထောက်အထားမရှိဘဲ စွပ်စွဲချက်တစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ခြင်းလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။

၁၀။ သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို တပ်မက်ခြင်းမရှိစေနှင့် (ထွက် ၂၀း၁၇)။

ကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိသောအရာများကို တန်ဖိုးထားသင့်ပြီး အခြားသူများ၌ ရှိသောအရာများကို မိမိတို့လည်း ရရှိရမည်ဟု တပ်မက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူများပိုင်ဆိုင်သောအရာများသည် မိမိတို့ရပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ခံစားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

မိမိကိုယ်ကို အခြားသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်းကြောင့် သူတို့၌ ရှိသောအရာကို မိမိလည်း ရရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားလာခြင်းသည် ဒသမပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပညတ်တော်သည် လောဘကြီးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရန်နှင့် မိမိတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဘုရားသခင် ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ယုံကြည်အားထားရန် သွန်သင်ပေးသည်။ မိမိအတွင်း၌ မနာလိုစိတ်များ ကြီးထွားလာစေရန် ခွင့်ပြုခြင်းသည် ကျေးဇူးမသိတတ်ခြင်းသို့ မကြာခဏ ဦးတည်စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် တပ်မက်ခြင်းသို့ ရောက်စေသည်။ အခြားသူများ၌ ရှိသောအရာများအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေခြင်းသည် ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူသော ကောင်းချီးများကို မမြင်မိစေနိုင်သကဲ့သို့၊ အခြားသူများကို ထိခိုက်နစ်နာစေနိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးထက် အရာဝတ္ထုများကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားလာစေနိုင်သည်။

ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုင်ရာ ပညတ်တော်များအကြောင်း ပိုမိုလေ့လာလိုပါသလား။ အွန်လိုင်း သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာမှုများတွင် စာရင်းသွင်းပါ။

ယနေ့အသက်ရှင်နေကြသူများနှင့် အတိတ်ကာလတွင် အသက်ရှင်ခဲ့ကြသူများစွာသည် အမှန်နှင့်အမှားကို ခွဲခြားသိရှိနိုင်ရန် ကူညီပေးသည့် “ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အာရုံခံစိတ်” သို့မဟုတ် “သဘာဝပညတ်တော်” ကို တွေ့ကြုံခံစားကြသည်။ လူအများကလည်း ပညတ်တော်ဆယ်ပါးသည် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး လိုက်နာနေပုံရသည့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အာရုံခံစိတ်နှင့် ကိုက်ညီကြောင်း သဘောတူကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယင်းပညတ်တော်များတွင် အလွန်တိကျပြီး အရေးကြီးသော ညွှန်ကြားချက်များလည်း ပါဝင်သည်။ ဤပညတ်တော်များကို လိုက်နာခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ လမ်းပေါ်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပို့ဆောင်ပေးသည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၊ တရားဟောရာကျမ်း ၅ တွင် ဣသရေလလူမျိုးတို့အတွက် ဥပဒေနှင့် စည်းကမ်းဆိုင်ရာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ရုပ်ဝတ္ထုအဖြစ် ရေးသားခြင်းမပြုမီ ဘုရားသခင်က “ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ သင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၊ ကျွန်ခံရာအိမ်မှ ထွက်စေသောသူဖြစ်၏” (အခန်းငယ် ၆) ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဤစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာခြင်းသည် ထိုအချိန်က ဘုရားသခင်ပြုတော်မူခဲ့သည့်အမှုအတွက်သာမက ယခု ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော်ပြုတော်မူနေသည့်အမှုအတွက်ပါ ကျေးဇူးတင်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်၏ကျွန်ခံမှုမှ လွတ်မြောက်စေတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်၌ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းစွာ အလုပ်လုပ်ရခြင်းနှင့် ကျွန်ခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေတော်မူခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အပြစ်၏ကျွန်ခံမှုနှင့် [အပြစ်၏ ထာဝရအကျိုးဆက်များ] မှ လွတ်မြောက်စေတော်မူသည်။

သမ္မာကျမ်းစာက “အပြစ်တရား၏အခသည် သေခြင်းပေတည်း။ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ဆုကျေးဇူးတော်ကား ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ထာဝရအသက်ပေတည်း” (ရောမ ၆း၂၃) ဟု ပြောထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စာရင်းပြုဖော်ပြပြီးနောက် တရားဟောရာကျမ်း ၆ တွင် မောရှေက ဣသရေလလူမျိုးတို့အား “သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အသက်ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိရှိသမျှနှင့် ချစ်လော့” (အခန်းငယ် ၅) ဟု မှာကြားသည်။

[ယေရှု] သည်လည်း မဿဲ ၂၂ တွင် ဖာရိရှဲများက ပညတ်တော်တို့တွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပညတ်တော်သည် အဘယ်နည်းဟု မေးမြန်းသောအခါ အလားတူ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

“သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ အသက်ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှနှင့် ချစ်လော့။

ဤပညတ်သည် ပထမနှင့် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ပညတ်ဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ ဒုတိယပညတ်ကား၊

ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့။ ဤပညတ်နှစ်ပါးတို့၌ ပညတ်တရားနှင့် ပရောဖက်တို့၏ အကျဉ်းချုပ်သည် တည်၏” (မဿဲ ၂၂း၃၇-၄၀)။

ဤကြီးမြတ်သော ပညတ်တော်နှစ်ပါးသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ အနှစ်ချုပ်ဖြစ်သည်။ ပထမပညတ်တော်လေးပါးသည် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ထင်ဟပ်ဖော်ပြသည်။ ကျန်ရှိသော ပညတ်တော်ခြောက်ပါးသည် ဘုရားသခင်၏ လူများဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ အိမ်နီးချင်းများကို ချစ်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။

ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးရှိနေစဉ် ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ကိုယ်တော်အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဆည်းကပ်ခြင်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် [ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်ဆံရေးတွင် ကြီးထွားလာရန်] ကူညီပေးပြီး လူသားအားလုံးနှင့် တည်ငြိမ်သော ဆက်ဆံရေးများကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ရန်လည်း ကူညီပေးသည်။

ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ပညတ်တော်တွင် ရေးသားထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နာကျင်မှုနှင့် [တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း၏ ဆိုးကျိုးများ] မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ပေးရန်ဖြစ်သည်။ ဒေကလော့ဂ်သည် ဖြောင့်မတ်သော အပြုအမူများ၊ အတွေးများနှင့် ဆက်ဆံရေးများသို့ ဦးတည်စေသော အသက်ရှင်နေထိုင်မှုပုံစံတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးပေးသည်။

ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် အပြစ်၏အကျိုးဆက်များသည် ယခုပင် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိသည်။ စိတ်ဒဏ်ရာ၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ အိမ်ထောင်ရေးပြိုကွဲခြင်း၊ ဆုံးရှုံးခြင်း၊ မပျော်ရွှင်ခြင်း၊ မဆင်မခြင်ပြုမိသော အမှားများ—ဤအရာများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့ ရှောင်ရှားနိုင်သည့် နာကျင်မှုအချို့သာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ပျော်ရွှင်ပြီး ပြည့်စုံသော အသက်တာကို ရရှိစေလိုတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် တူညီလာပြီး ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်၌ လက်ခံဖွယ်ဖြစ်စေလိုတော်မူသည်။

မျိုးဆက်တစ်ဆက်မှတစ်ဆက်သို့ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် သမ္မာကျမ်းစာ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပညတ်တော်သည် [မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများ] အနေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ခရစ်ယာန်များအနေဖြင့်လည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရေးကြီးသည်။ ပညတ်တော်များသည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသပေးသည်။

ပညတ်တော်တစ်ပါးစီက ကျွန်ုပ်တို့အား အောက်ပါအချက်များကို ပြသပေးသည်။

• ဘုရားသခင်သည် လူ့အသက်ကို တန်ဖိုးထားတော်မူသည် (ထွက် ၂၀း၁၃)။
• ဘုရားသခင်သည် ဆက်ဆံရေးများကို တန်ဖိုးထားတော်မူသည် (ထွက် ၂၀း၁၂-၁၇)။
• ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တန်ဖိုးထားတော်မူသည် (ထွက် ၂၀း၁၅၊ ၁၇)။
• ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆည်းကပ်ခြင်းကို တန်ဖိုးထားတော်မူသည် (ထွက် ၂၀း၁-၈)။
• ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ဤအချက်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ အမှတ်ရရန် အရေးကြီးဆုံးအချက်ဖြစ်သည်။

ဆာလံဆရာသည် ဆာလံ ၁၉ တွင် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်ချက်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို လှပစွာ အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြထားသည်။

“ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်သည် စုံလင်၍၊ ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေ၏။

ထာဝရဘုရား၏ သက်သေခံတော်မူချက်သည် သစ္စာနှင့်ပြည့်စုံ၍၊ မိုက်သောသူကို ပညာရှိစေ၏။

ထာဝရဘုရား၏ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်တို့သည် ဖြောင့်မတ်၍၊ စိတ်နှလုံးကို ရွှင်လန်းစေ၏။

ထာဝရဘုရား၏ ပညတ်တော်သည် စင်ကြယ်၍၊ မျက်စိကို ရှင်းလင်းစေ၏။

ထာဝရဘုရားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် သန့်ရှင်း၍၊ အစဉ်အမြဲတည်၏။

ထာဝရဘုရား၏ စီရင်ချက်တို့သည် သစ္စာနှင့်ပြည့်စုံ၍၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံကြ၏” (အခန်းငယ် ၇-၉)။

သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်သားများအနေဖြင့် သန့်ရှင်းသောကျမ်းစာ၏ အစဉ်အမြဲတည်သော အာဏာနှင့် ၎င်းကို မှုတ်သွင်းပေးတော်မူသော မပြောင်းလဲသော ဘုရားသခင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပြောင်းလဲ၍ မရသကဲ့သို့ မပြောင်းလဲသင့်ပေ။

“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမပျောက်မီတိုင်အောင်၊ ပညတ္တိကျမ်း၌ အငယ်ဆုံးသော စာလုံးတစ်လုံး၊ အစက်တစ်စက်မျှ မပျောက်မည်အကြောင်း၊ အလုံးစုံမပြည့်စုံမီတိုင်အောင် ထိုပညတ္တိကျမ်းမှ အလျှင်းမလွန်ရ” (မဿဲ ၅း၁၈)။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် မပြောင်းလဲခဲ့သကဲ့သို့ နောင်တွင်လည်း ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်သောကြောင့် ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်လျှောက်သူအားလုံးအား ပညတ်တော်ဆယ်ပါးလုံးကို စောင့်ထိန်းရန် ကျွန်ုပ်တို့ တိုက်တွန်းပါသည်။ ဤသို့ပြုနိုင်ရန် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ကူညီပေးရန် စေလွှတ်တော်မူသော [သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်] ၏ အကူအညီကို ရရှိနိုင်သည်။

သို့သော် မှတ်သားရန် အရေးကြီးသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပညတ်တော်ကို ပေးတော်မူသော ဖန်ဆင်းရှင်ကိုယ်တော်တိုင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချက်က ကျွန်ုပ်တို့အား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ရည်ရွယ်ချက်ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ယင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်ရှိသောသဘောသဘာဝကို သိမြင်စေပြီး ကိုယ်တော်ကို လိုအပ်ကြောင်း နားလည်သိရှိစေရန် ဖြစ်သည်။

ပညတ်တော်သည် အပြစ်ကို ဖော်ပြပေးသည်—သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူသောသူမှာ ယေရှုဖြစ်သည်

ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းနှင့် စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်တာအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရည်မှန်းချက်များဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကြိုးပမ်းမှုများသက်သက်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိမည်မဟုတ်ပါ။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းတစ်ခုတည်းအပေါ် အာရုံစိုက်နေခြင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရေးရှိလာစေခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်ကို ချစ်လာစေခြင်း မဟုတ်ပါ။

သင်ချစ်မြတ်နိုးသောသူတစ်ဦးက မိမိအတွက် ပြုလုပ်ပေးစေလိုသောအရာများကို စာရင်းပြုထားသည်ဟု စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ သင်သည် ထိုအရာများကို အစဉ်မပြတ် ပြုလုပ်ပေးပြီး အခြားသူများကိုလည်း ထိုအရာများကို ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းနေသော်လည်း ထိုစာရင်းကို မူလက ပြုလုပ်ထားသူနှင့်မူ မည်သည့်အခါမျှ စကားမပြော၊ အချိန်မကုန်ဆုံးပေးပါက မည်သို့နည်း။ ထိုအရာသည် ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်နှင့် သိပ်မတူလှပါ၊ မဟုတ်ပါလား။

ယေရှုက ယောဟန် ၁၄း၁၅ တွင် “သင်တို့သည် ငါ့ကိုချစ်လျှင် ငါ့ပညတ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

ဤအရာသည် အိမ်ထောင်သည် ဇနီးမောင်နှံများက မိမိတို့၏ အိမ်ထောင်ကတိများကို စောင့်ထိန်းကြသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ဆင်တူသည်။ “မဖြစ်မနေ လုပ်ရမည်” ဆိုသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မိမိတို့ လက်ထပ်ထားသောသူကို ချစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရကြ၏။ ထိုအရာသည် ကိုယ်တိုင်ပြုသောအမှုမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးတော်ဖြစ်၏။ အဘယ်သူမျှ ဝါကြွားစရာမရှိစေခြင်းငှာ အကျင့်အားဖြင့် မဟုတ်။ ငါတို့သည် ကောင်းသောအကျင့်များကို ပြုစေခြင်းငှာ ခရစ်တော်ယေရှု၌ ဖန်ဆင်းခံရသော ဘုရားသခင်၏ လက်ရာတော်ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအကျင့်များကို ငါတို့သည် ကျင့်ဆောင်ရမည်အကြောင်း ဘုရားသခင်သည် ရှေးမဆွက ပြင်ဆင်တော်မူ၏။

ဧဖက် ၂း၈-၁၀

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ချစ်ခြင်းကြောင့် စောင့်ထိန်းကြသော်လည်း လူသားများဖြစ်ကြသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြည့်စုံခြင်းနှင့် အလွန်ဝေးကွာနေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှားများကို ပြုမိကြမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပြည့်စုံစွာ လိုက်နာခြင်းက ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ခြင်းမဟုတ်သောကြောင့် သခင်ယေရှုကို ကျေးဇူးတင်ကြပါစို့။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပြည့်စုံစွာ မစောင့်ထိန်းနိုင်ပါ။

ထိုအစား ပညတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်နေရာတွင် ချို့တဲ့နေသည်ကို သိရှိလာစေရန် ကူညီပေးပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်၍ လိုက်လျှောက်ရန် ကြိုးစားရမည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံသော အပြုအမူအတွက် မူဘောင်တစ်ရပ်ကို ပေးသည်။

သမ္မာကျမ်းစာက ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရကြ၏။ ထိုအရာသည် ကိုယ်တိုင်ပြုသောအမှုမဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးတော်ဖြစ်၏။ အကျင့်အားဖြင့် မဟုတ်သောကြောင့် အဘယ်သူမျှ ဝါကြွားစရာမရှိ” (ဧဖက် ၂း၈၊ ၉) ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် [လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ယေရှု၏ ပူဇော်ခံသေခြင်း] တို့သည် အပြစ်၏အခဖြစ်သော ထာဝရသေခြင်းမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပေးသောအရာများဖြစ်သည် (ရောမ ၆း၂၃)။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လူသားအားနည်းမှုအတွင်း ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းနိုင်ရန်နှင့် [ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိရန်] သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အကူအညီအားဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ပညတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အပြစ်နှင့် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်း၏ ထောင်ချောက်များမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို လွတ်မြောက်စေပြီး ဘုရားသခင်၏လမ်းကို လိုက်လျှောက်ရန် ရွေးချယ်ခွင့်ကို ပေးသည်။ ထို့အပြင် ယေရှုခရစ်၌ ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါး လိုအပ်ကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား သိမြင်စေသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိကို ခံယူတော်မူခြင်း

မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို အလေးအနက်ထားကြသည်။ ပညတ်တော်သည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပိုမိုပျော်ရွှင်၍ ကျန်းမာကောင်းမွန်သော လူ့ဘဝကို ရရှိစေရန် လမ်းညွှန်ပေးသော လမ်းပြမြေပုံတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုကြသည်။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို အစဉ်မပြတ် စောင့်ထိန်းရန် ခက်ခဲသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ခံစားရသည့်အခါတိုင်း သမ္မာကျမ်းစာထဲရှိ ယေရှု၏ စံနမူနာကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်ရှုနိုင်သည်။ ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်တွင် အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သည့် အသက်တာသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးပြသခဲ့သည်။

ယေရှုသည် မြေကြီးပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေထိုင်စဉ် ပညတ်တော်နှင့်အညီ အသက်ရှင်တော်မူခဲ့သည် (ယော ၁း၁-၅)။

• ခမည်းတော်ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံရေးအကြား မည်သည့်အရာကိုမျှ ဝင်ရောက်မလာစေခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ပိုင်လိုအပ်ချက်များပင် မဟုတ်ပါ။ ဤနည်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ “အခြားဘုရားများ” ကို မထားခဲ့ပါ။
• ကိုယ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းတော်မူခဲ့သည် (လု ၄း၁၆)။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကမျှ ပြုလုပ်ရန် ပြောကြားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ခမည်းတော်ကို ချစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (လု ၂း၅၁)။
• ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မိဘများကို ရိုသေလေးစားတော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်သေဆုံးပြီးနောက် မိခင်အတွက်ပင် စီမံပေးတော်မူခဲ့သည် (ယော ၁၉း၂၆)။
• ကိုယ်တော်သည် အပြစ်ပြုရန် သွေးဆောင်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရုံသာမက အပြစ်ရှိသော လူ့ဇာတိ၏ သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဤလောကသို့ စေလွှတ်ခံရသော်လည်း အပြစ်မပြုခဲ့ပါ။

ရောမ ၈ တွင် “အသက်ပေးသော ဝိညာဉ်တော်၏ ပညတ်သည် ခရစ်တော်ယေရှု၌ အပြစ်တရားနှင့် သေခြင်း၏ ပညတ်မှ သင့်ကို လွှတ်ပြီ။ ဇာတိပကတိအားဖြင့် အားနည်းသောကြောင့် ပညတ်တရားမတတ်နိုင်သောအမှုကို ဘုရားသခင်သည် ပြုတော်မူ၏။ မိမိသားတော်ကို အပြစ်ရှိသော ဇာတိပကတိ၏ သဏ္ဌာန်နှင့် အပြစ်ကြောင့် စေလွှတ်တော်မူ၍ ဇာတိပကတိ၌ အပြစ်ကို ရှုတ်ချတော်မူ၏” (အခန်းငယ် ၂၊ ၃) ဟု ဆိုထားသည်။

ယေရှုသည် လူ့ဇာတိကို ခံယူတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည် (ယော ၁း၁၄)။ ကိုယ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်စုံသော စံနမူနာမှ သင်ယူနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ စောင့်ထိန်းသောအခါ ကျန်ရှိသော ကမ္ဘာလောကအတွက် သက်သေခံများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာပြီး ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အသင့်ဖြစ်ပြီလား။

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အား လွတ်လပ်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကုစားခြင်းတို့ကို မည်သို့ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို ပိုမိုသိရှိလိုပါသလား။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အွန်လိုင်း သမ္မာကျမ်းစာလေ့လာမှုများကို လေ့လာကြည့်ပါ။

ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများ

• သမ္မာကျမ်းစာအရ သုံးပါးတစ်ဆူဘုရားသည် အဘယ်နည်း။
• ဗတ္တိဇံခံယူခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။
• ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ပြုမူခြင်း—သမ္မာကျမ်းစာက ကျွန်ုပ်တို့၏ အကျင့်စာရိတ္တကို မည်သို့ ပုံဖော်ပေးသနည်း။
• ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်သည် အဘယ်နည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာအရ ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် လူသားတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်
• သမ္မာကျမ်းစာအရ သေပြီးနောက် ဘာဖြစ်မည်နည်း။
• ခရစ်တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကယ်တင်ခြင်းကို မည်သို့ တွေ့ကြုံရသနည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာအရ ခမည်းတော်ဘုရားသည် အဘယ်သူနည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာတွင် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူးသည် အဘယ်နည်း။
• နေ့စဉ် ခရစ်တော်၌ မည်သို့ ကြီးထွားနိုင်မည်နည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာသည် မှန်ကန်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့သိနိုင်သနည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာအရ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် အဘယ်သူနည်း။
• ယေရှုခရစ်၏ အသက်တာ၊ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း
• အိမ်ထောင်ရေးနှင့် မိသားစုအကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာက မည်သို့ သွန်သင်သနည်း။
• အနှစ်တစ်ထောင်နှင့် အပြစ်၏အဆုံး
• လူ့သဘောသဘာဝအကြောင်း သမ္မာကျမ်းစာက မည်သို့ ဆိုသနည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာထဲရှိ ကျန်ကြွင်းသော အသင်းတော်ကို နားလည်ခြင်း
• ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော အမှန်တရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း
• ဘုရားသခင်၏ သားတော် ယေရှုသည် အဘယ်သူနည်း။
• ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများနှင့် အမှုတော်များအကြောင်း မြော်လင့်ခြင်းအသင်းသားများ၏ ယုံကြည်ချက်
• သမ္မာကျမ်းစာအရ ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ် စီမံခန့်ခွဲခြင်းသည် အဘယ်နည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာအရ အသင်းတော်သည် အဘယ်နည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာထဲရှိ မဟာတိုက်လှန်ပွဲသည် အဘယ်နည်း။
• သခင်ဘုရား၏ ညစာပွဲသည် အဘယ်နည်း၊ အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း။
• သမ္မာကျမ်းစာတွင် ကတိထားသော ကမ္ဘာသစ်သည် အဘယ်နည်း။
• ဥပုသ်နေ့သည် အဘယ်နည်း။
• ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းနှင့် ယနေ့အသင်းတော်အတွက် ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်။