သမ္မာကျမ်းစာပေါ်တွင်
အခြေခံထားခြင်း
မယိမ်းယိုင်နိုင်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်
အာတန် စီ၊ ကိုးလား (Erton C. Köhler)
သမ္မာကျမ်းစာပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း
ဓာတ်ပုံ — ဒန်ဘင် (Dangben)
/ iStock / Getty Images Plus / Getty Images
“သမ္မာကျမ်းစာပေါ်တွင်
အခြေခံထားပြီး သာသနာပြုခြင်းကို အာရုံစိုက်ခြင်း” ဟူသည်မှာ ဆောင်ပုဒ်တစ်ခုထက်မကပါ။
ဤအရာသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် ဤကာလတွင် မြော်လင့်ခြင်းလှုပ်ရှားမှုကို
လမ်းညွှန်ပေးနေသည့် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် အစဉ်ပြောင်းလဲနေသော
ယုံကြည်ချက်များ၏ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် မျောလွင့်နေချိန်တွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ
ကျန်ကြွင်းသောအသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သော ထာဝရအခြေခံအုတ်မြစ်၌
ကျောက်ချထားမှသာ မယိမ်းမယိုင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် မတည်ငြိမ်သော ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် အသက်ရှင်နေကြသည်။
နယ်နိမိတ်များသည် ပြောင်းလဲနေကြသည်၊ အမှန်တရားများကို အမည်အသစ်များပေးနေကြသည်၊
တန်ဖိုးထားမှုများသည် ၎င်းတို့၏ ကျောက်ဆူးများကို ဆုံးရှုံးနေကြသည်။ သံသယမိုးသည်
မနားတမ်းရွာသွန်းနေပြီး၊ အမှန်တရားလွန်ခေတ်၏ မြစ်ရေများသည် လူသန်းပေါင်းများစွာ၏
ဖန်သားပြင်များကို ရေလွှမ်းမိုးနေကာ၊ နှိုင်းရဝါဒ၏ လေများသည်
လျစ်လျူရှုမှုဟာရီကိန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲတိုက်ခတ်နေကြသည်။
ဤမသေချာမရေရာမှုများ၏ နှင်းပြိုကျမှုအလယ်တွင် မေးခွန်းတစ်ခု မလွဲမသွေ ပေါ်ပေါက်လာသည်။
မပြောင်းလဲသောအရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသလော။ လုံခြုံခိုင်မြဲနေဆဲဖြစ်သော
အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ရှိသလော။
ယေရှုသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖြေကြားတော်မူသည်။ မဿဲ ၇း၂၄–၂၇ တွင်
ဉာဏ်ပညာရှိသော တည်ဆောက်သူတစ်ဦးနှင့် မိုက်မဲသော တည်ဆောက်သူတစ်ဦးဟူသည့်
တည်ဆောက်သူနှစ်ဦး၏ အကြောင်းကို ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည်။ နှစ်ဦးစလုံး
တည်ဆောက်ကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး မုန်တိုင်းများနှင့် ရင်ဆိုင်ကြရသည်။ သို့သော် တစ်ဦးသာ
မတ်တတ်ရပ်ကျန်ရစ်သည်။ အဘယ်အရာက ကွာခြားစေသနည်း။ အခြေခံအုတ်မြစ်ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးက
ကျောက်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ပြီး အခြားတစ်ဦးက သဲပေါ်တွင် တည်ဆောက်သည်။
မူရင်းဂရိဘာသာတွင် “ကျောက်” ဟူသော စကားလုံးမှာ petra ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာ၍
နက်ရှိုင်းကာ ရွှေ့ပြောင်း၍မရသော အစုအဝေးကို ဆိုလိုသည်။ ထိုအရာသည် ဘုရားသခင်၏
လူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော အသက်ရှင်၍ ထာဝရတည်သော ဘုရားသခင်၏
နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။ ၂ တိမောသေ ၃း၁၆၊ ၁၇ အရ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည်
“ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသော” နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းကို သွန်သင်ရန်၊
အပြစ်ကိုဖော်ပြပြုပြင်ရန်၊ ပြန်လည်ထူထောင်ရန်နှင့် ကောင်းသောအမှုအမျိုးမျိုးအတွက်
ပြည့်စုံစွာပြင်ဆင်ပေးရန် တတ်နိုင်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် သမ္မာကျမ်းစာသည် စာအုပ်များစွာထဲမှ
စာအုပ်တစ်အုပ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ ထာဝရကာလ၏ မြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်။
အိမ်သည် လှပကောင်းလှပနိုင်သည်၊ ဒီဇိုင်းသည် ရဲရင့်ကောင်းရဲရင့်နိုင်သည်၊
အတွင်းအပြင်အလှဆင်မှုသည် ခေတ်မီကောင်းခေတ်မီနိုင်သည်—အမှန်ပင်
အထင်ကြီးစရာကောင်းနေနိုင်သည်။ သို့သော် သဲပေါ်တွင် တည်ရှိနေပါက ပြိုလဲမည်ဖြစ်သည်။
ရွှေ့ပြောင်း၍မရသောအရာပေါ်တွင် တည်ဆောက်သူများသာ ခိုင်မြဲစွာ
ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုကာလတွင်လည်း မယိမ်းယိုင်နိုင်သော
အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။
နှုတ်ကပတ်တော်သည်
မှုတ်သွင်းတော်မူခြင်းခံရသည်
၂ တိမောသေ ၃း၁၆ တွင် ပေါလုက “ကျမ်းစာရှိသမျှသည် ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းတော်မူသော”
ဟု ပြောထားသည်။ မူရင်းဂရိစကားလုံး theόpneustos သည် စာသားအတိုင်း “ဘုရားသခင်မှုတ်သွင်းသော” ဟု ဆိုလိုပြီး
အလွန်အားကောင်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖော်ပြပေးသည်။ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်းထံသို့
ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အာဒံထဲသို့ အသက်ကို မှုတ်သွင်းတော်မူခဲ့သော
ထိုဘုရားသခင်သည် ယခု သမ္မာကျမ်းစာ၏ စာမျက်နှာများထဲသို့ အမှန်တရားကို
မှုတ်သွင်းတော်မူနေခြင်းဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် လူသားများရေးသားထားသော
စာအုပ်တစ်အုပ်မျှသာမဟုတ်ပါ။ ယင်းသည် လူသားတို့၏ ဘာသာစကားဖြင့် ဖမ်းယူထားသော
ကောင်းကင်၏ အသက်ရှူသံဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို လူသားများအား
စကားလုံးတစ်လုံးချင်းစီအဖြစ် အမိန့်ပေးရေးသားစေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူသားတို့၏
စကားလုံးများမှတစ်ဆင့် ဖော်ပြလာသော ဘုရားသခင်၏ အသက်ရှူသံဖြစ်သည်။
ဤမှုတ်သွင်းခြင်းသည် ကဗျာဆန်သော အယူအဆမျှသာမဟုတ်သကဲ့သို့
တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာလည်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ပြည့်စုံသည်။ နှုတ်ကပတ်တော်ကို
ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဖွဲ့စည်းပေးခဲ့သည်၊ ဘုရားသခင်က ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်၊
ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော လူပုဂ္ဂိုလ်များက ရေးသားခဲ့ကြသည်၊ ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်
ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်လာခဲ့သည်။
“ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဉာဏ်ရည်ရှိသော သတ္တဝါများအဖြစ် ဂရုစိုက်တော်မူပြီး
ကျွန်ုပ်တို့၏ ခြေလှမ်းများအတွက် မီးခွက်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းခရီးအတွက်
အလင်းအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပေးတော်မူသည်” ဟု အယ်လင်ဂျီဝှိုက်
ရေးသားထားသည်။[၁] ယဉ်ကျေးမှုအမှောင်ထုနှင့် အယူဝါဒဆိုင်ရာ မုန်တိုင်းများ
ဖြစ်ပေါ်နေသော ဤခေတ်ကာလ၌ပင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် တောက်ပစွာ
ဆက်လက်ထွန်းလင်းနေပြီး ရှင်းလင်းမှုနှင့် လမ်းညွှန်မှုကို ပေးနေဆဲဖြစ်သည်။
ရွှေ့ပြောင်း၍မရသောအရာပေါ်တွင် တည်ဆောက်သူများသာ ခိုင်မြဲစွာ
ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် နေရာတိုင်းမှ အသံများ ပိုမိုများပြားလာသည်—ကျွမ်းကျင်သူများ၊
အယ်လ်ဂိုရစ်သမ်များ၊ ခေတ်ရေစီးကြောင်းများ—သို့သော် ထာဝရဘုရား၏ အာဏာပိုင်မှုကို
မည်သည့်အရာကမျှ မပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာသည် အသစ်ပြင်ဆင်ရန်
မလိုအပ်ပါ။ လက်တွေ့အသုံးချရန်သာ လိုအပ်သည်။ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ၎င်းကို
အနက်ပြန်လည်ဖွင့်ဆိုခြင်း မပြုသင့်ပါ။ နှလုံးသားများကို ပြောင်းလဲစေရန် အရေးတကြီး
ကြွေးကြော်သိမ်းသွင်းရမည်ဖြစ်သည်။
၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သော အိုးပင်းဒေါး (Open Doors) ၏ အစီရင်ခံစာအရ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ခရစ်ယာန် သန်းပေါင်း ၃၆၀
ကျော်သည် ပြင်းထန်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ရင်ဆိုင်နေရပြီး ထိုသူများထဲမှ
အများအပြားသည် သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း သို့မဟုတ် မျှဝေခြင်းမျှကြောင့်သာ
ထိုသို့ရင်ဆိုင်နေရခြင်းဖြစ်သည်။[၂] အချို့နိုင်ငံများတွင် ကျမ်းစာပိုင်ဆိုင်ခြင်းကို
နိုင်ငံတော်ကို ဆန့်ကျင်သည့် ရာဇဝတ်မှုတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
အခြားနေရာများတွင် အွန်လိုင်းမှ ကျမ်းစာစာသားများကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသောအခါ
စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်များက အာဏာပိုင်များထံ အချက်ပေးသတိပေးသည်။ အချို့နေရာများတွင်
ခရစ်ယာန်ဘုရားကျောင်းများအတွင်း၌ပင် နိုင်ငံပိုင်ကင်မရာများ တပ်ဆင်ထားသည်။
ဤအချက်ကို သတိပြုပါ။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မသက်ဆိုင်သောအရာဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုမျှလောက်
ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်မဟုတ်ပါ။ ရန်သူသည် ၎င်း၏တန်ခိုးကို
သိသည်—ဘုရားသခင်၏ လူတို့လည်း ထိုတန်ခိုးကို သိရမည်ဖြစ်သည်။
နှုတ်ကပတ်တော်သည်
လုံလောက်သည်
နောက်ထပ်ကျမ်းပိုဒ်ဖြစ်သော ၂ တိမောသေ ၃း၁၇ တွင် နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏
လူကို “ကောင်းသောအမှုအမျိုးမျိုးတို့ကို ပြုခြင်းအလိုငှာ ပြည့်စုံ၍
အလုံးစုံပြင်ဆင်” ပေးသည်ဟု အတည်ပြုထားသည်။ ဂရိစကားလုံး artios သည်
ပြည့်စုံခြင်း၊ အပြည့်အဝတတ်စွမ်းခြင်း၊ အပြည့်အဝပြင်ဆင်ထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။
တစ်နည်းဆိုရသော် သမ္မာကျမ်းစာသည် ကိုယ်တိုင်လုံလောက်သည်။ ထပ်ဖြည့်စရာ မလိုပါ။
အလှဆင်မွမ်းမံစရာလည်း မလိုပါ။ ၎င်းသည် စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံသွင်းပေးသည်၊
ကယ်တင်ခြင်းသို့ ဦးဆောင်ပေးသည်၊ သာသနာပြုခြင်းကို ထောက်ပံ့ပေးသည်။
သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဘာသာရေးလှုပ်ရှားမှုများသည် သမ္မာကျမ်းစာကို
စွန့်ပစ်ခြင်းအားဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။ အခြားသူများက လူ့ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၊
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရူပါရုံများနှင့် ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ
ခေတ်ရေစီးကြောင်းများဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော်
ကျမ်းစာနှင့်သစ္စာရှိခြင်းသည် စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အဓိကဝင်ရိုးအဖြစ် အစဉ်အမြဲ
ရှိခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးသောကာလတွင်လည်း ထိုအရာသည် ကွဲပြားမည်မဟုတ်ပါ။
“လူတို့သည်
လူ၏သဘောသဘာဝနှင့် သေသူတို့၏အခြေအနေကို ကျမ်းစာ၌ ဤမျှရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသော
အမှန်တရားကို လက်ခံလိုကြပါက ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ရေးဝါဒ၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့်
ထင်ရှားပေါ်လွင်မှုများအတွင်း စာတန်သည် တန်ခိုး၊ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့်
မုသားအံ့ဖွယ်အမှုများအားဖြင့် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ကြမည်ဖြစ်သည်” ဟု
အယ်လင်ဂျီဝှိုက် ရေးသားထားသည်။[၃] သမ္မာကျမ်းစာသည် မည်သည့်အခါမျှ မလုံလောက်ခဲ့ပါ။ ပြဿနာမှာ
လူအများက ၎င်းကို
ဘေးဖယ်ထားကြခြင်း သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ အကျိုးအတွက်
လိမ်လည်လှည့်ဖြား၍ အနက်ဖွင့်ကြခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဤအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောရမည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ
သတ္တမနေ့မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းသည် လူသားတို့၏
မဟာဗျူဟာများပေါ်တွင် မဟုတ်ဘဲ နှုတ်ကပတ်တော်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်၏ လူများဖြစ်ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဗဟိုနေရာတွင်
ရှိနေသည့် မည်သည့်နေရာ၌မဆို ကောင်းကင်သည် စိတ်ကူး၍မရနိုင်လောက်အောင်
အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ပေးသည်။
ဆာလံ ၁၁၉း၁၀၅ တွင် ဆာလံဆရာက “နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ခြေရှေ့၌ မီးခွက်၊
အကျွန်ုပ်သွားရာလမ်း၌ အလင်းဖြစ်ပါ၏” ဟု ကြွေးကြော်ထားသည်။ “မီးခွက်” အတွက်
ဟေဗြဲစကားလုံးမှာ
ner ဖြစ်ပြီး မှောင်မိုက်သော လမ်းကြမ်းများပေါ်တွင်
တစ်လှမ်းချင်းစီကို အလင်းပေးရန် အသုံးပြုသည့် ဆီမီးခွက်ငယ်တစ်ခုကို ဆိုလိုသည်။
နှုတ်ကပတ်တော်သည် အနာဂတ်တစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြပေးမည်ဟု ကတိမပြုပါ။ သို့သော်
နောက်တစ်လှမ်းအတွက် အလင်းကို အာမခံပေးသည်—ထိုမျှသည် လုံလောက်ပါသည်။
နှုတ်ကပတ်တော်သည်
လက်တွေ့ကျသည်
မဿဲ ၇ တွင် ယေရှုအသုံးပြုသော ပုံဆောင်ချက်သည် ရှင်းလင်းပြတ်သားသည်။
ပျက်စီးခြင်းနှင့် ခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းတို့အကြား ကွာခြားချက်သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို
နာခံခြင်း၌ တည်ရှိသည်။ သိရုံမျှနှင့် မလုံလောက်ပါ။ ၎င်းအတိုင်း အသက်ရှင်ရမည်။
ကြားရုံမျှနှင့် မလုံလောက်ပါ။ လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည်။
အသင်းတော်သည် တီထွင်ဖန်တီးထားသော အတွေးအခေါ်များအားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ
နာခံသောယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ခွန်အားရရှိမည်ဖြစ်သည်။ တည်ငြိမ်မှုသည်
ကျမ်းစာအသိပညာ၏ ပမာဏမှ လာသည်မဟုတ်ဘဲ ထိုအသိပညာကို လက်အောက်ခံခြင်းမှ
လာသည်—ဘုရားသခင်ကို သစ္စာရှိစွာ နာခံခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏
ကျေးဇူးတော်အရိပ်အောက်တွင် ကိုယ်တော်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းတို့မှ လာသည်။
ဤနည်းအားဖြင့် နောက်ဆုံးသောကာလ မြော်လင့်ခြင်းအသင်းတော်သည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု၊
စမ်းသပ်မှုများနှင့် စုံစမ်းခြင်းများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ နှုတ်ကပတ်တော်၌
ခိုင်မြဲစွာ အမြစ်တွယ်နေသူများသာ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တုန်လှုပ်သောအခါ ၎င်းသည်
မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ အယူဝါဒများ ပြောင်းလဲသောအခါ ၎င်းသည် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုများ ပြိုလဲသောအခါ ၎င်းသည် ခံတည်နေသည်။
၂၀၁၇ ခုနှစ်တွင် မက္ကဆီကိုအလယ်ပိုင်း၌ ရစ်ခ်ျတာစကေး ၇.၁ အဆင့်ရှိ ငလျင်တစ်ခု
လှုပ်ခတ်ခဲ့သည်။ ခေတ်မီအဆောက်အအုံများစွာ ပြိုကျခဲ့သော်လည်း ရှေးကျသော
အဆောက်အအုံအချို့မှာ မပျက်မစီး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အင်ဂျင်နီယာများက
ထိုလျှို့ဝှက်ချက်မှာ နက်ရှိုင်း၍ သီးခြားခိုင်ခံ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိခြင်းတွင်
တည်ရှိကြောင်း ရှင်းပြကြမည်ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်အတွက်လည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်သည်။
အသင်းတော်ကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည်မှာ အပေါ်ယံတွင် တောက်ပနေသောအရာမဟုတ်ဘဲ အောက်ခြေတွင်
တည်ရှိနေသောအရာဖြစ်သည်။ ဘယ်တော့မျှ မပျက်ကွက်သော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုတည်းသာ
ရှိသည်။ ထိုအရာမှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။
သမ္မာကျမ်းစာသည် ဓမ္မဗေဒဆိုင်ရာ အငြင်းအခုံများအတွက် စာအုပ်တစ်အုပ်မျှသာ
မဟုတ်ပါ။ နေ့စဉ်အသက်တာအတွက် လမ်းညွှန်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့
အခြားသူများကို မည်သို့ဆက်ဆံရမည်၊ အရင်းအမြစ်များကို မည်သို့စီမံခန့်ခွဲရမည်၊
အကျပ်အတည်းများကို မည်သို့တုံ့ပြန်ရမည်၊ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို
မည်သို့ချမှတ်ရမည်တို့ကို ပုံသွင်းပေးသည်။ သမ္မာကျမ်းစာပေါ်တွင် အခြေမခံထားသော
အသက်တာ၏ မည်သည့်ကဏ္ဍမဆို ပြိုလဲရန် အန္တရာယ်ရှိသည်။
သမ္မာကျမ်းစာသည်
ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယနေ့တိုင် လုံလောက်နေဆဲဖြစ်သလော
အဓိကမေးခွန်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၌ သမ္မာကျမ်းစာမည်မျှ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဆိုခြင်း
မဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှန်တကယ် နှုတ်ကပတ်တော်၌ အမြစ်တွယ်နေကြခြင်း ရှိ၊
မရှိဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ ကျမ်းချက်များကို အလွတ်ကျက်မှတ်ခြင်းနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို
အားကိုးခြင်းတို့သည် ကွာခြားသည်။ ကျန်ကြွင်းသောအသင်းတော်ကို မှန်ကန်သော
ဩဝါဒများကို ဝန်ခံခြင်းမျှဖြင့်သာ ခွဲခြားသိရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ ဖော်ပြတော်မူသော
အမှန်တရားနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့၍ အသက်ရှင်ခြင်းအားဖြင့် သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်း၍ ယေရှု၏ သက်သေခံချက်ကို ကိုင်စွဲသူများ (ဗျာ၊
၁၂း၁၇) သည် နှုတ်ကပတ်တော်၏ အာဏာပိုင်မှုကို အလျှော့ပေးမည့်သူများ မဟုတ်ကြပါ။
၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စံနှုန်းဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏
ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏
သာသနာပြုလမ်းညွှန်စာအုပ်ဖြစ်သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပေးအပ်ထားသော ဘုရားသခင်၏
မေတ္တာစာဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံး တုန်လှုပ်သောအခါ ၎င်းသည်
မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ အယူဝါဒများ ပြောင်းလဲသောအခါ ၎င်းသည် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။
ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုများ ပြိုလဲသောအခါ ၎င်းသည် ခံတည်နေသည်။ အမှန်ဆိုရလျှင်
သမ္မာကျမ်းစာသည် ဖတ်ရှုခံနေရချိန်တွင်ပင် လူ့နှလုံးသားကို ဖတ်ရှုနိုင်သော
တစ်အုပ်တည်းသော စာအုပ်ဖြစ်သည်။
နှုတ်ကပတ်တော်ထံသို့
ပြန်လည်လာကြပါစို့
ယနေ့ ဘုရားသခင်သည် ခေါင်းဆောင်များ၊ မိသားစုများ၊ လူငယ်များ၊ အသက်ကြီးသူများ၊
ကလေးများ၊ ဆရာဆရာမများနှင့် တရားဟောဆရာများအား အခြေခံအုတ်မြစ်ထံသို့ ပြန်လည်လာရန်
ခေါ်တော်မူနေသည်။ အသင်းတော်အတွက် အနာဂတ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်—ကျောက်ပေါ်တွင်
ဖြစ်သည်။ သာသနာပြုခြင်းအတွက် တန်ခိုးတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်—နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။
သင်သည် သင်၏အသက်တာကို သမ္မာကျမ်းစာပေါ်တွင် ပြန်လည်တည်ဆောက်မည်လော။
သာသနာပြုလုပ်ငန်း အစီအစဉ်တိုင်း၊ မိသားစုနှင့်ပတ်သက်သော ခြေလှမ်းတိုင်း၊
ငွေကြေးဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းကို “ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား” ဟူသော စကားတော်အောက်တွင်
ထားမည်လော။ သမ္မာကျမ်းစာကို အလှဆင်ပစ္စည်းတစ်ခုမျှမဟုတ်ဘဲ သင်၏အခြေခံအုတ်မြစ်
ဖြစ်စေလိုပါသလော။
သို့ဖြစ်လျှင် မတ်တတ်ရပ်ပါ။ မိမိကိုယ်ကို အသစ်တဖန် ဆက်ကပ်အပ်နှံပါ။
နှုတ်ကပတ်တော်ထံသို့ ပြန်လည်လာပါ။ သမ္မာကျမ်းစာကို ဖွင့်ထားလျက် ဆုတောင်းပါ။
သမ္မာကျမ်းစာကို စိတ်ထဲထားလျက် ဆုံးဖြတ်ပါ။ သမ္မာကျမ်းစာကို နှလုံးသားထဲတွင်
ထားလျက် တရားဟောပါ။ အကြောင်းမူကား သမ္မာကျမ်းစာပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး
သာသနာပြုခြင်းကို အာရုံစိုက်သူများသာ မတ်တတ်ရပ်ကျန်ရစ်ကြမည်ဖြစ်သောကြောင့်
ဖြစ်သည်။
မာရနာသာ!
[၁] အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ Review and Herald တွင်၊ ဩဂုတ်လ ၂၁၊ ၁၈၈၈၊ အပိုဒ် ၆။
[၂] အိုးပင်းဒေါး ဟောင်ကောင် (Open Doors Hong Kong)၊ “ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စောင့်ကြည့်စာရင်း ၂၀၂၃၊
ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်”၊ အင်တာနက်လိပ်စာ — https://www.opendoors.org.hk/en-US/news/latest/wwl23-overview/။
[၃] အယ်လင်ဂျီဝှိုက်၊ မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (မောင်တိန်းဗျူး၊
ကယ်လီဖိုးနီးယား၊ ပစိဖိတ်ပရက်စ် ထုတ်ဝေရေးအသင်း၊ ၁၉၁၁)၊ စာမျက်နှာ ၅၅၉။
No comments:
Post a Comment