ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၄

 

အခန်း ၂၄

CHAPTER 24

၁. မောရှေသည် တောင်ပေါ်သို့ ခေါ်ယူခြင်းခံရသည်။ ၃. လူများသည် နာခံရန် ကတိပြုကြသည်။ ၄. မောရှေသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုနှင့် တိုင်ဆယ်နှစ်တိုင် တည်ဆောက်သည်။ ၆. သူသည် ပဋိညာဉ်သွေးကို ဖျန်းသည်။ ၉. ဘုရားသခင်၏ဘုန်းတော်ပေါ်ထွန်းသည်။ ၁၄. အာရုန်နှင့် ဟုရတို့သည် လူများကို တာဝန်ယူထိန်းသိမ်းကြသည်။ ၁၅. မောရှေသည် တောင်ပေါ်သို့တက်သွားပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရက်ပေါင်းလေးဆယ်နှင့်ညပေါင်းလေးဆယ် နေထိုင်သည်။

1 Moses is called up into the mountain. 3 The people promise obedience. 4 Moses buildeth an altar, and twelve pillars. 6 He sprinkleth the blood of the covenant. 9 The glory of God appeareth. 14 Aaron and Hur have the charge of the people. 15 Moses goeth into the mountain, where he continueth forty days and forty nights.

 

၁. နာဒပ်နှင့် အဘိဟု အာရုန်၏သားအကြီးဆုံးနှစ်ဦးဖြစ်သည့် (အခန်း ၆:၂၃) နာဒပ်နှင့် အဘိဟုတို့သည် ၎င်းတို့၏ဖခင်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို ဆက်ခံရန် သဘာဝအလျောက် ရွေးချယ်ခံရသူများဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ နောက်ပိုင်းတွင် “ထူးဆန်းသောမီး” ကမ်းလှမ်းမှုအပြစ်ကြောင့် ၎င်းကို ဟန့်တားခဲ့သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁၀:၁, ၂)။ အကြီးအကဲခုနစ်ဆယ်။ ၎င်းတို့သည် များသောအားဖြင့်၊ မလိုအပ်သော်လည်း၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများဖြစ်သည်။ ဤဆက်စပ်မှုတွင် ဤဝေါဟာရသည် ၎င်းတို့၏ညီအစ်ကိုများအကြား အချို့သော ရာထူးနှင့် အနေအထားရှိသူများ၊ အိမ်တော်များ၏ခေါင်းဆောင်များကို ရည်ညွှန်းသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၆:၁၄, ၂၅၊ ၁၂:၂၁)။ ၎င်းတို့သည် လူအများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ နာဒပ်နှင့် အဘိဟုတို့သည် အနာဂတ်ယဇ်ပုရောဟိတ်ရာထူးကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည် (အခန်း ၂၈:၁)။

1. Nadab, and Abihu. As the two eldest sons of Aaron (ch. 6:23), Nadab and Abihu were their father’s natural successors to the priesthood. However, their later sin of offering “strange fire” prevented this (Lev. 10:1, 2). Seventy of the elders. These were usually, though not necessarily, older men. In this connection the term designates those of a certain official rank and position among their brethren, the heads of houses (Ex. 6:14, 25; 12:21). They represented the people as a whole, while Nadab and Abihu represented the future priesthood (ch. 28:1).

 

ဤခေါင်းဆောင်များသည် ဣသရေလလူမျိုး၏ ဆယ်နှစ်မျိုးနွယ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ အားလုံးသည် တောင်ပေါ်သို့ အချို့သောအမှတ်အထိ တက်ရောက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ မောရှေတစ်ဦးတည်းသာ တောင်ထိပ်သို့တက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲများသည် “ဝေးဝေးမှ ကိုးကွယ်ရန်” ဖြစ်သည်။

These leaders also represented the 12 tribes of Israel. All were to ascend the mount to a certain point, but Moses alone was to go to the top. Thus the elders were to “worship … afar off.”

 

၃. လူများထံသို့ပြောပြသည် မောရှေသည် စခန်းသို့ပြန်လာသောအခါ၊ အခန်းကြီး ၂၀:၂၂ မှ ၂၃:၃၃ အထိ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဥပဒေများကို ကြေညာခဲ့သည်။ ဆယ်ပညတ်သည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်မှ မိန့်ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ “တရားစီရင်ချက်များ” ကို မောရှေက လူများထံသို့ ဖတ်ကြားခဲ့သည်။

3. Told the people. Upon his return to camp Moses announced the legislation recorded in chs. 20:22 to 23:33. The Decalogue was uttered by God Himself, but the “judgments” were recited to the people by Moses.

 

၄. မောရှေရေးသားသည် ပရောဖက်များအားလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးသော သမ္မာဝိညာဉ်တော် (ယောဟန် ၁၄:၂၆၊ ဟေဗြဲ ၁:၁၊ ၂ ပေတရု ၁:၂၀, ၂၁ ကိုကြည့်ပါ) သည် ဘုရားသခင်ပေးအပ်သော ညွှန်ကြားချက်များအားလုံးကို မောရှေ၏အောက်မေ့မှုသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် မောရှေသည် ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမရှိဘဲ မည်သည့်ပဋိညာဉ်မျှ တည်မြဲမည်မဟုတ်ပေ။

4. And Moses wrote. The Spirit of truth that inspired all the prophets (see John 14:26; Heb. 1:1; 2 Peter 1:20, 21) brought to his remembrance all the injunctions God had given him. Moses then erected an altar, for without a sacrifice no covenant would be held binding.

 

၅. လူရွယ်များကို စေလွှတ်သည် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ “သားဦးများ” (အခန်း ၂၂:၂၉ ကိုကြည့်ပါ) အဖြစ် ဤလူရွယ်များသည် လေဝိယဇ်ပုရောဟိတ်စနစ်ကို တည်ထောင်သည်အထိ (အခန်း ၂၈:၁; PP ၃၅၀) ယဇ်ပုရောဟိတ်များအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ဤလူရွယ်များကို ရုန်းကန်နေသော တိရစ္ဆာန်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်လည်း ရွေးချယ်ခံရဖွယ်ရှိသည်။ “မီးရှို့ပူဇော်သက္ကာ” သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည် (ဆာလံ ၅၁:၁၆-၁၉၊ ဝတ်ပြုရာ ၁:၂-၄ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။ “မိဿဟာယပူဇော်သက္ကာ” သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်သော မိတ်သဟာယမှုနှင့် သူ့အား ကျေးဇူးသိတတ်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည် (ဝတ်ပြုရာ ၃:၁ ကိုကြည့်ပါ)။

5. He sent young men. Perhaps as the “firstborn” (see ch. 22:29) these young men served as priests until the Levitical priesthood was instituted (ch. 28:1; PP 350). These young men were also probably selected because of their skill in handling struggling animals. The “burnt offerings” symbolized personal consecration and self-surrender (Ps. 51:16–19; see also on Lev. 1:2–4). The “peace offerings” stood for renewed fellowship with God and thankfulness to Him (see on Lev. 3:1).

 

၆. သွေး၏တစ်ဝက် သွေးသည် ယဇ်သက္ကာ၏ အသက်ကို သင်္ကေတပြုသောကြောင့် (ဝတ်ပြုရာ ၁၇:၁၄) ၎င်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတိုင်း၏ မရှိမဖြစ်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ သွေးဖျန်းခြင်းသည် ပုံမှန်ယဇ်ပူဇော်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာ၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၁:၅၊ ၃:၈)။ ယခုအခါ၊ သွေး၏တစ်ဝက်ကို လူများအတွက် ခွဲဝေပေးပြီး တစ်ဝက်ကို ဘုရားသခင်အတွက် ခွဲဝေပေးသည်၊ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်သို့ ဖျန်းသောသွေးသည် ဘုရားသခင်ကို သင်္ကေတအားဖြင့် ချည်နှောင်ပြီး၊ လူများပေါ်သို့ ဖျန်းသောသွေးသည် ၎င်းတို့ကို ပဋိညာဉ်၏စည်းကမ်းများနှင့် ချည်နှောင်သည် (ဟေဗြဲ ၉:၁၈-၂၂၊ ကမ္ဘာဦး ၁၅:၉-၁၃, ၁၇ ကိုလည်းကြည့်ပါ)။

6. Half of the blood. Because blood symbolized the life of the victim (Lev. 17:14) it was an essential part of every sacrifice, and the sprinkling of it upon the altar was a focal point of the usual sacrificial ritual (Lev. 1:5; 3:8). Now, half of the blood was apportioned to the people and half to God, the blood sprinkled on the altar binding God, in symbol, and that sprinkled on the people binding them to the terms of the covenant (Heb. 9:18–22; see also on Gen. 15:9-13, 17).

 

၇. ပဋိညာဉ်စာအုပ် သမ္မာကျမ်းဇာတ်ကြောင်းတွင် ၎င်းသည် ရေးသားခဲ့သည်ဟူသော ပထမဆုံး “စာအုပ်” ဖြစ်သည်။ “တရားတော်” ၏ ကျန်ရှိသောအပိုင်းသည် ၎င်းပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး၊ ၎င်း၏ ပိုမိုရှင်းလင်းမှုအတွက် မောရှေသည် နောက်ပိုင်းတွင် သုတ္တံကျမ်းကို ရေးသားခဲ့သည်။ ထိုစာအုပ်ကို “လူများ၏အာရုံထဲတွင်” ဆိုသည်မှာ စာသားအရ “လူများ၏နားထဲတွင်” ဖတ်ပြပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့သည် အခန်းကျမ်း ၃ တွင်ကဲ့သို့ ထပ်မံတုံ့ပြန်ခဲ့ကြပြီး၊ “နာခံပါမည်” ဟူသော စကားလုံးများကို ထူးထူးခြားခြား ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ထိုအခါသမယ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် လူများသည် ဘုရားသခင်၏တရားများကို စောင့်ထိန်းရန် ရိုးသားစွာ သဘောတူခဲ့ကြသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမရှိပါ။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် အမှန်တကယ်ဆန္ဒရှိခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ ဇာတိသားကိုယ်သည် အားနည်းခဲ့သည် (မဿဲ ၂၆:၄၁ ကိုကြည့်ပါ)။

7. The book of the covenant. In the Scripture narrative this is the first “book” mentioned as being written. The rest of the “law” was based upon it, and for its further clarification Moses later wrote Deuteronomy. After reading the book “in the audience,” literally “in the ears,” of the people, they again responded as in v. 3, adding significantly the words “and be obedient.” The excitement of the occasion caused the people sincerely, no doubt, to agree to keep God’s laws. Their spirit was willing indeed, but their flesh was weak (see Matt. 26:41).

 

လုပ်ဆောင်မှုသည် ကတိတော်နောက်တွင် အမြဲတမ်း အလှမ်းဝေးကွာနေသည်။ လူများသည် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများကို အနည်းငယ်သာ သိရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို သံသယဖြစ်ရန် မသင်ယူခဲ့ကြပါ။ ၎င်းတို့သည် တရားတော်၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို အနည်းငယ်သာ သိမြင်ခဲ့သည်။ တရားတော်သည် ၎င်းကိုယ်တိုင်တွင် ကယ်တင်ရန် စွမ်းအားမရှိဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အပြစ်တင်ရုံသာဖြစ်သည်ကို သတိရရမည်။ ၎င်းသည် ဖြောင့်မတ်စေခြင်း သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းစေခြင်းမပြုနိုင်ပါ။ ၎င်းသည် လူအားလုံးကို အပြစ်သားများအဖြစ် ဖြစ်စေပြီး ၎င်းတို့ကို အပြစ်တင်မှုအောက်တွင် ထားရှိခဲ့သည် (ရောမ ၃:၉, ၁၀)။ ၎င်းသည် အတွင်းရော အပြင်ပိုင်းရော ယိုယွင်းမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းမရှိသလို၊ အပြစ်ကို ဟန့်တားနိုင်ခြင်းလည်း မရှိပါ။ ၎င်းသည် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထားသော ပညတ်များနှင့် စာအုပ်ထဲတွင် ရေးထားသော “တရားစီရင်ချက်များ” ကို ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို နှလုံးသားစီးပွားရေးပြားများပေါ်တွင် ရေးမှတ်ရန် စွမ်းအားမရှိခဲ့ပါ (ရောမ ၈:၁-၄၊ ၂ ကောရိန္တု ၃)။ ပဋိညာဉ်သစ်သည် အောင်မြင်ရခြင်းမှာ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အားနည်းသော လူ့စွမ်းအားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ အတွင်းနေထိုင်သော ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း၏ စွမ်းအားဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၃၁:၃၁-၃၄၊ ဟေဗြဲ ၈:၆-၁၂၊ ၁၀:၁၄-၁၆)။

 Performance ever lags far behind promise. The people evidently had but little knowledge of their own hearts; they had not learned to distrust themselves. They had, as well, little perception of the spiritual requirements of the law. It must be remembered that the law had not in itself the power to save, but on the contrary could only condemn. It could neither justify nor sanctify. It made all men sinners and left them under condemnation (Rom. 3:9, 10). It could not restrain either inward or outward corruption, nor could it check sin. It provided commandments written on stone and “judgments” written in a book, but it had no power to write them on the fleshly tables of the heart (Rom. 8:1–4; 2 Cor. 3). The new covenant succeeds because it is fulfilled, not in our own poor human strength, but in the power of faith in the indwelling Christ (Jer. 31:31–34; Heb. 8:6–12; 10:14–16).

 

၈. မောရှေသည် အသွေးကို ယူသည် မောရှေသည် ထိုကြီးမားသော လူအုပ်စုထဲမှ လူတစ်ဦးချင်းစီထံ အသွေးကို ဖျန်းရန် မဖြစ်နိုင်ပါ။ သူသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ခေါင်းဆောင်များထံတွင် ဤသို့ပြုလုပ်ခဲ့ရမည်။ အကြီးအကဲများနှင့် အနွယ်နှင့် မိသားစုတစ်ခုစီ၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များသည် ဤဓမ္မပွဲ၏ အစိတ်အပိုင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ အသွေးကို ကြည့်ပါ။ ရှေးခေတ်နိုင်ငံများတွင် မိဿဟာယစာချုပ်ကို အသွေးဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၅:၉–၁၃၊ ၁၇ ကို ကြည့်ပါ)။ တစ်ခါတစ်ရံ အသွေးသည် ယဇ်ပူဇော်ရာ သားကောင်၏ အသွေးဖြစ်ပြီး၊ စာချုပ်ဖျက်လျှင် သားကောင်၏ ကံကြမ္မာကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု နှစ်ဖက်စလုံးက ဝန်ခံသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ၊ အယူမှားသူများအကြား၊ ၎င်းသည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ အသွေးဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးစီသည် အချင်းချင်း၏ အသွေးကို သောက်ပြီး အသွေးဆက်နွယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် စာချုပ်ဖျက်ခြင်းကို အသက်နှင့်သေခြင်းကိစ္စဖြစ်စေသည်ဟု ယူဆသည်။ မောရှေသည် ယဇ်ပလ္လင်နှင့် လူများထံ အသွေးကို ဖျန်းရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၆ ကို ကြည့်ပါ)၊ ထို့ကြောင့် စာချုပ်ပါဝင်သူများကို မိဿဟာယပေါင်းစည်းမှုတွင် စုစည်းပေးသည်။ လူများထံသို့ အသုံးပြုသော အသွေးသည် အပြစ်မှ သန့်စင်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုရေးအတွက် သန့်ရှင်းစေခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။ ထို့နောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို သူ၏ အထူးပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ပိုင်ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၄၃:၁)။ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဘုရားသခင်၏ ကျွန်များဖြစ်လာသည် (ရောမ ၆:၂၂၊ ၁ပေတရု ၂:၉၊ ၁၀)။

8. Moses took the blood. It is improbable that Moses sprinkled the blood on each individual of that vast multitude; he must have done so upon the leaders as their representatives. The “elders” and other chief men of each tribe and family were perhaps included in this part of the ceremony. Behold the blood. Among the nations of antiquity it was a common custom to seal a covenant with blood (see on Gen. 15:9-13, 17). Sometimes the blood was that of a victim, the two parties solemnly affirming that if they broke the covenant, the victim’s fate would be theirs. Sometimes, among the heathen, it was the blood of the two parties themselves, each of whom drank of the other’s blood and thereby contracted a blood relationship. This was presumed to make the breaking of the covenant of life-and-death matter. Moses chose simply to sprinkle the blood upon the altar and the people (see on v. 6), thus bringing the contracting parties together in solemn covenant union. Applied to the people, the blood also symbolized cleansing from sin and consecration to divine service. Thereafter, God claimed them as His special property; they were His (Isa. 43:1). Made free from sin, we too become servants of God (Rom. 6:22; 1 Peter 2:9, 10).

 

၉. ထို့နောက် မောရှေသည် တက်သွားသည် မိဿဟာယစာချုပ်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် မောရှေ၊ အာရုန်၊ သူ၏သားများ၊ နှင့် အကြီးအကဲများသည် ဘုရားသခင်၏ “တက်လာရန်” ခေါ်ဆိုမှုကို လိုက်နာခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၁)။ ထိုအုပ်စုသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း တက်သွားခဲ့ပြီး၊ မောရှေတစ်ဦးတည်းသာ သွားရောက်ခွင့်ရှိသော ထိပ်သီးသို့ မဟုတ်ပါ (အခန်းကြီး ၂၊ ၁၂)။ အခြားသူများသည် “ဝေးဝေးတွင်” ဝတ်ပြုရမည်။

9. Then went up Moses. After the ratification of the covenant Moses, Aaron, his sons, and the elders complied with God’s call to “come up” (v. 1). The group ascended part way, certainly not to the summit, which Moses alone had the privilege of visiting (vs. 2, 12). The others were to worship “afar off.”

 

၁၀. သူတို့သည် မြင်ခဲ့သည် ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်သော စွမ်းအားတစ်ခုမဟုတ်ဘဲ၊ စစ်မှန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၃:၁၇–၂၃၊ ၃၄:၅–၇၊ တောလည်ရာ ၁၂:၆–၈၊ ဟေရှာယ ၆:၁–၆၊ ယေဇကျေလ ၁:၂၆–၂၈ ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။ ကောင်းကင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာ။ ဆိုလိုသည်မှာ “ကောင်းကင်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သည်”။ ဤမြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် အခွင့်အရေးသည် ဤလူများကို ဘုရားသခင်အပေါ် ရေရှည်ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံမှုတွင် တည်ထောင်ပေးမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ထင်မှတ်ပေမည်။ သို့သော် အာရုန်သည် လူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ရွှေနွားသငယ်ကို တောင်းဆိုမှုကို လိုက်လျောခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁–၆ ကို ကြည့်ပါ)၊ နှင့် နာဒပ်နှင့် အဘိဟုသည် “ထူးဆန်းသော မီး” ပူဇော်ခြင်းကြောင့် အသတ်ခံခဲ့ရသည် (တောလည်ရာ ၃:၁–၄)။ တစ်ရက်တွင် မြင့်မြတ်သော ဘာသာရေးအတွေ့အကြုံသည် နောက်တစ်ရက်အတွက် အကာအကွယ်မပေးပါ (မဿဲ ၁၄:၂၈–၃၃၊ လုကာ ၁၃:၂၅–၂၇၊ ၁ကောရိန္တု ၁၀:၁၁၊ ၁၂)။

10. And they saw. It is clear here that God is not an impersonal force, but a real person (see also Ex. 33:17–23; 34:5–7; Num. 12:6–8; Isa. 6:1–6; Eze. 1:26–28). The body of heaven. That is, “clear as the sky itself.” We might think that this exalted honor and privilege would have established these men in enduring faith and obedience toward God. But the tragic story records that Aaron surrendered to the people’s impulsive demand for a golden calf (see Ex. 32:1–6) and that Nadab and Abihu were slain for offering “strange fire” (Num. 3:1–4). An exalted religious experience one day is no protection for the next (Matt. 14:28–33; Luke 13:25–27; 1 Cor. 10:11, 12).

 

၁၁. မင်းမျိုးမင်းနွယ်များအပေါ် ဘုရားသခင်သည် ဤလူများကို သေခြင်း၊ ကပ်ရောဂါ၊ သို့မဟုတ် မျက်စိကန်းခြင်းဖြင့် မထိမှန်ခဲ့ပါ၊ ၎င်းတို့၏ သန့်ရှင်းမှုမရှိခြင်းက ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မြင်ပြီး အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟု တွေးမြင်ရန် အကြောင်းမရှိသော်လည်း (ကမ္ဘာဦး ၃၂:၃၀၊ ထွက်မြောက်ရာ ၃၃:၂၀၊ တရားသူကြီး ၆:၂၂၊ ၂၃ စသည်ကို ကြည့်ပါ)။ ဤအခါသမယတွင် ၎င်းတို့မြင်ခဲ့သော ဘုန်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းပြီးနောက် ယဇ်ပူဇော်ရာ အစားအသောက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် လိုက်လျှောက်ပြီး၊ အကြီးအကဲများသည် ယခုအခါ ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှုနှင့် အနီးဆုံးသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သလောက် စားသောက်ခဲ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဤအတွေ့အကြုံပြီးနောက် အုပ်စုတစ်ခုလုံးသည် စခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။

 11. Upon the nobles. God did not smite these men with death, pestilence, or blindness, though their unholiness gave them no reason to think they might see God and live (see Gen. 32:30; Ex. 33:20; Judges 6:22, 23; etc.). It was the Son of God, the second person of the Godhead, whose glory they saw upon this occasion (PP 312, 366). A sacrificial meal generally followed a sacrificial offering, and of this the elders perhaps now partook, as near to the divine presence as they might approach. After this experience the entire group returned to the camp.

 

၁၂. ငါ့ထံသို့ တက်လာပါ ဤအခန်းကြီး၏ ကျန်ရှိသည့်အပိုင်းသည် မောရှေ၏ ဘုရားသခင်နှင့် ရက်ပေါင်း ၄၀ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံမှုကို ဖော်ပြသည်။ ဆယ်ပညတ်နှင့် “မိဿဟာယစာအုပ်” ၏ ဥပဒေများနှင့် “တရားစီရင်မှုများ” ကို ပေးပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူမျိုးများအကြား သူ၏ နေထိုင်ရာနေရာဖြစ်မည့် သန့်ရှင်းရာဌာနတည်ဆောက်မှုနှင့်ပတ်သက်သော ညွှန်ကြားချက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည် (အခန်းကြီး ၂၅:၈)။ လူသားအား ဘာသာရေးဝတ်ပြုမှု၏ ထိတွေ့နိုင်သော၊ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အင်္ဂါရပ်များကို သူ့ဘာသာသူ ဆုံးဖြတ်ရန် ထားခဲ့လျှင်၊ သူသည် အလွယ်တကူ အမှားလုပ်မိနိုင်သည်။ အကာအကွယ်အဖြစ်၊ ၎င်းတို့၏ ဝတ်ပြုမှုတွင် ပါဝင်မည့်အရာအားလုံး၏ “ပုံစံ” ကို မောရှေအား ပြသခဲ့သည် (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၉၊ ဟေဗြဲ ၈:၅)၊ ပစ္စည်း၊ အရွယ်အစား၊ ပုံသဏ္ဍာန်၊ နှင့် တည်ဆောက်မှုဆိုင်ရာ အသေးစိတ်အချက်များအပါအဝင်။ ဤညွှန်ကြားချက်များကို ထွက်မြောက်ရာ ၂၅ မှ ၃၁ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ မောရှေသည် သူ့အား ပေးမည့် အသေးစိတ်ညွှန်ကြားချက်များကို နားလည်ပြီး မှတ်မိနိုင်ရန် လုံလောက်သောအချိန်ရရှိရန်၊ သူသည် “ထိုနေရာ” တွင်၊ ဆိုလိုသည်မှာ “တောင်ပေါ်” တွင်၊ ရက်ပေါင်း ၄၀ ရှိနေရမည်။

12. Come up to me. The remainder of the chapter narrates Moses’ 40 days of communion with God. Having given the Ten Commandments and the laws and “judgments” of the “book of the covenant,” God now proceeded to give instructions concerning the erection of the sanctuary, which was to be His dwelling place among the children of Israel (ch. 25:8). If man is left to himself to determine the tangible, material features of religious worship, he may easily err. As a safeguard, a “pattern” was shown Moses of all that was to enter into their worship (Ex. 25:9; Heb. 8:5), including exact details as to the material, size, shape, and construction of each object. These directions are recorded in Ex. 25 to 31. In order that Moses might have ample time to understand and remember the detailed instructions to be given him, he was to “be there,” that is, on “the mount,” for 40 days.

 

၁၄. သင်တို့ စောင့်နေကြလော့။ ဤအခါတွင် မောရှေသည် အမာလက်လူမျိုးများကို အနိုင်ယူရာတွင် အရေးပါသော ယောရှုနှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့သည် (အခန်း ၁၇:၈–၁၃)။ သူအနီးတွင်မရှိမည်ကို သိသဖြင့်၊ မောရှေသည် သူမရှိစဉ်အတွင်း ကိစ္စများကို လည်ပတ်ရန် အကြီးအကဲများအား ညွှန်ကြားချက်များ ပေးရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် သူပြန်လာသည်အထိ သိနာတောင်ခြေရင်းတွင် နေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မောရှေ၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် အာရုန်နှင့် ဟုရ်ထံမှ အကြံဉာဏ်ရယူရမည်။

14. Tarry ye. On this occasion Moses was attended by Joshua, who had been instrumental in defeating the Amalekites (ch. 17:8–13). Knowing that he would be absent for some time, Moses felt it necessary to give certain directions to the elders concerning the conduct of affairs during his absence. They were to remain at the foot of Sinai until his return and look to Aaron and Hur, as Moses’ representatives, for counsel.

 

၁၅. မောရှေတက်သွားသည်။ သူမရှိစဉ်အတွက် စီစဉ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မောရှေသည် ယောရှုနှင့်အတူ တောင်၏အထက်ပိုင်းသို့ တက်သွားပြီး၊ နောက်ထပ်ညွှန်ကြားချက်များကို စောင့်ဆိုင်းရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ “တိမ်တိုက်” သည် အခန်း ၁၉:၁၆ တွင် ဖော်ပြထားသော တိမ်တိုက်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဘုရားသခင်က ခေါ်ဆိုထားသော်လည်း၊ မောရှေသည် ခြောက်ရက်အကြာတွင် အမိန့်ပေးခံရမှသာ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်လည်း၊ ထိုအချိန်ကဲ့သို့ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ သဘာဝနှင့် အလိုတော်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် နှလုံးသားပြင်ဆင်မှုသည် သူနှင့် ရင်းနှီးသော ဆက်သွယ်မှုမတိုင်မီ ရှေ့ပြေးရမည် (တမန်တော် ၁:၁၄၊ ၂:၁ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မောရှေနှင့် ယောရှုသည် ဤအချိန်ကို တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတွင် အမှန်တကယ် ကုန်ဆုံးခဲ့ပေမည်။

15. And Moses went up. Arrangements having been made for his absence, Moses ascended with Joshua to the upper part of the mountain, there to await further directions. The “cloud” refers to the one mentioned in ch. 19:16. Though summoned by God, Moses did not enter the divine presence until bidden to do so, six days later. Today, as then, heart preparation and contemplation upon the character and will of God must precede intimate association with Him (cf. Acts 1:14; 2:1). Moses and Joshua no doubt spent this time in meditation and prayer.

 

၁၇. မီးစားမီး။ မောရှေကို ဖုံးလွှမ်းထားသော တိမ်တိုက်နှင့် (၁၈) သူ၏ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် ကောင်းချီးပြည့်ဝသော မိတ်သဟာယဖွဲ့မှုနှင့် ဆက်သွယ်မှုနှင့် “မီးစားမီး” အကြား ခြားနားချက်သည် အရေးပါသည်။ မောရှေကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လမ်းကို လျှောက်လှမ်းသူများသည် “လျှို့ဝှက်ရာအရပ် … အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အရိပ်အောက်တွင်” (ဆာလံ ၉၁:၁၊ ၂) ကာကွယ်မှုနှင့် လုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ လမ်းကို စွန့်လွှတ်သူများသည် နှစ်သိမ့်မှုနှင့် အာမခံမှုကို မတွေ့ဘဲ၊ တရားစီရင်မှုကို တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အတွက် “မီးစားမီး” အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည် (ဟေဗြဲ ၁၂:၂၅၊ ၂၉)။

17. Devouring fire. The contrast between the covering cloud that embraced Moses (v. 18) in blessed fellowship and communion with His Maker and the “devouring fire” is significant. Those who, like Moses, walk in God’s ways may be assured of protection and security “in the secret place … under the shadow of the Almighty” (Ps. 91:1, 2). Those who turn from the paths of righteousness will find, not comfort and assurance, but retributive justice, for God will appear to them as “consuming fire” (Heb. 12:25, 29).

 

၁၈. တိမ်တိုက်အလယ်သို့။ ယောရှုကို ထားခဲ့ပြီး၊ မောရှေသည် တိမ်တိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး “ရက်ပေါင်းလေးဆယ်နှင့် ညပေါင်းလေးဆယ်” ထိုနေရာတွင် နေခဲ့သည် (PP ၃၁၃)။ ဤအချိန်တစ်ခုလုံးတွင် သူသည် အစာမစားခဲ့ပေ (တရားဟောရာ ၉:၉၊ ၃ ရာဇဝင်ချုပ် ၁၉:၈၊ မဿဲ ၄:၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ မောရှေ၏အတွေ့အကြုံသည် ထူးကဲသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုသည် ဝိညာဉ်အား ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ခွန်အားနှင့် အချိုဆုံး အားဖြည့်မှုကို ပေးစွမ်းကြောင်း သင်ခန်းစာကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။ ၎င်းမရှိလျှင် ဝိညာဉ်သည် အားနည်းလာသည် (လုကာ ၁၈:၁ ကို ကြည့်ပါ)၊ လောကသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ခိုးဝင်လာပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေးများနှင့် စကားများသည် “ဤလောကမှ၊ လောကီ” (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၄၇) ဖြစ်လာကာ၊ ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဝိညာဉ်ရေးအသက်မရှိသလို အခြားသူများထံလည်း ၎င်းကို မပေးနိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုတွင်သာ လူသားများအတွက် လက်ဆောင်များ ရရှိသည်။ မောရှေနှင့် ဤသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့်လည်း ဤသို့ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ယောက်တည်း ရှိနေသည့် နောက်ထပ်အချက်သည် လျှို့ဝှက်ဆုတောင်းခြင်း၏ တန်ဖိုးကို ဖော်ပြသည် (မဿဲ ၆:၆)။ မြို့ကြီးတစ်ခု၏ ဝရုန်းသုန်းကျမှုထဲတွင်ပင်၊ ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ယောက်တည်း နေခြင်းနှင့် တိတ်ဆိတ်သော ဆုတောင်းခြင်းသည် နေ့စဉ်ကိစ္စများကို ရင်ဆိုင်ရန် အကူအညီကို ယူဆောင်လာသည်။

18. Into the midst of the cloud. Leaving Joshua, Moses entered the cloud and remained there “forty days and forty nights” (PP 313). During this entire time he was without food (Deut. 9:9; cf. 1 Kings 19:8; Matt. 4:2). Moses’ experience here was extraordinary. It impresses the lesson that communion with God imparts to the soul its truest strength and sweetest refreshment. Without it the spirit faints (see Luke 18:1), the world steals in upon us, our thoughts and words become “of the earth, earthy” (1 Cor. 15:47), and we neither have spiritual life in ourselves nor can impart it to others. It is in communion with God that gifts are received for men. It was so with Moses; it is so with us. The further fact that Moses was alone with God suggest the value of secret prayer (Matt. 6:6). Even in the whirl and bustle of a great city, solitude with God and silent supplication bring help for meeting the issues of the day.

 

အယ်လင်ဂျီ ဝှိုက် မှတ်ချက်များ ၁–၁၈ PP ၃၁၁–၃၁၃ ၁၊ ၂ PP ၃၁၂ ၁–၃ SR ၁၄၄ ၁–၈ FE ၅၀၆ ၃ PK ၂၉၃; PP ၃၁၁ ၄ PP ၃၁၁၊ ၃၁၂ ၅၊ ၆ PP ၃၁၂ ၇ PK ၂၉၃; PP ၃၁၂၊ ၃၇၂; 3T ၂၉၇ ၇၊ ၈ SR ၁၄၅ ၈ PP ၃၁၂ ၉ PP ၃၁၂; 3T ၃၄၃ ၁၀ PP ၃၁၂; 3T ၂၉၇၊ ၃၄၃ ၁၂ GC vi ၁၂–၁၈ PP ၃၁၃ ၁၆ 3T ၂၉၆ ၁၇ PP ၃၀၄၊ ၃၃၉

ELLEN G. WHITE COMMENTS 1-18 PP 311-313 1, 2 PP 312 1-3 SR 144 1-8 FE 506 3 PK 293; PP 311 4 PP 311, 312 5, 6 PP 312 7 PK 293; PP 312, 372; 3T 297 7, 8 SR 145 8 PP 312 9 PP 312; 3T 343 10 PP 312; 3T 297, 343 12 GC vi 12-18 PP 313 16 3T 296 17 PP 304, 339

 

ဖရန်စစ်စ် ဒီး နီကိုးလ်၊ အယ်ဒီတာ၊ ဆဲဗင့်ဒေး အဒဗင်တစ် ကျမ်းစာမှတ်ချက်၊ အတွဲ ၁ (ရိဗျူးအန်း ဟယ်ရယ်လ် ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေရေးအသင်း၊ ၁၉၇၈)၊ ၆၃၀–၆၃၃။

Francis D. Nichol, ed., The Seventh-Day Adventist Bible Commentary, vol. 1 (Review and Herald Publishing Association, 1978), 630–633.